Werk & Studie
alle pijlers
Werken in de prostitutie
zondag 30 juni 2013 om 12:04
Beste allemaal,
Om ervoor te zorgen dat dit niet een te lang verhaal wordt, zal ik het proberen om zo kort mogelijk te verwoorden.
Om te beginnen: ik kan het niet meer, zowel lichamelijk als psychisch niet. Mijn ouders hebben me sinds mijn 20ste proberen te breken.
Het begon al in ''kleine'' stapjes in mijn jeugd, maar sinds mijn 20ste was het botweg terreur te noemen. Als gevolg hiervan kon ik niet meer slapen, functioneren, zat in een halve psychose, was compleet afhankelijk van hun onderdak en geld, kon geen kant op.
Ik deed toen een andere hbo opleiding en mijn mentor was een ongelooflijke goede steun voor me, zij zag dat er iets mis was en spoorde me aan meer te vertellen. Zij raadde me ook aan om naar de psycholoog te gaan. Met behulp van PsyQ, mijn mentor en nog een paar goede vrienden, krabbelde ik uit mijn ineengestorte zelfbeeld en ''vond'' ik mezelf terug. Mijn ouders begonnen eindelijk iets normaler te doen (maar het was nog steeds getreiter, alleen minder) en omdat ik het met behulp van andere mensen goed deed op hbo, lieten mijn ouders me eindelijk ademen en dit na bijna 3 jaar non stop getreiter dat me overigens op zo een manier beschadigd heeft, dat ik er nog steeds last van heb.
Ik heb ongeveer 2 jaar wat rust gehad, keeg weer vrienden, haalde goede cijfers op hbo. Ga volgend jaar naar de 3e. Helaas kreeg ik vorig jaar last van een infectie in mijn beide oren, wat leidde tot hyperacusis en gefladder van trommelvlies in mijn rechteroor. Grote gevoeligheid voor geluid. Ik weet niet of dit een resultaat is van al de stress, maar het komt erop neer dat ik bijvoorbeeld nooit in een winkel als H&M zou kunnen werken omdat de muziek en kabaal te veel voor me is. Dus dit beperkte me ook weer in mijn zelfstandigheid te ontkomen aan mijn ouders.
Tegenwoordig zijn mijn ouders weer met volle kracht bezig. Ik moet hier zo snel mogelijk weg om onder andere mijn psyche, gezondheid en studie niet onder te laten leiden. Om zo snel mogelijk geld te verdienen, voel ik me genoodzaakt om in de prostitutie te gaan werken. Mijn eigenwaarde en zelfbeeld zijn namelijk zo verpest dat ik niet een normale baan zou kunnen doen, daar verwachten ze heel veel van je en omdat mijn sociale interactie met mensen verstoord is door mijn ouders heb ik veel moeite om normaal met mensen om te kunnen gaan. Mijn bedoeling is om in de prostitutie zodanig snel geld te verdienen, zodat ik wat ademruimte krijg en mezelf kan redden voordat het echt te laat is, want ik heb het gevoel alsof ik dit niet meer aankan. Ik ben nu 24 jaar en mijn vader schroomt geweld niet. Ik durf sowieso nog geen aangifte te doen van huiselijk geweld, dat is voor mij nu echt geen optie, ik wil er alleen uit.
Ik vraag hier niet om hoe ik met mijn situatie kan leven, want ik heb er al veel over gepraat enz. dat is voor mij al een gepasseerde halte. Enige wat ik wil, is een uitweg uit deze situatie en dat zie ik snel gebeuren door in de prostitutie te gaan. Hoe kan ik dit efficient voorbereiden? En bij wie moet ik advies inwinnen?
Om ervoor te zorgen dat dit niet een te lang verhaal wordt, zal ik het proberen om zo kort mogelijk te verwoorden.
Om te beginnen: ik kan het niet meer, zowel lichamelijk als psychisch niet. Mijn ouders hebben me sinds mijn 20ste proberen te breken.
Het begon al in ''kleine'' stapjes in mijn jeugd, maar sinds mijn 20ste was het botweg terreur te noemen. Als gevolg hiervan kon ik niet meer slapen, functioneren, zat in een halve psychose, was compleet afhankelijk van hun onderdak en geld, kon geen kant op.
Ik deed toen een andere hbo opleiding en mijn mentor was een ongelooflijke goede steun voor me, zij zag dat er iets mis was en spoorde me aan meer te vertellen. Zij raadde me ook aan om naar de psycholoog te gaan. Met behulp van PsyQ, mijn mentor en nog een paar goede vrienden, krabbelde ik uit mijn ineengestorte zelfbeeld en ''vond'' ik mezelf terug. Mijn ouders begonnen eindelijk iets normaler te doen (maar het was nog steeds getreiter, alleen minder) en omdat ik het met behulp van andere mensen goed deed op hbo, lieten mijn ouders me eindelijk ademen en dit na bijna 3 jaar non stop getreiter dat me overigens op zo een manier beschadigd heeft, dat ik er nog steeds last van heb.
Ik heb ongeveer 2 jaar wat rust gehad, keeg weer vrienden, haalde goede cijfers op hbo. Ga volgend jaar naar de 3e. Helaas kreeg ik vorig jaar last van een infectie in mijn beide oren, wat leidde tot hyperacusis en gefladder van trommelvlies in mijn rechteroor. Grote gevoeligheid voor geluid. Ik weet niet of dit een resultaat is van al de stress, maar het komt erop neer dat ik bijvoorbeeld nooit in een winkel als H&M zou kunnen werken omdat de muziek en kabaal te veel voor me is. Dus dit beperkte me ook weer in mijn zelfstandigheid te ontkomen aan mijn ouders.
Tegenwoordig zijn mijn ouders weer met volle kracht bezig. Ik moet hier zo snel mogelijk weg om onder andere mijn psyche, gezondheid en studie niet onder te laten leiden. Om zo snel mogelijk geld te verdienen, voel ik me genoodzaakt om in de prostitutie te gaan werken. Mijn eigenwaarde en zelfbeeld zijn namelijk zo verpest dat ik niet een normale baan zou kunnen doen, daar verwachten ze heel veel van je en omdat mijn sociale interactie met mensen verstoord is door mijn ouders heb ik veel moeite om normaal met mensen om te kunnen gaan. Mijn bedoeling is om in de prostitutie zodanig snel geld te verdienen, zodat ik wat ademruimte krijg en mezelf kan redden voordat het echt te laat is, want ik heb het gevoel alsof ik dit niet meer aankan. Ik ben nu 24 jaar en mijn vader schroomt geweld niet. Ik durf sowieso nog geen aangifte te doen van huiselijk geweld, dat is voor mij nu echt geen optie, ik wil er alleen uit.
Ik vraag hier niet om hoe ik met mijn situatie kan leven, want ik heb er al veel over gepraat enz. dat is voor mij al een gepasseerde halte. Enige wat ik wil, is een uitweg uit deze situatie en dat zie ik snel gebeuren door in de prostitutie te gaan. Hoe kan ik dit efficient voorbereiden? En bij wie moet ik advies inwinnen?
zondag 30 juni 2013 om 21:35
Unuance, bedankt voor je uitgebreide post. Het heeft me zeker aan het denken gezet. In vergelijking met die jongen heb ik maar een glimp van de trauma-ernst ervaren (wat ik al bijna ondraaglijk vond/vind) vooral omdat het door mijn eigen ouders kwam. Ik kan als geen ander begrijpen dat trauma's je geestelijk helemaal verstoord kunnen maken en zelfs kan leiden tot versplintering van je persoonlijkheid. De ervaringen uit het verleden (zowel positieve als negatieve) projecteer je nou eenmaal in het heden.
Ik zou hem daarom wel willen spreken, om ervaringen en gevoelens uit te wisselen. Ik heb namelijk nooit iemand ontmoet met een heftig verleden en die er nog steeds last van heeft.
Je post heeft in elk geval veel indruk gemaakt en ik zal het onthouden in wat ik besluit te doen..
Ik zou hem daarom wel willen spreken, om ervaringen en gevoelens uit te wisselen. Ik heb namelijk nooit iemand ontmoet met een heftig verleden en die er nog steeds last van heeft.
Je post heeft in elk geval veel indruk gemaakt en ik zal het onthouden in wat ik besluit te doen..
zondag 30 juni 2013 om 21:39
Lieve Bella, Bright, Alinea ea
Fijn dat de boodschap met als niet direct verwachte maar zeer welcome reactie begrip en medeleven duidelijk is overgekomen, en jullie heeft geraakt, hoop dat ik ook echt door weet te dringen tot Loni. Dat wacht ik vol hoop af.
Die mooie treffende woorden en die knuffel had ik zoooo hard nodig lieve Bella !
Dat mis ik juist zo... . ..
Thanx
Fijn dat de boodschap met als niet direct verwachte maar zeer welcome reactie begrip en medeleven duidelijk is overgekomen, en jullie heeft geraakt, hoop dat ik ook echt door weet te dringen tot Loni. Dat wacht ik vol hoop af.
Die mooie treffende woorden en die knuffel had ik zoooo hard nodig lieve Bella !
Dat mis ik juist zo... . ..
Thanx
zondag 30 juni 2013 om 21:46
Dat jij een moeilijke vervelende thuissituatie hebt betekend niet dat je geen toekomst meer hebt maar dat je moet zorgen dat je op eigen benen komt te staan en voor je geluk gaat vechten..
Je kan hier juist heel sterk uit komen als je vecht.
Een psycholoog voor geestelijke hulp. Misschien begeleid kamer wonen voor leren op eigen benen te staan..
Daar leer je ook naar een baan en toekomst te werken..
Aangifte is een erg goed idee als je mishandelt word...
Kies je eigen weg..
Hun kiezen hoe ze doen jij hoe je er mee omgaat
Je kan hier juist heel sterk uit komen als je vecht.
Een psycholoog voor geestelijke hulp. Misschien begeleid kamer wonen voor leren op eigen benen te staan..
Daar leer je ook naar een baan en toekomst te werken..
Aangifte is een erg goed idee als je mishandelt word...
Kies je eigen weg..
Hun kiezen hoe ze doen jij hoe je er mee omgaat
zondag 30 juni 2013 om 21:52
Loni jij hebt nooit iemand ontmoet met een heftig verleden?
Weinig mensen praten daar ook open over. Het is niks voor niks een trauma dat gooi je er niet tegen iedereen even uit.
Dat is iets waar je zelf of met partner en gezin uit moet zien te komen en dat is al moeilijk genoeg.
Het beste kan je met een trauma of om iets te verwerken wat je alleen niet lukt naar een psycholoog of haptonoom gaan. Zij kunnen je in veel opzichten helpen ook met zelfbeelden zelfvertrouwen. Verwerken het een plek geven er door groeien en er mee om te leren gaan.. je eigen weg volgen en eigen keuzes maken
Weinig mensen praten daar ook open over. Het is niks voor niks een trauma dat gooi je er niet tegen iedereen even uit.
Dat is iets waar je zelf of met partner en gezin uit moet zien te komen en dat is al moeilijk genoeg.
Het beste kan je met een trauma of om iets te verwerken wat je alleen niet lukt naar een psycholoog of haptonoom gaan. Zij kunnen je in veel opzichten helpen ook met zelfbeelden zelfvertrouwen. Verwerken het een plek geven er door groeien en er mee om te leren gaan.. je eigen weg volgen en eigen keuzes maken
zondag 30 juni 2013 om 21:57
Er zijn genoeg mensen met een moeilijk verleden. Er is bijna niemand met een smetteloos leven. Alleen praat men er niet snel over en kiezen de meesten op een gegeven moment om gewoon verder te gaan met het leven, de juiste hulp te zoeken, stappen te zetten naar een betere toekomst en het verleden te laten waar het hoort....in het verleden. Dat raad ik jou ook aan TO.
zondag 30 juni 2013 om 22:05
quote:BellatrixVanDetta schreef op 30 juni 2013 @ 20:44:
Unuance
Zelden een post gelezen die zo rauw en puur is. Ik heb er rillingen van en intens medelijden met je kennis. Ik zal niet quoten, maar wilde het wel zeggen.
Ben bang dat je post paarlen voor de zwijnen zal zijn.
Je kunt hier je mening geven, maar daar houdt het dan ook wel mee op. Je kunt van TO niet eisen dat ze doet wat jij vindt.
Ik bedoel hier niet mee te zeggen dat je ongelijk hebt.
TO is volgens mij zo beschadigd dat het voor haar heel moeilijk is om zichzelf anders te zien en te behandelen als haar ouders dat deden. Het zou al een hele overwinning voor haar zijn om dat in te zien en te accepteren dat ze zwaar getraumatiseerd is,
Unuance
Zelden een post gelezen die zo rauw en puur is. Ik heb er rillingen van en intens medelijden met je kennis. Ik zal niet quoten, maar wilde het wel zeggen.
Ben bang dat je post paarlen voor de zwijnen zal zijn.
Je kunt hier je mening geven, maar daar houdt het dan ook wel mee op. Je kunt van TO niet eisen dat ze doet wat jij vindt.
Ik bedoel hier niet mee te zeggen dat je ongelijk hebt.
TO is volgens mij zo beschadigd dat het voor haar heel moeilijk is om zichzelf anders te zien en te behandelen als haar ouders dat deden. Het zou al een hele overwinning voor haar zijn om dat in te zien en te accepteren dat ze zwaar getraumatiseerd is,
odi et amo
zondag 30 juni 2013 om 22:18
quote:loni. schreef op 30 juni 2013 @ 21:35:
Unuance, bedankt voor je uitgebreide post. Het heeft me zeker aan het denken gezet. In vergelijking met die jongen heb ik maar een glimp van de trauma-ernst ervaren (wat ik al bijna ondraaglijk vond/vind) vooral omdat het door mijn eigen ouders kwam. Ik kan als geen ander begrijpen dat trauma's je geestelijk helemaal verstoord kunnen maken en zelfs kan leiden tot versplintering van je persoonlijkheid. De ervaringen uit het verleden (zowel positieve als negatieve) projecteer je nou eenmaal in het heden.
Ik zou hem daarom wel willen spreken, om ervaringen en gevoelens uit te wisselen. Ik heb namelijk nooit iemand ontmoet met een heftig verleden en die er nog steeds last van heeft.
Je post heeft in elk geval veel indruk gemaakt en ik zal het onthouden in wat ik besluit te doen..
Ga vooral eens kijken op het topic over misbruik en mishandeling, ik zal het straks even linken naar hier. Ik, en zovelen met mij op dit forum schrijven hier. Lees daar maar en dan voel je je misschien niet zo alleen hierin.
Zoals ik al schreef, heb ik dat ook en zelfs naast mijn gelukkige, fijne, succesvolle leven, heb ik er nog steeds last van. Maar ik laat het me niet meer echt beinvloeden, het mag de boventoon niet meer voeren. Therapie heeft me zover gekregen en heel hard werken, op eigen benen staan, echt leven, doorzetten. Heel oneerlijk dat je misschien harder moet werken om het voor elkaar te krijgen, maar des te groter de beloning.
Unuance, bedankt voor je uitgebreide post. Het heeft me zeker aan het denken gezet. In vergelijking met die jongen heb ik maar een glimp van de trauma-ernst ervaren (wat ik al bijna ondraaglijk vond/vind) vooral omdat het door mijn eigen ouders kwam. Ik kan als geen ander begrijpen dat trauma's je geestelijk helemaal verstoord kunnen maken en zelfs kan leiden tot versplintering van je persoonlijkheid. De ervaringen uit het verleden (zowel positieve als negatieve) projecteer je nou eenmaal in het heden.
Ik zou hem daarom wel willen spreken, om ervaringen en gevoelens uit te wisselen. Ik heb namelijk nooit iemand ontmoet met een heftig verleden en die er nog steeds last van heeft.
Je post heeft in elk geval veel indruk gemaakt en ik zal het onthouden in wat ik besluit te doen..
Ga vooral eens kijken op het topic over misbruik en mishandeling, ik zal het straks even linken naar hier. Ik, en zovelen met mij op dit forum schrijven hier. Lees daar maar en dan voel je je misschien niet zo alleen hierin.
Zoals ik al schreef, heb ik dat ook en zelfs naast mijn gelukkige, fijne, succesvolle leven, heb ik er nog steeds last van. Maar ik laat het me niet meer echt beinvloeden, het mag de boventoon niet meer voeren. Therapie heeft me zover gekregen en heel hard werken, op eigen benen staan, echt leven, doorzetten. Heel oneerlijk dat je misschien harder moet werken om het voor elkaar te krijgen, maar des te groter de beloning.
zondag 30 juni 2013 om 22:28
Wat een fijne reactie Loni !
Ja jij kan het begrijpen in de kern.
Inderdaad versplintering persoonlijkheid.
Maar laat het niet nog verder versplinteren, maar tijd om het bij elkaar te zoeken.
Ik begrijp dat je herkenning zoekt, maar dat kan ook zonder jezelf nog verder te verliezen.
Misschien kan je op een veiliger manier kennis maken met dat wereldje, de mensen en de gevolgen. Inderdaad goed, beter idee Praat eens met ervaren dames en of heren, parasiteer gerust op hun ervaringen zonder dat je daar dan zelf nog iets mee hoeft te doen.
Ikzelf heb dat ook gedaan. Maar wellicht al te direct. Had beter nog wat meer afstand kunnen houden. Ik heb geleefd tussen de zwerfjongeren, was al kon ik weer naar huis, wat ik vaak uit solidariteit niet deed, en sliep ik ook in loodsen en op het centraal, "de prinses", zo werd ik liefkozend en beschermend genoemd temidden van hen. Ik had echter hele duidelijke grenzen voor mezelf ; geen harddrugs, geen prostitutie. Ik had genoeg aan het meeleven van hun ellende.
Maar het heeft mij zo geraakt, ik hield zo van hen en ik zag velen zo afglijden dat ik erzelf uiteindelijk ook een beetje depressief van werd met de nodige heftige gevolgen. Ik heb me daar na jaren weer uit weten te vechten en mijn maatjes, na wat strubelingen (paar x door hen beroofd, me daar niet bij neer gelegd, ze opgespoord en ze voorgehouden dat vriendschap belangrijker is dan geld) uiteindelijk vrienden voor het leven aan over gehouden en mijn gezin dus uit ontstaan uiteindelijk ook... Maar had een makkelijker pad naar geluk kunnen kiezen hoor Haha.
Wat mij steeds opvalt aan die jongeren
die de prostitutie inrollen ; ze hebben het idee door verwaarlozing en misbruik in hun jeugd dat ze niets waard zijn en dat het er toch niet meer toe doet. Dat bespeur ik bij jou ook. Geen eigenwaarde meer en grenzen zijn al vertrapt.
Je bent zelf nu de enigste die jezelf kan beschermen tegen nog verder oprekken, verwateren van je grenzen.
Waar ik je wel voor moet waarschuwen, ook als je met hen wil praten moet je eigenlijk heel sterk in je schoenen staan en je grenzen kennen en heel duidelijk aangeven en bewaken. Want inderdaad ze ruiken echt je zwakte. Er zitten loverboys bij de fleet tussen... Dealers, pooiers, clienten, allemaal lijkenpikkers...
Met mijn vriend praten raad ik je echt niet aan ; hij ontkent alles uit schaamte, soms bekend hij in een zachte inzichtelijke ontspannen bui wat als hij zich heel veilig (of schuldig bv) voelt en ontkent dat even later weer met een zeer agresieve ontkennende persoonlijkheid en als hij zin heeft dan speelt hij zijn manipulatieve ego gerichte spelletjes om zichzelf weer wat beter te voelen met jou... als je niet weet waar je mee omgaat en hoe je jezelf daartegen kan beschermen is dat gewoon bloedlink.
Misschien is het een goed idee eerst eens boeken te lezen als Christiane F. (of de film) over dat verslaafde meisje en haar vriendje Detleff, de beste zet die mijn ouders hebben kunnen doen was ons dat boek geven. dat heeft mij zo geraakt en geschokt en mij mijn grenzen doen stellen !! Kan ik iedereen aanraden te lezen !!
Ja jij kan het begrijpen in de kern.
Inderdaad versplintering persoonlijkheid.
Maar laat het niet nog verder versplinteren, maar tijd om het bij elkaar te zoeken.
Ik begrijp dat je herkenning zoekt, maar dat kan ook zonder jezelf nog verder te verliezen.
Misschien kan je op een veiliger manier kennis maken met dat wereldje, de mensen en de gevolgen. Inderdaad goed, beter idee Praat eens met ervaren dames en of heren, parasiteer gerust op hun ervaringen zonder dat je daar dan zelf nog iets mee hoeft te doen.
Ikzelf heb dat ook gedaan. Maar wellicht al te direct. Had beter nog wat meer afstand kunnen houden. Ik heb geleefd tussen de zwerfjongeren, was al kon ik weer naar huis, wat ik vaak uit solidariteit niet deed, en sliep ik ook in loodsen en op het centraal, "de prinses", zo werd ik liefkozend en beschermend genoemd temidden van hen. Ik had echter hele duidelijke grenzen voor mezelf ; geen harddrugs, geen prostitutie. Ik had genoeg aan het meeleven van hun ellende.
Maar het heeft mij zo geraakt, ik hield zo van hen en ik zag velen zo afglijden dat ik erzelf uiteindelijk ook een beetje depressief van werd met de nodige heftige gevolgen. Ik heb me daar na jaren weer uit weten te vechten en mijn maatjes, na wat strubelingen (paar x door hen beroofd, me daar niet bij neer gelegd, ze opgespoord en ze voorgehouden dat vriendschap belangrijker is dan geld) uiteindelijk vrienden voor het leven aan over gehouden en mijn gezin dus uit ontstaan uiteindelijk ook... Maar had een makkelijker pad naar geluk kunnen kiezen hoor Haha.
Wat mij steeds opvalt aan die jongeren
die de prostitutie inrollen ; ze hebben het idee door verwaarlozing en misbruik in hun jeugd dat ze niets waard zijn en dat het er toch niet meer toe doet. Dat bespeur ik bij jou ook. Geen eigenwaarde meer en grenzen zijn al vertrapt.
Je bent zelf nu de enigste die jezelf kan beschermen tegen nog verder oprekken, verwateren van je grenzen.
Waar ik je wel voor moet waarschuwen, ook als je met hen wil praten moet je eigenlijk heel sterk in je schoenen staan en je grenzen kennen en heel duidelijk aangeven en bewaken. Want inderdaad ze ruiken echt je zwakte. Er zitten loverboys bij de fleet tussen... Dealers, pooiers, clienten, allemaal lijkenpikkers...
Met mijn vriend praten raad ik je echt niet aan ; hij ontkent alles uit schaamte, soms bekend hij in een zachte inzichtelijke ontspannen bui wat als hij zich heel veilig (of schuldig bv) voelt en ontkent dat even later weer met een zeer agresieve ontkennende persoonlijkheid en als hij zin heeft dan speelt hij zijn manipulatieve ego gerichte spelletjes om zichzelf weer wat beter te voelen met jou... als je niet weet waar je mee omgaat en hoe je jezelf daartegen kan beschermen is dat gewoon bloedlink.
Misschien is het een goed idee eerst eens boeken te lezen als Christiane F. (of de film) over dat verslaafde meisje en haar vriendje Detleff, de beste zet die mijn ouders hebben kunnen doen was ons dat boek geven. dat heeft mij zo geraakt en geschokt en mij mijn grenzen doen stellen !! Kan ik iedereen aanraden te lezen !!
zondag 30 juni 2013 om 22:36
Loni,
Ben je goed in neuken? Kan je goed pijpen? Makkelijk met allerlei mensen praten, drankjes drinken, lekker dansen in de disco, af en toe gezellig een lijntje of een pilletje nemen?
Dit zijn serieuze vragen, hoor. Er is niets wat je schrijft dat ook maar de indruk wekt dat je uit het juiste hoerenhout gesneden bent. Bovendien ben je voor hoer eigenlijk al wel over the hill, te oud dus.
Hoe zielig is het om met jouw drogredenen zoiets treurigs als prostitutie als carrière te kiezen, om er vervolgens achter te komen dat je daar helemaal niet goed in bent en er geen vraag naar je is?
Geloof mij, op basis van jouw postings kan ik je nu al voorspellen dat jij geen droog brood kunt verdienen als hoer. Luister dus maar naar al die dames die met engelengeduld jou van advies zitten te voorzien.
Ben je goed in neuken? Kan je goed pijpen? Makkelijk met allerlei mensen praten, drankjes drinken, lekker dansen in de disco, af en toe gezellig een lijntje of een pilletje nemen?
Dit zijn serieuze vragen, hoor. Er is niets wat je schrijft dat ook maar de indruk wekt dat je uit het juiste hoerenhout gesneden bent. Bovendien ben je voor hoer eigenlijk al wel over the hill, te oud dus.
Hoe zielig is het om met jouw drogredenen zoiets treurigs als prostitutie als carrière te kiezen, om er vervolgens achter te komen dat je daar helemaal niet goed in bent en er geen vraag naar je is?
Geloof mij, op basis van jouw postings kan ik je nu al voorspellen dat jij geen droog brood kunt verdienen als hoer. Luister dus maar naar al die dames die met engelengeduld jou van advies zitten te voorzien.
Am Yisrael Chai!
zondag 30 juni 2013 om 22:38
Ja Loni, er zijn genoeg mensen die een heftig verleden hebben wat doorspeelt in het verleden, maar ze zullen er alleen in beschermde begripvolle kringen over kunnen en willen praten. In bepaalde kringen, topics als hierboven genoemd, lotgenotengroepen... Ik hoop dat je gauw je weggetjes vindt en je minder eenzaam en onbegrepen gaat voelen.
Maar zoek het niet in de verkeerde destructieve kringen begrip steun en herkenning. (zeker niet zonder grenzen, bescherming en voldoende identiteit)
Probeer er ook niet in te blijven hangen.
Maar zoek het niet in de verkeerde destructieve kringen begrip steun en herkenning. (zeker niet zonder grenzen, bescherming en voldoende identiteit)
Probeer er ook niet in te blijven hangen.
zondag 30 juni 2013 om 22:55
Trouwens, Loni, (en dit is even helemaal niets ten nadele van Usuance, want die schrijft geweldige posts), ik vind het nogal respectloos naar alle mensen met goede bedoelingen (jou helpen, dus!) en ook uitgebreide posts om alleen nog maar te reageren op een enkel verhaal.
Er staan meer mensen in de lijst met reacties die laten doorschemeren dat ze echt precies weten waarover je het hebt, qua evt. verwaarlozing, geweld, verdriet, depressie.
Ogen openen door een heftige post van Usuance en daar dan vooral mee bezig zijn, sois, maar niet meer reageren op anderen vind ik in dit geval echt wel respectloos.
Er staan meer mensen in de lijst met reacties die laten doorschemeren dat ze echt precies weten waarover je het hebt, qua evt. verwaarlozing, geweld, verdriet, depressie.
Ogen openen door een heftige post van Usuance en daar dan vooral mee bezig zijn, sois, maar niet meer reageren op anderen vind ik in dit geval echt wel respectloos.
zondag 30 juni 2013 om 23:10
Graag gedaan Unuance!
Ik heb in mijn jeugd mijn eerste vriendje verloren aan heroïne. Ik zie hem nog voor me, de voor en na versie zeg maar. Het is 25 jaar geleden en ik mis hem nog steeds. Ik kon hem niet helpen.
Daarna wilde een klasgenote haar studie makkelijk bekostigen en werd escortmeisje. Ook haar heb ik kapot zien gaan.
Ik weet, dat ik op zulke topics vaak kort door de bocht, kan reageren, maar ik wens dat niemand toe.
Knuffels heb ik genoeg op voorraad, dus voor jou
Ik heb in mijn jeugd mijn eerste vriendje verloren aan heroïne. Ik zie hem nog voor me, de voor en na versie zeg maar. Het is 25 jaar geleden en ik mis hem nog steeds. Ik kon hem niet helpen.
Daarna wilde een klasgenote haar studie makkelijk bekostigen en werd escortmeisje. Ook haar heb ik kapot zien gaan.
Ik weet, dat ik op zulke topics vaak kort door de bocht, kan reageren, maar ik wens dat niemand toe.
Knuffels heb ik genoeg op voorraad, dus voor jou
Huts!
zondag 30 juni 2013 om 23:27
De meeste mensen met een trauma proberen op een x moment hun leven op te pakken en er zelf een positieve draai aan te geven. Het blijven hangen in zelfmedelijden gaat je niet verder helpen, het jezelf beschadigen door in de prostitutie te gaan idem.
Pak je leven in eigen hand, maak je los van je ouders en leef. Maak je eigen keuzes en je eigen fouten en trek je vooral niets aan van wat je ouders zeggen of vinden, het is jouw leven.
Ik ben op m'n zeventiende het huis uitgegaan omdat het niet meer ging en ja ik heb maanden gehad dat ik blij was als ik mezelf aan het eind vd maand nog brood of soep kon veroorloven, maar wat was ik trots dat ik op eigen benen stond, zelf m'n leven kon bepalen en niemand nodig had. Dat kun jij ook, maar dan moet je wel echt willen en dat gevoel krijg ik niet uit je posts.
Pak je leven in eigen hand, maak je los van je ouders en leef. Maak je eigen keuzes en je eigen fouten en trek je vooral niets aan van wat je ouders zeggen of vinden, het is jouw leven.
Ik ben op m'n zeventiende het huis uitgegaan omdat het niet meer ging en ja ik heb maanden gehad dat ik blij was als ik mezelf aan het eind vd maand nog brood of soep kon veroorloven, maar wat was ik trots dat ik op eigen benen stond, zelf m'n leven kon bepalen en niemand nodig had. Dat kun jij ook, maar dan moet je wel echt willen en dat gevoel krijg ik niet uit je posts.
zondag 30 juni 2013 om 23:32
Het is misschien ondoenlijk overal rustig en structureel op te reageren. Zeker als je ouders onverwachts over je schouders kunnen gaan meekijken die angst daarvoor en je zowiezo voortdurend opjagen... Of zelfs de angst dat je betrapt wordt op je schrijven en bekentenissen en je dan gaan dreigen en zelfs mishandelen of de angst daarvoor...of zo nodig weer ruzie om iets anders moeten maken. Ik weet hoe hectisch dat kan zijn "thuis". Ik schrijf ook geregeld met de angst betrapt te worden bij een gevoelig of prive onderwerp, Loni waarschijnlijk ook. Lees haar OP nog maar eens.
Loni... Wat ik me afvraag... Zou het kunnen dat je een wat romantisch(er) beeld had van prostitutie...?
Ik hoop dat je een uitweg vindt zo spoedig mogelijk van je gewelddadige vader weg... Zonder daarbij nog verder in de ellende te komen.
Als je denkt op dit moment door je oren, onzekerheid en spanningen en thuissituatie echt geen werk aan te kunnen, heb je al uitgezocht of je tijdelijk een uitkering kan krijgen (zodat je uit huis kan van het geweld weg) met bij uitkerende instanties meestal indien mogelijk begeleiding naar geschikt werk ?
Heb je al eens contact gezocht met maatschappelijk werk en gedacht aan blijf van mijn lijf of begeleid kamer wonen ? Wellicht mosterd. Geen gelegenheid alles te lezen.
Loni... Wat ik me afvraag... Zou het kunnen dat je een wat romantisch(er) beeld had van prostitutie...?
Ik hoop dat je een uitweg vindt zo spoedig mogelijk van je gewelddadige vader weg... Zonder daarbij nog verder in de ellende te komen.
Als je denkt op dit moment door je oren, onzekerheid en spanningen en thuissituatie echt geen werk aan te kunnen, heb je al uitgezocht of je tijdelijk een uitkering kan krijgen (zodat je uit huis kan van het geweld weg) met bij uitkerende instanties meestal indien mogelijk begeleiding naar geschikt werk ?
Heb je al eens contact gezocht met maatschappelijk werk en gedacht aan blijf van mijn lijf of begeleid kamer wonen ? Wellicht mosterd. Geen gelegenheid alles te lezen.
anoniem_175521 wijzigde dit bericht op 01-07-2013 11:33
Reden: .
Reden: .
% gewijzigd
zondag 30 juni 2013 om 23:52
Ik kom rijkelijk laat, maar ik reageer toch maar. Ik ben deeltijd escort, al bijna anderhalf jaar, en ik kan je wel wat advies geven.
Prostitutie heeft ten eerste niks te maken met al die hysterische verhalen die ze hier om je oren slaan. Bijna iedereen die hier gereageerd heeft, weet van niks. En vooral niet in de misere-porno trappen.
Maar als jij denkt dat je zonder ervaring wel een paar duizend per week binnen gaat trekken, dan zie je het toch verkeerd. De markt is kurkdroog, en de concurrentie wordt door het overheidsbeleid steeds feller. Je kan in een hoop branches nog zwart werken, maar in de prostitutie is er zoveel controle dat je dat gewoon niet kan. Dat betekent 19% BTW betalen, en dan nog de inkomstenbelasting eraf. Dan is het snel niet lucratief meer. Als je er echt werk van wil maken, is het goed te doen, en verdient het beter dan ander werk, maar verwacht geen sloten geld. Vooral niet in het begin. Ik doe een uurtje of wat op 1 avond in de week, en daar heb ik netto 650 Euro aan over per maand. Meer omzet maken wordt steeds moeilijker, dus verwacht niet dat je zomaar dit met zeven kan vermenigvuldigen als je de hele week beschikbaar bent.
Als je psychische problemen hebt, is het misschien niet het vak voor jou trouwens. Je wordt geacht om sterk in je schoenen te staan, en de klant te leiden. Als je dat niet kan doe je het verkeerd. Dan moet je er gewoon niet aan beginnen.
Ik kan je niet alles uitleggen op een forum, en ik ben ook nog maar een groentje, maar er is gelukkig 1 bron op Internet die je echt kan vertrouwen over prostitutie, en dat is Zondares:
http://zondares.blogspot.com
Die heeft vroeger ook op dit forum gezeten, is weggepest met de rest van de ervaren meiden, en heeft een enorm mooi blog geschapen met de meest uiteenlopende facetten van het vak. Ze geeft een scherp en duidelijk beeld van hoe het werkt. Veel tips, en veel inzichten, en het belangrijkste, het is waar wat ze schrijft. Er is namelijk heel veel gelul in omloop.
Als je nog vragen hebt zal ik kijken of ik die kan beantwoorden, maar ik denk echt dat je op dit forum aan het verkeerde adres bent.
Prostitutie heeft ten eerste niks te maken met al die hysterische verhalen die ze hier om je oren slaan. Bijna iedereen die hier gereageerd heeft, weet van niks. En vooral niet in de misere-porno trappen.
Maar als jij denkt dat je zonder ervaring wel een paar duizend per week binnen gaat trekken, dan zie je het toch verkeerd. De markt is kurkdroog, en de concurrentie wordt door het overheidsbeleid steeds feller. Je kan in een hoop branches nog zwart werken, maar in de prostitutie is er zoveel controle dat je dat gewoon niet kan. Dat betekent 19% BTW betalen, en dan nog de inkomstenbelasting eraf. Dan is het snel niet lucratief meer. Als je er echt werk van wil maken, is het goed te doen, en verdient het beter dan ander werk, maar verwacht geen sloten geld. Vooral niet in het begin. Ik doe een uurtje of wat op 1 avond in de week, en daar heb ik netto 650 Euro aan over per maand. Meer omzet maken wordt steeds moeilijker, dus verwacht niet dat je zomaar dit met zeven kan vermenigvuldigen als je de hele week beschikbaar bent.
Als je psychische problemen hebt, is het misschien niet het vak voor jou trouwens. Je wordt geacht om sterk in je schoenen te staan, en de klant te leiden. Als je dat niet kan doe je het verkeerd. Dan moet je er gewoon niet aan beginnen.
Ik kan je niet alles uitleggen op een forum, en ik ben ook nog maar een groentje, maar er is gelukkig 1 bron op Internet die je echt kan vertrouwen over prostitutie, en dat is Zondares:
http://zondares.blogspot.com
Die heeft vroeger ook op dit forum gezeten, is weggepest met de rest van de ervaren meiden, en heeft een enorm mooi blog geschapen met de meest uiteenlopende facetten van het vak. Ze geeft een scherp en duidelijk beeld van hoe het werkt. Veel tips, en veel inzichten, en het belangrijkste, het is waar wat ze schrijft. Er is namelijk heel veel gelul in omloop.
Als je nog vragen hebt zal ik kijken of ik die kan beantwoorden, maar ik denk echt dat je op dit forum aan het verkeerde adres bent.