Psyche
alle pijlers
Moeder maakt me het leven onmogelijk.
dinsdag 30 juli 2013 om 13:26
Wat heb je tegen je moeder gezegd hierover?
Zoals jij het verhaal beschrijft (en beleeft lijkt me), kan ik me voorstellen dat je er niet blij mee bent dat ze zo reageert. Maar zij beleeft het ongetwijfeld anders (om het simpele feit dat zij jou niet is, ieder mens beleeft situaties anders) en heeft misschien niet eens in de gaten dat ze jou zo irriteert. Of ze heeft haar eigen redenen om zo op je te reageren die jij niet weet/beseft.
Vandaar: práát hierover met je moeder. Niet als ze je weer achter je laptop vandaan wil hebben, maar op een moment dat niets met deze situatie te maken heeft. Maak na het avondeten een kop koffie/thee voor haar en ga het gesprek aan. Jij wil wat dit betreft als volwassene behandeld worden, dan moet een volwassen gesprek ook lukken.
Zoals jij het verhaal beschrijft (en beleeft lijkt me), kan ik me voorstellen dat je er niet blij mee bent dat ze zo reageert. Maar zij beleeft het ongetwijfeld anders (om het simpele feit dat zij jou niet is, ieder mens beleeft situaties anders) en heeft misschien niet eens in de gaten dat ze jou zo irriteert. Of ze heeft haar eigen redenen om zo op je te reageren die jij niet weet/beseft.
Vandaar: práát hierover met je moeder. Niet als ze je weer achter je laptop vandaan wil hebben, maar op een moment dat niets met deze situatie te maken heeft. Maak na het avondeten een kop koffie/thee voor haar en ga het gesprek aan. Jij wil wat dit betreft als volwassene behandeld worden, dan moet een volwassen gesprek ook lukken.
dinsdag 30 juli 2013 om 13:32
haha deze ruzies heb ik ook eindeloos gevoerd met mijn moeder en dan voornamelijk op zondag omdat mijn moeder mij om 12 uur mijn bed uitschopte en ik het liefst de hele dag in mijn vuil had willen liggen.
En mijn moeder zij steevast "zolang je onder ons dak woont, hou je je aan onze regels". En daar heeft ze wel gelijk in gehad.
En mijn moeder zij steevast "zolang je onder ons dak woont, hou je je aan onze regels". En daar heeft ze wel gelijk in gehad.
dinsdag 30 juli 2013 om 13:34
Ik wordt zelf altijd kriegel als mensen te lang om me heen hangen. Zit je rustig te ontbijten, gaat de TV aan. Wil je een boekje lezen, hoor je het gejengel van een computerspelletje op de achtergrond. Wil je geconcentreerd werken, wordt er een luidruchtig telefoongesprek gevoerd of wordt je aandacht gevraagd. Zou zoiets een rol kunnen spelen? Dat je moeder gewoon wat meer ruimte voor haarzelf nodig heeft?
dinsdag 30 juli 2013 om 13:38
dinsdag 30 juli 2013 om 13:43
Volgens mij is dat echt een generatiekloofje. Ik heb puberkinderen, dus iets jonger dan jij, maar mijn man kan er ook niet tegen dat ze de hele tijd met schermen bezig zijn. Ik ben wel met mijn tijd mee gegaan en zodra ik even stil zit komt ook die telefoon tevoorschijn hahahaha. Maar ik merk dat "oudere" mensen er slecht tegen kunnen dat de jongeren de hele dag een scherm nodig hebben. Stel dat jij 's ochtends het nieuws door neemt op je scherm, dan krijg je geheid een opmerking, terwijl als je misschien op je gemak in de tuin gaat zitten en de papieren krant van voor naar achter en van achter naar voor door neemt en daar 2 uren de tijd voor neemt zal ze het prima vinden. Ik zou om gezeur te voorkomen zorgen dat je wat meer op een andere manier gaat lanterfanten dan met behulp van schermen. Slaap lang uit, lees de krant, lees een boek, drink een kop koffie met je moeder en praat een uurtje met haar over de nicht van de achterbuurvrouw ofzo (of weet ik veel wat zij belangrijk vindt). Hier kom je toch niet uit. En als je af en toe iets doet in het huishouden doe dan iets dat je moeder belangrijk vindt, dat valt veel meer op. Misschien vind jij het belangrijk dat de vaatwasser gelijk wordt leeg geruimd, terwijl je moeder het belangrijker vindt dat de was gelijk wordt weg gestreken, ik noem maar eens. Dan kies je gewoon voor dat laatste.
dinsdag 30 juli 2013 om 13:44
quote:NummerZoveel schreef op 30 juli 2013 @ 13:34:
Ik wordt zelf altijd kriegel als mensen te lang om me heen hangen. Zit je rustig te ontbijten, gaat de TV aan. Wil je een boekje lezen, hoor je het gejengel van een computerspelletje op de achtergrond. Wil je geconcentreerd werken, wordt er een luidruchtig telefoongesprek gevoerd of wordt je aandacht gevraagd. Zou zoiets een rol kunnen spelen? Dat je moeder gewoon wat meer ruimte voor haarzelf nodig heeft?
Ik zit sowieso altijd met oordopjes in, dus geluid zal ze niet horen. Daarnaast zit ik op mijn eigen kamer.
toevallig heb ik sinds vorige week een kamer weten te bemachtigen in Amsterdam, maar daar kan ik pas vanaf half september in. Dan is de zomervakantie al voorbij.
Het gaat me er meer om dat naar mijn oordeel, mijn moeder moet kunnen begrijpen dat ik echt zo lamlendig nog niet ben. Zat vrienden van mij hebben helemaal geen werk, hebben amper studiepunten gehaald, slapen elke dag tot twee uur uit, en die worden gewoon met rust gelaten.
Ik werk 3-4 dagen in de week, heb het hele collegejaar hard gestudeerd, en dan nog zit ik met dit gezeik aan mijn hoofd de hele dag. Dat vind ik niet eerlijk. Maar als ik dit tegen mijn moeder vertel, is het enige dat ze zegt dat ze ''met die andere jongens niets te maken heeft''..
Laatst had ze de moeder van een vriend gesproken, en die had gezegd dat hij zo hard zat te studeren de hele zomer door. Daar moest ik van mijn moeder maar een voorbeeld aan nemen. Maar WAAROM zit hij zo hard te studeren? Omdat hij het hele jaar geen flikker heeft uitgevoerd en nu al zijn hertentamens moet halen om überhaupt door te mogen op zijn studie. Ik heb die tentamens al lang behaald, en heb dus niets om te studeren.
Maar daar heeft ze dan weer geen boodschap aan..
Ik wordt zelf altijd kriegel als mensen te lang om me heen hangen. Zit je rustig te ontbijten, gaat de TV aan. Wil je een boekje lezen, hoor je het gejengel van een computerspelletje op de achtergrond. Wil je geconcentreerd werken, wordt er een luidruchtig telefoongesprek gevoerd of wordt je aandacht gevraagd. Zou zoiets een rol kunnen spelen? Dat je moeder gewoon wat meer ruimte voor haarzelf nodig heeft?
Ik zit sowieso altijd met oordopjes in, dus geluid zal ze niet horen. Daarnaast zit ik op mijn eigen kamer.
toevallig heb ik sinds vorige week een kamer weten te bemachtigen in Amsterdam, maar daar kan ik pas vanaf half september in. Dan is de zomervakantie al voorbij.
Het gaat me er meer om dat naar mijn oordeel, mijn moeder moet kunnen begrijpen dat ik echt zo lamlendig nog niet ben. Zat vrienden van mij hebben helemaal geen werk, hebben amper studiepunten gehaald, slapen elke dag tot twee uur uit, en die worden gewoon met rust gelaten.
Ik werk 3-4 dagen in de week, heb het hele collegejaar hard gestudeerd, en dan nog zit ik met dit gezeik aan mijn hoofd de hele dag. Dat vind ik niet eerlijk. Maar als ik dit tegen mijn moeder vertel, is het enige dat ze zegt dat ze ''met die andere jongens niets te maken heeft''..
Laatst had ze de moeder van een vriend gesproken, en die had gezegd dat hij zo hard zat te studeren de hele zomer door. Daar moest ik van mijn moeder maar een voorbeeld aan nemen. Maar WAAROM zit hij zo hard te studeren? Omdat hij het hele jaar geen flikker heeft uitgevoerd en nu al zijn hertentamens moet halen om überhaupt door te mogen op zijn studie. Ik heb die tentamens al lang behaald, en heb dus niets om te studeren.
Maar daar heeft ze dan weer geen boodschap aan..
dinsdag 30 juli 2013 om 13:49
dinsdag 30 juli 2013 om 13:51
Jullie moeten het dus nog 6 weken samen zien te rooien begrijp ik? Vraag aan je moeder wat je voor haar kunt doen. Moeders hebben altijd werk genoeg in en om het huis. Misschien vind zij wel dat ze het druk heeft en kan ze dat gehang niet uitstaan. Of misschien wil ze wel gewoon wat aandacht. Vraag of je een bepaalde taak over kunt nemen. De tuin sproeien, de zolder opruimen, doe je eigen was en strijk, help haar met de boodschappen, maak de badkamer schoon... Echt, er is genoeg te verzinnen. Doe gewoon elke dag iets.
Ik kan ook heel slecht tegen gehang. En ik vind in bed liggen en naar een scherm kijken gehang. Dat is echt mijn grootste irritatietrigger. Zelfs als het buiten mijn zicht gebeurt.
Ik kan ook heel slecht tegen gehang. En ik vind in bed liggen en naar een scherm kijken gehang. Dat is echt mijn grootste irritatietrigger. Zelfs als het buiten mijn zicht gebeurt.
dinsdag 30 juli 2013 om 13:51
* sugarmiss, 11 minuten geleden
Je moeder zeurt maar helaas kan je haar niet veranderen.
Tijd om het huis uit te gaan of te accepteren. Denk dit is maar tijdelijk over x aantal maanden / jaren ben ik het huis uit.
*
Dat. Uitzingen maar tot september.
En ja, ik vind je moeder ook een zeur maar daar doe je niks aan. Is een vader in beeld?
Je moeder zeurt maar helaas kan je haar niet veranderen.
Tijd om het huis uit te gaan of te accepteren. Denk dit is maar tijdelijk over x aantal maanden / jaren ben ik het huis uit.
*
Dat. Uitzingen maar tot september.
En ja, ik vind je moeder ook een zeur maar daar doe je niks aan. Is een vader in beeld?
Huts!
dinsdag 30 juli 2013 om 13:51
quote:luukc schreef op 30 juli 2013 @ 13:44:
[...]
Ik zit sowieso altijd met oordopjes in, dus geluid zal ze niet horen. Daarnaast zit ik op mijn eigen kamer.
toevallig heb ik sinds vorige week een kamer weten te bemachtigen in Amsterdam, maar daar kan ik pas vanaf half september in. Dan is de zomervakantie al voorbij.
Het gaat me er meer om dat naar mijn oordeel, mijn moeder moet kunnen begrijpen dat ik echt zo lamlendig nog niet ben. Zat vrienden van mij hebben helemaal geen werk, hebben amper studiepunten gehaald, slapen elke dag tot twee uur uit, en die worden gewoon met rust gelaten.
Ik werk 3-4 dagen in de week, heb het hele collegejaar hard gestudeerd, en dan nog zit ik met dit gezeik aan mijn hoofd de hele dag. Dat vind ik niet eerlijk. Maar als ik dit tegen mijn moeder vertel, is het enige dat ze zegt dat ze ''met die andere jongens niets te maken heeft''..
Laatst had ze de moeder van een vriend gesproken, en die had gezegd dat hij zo hard zat te studeren de hele zomer door. Daar moest ik van mijn moeder maar een voorbeeld aan nemen. Maar WAAROM zit hij zo hard te studeren? Omdat hij het hele jaar geen flikker heeft uitgevoerd en nu al zijn hertentamens moet halen om überhaupt door te mogen op zijn studie. Ik heb die tentamens al lang behaald, en heb dus niets om te studeren.
Maar daar heeft ze dan weer geen boodschap aan..
Ik moet hier wel om lachen, niet vervelend naar jou toe TO maar het is zo herkenbaar. Mijn moeder zei ook altijd "later als je ouder bent en zelf kindertjes hebt dan zul je het begrijpen".
Je zal je totdat je op kamers gaat toch moeten aanpassen aan je moeder. Kom op het is nog maar 4 weekjes tot september, dat kan je wel.
[...]
Ik zit sowieso altijd met oordopjes in, dus geluid zal ze niet horen. Daarnaast zit ik op mijn eigen kamer.
toevallig heb ik sinds vorige week een kamer weten te bemachtigen in Amsterdam, maar daar kan ik pas vanaf half september in. Dan is de zomervakantie al voorbij.
Het gaat me er meer om dat naar mijn oordeel, mijn moeder moet kunnen begrijpen dat ik echt zo lamlendig nog niet ben. Zat vrienden van mij hebben helemaal geen werk, hebben amper studiepunten gehaald, slapen elke dag tot twee uur uit, en die worden gewoon met rust gelaten.
Ik werk 3-4 dagen in de week, heb het hele collegejaar hard gestudeerd, en dan nog zit ik met dit gezeik aan mijn hoofd de hele dag. Dat vind ik niet eerlijk. Maar als ik dit tegen mijn moeder vertel, is het enige dat ze zegt dat ze ''met die andere jongens niets te maken heeft''..
Laatst had ze de moeder van een vriend gesproken, en die had gezegd dat hij zo hard zat te studeren de hele zomer door. Daar moest ik van mijn moeder maar een voorbeeld aan nemen. Maar WAAROM zit hij zo hard te studeren? Omdat hij het hele jaar geen flikker heeft uitgevoerd en nu al zijn hertentamens moet halen om überhaupt door te mogen op zijn studie. Ik heb die tentamens al lang behaald, en heb dus niets om te studeren.
Maar daar heeft ze dan weer geen boodschap aan..
Ik moet hier wel om lachen, niet vervelend naar jou toe TO maar het is zo herkenbaar. Mijn moeder zei ook altijd "later als je ouder bent en zelf kindertjes hebt dan zul je het begrijpen".
Je zal je totdat je op kamers gaat toch moeten aanpassen aan je moeder. Kom op het is nog maar 4 weekjes tot september, dat kan je wel.
dinsdag 30 juli 2013 om 13:55
Je moeder is gewoon onredelijk en ook al ga je binnenkort op jezelf wonen, dat mag je best ter sprake brengen. Schenk een kop koffie in en zeg gewoon tegen haar: "Ik heb even een vraag. Ik heb afgelopen jaar zo hard gewerkt dat ik meer studiepunten heb gehaald dan ik eigenlijk nodig had. Daarom hoef ik van de zomer niet meer te studeren. Ik doe vakantiewerk, ik doe nog wat andere klusjes in en om huis. Waarom vind je het dan zo erg als ik af en toe dingen voor mezelf doe? Ik heb toch vakantie?"
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
dinsdag 30 juli 2013 om 13:55
quote:luukc schreef op 30 juli 2013 @ 13:44:
[...]
Het gaat me er meer om dat naar mijn oordeel, mijn moeder moet kunnen begrijpen dat ...
Dit is geen haalbaar doel. Je kúnt je moeder niet anders laten denken of ergens van overtuigen. Dus het is vechten tegen de bierkaai om hiermee bezig te zijn. Je kunt 100 keer gelijk hebben (en echt, ik geef je helemaal gelijk hoor) maar je moeder kan of wil dat niet inzien. Stop ermee om dat te willen bereiken. Je kan een ander niet veranderen.
Probeer de komende weken zo aangenaam mogelijk door te komen en je zo min mogelijk aan elkaar te storen. Jullie zijn nu beiden volwassenen en dat gaat gewoon niet meer echt lekker in één huis.
[...]
Het gaat me er meer om dat naar mijn oordeel, mijn moeder moet kunnen begrijpen dat ...
Dit is geen haalbaar doel. Je kúnt je moeder niet anders laten denken of ergens van overtuigen. Dus het is vechten tegen de bierkaai om hiermee bezig te zijn. Je kunt 100 keer gelijk hebben (en echt, ik geef je helemaal gelijk hoor) maar je moeder kan of wil dat niet inzien. Stop ermee om dat te willen bereiken. Je kan een ander niet veranderen.
Probeer de komende weken zo aangenaam mogelijk door te komen en je zo min mogelijk aan elkaar te storen. Jullie zijn nu beiden volwassenen en dat gaat gewoon niet meer echt lekker in één huis.