Overig
alle pijlers
Viva forum anno 1920
woensdag 28 augustus 2013 om 21:15
Soms vraag ik me wel eens af hoe het viva forum er in bijvoorbeeld 1920 uitgezien zou hebben (Even weg denkend dat er toen geen internet en pcs bestonden).
Wat voor vragen zouden er gesteld worden en hoe zou het advies geweest zijn.
Zouden de vreemdgaan topics ook het advies 'run forest run' krijgen?
Zouden er meer vragen omtrent huishouden en kinderen gesteld worden en kan de hele pijler werk en studie opgedoekt worden?
Wat voor vragen zouden er gesteld worden en hoe zou het advies geweest zijn.
Zouden de vreemdgaan topics ook het advies 'run forest run' krijgen?
Zouden er meer vragen omtrent huishouden en kinderen gesteld worden en kan de hele pijler werk en studie opgedoekt worden?
woensdag 28 augustus 2013 om 22:24
quote:Lady-Voldemort schreef op 28 augustus 2013 @ 22:14:
[...]
Hoogst geachte Mevrouw E. de Beer-van de Beo,
Ik heb uw raadgevingen stipt opgevolgd. Mijn vaat is nu naar behoren gereinigd, doch mijn keuken verkeert nog immer in deplorabele staat. Tijdens het onderbinden der dweilen ben ik namelijk jammerlijk uitgegleden waardoor ik een zeer pijnlijke beenbreuk heb opgelopen, en het is te danken aan de doortastendheid mijner nabers dat de diligence zo spoedig kon komen om mij naar het gasthuis te vervoeren, alwaar ik met de best mogelijke zorg omringd wordt. Edoch, dat neemt niet weg dat mijn keuken nog immer doorweekt is en dat mijn liefhebbende Echtgenoot nu op een houtje zit te bijten. U wordt bedankt, met uw adviezen.
Beste mevrouw,
Het doet me deugd dat uw keuken weer spic en span is. Voor ons huisvrouwen is dit toch het voornaamste. Van wat water zal een keuken toch niets krijgen, is het wel?
Voor uw echtgenoot is in deze tijd van crisis het bijten op hout eventueel af te wisselen met het kauwen op oude leren riemen en zuigen op steentjes.
Ik wens u van harte een spoedig herstel!
[...]
Hoogst geachte Mevrouw E. de Beer-van de Beo,
Ik heb uw raadgevingen stipt opgevolgd. Mijn vaat is nu naar behoren gereinigd, doch mijn keuken verkeert nog immer in deplorabele staat. Tijdens het onderbinden der dweilen ben ik namelijk jammerlijk uitgegleden waardoor ik een zeer pijnlijke beenbreuk heb opgelopen, en het is te danken aan de doortastendheid mijner nabers dat de diligence zo spoedig kon komen om mij naar het gasthuis te vervoeren, alwaar ik met de best mogelijke zorg omringd wordt. Edoch, dat neemt niet weg dat mijn keuken nog immer doorweekt is en dat mijn liefhebbende Echtgenoot nu op een houtje zit te bijten. U wordt bedankt, met uw adviezen.
Beste mevrouw,
Het doet me deugd dat uw keuken weer spic en span is. Voor ons huisvrouwen is dit toch het voornaamste. Van wat water zal een keuken toch niets krijgen, is het wel?
Voor uw echtgenoot is in deze tijd van crisis het bijten op hout eventueel af te wisselen met het kauwen op oude leren riemen en zuigen op steentjes.
Ik wens u van harte een spoedig herstel!
woensdag 28 augustus 2013 om 22:26
quote:sabbaticalmeds schreef op 28 augustus 2013 @ 22:20:
Het is me wel weer duidelijk dat de bourgeoisie zich weer eens stierlijk verveelt door hier maar een beetje te keuvelen.
Het gros van de vrouwen heeft geen tijd voor die flauwekul. Wij werken van 's morgensvroeg tot 's avonds laat. Ik heb net de vaat gedaan, stop nu de sokken van Johannes, Gerrit, Klaas, Kees en Jan. Ik heb slecht licht want de peut is bijna op.
Morgen fiets in naar de stad (30 kilometer heen) want ik hoest zo de laatste tijd. Ik hoop niet TBC want daar is m'n zuster ook al van gaan hemelen. En volgens mij heb ik weer een jong in de buik. Zucht, ik had gehoopt dat ik nu eindelijk te oud was. nou ja, waar 15 kunnen eten kunnen er ook 16 eten.
Uw hartekreet maakte de meest tere gevoelens in mijzelve los. Graag wil ik u van harte uitnodigen op de door onze dameskring georganiseerde fundraiser ter verlichting van uwe lasten. Zoals onze penningmeester Jkvr. Van Voor naar Achteren- En weer Terug zoo geheel terecht opmerkte: "Noblesse oblige".
Zodra mijn geliefde zuster wederkeert van haar halfjaarlijkse verblijf uit Davos (u wellicht niet onbekend gezien de ziekte uwer zuster) zullen wij zoo spoedig mogelijk onze meid langs sturen met enige verkwikkende middelen.
Het is me wel weer duidelijk dat de bourgeoisie zich weer eens stierlijk verveelt door hier maar een beetje te keuvelen.
Het gros van de vrouwen heeft geen tijd voor die flauwekul. Wij werken van 's morgensvroeg tot 's avonds laat. Ik heb net de vaat gedaan, stop nu de sokken van Johannes, Gerrit, Klaas, Kees en Jan. Ik heb slecht licht want de peut is bijna op.
Morgen fiets in naar de stad (30 kilometer heen) want ik hoest zo de laatste tijd. Ik hoop niet TBC want daar is m'n zuster ook al van gaan hemelen. En volgens mij heb ik weer een jong in de buik. Zucht, ik had gehoopt dat ik nu eindelijk te oud was. nou ja, waar 15 kunnen eten kunnen er ook 16 eten.
Uw hartekreet maakte de meest tere gevoelens in mijzelve los. Graag wil ik u van harte uitnodigen op de door onze dameskring georganiseerde fundraiser ter verlichting van uwe lasten. Zoals onze penningmeester Jkvr. Van Voor naar Achteren- En weer Terug zoo geheel terecht opmerkte: "Noblesse oblige".
Zodra mijn geliefde zuster wederkeert van haar halfjaarlijkse verblijf uit Davos (u wellicht niet onbekend gezien de ziekte uwer zuster) zullen wij zoo spoedig mogelijk onze meid langs sturen met enige verkwikkende middelen.
woensdag 28 augustus 2013 om 22:26
Oooooh wat een heerlijk topic! Ik glij uit van het lachen over Lady Voldemorts keukenvloer!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
woensdag 28 augustus 2013 om 22:27
woensdag 28 augustus 2013 om 22:30
quote:Enn schreef op 28 augustus 2013 @ 21:53:
Als men Gerrrit één pak op zijn baaitje geeft dan gaat men de doos in.
[img]http://www.historisch-hauwert.nl/images ... nt4-11.jpg[/img]
Het zou een uitkomst zijn als dit soort berichten nu nog met volledige naam, woonplaats en beroep, zouden mogen verschijnen.
Wedden dat we dan een stuk minder (kleine) criminaliteit zouden hebben?
Als men Gerrrit één pak op zijn baaitje geeft dan gaat men de doos in.
[img]http://www.historisch-hauwert.nl/images ... nt4-11.jpg[/img]
Het zou een uitkomst zijn als dit soort berichten nu nog met volledige naam, woonplaats en beroep, zouden mogen verschijnen.
Wedden dat we dan een stuk minder (kleine) criminaliteit zouden hebben?
woensdag 28 augustus 2013 om 22:32
quote:Lady-Voldemort schreef op 28 augustus 2013 @ 22:14:
[...]
Hoogst geachte Mevrouw E. de Beer-van de Beo,
Ik heb uw raadgevingen stipt opgevolgd. Mijn vaat is nu naar behoren gereinigd, doch mijn keuken verkeert nog immer in deplorabele staat. Tijdens het onderbinden der dweilen ben ik namelijk jammerlijk uitgegleden waardoor ik een zeer pijnlijke beenbreuk heb opgelopen, en het is te danken aan de doortastendheid mijner nabers dat de diligence zo spoedig kon komen om mij naar het gasthuis te vervoeren, alwaar ik met de best mogelijke zorg omringd word. Edoch, dat neemt niet weg dat mijn keuken nog immer doorweekt is en dat mijn liefhebbende Echtgenoot nu op een houtje zit te bijten. U wordt bedankt, met uw adviezen.
Mijn beste Lady V.
Ik hoop dat ik u niet ontrief met mijn ongevraagde adviezen in deze. Nu moet u niet vertoornd raken dat ik u van enige rake opmerkingen voorzie. U vind het geheel en al geen probleem om uwen Man zonder enige voorziening het huisch te laten bewonen terwijl U zich voor zooiets eenvoudigs als een beenbreuk laat vertroetelen in een gasthuisch?
Ik voel mij geroepen om U toch tot den orde te roepen. Een beenbreuk is niets, ik zeg níets, in vergelijking tot de ondraagelijke smart die uwen Man moet doorstaan in deze troosteloze omgeving die Uw huisch heet, zonder Uw lieftallige aanwezigheid om Uwen besten Man te voorzien van pantoffels en sigaar, dan wel pijp. Gelieve van Uw, ongetwijfeld bevallige, derriere te koomen om Uwen Man van zijn gerief te voorzien!
Met veel hoogachting verblijf ik,
Hasse88
[...]
Hoogst geachte Mevrouw E. de Beer-van de Beo,
Ik heb uw raadgevingen stipt opgevolgd. Mijn vaat is nu naar behoren gereinigd, doch mijn keuken verkeert nog immer in deplorabele staat. Tijdens het onderbinden der dweilen ben ik namelijk jammerlijk uitgegleden waardoor ik een zeer pijnlijke beenbreuk heb opgelopen, en het is te danken aan de doortastendheid mijner nabers dat de diligence zo spoedig kon komen om mij naar het gasthuis te vervoeren, alwaar ik met de best mogelijke zorg omringd word. Edoch, dat neemt niet weg dat mijn keuken nog immer doorweekt is en dat mijn liefhebbende Echtgenoot nu op een houtje zit te bijten. U wordt bedankt, met uw adviezen.
Mijn beste Lady V.
Ik hoop dat ik u niet ontrief met mijn ongevraagde adviezen in deze. Nu moet u niet vertoornd raken dat ik u van enige rake opmerkingen voorzie. U vind het geheel en al geen probleem om uwen Man zonder enige voorziening het huisch te laten bewonen terwijl U zich voor zooiets eenvoudigs als een beenbreuk laat vertroetelen in een gasthuisch?
Ik voel mij geroepen om U toch tot den orde te roepen. Een beenbreuk is niets, ik zeg níets, in vergelijking tot de ondraagelijke smart die uwen Man moet doorstaan in deze troosteloze omgeving die Uw huisch heet, zonder Uw lieftallige aanwezigheid om Uwen besten Man te voorzien van pantoffels en sigaar, dan wel pijp. Gelieve van Uw, ongetwijfeld bevallige, derriere te koomen om Uwen Man van zijn gerief te voorzien!
Met veel hoogachting verblijf ik,
Hasse88
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
woensdag 28 augustus 2013 om 22:33
quote:wendy7474 schreef op 28 augustus 2013 @ 22:27:
Maar goed, 1920 was een moeilijke tijd. Mijn grootmoeder vertelde wel eens verhalen over vroeger. Op haar 10e haar moeder verloren aan TBC, daarna zes broers en zussen verzorgd met deze ziekte, ook allemaal dood. Uiteindelijk haar vader ook verloren. Zij bleef achter met jonger zusje.
Erg. Mijn oma vertelde wel eens dat men toen sprak van 'het graf mee hebben' (scheelde weer wat kopzorgen). Ook van die gedichtjes als:
Wij zitten vreselijk in den nood
Mijn jongste zuster is half dood
Dat scheelt toch een mondje meer
Hoe goed is toch Onze Lieve Heer
Maar goed, 1920 was een moeilijke tijd. Mijn grootmoeder vertelde wel eens verhalen over vroeger. Op haar 10e haar moeder verloren aan TBC, daarna zes broers en zussen verzorgd met deze ziekte, ook allemaal dood. Uiteindelijk haar vader ook verloren. Zij bleef achter met jonger zusje.
Erg. Mijn oma vertelde wel eens dat men toen sprak van 'het graf mee hebben' (scheelde weer wat kopzorgen). Ook van die gedichtjes als:
Wij zitten vreselijk in den nood
Mijn jongste zuster is half dood
Dat scheelt toch een mondje meer
Hoe goed is toch Onze Lieve Heer
woensdag 28 augustus 2013 om 22:36
quote:Hasse88 schreef op 28 augustus 2013 @ 22:32:
[...]
Mijn beste Lady V.
Ik hoop dat ik u niet ontrief met mijn ongevraagde adviezen in deze. Nu moet u niet vertoornd raken dat ik u van enige rake opmerkingen voorzie. U vind het geheel en al geen probleem om uwen Man zonder enige voorziening het huisch te laten bewonen terwijl U zich voor zooiets eenvoudigs als een beenbreuk laat vertroetelen in een gasthuisch?
Ik voel mij geroepen om U toch tot den orde te roepen. Een beenbreuk is niets, ik zeg níets, in vergelijking tot de ondraagelijke smart die uwen Man moet doorstaan in deze troosteloze omgeving die Uw huisch heet, zonder Uw lieftallige aanwezigheid om Uwen besten Man te voorzien van pantoffels en sigaar, dan wel pijp. Gelieve van Uw, ongetwijfeld bevallige, derriere te koomen om Uwen Man van zijn gerief te voorzien!
Met veel hoogachting verblijf ik,
Hasse88
[...]
Mijn beste Lady V.
Ik hoop dat ik u niet ontrief met mijn ongevraagde adviezen in deze. Nu moet u niet vertoornd raken dat ik u van enige rake opmerkingen voorzie. U vind het geheel en al geen probleem om uwen Man zonder enige voorziening het huisch te laten bewonen terwijl U zich voor zooiets eenvoudigs als een beenbreuk laat vertroetelen in een gasthuisch?
Ik voel mij geroepen om U toch tot den orde te roepen. Een beenbreuk is niets, ik zeg níets, in vergelijking tot de ondraagelijke smart die uwen Man moet doorstaan in deze troosteloze omgeving die Uw huisch heet, zonder Uw lieftallige aanwezigheid om Uwen besten Man te voorzien van pantoffels en sigaar, dan wel pijp. Gelieve van Uw, ongetwijfeld bevallige, derriere te koomen om Uwen Man van zijn gerief te voorzien!
Met veel hoogachting verblijf ik,
Hasse88
woensdag 28 augustus 2013 om 22:37
quote:Lady-Voldemort schreef op 28 augustus 2013 @ 22:33:
Lama.Lama? Gaat U onsch nu bespugen met Uwen minachting? Het niveau is hier ook niet meer wat het geweescht is! Sedert wanneer is het toegestaan dat vrouwmenschen met slechts één dienstbode (voor het grove werk, wel te verstaan) hier moogen meeschrijven? Bah, driewerf bah!
Lama.Lama? Gaat U onsch nu bespugen met Uwen minachting? Het niveau is hier ook niet meer wat het geweescht is! Sedert wanneer is het toegestaan dat vrouwmenschen met slechts één dienstbode (voor het grove werk, wel te verstaan) hier moogen meeschrijven? Bah, driewerf bah!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
woensdag 28 augustus 2013 om 22:38
*grijpt Joop ter Heul uit de kast voor meer inspiratie en schuddebuikend in bed te gaan liggen!*
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
woensdag 28 augustus 2013 om 22:40
woensdag 28 augustus 2013 om 22:41
quote:lemoos2 schreef op 28 augustus 2013 @ 22:33:
[...]
Erg. Mijn oma vertelde wel eens dat men toen sprak van 'het graf mee hebben' (scheelde weer wat kopzorgen). Ook van die gedichtjes als:
Wij zitten vreselijk in den nood
Mijn jongste zuster is half dood
Dat scheelt toch een mondje meer
Hoe goed is toch Onze Lieve Heer
Nou, ze moesten dus steeds spullen verkopen om medicijnen en begrafenissen te kunnen betalen. Eten was goedkoper geweest denk ik. En gezonde tieners konden gewoon werken.
Sorry, dit is mijn eerste associatie met dit onderwerp. Voor mij niks grappigs eigenlijk.
[...]
Erg. Mijn oma vertelde wel eens dat men toen sprak van 'het graf mee hebben' (scheelde weer wat kopzorgen). Ook van die gedichtjes als:
Wij zitten vreselijk in den nood
Mijn jongste zuster is half dood
Dat scheelt toch een mondje meer
Hoe goed is toch Onze Lieve Heer
Nou, ze moesten dus steeds spullen verkopen om medicijnen en begrafenissen te kunnen betalen. Eten was goedkoper geweest denk ik. En gezonde tieners konden gewoon werken.
Sorry, dit is mijn eerste associatie met dit onderwerp. Voor mij niks grappigs eigenlijk.
woensdag 28 augustus 2013 om 22:43
quote:lemoos2 schreef op 28 augustus 2013 @ 22:26:
[...]
Uw hartekreet maakte de meest tere gevoelens in mijzelve los. Graag wil ik u van harte uitnodigen op de door onze dameskring georganiseerde fundraiser ter verlichting van uwe lasten. Zoals onze penningmeester Jkvr. Van Voor naar Achteren- En weer Terug zoo geheel terecht opmerkte: "Noblesse oblige".
Zodra mijn geliefde zuster wederkeert van haar halfjaarlijkse verblijf uit Davos (u wellicht niet onbekend gezien de ziekte uwer zuster) zullen wij zoo spoedig mogelijk onze meid langs sturen met enige verkwikkende middelen.
het spijt mij maar daar hebben wij geen tijd of geld voor.
Welk patroon harken jullie het liefst op de vloer? Ik heb nu scheve ruiten. Zondag maak ik strepen en stippen.
[...]
Uw hartekreet maakte de meest tere gevoelens in mijzelve los. Graag wil ik u van harte uitnodigen op de door onze dameskring georganiseerde fundraiser ter verlichting van uwe lasten. Zoals onze penningmeester Jkvr. Van Voor naar Achteren- En weer Terug zoo geheel terecht opmerkte: "Noblesse oblige".
Zodra mijn geliefde zuster wederkeert van haar halfjaarlijkse verblijf uit Davos (u wellicht niet onbekend gezien de ziekte uwer zuster) zullen wij zoo spoedig mogelijk onze meid langs sturen met enige verkwikkende middelen.
het spijt mij maar daar hebben wij geen tijd of geld voor.
Welk patroon harken jullie het liefst op de vloer? Ik heb nu scheve ruiten. Zondag maak ik strepen en stippen.
woensdag 28 augustus 2013 om 22:43
quote:Lady-Voldemort schreef op 28 augustus 2013 @ 22:40:
Mijn opa (1919) was de jongste van zeven kinderen, waarvan er twee stierven aan TBC. Zijn vader zoop en zijn moeder knoopte de eindjes aan elkaar met werkhuizen. Mijn opa zelf verdiende een centje bij door boodschappen te doen voor de hoeren. Maar je kon wel enorm lachen met die man .Humour through adversity heet dat geloof ik... Kuddo's voor je opa! Mijn grootouders aan mijn vaders kant waren visboeren die hard (en dan bedoel ik ook écht hard) werkten om hun zeven kinderen te kunnen opvoeden. Ze hebben al hun kinderen echt alle kansen kunnen geven. Dat is fijn!
Mijn opa (1919) was de jongste van zeven kinderen, waarvan er twee stierven aan TBC. Zijn vader zoop en zijn moeder knoopte de eindjes aan elkaar met werkhuizen. Mijn opa zelf verdiende een centje bij door boodschappen te doen voor de hoeren. Maar je kon wel enorm lachen met die man .Humour through adversity heet dat geloof ik... Kuddo's voor je opa! Mijn grootouders aan mijn vaders kant waren visboeren die hard (en dan bedoel ik ook écht hard) werkten om hun zeven kinderen te kunnen opvoeden. Ze hebben al hun kinderen echt alle kansen kunnen geven. Dat is fijn!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
woensdag 28 augustus 2013 om 22:44
quote:wendy7474 schreef op 28 augustus 2013 @ 22:41:
[...]
Nou, ze moesten dus steeds spullen verkopen om medicijnen en begrafenissen te kunnen betalen. Eten was goedkoper geweest denk ik. En gezonde tieners konden gewoon werken.
Sorry, dit is mijn eerste associatie met dit onderwerp. Voor mij niks grappigs eigenlijk.moest jij ook hard werken met TBC?
[...]
Nou, ze moesten dus steeds spullen verkopen om medicijnen en begrafenissen te kunnen betalen. Eten was goedkoper geweest denk ik. En gezonde tieners konden gewoon werken.
Sorry, dit is mijn eerste associatie met dit onderwerp. Voor mij niks grappigs eigenlijk.moest jij ook hard werken met TBC?
woensdag 28 augustus 2013 om 22:44
quote:Lady-Voldemort schreef op 28 augustus 2013 @ 22:41:
[...]
Dat sopje roeren had ik ook van Joop .Ik zag de scene ook gelijk weer voor me, met daarbij het flodderen met een droogdoek en de genepen blik van Tante Suzanna... Héérlijk leesvoer is het toch!
[...]
Dat sopje roeren had ik ook van Joop .Ik zag de scene ook gelijk weer voor me, met daarbij het flodderen met een droogdoek en de genepen blik van Tante Suzanna... Héérlijk leesvoer is het toch!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
woensdag 28 augustus 2013 om 22:47
quote:Hasse88 schreef op 28 augustus 2013 @ 22:32:
[...]
Mijn beste Lady V.
Ik hoop dat ik u niet ontrief met mijn ongevraagde adviezen in deze. Nu moet u niet vertoornd raken dat ik u van enige rake opmerkingen voorzie. U vind het geheel en al geen probleem om uwen Man zonder enige voorziening het huisch te laten bewonen terwijl U zich voor zooiets eenvoudigs als een beenbreuk laat vertroetelen in een gasthuisch?
Ik voel mij geroepen om U toch tot den orde te roepen. Een beenbreuk is niets, ik zeg níets, in vergelijking tot de ondraagelijke smart die uwen Man moet doorstaan in deze troosteloze omgeving die Uw huisch heet, zonder Uw lieftallige aanwezigheid om Uwen besten Man te voorzien van pantoffels en sigaar, dan wel pijp. Gelieve van Uw, ongetwijfeld bevallige, derriere te koomen om Uwen Man van zijn gerief te voorzien!
Met veel hoogachting verblijf ik,
Hasse88
Geachte Hasse88,
Uwe onvermeteldheid grijpt mij naar de keel. Waar haalt u het recht vandaan om Lady Voldemort te vermoeien met uwen kleinburgerlijke inlevingsvermogen? Uiteraard zal Lady Voldemort wel verblijf moeten houden in het gasthuis. Om zoo de gehele huishouding te ontwrichten met haren niet aflatende beroep op zorg... Heeft u enig idee welk een drama het heden ten dage is om degelijk personeel te vinden? De huishouding zal voor den getroffen echtgenoot stukken aangenamer verlopen indien het personeel zich kan bezighouden met de eigenlijke taken. Niet om ook nog eensch geheel de zorg harer meesteres op zich te moeten nemen. Dan spreek ik nog niet eensch van de aanloop die onvermijdelijk zal plaatsvinden door de vele visites die men in een dergelijk geval mag verwachten. Quelle horreur!
[...]
Mijn beste Lady V.
Ik hoop dat ik u niet ontrief met mijn ongevraagde adviezen in deze. Nu moet u niet vertoornd raken dat ik u van enige rake opmerkingen voorzie. U vind het geheel en al geen probleem om uwen Man zonder enige voorziening het huisch te laten bewonen terwijl U zich voor zooiets eenvoudigs als een beenbreuk laat vertroetelen in een gasthuisch?
Ik voel mij geroepen om U toch tot den orde te roepen. Een beenbreuk is niets, ik zeg níets, in vergelijking tot de ondraagelijke smart die uwen Man moet doorstaan in deze troosteloze omgeving die Uw huisch heet, zonder Uw lieftallige aanwezigheid om Uwen besten Man te voorzien van pantoffels en sigaar, dan wel pijp. Gelieve van Uw, ongetwijfeld bevallige, derriere te koomen om Uwen Man van zijn gerief te voorzien!
Met veel hoogachting verblijf ik,
Hasse88
Geachte Hasse88,
Uwe onvermeteldheid grijpt mij naar de keel. Waar haalt u het recht vandaan om Lady Voldemort te vermoeien met uwen kleinburgerlijke inlevingsvermogen? Uiteraard zal Lady Voldemort wel verblijf moeten houden in het gasthuis. Om zoo de gehele huishouding te ontwrichten met haren niet aflatende beroep op zorg... Heeft u enig idee welk een drama het heden ten dage is om degelijk personeel te vinden? De huishouding zal voor den getroffen echtgenoot stukken aangenamer verlopen indien het personeel zich kan bezighouden met de eigenlijke taken. Niet om ook nog eensch geheel de zorg harer meesteres op zich te moeten nemen. Dan spreek ik nog niet eensch van de aanloop die onvermijdelijk zal plaatsvinden door de vele visites die men in een dergelijk geval mag verwachten. Quelle horreur!