Psyche
alle pijlers
Dissociatie tijdens dates?
donderdag 16 januari 2014 om 12:58
Ik weet niet goed onder welke pijler ik dit moet plaatsen en of er überhaupt officieel sprake is van dissociatie.
Ik ben al een tijdje aan het daten en hoewel alles erg goed verloopt en hij erg leuk is heb ik het gevoel dat er geen band ontstaat.
Als ik met hem praat of tegen hem aan zit heb ik het idee dat ik dit niet echt meemaak op dat moment. Dit heb ik nooit eerder meegemaakt. Er is nog geen fysiek contact geweest behalve zoenen. Ook heb ik erg veel moeite met me binden.
Ik heb scharrels gehad waarbij ik ook altijd afstand bewaarde uit zelfbescherming, hier had ik dan veel sneller sexueel contact mee. Dit zorgde er wel voor dat ik me meer verbonden met ze voelde..
Ik neem deze man erg serieus en wil het dus graag doen zoals het in mijn ogen hoort. Eerst een emotionele/geestelijke band en daarna pas fysiek.
Toch lukt dit me niet, als we samen zijn heb ik niet het gevoel dat ik er ECHT bij ben en lijken de gesprekken op de automatische piloot te verlopen.
Als we appen merk ik wel dat ik hem leuk vind en gevoelens ontwikkel.
Wie herkent dit en heeft er tips om me emotioneel meer open te kunnen stellen en daadwerkelijk oprecht, diep contact met hem te kunnen maken?
Thx voor het lezen
Ik ben al een tijdje aan het daten en hoewel alles erg goed verloopt en hij erg leuk is heb ik het gevoel dat er geen band ontstaat.
Als ik met hem praat of tegen hem aan zit heb ik het idee dat ik dit niet echt meemaak op dat moment. Dit heb ik nooit eerder meegemaakt. Er is nog geen fysiek contact geweest behalve zoenen. Ook heb ik erg veel moeite met me binden.
Ik heb scharrels gehad waarbij ik ook altijd afstand bewaarde uit zelfbescherming, hier had ik dan veel sneller sexueel contact mee. Dit zorgde er wel voor dat ik me meer verbonden met ze voelde..
Ik neem deze man erg serieus en wil het dus graag doen zoals het in mijn ogen hoort. Eerst een emotionele/geestelijke band en daarna pas fysiek.
Toch lukt dit me niet, als we samen zijn heb ik niet het gevoel dat ik er ECHT bij ben en lijken de gesprekken op de automatische piloot te verlopen.
Als we appen merk ik wel dat ik hem leuk vind en gevoelens ontwikkel.
Wie herkent dit en heeft er tips om me emotioneel meer open te kunnen stellen en daadwerkelijk oprecht, diep contact met hem te kunnen maken?
Thx voor het lezen
donderdag 16 januari 2014 om 13:01
Klinkt misschien niet wat je wil horen, maar ik denk dat je nog niet toe bent mentaal aan een intieme relatie met een partner.Je voelt je blijkbaar nog zo bedreigd tijdens de date, dat je gevoel aan de loop gaat en je het gevoel hebt dat je er niet bij bent.Dit is een beschermingsmechanisme dat optreedt omdat jij je tijdens die dates blijkbaar totaal niet veilig voelt.Ik zou zeggen kappen met die dates.
donderdag 16 januari 2014 om 13:09
Dat wilde ik inderdaad niet horen 
Ik voel me niet veilig omdat ik bang ben voor de liefde, me overgeven.. En zodat het vervolgens weer stukloopt of dat iemand op me uitgekeken raakt.
Die scharrels waren vanaf het begin al een slechte match en dit was ergens dus 'veilig'.
Ik ben inmiddels al bijna 5,5 jaar single en dit is de eerste keer dat iemand in de buurt komt van een mogelijke relatie.
Ik denk dat ik mijn angst dus moet trotseren, anders blijft dit mijn hele leven zo.
Zijn er mensen die deze angst hebben kunnen trotseren? Of zou ik er echt psychologische hulp bij nodig hebben?
Ik voel me niet veilig omdat ik bang ben voor de liefde, me overgeven.. En zodat het vervolgens weer stukloopt of dat iemand op me uitgekeken raakt.
Die scharrels waren vanaf het begin al een slechte match en dit was ergens dus 'veilig'.
Ik ben inmiddels al bijna 5,5 jaar single en dit is de eerste keer dat iemand in de buurt komt van een mogelijke relatie.
Ik denk dat ik mijn angst dus moet trotseren, anders blijft dit mijn hele leven zo.
Zijn er mensen die deze angst hebben kunnen trotseren? Of zou ik er echt psychologische hulp bij nodig hebben?
donderdag 16 januari 2014 om 14:27
quote:Mademoiselle85 schreef op 16 januari 2014 @ 12:58:
Ik neem deze man erg serieus en wil het dus graag doen zoals het in mijn ogen hoort. Eerst een emotionele/geestelijke band en daarna pas fysiek.
Waarom vind je dat? En geloof je daar wel echt in of doe je dat omdat het hoort (d.w.z. dat andere mensen dat vinden)?
Dissociatie is een psychische toestand die onder grote stress ontstaat. Is daar sprake van?
Ik neem deze man erg serieus en wil het dus graag doen zoals het in mijn ogen hoort. Eerst een emotionele/geestelijke band en daarna pas fysiek.
Waarom vind je dat? En geloof je daar wel echt in of doe je dat omdat het hoort (d.w.z. dat andere mensen dat vinden)?
Dissociatie is een psychische toestand die onder grote stress ontstaat. Is daar sprake van?
Ga in therapie!
donderdag 16 januari 2014 om 15:39
donderdag 16 januari 2014 om 19:05
quote:Mademoiselle85 schreef op 16 januari 2014 @ 13:09:
Dat wilde ik inderdaad niet horen
Ik voel me niet veilig omdat ik bang ben voor de liefde, me overgeven.. En zodat het vervolgens weer stukloopt of dat iemand op me uitgekeken raakt.
Die scharrels waren vanaf het begin al een slechte match en dit was ergens dus 'veilig'.
Ik ben inmiddels al bijna 5,5 jaar single en dit is de eerste keer dat iemand in de buurt komt van een mogelijke relatie.
Ik denk dat ik mijn angst dus moet trotseren, anders blijft dit mijn hele leven zo.
Zijn er mensen die deze angst hebben kunnen trotseren? Of zou ik er echt psychologische hulp bij nodig hebben?
Nee, deze enorme angst komt omdat je niet genoeg basis in jezelf hebt!
Zolang je die niet hebt, wordt een normale" liefdevolle relatie erg moeilijk. Dus bouw meer zelfvertrouwen op.En klinkt misschien stom, maar ergens leer je ook veel van de slechte matches.Ook over jezelf. Dus zo slecht zijn die niet.(ik spreek uit ervaring)
Dat wilde ik inderdaad niet horen
Ik voel me niet veilig omdat ik bang ben voor de liefde, me overgeven.. En zodat het vervolgens weer stukloopt of dat iemand op me uitgekeken raakt.
Die scharrels waren vanaf het begin al een slechte match en dit was ergens dus 'veilig'.
Ik ben inmiddels al bijna 5,5 jaar single en dit is de eerste keer dat iemand in de buurt komt van een mogelijke relatie.
Ik denk dat ik mijn angst dus moet trotseren, anders blijft dit mijn hele leven zo.
Zijn er mensen die deze angst hebben kunnen trotseren? Of zou ik er echt psychologische hulp bij nodig hebben?
Nee, deze enorme angst komt omdat je niet genoeg basis in jezelf hebt!
Zolang je die niet hebt, wordt een normale" liefdevolle relatie erg moeilijk. Dus bouw meer zelfvertrouwen op.En klinkt misschien stom, maar ergens leer je ook veel van de slechte matches.Ook over jezelf. Dus zo slecht zijn die niet.(ik spreek uit ervaring)
donderdag 16 januari 2014 om 19:14
quote:dubiootje schreef op 16 januari 2014 @ 19:10:
Heb je dat wel vaker? Ik zou hiermee naar de huisarts gaan. Dat is geen normale psychische toestand.
Dubiootje, ik ga ervan uit dat TO dit zelf ook wel weet...
Ze zal , vermoed ik ook niet onbekend zijn met prof hulp, ook omdat ze precies weer hoe het 1 en ander heet
Eigenlijk is het een hele gezonde reactie, maar ze luistert er niet naar.
Heb je dat wel vaker? Ik zou hiermee naar de huisarts gaan. Dat is geen normale psychische toestand.
Dubiootje, ik ga ervan uit dat TO dit zelf ook wel weet...
Ze zal , vermoed ik ook niet onbekend zijn met prof hulp, ook omdat ze precies weer hoe het 1 en ander heet
Eigenlijk is het een hele gezonde reactie, maar ze luistert er niet naar.
donderdag 16 januari 2014 om 20:33
To ben je er nog?
Het feit dat het voor jou toch niet helemaal goed voelt dat kun je ook accepteren, als zijnde dat gevoel is er nou eenmaal en ik houd het daarom (even) bij mijn eigen grenzen. Praat er verder over met je HA of behandelaar
Het feit dat het voor jou toch niet helemaal goed voelt dat kun je ook accepteren, als zijnde dat gevoel is er nou eenmaal en ik houd het daarom (even) bij mijn eigen grenzen. Praat er verder over met je HA of behandelaar
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 17 januari 2014 om 15:43
Ik herken dit heel erg. Momenteel heb ik ook contact met een jongen die ik erg leuk vind, maar zodra ik bij hem ben ik het gevoel heb dat ik er niet bij ben en van een afstandje mee aan het kijken ben. Alsof ik er op dat moment niet bij ben. Heel lastig uit te leggen aan andere mensen.... Zodra ik via de app, of via hotmail met hem praat, voelt het heel goed en merk ik dat ik hem echt leuk vind.
Jij noemt dit dissociatie, maar ik vind dat je jezelf wel snel beoordeeld, en er een naam aan vast koppelt. Want heb je dit vaker in het dagelijks leven? Of enkel op de dates?
Als je dit vaker merkt op andere momenten is het wel verstandig om er hulp bij te zoeken, zodat je leert om er mee om te gaan, maar je geeft aan dat je dit alleen bij dates hebt.... Dat geeft eigenlijk aan dat je er misschien op dit moment nog niet klaar voor bent...
Jij noemt dit dissociatie, maar ik vind dat je jezelf wel snel beoordeeld, en er een naam aan vast koppelt. Want heb je dit vaker in het dagelijks leven? Of enkel op de dates?
Als je dit vaker merkt op andere momenten is het wel verstandig om er hulp bij te zoeken, zodat je leert om er mee om te gaan, maar je geeft aan dat je dit alleen bij dates hebt.... Dat geeft eigenlijk aan dat je er misschien op dit moment nog niet klaar voor bent...
zaterdag 18 januari 2014 om 00:25
Ja ik ben er nog.. Duurde even, maar toch
Ik heb het alleen tijdens dates.
Of hij nou wel- of niet wat voor mij is zou toch niets uit moeten maken? Met andere mensen kan ik ook gewoon praten zonder dat ik last krijg van dit gevoel..
Het is ook vooral wanneer iemand mij leuk vindt en ik er nog niet helemaal uit ben. Dat grijpt me gewoon naar de keel.
Ik heb het alleen tijdens dates.
Of hij nou wel- of niet wat voor mij is zou toch niets uit moeten maken? Met andere mensen kan ik ook gewoon praten zonder dat ik last krijg van dit gevoel..
Het is ook vooral wanneer iemand mij leuk vindt en ik er nog niet helemaal uit ben. Dat grijpt me gewoon naar de keel.
zaterdag 18 januari 2014 om 10:46
quote:Mademoiselle85 schreef op 18 januari 2014 @ 00:25:
Ja ik ben er nog.. Duurde even, maar toch
Ik heb het alleen tijdens dates.
Of hij nou wel- of niet wat voor mij is zou toch niets uit moeten maken? Met andere mensen kan ik ook gewoon praten zonder dat ik last krijg van dit gevoel..
Het is ook vooral wanneer iemand mij leuk vindt en ik er nog niet helemaal uit ben. Dat grijpt me gewoon naar de keel.
Volgens mij maakt dit alles uit.Als een man echt serieus iets met jou wil, dan voel jij je bedreigd.en ga je dissocieren.
Tuurlijk heb je hier geen last van als je niets met de man wilt, dan hoef je je emotioneel ook niet open te stellen.Ik denk TO dat je donders goed weet dat je niet verder moet gaan met deze dates, maar eens moet gaan luisteren naar jezelf, en jezelf meer ruimte geven.
Je kunt jezelf niet emotioneel openbreken, en dat is ook totaal niet verantwoord.
Ja ik ben er nog.. Duurde even, maar toch
Ik heb het alleen tijdens dates.
Of hij nou wel- of niet wat voor mij is zou toch niets uit moeten maken? Met andere mensen kan ik ook gewoon praten zonder dat ik last krijg van dit gevoel..
Het is ook vooral wanneer iemand mij leuk vindt en ik er nog niet helemaal uit ben. Dat grijpt me gewoon naar de keel.
Volgens mij maakt dit alles uit.Als een man echt serieus iets met jou wil, dan voel jij je bedreigd.en ga je dissocieren.
Tuurlijk heb je hier geen last van als je niets met de man wilt, dan hoef je je emotioneel ook niet open te stellen.Ik denk TO dat je donders goed weet dat je niet verder moet gaan met deze dates, maar eens moet gaan luisteren naar jezelf, en jezelf meer ruimte geven.
Je kunt jezelf niet emotioneel openbreken, en dat is ook totaal niet verantwoord.