Geld & Recht
alle pijlers
Onnodig consult?
donderdag 18 juli 2013 om 15:22
Lang verhaal, ga het proberen kort en toch volledig te vertellen:
Ik had een kwaal en ging daarmee naar de huisarts. De huisarts kon zo goed als zeker een diagnose stellen (hinderlijk, maar niet levensbedreigend). Ik krijg een doorverwijzing naar een specialist. Die kan zekerheid geven en vertellen wat er eventueel aan te doen is.Ik maak een afspraak met de specialist bij het ziekenhuis waar ik ook onder behandeling ben voor mijn astma. Op de vraag waar het over gaat geef ik de diagnose van mijn huisarts en dat ik er graag iets aan wil laten doen, want het is misschien niet levensbedreigend maar wel hinderlijk en ik wil er vanaf.
De eerste mogelijkheid is vijf weken later. Dat ligt niet alleen aan het ziekenhuis, maar ook aan mij: ik werk vier dagen en wil graag op mijn vrije dag (ik vind het raar voor iets dat geen spoed heeft op een werkdag te gaan).
Als ik aan de beurt ben, blijkt dat ik een arts-assistent heb. Geeft niet, denk ik nog, ik had toch niet verwacht dat ik gelijk geholpen zou worden. Het is een jonge vrouw, net vers van de opleiding denk ik. Ze is vriendelijk, neemt de tijd, luistert naar mijn verhaal en beantwoordt mijn vragen. Als ze het antwoord op een bepaalde vraag van mij niet weet, belt ze naar dokter B (de echt dokter zal ik maar zeggen), die op dat moment op een andere locatie van het betreffende ziekenhuis aan het werk is.
Ze vertelt dat mijn aandoening alleen operatief verwijderd kan worden, inclusief narcose. Als ik aangeef dat ik erg veel last heb gehad van de narcose van een andere operatie, stelt zij voor dat dokter B eerst nog eens goed kijkt, wellicht is een plaatselijke verdoving mogelijk. Om moet dokter B beoordelen of een operatie wel het gewenste effect heeft: het is goed mogelijk dat ik uiteindelijk meer last krijg van littekenweefsel dan van de oorspronkelijke kwaal.
Aan het eind van het gesprek maakt zij voor mij een afspraak bij dokter B, dat kan al over twee weken.
Uiteindelijk voel ik mij met respect behandeld en ik ben weer wat wijzer. Als ik e.e.a aan mij vriend vertel zegt hij dat dit dus een compleet onnodig consult was. Was ik direct bij dokter B terecht gekomen, dan had hij mij alle informatie kunnen geven en had ik kunnen beslissen of ik wilde laten opereren of niet. Daar zit natuurlijk wel wat in. Nu ben ik eerst bij deze arts-assistent geweest, en moet straks naar dokter B en kan daarna pas worden geholpen. Ik wist wel dat mijn ziekenhuis een opleidingsziekenhuis is, en ik heb niet specifiek gevraagd om een afgestudeerd arts. Wel heb ik aangeven wat mijn klacht was.
Ik moet dit consult natuurlijk wel betalen (en dat zal ik ook zeker doen), maar ik heb er wel een beetje dubbel gevoel over. Hoe zien jullie dit? Andere meningen zijn zeker welkom. Het gaat mij niet alleen om het geld, wil van dit vervelende gevoel af.
Alvast bedankt.
Ik had een kwaal en ging daarmee naar de huisarts. De huisarts kon zo goed als zeker een diagnose stellen (hinderlijk, maar niet levensbedreigend). Ik krijg een doorverwijzing naar een specialist. Die kan zekerheid geven en vertellen wat er eventueel aan te doen is.Ik maak een afspraak met de specialist bij het ziekenhuis waar ik ook onder behandeling ben voor mijn astma. Op de vraag waar het over gaat geef ik de diagnose van mijn huisarts en dat ik er graag iets aan wil laten doen, want het is misschien niet levensbedreigend maar wel hinderlijk en ik wil er vanaf.
De eerste mogelijkheid is vijf weken later. Dat ligt niet alleen aan het ziekenhuis, maar ook aan mij: ik werk vier dagen en wil graag op mijn vrije dag (ik vind het raar voor iets dat geen spoed heeft op een werkdag te gaan).
Als ik aan de beurt ben, blijkt dat ik een arts-assistent heb. Geeft niet, denk ik nog, ik had toch niet verwacht dat ik gelijk geholpen zou worden. Het is een jonge vrouw, net vers van de opleiding denk ik. Ze is vriendelijk, neemt de tijd, luistert naar mijn verhaal en beantwoordt mijn vragen. Als ze het antwoord op een bepaalde vraag van mij niet weet, belt ze naar dokter B (de echt dokter zal ik maar zeggen), die op dat moment op een andere locatie van het betreffende ziekenhuis aan het werk is.
Ze vertelt dat mijn aandoening alleen operatief verwijderd kan worden, inclusief narcose. Als ik aangeef dat ik erg veel last heb gehad van de narcose van een andere operatie, stelt zij voor dat dokter B eerst nog eens goed kijkt, wellicht is een plaatselijke verdoving mogelijk. Om moet dokter B beoordelen of een operatie wel het gewenste effect heeft: het is goed mogelijk dat ik uiteindelijk meer last krijg van littekenweefsel dan van de oorspronkelijke kwaal.
Aan het eind van het gesprek maakt zij voor mij een afspraak bij dokter B, dat kan al over twee weken.
Uiteindelijk voel ik mij met respect behandeld en ik ben weer wat wijzer. Als ik e.e.a aan mij vriend vertel zegt hij dat dit dus een compleet onnodig consult was. Was ik direct bij dokter B terecht gekomen, dan had hij mij alle informatie kunnen geven en had ik kunnen beslissen of ik wilde laten opereren of niet. Daar zit natuurlijk wel wat in. Nu ben ik eerst bij deze arts-assistent geweest, en moet straks naar dokter B en kan daarna pas worden geholpen. Ik wist wel dat mijn ziekenhuis een opleidingsziekenhuis is, en ik heb niet specifiek gevraagd om een afgestudeerd arts. Wel heb ik aangeven wat mijn klacht was.
Ik moet dit consult natuurlijk wel betalen (en dat zal ik ook zeker doen), maar ik heb er wel een beetje dubbel gevoel over. Hoe zien jullie dit? Andere meningen zijn zeker welkom. Het gaat mij niet alleen om het geld, wil van dit vervelende gevoel af.
Alvast bedankt.
donderdag 18 juli 2013 om 15:31
donderdag 18 juli 2013 om 15:31
Wat vervelend voelt is dat ik nu met gevoel zit voor niets te zijn gegaan. Dat ik direct bij dokter B terecht had moeten komen en dat ik dat misschien wel had moeten aangeven. Weet niet zo goed of het mijn eigen 'schuld' is of van het ziekenhuis. Feit is wel dat ik nu een extra keer naar het ziekenhuis moet.
Ik had bij de afspraak niets gezegd over narcose, had sowieso er niet bij stil gestaan dat het zo'n operatie zou worden. Ik dacht er denk ik iets te gemakkelijk over (vergelijkbaar met het wegsnijden/ branden van een wratje), maar zo bleek het niet te zijn.
Ik had bij de afspraak niets gezegd over narcose, had sowieso er niet bij stil gestaan dat het zo'n operatie zou worden. Ik dacht er denk ik iets te gemakkelijk over (vergelijkbaar met het wegsnijden/ branden van een wratje), maar zo bleek het niet te zijn.
donderdag 18 juli 2013 om 15:33
Ben je niet voor dit soort dingen verzekerd?
Ja zo niet dan ligt het aan jou dat je niet van te voren hebt aangegeven bij wie je terecht wilde komen. Zeker omdat je weet dat het een opleidingsziekenhuis is.
(ja ik heb gelezen dat je het hoe dan ook betaalt hoor )
Hopelijk valt de operatie straks mee.
Succes alvast!
Ja zo niet dan ligt het aan jou dat je niet van te voren hebt aangegeven bij wie je terecht wilde komen. Zeker omdat je weet dat het een opleidingsziekenhuis is.
(ja ik heb gelezen dat je het hoe dan ook betaalt hoor )
Hopelijk valt de operatie straks mee.
Succes alvast!
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 18 juli 2013 om 15:34
quote:GiuliettaCapuletti schreef op 18 juli 2013 @ 15:31:
Ik vind het niet onnodig. Een arts-assistent mag namelijk onder supervisie zelfstandig spreekuur draaien. Dan kan het eens voorkomen dat dit gebeurt. Maar om het dan onnodig te noemen? De arts assistent leert hier ook weer van.
Ik lees dat je verder heel netjes bent geholpen, fijn!Ja, ik ben netjes geholpen en het is ook fijn dat die arts daarvan leert. Maar ik moet dit consult wel betalen (van eigen risico) en dat voelt dus een beetje dubbel. Maar jij zegt 'kan gebeuren'. Dat wist ik dus serieus echt niet, dat dat zo werkt in een opleidingsziekenhuis. Dan is dit in ieder geval een leermoment voor mij. Dank voor je reactie.
Ik vind het niet onnodig. Een arts-assistent mag namelijk onder supervisie zelfstandig spreekuur draaien. Dan kan het eens voorkomen dat dit gebeurt. Maar om het dan onnodig te noemen? De arts assistent leert hier ook weer van.
Ik lees dat je verder heel netjes bent geholpen, fijn!Ja, ik ben netjes geholpen en het is ook fijn dat die arts daarvan leert. Maar ik moet dit consult wel betalen (van eigen risico) en dat voelt dus een beetje dubbel. Maar jij zegt 'kan gebeuren'. Dat wist ik dus serieus echt niet, dat dat zo werkt in een opleidingsziekenhuis. Dan is dit in ieder geval een leermoment voor mij. Dank voor je reactie.
donderdag 18 juli 2013 om 15:36
quote:titta schreef op 18 juli 2013 @ 15:31:
Wat vervelend voelt is dat ik nu met gevoel zit voor niets te zijn gegaan. Dat ik direct bij dokter B terecht had moeten komen en dat ik dat misschien wel had moeten aangeven.
Je bent terecht gekomen bij iemand die zelfstandig een spreekuur kan en mag draaien. Dat jij en zij niet wisten dat er in jouw geval nog een complicerende factor speelt en je nog een keertje moet langs komen is toch niemands schuld en niet iets om je zo over druk te maken.
Als je die ingreep zou laten doen hou je neem ik aan niets meer over van je eigen risico, dus wat dat extra consult uitmaakt?
En edit: je astma vreet je eigen risico ook niet al standaard op? Ik ga sowieso elk jaar door mijn eigen risico heen.
Wat vervelend voelt is dat ik nu met gevoel zit voor niets te zijn gegaan. Dat ik direct bij dokter B terecht had moeten komen en dat ik dat misschien wel had moeten aangeven.
Je bent terecht gekomen bij iemand die zelfstandig een spreekuur kan en mag draaien. Dat jij en zij niet wisten dat er in jouw geval nog een complicerende factor speelt en je nog een keertje moet langs komen is toch niemands schuld en niet iets om je zo over druk te maken.
Als je die ingreep zou laten doen hou je neem ik aan niets meer over van je eigen risico, dus wat dat extra consult uitmaakt?
En edit: je astma vreet je eigen risico ook niet al standaard op? Ik ga sowieso elk jaar door mijn eigen risico heen.
donderdag 18 juli 2013 om 15:56
Oh, de meeste zien het toch als: 'het is nu een maal zo gelopen, is niemands schuld, kan gebeuren'. Alleen daardoor voel ik mij al beter. Ik zie ook absoluut niet alleen maar de slechte kant, hoor. En ik vind het over het algemeen een fijn ziekenhuis. Ik denk wel dat ik, mocht er nog eens iets spelen, ik gelijk om een afgestudeerd arts vraag.
Wbt eigen risico: had ik dit jaar verhoogd omdat ik nooit iets heb. Mijn astma hoef ik niet elk jaar voor terug, alleen als ik (extra) klachten heb. Dan wordt bekeken of ik mijn medicijngebruik moet aanpassen. Kosten huidige medicijnen liggen onder het standaard eigen risico van 350 euro. Ik was een beetje te calculerende patient geworden, daarom baalde ik nu een beetje. Maar inderdaad: ben goed te woord gestaan, weet nu zo'n beetje wat mijn opties zijn en wacht het oordeel van dokter B af.
Wbt eigen risico: had ik dit jaar verhoogd omdat ik nooit iets heb. Mijn astma hoef ik niet elk jaar voor terug, alleen als ik (extra) klachten heb. Dan wordt bekeken of ik mijn medicijngebruik moet aanpassen. Kosten huidige medicijnen liggen onder het standaard eigen risico van 350 euro. Ik was een beetje te calculerende patient geworden, daarom baalde ik nu een beetje. Maar inderdaad: ben goed te woord gestaan, weet nu zo'n beetje wat mijn opties zijn en wacht het oordeel van dokter B af.
donderdag 18 juli 2013 om 16:00
Wees blij dat ze zo grondig is en back-up aan de arts vraagt. Jij bent gevoelig voor narcose en daarom moet er nader consult plaatsvinden. Misschien handig dat je dat in je dossier laat opnemen.
En je vriend is volgens mij geen arts, dus kan helemaal niet bepalen of dokter B wel gelijk had kunnen bepalen of het met plaatselijke narcose kon. Je laat je een vervelend gevoel aanpraten door hem.
En je vriend is volgens mij geen arts, dus kan helemaal niet bepalen of dokter B wel gelijk had kunnen bepalen of het met plaatselijke narcose kon. Je laat je een vervelend gevoel aanpraten door hem.
donderdag 18 juli 2013 om 16:17
donderdag 18 juli 2013 om 16:29
Waarom zou dat gevraagd moeten worden? Een ziekenhuis stelt een beleidsplan niet op om elke keer maar weer aan de patiënt te vragen of ze wel zin hebben in wat het ziekenhuis het beste acht. Bovendien ontbreekt het de gemiddelde patiënt aan de nodige kennis om een goed gefundeerde keuze te maken. Ik kan je garanderen dat 95% kiest voor de specialist terwijl in heel veel gevallen een arts-assistent prima genoeg is voor een consult.
donderdag 18 juli 2013 om 16:32
quote:GiuliettaCapuletti, 56 minuten geleden
Ik vind het niet onnodig. Een arts-assistent mag namelijk onder supervisie zelfstandig spreekuur draaien. Dan kan het eens voorkomen dat dit gebeurt. Maar om het dan onnodig te noemen? De arts assistent leert hier ook weer van. Leuk dat de assistent ervan leert, maar dat TO een dagdeel kwijt is en een rekening krijgt voor een lesje voor de artsassistent is minder leuk.
Ik vind het niet onnodig. Een arts-assistent mag namelijk onder supervisie zelfstandig spreekuur draaien. Dan kan het eens voorkomen dat dit gebeurt. Maar om het dan onnodig te noemen? De arts assistent leert hier ook weer van. Leuk dat de assistent ervan leert, maar dat TO een dagdeel kwijt is en een rekening krijgt voor een lesje voor de artsassistent is minder leuk.
