Bingo! Een baaldag!
donderdag 29 augustus 2013 om 09:37
Het is alweer even geleden maar ik heb er weer eentje: een dag waarop ik van alles moet en niets wil. Ik ben ongesteld en hoewel ik daar lichamelijk nooit last van heb voel ik me geestelijk altijd nogal labiel. Zo ook vandaag. Het zeurderige mailtje van een collega wat me vanmorgen lag op te wachten en het werkprobleem wat ik moet oplossen zijn dus niet gewoon vervelend, maar Heel Erg Zwaar. In de categorie: ik trek dit niet meer, ik kan helemaal niks, en waarom moeten ze ook altijd mij hebben?! En die date die zo leuk leek blijkt de zoveelste klootzak en ik ben bijna jarig en ik haat mijn verjaardag en ik heb een enorme pukkel op mijn kin. Boehoe .
Maar goed, aangezien dit mijn enige problemen zijn momenteel ben ik nog steeds een gezegend mens. En van je aanstellen is nog nooit iemand beter geworden. Dus hup, ik ga toch maar aan de slag. Iemand zin om me op te beuren/te schoppen/over mijn bol te aaien/mijn Roosvicee regelmatig aan te vullen? Mensen die het ook allemaal Heel Erg Zwaar hebben maar geen zin hebben om bij de pakken neer te gaan zitten zijn ook van harte welkom.
Maar goed, aangezien dit mijn enige problemen zijn momenteel ben ik nog steeds een gezegend mens. En van je aanstellen is nog nooit iemand beter geworden. Dus hup, ik ga toch maar aan de slag. Iemand zin om me op te beuren/te schoppen/over mijn bol te aaien/mijn Roosvicee regelmatig aan te vullen? Mensen die het ook allemaal Heel Erg Zwaar hebben maar geen zin hebben om bij de pakken neer te gaan zitten zijn ook van harte welkom.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)
donderdag 29 augustus 2013 om 09:40
Het zuigt.
Ik heb zojuist mijn dochter voor het allerlaatst naar het kinderdagverblijf gebracht, maandag gaat ze voor het eerst naar school. Ik ben al twee jaar bezig vruchteloos een tweede kind te krijgen en deze overgang drukt me fijn met mijn neus op de feiten: dit was het. Een tweede kind wordt hem niet. Dit is het.
En nu huil ik. Oh, en ik moet ook ongesteld worden en ik heb ook een pukkel op mijn kin. Wel drie. Life sucks.
Ik heb zojuist mijn dochter voor het allerlaatst naar het kinderdagverblijf gebracht, maandag gaat ze voor het eerst naar school. Ik ben al twee jaar bezig vruchteloos een tweede kind te krijgen en deze overgang drukt me fijn met mijn neus op de feiten: dit was het. Een tweede kind wordt hem niet. Dit is het.
En nu huil ik. Oh, en ik moet ook ongesteld worden en ik heb ook een pukkel op mijn kin. Wel drie. Life sucks.
donderdag 29 augustus 2013 om 09:46
Wat verdrietig Pantax . Ik heb er geen ervaring mee dus kan ook weinig zinnigs of troostends zeggen maar het lijkt me zo moeilijk: wel heel graag willen maar moeten accepteren dat het niet gaat gebeuren. Sterkte.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)
donderdag 29 augustus 2013 om 09:54
Neuh. Ik stop tijdelijk met daten, denk ik. De laatste tijd ben ik net iets te veel mannen tegen het lijf gelopen die leuk leken maar van dichtbij ronduit zakkerig waren. Ik vermoed dat ik gewoon op foute types val dus ik ga eerst eens uitzoeken hoe dat komt.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)
donderdag 29 augustus 2013 om 10:37
quote:Pantax schreef op 29 augustus 2013 @ 09:40:
Het zuigt.
Ik heb zojuist mijn dochter voor het allerlaatst naar het kinderdagverblijf gebracht, maandag gaat ze voor het eerst naar school. Ik ben al twee jaar bezig vruchteloos een tweede kind te krijgen en deze overgang drukt me fijn met mijn neus op de feiten: dit was het. Een tweede kind wordt hem niet. Dit is het.
En nu huil ik. Oh, en ik moet ook ongesteld worden en ik heb ook een pukkel op mijn kin. Wel drie. Life sucks.
Het zuigt.
Ik heb zojuist mijn dochter voor het allerlaatst naar het kinderdagverblijf gebracht, maandag gaat ze voor het eerst naar school. Ik ben al twee jaar bezig vruchteloos een tweede kind te krijgen en deze overgang drukt me fijn met mijn neus op de feiten: dit was het. Een tweede kind wordt hem niet. Dit is het.
En nu huil ik. Oh, en ik moet ook ongesteld worden en ik heb ook een pukkel op mijn kin. Wel drie. Life sucks.
donderdag 29 augustus 2013 om 10:43
Baaldagen zijn kut. Ik had er gisteren eentje, ik had mijn introductie op school en ik keek daar erg naar uit (voor het eerst sinds jaren weer naar school en dagbesteding op zich heb ik ook al jaren niet gehad). Maar het was kut, want ik moest een half uur in de rij staan voor een kluisje, ik hoorde dat ik verplicht een rekentoets moet doen (moet minimaal een vijf halen anders slaag ik niet, en ik ben Heel Erg Slecht in rekenen), en de financiële adminstratie werkte ook al niet mee. Want ik wacht dan wel op geld van de DUO, maar zij gaan mooi niet wachten tot ik dat heb dus betaal het maar van dat geld wat je niet hebt, ofzo. En boeken krijg ik sowieso pas nadat ik betaald heb en ik begin volgende week al. En toen kreeg ik ook nog ruzie met mijn moeder (ik was onredelijk), waren mijn ouders gigantisch aan het zeuren en boehoe. Wat een kutdag en ik vond dat ik dat ook niet eens mocht zeggen, want ik moest blij zijn dat ik weer naar school ging.
MAAR! Vandaag wordt een betere dag. Ik voel het. Ik ben een recept aan het zoeken om een taartje te maken dit weekend, om mijn mijlpaal (weer naar school) te vieren en verder ga ik lekker geen ruk doen vandaag en dat hoeft ook niet, want er zijn niet echt dingen die gedaan moeten worden.
Goed, om een lang verhaal kort te maken: Bedenk dat het morgen vast weer beter is. En nu denk je vast 'Het zal wel', dus neem een stuk chocola en wees lekker lief voor jezelf. Dat mag op baaldagen. Sterker nog, dat moet.
MAAR! Vandaag wordt een betere dag. Ik voel het. Ik ben een recept aan het zoeken om een taartje te maken dit weekend, om mijn mijlpaal (weer naar school) te vieren en verder ga ik lekker geen ruk doen vandaag en dat hoeft ook niet, want er zijn niet echt dingen die gedaan moeten worden.
Goed, om een lang verhaal kort te maken: Bedenk dat het morgen vast weer beter is. En nu denk je vast 'Het zal wel', dus neem een stuk chocola en wees lekker lief voor jezelf. Dat mag op baaldagen. Sterker nog, dat moet.
donderdag 29 augustus 2013 om 11:07
Krullevaer, jij had eerst een andere nick toch? Volgens mij heb ik je topic toen gevolgd, over dat je weer naar school zou gaan.
Tja, scholen en meewerken. Toen ik begon met studeren mocht ik ook meteen dokken voor boeken en collegegeld terwijl ik de eerste maanden (ik was nog geen 18) geen stufi kreeg. Rare regeling is dat toch, dat je wel mag komen maar niet meteen geld krijgt.
Zo'n rekentoets schijnt best lastig te zijn, misschien kan je ervoor oefenen? Alleen al het feit dat je de vragen een keer hebt gezien kan helpen.
En verder is iets nieuws beginnen na er lange tijd uit te zijn geweest altijd moeilijk. Zeker als je in de tussentijd veel hebt meegemaakt. Geniet maar lekker van je vrije dag, dan laad je vanzelf op.
Ik maak heel langzaam vooruitgang. Ben aan een lastige klus bezig die maar niet opschiet en mijn hoofd wil niet echt. Maar ik ben toch alweer iets verder dan twee uur geleden, da's beter dan niets.
Tja, scholen en meewerken. Toen ik begon met studeren mocht ik ook meteen dokken voor boeken en collegegeld terwijl ik de eerste maanden (ik was nog geen 18) geen stufi kreeg. Rare regeling is dat toch, dat je wel mag komen maar niet meteen geld krijgt.
Zo'n rekentoets schijnt best lastig te zijn, misschien kan je ervoor oefenen? Alleen al het feit dat je de vragen een keer hebt gezien kan helpen.
En verder is iets nieuws beginnen na er lange tijd uit te zijn geweest altijd moeilijk. Zeker als je in de tussentijd veel hebt meegemaakt. Geniet maar lekker van je vrije dag, dan laad je vanzelf op.
Ik maak heel langzaam vooruitgang. Ben aan een lastige klus bezig die maar niet opschiet en mijn hoofd wil niet echt. Maar ik ben toch alweer iets verder dan twee uur geleden, da's beter dan niets.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)
donderdag 29 augustus 2013 om 11:26
Pff hier ook baaldag.
Vorige week de hele week ruzie gemaakt met mijn vriend.
Waarom weet ik niet eens, soms heb je het gewoon dat je maar boos blijft op elkaar, en hoe je ook praat je komt er niet weer uit, omdat de irritatie dan nog zo hoog zit.
Dan blijf je verkeerd reageren op elkaar hoe je ook je best doet, en nou ja. Dat was kut. Nu is alles weer uit gepraat, eergisteravond al, maar man wat ga je op je tenen lopen op een gegeven moment, omdat je dan echt gek word van die hele situatie, en bij mij wekt dat dan ook angstige en depressieve gevoelens op.
We hebben een hele goede relatie normaal gesproken, zijn lief voor elkaar, en heel gek met elkaar. Alles voelt goed met hem. Maar door dan zo'n mega en lange ruzie van vorige week, is het ook wel duidelijk dat niet altijd alles maar rozengeur en manenschijn is, en voor mij is het zaak dat ik daar dan niet gelijk bang van word en het ook kan relativeren.
Maar ja. Heb dat nu ook wel weer ingezien, en voel me ook echt beter, ook over mezelf. Het doet je ook goed dat je van jezelf ziet dat je ook door moeilijke situaties heen kan komen.
Nu voel ik me vandaag opgelucht en beter, maar ook zo moe.
Van zoveel stress wordt je moe.
En nu heb ik hier 2 honden, mn eigen hond en de oppashond, moet ik alle was gaan doen, de vloer goed stofzuigen en dweilen, alles maar eens afstoffen, en eigenlijk moet de badkamer ook nodig.
Ben zelf druk met sollicitatieprocedures en ja ik kan vanaf volgende maand aan het werk, maar het is wel een soort freelance en ik kan me druk maken over geld.
We zijn niet arm ofzo, maar ik heb zonder echt werk wel moeite om mijn rekeningen te betalen, en ook dat vreet soms.
Alles bij elkaar, wat een sleur soms.
Ben zo blij als ik echt financiële zekerheid heb.
Ik pak de dingen aan, ga zo ook echt wel bezig, maar ik heb zo geen zin.
Ricochet, ik hoop dat er voor jou snel een tijd aan breekt waarin de liefde geen moeilijk iets meer is, en pantax, sterkte met het verwerken van dat je geen 2e kindje krijgt.
Lijkt me heel moeilijk.
Vorige week de hele week ruzie gemaakt met mijn vriend.
Waarom weet ik niet eens, soms heb je het gewoon dat je maar boos blijft op elkaar, en hoe je ook praat je komt er niet weer uit, omdat de irritatie dan nog zo hoog zit.
Dan blijf je verkeerd reageren op elkaar hoe je ook je best doet, en nou ja. Dat was kut. Nu is alles weer uit gepraat, eergisteravond al, maar man wat ga je op je tenen lopen op een gegeven moment, omdat je dan echt gek word van die hele situatie, en bij mij wekt dat dan ook angstige en depressieve gevoelens op.
We hebben een hele goede relatie normaal gesproken, zijn lief voor elkaar, en heel gek met elkaar. Alles voelt goed met hem. Maar door dan zo'n mega en lange ruzie van vorige week, is het ook wel duidelijk dat niet altijd alles maar rozengeur en manenschijn is, en voor mij is het zaak dat ik daar dan niet gelijk bang van word en het ook kan relativeren.
Maar ja. Heb dat nu ook wel weer ingezien, en voel me ook echt beter, ook over mezelf. Het doet je ook goed dat je van jezelf ziet dat je ook door moeilijke situaties heen kan komen.
Nu voel ik me vandaag opgelucht en beter, maar ook zo moe.
Van zoveel stress wordt je moe.
En nu heb ik hier 2 honden, mn eigen hond en de oppashond, moet ik alle was gaan doen, de vloer goed stofzuigen en dweilen, alles maar eens afstoffen, en eigenlijk moet de badkamer ook nodig.
Ben zelf druk met sollicitatieprocedures en ja ik kan vanaf volgende maand aan het werk, maar het is wel een soort freelance en ik kan me druk maken over geld.
We zijn niet arm ofzo, maar ik heb zonder echt werk wel moeite om mijn rekeningen te betalen, en ook dat vreet soms.
Alles bij elkaar, wat een sleur soms.
Ben zo blij als ik echt financiële zekerheid heb.
Ik pak de dingen aan, ga zo ook echt wel bezig, maar ik heb zo geen zin.
Ricochet, ik hoop dat er voor jou snel een tijd aan breekt waarin de liefde geen moeilijk iets meer is, en pantax, sterkte met het verwerken van dat je geen 2e kindje krijgt.
Lijkt me heel moeilijk.
donderdag 29 augustus 2013 om 11:36
quote:ricochet schreef op 29 augustus 2013 @ 11:07:
Krullevaer, jij had eerst een andere nick toch? Volgens mij heb ik je topic toen gevolgd, over dat je weer naar school zou gaan.
Tja, scholen en meewerken. Toen ik begon met studeren mocht ik ook meteen dokken voor boeken en collegegeld terwijl ik de eerste maanden (ik was nog geen 18) geen stufi kreeg. Rare regeling is dat toch, dat je wel mag komen maar niet meteen geld krijgt.
Zo'n rekentoets schijnt best lastig te zijn, misschien kan je ervoor oefenen? Alleen al het feit dat je de vragen een keer hebt gezien kan helpen.
En verder is iets nieuws beginnen na er lange tijd uit te zijn geweest altijd moeilijk. Zeker als je in de tussentijd veel hebt meegemaakt. Geniet maar lekker van je vrije dag, dan laad je vanzelf op.
Ik maak heel langzaam vooruitgang. Ben aan een lastige klus bezig die maar niet opschiet en mijn hoofd wil niet echt. Maar ik ben toch alweer iets verder dan twee uur geleden, da's beter dan niets.
Ja, klopt. Dankjewel. Ik heb de rekentoets pas in maart gelukkig, en ik ga zeker flink oefenen. Mijn vriend is daar wel goed in, dus ik kan hem altijd om hulp vragen.
Goed dat je toch iets doet! Misschien voel je je aan het eind van de dag dan beter omdat je toch productief geweest bent (al is het misschien minder dan je wil).
Krullevaer, jij had eerst een andere nick toch? Volgens mij heb ik je topic toen gevolgd, over dat je weer naar school zou gaan.
Tja, scholen en meewerken. Toen ik begon met studeren mocht ik ook meteen dokken voor boeken en collegegeld terwijl ik de eerste maanden (ik was nog geen 18) geen stufi kreeg. Rare regeling is dat toch, dat je wel mag komen maar niet meteen geld krijgt.
Zo'n rekentoets schijnt best lastig te zijn, misschien kan je ervoor oefenen? Alleen al het feit dat je de vragen een keer hebt gezien kan helpen.
En verder is iets nieuws beginnen na er lange tijd uit te zijn geweest altijd moeilijk. Zeker als je in de tussentijd veel hebt meegemaakt. Geniet maar lekker van je vrije dag, dan laad je vanzelf op.
Ik maak heel langzaam vooruitgang. Ben aan een lastige klus bezig die maar niet opschiet en mijn hoofd wil niet echt. Maar ik ben toch alweer iets verder dan twee uur geleden, da's beter dan niets.
Ja, klopt. Dankjewel. Ik heb de rekentoets pas in maart gelukkig, en ik ga zeker flink oefenen. Mijn vriend is daar wel goed in, dus ik kan hem altijd om hulp vragen.
Goed dat je toch iets doet! Misschien voel je je aan het eind van de dag dan beter omdat je toch productief geweest bent (al is het misschien minder dan je wil).
donderdag 29 augustus 2013 om 11:39
Ow knuffels voor iedereen! En Roosvicee! En veueueullll chocolade!
Mijn dag is ook niet optimaal; ben (ook) flink aan het daten geweest, maar degene waar ik vlinders van krijg zit er nog niet tussen. Degene waarvan ik dat wel kreeg heeft gewoon niksss (!) meer van zich laten horen, en ik weet dat hij gisteren mijn laatste berichtje heeft gelezen (damn facebook), dus ik voel mij een mengeling tussen afgewezen en verdrietig en boos op zo'n lamlul.
Op het werk is iedereen aan het zeuren, ik moet ook ongesteld worden, heb een puist midden op mijn neus en volgens mij ben ik weer een aantal kilo aangekomen door alle chocola die ik heb gegeten.
Heb besloten dat dit nog 1.5 uur een baaldag is, en dat dit dan een van de meest fantastische dagen van mijn leven gaat worden. Ik weet nog even niet hoe, maar als ik achter het geheim ben zal ik het meteen met jullie delen!
Mijn dag is ook niet optimaal; ben (ook) flink aan het daten geweest, maar degene waar ik vlinders van krijg zit er nog niet tussen. Degene waarvan ik dat wel kreeg heeft gewoon niksss (!) meer van zich laten horen, en ik weet dat hij gisteren mijn laatste berichtje heeft gelezen (damn facebook), dus ik voel mij een mengeling tussen afgewezen en verdrietig en boos op zo'n lamlul.
Op het werk is iedereen aan het zeuren, ik moet ook ongesteld worden, heb een puist midden op mijn neus en volgens mij ben ik weer een aantal kilo aangekomen door alle chocola die ik heb gegeten.
Heb besloten dat dit nog 1.5 uur een baaldag is, en dat dit dan een van de meest fantastische dagen van mijn leven gaat worden. Ik weet nog even niet hoe, maar als ik achter het geheim ben zal ik het meteen met jullie delen!
donderdag 29 augustus 2013 om 12:00
Ik heb een klein pietluttig maar wel belangrijk deel van mijn werk af. Pfff. Het heeft van ver moeten komen. Maar het sterkt me in het idee dat ik in elk geval nog iets voor elkaar krijg. We ploeteren verder.
En dan steekt de angst dat dit niet goed genoeg is en ik het hele project nooit afkrijg en ik een gigantische flater ga slaan weer de kop op, maar ik ga gewoon net doen of ik dat allemaal niet denk omdat het toch niet helpt.
En dan steekt de angst dat dit niet goed genoeg is en ik het hele project nooit afkrijg en ik een gigantische flater ga slaan weer de kop op, maar ik ga gewoon net doen of ik dat allemaal niet denk omdat het toch niet helpt.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)