Psyche
alle pijlers
Ben ik mishandeld als kind?
vrijdag 4 oktober 2013 om 17:34
Hoi,
Ik ben een man (zeg het er maar vast bij) van 40 jr. Ik post maar op dit forum want een beter geschikt forum kon ik niet vinden. Ik heb gelukkig getrouwd met twee kids 4 en 7 jaar. Sinds de kinderen er zijn denk ik echter steeds vaker terug aan mijn eigen jeugd. Er komen dan bepaalde beelden naar boven. Mijn moeder bijv. lag heel vaak in bed met migraine of buikpijn. Spelletjes of voorlezen kan ik me niet herinneren. Mijn vader was afwezig want bezig met zijn eigen hobbies. Om aandacht en goedkeuring van hem te krijgen ging ik ook aan zijn hobbies meedoen. Andersom kan ik me weinig interesse herinnneren. Het zijn veel losse flarden eigenlijk die terugkomen. Als je iets niets lustte moest je er achter blijven zitten tot je het eten ophad, en anders kreeg je het volgende dag weer. Als je onder het eten niet rustig was gaf mijn moeder aan mijn vader opdracht om je een pak rammel met een stuk bamboe te geven. Ik weet nog dat mijn broertje twee muizen had. Op een dag kreeg een van die muizen jongen. Van mijn moeder moesten die muizen direct weg. Mijn vader heeft toen die muizen door de wc gespoeld... waar mijn broertje van zeven bij stond... onder de woorden dat ze lekker een stukje gingen zwemmen... Als mijn vader mij rekensommen moest uitleggen en ik snapte het niet snel genoeg werd hij ontzettend boos en vroeg mij of ik soms achterlijk was. Een rapport was altijd een teleurstelling voor ze. Als we ondeugend waren in hun ogen of er ging iets kapot (wat bij kinderen zo vaak gebeurt) kwam mijn vader achter ons aan. Ik weet nog dat je op zo'n moment zowat in doodsangst zat omdat hij opeens zo ontzettend boos kon worden. Moeder kon ook ontzettend kwetsend zijn. Noemde ons lulletje rozenwater, kl**tzak of nog veel erger als je dingen deed die in haar ogen niet goed waren. Toen ze op gegeven moment een eigen bedrijf hadden waren ze eigenlijk alleen nog maar aan het werk. Tijdens de middelbare school bleef ik zoveel mogelijk bij ze uit de buurt. Ik kan zo nog wel even doorgaan.
Als ik zo terugkijk heb ik een behoorlijk laag zelfbeeld gekregen en faalangst opgebouwd. Het heeft jaren geduurt om hier een beetje overheen te komen. Uiteindelijk heb ik me door hard werken en avondstudies kunnen opwerken maar de angst om niet goed genoeg te zijn en het gebrek aan vertrouwen in anderen zit heel diep. Nog altijd zit er in mij een stemmetje dat zegt dat ik eigenlijk niet goed genoeg ben en eens door de mand zal vallen.
Ik wil absoluut niet zielig gevonden worden maar het is wel iets dat mij bezighoudt. Daarom deze misschien stomme vraag: zou je bovenstaande als kindermishandeling zien? Of is het overdreven om dat te vinden en is er overal wel wat? Ik probeer het gewoon voor mijzelf wat helderder te krijgen. Ik ben er altijd van uitgegaan dat mijn ouders het beste met mij voor hadden en het alleen al denken voelt als een soort verraad...
Alvast bedankt voor meedenkende reacties.
Groetjes,
Hein
Ik ben een man (zeg het er maar vast bij) van 40 jr. Ik post maar op dit forum want een beter geschikt forum kon ik niet vinden. Ik heb gelukkig getrouwd met twee kids 4 en 7 jaar. Sinds de kinderen er zijn denk ik echter steeds vaker terug aan mijn eigen jeugd. Er komen dan bepaalde beelden naar boven. Mijn moeder bijv. lag heel vaak in bed met migraine of buikpijn. Spelletjes of voorlezen kan ik me niet herinneren. Mijn vader was afwezig want bezig met zijn eigen hobbies. Om aandacht en goedkeuring van hem te krijgen ging ik ook aan zijn hobbies meedoen. Andersom kan ik me weinig interesse herinnneren. Het zijn veel losse flarden eigenlijk die terugkomen. Als je iets niets lustte moest je er achter blijven zitten tot je het eten ophad, en anders kreeg je het volgende dag weer. Als je onder het eten niet rustig was gaf mijn moeder aan mijn vader opdracht om je een pak rammel met een stuk bamboe te geven. Ik weet nog dat mijn broertje twee muizen had. Op een dag kreeg een van die muizen jongen. Van mijn moeder moesten die muizen direct weg. Mijn vader heeft toen die muizen door de wc gespoeld... waar mijn broertje van zeven bij stond... onder de woorden dat ze lekker een stukje gingen zwemmen... Als mijn vader mij rekensommen moest uitleggen en ik snapte het niet snel genoeg werd hij ontzettend boos en vroeg mij of ik soms achterlijk was. Een rapport was altijd een teleurstelling voor ze. Als we ondeugend waren in hun ogen of er ging iets kapot (wat bij kinderen zo vaak gebeurt) kwam mijn vader achter ons aan. Ik weet nog dat je op zo'n moment zowat in doodsangst zat omdat hij opeens zo ontzettend boos kon worden. Moeder kon ook ontzettend kwetsend zijn. Noemde ons lulletje rozenwater, kl**tzak of nog veel erger als je dingen deed die in haar ogen niet goed waren. Toen ze op gegeven moment een eigen bedrijf hadden waren ze eigenlijk alleen nog maar aan het werk. Tijdens de middelbare school bleef ik zoveel mogelijk bij ze uit de buurt. Ik kan zo nog wel even doorgaan.
Als ik zo terugkijk heb ik een behoorlijk laag zelfbeeld gekregen en faalangst opgebouwd. Het heeft jaren geduurt om hier een beetje overheen te komen. Uiteindelijk heb ik me door hard werken en avondstudies kunnen opwerken maar de angst om niet goed genoeg te zijn en het gebrek aan vertrouwen in anderen zit heel diep. Nog altijd zit er in mij een stemmetje dat zegt dat ik eigenlijk niet goed genoeg ben en eens door de mand zal vallen.
Ik wil absoluut niet zielig gevonden worden maar het is wel iets dat mij bezighoudt. Daarom deze misschien stomme vraag: zou je bovenstaande als kindermishandeling zien? Of is het overdreven om dat te vinden en is er overal wel wat? Ik probeer het gewoon voor mijzelf wat helderder te krijgen. Ik ben er altijd van uitgegaan dat mijn ouders het beste met mij voor hadden en het alleen al denken voelt als een soort verraad...
Alvast bedankt voor meedenkende reacties.
Groetjes,
Hein
vrijdag 4 oktober 2013 om 22:55
zaterdag 5 oktober 2013 om 01:09
Ik ben vier jaar ouder dan de TO en ja, ik kreeg wel eensch een pak voor den boks.. Maar altijd 1 tik met de vlakke hand tegen de bibs. Dat vind ik géén mishandeling (en soms zelfs nu nog een goed plan) Slaan met pollepels, bamboe, mattenklopper of riem? Nou nee... Dat valt onder kindermishandeling, óók in de jaren '70.
Je kind niet valideren en ze een minderwaardigheidscomplex aanpraten vind ik ook niet goed, maar het is wel typisch Nederlands om alles dat een beetje boven het maisveld uitstak een kopje kleiner te maken, ook bij kinderen....
Oh en om het duidelijk te krijgen: Ik heb een geweldige jeugd gehad met ouders die streng waren, maar ons tegelijk stimuleerden om zélf na te denken, te gaan studeren en iets van ons leven te maken. Ik ben nog steeds blij met mijn paps en mam!
Je kind niet valideren en ze een minderwaardigheidscomplex aanpraten vind ik ook niet goed, maar het is wel typisch Nederlands om alles dat een beetje boven het maisveld uitstak een kopje kleiner te maken, ook bij kinderen....
Oh en om het duidelijk te krijgen: Ik heb een geweldige jeugd gehad met ouders die streng waren, maar ons tegelijk stimuleerden om zélf na te denken, te gaan studeren en iets van ons leven te maken. Ik ben nog steeds blij met mijn paps en mam!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zaterdag 5 oktober 2013 om 01:15
quote:Conundrum schreef op 04 oktober 2013 @ 22:07:
Wat een ontzettend rare beredenatie....vroeger was dat de tendens, dus is het geen mishandeling...ehm, dat is het wel. Mishandeling -het woord- omvat een aantal zaken. Die staan vast, want anders noemde het men wel anders.
Vroeger bestond er geen verkrachting in het huwelijk. Gewoon de benen wijd, want man wil erop, en dat noemde je dan aan de huwelijkse plichten voldoen.
Wacht even, dus eh, is het dan wel of niet een verkrachting ?
Elk gedrag wat je een andere volwassene niet aandoet omdat het oftewel respectloos is, oftwel strafbaar, is gedrag wat naar kinderen helemaal discutabel is.
Ik vraag me af of degene die hier vertellen dat het voor hen normaal was en dit haast lijken te bagitaliseren, hun kinderen ook zo opgevoed hebben ? Zo nee, waarom niet ?
Zo ja, waarom wel ?zijn die laatste vragen dan retorisch ofzo?
Wat een ontzettend rare beredenatie....vroeger was dat de tendens, dus is het geen mishandeling...ehm, dat is het wel. Mishandeling -het woord- omvat een aantal zaken. Die staan vast, want anders noemde het men wel anders.
Vroeger bestond er geen verkrachting in het huwelijk. Gewoon de benen wijd, want man wil erop, en dat noemde je dan aan de huwelijkse plichten voldoen.
Wacht even, dus eh, is het dan wel of niet een verkrachting ?
Elk gedrag wat je een andere volwassene niet aandoet omdat het oftewel respectloos is, oftwel strafbaar, is gedrag wat naar kinderen helemaal discutabel is.
Ik vraag me af of degene die hier vertellen dat het voor hen normaal was en dit haast lijken te bagitaliseren, hun kinderen ook zo opgevoed hebben ? Zo nee, waarom niet ?
Zo ja, waarom wel ?zijn die laatste vragen dan retorisch ofzo?
zaterdag 5 oktober 2013 om 01:20
quote:Conundrum schreef op 04 oktober 2013 @ 22:07:
Wat een ontzettend rare beredenatie....vroeger was dat de tendens, dus is het geen mishandeling...ehm, dat is het wel. Mishandeling -het woord- omvat een aantal zaken. Die staan vast, want anders noemde het men wel anders.
Vroeger bestond er geen verkrachting in het huwelijk. Gewoon de benen wijd, want man wil erop, en dat noemde je dan aan de huwelijkse plichten voldoen.
Wacht even, dus eh, is het dan wel of niet een verkrachting ?
Elk gedrag wat je een andere volwassene niet aandoet omdat het oftewel respectloos is, oftwel strafbaar, is gedrag wat naar kinderen helemaal discutabel is.
Ik vraag me af of degene die hier vertellen dat het voor hen normaal was en dit haast lijken te bagitaliseren, hun kinderen ook zo opgevoed hebben ? Zo nee, waarom niet ?
Zo ja, waarom wel ?
Huh.. Tendens?? Waar haal je dat vandaan?
Of het voor mij normaal was? Jazeker want ik wist niet beter.. Ik wist niet dat het niet normaal was om zeker 4 x per week snackbar voer te krijgen, ik wist niet dat het niet normaal was dat een moeder 2 flessen wijn per dag dronk, ik wist niet dat het niet normaal was dat ik achtjarige op het handje mijn kleding moest wassen, of dat het niet normaal was dat mijn moeder maar 2 x per jaar buiten de deur kwam..
Nee dat besefte ik later pas.. Ben zelf heel anders, ik heb geen kinderen.. En al zou ik die hebben dan zou ik ze heel anders opvoeden.. Gelukkig denkt mijn broer daar ook net zo over en komen mijn nichtjes geen liefde te kort..
Wat een ontzettend rare beredenatie....vroeger was dat de tendens, dus is het geen mishandeling...ehm, dat is het wel. Mishandeling -het woord- omvat een aantal zaken. Die staan vast, want anders noemde het men wel anders.
Vroeger bestond er geen verkrachting in het huwelijk. Gewoon de benen wijd, want man wil erop, en dat noemde je dan aan de huwelijkse plichten voldoen.
Wacht even, dus eh, is het dan wel of niet een verkrachting ?
Elk gedrag wat je een andere volwassene niet aandoet omdat het oftewel respectloos is, oftwel strafbaar, is gedrag wat naar kinderen helemaal discutabel is.
Ik vraag me af of degene die hier vertellen dat het voor hen normaal was en dit haast lijken te bagitaliseren, hun kinderen ook zo opgevoed hebben ? Zo nee, waarom niet ?
Zo ja, waarom wel ?
Huh.. Tendens?? Waar haal je dat vandaan?
Of het voor mij normaal was? Jazeker want ik wist niet beter.. Ik wist niet dat het niet normaal was om zeker 4 x per week snackbar voer te krijgen, ik wist niet dat het niet normaal was dat een moeder 2 flessen wijn per dag dronk, ik wist niet dat het niet normaal was dat ik achtjarige op het handje mijn kleding moest wassen, of dat het niet normaal was dat mijn moeder maar 2 x per jaar buiten de deur kwam..
Nee dat besefte ik later pas.. Ben zelf heel anders, ik heb geen kinderen.. En al zou ik die hebben dan zou ik ze heel anders opvoeden.. Gelukkig denkt mijn broer daar ook net zo over en komen mijn nichtjes geen liefde te kort..
zaterdag 5 oktober 2013 om 01:58
Hey Hein,
Ik vraag mij af wat je met deze informatie wil? Wij kunnen er het labeltje mishandeling aan hangen (ik vind het wel mishandeling zeg ik er gelijk bij), maar wat doe je hiermee? Zoek je een bevestiging van je vermoeden of wil je richting je ouders gaan en ze hiermee confronteren oid?
De tijd waren vroeger inderdaad anders, maar dat maakt niet dat bepaald gedrag niet schadelijk kan zijn. Misschien hing het labeltje 'mishandeling' er wel niet aan, maar kan nou niet zeggen dat het normaal/bevorderlijk voor iemand is, wat jij meegemaakt hebt (anders was je hier nu niet om erover te praten en komen de verhalen van anderen hier ook niet naar voren). (Hetzelfde als het voorbeeld van verkrachting binnen het huwelijk; officieel bestond het niet, maar geloof zeer zeker dat het voor die vrouwen zeker traumatiserend is geweest, net zoals een verkrachting 'van de huidige tijd')
Ik weet van mijn moeder (geboren begin jaren 60) dat zij vroeger ook lichamelijk en geestelijk mishandeld en verwaarloosd is. Haar ouders kwamen ook uit gezinnen die een geval apart te noemen zijn en hun trauma's hebben zij overgebracht op mijn moeder/ooms en tantes.
Mijn oma is het type 'als ik het niet zie gebeurt het ook niet' en 'schone schijn is belangrijk', terwijl mijn opa met een oorlogstrauma zat. Ook iets van die tijd: hulpverlening na de oorlog was er praktisch niet, waardoor militairen compleet getraumatiseerd gewoon weer naar hun gezin gestuurd werden. Combinatie tussen opa die eigenlijk gewoon een psychiater nodig had en een oma die alles onder het mom van schone schijn onder het vloerkleed veegde is natuurlijk desastreus geweest voor mijn mams en haar broers en zussen.
Het is geen excuus natuurlijk, maar het maakt het misschien iets verklaarbaarder.
Ik ben zelf wel liefdevol opgevoed, maar merk dat mijn moeder er nog steeds last van heeft (psychologische problemen, haar keuze in mannen- type 'mijn opa').
Het is in ieder geval heel goed dat jij zelf inziet wat het verschil is tussen goed en fout wat betreft opvoeding en ik hoop dat jij het een plekje kan geven.
Ik vraag mij af wat je met deze informatie wil? Wij kunnen er het labeltje mishandeling aan hangen (ik vind het wel mishandeling zeg ik er gelijk bij), maar wat doe je hiermee? Zoek je een bevestiging van je vermoeden of wil je richting je ouders gaan en ze hiermee confronteren oid?
De tijd waren vroeger inderdaad anders, maar dat maakt niet dat bepaald gedrag niet schadelijk kan zijn. Misschien hing het labeltje 'mishandeling' er wel niet aan, maar kan nou niet zeggen dat het normaal/bevorderlijk voor iemand is, wat jij meegemaakt hebt (anders was je hier nu niet om erover te praten en komen de verhalen van anderen hier ook niet naar voren). (Hetzelfde als het voorbeeld van verkrachting binnen het huwelijk; officieel bestond het niet, maar geloof zeer zeker dat het voor die vrouwen zeker traumatiserend is geweest, net zoals een verkrachting 'van de huidige tijd')
Ik weet van mijn moeder (geboren begin jaren 60) dat zij vroeger ook lichamelijk en geestelijk mishandeld en verwaarloosd is. Haar ouders kwamen ook uit gezinnen die een geval apart te noemen zijn en hun trauma's hebben zij overgebracht op mijn moeder/ooms en tantes.
Mijn oma is het type 'als ik het niet zie gebeurt het ook niet' en 'schone schijn is belangrijk', terwijl mijn opa met een oorlogstrauma zat. Ook iets van die tijd: hulpverlening na de oorlog was er praktisch niet, waardoor militairen compleet getraumatiseerd gewoon weer naar hun gezin gestuurd werden. Combinatie tussen opa die eigenlijk gewoon een psychiater nodig had en een oma die alles onder het mom van schone schijn onder het vloerkleed veegde is natuurlijk desastreus geweest voor mijn mams en haar broers en zussen.
Het is geen excuus natuurlijk, maar het maakt het misschien iets verklaarbaarder.
Ik ben zelf wel liefdevol opgevoed, maar merk dat mijn moeder er nog steeds last van heeft (psychologische problemen, haar keuze in mannen- type 'mijn opa').
Het is in ieder geval heel goed dat jij zelf inziet wat het verschil is tussen goed en fout wat betreft opvoeding en ik hoop dat jij het een plekje kan geven.
zaterdag 5 oktober 2013 om 03:41
Ha Hein. Het maakt denk ik niet uit of het mishandeling is of niet. Het gaat erom wat jouw beleving is.
Ik denk dat je veel hebt aan de hechtingstheorie. Je bent waarschijnlijk onveilig gehecht en daardoor heb je weinig vertrouwen in jezelf. Op deze link kun je er alles over lezen, ik denk heel verhelderend:
http://mens-en-samenlevin ... heid-kindvolwassenen.html
Ik denk dat je veel hebt aan de hechtingstheorie. Je bent waarschijnlijk onveilig gehecht en daardoor heb je weinig vertrouwen in jezelf. Op deze link kun je er alles over lezen, ik denk heel verhelderend:
http://mens-en-samenlevin ... heid-kindvolwassenen.html