Het stapelt zich maar op :(
maandag 23 september 2013 om 20:21
Eigenlijk mag ik niet klagen, want de situatie is niet uitzichtloos ofzo, maar er stapelen zich steeds meer problemen op. En ik weet niet wanneer het stopt en wat ik nog meer kan verwachten..
Mijn vriend en ik zijn 4 jaar samen en ouders van een schattig kindje.
Mijn vriend heeft schulden. We hebben een plan gemaakt om dit allemaal af te betalen (ruim 25000). Mijn grootouders hebben ons dit geleend zodat we rentevrij af mogen lossen.. We leven zuiniger en zouden over een aantal jaar schuldenvrij kunnen zijn. Nu is hij alleen zijn baan kwijt geraakt en heeft een aantal keer het geld niet over gemaakt.
Ik regel nu alle bankzaken en beheer nu ook zijn geld. Hierdoor ben ik meer zijn moeder dan zijn vriendin. Als hij boodschappen doet, wil ik het bonnetje zien..
Daarnaast is mijn baan zwaarder dan vroeger. Doordat ik terug ben gegaan naar 24 uur moet ik al mijn werk in minder uren doen. Mijn baas is niet van kinderen en parttime werken, dus als ik klaag, krijg ik terug dat het mijn keuze was om kinderen te nemen.
Ik werk dus heel hard en zit vaak 's avonds nog verslagen af te maken..
Door het ontslag is mijn vriend erg negatief. Hij heeft een mindere baan voor minder uur (ook avond en weekend) en zit tegen een burn-out aan. Hij is echt heel leuk met ons kindje, maar heeft veel vrije tijd voor zichzelf nodig en dit kan ik niet altijd geven. (Trainingen en wedstrijden kan hij wel altijd heen..)
Ik ben dol op die twee, maar mis ontspanning. Mijn vriend heeft zijn hobby's buiten de deur, maar ik ben veel thuis..
Ik mis een partner.. Ik heb het idee dat ik het veel alleen moet doen en als ik hem wel 'aanpak' en zorg dat hij dingen regelt dan is hij meteen op zijn tenen getrapt.. Hij wil echt wel veranderen omdat hij er zelf ook last van heeft, maar heeft moeite dat ik aangeef wat hij moet doen.
Op alle gebieden speelt er nu iets, in mijn en zijn familie is onrust, beide banen leveren problemen op, financieel is het slecht, relatie loopt niet lekker, zijn gezondheid is (psychisch) ook niet optimaal, maar verder gaat het goed:)
Hoe kan ik een mix vinden om weer goed met elkaar om te gaan, want we glijden af en ik weet niet hoe ik het moet stoppen..
Ik zou zo graag weer gezellig met elkaar omgaan, maar ik mis hem....
X
Mijn vriend en ik zijn 4 jaar samen en ouders van een schattig kindje.
Mijn vriend heeft schulden. We hebben een plan gemaakt om dit allemaal af te betalen (ruim 25000). Mijn grootouders hebben ons dit geleend zodat we rentevrij af mogen lossen.. We leven zuiniger en zouden over een aantal jaar schuldenvrij kunnen zijn. Nu is hij alleen zijn baan kwijt geraakt en heeft een aantal keer het geld niet over gemaakt.
Ik regel nu alle bankzaken en beheer nu ook zijn geld. Hierdoor ben ik meer zijn moeder dan zijn vriendin. Als hij boodschappen doet, wil ik het bonnetje zien..
Daarnaast is mijn baan zwaarder dan vroeger. Doordat ik terug ben gegaan naar 24 uur moet ik al mijn werk in minder uren doen. Mijn baas is niet van kinderen en parttime werken, dus als ik klaag, krijg ik terug dat het mijn keuze was om kinderen te nemen.
Ik werk dus heel hard en zit vaak 's avonds nog verslagen af te maken..
Door het ontslag is mijn vriend erg negatief. Hij heeft een mindere baan voor minder uur (ook avond en weekend) en zit tegen een burn-out aan. Hij is echt heel leuk met ons kindje, maar heeft veel vrije tijd voor zichzelf nodig en dit kan ik niet altijd geven. (Trainingen en wedstrijden kan hij wel altijd heen..)
Ik ben dol op die twee, maar mis ontspanning. Mijn vriend heeft zijn hobby's buiten de deur, maar ik ben veel thuis..
Ik mis een partner.. Ik heb het idee dat ik het veel alleen moet doen en als ik hem wel 'aanpak' en zorg dat hij dingen regelt dan is hij meteen op zijn tenen getrapt.. Hij wil echt wel veranderen omdat hij er zelf ook last van heeft, maar heeft moeite dat ik aangeef wat hij moet doen.
Op alle gebieden speelt er nu iets, in mijn en zijn familie is onrust, beide banen leveren problemen op, financieel is het slecht, relatie loopt niet lekker, zijn gezondheid is (psychisch) ook niet optimaal, maar verder gaat het goed:)
Hoe kan ik een mix vinden om weer goed met elkaar om te gaan, want we glijden af en ik weet niet hoe ik het moet stoppen..
Ik zou zo graag weer gezellig met elkaar omgaan, maar ik mis hem....
X
maandag 23 september 2013 om 22:18
quote:joellle schreef op 23 september 2013 @ 22:11:
Hij heeft het geld jaren geleden geleend, en was al jaren aan het afbetalen, (tegen tig procent) maar als hij niet uitkwam leende hij weer bij...
Nu is het op=op.. Maar ik betaal de meeste vaste lasten zodat hij af kan betalen...
Maar nu boet jij voor zijn daden. Ik zou stoppen met de meeste vaste lasten betalen en gewoon naar rato. Laat hem maar stoppen met zijn hobby's want dat kost ook geld. Is zijn geld op, dan kan heeft ie pech. Er zit ook een stukje eigen verantwoording bij.
Je moet oppassen dat hij ZIJN probleem niet de jouwe maakt. Je kunt je hulp aanbieden, maar niet dmv geld! Heel hard gezegd, maar daar leert hij niet van. Het is hem makkelijk gemaakt doordat jouw opa en oma de schuld hebben afbetaald, en jij de vaste lasten betaald.
Hij heeft het geld jaren geleden geleend, en was al jaren aan het afbetalen, (tegen tig procent) maar als hij niet uitkwam leende hij weer bij...
Nu is het op=op.. Maar ik betaal de meeste vaste lasten zodat hij af kan betalen...
Maar nu boet jij voor zijn daden. Ik zou stoppen met de meeste vaste lasten betalen en gewoon naar rato. Laat hem maar stoppen met zijn hobby's want dat kost ook geld. Is zijn geld op, dan kan heeft ie pech. Er zit ook een stukje eigen verantwoording bij.
Je moet oppassen dat hij ZIJN probleem niet de jouwe maakt. Je kunt je hulp aanbieden, maar niet dmv geld! Heel hard gezegd, maar daar leert hij niet van. Het is hem makkelijk gemaakt doordat jouw opa en oma de schuld hebben afbetaald, en jij de vaste lasten betaald.