Psyche
alle pijlers
Bang voor busreis
maandag 26 augustus 2013 om 19:44
Ik kan als ik wil op reis naar Praag met mijn school. En ik wil heel graag maar ik zie zo tegen op de lange (en enge) busrit!
En ik ben vooral bang door een ervaring met mijn vorige schoolreis naar dezelfde stad. Ik heb tijdens de reis op de heenweg een (bus) ongeluk gezien. Het was al gebeurd, maar ik zag de brokstukken op de weg liggen en ik zag veel mensen met (ernstige) verwondingen langs de weg. Ik heb de rest van mijn busreis verkrampt in mijn stoel gezeten. Ik was verschrikkelijk gespannen en toen we bij het hotel aankwamen begon de paniek aanval pas echt. Ik heb de hele avond gehuild, gehyperventileerd en ik durfde niet meer te slapen. Ik ben er de dagen daarna doodmoe en ziek van geweest. Ik ben bij de terugreis in mijn eentje achterin de bus gaan zitten, ik schaamde me zo erg voor mijn paniekaanval eerder. Maar ik was bij de reis terug zo onwijs moe dat ik me nauwelijks druk heb kunnen maken, ik heb namelijk bijna de hele reis geslapen.
En nu ben ik zo bang dat ik weer zo in paniek ga raken. Ik voel de spanning alweer opkomen.. Ik betrap mezelf nu al op de gedachte dat het misschien wel eens mijn laatste reis kan zijn omdat ik wel dood zou kunnen gaan. Ik wilde zo graag vaak op reis en wat van de wereld zien, maar ik durf nog geen eens in een bus te stappen.
En ik ben vooral bang door een ervaring met mijn vorige schoolreis naar dezelfde stad. Ik heb tijdens de reis op de heenweg een (bus) ongeluk gezien. Het was al gebeurd, maar ik zag de brokstukken op de weg liggen en ik zag veel mensen met (ernstige) verwondingen langs de weg. Ik heb de rest van mijn busreis verkrampt in mijn stoel gezeten. Ik was verschrikkelijk gespannen en toen we bij het hotel aankwamen begon de paniek aanval pas echt. Ik heb de hele avond gehuild, gehyperventileerd en ik durfde niet meer te slapen. Ik ben er de dagen daarna doodmoe en ziek van geweest. Ik ben bij de terugreis in mijn eentje achterin de bus gaan zitten, ik schaamde me zo erg voor mijn paniekaanval eerder. Maar ik was bij de reis terug zo onwijs moe dat ik me nauwelijks druk heb kunnen maken, ik heb namelijk bijna de hele reis geslapen.
En nu ben ik zo bang dat ik weer zo in paniek ga raken. Ik voel de spanning alweer opkomen.. Ik betrap mezelf nu al op de gedachte dat het misschien wel eens mijn laatste reis kan zijn omdat ik wel dood zou kunnen gaan. Ik wilde zo graag vaak op reis en wat van de wereld zien, maar ik durf nog geen eens in een bus te stappen.
maandag 26 augustus 2013 om 19:47
Dan ging ik dus mooi niet mee. Ga maar een andere keer, met je vriend of vriendinnen of met je zus en dan vliegen of met je eigen auto.
Het leven is te kort om hier maanden van wakker te gaan liggen en buikpijn van te hebben. Maar goed, ik vermoed dat er meer mensen gaan zeggen dat je hier doorheen moet etc dan dat ze het met mij eens zijn.
Het leven is te kort om hier maanden van wakker te gaan liggen en buikpijn van te hebben. Maar goed, ik vermoed dat er meer mensen gaan zeggen dat je hier doorheen moet etc dan dat ze het met mij eens zijn.
maandag 26 augustus 2013 om 19:48
Wat mij helpt (ik ben een control freak en zou het liefst zelf de bus besturen) is om een vlucht plan voor mezelf te maken.
Ik zit dus altijd boven de wielen, ik weet precies waar de uitgangen zijn en daarbij zit ik vlakbij de noodhamer om het raam in te slaan.
Zo heb ik het voor mezelf in controle, dat ik weet wat ik ga doen als. Succes!
Ik zit dus altijd boven de wielen, ik weet precies waar de uitgangen zijn en daarbij zit ik vlakbij de noodhamer om het raam in te slaan.
Zo heb ik het voor mezelf in controle, dat ik weet wat ik ga doen als. Succes!
maandag 26 augustus 2013 om 20:03
Ieuw, ik kan me levendig voorstellen dat je nu niet direct staat te springen om dat ritje. Als je echt graag mee wilt kun je misschien eerst oefenen in een lijnbus en later met een klein busreisje naar Madurodam of zo. Maar dan moet je daar wel de tijd en het geld voor hebben natuurlijk. Ik zou in ieder geval niet als vuurdoop meteen weer diezelfde reis maken, het moet wel een beetje leuk blijven he.
maandag 26 augustus 2013 om 21:05
quote:Haley schreef op 26 augustus 2013 @ 19:47:
Dan ging ik dus mooi niet mee. Ga maar een andere keer, met je vriend of vriendinnen of met je zus en dan vliegen of met je eigen auto.
Het leven is te kort om hier maanden van wakker te gaan liggen en buikpijn van te hebben. Maar goed, ik vermoed dat er meer mensen gaan zeggen dat je hier doorheen moet etc dan dat ze het met mij eens zijn.Ik ben het met jou eens.
Dan ging ik dus mooi niet mee. Ga maar een andere keer, met je vriend of vriendinnen of met je zus en dan vliegen of met je eigen auto.
Het leven is te kort om hier maanden van wakker te gaan liggen en buikpijn van te hebben. Maar goed, ik vermoed dat er meer mensen gaan zeggen dat je hier doorheen moet etc dan dat ze het met mij eens zijn.Ik ben het met jou eens.
Waar zit de any-key?
maandag 26 augustus 2013 om 21:35
Ik probeer altijd dat soort dingen te relativeren, de kans dat je daadwerkelijk een ongeluk krijgt tijdens zo'n busreis is natuurlijk heel klein. Ik rij zelf 600 km per week, de kans dat ik dan een ongeluk krijg is groter vermoed ik. En ik heb ook van die weken dat ik meerdere ongelukken voorbij rijd, maar ten opzichte van die auto's die wél een ongeluk hebben, passeren er honderden, of duizenden veilig.
Ik heb ook wel eens een ongeluk gehad met mijn scooter (alleen blikschade gelukkig), toen ben ik er ook maar weer opgestapt. Je kan je voorstellen dat ik niet stond te trappelen om weer op te stappen na aangereden te zijn, maar het is goed je angst te confronteren.
Jij bent ook gewoon weer in die bus gestapt toen je terug naar huis moest. Je kan wel de rest van je leven bussen vermijden, en gezien de alternatieven is dat ook geen ramp. Als je je niet prettig voelt bij het idee van die busreis dan moet je het ook niet doen. Maar het leven is nou eenmaal risico's, thuis kan je ook van de trap vallen.
Verder ben ik niet zo'n pessimistisch mens hoor.
Ik heb ook wel eens een ongeluk gehad met mijn scooter (alleen blikschade gelukkig), toen ben ik er ook maar weer opgestapt. Je kan je voorstellen dat ik niet stond te trappelen om weer op te stappen na aangereden te zijn, maar het is goed je angst te confronteren.
Jij bent ook gewoon weer in die bus gestapt toen je terug naar huis moest. Je kan wel de rest van je leven bussen vermijden, en gezien de alternatieven is dat ook geen ramp. Als je je niet prettig voelt bij het idee van die busreis dan moet je het ook niet doen. Maar het leven is nou eenmaal risico's, thuis kan je ook van de trap vallen.
Verder ben ik niet zo'n pessimistisch mens hoor.
