Psyche
alle pijlers
Leven met de klok, herkenbaar?
zondag 14 juli 2013 om 21:52
Ik wil iets aan jullie voorleggen en ben benieuwd of het herkenbaar is.
Laat ik beginnen dat ik al in mijn puber jaren erg bezig was met de tijd. Ik was altijd een half uur te vroeg op school omdat ik het prettig vond nog een moment voor mezelf te hebben voordat ik me moest concentreren. Als ik een aantal weken bij mijn vader was met vakantie en ik had heimwee, telde ik letter de dagen en uren af (nog 5 dagen en dan nog tien dagen te gaan, dan heb ik één derde al gehad etc)
Afgelopen jaar lijkt het alleen steeds erger te worden, als ik bijvoorbeeld in mijn eigen stad ergens moet zijn en ik weet niet precies waar vind ik mezelf gestressed een uur (!!!) van te voren op de locatie, omdat ik bang ben niet op tijd te zijn. Ook nu ben ik nog een half uur te vroeg op het werk. Maar ook op mijn vrije dag ben ik continue aan het kijken hoe laat het is, en reken ik uit hoe lang ik nog alleen ben tot mijn thuis komt, de wasmachine klaar is, hoe lang mijn dochter nog zal slapen. Ik vind het zo vermoeiend gedrag van mezelf! Als of ik mijn leven helemaal afhankelijk maak van de tijd en wat er allemaal nog moet gebeuren..
Als het bijvoorbeeld 12 uur is en ik moet om 3 uur weg, ga ik al geen dutje meer doen als ik toevallig moe ben. Want als ik pas na twee uur wakker wordt heb ik nog maar (?!?) 1 uur om mezelf en mijn dochter klaar te maken om weg te gaan.
Wie heeft de gouden tip? Ik kan me hierdoor slecht ontspannen! Ik heb best een druk leven, werk 32 uur met dementen ouderen, heb een baby van 11 maanden, er wordt geklust thuis, het huishouden, heen en weer racen voor de oppas, de opvang regelen voor mijn kind etc etc.
Ook met het huishouden merk ik dat ik erg bezig ben. Oh dit moet nog en dat moet nog. Ik raak geïrriteerd van een glas op tafel, kattenhaar, volle wasmand en ga zo maar door! Op mijn vrije dag verzorg ik eerst mijn dochter, dan anderhalf uur bezig thuis en dan pas drink ik voor het eerst! Ik ben zo rusteloos..
Laat ik beginnen dat ik al in mijn puber jaren erg bezig was met de tijd. Ik was altijd een half uur te vroeg op school omdat ik het prettig vond nog een moment voor mezelf te hebben voordat ik me moest concentreren. Als ik een aantal weken bij mijn vader was met vakantie en ik had heimwee, telde ik letter de dagen en uren af (nog 5 dagen en dan nog tien dagen te gaan, dan heb ik één derde al gehad etc)
Afgelopen jaar lijkt het alleen steeds erger te worden, als ik bijvoorbeeld in mijn eigen stad ergens moet zijn en ik weet niet precies waar vind ik mezelf gestressed een uur (!!!) van te voren op de locatie, omdat ik bang ben niet op tijd te zijn. Ook nu ben ik nog een half uur te vroeg op het werk. Maar ook op mijn vrije dag ben ik continue aan het kijken hoe laat het is, en reken ik uit hoe lang ik nog alleen ben tot mijn thuis komt, de wasmachine klaar is, hoe lang mijn dochter nog zal slapen. Ik vind het zo vermoeiend gedrag van mezelf! Als of ik mijn leven helemaal afhankelijk maak van de tijd en wat er allemaal nog moet gebeuren..
Als het bijvoorbeeld 12 uur is en ik moet om 3 uur weg, ga ik al geen dutje meer doen als ik toevallig moe ben. Want als ik pas na twee uur wakker wordt heb ik nog maar (?!?) 1 uur om mezelf en mijn dochter klaar te maken om weg te gaan.
Wie heeft de gouden tip? Ik kan me hierdoor slecht ontspannen! Ik heb best een druk leven, werk 32 uur met dementen ouderen, heb een baby van 11 maanden, er wordt geklust thuis, het huishouden, heen en weer racen voor de oppas, de opvang regelen voor mijn kind etc etc.
Ook met het huishouden merk ik dat ik erg bezig ben. Oh dit moet nog en dat moet nog. Ik raak geïrriteerd van een glas op tafel, kattenhaar, volle wasmand en ga zo maar door! Op mijn vrije dag verzorg ik eerst mijn dochter, dan anderhalf uur bezig thuis en dan pas drink ik voor het eerst! Ik ben zo rusteloos..
zondag 14 juli 2013 om 21:58
zondag 14 juli 2013 om 22:17
zondag 14 juli 2013 om 22:18
quote:Groll schreef op 14 juli 2013 @ 22:10:
Je bent een regelaartje, lijkt me. Je zal het ergens voor doen; vermoedelijk voel je je dan beter.Ik denk dat het ooit wel een functie heeft gehad en dat ze zich er toen goed bij voelde, maar dat het nu zo uit de hand gelopen is dat ze niet meer anders kan en dat er ook geen beloningsgevoel meer is als ze zich aan al die regeltjes houdt.
Je bent een regelaartje, lijkt me. Je zal het ergens voor doen; vermoedelijk voel je je dan beter.Ik denk dat het ooit wel een functie heeft gehad en dat ze zich er toen goed bij voelde, maar dat het nu zo uit de hand gelopen is dat ze niet meer anders kan en dat er ook geen beloningsgevoel meer is als ze zich aan al die regeltjes houdt.
zondag 14 juli 2013 om 22:27
Ik ben ook iemand van de klok. Ik heb er echter geen problemen mee. Ik vind het prettig om goed voorbereid te zijn en ben liever te vroeg dan te laat. Je maakt het een probleem door het als probleem te zien. Je kunt ook accepteren dat je het prettig vindt om controle te hebben.
Mijn schoonzus is het tegenovergestelde van mij. Relaxed en zien hoe het komt. Zij vindt dat prettig maar ik moet er niet aan denken.
Mijn schoonzus is het tegenovergestelde van mij. Relaxed en zien hoe het komt. Zij vindt dat prettig maar ik moet er niet aan denken.
zondag 14 juli 2013 om 22:27
Ik vind het heeel herkenbaar, blij dat ik niet de enige ben. Het is zo dat als ik me goed voel ik er weinig tot geen last van heb, maar op het moment dat ik me slecht voel ik echt helemaal door de klok wordt geleefd. Dan doe ik echt niks anders dan naar de klok kijken.
´s Nachts word ik wakker en dan bedenk ik wat ik van uur tot uur ga doen. Ik slaap wel door , maar ´s ochtends om een uur of 6 word ik weer wakker en dan neem ik, op de minuut af, de hele dag door. Blij dat jij het ook hebt, ik dacht dat ik de enige was!
´s Nachts word ik wakker en dan bedenk ik wat ik van uur tot uur ga doen. Ik slaap wel door , maar ´s ochtends om een uur of 6 word ik weer wakker en dan neem ik, op de minuut af, de hele dag door. Blij dat jij het ook hebt, ik dacht dat ik de enige was!
zondag 14 juli 2013 om 22:31
quote:bootje_op_de_golven schreef op 14 juli 2013 @ 22:18:
[...]
Ik denk dat het ooit wel een functie heeft gehad en dat ze zich er toen goed bij voelde, maar dat het nu zo uit de hand gelopen is dat ze niet meer anders kan en dat er ook geen beloningsgevoel meer is als ze zich aan al die regeltjes houdt.'t Is natuurlijk wel een kwestie van gradatie. Zelfdiscipline is op zich best goed, alleen moet je niet in die zin overdrijven dat al je werk niet voor jezelf meer is maar meer om een innerlijke stem tevreden te stellen.
[...]
Ik denk dat het ooit wel een functie heeft gehad en dat ze zich er toen goed bij voelde, maar dat het nu zo uit de hand gelopen is dat ze niet meer anders kan en dat er ook geen beloningsgevoel meer is als ze zich aan al die regeltjes houdt.'t Is natuurlijk wel een kwestie van gradatie. Zelfdiscipline is op zich best goed, alleen moet je niet in die zin overdrijven dat al je werk niet voor jezelf meer is maar meer om een innerlijke stem tevreden te stellen.
zondag 14 juli 2013 om 22:33
Doe in elk geval je horloge af en kijk ook niet stiekem elke keer op je telefoon.
Verder niet erg herkenbaar voor mij. Mijn innerlijke klok laat me wel dagelijks wakker worden tussen 6 en 7 zonder wekker. Dat vind ik wel prettig, want zo heb ik lekker veel aan m'n dag. Maakt hiervoor trouwens niet uit hoe laat ik naar bed ben gegaan, wakker word ik toch altijd vroeg.
Voor 'n belangrijke afspraak (zeg: op tijd zijn om 'n vliegtuig te halen) ben ik liever 'n uur vroeger ter plaatse omdat ik van ver moet komen en dus verkeersellende incalculeer.
Verder is er niet veel belangrijk genoeg om zo te stressen qua tijd. Meestal ben ik overigens vrij stipt op 'n afgesproken tijd ook aanwezig zonder dat ik daar echt voor loop te stressen. Ik heb 'n soort van ingebouwde klok lijkt 't wel. Sta ook altijd 'n paar seconden voor de bijv. 30 minuten op m'n oven zijn afgelopen op om maar de oven te lopen, terwijl ik echt niet op de klok heb gekeken hoe laat ik m'n gerecht er in zette.
Verder niet erg herkenbaar voor mij. Mijn innerlijke klok laat me wel dagelijks wakker worden tussen 6 en 7 zonder wekker. Dat vind ik wel prettig, want zo heb ik lekker veel aan m'n dag. Maakt hiervoor trouwens niet uit hoe laat ik naar bed ben gegaan, wakker word ik toch altijd vroeg.
Voor 'n belangrijke afspraak (zeg: op tijd zijn om 'n vliegtuig te halen) ben ik liever 'n uur vroeger ter plaatse omdat ik van ver moet komen en dus verkeersellende incalculeer.
Verder is er niet veel belangrijk genoeg om zo te stressen qua tijd. Meestal ben ik overigens vrij stipt op 'n afgesproken tijd ook aanwezig zonder dat ik daar echt voor loop te stressen. Ik heb 'n soort van ingebouwde klok lijkt 't wel. Sta ook altijd 'n paar seconden voor de bijv. 30 minuten op m'n oven zijn afgelopen op om maar de oven te lopen, terwijl ik echt niet op de klok heb gekeken hoe laat ik m'n gerecht er in zette.
zondag 14 juli 2013 om 22:34
quote:bootje_op_de_golven schreef op 14 juli 2013 @ 22:18:
[...]
Ik denk dat het ooit wel een functie heeft gehad en dat ze zich er toen goed bij voelde, maar dat het nu zo uit de hand gelopen is dat ze niet meer anders kan en dat er ook geen beloningsgevoel meer is als ze zich aan al die regeltjes houdt.
Hahaha, ben jij mijn psycholoog?
TO, ik herken heel veel uit je openingspost. Zelf heb ik het dan niet met tijd, maar met bepaalde leefregels. Ik probeer daar te krampachtig aan vast te houden, omdat het voor mijn gevoel de enige manier is dat ik controle heb over mijn lijf/gezondheid. Daar is het een paar jaar geleden flink mee mis gegaan, en de angst dat dat weer gebeurt uit zich dus in regels die uit de hand aan het lopen zijn. Mijn hoofd zit er voortdurend vol mee, ik heb het gevoel dat ik er nooit even rust van krijg/kan nemen en sinds kort leidt mijn concentratie er ook onder. Ga er sinds kort voor naar een psycholoog die me helpt mijn (onbewuste) gedachtengangen te ontrafelen en me hier van af te helpen. Alleen al het idee dat ik het niet alleen hoef te doen geeft rust...
Ik had deze connectie zelf nog niet gelegd voor ik bij haar kwam, trouwens. Was door mijn arts naar de psycholoog toegestuurd vanwege de problemen in mijn dagelijks leven met concentratie etc.
Bij jou gaat het dan om een ander thema, maar kan je door terug te redeneren waarom de tijd zo belangrijk voor je is er achter komen of er een angst oid aan dit krampachtige gedrag ten grondslag ligt?
En als het idee je prettig lijkt zou ik als ik jou was een aantal gesprekken met een psycholoog aanvragen. Kan heel verhelderend werken en je helpen om weer wat ontspannener met de tijd om kan gaan ipv dat het echt uit de hand gaat lopen.
[...]
Ik denk dat het ooit wel een functie heeft gehad en dat ze zich er toen goed bij voelde, maar dat het nu zo uit de hand gelopen is dat ze niet meer anders kan en dat er ook geen beloningsgevoel meer is als ze zich aan al die regeltjes houdt.
Hahaha, ben jij mijn psycholoog?
TO, ik herken heel veel uit je openingspost. Zelf heb ik het dan niet met tijd, maar met bepaalde leefregels. Ik probeer daar te krampachtig aan vast te houden, omdat het voor mijn gevoel de enige manier is dat ik controle heb over mijn lijf/gezondheid. Daar is het een paar jaar geleden flink mee mis gegaan, en de angst dat dat weer gebeurt uit zich dus in regels die uit de hand aan het lopen zijn. Mijn hoofd zit er voortdurend vol mee, ik heb het gevoel dat ik er nooit even rust van krijg/kan nemen en sinds kort leidt mijn concentratie er ook onder. Ga er sinds kort voor naar een psycholoog die me helpt mijn (onbewuste) gedachtengangen te ontrafelen en me hier van af te helpen. Alleen al het idee dat ik het niet alleen hoef te doen geeft rust...
Ik had deze connectie zelf nog niet gelegd voor ik bij haar kwam, trouwens. Was door mijn arts naar de psycholoog toegestuurd vanwege de problemen in mijn dagelijks leven met concentratie etc.
Bij jou gaat het dan om een ander thema, maar kan je door terug te redeneren waarom de tijd zo belangrijk voor je is er achter komen of er een angst oid aan dit krampachtige gedrag ten grondslag ligt?
En als het idee je prettig lijkt zou ik als ik jou was een aantal gesprekken met een psycholoog aanvragen. Kan heel verhelderend werken en je helpen om weer wat ontspannener met de tijd om kan gaan ipv dat het echt uit de hand gaat lopen.
zondag 14 juli 2013 om 22:38
Herkenbaar.
Ik heb een enorme hekel aan te laat komen en ben dan ook altijd te vroeg. Als ik minder dan een kwartier te vroeg ergens ben, vind ik dat ik het keurig gedaan heb, want liefst ben ik ook een uur te vroeg.
Mijn kinderen worden er gek van. Ze hebben allebei autisme en autisten hebben vaak extra moeite met wachten. En omdat we altijd te vroeg overal zijn, moeten we regelmatig wachten.
Als ik tegen ze zeg dat we om 12 uur weg moeten, maken ze er zelf al 12.15 van, omdat ze me kennen. En daar word ik dan weer gek van, want dan kunnen we dus niet op tijd weg.
Maar............ ik heb er geen last van verder, van mijn op-tijd-moeten-komen-tic.
Ik heb ook nog een letterlijke klokken-tic: ik spaar klokken.
Ik heb een enorme hekel aan te laat komen en ben dan ook altijd te vroeg. Als ik minder dan een kwartier te vroeg ergens ben, vind ik dat ik het keurig gedaan heb, want liefst ben ik ook een uur te vroeg.
Mijn kinderen worden er gek van. Ze hebben allebei autisme en autisten hebben vaak extra moeite met wachten. En omdat we altijd te vroeg overal zijn, moeten we regelmatig wachten.
Als ik tegen ze zeg dat we om 12 uur weg moeten, maken ze er zelf al 12.15 van, omdat ze me kennen. En daar word ik dan weer gek van, want dan kunnen we dus niet op tijd weg.
Maar............ ik heb er geen last van verder, van mijn op-tijd-moeten-komen-tic.
Ik heb ook nog een letterlijke klokken-tic: ik spaar klokken.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 14 juli 2013 om 22:51
quote:Groll schreef op 14 juli 2013 @ 22:41:
Verschillende soorten mensen moeten er nu eenmaal zijn, anders wordt alles zo saai. Maar als het je functioneren in de weg zit lijkt het me wel iets om verder naar te kijken. TO schrijft dat ze slecht kan ontspannen, rusteloos is, het haar door haar eigen gedachten niet lukt om te doen wat ze eigenlijk wil doen... Niet iets om je bij neer te leggen onder het mom van "we zijn allemaal anders", vind ik.
Verschillende soorten mensen moeten er nu eenmaal zijn, anders wordt alles zo saai. Maar als het je functioneren in de weg zit lijkt het me wel iets om verder naar te kijken. TO schrijft dat ze slecht kan ontspannen, rusteloos is, het haar door haar eigen gedachten niet lukt om te doen wat ze eigenlijk wil doen... Niet iets om je bij neer te leggen onder het mom van "we zijn allemaal anders", vind ik.
zondag 14 juli 2013 om 22:52
Bedankt voor al jullie reacties! Ik zal morgen op de vragen en antwoorden ingaan. Ben heel blij met de herkenning in ieder geval en schrik wel van de reacties om naar de huisarts te gaan. Weet van binnen wel dat ik extremer ben dan de meeste maar dat er wordt geadviseerd om met een psycholoog te praten raakt me toch.
Voel me afgelopen 2 jaar ook erg vermoeid. Ben zwanger geweest, kindje gekregen, getrouwd, 2 x verhuisd, mentaal zware baan etc. Dat heeft er toch wel in gehakt denk ik want mijn tic begint me sinds dien te irriteren, voor heen had ik er geen "last" van. Vooral de vermoeidheid, in combinatie met het niet volledig kunnen ontspannen breekt me op. Er moet altijd van alles wat vóór ik in mezelf rust kan vinden.
Voel me afgelopen 2 jaar ook erg vermoeid. Ben zwanger geweest, kindje gekregen, getrouwd, 2 x verhuisd, mentaal zware baan etc. Dat heeft er toch wel in gehakt denk ik want mijn tic begint me sinds dien te irriteren, voor heen had ik er geen "last" van. Vooral de vermoeidheid, in combinatie met het niet volledig kunnen ontspannen breekt me op. Er moet altijd van alles wat vóór ik in mezelf rust kan vinden.
zondag 14 juli 2013 om 22:56
quote:livetti schreef op 14 juli 2013 @ 22:52:
mijn tic begint me sinds dien te irriteren, voor heen had ik er geen "last" van. Vooral de vermoeidheid, in combinatie met het niet volledig kunnen ontspannen breekt me op. Er moet altijd van alles wat vóór ik in mezelf rust kan vinden.
Zou het niet heeeeerlijk zijn als je kon leren om dat voor een groot deel los te laten? En zou het ook niet fijn zijn als je dat aan je kinderen mee kunt geven in hun opvoeding?
mijn tic begint me sinds dien te irriteren, voor heen had ik er geen "last" van. Vooral de vermoeidheid, in combinatie met het niet volledig kunnen ontspannen breekt me op. Er moet altijd van alles wat vóór ik in mezelf rust kan vinden.
Zou het niet heeeeerlijk zijn als je kon leren om dat voor een groot deel los te laten? En zou het ook niet fijn zijn als je dat aan je kinderen mee kunt geven in hun opvoeding?
zondag 14 juli 2013 om 23:10
Een week heeft 168 uren.
Als je alle verplichtingen, werk etc. en de uren dat je slaapt er vanaf trekt, kom je in jouw geval op 67 uren per week vrij te besteden. Kind je hebt tijd genoeg!
Wel even prioriteiten stellen.
Als je alle verplichtingen, werk etc. en de uren dat je slaapt er vanaf trekt, kom je in jouw geval op 67 uren per week vrij te besteden. Kind je hebt tijd genoeg!
Wel even prioriteiten stellen.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
zondag 14 juli 2013 om 23:13
ik wil even melden dat ik het deels herken.
Als ik iets moet doen om 5 uur in de middag (vooral wanneer het iets spannends is), dan kan ik me daar voor al niet meer ontspannen, door even een dutje te doen ofzo, omdat ik elk kwartier kijk hoe laat het is, hoe lang het nog duurt, plus terugrekenen wat ik 3 uur geleden deed ( zo lang heb ik dus nog)..
Merk wel dat het bij mij vooral gelinkt is aan de mate van spanning voor bepaalde dingen. Toen ik net met mijn nieuwe baan begon telde ik ook af, nu moet ik gewoon om 1 uur beginnen, en dan denk ik om kwart over 12 pas ''ik ga me maar eens klaarmaken''..
Als ik in de ochtend ergens moet zijn (al is het maar een college dat om half 9 begint), wil ik er het liefst een half uur vantevoren zijn. Teneerste omdat ik niet hoef te haasten, de universiteit is nog relatief leeg, geen rij bij de koffieautomaat, geen volle lift ; Dan sta ik liever wat eerder op. Zie het niet als een tekortkoming, maar als een keuze dat je er iets eerder bent.
Als ik iets moet doen om 5 uur in de middag (vooral wanneer het iets spannends is), dan kan ik me daar voor al niet meer ontspannen, door even een dutje te doen ofzo, omdat ik elk kwartier kijk hoe laat het is, hoe lang het nog duurt, plus terugrekenen wat ik 3 uur geleden deed ( zo lang heb ik dus nog)..
Merk wel dat het bij mij vooral gelinkt is aan de mate van spanning voor bepaalde dingen. Toen ik net met mijn nieuwe baan begon telde ik ook af, nu moet ik gewoon om 1 uur beginnen, en dan denk ik om kwart over 12 pas ''ik ga me maar eens klaarmaken''..
Als ik in de ochtend ergens moet zijn (al is het maar een college dat om half 9 begint), wil ik er het liefst een half uur vantevoren zijn. Teneerste omdat ik niet hoef te haasten, de universiteit is nog relatief leeg, geen rij bij de koffieautomaat, geen volle lift ; Dan sta ik liever wat eerder op. Zie het niet als een tekortkoming, maar als een keuze dat je er iets eerder bent.
maandag 15 juli 2013 om 00:06
Ik houd ook meestal de tijd wel stipt in de gaten.
Heel, heel soms vergeet ik mijn horloge wel eens om te doen of mee te nemen. En eigenlijk vind ik dat dan heel rustgevend. Als je gewoon om 12.00 uur weggaat, als je om 13.00 uur ergens moet zijn en je reistijd is een half uur, dan ben je gewoon op tijd, ook als je niet om de 3 minuten op je horloge kijkt. Dus mijn advies: 'vergeet' af en toe je horloge eens.
En op dagen dat je vrij hebt, alles lekker rustig aan doen en op de tijden dat jij er zin in hebt. Wat maakt het dan uit of je om 14.00 uur, 14.30 uur of 15.00 uur boodschappen doet? Succes!
Heel, heel soms vergeet ik mijn horloge wel eens om te doen of mee te nemen. En eigenlijk vind ik dat dan heel rustgevend. Als je gewoon om 12.00 uur weggaat, als je om 13.00 uur ergens moet zijn en je reistijd is een half uur, dan ben je gewoon op tijd, ook als je niet om de 3 minuten op je horloge kijkt. Dus mijn advies: 'vergeet' af en toe je horloge eens.
En op dagen dat je vrij hebt, alles lekker rustig aan doen en op de tijden dat jij er zin in hebt. Wat maakt het dan uit of je om 14.00 uur, 14.30 uur of 15.00 uur boodschappen doet? Succes!