bang voor onweer
zondag 28 juli 2013 om 12:30
zondag 28 juli 2013 om 12:45
zondag 28 juli 2013 om 12:49
Ik ben ook doodsbang voor onweer, mijn zoon vannacht "mam moet je eens komen kijken naar al die lichtflitsen" (hij stond voor het raam te kijken) Ja duhh echt niet dat ik voor het raam gaan staan te kijken met onweer. Ik kruip het liefst in een hoekje met een deken over me heen zodat ik geen lichtflitsen zie en ik stop mijn vingers in mijn oren
Ik word er altijd zo zenuwachtig van die onweer
Ik word er altijd zo zenuwachtig van die onweer
zondag 28 juli 2013 om 12:51
zondag 28 juli 2013 om 13:17
Ik ben al sinds mijn peutertijd als de dood voor onweer. Na jaren van zelf mijn angst analyseren, ben ik erachter dat het bij mij vooral de angst om te schrikken is. Dat er opeens een harde knal kan komen, daar word ik vooral gespannen van. Ik was als kind ook doodsbang voor vuurwerk, behalve als het dan eenmaal echt 0.00 uur was met oud en nieuw, want dan knalde het overal en kon je er niet meer door verrast worden. Ballonnen heb ik ook liever niet in de buurt, daar word ik ook op dezelfde manier gespannen van. Gelukkig kan ik mijn onweersangst sinds een paar jaar een stuk beter aan. Als het echt tekeer gaat pak ik een kussen en ga ik in de inloopkast zitten met een koptelefoontje op. See no evil, hear no evil, en dan heb ik er geen last van. Ik "behandel" mezelf sinds ik daarvan gehoord heb ook op een EMDR-achtige manier. Als ik de angst voel opkomen, maak ik oogbewegingen van links naar rechts. Geloof het of niet, maar sinds ik dat regelmatig doe is de angst misschien nog 5% van wat die ooit was, en kan ik er prima mee omgaan.
Angst voor blikseminslag etc is bij mij niet veel groter dan bij de gemiddelde mens, dat is op zich natuurlijk een reële angst.
Angst voor blikseminslag etc is bij mij niet veel groter dan bij de gemiddelde mens, dat is op zich natuurlijk een reële angst.
zondag 28 juli 2013 om 13:22
zondag 28 juli 2013 om 13:24
Het verschilt. Ik kan wel genieten van de wolkenpartijen die aan komen rollen, zoals die shelfclouds gisteren, dat is echt mooi om te zien.
Maar vannacht vond ik het niet echt lollig, als zo'n bui precies boven het huis hangt, echt harde knallen hier. Toen ik klein was, was er in onze buurt een bolbliksem ingeslagen, we zaten toen uren zonder stroom. Dat heeft me wel wat angstig gemaakt.
Maar vannacht vond ik het niet echt lollig, als zo'n bui precies boven het huis hangt, echt harde knallen hier. Toen ik klein was, was er in onze buurt een bolbliksem ingeslagen, we zaten toen uren zonder stroom. Dat heeft me wel wat angstig gemaakt.
Grief is just love with nowhere to go
zondag 28 juli 2013 om 13:35
Vroeger moest ik er altijd uit. Mijn ouders woonden op een boerderij met rieten kap. Verstandig vind ik dat. Mijn vader kwam ons allemaal van boven halen. Mijn ouders sliepen nl beneden.
Als t er wel inslaat heb je geen schijn van kans. Voor de koeien werd het zo gezet dat indien nodig ze er zo uit konden als er onweer voorspelt was. Ik woon nu in een stad, tussenwoning. Ik word altijd wel wakker, maar spaanbenauwd ben ik niet.
Als t er wel inslaat heb je geen schijn van kans. Voor de koeien werd het zo gezet dat indien nodig ze er zo uit konden als er onweer voorspelt was. Ik woon nu in een stad, tussenwoning. Ik word altijd wel wakker, maar spaanbenauwd ben ik niet.
zondag 28 juli 2013 om 13:51
Mika, dat deed ik als kind dus, onder mijn dekbed kruipen met de vingers in mijn oren. Daar kreeg ik kramp van in mijn vingers en ik lag maar te zweten onder dat dekbed... Later ontdekte ik dat het koffiekamertje in het magazijn bij ons huis een prima schuilplaats was; daar waren geen ramen in. Je hoorde er nauwelijks wat en zag er niks. Maar ja, daar durfde ik 's nachts dan weer niet in mijn eentje naartoe.
Doe zoals ik: koptelefoontje op, lekker muziekje of een luisterboek (dit laatste dan niet al te zacht zetten natuurlijk, muziek werkt beter), en ergens gaan zitten of liggen waar je niet of nauwelijks flitsen ziet. Het licht aandoen helpt vaak al voldoende als je dan ook gewoon je ogen dicht houdt. Echt, wegstomen onder een dekbed met verkrampte vingers is niet nodig!
xYella.
Doe zoals ik: koptelefoontje op, lekker muziekje of een luisterboek (dit laatste dan niet al te zacht zetten natuurlijk, muziek werkt beter), en ergens gaan zitten of liggen waar je niet of nauwelijks flitsen ziet. Het licht aandoen helpt vaak al voldoende als je dan ook gewoon je ogen dicht houdt. Echt, wegstomen onder een dekbed met verkrampte vingers is niet nodig!
xYella.