Geld & Recht
alle pijlers
Hulp nodig
woensdag 13 november 2013 om 09:27
Hallo, een vriendin van mij zit in een heel lastige situatie en heeft mij gevraagd haar te helpen. Ik zal proberen kort de situatie uit te leggen.
Vriendin is twee jaar geleden getrouwd en naar Engeland verhuisd. Haar man is Pakistaans en kreeg geen verblijfsvergunning voor Nederland vandaar dat ze in Engeland zijn gaan wonen. Ze is net bevallen van haar eerste kindje drie maanden terug. Na de geboorte is haar man heel erg agressief geworden, hij mishandeld haar maar ook haar kindje (tot heel erg door elkaar schudden aan toe, levensgevaarlijk dus). Uiteindelijk is zij naar de politie gegaan en is alles geëscaleerd.
Zij wil scheiden en terug naar nederland met haar kindje. Haar man wil echter niet scheiden (want dan verliest hij zijn verblijfsvergunning en moet hij terug naar Pakistan). Hij moet toestemming geven om het kindje mee naar nederland te laten gaan maar dat wil hij dus niet. Hij is uit huis gegaan en heeft een flatje gehuurd. Zij kan de huur van hun gezamenlijke huis niet opbrengen en moet over een week uit huis zijn. Iets anders huren lukt haar niet want ze heeft geen inkomen en kan niet gaan werken want moet voor de kleine zorgen, is ook lichamelijk (en geestelijk) op dit moment totaal niet in staat om te werken.
Als ze haar kindje mee naar Nederland neemt, is dat officieel ontvoering (want vader geeft geen toestemming). Maar ze kan ook niet daar blijven, ze heeft daar geen vrienden/familie om haar te helpen, heeft geen inkomen en over een week geen huis meer. Zij denkt er nu over om dan toch maar naar Nederland te gaan met kindje en te kijken of ze vanuit Nederland de juridische procedure kan starten om van hem te scheiden en kindje aan haar toegewezen te krijgen. Nog maanden (of misschien wel jaren) in Engeland blijven om daar een procedure af te wachten kan ze eigenlijk niet aan.
Ze is al naar een advocaat geweest maar die wil pas wat doen als zij eerst betaald en geld heeft ze niet... Maatschappelijk werk doet ook niet echt wat voor haar, ze kan naar een soort blijf van mijn lijf huis maar dat is alleen voor noodopvang dus niet voor langere tijd. En ze trekt het gewoon niet zonder vrienden en familie in de buurt. Ze overweegt nu zelfs om het kindje achter te laten bij de vader (die het kindje dus zwaar mishandeld) omdat ze zo wanhopig is. Maar dat kan natuurlijk ook niet.
Ik heb in nederland al diverse instanties gebeld voor haar (juridisch loket, raad vd kinderbescherming, ambassade) maar iedereen zegt dat ze in Engeland de procedure moet starten en moet wachten tot die is afgerond. Maar dat gaat ze gewoon echt niet trekken en ik voorzie dus een drama wat waarschijnlijk in ieder geval voor baby niet goed afloopt.... Wie weet raad????
Vriendin is twee jaar geleden getrouwd en naar Engeland verhuisd. Haar man is Pakistaans en kreeg geen verblijfsvergunning voor Nederland vandaar dat ze in Engeland zijn gaan wonen. Ze is net bevallen van haar eerste kindje drie maanden terug. Na de geboorte is haar man heel erg agressief geworden, hij mishandeld haar maar ook haar kindje (tot heel erg door elkaar schudden aan toe, levensgevaarlijk dus). Uiteindelijk is zij naar de politie gegaan en is alles geëscaleerd.
Zij wil scheiden en terug naar nederland met haar kindje. Haar man wil echter niet scheiden (want dan verliest hij zijn verblijfsvergunning en moet hij terug naar Pakistan). Hij moet toestemming geven om het kindje mee naar nederland te laten gaan maar dat wil hij dus niet. Hij is uit huis gegaan en heeft een flatje gehuurd. Zij kan de huur van hun gezamenlijke huis niet opbrengen en moet over een week uit huis zijn. Iets anders huren lukt haar niet want ze heeft geen inkomen en kan niet gaan werken want moet voor de kleine zorgen, is ook lichamelijk (en geestelijk) op dit moment totaal niet in staat om te werken.
Als ze haar kindje mee naar Nederland neemt, is dat officieel ontvoering (want vader geeft geen toestemming). Maar ze kan ook niet daar blijven, ze heeft daar geen vrienden/familie om haar te helpen, heeft geen inkomen en over een week geen huis meer. Zij denkt er nu over om dan toch maar naar Nederland te gaan met kindje en te kijken of ze vanuit Nederland de juridische procedure kan starten om van hem te scheiden en kindje aan haar toegewezen te krijgen. Nog maanden (of misschien wel jaren) in Engeland blijven om daar een procedure af te wachten kan ze eigenlijk niet aan.
Ze is al naar een advocaat geweest maar die wil pas wat doen als zij eerst betaald en geld heeft ze niet... Maatschappelijk werk doet ook niet echt wat voor haar, ze kan naar een soort blijf van mijn lijf huis maar dat is alleen voor noodopvang dus niet voor langere tijd. En ze trekt het gewoon niet zonder vrienden en familie in de buurt. Ze overweegt nu zelfs om het kindje achter te laten bij de vader (die het kindje dus zwaar mishandeld) omdat ze zo wanhopig is. Maar dat kan natuurlijk ook niet.
Ik heb in nederland al diverse instanties gebeld voor haar (juridisch loket, raad vd kinderbescherming, ambassade) maar iedereen zegt dat ze in Engeland de procedure moet starten en moet wachten tot die is afgerond. Maar dat gaat ze gewoon echt niet trekken en ik voorzie dus een drama wat waarschijnlijk in ieder geval voor baby niet goed afloopt.... Wie weet raad????
anoniem_115121 wijzigde dit bericht op 13-11-2013 09:32
Reden: Alinea's gemaakt
Reden: Alinea's gemaakt
% gewijzigd
vrijdag 15 november 2013 om 10:34
Ik begrijp de keuze van je vriendin volledig.
Wat een ontzettend zielig verhaal voor zowel de moeder als de baby. (Heb zelf ook 2 jonge kinderen)
Komt ze een beetje bij je in de buurt wonen? Zodat je de moeder kan steunen en de baby veel kan knuffelen, verzorgen, voeden en liefde geven?
En probeer ook even naar het ziekenhuis te gaan om de baby te laten controleren.
Hou je ons op de hoogte hoe is is gegaan dit weekend?
Je bent trouwens echt een top vriendin!
Wat een ontzettend zielig verhaal voor zowel de moeder als de baby. (Heb zelf ook 2 jonge kinderen)
Komt ze een beetje bij je in de buurt wonen? Zodat je de moeder kan steunen en de baby veel kan knuffelen, verzorgen, voeden en liefde geven?
En probeer ook even naar het ziekenhuis te gaan om de baby te laten controleren.
Hou je ons op de hoogte hoe is is gegaan dit weekend?
Je bent trouwens echt een top vriendin!
vrijdag 15 november 2013 om 10:44
Pfff wat een heftig verhaal. Ik hoop dat jouw vriendin en haar kindje inmiddels al op weg zijn naar Nederland en ik hoop dat dit niet gaan uitmonden in een familiedrama. Sterkte.
Laat hier anders ook even weten of ze babyspullen nodig heeft. Want soms kan dit forum ook daarin enorm steunen. Ik heb ze helaas niet meer maar het kan maar zo dat er hier mensen lezen die wel in de buurt wonen en die spullen over hebben.
Laat hier anders ook even weten of ze babyspullen nodig heeft. Want soms kan dit forum ook daarin enorm steunen. Ik heb ze helaas niet meer maar het kan maar zo dat er hier mensen lezen die wel in de buurt wonen en die spullen over hebben.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 15 november 2013 om 11:01
Wat een nachtmerrie. Er moet eerst een noodoplossing komen. Hij wil per se zijn verblijfsvergunning houden. Zij wil met kind naar Nederland. Misschien kan dat beide, en laat hij haar tijdelijk gaan op voorwaarde dat ze geen scheiding aanvraagt? Misschien moet ze daar dan ingeschreven blijven. Als ze in Nederland is, kan ze herstellen en zijn beiden veilig en kan ze van daaruit andere stappen gaan nemen.
Ga in therapie!
vrijdag 15 november 2013 om 11:08
quote:NummerZoveel schreef op 13 november 2013 @ 13:29:
[...]
Dat heeft wel degelijk de potentie van een enorme ramp, als zij in gemeenschap van goederen getrouwd is. Zolang de relatie officieel voortduurt, kan hij dan bijv schulden maken op haar naam e.d. En bij een man die zijn vrouw en kind mishandelt, zou ik er niet op willen gokken dat hij op geldgebied wel fatsoenlijk is.Dat is inderdaad een potentiële ramp, maar de reële ramp begint over een week: geen geld, geen huis, geen werk, geen uitkering, geen vangnet, geen advocaat, geen blijf van mijn lijf. Wel een moeder en baby die lichamelijk en psychisch niet in orde zijn. Nog een tijdje getrouwd blijven is het minste van haar problemen.
[...]
Dat heeft wel degelijk de potentie van een enorme ramp, als zij in gemeenschap van goederen getrouwd is. Zolang de relatie officieel voortduurt, kan hij dan bijv schulden maken op haar naam e.d. En bij een man die zijn vrouw en kind mishandelt, zou ik er niet op willen gokken dat hij op geldgebied wel fatsoenlijk is.Dat is inderdaad een potentiële ramp, maar de reële ramp begint over een week: geen geld, geen huis, geen werk, geen uitkering, geen vangnet, geen advocaat, geen blijf van mijn lijf. Wel een moeder en baby die lichamelijk en psychisch niet in orde zijn. Nog een tijdje getrouwd blijven is het minste van haar problemen.
Ga in therapie!
vrijdag 15 november 2013 om 11:17
Of het verstandig is dat ze naar Nederland komt weet ik niet, ik begrijp wel haar keuze volledig. Maar ook in Nederland zal ze moeten oppassen. Ik weet niet of haar man vrienden of familie in Nederland heeft, als dat wel zo is is het de vraag of ze veilig is in Nederland.
Ik hoop dus echt dat je vriendin veilig is in Nederland en dat ze snel hulp zoekt voor haarzelf en haar kind.
Ik hoop dus echt dat je vriendin veilig is in Nederland en dat ze snel hulp zoekt voor haarzelf en haar kind.
vrijdag 15 november 2013 om 21:50
Lieve forummers, maandag weet ik meer.. Ik heb zelf nog veel babyspulletjes staan die ze kan krijgen maar mocht ze nog dingen nodig hebben dan zal ik dat laten weten. Ontzettend lief dat jullie dat aanbieden in elk geval. Ze woont c.q. Haar ouders wonen in dezelfde plaats als ik dus ik kan haar wel helpen gelukkig. Ik zal zeker doorgeven dat ze zich gewoon in Engeland ingeschreven moet laten en niet uitschrijven en in nederland inschrijven. En dan hopen we er maar het beste van. Haar man heeft voor zover ik weet geen connecties in Nederland. Maar hij weet uiteraard wel waar haar ouders wonen. Echt veilig zal ze zich waarschijnlijk niet voelen maar allicht beter dan in Engeland zonder familie en vrienden en met hem in de buurt. Hopelijk wordt hij terug gestuurd naar zijn geboorteland.
woensdag 22 januari 2014 om 15:20
Even een update... Er is inmiddels een rechtszaak geweest. Helaas heeft de rechter besloten dat het kind niet het land uit mag (tenzij vader er mee instemt die dat niet doet want dan is hij zijn verblijfsvergunning kwijt). Pas na zijn 18e verjaardag mag hij het land uit. Vriendin wordt nu onderhouden door haar vader, haar man is zijn baan kwijt, heeft geen inkomen meer en betaald haar niets. Vader kan het niet langer opbrengen om haar in engeland te onderhouden en heeft nu besloten dat vriendin naar nederland moest en het kind is nu dus in een 'opvang/weeshuis'... Ik ben echt boos op mijn vriendin, hoe kun je het kind zo de dupe laten worden.. Je kunt je kind toch zomaar niet achter laten... Ik snap wel dat ze door haar familie heel erg onder druk is gezet om het kind achter te laten en zelf terug te gaan naar nederland maar als 'westerse' vrouw is dat misschien toch nooit helemaal te begrijpen hoe dat in de islamitische cultuur werkt. Ik ben er in ieder geval goed kapot van, dat arme kind. Letterlijk het kind van de rekening.
woensdag 22 januari 2014 om 15:25
Wat een ontzettend verdrietige wending heeft dit verhaal gekregen.
Het achterlaten van je kind bij vreemden is in geen enkele cultuur gebruikelijk. Als zij zich hier toch toe genoodzaakt zag, dat kan het niet anders of ze zit ontzettend diep in psychische nood. Krijgt zij daar, nu ze weer in Nederland terug is, hulp voor? Zo nee, wellicht kun jij haar daar dan bij helpen?
Ook denk ik dat het de moeite waard is om toch ook met een Nederlandse (pro-deo) advcoaat te overleggen, of er niet toch nog iets gedaan kan worden. Zich er simpelweg bij neerleggen, zal haar ouderlijk gezag in geen geval goed doen. Zelfs al kan ze nu geen actie ondernemen, dan is het goed als zij aan kan tonen dat zij wel hulp gezocht heeft. (En ook als zij aan kan tonen dat zij voor zichzelf psychische hulp heeft gezocht, want dan kan het achterlaten van het kind als minder verwijtbaar worden opgevat, mocht het op enig moment toch weer tot een rechtzaak komen).
Het achterlaten van je kind bij vreemden is in geen enkele cultuur gebruikelijk. Als zij zich hier toch toe genoodzaakt zag, dat kan het niet anders of ze zit ontzettend diep in psychische nood. Krijgt zij daar, nu ze weer in Nederland terug is, hulp voor? Zo nee, wellicht kun jij haar daar dan bij helpen?
Ook denk ik dat het de moeite waard is om toch ook met een Nederlandse (pro-deo) advcoaat te overleggen, of er niet toch nog iets gedaan kan worden. Zich er simpelweg bij neerleggen, zal haar ouderlijk gezag in geen geval goed doen. Zelfs al kan ze nu geen actie ondernemen, dan is het goed als zij aan kan tonen dat zij wel hulp gezocht heeft. (En ook als zij aan kan tonen dat zij voor zichzelf psychische hulp heeft gezocht, want dan kan het achterlaten van het kind als minder verwijtbaar worden opgevat, mocht het op enig moment toch weer tot een rechtzaak komen).
woensdag 22 januari 2014 om 15:30
quote:NummerZoveel schreef op 22 januari 2014 @ 15:25:
Als zij zich hier toch toe genoodzaakt zag, dat kan het niet anders of ze zit ontzettend diep in psychische nood. Nou ja, een familie wil ook niet dat een dochter in haar eentje, zonder man die voor haar zorgt (en op haar let) in het buitenland zit. Dus de kans is best groot dat de familie haar, om de scha(n)de te beperken, toch maar heeft terug gehaald.
Als zij zich hier toch toe genoodzaakt zag, dat kan het niet anders of ze zit ontzettend diep in psychische nood. Nou ja, een familie wil ook niet dat een dochter in haar eentje, zonder man die voor haar zorgt (en op haar let) in het buitenland zit. Dus de kans is best groot dat de familie haar, om de scha(n)de te beperken, toch maar heeft terug gehaald.
•
woensdag 22 januari 2014 om 15:36
woensdag 22 januari 2014 om 15:37
quote:Frizz schreef op 22 januari 2014 @ 15:30:
[...]
Nou ja, een familie wil ook niet dat een dochter in haar eentje, zonder man die voor haar zorgt (en op haar let) in het buitenland zit. Dus de kans is best groot dat de familie haar, om de scha(n)de te beperken, toch maar heeft terug gehaald.TO gaf al eerder aan dat haar vriendin in psychische nood zit. Het feit dat zij de mening van haar vader boven de geborgenheid van haar baby laat gaan, onderstreept dat voor mij alleen maar.
[...]
Nou ja, een familie wil ook niet dat een dochter in haar eentje, zonder man die voor haar zorgt (en op haar let) in het buitenland zit. Dus de kans is best groot dat de familie haar, om de scha(n)de te beperken, toch maar heeft terug gehaald.TO gaf al eerder aan dat haar vriendin in psychische nood zit. Het feit dat zij de mening van haar vader boven de geborgenheid van haar baby laat gaan, onderstreept dat voor mij alleen maar.
woensdag 22 januari 2014 om 16:10
donderdag 23 januari 2014 om 00:55
De familiedruk is inderdaad heel erg groot. Het huwelijk was ook gearrangeerd. Zij is wel een intelligente meid (studeerde voor haar huwelijk medicijnen) maar om een voorbeeld te geven, als ze met haar zusjes tv aan het kijken was, werd er toestemming aan vader gevraagd om naar een ander kanaal te zappen. Toen was ze dus al in de twintig. Dus als vader het nu beter vindt dat ze naar nederland gaat, dan gaat ze. Zij heeft trouwens de Nederlandse nationaliteit, is ook in nederland geboren, vader is Pakistaans.
Volgens hen kan zij in Engeland geen uitkering krijgen. Ze is bij de sociale dienst geweest en omdat zij niet gewerkt heeft in Engeland zou ze geen recht hebben op geld. Maar is er in Engeland dan niet iets als een bijstands uitkering waar ze recht op heeft? Of moet daarvoor eerst de scheiding rond zijn? Wat ik van haar begrijp is dat ze eerst zes maanden tot een jaar van tafel en bed gescheiden moet zijn voordat ze de echtscheiding aan kan vragen. Daarvan zijn er nu dus zo'n 4 maanden om. Maar ik kan me toch niet voorstellen dat ze geen recht zou hebben op een uitkering. Ze moet toch ergens van leven daar, hoe kan ze anders voor het kind zorgen? Volgens vader had de rechtbank gezegd dat hij haar maar moest onderhouden (zoals hij tot nu toe gedaan heeft) maar dat kan hij financieel niet meer opbrengen, alle reserves zijn inmiddels opgegaan aan het heen en weer reizen, advocaatkosten, en het huis en levensonderhoud van haar de afgelopen maanden. Dus zag hij geen andere uitweg dan haar mee te nemen en het kind bij 'Childcare' achter te laten. Het breekt echt mijn hart. (Wij proberen al 6 jaar om zwanger te worden en het wil niet lukken, en dan gaan zij zo met een kind om). Ik snap wel dat zij het echt ook uit wanhoop doet maar ik zou hoe dan ook voor mijn kind vechten, dan nog liever dakloos met kind dan kind achter laten. Maar ja. Ik wil nu eigenlijk uitzoeken wat ik kan doen om er voor te zorgen dat zij toch terug naar Engeland kan gaan om daar te wonen (en evt. Te werken) en zelf voor het kind te kunnen zorgen.
Volgens hen kan zij in Engeland geen uitkering krijgen. Ze is bij de sociale dienst geweest en omdat zij niet gewerkt heeft in Engeland zou ze geen recht hebben op geld. Maar is er in Engeland dan niet iets als een bijstands uitkering waar ze recht op heeft? Of moet daarvoor eerst de scheiding rond zijn? Wat ik van haar begrijp is dat ze eerst zes maanden tot een jaar van tafel en bed gescheiden moet zijn voordat ze de echtscheiding aan kan vragen. Daarvan zijn er nu dus zo'n 4 maanden om. Maar ik kan me toch niet voorstellen dat ze geen recht zou hebben op een uitkering. Ze moet toch ergens van leven daar, hoe kan ze anders voor het kind zorgen? Volgens vader had de rechtbank gezegd dat hij haar maar moest onderhouden (zoals hij tot nu toe gedaan heeft) maar dat kan hij financieel niet meer opbrengen, alle reserves zijn inmiddels opgegaan aan het heen en weer reizen, advocaatkosten, en het huis en levensonderhoud van haar de afgelopen maanden. Dus zag hij geen andere uitweg dan haar mee te nemen en het kind bij 'Childcare' achter te laten. Het breekt echt mijn hart. (Wij proberen al 6 jaar om zwanger te worden en het wil niet lukken, en dan gaan zij zo met een kind om). Ik snap wel dat zij het echt ook uit wanhoop doet maar ik zou hoe dan ook voor mijn kind vechten, dan nog liever dakloos met kind dan kind achter laten. Maar ja. Ik wil nu eigenlijk uitzoeken wat ik kan doen om er voor te zorgen dat zij toch terug naar Engeland kan gaan om daar te wonen (en evt. Te werken) en zelf voor het kind te kunnen zorgen.
donderdag 23 januari 2014 om 10:06
