Psyche
alle pijlers
Kan niet houden van partner..
zondag 17 november 2013 om 20:57
Wel erg herkenbaar! Ook kwa types waar je op valt.
Ergens voor vechten maar als hun het teveel doen is het weg..
Ik heb het ook maar heb wel gezien nadat mijn ex vreemd ging, het toch mij heel veel pijn heeft gedaan en kapot was
En datik ervoor juist dacht ( toen goed Zat, ik makkelijk zonder hem kon.)
ik was daarvoor overtuigd was ik niet lief kon kon hebben zoals het hoort.
Ook scharrels erna gehad.. Verschrikkelijk verliefd hotel de botel en opeens weg!!
Tja en dan zorgen je ervan af komt ( van die mannen)
Mannen vallen ook als bosjes op/voor mij..
Als ik leuke man zag, dan kreeg ik die.
Terwijl ik zo onzeker als de pest ben.. Weinig zelfvertrouwen . Maar blijkbaar heb ik iets waar ze op vallen. Maar al sla je mij dood , geen idee op wat
Bruiloften? Snap(te) er niks van.
Mensen die na lange tijd nog gelukkig waren? Em leken? Wat een onzin.
Ook vriendschappen kan ik zo los laten.
Alles wel eigenlijk
Maar ik ben wel dus sinds kort weer met de ex vreemd ging meer dan jaar terug..
Waarom? Geen idee misschien omdat toch moet blijven vechten hem te houden met risico op?
En denk hij eigenlijk enige is met wie ik leven zou kunnen selen.
Maar ook mis ik hem nooit..
Verlang ook nooit naar mensen te zien
Apart zijn gevoelens
Maar herken je zo erg is gewoon eng
Ergens voor vechten maar als hun het teveel doen is het weg..
Ik heb het ook maar heb wel gezien nadat mijn ex vreemd ging, het toch mij heel veel pijn heeft gedaan en kapot was
En datik ervoor juist dacht ( toen goed Zat, ik makkelijk zonder hem kon.)
ik was daarvoor overtuigd was ik niet lief kon kon hebben zoals het hoort.
Ook scharrels erna gehad.. Verschrikkelijk verliefd hotel de botel en opeens weg!!
Tja en dan zorgen je ervan af komt ( van die mannen)
Mannen vallen ook als bosjes op/voor mij..
Als ik leuke man zag, dan kreeg ik die.
Terwijl ik zo onzeker als de pest ben.. Weinig zelfvertrouwen . Maar blijkbaar heb ik iets waar ze op vallen. Maar al sla je mij dood , geen idee op wat
Bruiloften? Snap(te) er niks van.
Mensen die na lange tijd nog gelukkig waren? Em leken? Wat een onzin.
Ook vriendschappen kan ik zo los laten.
Alles wel eigenlijk
Maar ik ben wel dus sinds kort weer met de ex vreemd ging meer dan jaar terug..
Waarom? Geen idee misschien omdat toch moet blijven vechten hem te houden met risico op?
En denk hij eigenlijk enige is met wie ik leven zou kunnen selen.
Maar ook mis ik hem nooit..
Verlang ook nooit naar mensen te zien
Apart zijn gevoelens
Maar herken je zo erg is gewoon eng
zondag 17 november 2013 om 22:50
Iedereen doet trauma's op in zijn jeugd en dat neem je weer mee in relaties. Je zegt dat je onzeker was en de eerste man aan wie jij je hart hebt gegeven is er onzorgvuldig mee omgegaan en dat terwijl je al zo kwetsbaar was. Waarom ga je niet eens met een therapeut praten om de zaken wat meer op een rijtje te krijgen en te beseffen hoe het 1 met het ander verband houdt?
zondag 17 november 2013 om 23:07
Pff even snelle reactie
Je jeugd
Mijn vader zei ook nooit hij van mij hield.
Hij in 70. Opgegroeid in internaat vanaf 6de. In die tijd alles erg streng.ik geef dat altijd deschuld
Mijn moeder deprissief maar wel lief alleen zO lang kan heugen is ze ongelukkig.
Ze is te lief. Laat over der heen lopen
Ik jongste thuis. Altijd gevoel, ik mij moest bewijzen.
Misschien daarom Zwak voor ex. Opgegroeid met idee ik moest vechten voor liefde, bij hem ook.soort veiligheid?
School had ik beste cijfers , beste van de klas. En nee niet omdat ik slim was! Faalangst dus deed niks anders dan leren!
Op middelbare school zochten populaire meidenboek toenadering.. Ik dacht ze deden omdat Ze mij zielig vonden. En ging nooit met E mee. Haakte altijd af
( jaren later, door Facebook kwam ik erachter ze nooit zo over mij dachten)
Ook zelfde klachten van vrienden haha alles komt vanuit hun.ik ben graag en makkelijk alleen
Over dik voelende niet mooi... Ik heb anorexia verleden. Zegt genoeg denk ik?
En depressies
Apart Zijn wij hoor haha
Hoe oud ben je?
Je jeugd
Mijn vader zei ook nooit hij van mij hield.
Hij in 70. Opgegroeid in internaat vanaf 6de. In die tijd alles erg streng.ik geef dat altijd deschuld
Mijn moeder deprissief maar wel lief alleen zO lang kan heugen is ze ongelukkig.
Ze is te lief. Laat over der heen lopen
Ik jongste thuis. Altijd gevoel, ik mij moest bewijzen.
Misschien daarom Zwak voor ex. Opgegroeid met idee ik moest vechten voor liefde, bij hem ook.soort veiligheid?
School had ik beste cijfers , beste van de klas. En nee niet omdat ik slim was! Faalangst dus deed niks anders dan leren!
Op middelbare school zochten populaire meidenboek toenadering.. Ik dacht ze deden omdat Ze mij zielig vonden. En ging nooit met E mee. Haakte altijd af
( jaren later, door Facebook kwam ik erachter ze nooit zo over mij dachten)
Ook zelfde klachten van vrienden haha alles komt vanuit hun.ik ben graag en makkelijk alleen
Over dik voelende niet mooi... Ik heb anorexia verleden. Zegt genoeg denk ik?
En depressies
Apart Zijn wij hoor haha
Hoe oud ben je?
maandag 18 november 2013 om 13:23
Hoi,
Ik herken dit. Ik heb lang gedacht dat ik een goede jeugd heb gehad en dat therapie daarom overdreven was. Ik vond dat ik niet moest zeuren, mijn ouders hebben mij alles gegeven. Ze lieten me vrij, betaalden mijn opleiding. Het is niet altijd goed gegaan, maar bij wie gaat het wel altijd goed? Toch?
Aan de andere kant voelde ik me leeg van binnen. Of eigenlijk: in de kern. Niets leek me te raken. Net zoals jij kon ik enorm huilen (disproportioneel) om zaken die relatief ver van me afstonden. Maar iets voelen voor familie/ ouders/partner. Neuh, niet echt. Het was meer een rationeel voelen.
Alle contacten van de lagere school tot en met de studententijd, van elke sport en/of cursus waar ik op heb gezeten zijn verwaterd (voor zover ze al bestonden) zonder dat ik het doorhad of erg vond. Ik heb geen vrienden.
Lang verhaal, kort: ik zou je willen aanraden dit toch eens met een therapeut te bespreken. Ik ben met vallen en opstaan in therapie gegaan (meerdere malen begonnen en weer afgehaakt, want het was aanstellerij van mij) en er komt veel los. Ik ben nog niet zo ver in de therapie, maar ik zie wel bepaalde patronen (en gedachten) die ik mijn jeugd heb opgedaan en waar ik nu nog mee rond zeul. En het zijn niet de meest effectieve patronen (en gedachten). De gedachte dat ik "in de kern leeg ben" en dat "ik niets voel" klopt al niet. En dat was best een eye-opener.
Ik denk dat het inzichtgevend kan zijn om patronen (bijv: hoe reageer je op gebeurtenissen) te herkennen, zonder daarmee meteen een oordeel over je jeugd te vellen.
Ik herken dit. Ik heb lang gedacht dat ik een goede jeugd heb gehad en dat therapie daarom overdreven was. Ik vond dat ik niet moest zeuren, mijn ouders hebben mij alles gegeven. Ze lieten me vrij, betaalden mijn opleiding. Het is niet altijd goed gegaan, maar bij wie gaat het wel altijd goed? Toch?
Aan de andere kant voelde ik me leeg van binnen. Of eigenlijk: in de kern. Niets leek me te raken. Net zoals jij kon ik enorm huilen (disproportioneel) om zaken die relatief ver van me afstonden. Maar iets voelen voor familie/ ouders/partner. Neuh, niet echt. Het was meer een rationeel voelen.
Alle contacten van de lagere school tot en met de studententijd, van elke sport en/of cursus waar ik op heb gezeten zijn verwaterd (voor zover ze al bestonden) zonder dat ik het doorhad of erg vond. Ik heb geen vrienden.
Lang verhaal, kort: ik zou je willen aanraden dit toch eens met een therapeut te bespreken. Ik ben met vallen en opstaan in therapie gegaan (meerdere malen begonnen en weer afgehaakt, want het was aanstellerij van mij) en er komt veel los. Ik ben nog niet zo ver in de therapie, maar ik zie wel bepaalde patronen (en gedachten) die ik mijn jeugd heb opgedaan en waar ik nu nog mee rond zeul. En het zijn niet de meest effectieve patronen (en gedachten). De gedachte dat ik "in de kern leeg ben" en dat "ik niets voel" klopt al niet. En dat was best een eye-opener.
Ik denk dat het inzichtgevend kan zijn om patronen (bijv: hoe reageer je op gebeurtenissen) te herkennen, zonder daarmee meteen een oordeel over je jeugd te vellen.
maandag 18 november 2013 om 14:14