Seks
alle pijlers
vriend geen zin
vrijdag 6 april 2007 om 15:05
Heeft iemand dit ook meegemaakt? Mijn vriend heeft erg weinig zin (na 3,5 jaar doen we het zo'n 2 keer per maand) en we hebben alleen sex als ik het voortouw neem. Ik word hier verdrietig van, weet niet wat ik er aan kan veranderen. Heb het al zo vaak met hem besproken, hij geeft aan gewoon minder vaak zin te hebben dan ik... Dat hij me niet verdrietig wil maken en dat het niet aan mij ligt, dat dat altijd zo is geweest. Ik weet dat hij porno kijkt en dat maakt me ook helemaal niks uit, word er alleen wel verdrietig van dat hij als hij zin heeft dus liever het net op gaat... Als we sex hebben is de sex wel goed, maar ik mis het gevoel dat hij mij ook wil en hij het voortouw neemt. Uit vorige relaties ben ik dit ook niet gewend en ik ben bang dat het op deze manier dood gaat bloeden tussen ons. Als dit nu al zo is hoe is het dan straks? Ik merk dat ik het fijn vind om van anderen aandacht te krijgen. Ik wil graag samen oud worden maar heb ook de spanning nodig. Iemand hier ervaring mee?
maandag 19 mei 2008 om 21:19
Hoi Wiebenik, heel herkenbaar, die frustratie, dat je het eigenlijk gewoon alleen maar uit wilt gillen.
En vreemdgaan, mag dat of niet, tsja.... Ben het wel eens met de stelling dat het niet alleen maar pijn doet om vreemd te gaan, maar ook als je dus nooit sex wilt. Ik dacht altijd dat ik het nooit zou doen, maar moet eerlijk zeggen dat ik het de laatste tijd niet meer zeker weet. Ik word heel afwijzend naar m'n man toe om vooral maar niet steeds teleurgesteld te worden. Dat betekent dat lichamelijk contact steeds minder wordt, is ook niet echt bevordelijk. Bovendien ben ik mega-prikkelbaar door de hele situatie en is er om de haverklap ruzie, die altijd uitloopt op het sex-probleem.
Merk dat ik heel gevoelig ben voor aandacht van andere mannen. Klanten, collega's, mensen in de kroeg, voel me heel snel gevleid door aandacht en daardoor slaat de fantasie wel eens helemaal op hol. Een paar maanden geleden had ik dat nog helemaal niet.
En eigenlijk word ik er eigenlijk toch ook weer niet blij van omdat het steeds maar weer de aandacht vestigt op het probleem thuis.
pfffff, echt zin om even heeeeeeel erg hard te gillen!!!
En vreemdgaan, mag dat of niet, tsja.... Ben het wel eens met de stelling dat het niet alleen maar pijn doet om vreemd te gaan, maar ook als je dus nooit sex wilt. Ik dacht altijd dat ik het nooit zou doen, maar moet eerlijk zeggen dat ik het de laatste tijd niet meer zeker weet. Ik word heel afwijzend naar m'n man toe om vooral maar niet steeds teleurgesteld te worden. Dat betekent dat lichamelijk contact steeds minder wordt, is ook niet echt bevordelijk. Bovendien ben ik mega-prikkelbaar door de hele situatie en is er om de haverklap ruzie, die altijd uitloopt op het sex-probleem.
Merk dat ik heel gevoelig ben voor aandacht van andere mannen. Klanten, collega's, mensen in de kroeg, voel me heel snel gevleid door aandacht en daardoor slaat de fantasie wel eens helemaal op hol. Een paar maanden geleden had ik dat nog helemaal niet.
En eigenlijk word ik er eigenlijk toch ook weer niet blij van omdat het steeds maar weer de aandacht vestigt op het probleem thuis.
pfffff, echt zin om even heeeeeeel erg hard te gillen!!!
dinsdag 20 mei 2008 om 21:34
@Siemoon: dat je prikkelbaar wordt van de hele situatie snap ik volledig, ik had dat ook.
Ik heb inmiddels de knoop doorgehakt en gister tegen mijn man gezegt dat ik wil gaan scheiden. Ik wil namelijk absoluut niet zo doorgaan met onze relatie en na lange tijd relatietherapie zie ik het ook niet meer gebeuren dat het goed gaat komen. We gaan nu wel een moeilijke periode tegemoet met alles regelen, maar dat is nou eenmaal een nadeel van trouwen.
Ik heb inmiddels de knoop doorgehakt en gister tegen mijn man gezegt dat ik wil gaan scheiden. Ik wil namelijk absoluut niet zo doorgaan met onze relatie en na lange tijd relatietherapie zie ik het ook niet meer gebeuren dat het goed gaat komen. We gaan nu wel een moeilijke periode tegemoet met alles regelen, maar dat is nou eenmaal een nadeel van trouwen.
woensdag 21 mei 2008 om 21:24
Hallo,
Wat herken ik dit toch allemaal!
Ik ben zelf nu al acht jaar getrouwd en er is amper nog een seksleven te noemen. als ik het 1 keer in de drie maanden doe dan mag ik van geluk spreken. Ons seksleven heeft nooit fantastisch gelopen, ook door veel ander problemen. Maar al die problemen hebben we vier jaar geleden al overwonnen en nog steeds staat seks bij ons op een laag pitje of is amper aanwezig, beter gezegd. Ik heb zelf erg veel behoefte en hij totaal niet, hij vind het te geforceerd tussen ons en dat kan ik ook wel begrijpen, wij zijn namelijk in de circel terecht gekomen, van hij had zin en dan ik niet, waardoor hij zich afgewezen voelt, en dan had ik zin en hij niet waardoor ik me afgewezen voel. Alhoewel ik altijd al meer behoefte aan seks had als hij. Voor hem is het ook niet erg belangrijk. Hij zegt mij nog erg aantrekklijk te vinden en dat hij graag met mij seks wil, alleen komt het er maar niet van.
Ik heb al jaren gespreken erover en wij kunnen ook erg goed communiceren. Nu is er sinds een paar weken een andere man in mijn leven gekomen, die mij wel de aandacht geeft en ik voel me heel gevleid en ook aangetrokken tot hem. Tot nu toe ben ik er nog niet op in gegaan, maar het word met de dag moeilijker. Toen ik dat merkte heb ik echt de bom laten barsten bij mij man en gezegd dat ik echt iets miste in me relatie en dat we me beter konden scheiden. Dat bracht de schrik er goed in bij hem en nu wil hij alles doen om ons seksleven te verbeteren. Hij werd er zelf emotioneel van. Nu, is alleen het probleem dit, ik heb me er al zo voor afgesloten gevoelsmatig dat ik niet de behoefte meer heb om met hem seks te hebben. Misschien komt het wel weer terug, ik weet het niet.
Hij vraagt een kans en ik weet niet als ik er open voor kan staan na al die jaren. Verder rest hebben we een hele goede relatie altijd gehad en is er niemand meer in de wereld die ik vertrouw dan mijn eigen man en met wie ik zo goed kan lachen. Ik heb alleen maar het gevoel als we het weer zouden gaan doen, dat het puur is omdat ik op het punt sta om weg te gaan en dat het alleen maar teleurstellend zou zijn.
Ik sta zo in tweestrijd, als ik er nog voor moet gaan of weg moet gaan dat ik er wanhopig van word. En daarbij is er nog die andere man die wel al die gevoelens in mij weet op te wekken. Maar is dat wel genoeg om je huwelijk voor te breken? Misschien heb ik dat gevoel puur omdat ik er zo na opzoek ben en kan dat ook wel eens een teleurstelling zijn. Verwachtingen zijn nooit goed en leiden vaak naar teleurstelling.
Ik wil gewoon passie en begeerlijk zijn en het gevoel hebben dat mijn man of welke man dan ook echt helemaal stapel op me is.
Zie je hoever heen ik al ben ;P
gr
Kaantje
Wat herken ik dit toch allemaal!
Ik ben zelf nu al acht jaar getrouwd en er is amper nog een seksleven te noemen. als ik het 1 keer in de drie maanden doe dan mag ik van geluk spreken. Ons seksleven heeft nooit fantastisch gelopen, ook door veel ander problemen. Maar al die problemen hebben we vier jaar geleden al overwonnen en nog steeds staat seks bij ons op een laag pitje of is amper aanwezig, beter gezegd. Ik heb zelf erg veel behoefte en hij totaal niet, hij vind het te geforceerd tussen ons en dat kan ik ook wel begrijpen, wij zijn namelijk in de circel terecht gekomen, van hij had zin en dan ik niet, waardoor hij zich afgewezen voelt, en dan had ik zin en hij niet waardoor ik me afgewezen voel. Alhoewel ik altijd al meer behoefte aan seks had als hij. Voor hem is het ook niet erg belangrijk. Hij zegt mij nog erg aantrekklijk te vinden en dat hij graag met mij seks wil, alleen komt het er maar niet van.
Ik heb al jaren gespreken erover en wij kunnen ook erg goed communiceren. Nu is er sinds een paar weken een andere man in mijn leven gekomen, die mij wel de aandacht geeft en ik voel me heel gevleid en ook aangetrokken tot hem. Tot nu toe ben ik er nog niet op in gegaan, maar het word met de dag moeilijker. Toen ik dat merkte heb ik echt de bom laten barsten bij mij man en gezegd dat ik echt iets miste in me relatie en dat we me beter konden scheiden. Dat bracht de schrik er goed in bij hem en nu wil hij alles doen om ons seksleven te verbeteren. Hij werd er zelf emotioneel van. Nu, is alleen het probleem dit, ik heb me er al zo voor afgesloten gevoelsmatig dat ik niet de behoefte meer heb om met hem seks te hebben. Misschien komt het wel weer terug, ik weet het niet.
Hij vraagt een kans en ik weet niet als ik er open voor kan staan na al die jaren. Verder rest hebben we een hele goede relatie altijd gehad en is er niemand meer in de wereld die ik vertrouw dan mijn eigen man en met wie ik zo goed kan lachen. Ik heb alleen maar het gevoel als we het weer zouden gaan doen, dat het puur is omdat ik op het punt sta om weg te gaan en dat het alleen maar teleurstellend zou zijn.
Ik sta zo in tweestrijd, als ik er nog voor moet gaan of weg moet gaan dat ik er wanhopig van word. En daarbij is er nog die andere man die wel al die gevoelens in mij weet op te wekken. Maar is dat wel genoeg om je huwelijk voor te breken? Misschien heb ik dat gevoel puur omdat ik er zo na opzoek ben en kan dat ook wel eens een teleurstelling zijn. Verwachtingen zijn nooit goed en leiden vaak naar teleurstelling.
Ik wil gewoon passie en begeerlijk zijn en het gevoel hebben dat mijn man of welke man dan ook echt helemaal stapel op me is.
Zie je hoever heen ik al ben ;P
gr
Kaantje
woensdag 21 mei 2008 om 21:53
Ik ben ook zo iemand die uit frustatie is vreemdgegaan. Een schuldgevoel heb ik niet zòn last van. Wel angst dat het uit komt.
Want dan ben ik natuurlijk de slettebak en hij zielig.
Weet ook niet zo goed meer wat ik moet doen. Ben niet bepaald lelijk. Doe echt mijn best om de sex leuk te houden, maar lijkt wel of niks hem opwindt. In mijn string in een paal hangen? Ook al geprobeerd mijn geen reactie *zucht*
IK WIL EEN MAN DIE ME OP BED GOOIT EN GEIL VAN ME WORDT!!
Want dan ben ik natuurlijk de slettebak en hij zielig.
Weet ook niet zo goed meer wat ik moet doen. Ben niet bepaald lelijk. Doe echt mijn best om de sex leuk te houden, maar lijkt wel of niks hem opwindt. In mijn string in een paal hangen? Ook al geprobeerd mijn geen reactie *zucht*
IK WIL EEN MAN DIE ME OP BED GOOIT EN GEIL VAN ME WORDT!!
zaterdag 24 mei 2008 om 01:44
Nou Pluisje, dat is niet mis! Hoe reageerde je man?
Verder valt het me op, dat hier eigenlijk verschillende discussies door elkaar heen lopen. Van "Eerst hadden we zeker iedere dag seks en nu nog maar 2 keer per week! Ik trek het niet meer!" Tot "Ik ben 8 jaar getrouwd en heb al 6 maanden geen seks meer gehad."
Eigenlijk ben je dan ook een beetje appels met peren aan het vergelijken volgens mij.
Succes in ieder geval Pluisje!
Verder valt het me op, dat hier eigenlijk verschillende discussies door elkaar heen lopen. Van "Eerst hadden we zeker iedere dag seks en nu nog maar 2 keer per week! Ik trek het niet meer!" Tot "Ik ben 8 jaar getrouwd en heb al 6 maanden geen seks meer gehad."
Eigenlijk ben je dan ook een beetje appels met peren aan het vergelijken volgens mij.
Succes in ieder geval Pluisje!
zaterdag 24 mei 2008 om 05:04
quote:kaantje schreef op 21 mei 2008 @ 21:24:
Hij vraagt een kans en ik weet niet als ik er open voor kan staan na al die jaren. Verder rest hebben we een hele goede relatie altijd gehad en is er niemand meer in de wereld die ik vertrouw dan mijn eigen man en met wie ik zo goed kan lachen. Ik heb alleen maar het gevoel als we het weer zouden gaan doen, dat het puur is omdat ik op het punt sta om weg te gaan en dat het alleen maar teleurstellend zou zijn.
Je hebt het gevoel dat het teleurstellend zou zijn........
Hmmmmm..
En je twijfelt of je hem een kans moet geven..
Hmmmmm..
Hem die kans niet geven betekent dat je weggaat omdat je denkt dat het niet meer goed komt.. denkt dat het teleurstellend zou zijn..
Na zo'n lange relatie.. uiteindelijk opstappen vanwege denken/"gevoel hebben dat".... vind ik toch een beetje vreemd.
Zeker als je zegt dat behalve de sex de relatie eigenlijk heel goed is.
Ik zou in dit geval zeggen: Niet weggaan vanwege "denken", maar weggaan vanwege "zeker weten"
Dus geef m een kans.... en loopt het inderdaad op een teleurstelling uit, dan kun je altijd nog weggaan.
Geef m een kans, want hij is bereid wat te doen aan HET punt dat jullie relatie verstoort.
Succes
En @pluis: STERKTE!
Hij vraagt een kans en ik weet niet als ik er open voor kan staan na al die jaren. Verder rest hebben we een hele goede relatie altijd gehad en is er niemand meer in de wereld die ik vertrouw dan mijn eigen man en met wie ik zo goed kan lachen. Ik heb alleen maar het gevoel als we het weer zouden gaan doen, dat het puur is omdat ik op het punt sta om weg te gaan en dat het alleen maar teleurstellend zou zijn.
Je hebt het gevoel dat het teleurstellend zou zijn........
Hmmmmm..
En je twijfelt of je hem een kans moet geven..
Hmmmmm..
Hem die kans niet geven betekent dat je weggaat omdat je denkt dat het niet meer goed komt.. denkt dat het teleurstellend zou zijn..
Na zo'n lange relatie.. uiteindelijk opstappen vanwege denken/"gevoel hebben dat".... vind ik toch een beetje vreemd.
Zeker als je zegt dat behalve de sex de relatie eigenlijk heel goed is.
Ik zou in dit geval zeggen: Niet weggaan vanwege "denken", maar weggaan vanwege "zeker weten"
Dus geef m een kans.... en loopt het inderdaad op een teleurstelling uit, dan kun je altijd nog weggaan.
Geef m een kans, want hij is bereid wat te doen aan HET punt dat jullie relatie verstoort.
Succes
En @pluis: STERKTE!
zaterdag 24 mei 2008 om 09:32
quote:slimlief schreef op 24 mei 2008 @ 05:04:
[...]
Je hebt het gevoel dat het teleurstellend zou zijn........
Hmmmmm..
En je twijfelt of je hem een kans moet geven..
Hmmmmm..
Hem die kans niet geven betekent dat je weggaat omdat je denkt dat het niet meer goed komt.. denkt dat het teleurstellend zou zijn..
Na zo'n lange relatie.. uiteindelijk opstappen vanwege denken/"gevoel hebben dat".... vind ik toch een beetje vreemd.
Zeker als je zegt dat behalve de sex de relatie eigenlijk heel goed is.
Ik zou in dit geval zeggen: Niet weggaan vanwege "denken", maar weggaan vanwege "zeker weten"
Dus geef m een kans.... en loopt het inderdaad op een teleurstelling uit, dan kun je altijd nog weggaan.
Geef m een kans, want hij is bereid wat te doen aan HET punt dat jullie relatie verstoort.
Succes
En @pluis: STERKTE!Kan er niets aan toevoegen, heel goed Slimlief!
[...]
Je hebt het gevoel dat het teleurstellend zou zijn........
Hmmmmm..
En je twijfelt of je hem een kans moet geven..
Hmmmmm..
Hem die kans niet geven betekent dat je weggaat omdat je denkt dat het niet meer goed komt.. denkt dat het teleurstellend zou zijn..
Na zo'n lange relatie.. uiteindelijk opstappen vanwege denken/"gevoel hebben dat".... vind ik toch een beetje vreemd.
Zeker als je zegt dat behalve de sex de relatie eigenlijk heel goed is.
Ik zou in dit geval zeggen: Niet weggaan vanwege "denken", maar weggaan vanwege "zeker weten"
Dus geef m een kans.... en loopt het inderdaad op een teleurstelling uit, dan kun je altijd nog weggaan.
Geef m een kans, want hij is bereid wat te doen aan HET punt dat jullie relatie verstoort.
Succes
En @pluis: STERKTE!Kan er niets aan toevoegen, heel goed Slimlief!
zondag 25 mei 2008 om 00:38
Ik ga met mijn man praten morgen en ga hem zeggen dat ik wil scheiden.
Ik trek dit echt niet langer meer. Jullie hebben het over van 1x per maand, wij doen het 1x per jaar! En dat als ik wat op heb en dat duurt dan ongeveer 5 minuten.
Ik ben de hele avond al aan het huilen, ik ben intens verdrietig.
Ik heb een aantal pagina' s gelezen hier en heb zitten denken. Ik ben niet verdrietig omdat ik geen sex heb, maar omdat die man totaal niet naar me omkijkt. We zijn totale vreemden in 1 huis.
Hij is 34 en ik 36. En we hebben twee kindjes, dat is waarom ik het zo lang heb volgehouden.
Ik trek dit echt niet langer meer. Jullie hebben het over van 1x per maand, wij doen het 1x per jaar! En dat als ik wat op heb en dat duurt dan ongeveer 5 minuten.
Ik ben de hele avond al aan het huilen, ik ben intens verdrietig.
Ik heb een aantal pagina' s gelezen hier en heb zitten denken. Ik ben niet verdrietig omdat ik geen sex heb, maar omdat die man totaal niet naar me omkijkt. We zijn totale vreemden in 1 huis.
Hij is 34 en ik 36. En we hebben twee kindjes, dat is waarom ik het zo lang heb volgehouden.
zondag 25 mei 2008 om 06:42
Wow Durakje..
Dit komt (voor ons lieve lezertjes) best wel even onverwacht uit de lucht vallen..
Ik heb je postings er nog eens op nageslagen,.. vorig jaar veel gepost over dit onderwerp.. toen al gezegd dat je overwoog te scheiden.
Vervolgens is het bijna en jaar stil.. en BOEM.. morgen scheiding aankondigen bij je man..
Wat is er gebeurd het afgelopen jaar?
Hoe dan ook, totale vreemden in 1 huis.. dat is geen basis voor een huwelijk.. ofwel: dat is een basis voor geen huwelijk...
Ik wens je sterkte!
Dit komt (voor ons lieve lezertjes) best wel even onverwacht uit de lucht vallen..
Ik heb je postings er nog eens op nageslagen,.. vorig jaar veel gepost over dit onderwerp.. toen al gezegd dat je overwoog te scheiden.
Vervolgens is het bijna en jaar stil.. en BOEM.. morgen scheiding aankondigen bij je man..
Wat is er gebeurd het afgelopen jaar?
Hoe dan ook, totale vreemden in 1 huis.. dat is geen basis voor een huwelijk.. ofwel: dat is een basis voor geen huwelijk...
Ik wens je sterkte!
zondag 25 mei 2008 om 15:50
Hoi Slimlief,
ik ben nu 10 jaar met hem. En alle stadia die ik hiervoor in de berichtjes heb gelezen, ben ik precies op dezelfde wijze doorlopen.
Op het laatst heb je elkaar niks meer te zeggen, je wordt inderdaad twee vreemden in een huis. Dat is vooral in het weekend confrontrerend.
Hij ziet dat ik er onder lijd en depressief van wordt, zegt ie tegen mij vanmorgen, je hebt echt van die hangende schouders, je straalt echt uit dat je je niet goed voelt, is er iets aan de hand????
Nou ja zeg, het is echt niet zo dat ik het in en uit gemist heb, ik mis het nu als kiespijn, het gaat mij erom, dat hij mij laat stikken. Dat ie me totaal aan mijn lot overlaat en in zijn eigen wereldje stort. Films kijken enz. En achter de computer zitten.
Hij ziet het letterlijk dat ik me erg ongelukkig voel en dan nóg in mijn eigen sop laten gaar koken, dat vind ik het allerergste. Weet je, een besluit om bij je man weg te gaan, doe je wel, maar voordat je het ook werkelijk uitvoert gaat wel een tijd overheen. Omdat ik kinderen heb. Echt dat was tot nu toe mijn enigste beweegreden, om het vol te houden op deze manier. Als vreemden langs elkaar heen leven.
We gaan naar bed, na twee tellen is ie alweer in slaap gevallen, er kan letterlijk nog een volwassen persoon tussen ons in liggen. Zo'n grote afstand zit er tussen ons als we slapen.
Dat híj dat volhoudt zeg, dát snap ik niet. Het is net of hij wel best vindt zo. Ik ervaar totaal geen binding met hem, een gevoel van dat we bij elkaar horen, in tegendeel, ik ben helemaal van hem afgekoeld. Ik voel bij tijd en wijle zelfs haat jegens hem. Omdat hij mij finaal in de kou laat staan.
Ik ben laatst naar zijn werk gegaan, omdat ik de auto moest ophalen, ik werd gebracht door een collega. Zijn collega's hadden na mijn vertrek gevraagd, of ik zijn vrouw was. En hij zei ja, zij zo, wat een lekker ding zeg, wat heb jij een geluk, echt geluk.( Kijk, dit zeg ik niet om mezelf op te hemelen). Hij zei me dat zo, op zo'n manier van, alsof hij het over een ander had, niet met een trots gevoel ofzo. Ik bedoel, het doet hem niet eens wat, hij denkt, tja, ik zie haar dagelijks.
Alleen zien ja, maar verder enige vorm van aandacht mij onthouden.
Nu is het ook zo, dat ik helemaal niks meer voel voor hem. Ik ben echt voor de kinderen voor hem, omdat ze zo klein zijn en heel blij zijn als ze hem zien, maar het is zo moeilijk nu. Ik loop nu tegen de veertig aan, straks lig ik helemaal uit de markt en kan ik het vergeten. Zo is het toch wel en bovendien, wat te denken van al mijn verloreren jaren, met geen enkele vorm van intimiteit. Een man die zijn kop in het zand steekt en net doet of er niks aan de hand is.
Hij wacht letterlijk af, tot hoever ik het volhoud en wanneer de bom gaat barsten. Hij wacht af.
Sorry maar, dat ben ik dus zat. Op zijn werk jan en alleman van advies voorzien, als ware dr. Phil, maar zelf toepassen op zijn eigen leven of relatie, dat dus weer niet.
ik ben nu 10 jaar met hem. En alle stadia die ik hiervoor in de berichtjes heb gelezen, ben ik precies op dezelfde wijze doorlopen.
Op het laatst heb je elkaar niks meer te zeggen, je wordt inderdaad twee vreemden in een huis. Dat is vooral in het weekend confrontrerend.
Hij ziet dat ik er onder lijd en depressief van wordt, zegt ie tegen mij vanmorgen, je hebt echt van die hangende schouders, je straalt echt uit dat je je niet goed voelt, is er iets aan de hand????
Nou ja zeg, het is echt niet zo dat ik het in en uit gemist heb, ik mis het nu als kiespijn, het gaat mij erom, dat hij mij laat stikken. Dat ie me totaal aan mijn lot overlaat en in zijn eigen wereldje stort. Films kijken enz. En achter de computer zitten.
Hij ziet het letterlijk dat ik me erg ongelukkig voel en dan nóg in mijn eigen sop laten gaar koken, dat vind ik het allerergste. Weet je, een besluit om bij je man weg te gaan, doe je wel, maar voordat je het ook werkelijk uitvoert gaat wel een tijd overheen. Omdat ik kinderen heb. Echt dat was tot nu toe mijn enigste beweegreden, om het vol te houden op deze manier. Als vreemden langs elkaar heen leven.
We gaan naar bed, na twee tellen is ie alweer in slaap gevallen, er kan letterlijk nog een volwassen persoon tussen ons in liggen. Zo'n grote afstand zit er tussen ons als we slapen.
Dat híj dat volhoudt zeg, dát snap ik niet. Het is net of hij wel best vindt zo. Ik ervaar totaal geen binding met hem, een gevoel van dat we bij elkaar horen, in tegendeel, ik ben helemaal van hem afgekoeld. Ik voel bij tijd en wijle zelfs haat jegens hem. Omdat hij mij finaal in de kou laat staan.
Ik ben laatst naar zijn werk gegaan, omdat ik de auto moest ophalen, ik werd gebracht door een collega. Zijn collega's hadden na mijn vertrek gevraagd, of ik zijn vrouw was. En hij zei ja, zij zo, wat een lekker ding zeg, wat heb jij een geluk, echt geluk.( Kijk, dit zeg ik niet om mezelf op te hemelen). Hij zei me dat zo, op zo'n manier van, alsof hij het over een ander had, niet met een trots gevoel ofzo. Ik bedoel, het doet hem niet eens wat, hij denkt, tja, ik zie haar dagelijks.
Alleen zien ja, maar verder enige vorm van aandacht mij onthouden.
Nu is het ook zo, dat ik helemaal niks meer voel voor hem. Ik ben echt voor de kinderen voor hem, omdat ze zo klein zijn en heel blij zijn als ze hem zien, maar het is zo moeilijk nu. Ik loop nu tegen de veertig aan, straks lig ik helemaal uit de markt en kan ik het vergeten. Zo is het toch wel en bovendien, wat te denken van al mijn verloreren jaren, met geen enkele vorm van intimiteit. Een man die zijn kop in het zand steekt en net doet of er niks aan de hand is.
Hij wacht letterlijk af, tot hoever ik het volhoud en wanneer de bom gaat barsten. Hij wacht af.
Sorry maar, dat ben ik dus zat. Op zijn werk jan en alleman van advies voorzien, als ware dr. Phil, maar zelf toepassen op zijn eigen leven of relatie, dat dus weer niet.
maandag 26 mei 2008 om 07:11
Lieve help, gaan we elkaar op dit topic nu echtscheidingen aanpraten??? Nee toch zeker?? Ik weet het niet hoor, ik kan naturlijk niet ín jullie relatie kijken , alleen afgaan op wat jullie hier schrijven, maar 'die hele stomme partner die nooit interesse in je toont en je nooit aan wil raken' was toch ooit zó leuk om een relatie mee aan te gaan, mee te trouwen en zelf kinderen mee te maken en als je tien jaar bij elkaar bent is dat uiteindelijk nog niet eens zo lang geleden. Wat is er gebeurd met jullie? En dan zeg ik met nadruk jullie, want je hebt hier zelf ook een aandeel in lijkt me zo. Als ik het even op mezelf betrek, mijn ideeen over wat voor en hoe ik intimiteiten in mijn relatie zou willen zijn de afgelopen jaren nogal veranderd, dat is zeker niet de 'schuld' van mijn partner, dat hij daar niet in mee wenst te gaan vind ik ontzettend jammer (eigenlijk gewoon echt heel erg), maar nog steeds niet 'zijn schuld', want ík wil dat zo. Je wordt behandeld zoals je je láát behandelen.
Maar goed, ik kan dus niet ín jullie relatie kijken, dus misschien moet ik gewoon maar mijn mond houden en jullie heel veel sterkte wensen de komende tijd, wat ik bij deze doe.
Maar goed, ik kan dus niet ín jullie relatie kijken, dus misschien moet ik gewoon maar mijn mond houden en jullie heel veel sterkte wensen de komende tijd, wat ik bij deze doe.
maandag 26 mei 2008 om 23:07
Ben het wel een beetje eens met Beukenootje. Hoewel ik er zelf in een van m;n eerdere posts ook over begon, denk ik dat als het hier te vaak over scheiden gaat, we daar binnenkort mee bezig zijn. Ik heb in ieder geval de goede voornemens uit de kast gehaald en bedacht dat als ik er al negatief in ga zitten, dat ik dan dus helemaal niets meer van manlief hoef te verwachten. Bedoel: als ik hem alleen maar negatieve aandacht geef, hoezo zou ik dan positieve aandacht terug krijgen??
Maar voor iedereen die wel op het punt staat om een moeilijke beslissing te nemen: sterkte!
Maar voor iedereen die wel op het punt staat om een moeilijke beslissing te nemen: sterkte!
zaterdag 31 mei 2008 om 08:55
quote:Plantje1 schreef op 24 mei 2008 @ 01:44:
Nou Pluisje, dat is niet mis! Hoe reageerde je man?
Succes in ieder geval Pluisje!
Mijn man reageerde heel anders dan verwacht, hij was eerst even stil en daarna zei hij alleen maar, oke en nu, hoe gaan we dat doen. Hij zei wel dat hij dit niet verwacht had, maar zijn uitdrukking zei heel wat anders.
Inmiddels doet hij er niet veel aan om er voor te zorgen dat we ook echt kunnen scheiden. Ik ben tijdelijk uit huis gegaan totdat hij iets anders heeft gevonden, want de sfeer werd er niet beter op.
Ik merk wel dat ik nu pas echt begin te leven en dat ik 100% achter mijn keuze sta. Sinds de beslissing heb ik echt weer de behoefte om aan mezelf te denken, dat deed ik voorheen echt niet meer.
De scheiding is helaas nog niet definitief, maar dat heeft ook zijn tijd nodig, dat begrijp ik ook wel.
Nou Pluisje, dat is niet mis! Hoe reageerde je man?
Succes in ieder geval Pluisje!
Mijn man reageerde heel anders dan verwacht, hij was eerst even stil en daarna zei hij alleen maar, oke en nu, hoe gaan we dat doen. Hij zei wel dat hij dit niet verwacht had, maar zijn uitdrukking zei heel wat anders.
Inmiddels doet hij er niet veel aan om er voor te zorgen dat we ook echt kunnen scheiden. Ik ben tijdelijk uit huis gegaan totdat hij iets anders heeft gevonden, want de sfeer werd er niet beter op.
Ik merk wel dat ik nu pas echt begin te leven en dat ik 100% achter mijn keuze sta. Sinds de beslissing heb ik echt weer de behoefte om aan mezelf te denken, dat deed ik voorheen echt niet meer.
De scheiding is helaas nog niet definitief, maar dat heeft ook zijn tijd nodig, dat begrijp ik ook wel.
donderdag 5 juni 2008 om 22:58
Pluisje: heeft hij niet geprobeerd om je te overtuigen met goede voornemens, beloftes, dat soort dingen? Pfffff, da's ook heftig, gewoon net of hij heeft afgewacht tot jij de beslissing nam omdat hij niet durfde?
Ik "dreig" ook wel eens met "dan moeten we er maar mee stoppen", maar dan is de boodschap toch wel heel duidelijk dat hij het (weer) gaat proberen.
Gebeurt meestal dan toch niet, maar heb nog wel steeds hoop. Merk als ik niet teveel hier mee lees dat het beter gaat. Als ik alle verhalen steeds lees, wordt ik eigenlijk alleen maar boos op al die mannen.
Ik "dreig" ook wel eens met "dan moeten we er maar mee stoppen", maar dan is de boodschap toch wel heel duidelijk dat hij het (weer) gaat proberen.
Gebeurt meestal dan toch niet, maar heb nog wel steeds hoop. Merk als ik niet teveel hier mee lees dat het beter gaat. Als ik alle verhalen steeds lees, wordt ik eigenlijk alleen maar boos op al die mannen.
vrijdag 6 juni 2008 om 11:01
Hij heeft het dit keer niet meer geprobeerd. In december vorig jar zijn we ook al tijdelijk uit elkaar geweest, toen kwam hij wel met allerlei beloftes, maar niks van waargemaakt. Hij wist nu dus ook wel dat ik dit keer 100 % zeker van mijn zaak was.
We zijn nu dan uit elkaar, ik woon tijdelijk ergens anders tot hij iets voor zichzelf gevonden heeft, maar merk wel dat ie het op deze manier toch een beetje probeert tegen te werken door weinig dingen te regelen. Ik weet dat ik degene ben die de beslissing heeft genomen, maar enige medewerking mag op zich ook wel lijkt me.
We zijn nu dan uit elkaar, ik woon tijdelijk ergens anders tot hij iets voor zichzelf gevonden heeft, maar merk wel dat ie het op deze manier toch een beetje probeert tegen te werken door weinig dingen te regelen. Ik weet dat ik degene ben die de beslissing heeft genomen, maar enige medewerking mag op zich ook wel lijkt me.
woensdag 11 juni 2008 om 00:12
Hallo dames (en heren),
Ik lees regelmatig in de viva en flair etc van mijn vriendin, dat veel mannen tegenwoordig geen zin hebben en "alle" vrouwen tegen hun zin droog staan in hun relatie.... *ZUCHT*....Als ik dat lees zakt de moed mij in de schoenen..... Wat zou het fijn zijn als mijn vriendin zoveel zin had als jullie droogstaande en gewillige vrouwen!!!! ( ja jullie dachten dat ik de moraalridder ging uithangen en de schuld in jullie schoenen ging schuiven he..nou nee hoor) Ik heb nl dezelfde klacht! mijn vriendin en ik zijn nu zo'n 4,5 jaar bij elkaar en in het begin was de sex fantastisch en ging het nemen van initiatief redelijk gelijk op. Maar de afgelopen 2 jaar zijn op sexgebied ronduit ***! 2 keer per maand is wel het maximum en dan moet het van mij uitkomen. Praten en klagen heeft geen zin, doe ik al 2 jaar. Af en toe een belofte om vanavond echt te gaan sexen maar als het puntje bij het paaltje komt is er altijd wel een uitvlucht....moe, buikpijn, hoofdpijn etc. etc. Als ik er over begin voelt ze zich "gepushed", het moet vanzelf komen is haar antwoord (oftewel "ik wil er niet over praten") Als ik er dan niet over begin en niet aandring oid gebeurd er gerust 2 maanden niets totdat ik weer begin te "klagen". Dan doen we het weer een paar keer, uiteraard op mijn initiatief, en dat was het dan, standaard basis of doggystyle, o ja vergeet vooral niet dat ik haar dan klaarbef en/of vinger maar een pijpbeurt oid zit er natuurlijk niet in voor mij.....
Inmiddels voel ik mij afgewezen door mijn eigen vriendin. Vragen waarom niet, of ik iets verkeerds doe of dat ze me niet meer wil worden met een "het ligt niet aan jou" en "ik hou van je" afgewimpelt. Lekker makkelijk, niet over praten of aandringen dan hoeft ze niets te doen en als ik het toch doe snel roepen dat ze gepushed wordt en het dan niet lukt ==> oftewel ik wil geen sex met je!
Ik hou van haar maar ben het inmiddels spuugzat! ik geef haar complimentjes over haar lichaam en hoe ze is, doe in bed alles wat ze zou willen maar ik ben 33 en heb geen zin om de rest van mijn leven sexloos door het leven te gaan omdat zij niet wil sexen. Waarom alleen sex als zij het wil? Zin kun je maken toch? Ik krijg genoeg aandacht van andere vrouwen en vriendinnen en zit er over te denken om nu, na 2 jaar tegen dovemans oren te praten, dan toch maar buiten de deur te gaan eten.
Bedankt dat ik even mocht klagen bij een begrijpend publiek!
Rob
ps: misschien moet ik haar abo op de viva maar omzetten in een abo op de libelle, lekker sexloos dus echt iets voor haar.
Ik lees regelmatig in de viva en flair etc van mijn vriendin, dat veel mannen tegenwoordig geen zin hebben en "alle" vrouwen tegen hun zin droog staan in hun relatie.... *ZUCHT*....Als ik dat lees zakt de moed mij in de schoenen..... Wat zou het fijn zijn als mijn vriendin zoveel zin had als jullie droogstaande en gewillige vrouwen!!!! ( ja jullie dachten dat ik de moraalridder ging uithangen en de schuld in jullie schoenen ging schuiven he..nou nee hoor) Ik heb nl dezelfde klacht! mijn vriendin en ik zijn nu zo'n 4,5 jaar bij elkaar en in het begin was de sex fantastisch en ging het nemen van initiatief redelijk gelijk op. Maar de afgelopen 2 jaar zijn op sexgebied ronduit ***! 2 keer per maand is wel het maximum en dan moet het van mij uitkomen. Praten en klagen heeft geen zin, doe ik al 2 jaar. Af en toe een belofte om vanavond echt te gaan sexen maar als het puntje bij het paaltje komt is er altijd wel een uitvlucht....moe, buikpijn, hoofdpijn etc. etc. Als ik er over begin voelt ze zich "gepushed", het moet vanzelf komen is haar antwoord (oftewel "ik wil er niet over praten") Als ik er dan niet over begin en niet aandring oid gebeurd er gerust 2 maanden niets totdat ik weer begin te "klagen". Dan doen we het weer een paar keer, uiteraard op mijn initiatief, en dat was het dan, standaard basis of doggystyle, o ja vergeet vooral niet dat ik haar dan klaarbef en/of vinger maar een pijpbeurt oid zit er natuurlijk niet in voor mij.....
Inmiddels voel ik mij afgewezen door mijn eigen vriendin. Vragen waarom niet, of ik iets verkeerds doe of dat ze me niet meer wil worden met een "het ligt niet aan jou" en "ik hou van je" afgewimpelt. Lekker makkelijk, niet over praten of aandringen dan hoeft ze niets te doen en als ik het toch doe snel roepen dat ze gepushed wordt en het dan niet lukt ==> oftewel ik wil geen sex met je!
Ik hou van haar maar ben het inmiddels spuugzat! ik geef haar complimentjes over haar lichaam en hoe ze is, doe in bed alles wat ze zou willen maar ik ben 33 en heb geen zin om de rest van mijn leven sexloos door het leven te gaan omdat zij niet wil sexen. Waarom alleen sex als zij het wil? Zin kun je maken toch? Ik krijg genoeg aandacht van andere vrouwen en vriendinnen en zit er over te denken om nu, na 2 jaar tegen dovemans oren te praten, dan toch maar buiten de deur te gaan eten.
Bedankt dat ik even mocht klagen bij een begrijpend publiek!
Rob
ps: misschien moet ik haar abo op de viva maar omzetten in een abo op de libelle, lekker sexloos dus echt iets voor haar.
woensdag 11 juni 2008 om 00:37
Rob,
Allereerst heel sterkte!
Wat wil je? Wil je het echt buiten de deur zoeken?
Als ik je post lees, lees ik tussen de regels door nl. nog steeds dat je het liefst gewoon een goed sexleven met je vriendin hebt.
Is het een idee om eens te expirimenteren met andere vormen van sex? Het bewust worden van waar haar eigen voorkeuren liggen. Bijv. door het lezen van erotische/sex-verhalen, masturbatie met behulp van een vieb of een eitje.
Beschrijven van fantasieen zonder ze direct uit te voeren.
Veel vrouwen zijn zich helemaal niet bewust van wat er allemaal mogelijk is en of dit iets voor hen is.
Het is maar een ideetje.
Tja, over zin maken zullen de meningen verschillen.
Ik heb wel de ervaring dat 'zin' opgewekt kan worden. Dat ik in bed stap zonder zin. Mijn partner begint en ik me laat 'overhalen'. Meestal met uitstekende seks tot gevolg.
Maar je zult waarschijnlijk ook reacties krijgen dat je het gebrek van zin van je partner moet respecteren.
Tja, ik houd wel van een beetje pushen (in positieve zin) maar ieder zijn meug.
Ik zou wel (nogmaals) duidelijk maken aan je vriendin dat dit voor jou geen acceptabele situatie is. Dat je een oplossing wilt zoeken samen met haar.
Succes!
Allereerst heel sterkte!
Wat wil je? Wil je het echt buiten de deur zoeken?
Als ik je post lees, lees ik tussen de regels door nl. nog steeds dat je het liefst gewoon een goed sexleven met je vriendin hebt.
Is het een idee om eens te expirimenteren met andere vormen van sex? Het bewust worden van waar haar eigen voorkeuren liggen. Bijv. door het lezen van erotische/sex-verhalen, masturbatie met behulp van een vieb of een eitje.
Beschrijven van fantasieen zonder ze direct uit te voeren.
Veel vrouwen zijn zich helemaal niet bewust van wat er allemaal mogelijk is en of dit iets voor hen is.
Het is maar een ideetje.
Tja, over zin maken zullen de meningen verschillen.
Ik heb wel de ervaring dat 'zin' opgewekt kan worden. Dat ik in bed stap zonder zin. Mijn partner begint en ik me laat 'overhalen'. Meestal met uitstekende seks tot gevolg.
Maar je zult waarschijnlijk ook reacties krijgen dat je het gebrek van zin van je partner moet respecteren.
Tja, ik houd wel van een beetje pushen (in positieve zin) maar ieder zijn meug.
Ik zou wel (nogmaals) duidelijk maken aan je vriendin dat dit voor jou geen acceptabele situatie is. Dat je een oplossing wilt zoeken samen met haar.
Succes!
woensdag 11 juni 2008 om 08:15
Hallo Nachtvlinder,
Dankjewel voor je reactie. Je hebt inderdaad goed gelezen tussen de regels door, het liefst heb ik met mijn vriendin een goed sexleven (zoals we vroeger hadden) Over jouw suggestie om eens te experimenteren met andere vormen van sex, praten over waar haar eigen voorkeuren liggen, speeltjes en fantasieen bespreken tijdens de sex ==> been there all! Praten over wat ze wil lukt dus de laatste tijd (jaren) niet meer (want dat komt de "ik wordt gepushed" uitvlucht weer), we hebben diverse speeltjes (waar nu een laag stof op ligt, wel regelmatig gebruikt in het begin), we hebben het al over trioos en swingen gehad, fantasieen uitgesproken tijdens de sex (waar we allebei goed op reageerden) Ik heb geen idee meer wat ik nog kan doen. Ik ben echt geen lompe boer die roept liggen, ff pompen en kwakkie lozen. Ik geef haar aandacht, masseer, streel, bef en vinger haar klaar, neuk haar in alle standjes hard en zacht, soms "pak" ik haar ff kort maar krachtig dan weer verleid ik haar etc etc. maar ja dit alles komt weinig meer voor (max 2x per maand vind ik veel te weinig) Overdag spannende smsjes sturen heeft geen zin, daar wordt op gereageerd met een ja goed plan of lekker maar s'avonds worden alle trucken weer tevoorschijn gehaald om maar vooral niet te hoeven. Ik wil ook aandacht, dat zij het initiatief neemt en als ze niet wil neuken kan ze me ook op een andere manier bevredigen maar dat gebeurd ook al heel lang niet meer door haar. Dus ja wat wil ik, ik hou van haar maar in een relatie hoort ook sex en zeker als je alletwee begin 30 bent. Ze houdt ook van mij dat weet ik zeker, ze knuffelt wel veel, zorgt goed voor mij en we hebben lol en best veel dezelfde interesses (behalve sex ) Ik heb laatst tegen haar gezegd dat we een broer en zus relatie hebben en dat ik daar geen zin in heb (ik heb al 2 zussen) In en relatie hoort sex en ik kom te kort en als zij mij niet meer geeft dan ga ik het ergens anders halen. Ik ben een brief voor haar aan het schrijven met al mijn sexongenoegens wie weet dat ze daar wat mee kan want praten over sex eindigd bij ons altijd in ruzie.
Rob
Dankjewel voor je reactie. Je hebt inderdaad goed gelezen tussen de regels door, het liefst heb ik met mijn vriendin een goed sexleven (zoals we vroeger hadden) Over jouw suggestie om eens te experimenteren met andere vormen van sex, praten over waar haar eigen voorkeuren liggen, speeltjes en fantasieen bespreken tijdens de sex ==> been there all! Praten over wat ze wil lukt dus de laatste tijd (jaren) niet meer (want dat komt de "ik wordt gepushed" uitvlucht weer), we hebben diverse speeltjes (waar nu een laag stof op ligt, wel regelmatig gebruikt in het begin), we hebben het al over trioos en swingen gehad, fantasieen uitgesproken tijdens de sex (waar we allebei goed op reageerden) Ik heb geen idee meer wat ik nog kan doen. Ik ben echt geen lompe boer die roept liggen, ff pompen en kwakkie lozen. Ik geef haar aandacht, masseer, streel, bef en vinger haar klaar, neuk haar in alle standjes hard en zacht, soms "pak" ik haar ff kort maar krachtig dan weer verleid ik haar etc etc. maar ja dit alles komt weinig meer voor (max 2x per maand vind ik veel te weinig) Overdag spannende smsjes sturen heeft geen zin, daar wordt op gereageerd met een ja goed plan of lekker maar s'avonds worden alle trucken weer tevoorschijn gehaald om maar vooral niet te hoeven. Ik wil ook aandacht, dat zij het initiatief neemt en als ze niet wil neuken kan ze me ook op een andere manier bevredigen maar dat gebeurd ook al heel lang niet meer door haar. Dus ja wat wil ik, ik hou van haar maar in een relatie hoort ook sex en zeker als je alletwee begin 30 bent. Ze houdt ook van mij dat weet ik zeker, ze knuffelt wel veel, zorgt goed voor mij en we hebben lol en best veel dezelfde interesses (behalve sex ) Ik heb laatst tegen haar gezegd dat we een broer en zus relatie hebben en dat ik daar geen zin in heb (ik heb al 2 zussen) In en relatie hoort sex en ik kom te kort en als zij mij niet meer geeft dan ga ik het ergens anders halen. Ik ben een brief voor haar aan het schrijven met al mijn sexongenoegens wie weet dat ze daar wat mee kan want praten over sex eindigd bij ons altijd in ruzie.
Rob
woensdag 11 juni 2008 om 11:20
Rob,
Ik geloof ook zeker dat je vriendin het meent als ze zegt dat het niet aan jou ligt. Ik denk ook zeker niet dat dit jouw schuld is. Zeker niet. Als ik jouw arsenaal zo lees, krijg ik het al warm
Dat is ook het lastige met tips geven. Vaak een hoop mosterd.
Hoe reageert zij als je aangeeft dat je het elders gaat zoeken?
groetjes
Nachtvlinder
Ik geloof ook zeker dat je vriendin het meent als ze zegt dat het niet aan jou ligt. Ik denk ook zeker niet dat dit jouw schuld is. Zeker niet. Als ik jouw arsenaal zo lees, krijg ik het al warm
Dat is ook het lastige met tips geven. Vaak een hoop mosterd.
Hoe reageert zij als je aangeeft dat je het elders gaat zoeken?
groetjes
Nachtvlinder
donderdag 12 juni 2008 om 08:17
Beukenootje en Nachtvlinder bedankt voor jullie support!
Beukenootje ik hoop dat er wel verbetering in komt voor jou (en voor mij natuurlijk)
Nachtvlinder fijn om je laatste reactie te lezen en maak je niet druk dat het lastig is om tips te geven. Hoe ze zal reageren als ik aangeef "uit eten" te willen gaan weet ik niet. Er zijn meerdere dingen mogelijk:
1. "Goed plan schatje, moet je lekker doen dan heb ik ook rust en kan jij je honger stillen" (hm, science fiction is nog realistischer dan dat ze dit ooit zal zeggen)
2. "Als je dat doet ga ik bij je weg" (en dan een hoop gezeik voor de komende dagen en zeker weten geen sex de komende maanden)
3. "nee aub niet, ik zal mijn best doen echt waar het komt wel weer" (maar natuurlijk, ik weet nu al wie of wat er de komende tijd wel weer komt: ik, door mijn trouwe linker hand want dat "het komt wel weer" verhaal ken ik inmiddels wel)
4. " " (dit is dan het onverwachte antwoord, ben benieuwd)
Ik ga het toch maar voor haar voeten "gooien" en aangeven dat als zei ons sexleven niet snel verbeterd, ik buiten de deur ga eten en dat ze dan niet moet zeiken. Dat zij geen zin heeft betekend nog niet dat ik dan ook geen sex meer mag hebben (eigenlijk is het heel egoistisch van partners die bijna nooit zin hebben om hun partner zonder sex te laten zitten (is dat eigenlijk geen schending van de mensenrechten)) Ze zal toch het voordeel moeten inzien dat als ik er een sexvriendinnetje op na kan houden, zei van mijn "gezeik" af is en we toch samen kunnen blijven want onze huidige situatie is zo niet eeuwig houdbaar. Sex is en blijft belangrijk in een relatie! (nou ja voor mij i.i.g. wel) Dus dan moeten we echt om de tafel gaan zitten en dit uitspreken en moet zei nu toch echt aangeven waarom ze geen zin heeft. Ze komt dan ook niet meer weg met het ligt niet aan jou etc.
Ik denk dat ik haar dit weekend hier maar eens mee ga verrassen (misschien eerst die brief geven en daarna erover praten)
Groeten uit No Sex City,
Rob
Beukenootje ik hoop dat er wel verbetering in komt voor jou (en voor mij natuurlijk)
Nachtvlinder fijn om je laatste reactie te lezen en maak je niet druk dat het lastig is om tips te geven. Hoe ze zal reageren als ik aangeef "uit eten" te willen gaan weet ik niet. Er zijn meerdere dingen mogelijk:
1. "Goed plan schatje, moet je lekker doen dan heb ik ook rust en kan jij je honger stillen" (hm, science fiction is nog realistischer dan dat ze dit ooit zal zeggen)
2. "Als je dat doet ga ik bij je weg" (en dan een hoop gezeik voor de komende dagen en zeker weten geen sex de komende maanden)
3. "nee aub niet, ik zal mijn best doen echt waar het komt wel weer" (maar natuurlijk, ik weet nu al wie of wat er de komende tijd wel weer komt: ik, door mijn trouwe linker hand want dat "het komt wel weer" verhaal ken ik inmiddels wel)
4. " " (dit is dan het onverwachte antwoord, ben benieuwd)
Ik ga het toch maar voor haar voeten "gooien" en aangeven dat als zei ons sexleven niet snel verbeterd, ik buiten de deur ga eten en dat ze dan niet moet zeiken. Dat zij geen zin heeft betekend nog niet dat ik dan ook geen sex meer mag hebben (eigenlijk is het heel egoistisch van partners die bijna nooit zin hebben om hun partner zonder sex te laten zitten (is dat eigenlijk geen schending van de mensenrechten)) Ze zal toch het voordeel moeten inzien dat als ik er een sexvriendinnetje op na kan houden, zei van mijn "gezeik" af is en we toch samen kunnen blijven want onze huidige situatie is zo niet eeuwig houdbaar. Sex is en blijft belangrijk in een relatie! (nou ja voor mij i.i.g. wel) Dus dan moeten we echt om de tafel gaan zitten en dit uitspreken en moet zei nu toch echt aangeven waarom ze geen zin heeft. Ze komt dan ook niet meer weg met het ligt niet aan jou etc.
Ik denk dat ik haar dit weekend hier maar eens mee ga verrassen (misschien eerst die brief geven en daarna erover praten)
Groeten uit No Sex City,
Rob
zaterdag 14 juni 2008 om 12:22
Beukenootje en Nachtvlinder bedankt voor jullie support!
Beukenootje ik hoop dat er wel verbetering in komt voor jou (en voor mij natuurlijk). Het klinkt gelaten, maar die hoop heb ik opgegeven.....
Nachtvlinder fijn om je laatste reactie te lezen en maak je niet druk dat het lastig is om tips te geven. Hoe ze zal reageren als ik aangeef "uit eten" te willen gaan weet ik niet. Er zijn meerdere dingen mogelijk:
1. "Goed plan schatje, moet je lekker doen dan heb ik ook rust en kan jij je honger stillen" (hm, science fiction is nog realistischer dan dat ze dit ooit zal zeggen)
Deze heeft mijn man verschillende keren gebruikt, maar toen ik daadwerkelijk een afspraak had gemaakt met iemand anders, bedreigde hij deze met de dood!
2. "Als je dat doet ga ik bij je weg" (en dan een hoop gezeik voor de komende dagen en zeker weten geen sex de komende maanden)
Ook herkenbaar, ik heb een keer gezegd dat hij dat dan maar moest doen, weggaan, is tot nu toe nog niet gebeurd.....
Mijn man is na een scene juist wel in voor sex, voor een minuutje of 5 maximaal en daarná is het een aantal weken/maanden niets
3. "nee aub niet, ik zal mijn best doen echt waar het komt wel weer" (maar natuurlijk, ik weet nu al wie of wat er de komende tijd wel weer komt: ik, door mijn trouwe linker hand want dat "het komt wel weer" verhaal ken ik inmiddels wel)
Jaaaaah, die ken ik ook! Vanalles beloven en vervolgens 0 keer op terug komen.
4. " " (dit is dan het onverwachte antwoord, ben benieuwd)
Dat alles oplossende antwoord, daar ben ik ook naar op zoek
Ik ga het toch maar voor haar voeten "gooien" en aangeven dat als zei ons sexleven niet snel verbeterd, ik buiten de deur ga eten en dat ze dan niet moet zeiken. Dat zij geen zin heeft betekend nog niet dat ik dan ook geen sex meer mag hebben (eigenlijk is het heel egoistisch van partners die bijna nooit zin hebben om hun partner zonder sex te laten zitten (is dat eigenlijk geen schending van de mensenrechten)) Ze zal toch het voordeel moeten inzien dat als ik er een sexvriendinnetje op na kan houden, zei van mijn "gezeik" af is en we toch samen kunnen blijven want onze huidige situatie is zo niet eeuwig houdbaar. Sex is en blijft belangrijk in een relatie! (nou ja voor mij i.i.g. wel) Dus dan moeten we echt om de tafel gaan zitten en dit uitspreken en moet zei nu toch echt aangeven waarom ze geen zin heeft. Ze komt dan ook niet meer weg met het ligt niet aan jou etc.
Ik denk dat ik haar dit weekend hier maar eens mee ga verrassen (misschien eerst die brief geven en daarna erover praten)
Groeten uit No Sex City,
Rob[/quote]
Ik herken je verhaal heel erg. Ik zou mijn man ook het liefst confronteren met 'Sorry, ik ga het met een ander doe, leer daar maar mee leven', maar dat durf ik niet........
Knuffel jij wel met je partner? Voor mijn man is sex zonder voorspel een minuutje stoten en klaarkomen en knuffelen als een standbeeld 10 minuten op de bank naast me zitten met zijn arm om mij heengeslagen. Nou ja, ik wil niet klagen, ik heb hem zeg uitgekozen, maar soms mis ik het echt zoooooooo erg dat ik zin heb om alle ramen in huis aan diggelen te slaan van frustratie. Ben ik nu echt abnormaal? Dat vindt mijn man wel, en hij zichzelf helemaal niet....
Ik doe nu heel negatief over mijn partner, maar belhalve op gebied van intimiteit is hij een van de leukste mannen die ik ooit heb ontmoet!
Beukenootje ik hoop dat er wel verbetering in komt voor jou (en voor mij natuurlijk). Het klinkt gelaten, maar die hoop heb ik opgegeven.....
Nachtvlinder fijn om je laatste reactie te lezen en maak je niet druk dat het lastig is om tips te geven. Hoe ze zal reageren als ik aangeef "uit eten" te willen gaan weet ik niet. Er zijn meerdere dingen mogelijk:
1. "Goed plan schatje, moet je lekker doen dan heb ik ook rust en kan jij je honger stillen" (hm, science fiction is nog realistischer dan dat ze dit ooit zal zeggen)
Deze heeft mijn man verschillende keren gebruikt, maar toen ik daadwerkelijk een afspraak had gemaakt met iemand anders, bedreigde hij deze met de dood!
2. "Als je dat doet ga ik bij je weg" (en dan een hoop gezeik voor de komende dagen en zeker weten geen sex de komende maanden)
Ook herkenbaar, ik heb een keer gezegd dat hij dat dan maar moest doen, weggaan, is tot nu toe nog niet gebeurd.....
Mijn man is na een scene juist wel in voor sex, voor een minuutje of 5 maximaal en daarná is het een aantal weken/maanden niets
3. "nee aub niet, ik zal mijn best doen echt waar het komt wel weer" (maar natuurlijk, ik weet nu al wie of wat er de komende tijd wel weer komt: ik, door mijn trouwe linker hand want dat "het komt wel weer" verhaal ken ik inmiddels wel)
Jaaaaah, die ken ik ook! Vanalles beloven en vervolgens 0 keer op terug komen.
4. " " (dit is dan het onverwachte antwoord, ben benieuwd)
Dat alles oplossende antwoord, daar ben ik ook naar op zoek
Ik ga het toch maar voor haar voeten "gooien" en aangeven dat als zei ons sexleven niet snel verbeterd, ik buiten de deur ga eten en dat ze dan niet moet zeiken. Dat zij geen zin heeft betekend nog niet dat ik dan ook geen sex meer mag hebben (eigenlijk is het heel egoistisch van partners die bijna nooit zin hebben om hun partner zonder sex te laten zitten (is dat eigenlijk geen schending van de mensenrechten)) Ze zal toch het voordeel moeten inzien dat als ik er een sexvriendinnetje op na kan houden, zei van mijn "gezeik" af is en we toch samen kunnen blijven want onze huidige situatie is zo niet eeuwig houdbaar. Sex is en blijft belangrijk in een relatie! (nou ja voor mij i.i.g. wel) Dus dan moeten we echt om de tafel gaan zitten en dit uitspreken en moet zei nu toch echt aangeven waarom ze geen zin heeft. Ze komt dan ook niet meer weg met het ligt niet aan jou etc.
Ik denk dat ik haar dit weekend hier maar eens mee ga verrassen (misschien eerst die brief geven en daarna erover praten)
Groeten uit No Sex City,
Rob[/quote]
Ik herken je verhaal heel erg. Ik zou mijn man ook het liefst confronteren met 'Sorry, ik ga het met een ander doe, leer daar maar mee leven', maar dat durf ik niet........
Knuffel jij wel met je partner? Voor mijn man is sex zonder voorspel een minuutje stoten en klaarkomen en knuffelen als een standbeeld 10 minuten op de bank naast me zitten met zijn arm om mij heengeslagen. Nou ja, ik wil niet klagen, ik heb hem zeg uitgekozen, maar soms mis ik het echt zoooooooo erg dat ik zin heb om alle ramen in huis aan diggelen te slaan van frustratie. Ben ik nu echt abnormaal? Dat vindt mijn man wel, en hij zichzelf helemaal niet....
Ik doe nu heel negatief over mijn partner, maar belhalve op gebied van intimiteit is hij een van de leukste mannen die ik ooit heb ontmoet!