Psyche
alle pijlers
Hoe omgaan moeilijke mensen
dinsdag 15 oktober 2013 om 22:26
Na aanleiding van een topic over onbegrip voor mensen met autisme, begin ik dit topic.
Ik kom vaak mensen tegen die me niet mogen, dat hoeft ook niet. Maar ik weet echt niet hoe ik met hun moet omgaan. De manier waarop ze doen, maakt al dat ik het gevoel heb mezelf moet onderdrukken om geen olie op het vuur te gooien, maar het doet me wel veel. Het is niet zozeer de angst voor de confrontatie, maar de angst niet begrepen te worden en er achteraf toch nog een onbevredigd gevoel aan over te houden, omdat diegene zo zeker van zichzelf is terwijl hij eigenlijk gewoon heel redelijk is, terwijl ik er met me pet niet bij kan dat diegene het zo ziet, maar tegelijkertijd vind ik het ook moeilijk om uit te leggen, omdat onze ''standaard normen en waarden'' niet overeenkomen, maar diegene wil mij wel mooi de les lezen. Waarom zijn mensen er toch uit om het tot een discussie/confrontatie te laten komen? Ik heb daar zo'n hekel aan, liever praat ik met diegene en probeer ik het op te lossen, maar kennelijk heeft niet iedereen zo'n instelling. Ik ga niet zo om met mensen en andersom hou ik daar dus ook niet van, maar ik onderdruk dan eigenlijk wel mezelf. Dit zou ik niet willen, maar ik heb geen zin in een ruzie maar het laatste wat ik wil is dat ik mezelf verlaag door als een hondje achter die persoon aan te gaan en het proberen uit te praten. Ik zoek een manier om mezelf waardig te voelen, hoe ik het ook aanpak.
Een voorbeeld: een collega met wie ik niet bepaald een goede verstandhouding heb vroeg mij een gunst, en andersom moest ik er zowat om smeken omdat ik het zogezegd ''ook zelf kon''. Nou, drinken pakken kan iedereen en het is een kleine moeite om iemand de tijd door te geven.
Ik kom vaak mensen tegen die me niet mogen, dat hoeft ook niet. Maar ik weet echt niet hoe ik met hun moet omgaan. De manier waarop ze doen, maakt al dat ik het gevoel heb mezelf moet onderdrukken om geen olie op het vuur te gooien, maar het doet me wel veel. Het is niet zozeer de angst voor de confrontatie, maar de angst niet begrepen te worden en er achteraf toch nog een onbevredigd gevoel aan over te houden, omdat diegene zo zeker van zichzelf is terwijl hij eigenlijk gewoon heel redelijk is, terwijl ik er met me pet niet bij kan dat diegene het zo ziet, maar tegelijkertijd vind ik het ook moeilijk om uit te leggen, omdat onze ''standaard normen en waarden'' niet overeenkomen, maar diegene wil mij wel mooi de les lezen. Waarom zijn mensen er toch uit om het tot een discussie/confrontatie te laten komen? Ik heb daar zo'n hekel aan, liever praat ik met diegene en probeer ik het op te lossen, maar kennelijk heeft niet iedereen zo'n instelling. Ik ga niet zo om met mensen en andersom hou ik daar dus ook niet van, maar ik onderdruk dan eigenlijk wel mezelf. Dit zou ik niet willen, maar ik heb geen zin in een ruzie maar het laatste wat ik wil is dat ik mezelf verlaag door als een hondje achter die persoon aan te gaan en het proberen uit te praten. Ik zoek een manier om mezelf waardig te voelen, hoe ik het ook aanpak.
Een voorbeeld: een collega met wie ik niet bepaald een goede verstandhouding heb vroeg mij een gunst, en andersom moest ik er zowat om smeken omdat ik het zogezegd ''ook zelf kon''. Nou, drinken pakken kan iedereen en het is een kleine moeite om iemand de tijd door te geven.
dinsdag 15 oktober 2013 om 22:29
Ja, en vervolgens wordt je krampachtig en ga je juist de verkeerde dingen doen en zeggen.
En accepteren ze je helemaal niet meer.
Je zult zulke mensen gewoon los moeten laten. En zorgen dat ze van jou niets verkeerds kunnen zeggen, zodat ze negatief gedrag alleen van de ander kunnen signaleren en niet van jou.
Maar ja, het is allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Weet er alles van, zucht.
Ik heb ADD, ben anders dan anderen. Word dus ook niet overal zonder meer geaccepteerd.
En accepteren ze je helemaal niet meer.
Je zult zulke mensen gewoon los moeten laten. En zorgen dat ze van jou niets verkeerds kunnen zeggen, zodat ze negatief gedrag alleen van de ander kunnen signaleren en niet van jou.
Maar ja, het is allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Weet er alles van, zucht.
Ik heb ADD, ben anders dan anderen. Word dus ook niet overal zonder meer geaccepteerd.
dinsdag 15 oktober 2013 om 22:37
quote:adjego schreef op 15 oktober 2013 @ 22:34:
Klinkt alsof je omgaat met mensen met een narcistische inslag.
Een narcist kun je niet harder ''raken' door deze te negeren.
Gaat tegen je eigen gevoel in. Maar gewoon doen!
Echt het beste.
Google maar eens op narcismeJa, waar moet ik beginnen? Ze denken alleen aan zichzelf, vinden zichzelf superieur en de ander doet er niet toe.
Klinkt alsof je omgaat met mensen met een narcistische inslag.
Een narcist kun je niet harder ''raken' door deze te negeren.
Gaat tegen je eigen gevoel in. Maar gewoon doen!
Echt het beste.
Google maar eens op narcismeJa, waar moet ik beginnen? Ze denken alleen aan zichzelf, vinden zichzelf superieur en de ander doet er niet toe.
dinsdag 15 oktober 2013 om 22:48
Meid, met 18 jaar trek je je nog heel veel aan van wat anderen zeggen. En anderen zien je vaak nog niet voor 'vol' aan. Dat verandert zodra je ouder wordt, neem dat maar van deze oma aan Je leert nu hoe je met anderen om moet gaan, met gunsten verlenen aan en vragen van een ander. Dit is een leerproces waarbij je soms moeilijke mensen op je pad krijgt en daarmee om leert gaan.
Het gaat steeds makkelijk, eerlijk waar!
Het gaat steeds makkelijk, eerlijk waar!
dinsdag 15 oktober 2013 om 22:49
quote:camilla16 schreef op 15 oktober 2013 @ 22:30:
Hoe doe je dat dan? Loslaten? Van binnen ben ik pisnijdig, maar ja, kan moeilijk een klap verkopen. Dan heb ik t weer gedaan en t zou helemaal niet zo ver hoeven komen. Redelijke mensen zijn op een hand te tellen tegenwoordig.
Niet laten zien dat ze je kunnen raken, dat ze je geraakt hebben. Niets verraden, geen uitdrukking op je gezicht laten zien. Ook al ontplof je van binnen.
Gedraag je luchtig. Dan balen ze omdat ze je niet kunnen raken!
En je hoeft ook voor niemand meer klaar te staan als ze niets voor jou over hebben.
Als ze jou nooit een gunst kan verlenen, doe dat dan ook niet meer voor haar, want je bent haar dan niets meer verschuldigd.
Hoe doe je dat dan? Loslaten? Van binnen ben ik pisnijdig, maar ja, kan moeilijk een klap verkopen. Dan heb ik t weer gedaan en t zou helemaal niet zo ver hoeven komen. Redelijke mensen zijn op een hand te tellen tegenwoordig.
Niet laten zien dat ze je kunnen raken, dat ze je geraakt hebben. Niets verraden, geen uitdrukking op je gezicht laten zien. Ook al ontplof je van binnen.
Gedraag je luchtig. Dan balen ze omdat ze je niet kunnen raken!
En je hoeft ook voor niemand meer klaar te staan als ze niets voor jou over hebben.
Als ze jou nooit een gunst kan verlenen, doe dat dan ook niet meer voor haar, want je bent haar dan niets meer verschuldigd.
dinsdag 15 oktober 2013 om 22:49
Ik heb ook zo'n collega. Tegen mensen op hetzelfde niveau als haar doet ze minderwaardig tegen. Tegen mensen die ''hoger' staan doet ze alles voor. Ook een kenmerk van een narcist. Besef dat deze mensen van zichzelf heel onzeker zijn. Het is een schild.
Ik denk dat hier wel wat aan hebt.
http://www.psychologiemag ... narcistische-collegas.htm
Ik denk dat hier wel wat aan hebt.
http://www.psychologiemag ... narcistische-collegas.htm
dinsdag 15 oktober 2013 om 22:55
Hallo cammilla16,
niet alle mensen willen dingen uitpraten.
Sommige mensen willen alleen gelijk krijgen.
En veel mensen komen met een smoes als ze gewoon van een ander willen profiteren:
- jij kan dat best, ik heb het druk, ik moet nu iets heel belangrijks doen want de chef vroeg het, jij had die klant vorige maand aan de telefoon.
En als jij iets netjes weigert, doen ze alsof je volkomen lui/arrogant enz. bent.
Mijn tip:
probeer op te letten op welke manier mensen een verzoek weigeren (tekst, manier van spreken, gezichtsuitdrukkingen).
En op welke manier mensen iets vragen.
Misschien heb je het dan over 5 jaar ook door.
En verder mag je natuurlijk wel iets doen voor mensen die aardig zijn.
niet alle mensen willen dingen uitpraten.
Sommige mensen willen alleen gelijk krijgen.
En veel mensen komen met een smoes als ze gewoon van een ander willen profiteren:
- jij kan dat best, ik heb het druk, ik moet nu iets heel belangrijks doen want de chef vroeg het, jij had die klant vorige maand aan de telefoon.
En als jij iets netjes weigert, doen ze alsof je volkomen lui/arrogant enz. bent.
Mijn tip:
probeer op te letten op welke manier mensen een verzoek weigeren (tekst, manier van spreken, gezichtsuitdrukkingen).
En op welke manier mensen iets vragen.
Misschien heb je het dan over 5 jaar ook door.
En verder mag je natuurlijk wel iets doen voor mensen die aardig zijn.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
dinsdag 15 oktober 2013 om 23:10
dinsdag 15 oktober 2013 om 23:16
dinsdag 15 oktober 2013 om 23:16
Het omgaan met moeilijke mensen is zo moeilijk als dat je het zelf maakt. Het ligt er maar helemaal aan hoe jij het allemaal opvat en hoe zwaar jij het je zelf allemaal aantrekt.
De informatie die bij jou binnen komt komt op een andere manier binnen dan bij andere mensen waardoor jij je met name de negatieve dingen te veel aan trekt. Sta dus niet te lang stil bij bepaalde gebeurtenissen en opmerkingen en probeer je er overheen te zetten door aan leuke of belangrijkere dingen te denken dan aan de foute opmerking van een collega.
De informatie die bij jou binnen komt komt op een andere manier binnen dan bij andere mensen waardoor jij je met name de negatieve dingen te veel aan trekt. Sta dus niet te lang stil bij bepaalde gebeurtenissen en opmerkingen en probeer je er overheen te zetten door aan leuke of belangrijkere dingen te denken dan aan de foute opmerking van een collega.
dinsdag 15 oktober 2013 om 23:20