Opleiding niet afmaken

Dat is lastig. Als je niet meer wilt en kunt zou ik ook stoppen. Ik heb ook alleen maar vwo. Vervolgstudies heb ik niet afgemaakt. Dat vind ik soms nog steeds moeilijk en ik ben inmiddels veertig. Het gevoel dat ik me hierover moet verantwoorden steekt nog af en toe de kop op. Wat mij betreft is het dus kiezen uit twee kwaden.

Sterkte met de beslissing.

Je voelt je niet prettig bij bijlenen maar een studieschuld omdat je wil stoppen maakt je niet uit?

Ik denk dat je je keuze al gemaakt hebt

Als dit het niet is, zou ik inderdaad stoppen. Je zit in het derde jaar, dus je zou ook niet binnen een paar maanden klaar kunnen zijn. Waarom zou je dan nog zo door blijven worstelen? En je bent pas 22! Je kunt toch over een paar jaartjes, als je weet wat je wel wilt doen, alsnog een opleiding volgen?

Een ècht goede reden waarom je je bachelor niet af zou maken heb ik nog niet gehoord.

Geen studie afmaken kost je idd veel geld. Gezien je in het derde jaar zit zou ik hem afmaken. Een diploma hoeft niet te betekenen dat je daar perse iets mee doet, maar zegt wel iets over je manier van denken en doorzettingsvermogen. Dan kun je altijd nog je bijbaantje als vast werk gaan doen, maar heb je toch nog iets om op terug te vallen. Plus stoppen kost geld, lenen kost ook geld. Bij dat laatste heb je straks wel een diploma!

Dus je wil uberhaupt geen studie meer afronden?

Hoe ver ben je in je derde jaar qua vakken? Heb je al uitgerekend wat je moet terugbetalen als je nu stopt (in ieder geval vier jaar stufi plus je ov) vs als je wel meer/maximaal gaan lenen en daardoor wel afstudeert?

Ja makkelijk gezegd Eva, maar nu stoppen betekent een niet afgemaakte opleiding en duizenden euro's terugbetalen.



Als je het mij vraagt kun je beter dit afmaken en daarna een andere richting inslaan qua werk.

Ik kan alleen maar zeggen, maak het gewoon af. Loop je op schema? Dan zou je met een kleine twee jaar toch klaar zijn? Even doorbijten.



Ik ben ook in het derde jaar van mijn universitaire opleiding afgehaakt en hoewel ik wel een hbo-opleiding heb afgemaakt, is het me altijd dwars blijven zitten. Je krijgt echt spijt!!



Nu inmiddels mijn master in deeltijd aan het doen, dus het is altijd blijven kriebelen.

En is er geen manier om je in je laatste jaar meer toe te leggen op de aspecten die je wel interessant en leerzaam vind? Een ongebruikelijke maar boeiende stage te lopen? Of zou je met tegenzin nog 18 maanden door moeten?

stom om in het derde jaar te stoppen. Maak het af. Het is niet veel maar dan heb je in ieder geval een papiertje op zak

het leven is niet alleen maar leuk, ook als je werkt zal je dingen moeten doen die minder interessant zijn. Sommige mensen werken in het weekend en eerlijk gezegd is er ook geen werk voor meisjes met alleen VWO.

Ik heb met hetzelfde dilemma gezeten, ook een creatieve opleiding. De sfeer op school vond ik ook verschrikkelijk! Ik wilde stoppen maar omdat ik toen al iets ouder als jij was heb ik toch maar doorgezet want ik zou niet nog een studie gaan doen.



Heel veel struggles gehad, zeker ook met afstuderen maar nu ik het papiertje heb kan ik alleen maar trots op mezelf zijn!

Ja dat bedrag is ongeveer hetzelfde maar dat wat je ervoor krijgt verschilt nogal: wel of geen bachelor

@Ninika: ik kan je toch alleen maar aanraden om het af te maken. Dit is een maatschappij die waarde hecht aan diploma's, zonder dat kan je later nauwelijks aantonen dat je dat gestudeerd hebt. Eenmaal dat papiertje ben je vrij om een andere richting te kiezen. Het zegt voor werkgevers (ook in andere richtingen) wel degelijk iets over je doorzettingsvermogen bijv.



Ik heb zelf een academische studie afgemaakt die me totaal niet boeide en waar ik ook net als jij allang van door had dat ik daar niet in wou/zou gaan werken.. en toch geen moment spijt van gehad, ook al ben ik heel ander werk gaan doen wat veel beter bij andere aspecten van mijn persoonlijkheid paste.



Ook ik had meer oog voor de studie zelf (als interessant zijnde) dan het werk wat je er daarna mee zou kunnen doen (en niks voor mij was).. en ook in het 3e jaar of zo achter gekomen. Het heeft wat gekost om mezelf te motiveren, maar ben wel trots dat ik het heb doorgezet en afgemaakt. Dat pakken ze je nooit meer af!



Daarna op latere leeftijd nog 2x aan een studie begonnen en 95 % van gedaan, niet afgemaakt. En dat voelt heel onbevredigend. Ook omdat anderen zo hechten aan dat diploma, terwijl ik er inhoudelijk alles van afweet, het wordt toch minder serieus genomen dan met dat "bewijs".



Het zegt niks, ik weet er alles van, die hele 1e studie met diploma's en al is niks van blijven hangen en heb ik inhoudelijk gewoon geen kennis van (omdat ik studeerde van tentamen halen naar tentamen halen en de inhoud me niet boeide). Terwijl ik me in die latere studie nog veel verder heb ontwikkeld dan die eisen aan diploma, maar dat niet kan aantonen (behalve in "weten" dus).. nu zit ik te denken om dat jaar maar opnieuw te doen, om alsnog die papieren te halen en me te kunnen vestigen (en aan te kunnen sluiten bij overkoepelende instanties).



Ook al ga je iets heel anders doen, en ook al zie je er als een berg tegenop, gooi die 3 jaar niet weg. Zonder dat word je gezien als "vwo" als hoogstgenoten opleiding. Niet per se verkeerd, maar toch zonde van je inspanningen en (geld) investeringen tot nu toe.. Ik begrijp dat het nog zwaarder is met een baan van zoveel uur ernaast. Kan je dat werk tijdelijk verminderen? Of wil je dat eigenlijk niet? Of dan die studie in lager tempo voortzetten?

@TO Ik heb in dezelfde situatie als jou gezeten. Deed een Hbo-opleiding met 50% kans op werk. Door de lage moeilijkheidsgraad van de stof liet ik de boel verstoffen. Het onderwijs werd wel goed gedoceerd. Als gevolg, geen motivatie, slechte cijfers, weinig deelname aan het onderwijs e.d. Ik kwam er na 3 jaar (en een stage) achter dat de opleiding op dat niveau niks voor mij was en ik al 3 jaar bezig was mezelf hersendood te maken door het volgen van mijn opleiding. Mensen kunnen gefrustreerd raken als zij niet worden uitgedaagd. Zo werkt het ook met honden (een pup sloopt heel je huis als je hem niet laat rennen buiten e.d.). Uiteindelijk was ik zo gefrustreerd dat ik met mijn P naar de Uni ging voor meer uitdaging. Het viel wat tegen want de Uni bood niet de verdieping die ik had verwacht. Veel van de uni had ik al geleerd op het HBO (voor sommige vakken zelfs dezelfde boeken). Wel haal ik op de uni betere cijfers dan tijdens mijn jaren in het HBO. Ik ben meer gemotiveerd. Ik moet ervoor lenen, maar dat zie ik maar als een offer wat ik moet brengen. Inmiddels ben ik bezig met mijn master. Spijt? Nee. Ik heb wel langer bijbaantjes moeten hebben dan leeftijdsgenoten en ik zal in te toekomst bijv. bij het kopen van een huis rekening moeten houden met mijn studieschuld.



Als je gaat stoppen met jouw opleiding moet je eerst heel goed bij jezelf te rade gaan of je je dat wel kunt veroorloven (dan heb ik het niet alleen over de financiën). De belangrijkste vraag lijkt mij of jij überhaupt nog van plan bent een studie te gaan volgen. Als je dat niet van plan bent zou ik jouw huidige opleiding nog afmaken. Als je wel van plan bent en gemotiveerd bent om een andere opleiding te voltooien dan is de stap om te stoppen wat minder erg, omdat er op de lange termijn minder consequenties aan verbonden zitten. Je hebt uiteindelijk geen gat op jouw cv qua opleiding.



Als je nu stopt is je hoogst genoten opleiding, zoals eerder gezegd, VWO. Het zal je heel je leven blijven achtervolgen. De ene werkgever kijkt er anders tegenaan dan de ander. Maar over het algemeen geldt op de arbeidsmarkt dat het als ongeschoolde (VWO, maar toch) moeilijker is om te concurreren met mensen die wel een studie hebben genoten. Ik had een collega die ook VWO had gedaan en gestopt was met haar studie, maar eindigde in een baan met weinig uitdaging nadat haar werkgever van 15 jaar failliet was gegaan, daar had ze het wel naar haar zin en een baan op niveau. Concurreren met geschoolde mensen mét werkervaring was voor haar onmogelijk. Zij heeft mij verteld spijt te hebben geen studie meer te hebben gedaan. Inmiddels had ze vier jonge kinderen, studeren was dus vrijwel onmogelijk voor haar. Na al die jaren had ze daar ook niet zoveel trek in. Als ik zie hoe zij is geëindigd dan treur ik om haar. Ze meldt zich vaak ziek en je kan aan haar aflezen dat haar huidige baan haar ongelukkig maakt. In deze tijden kan zij echter moeilijk de arbeidsmarkt op en ook in de toekomst kan zij waarschijnlijk niet veel kanten op. Ze zit letterlijk vast op haar kantoortje.



Nogmaals: Als je niet van plan bent om nog een studie te gaan volgen dan zou ik jouw huidige studie afronden. Informeer bij de decaan of je de deeltijd-variant (als die bestaat) kan volgen. Dan kan je meer werken naast je studie.



Als je wel een andere studie wilt volgen dan is het wat mij betreft meer een gevoelskwestie. Dan zeg ik: doe wat je gelukkig maakt!

Ik ben ook gestopt, maar zo dom.. Maak het af, want dan heb je in ieder geval nog wat! Ik heb via werk nog door kunnen leren , maar als ik ooit werkloos word en een nieuwe baan moet zoeken klap ik gegarandeerd honderden euro s achteruit per maand!! Mijn vriendinnetje is ook gestopt destijds met school en werkt nu in een kledingwinkel 20 uur per week voor iets in de 400¤ per maand. Waardeloos! Haar willen ze nergens, omdat ze het zeker in deze tijd gewoon volop keuze hebben uit mensen MET papieren.. En ze heeft constant een goede (tijdelijke) bas. Gehad.. En wij zijn pas 25 en hebben nu al moeite!

@Joy88 Kan je nu geen opleiding volgen? Er is maar één faillissement ervoor nodig en je ligt op je gat zoals je zelf al stelt. Je bent nog zo jong... Doodzonde als je straks 38 bent en je baan verliest. Ik heb een groepsgenoot van 37 en wat ben ik toch trots op hem dat hij ondanks zijn leeftijd besloten heeft te gaan studeren!



Als ik nu stop heb ik alleen een WO bachelor. Ik weet dat ik daarmee niet de door mij beoogde banen kan krijgen en het daarbij behorende salaris.

Hoi Ninika,



Mijn verhaal is ongeveer hetzelfde en ik ben (al langer geleden, dat wel) ook gestopt met mijn opleiding. Ik was toen al in het laatste jaar bezig.

Uiteindelijk heb ik de opleiding ongeveer 12 jaar later wel afgemaakt, want ik merkte dat ik zonder opleiding alleen werk kon krijgen op een niveau dat voor mij uiteindelijk te laag was. Veel te weinig verantwoordelijkheid en uitdaging. Voor een tijdje is dat niet erg, maar bij mij ging dat heel erg knagen. Ik heb er nooit spijt van gehad dat ik toch mijn papiertje heb gehaald en ga nu (ben 44) waarschijnlijk nog een universitaire master doen.



Als het je lukt zou ik de opleiding wel afmaken, want dat diploma is nu eenmaal heel belangrijk in onze maatschappij. Heel veel mensen gaan uiteindelijk werk doen waar ze niet voor opgeleid zijn, dus je hoeft niet perse illustrator te worden. Maar met je diploma krijg je kansen die je anders niet krijgt. En ook de mogelijkheid om een fatsoenlijk salaris te gaan verdienen.



Succes!

dubbel

Hoi Ninika,



Heel vervelend als je een studieschuld hebt, maar je schrijft dat je die sowieso hebt, dan kun je toch maar beter af moeten betalen voor een diploma dat je hebt dan voor niets?

Perfectionisme is vervelend, ik ken het, maar je kunt daar wel wat mee doen, ik bedoel om dat enigszins af te leren. Dat soort dingen (de lastige kanten van je karakter milder maken / ruwe kanten eraf slijpen) hoort een beetje bij het leven. En als je blijft dat soort dingen toch tegenkomen, ook als je nu iets heel anders gaat doen.