Seks
alle pijlers
Minnaar
maandag 23 juni 2008 om 15:57
maandag 23 juni 2008 om 16:00
maandag 23 juni 2008 om 16:30
We blijven een beetje schipperen, het lijkt erg veel op een pad-stelling: Ik blijf duidelijk aangegeven dat er voor mij een grens ligt en volgens haar moet ik haar affaire/minnaar als afzonderlijke werkelijkheden zien, die elkaar niet beïnvloeden.
Het stoort me daarbij dat er zo'n enorme wil of drive achter haar wens zit dat ze alle realiteit (en vooral mij) lijkt kwijt te raken. In reactie moet ik voor mijn gevoel overdreven hard stellen (tot opbreken van ons huwelijk toe) waar mijn grens ligt.
Het zijn voor mij echter geen andere werkelijkheden, want het raakt me in het hier en nu, ik heb er last van. Een situatie als vivanr1 beschrijft is voor mij wel het doembeeld van het scenario 'niet de lasten, wel de lusten'.
Ik ben wel heel benieuwd welke kant het nu opgaat. Een compromis zit er op dit moment in elk geval niet in
Hey Gizzy, ja sorry maar door al die nicknames en nr1 en nr2's sv'tjes weet je ondertussen niet meer wie nu vrouw / man is en wie in welke hoedanigheid men (nr1 of 2 of sv ) wat schrijft, zo dat is eruit. Ben ook niet echt in de gelegenheid (tijd) om alles goed te volgen, om gelijk te weten wie wie is. Maar goed volgens mij zit jij redelijk in de zelfde situatie als waar ik in zit. Ook ik begrijp soms niet de enorme drang van haar om perse naar haar sv te gaan en mis ik echt de quality time tussen ons. Ook ik krijg te horen dat het niets voorstelt, maar wel zodra hij sms'ed de stress van ik wil er heen. Heb wel het idee van dat ik haar maar even moet laten gaan nu maar probeer uiteraard wel zo nu en dan tegengas te geven dat ze het thuisfront niet moet en mag vergeten en dit geeft een hoop stress omdat zij beweert dat dit nooit het geval is. En dat wij het belangrijkste in haar leven zijn (ik en de kids) Maar ja ben ook maar een mens met zijn gevoelens dus tja het botst nogal eens. Moet wel zeggen dit forum werkt wel verhelderend want dacht echt dat ik/wij de enige waren die zo'n relatie hadden. Veel gehad aan de reacties van vooral VivaMarlies en Mac123 en uiteraard de andere, zeker omdat zij in de andere "rol" zitten. Weet je het kan zo leuk en spannend zijn als de balans er maar is, maar hier wel geleerd dat dit iets is wat echt moet groeien en met (veel) vallen en opstaan moet ontstaan en klinkt heel mooi zo maar de ruzies zijn echt klote en vreten een hoop energie. En zeker als nr 1 zijnde valt dit niet altijd mee omdat je niet wilt "zeuren" (mannelijk macho gedrag, tenslotte praten wij niet over onze emoties), ook ik weet en krijg steeds bevestigd van mijn vrouw dat ze alleen van mij houd en me nooit kwijt wil maar ja soms zo moeilijk als we dan bijvoorbeeld net terug zijn van vakantie dat ze haar sv gelijk opzoekt. Het vele praten zoals hier geadviseerd word is idd nodig en proberen we nu ook krampachtig maar ja emoties willen wel eens de overhand nemen en dan loopt het uit op niets. Je kan er ook in feite met niemand over praten, want laten we eerlijk zijn welke vent laat zijn vrouw door een ander neuken ( sorry dat ik het zo plastich neerzet, maar dat is wat je te horen krijgt. Weet het, super cliche, maar als je wel eens wat laat vallen hierover zonder in details te treden staat iedereen gelijk klaar met zijn kommentaar. Dus ja maar blijfen posten hier en je gevoelens van je afschrijven.
Het stoort me daarbij dat er zo'n enorme wil of drive achter haar wens zit dat ze alle realiteit (en vooral mij) lijkt kwijt te raken. In reactie moet ik voor mijn gevoel overdreven hard stellen (tot opbreken van ons huwelijk toe) waar mijn grens ligt.
Het zijn voor mij echter geen andere werkelijkheden, want het raakt me in het hier en nu, ik heb er last van. Een situatie als vivanr1 beschrijft is voor mij wel het doembeeld van het scenario 'niet de lasten, wel de lusten'.
Ik ben wel heel benieuwd welke kant het nu opgaat. Een compromis zit er op dit moment in elk geval niet in
Hey Gizzy, ja sorry maar door al die nicknames en nr1 en nr2's sv'tjes weet je ondertussen niet meer wie nu vrouw / man is en wie in welke hoedanigheid men (nr1 of 2 of sv ) wat schrijft, zo dat is eruit. Ben ook niet echt in de gelegenheid (tijd) om alles goed te volgen, om gelijk te weten wie wie is. Maar goed volgens mij zit jij redelijk in de zelfde situatie als waar ik in zit. Ook ik begrijp soms niet de enorme drang van haar om perse naar haar sv te gaan en mis ik echt de quality time tussen ons. Ook ik krijg te horen dat het niets voorstelt, maar wel zodra hij sms'ed de stress van ik wil er heen. Heb wel het idee van dat ik haar maar even moet laten gaan nu maar probeer uiteraard wel zo nu en dan tegengas te geven dat ze het thuisfront niet moet en mag vergeten en dit geeft een hoop stress omdat zij beweert dat dit nooit het geval is. En dat wij het belangrijkste in haar leven zijn (ik en de kids) Maar ja ben ook maar een mens met zijn gevoelens dus tja het botst nogal eens. Moet wel zeggen dit forum werkt wel verhelderend want dacht echt dat ik/wij de enige waren die zo'n relatie hadden. Veel gehad aan de reacties van vooral VivaMarlies en Mac123 en uiteraard de andere, zeker omdat zij in de andere "rol" zitten. Weet je het kan zo leuk en spannend zijn als de balans er maar is, maar hier wel geleerd dat dit iets is wat echt moet groeien en met (veel) vallen en opstaan moet ontstaan en klinkt heel mooi zo maar de ruzies zijn echt klote en vreten een hoop energie. En zeker als nr 1 zijnde valt dit niet altijd mee omdat je niet wilt "zeuren" (mannelijk macho gedrag, tenslotte praten wij niet over onze emoties), ook ik weet en krijg steeds bevestigd van mijn vrouw dat ze alleen van mij houd en me nooit kwijt wil maar ja soms zo moeilijk als we dan bijvoorbeeld net terug zijn van vakantie dat ze haar sv gelijk opzoekt. Het vele praten zoals hier geadviseerd word is idd nodig en proberen we nu ook krampachtig maar ja emoties willen wel eens de overhand nemen en dan loopt het uit op niets. Je kan er ook in feite met niemand over praten, want laten we eerlijk zijn welke vent laat zijn vrouw door een ander neuken ( sorry dat ik het zo plastich neerzet, maar dat is wat je te horen krijgt. Weet het, super cliche, maar als je wel eens wat laat vallen hierover zonder in details te treden staat iedereen gelijk klaar met zijn kommentaar. Dus ja maar blijfen posten hier en je gevoelens van je afschrijven.
dinsdag 24 juni 2008 om 00:24
Vivanr1, ik zit zowat in jouw situatie (vrouw behoudt het recht om buiten de deur te gaan, terwijl ze van mij verwacht dat ik dat niet meer probeer), en toch weer niet (want tot op heden heeft dit geen afbreuk gedaan aan de seks die we samen hebben... integendeel). Dat was in onze deal trouwens zo voorzien: vreemdgaan, ja, maar dan alleen als aanvulling en op een manier waarop ze mij of onze relatie geen nadeel berokkent. En daar houdt ze zich aan.
Een en ander kun je niet op een apothekersweegschaaltje afwegen, de ene persoon is ook wat extraverter en op "onmiddellijk voldoen aan een behoefte" gericht dan de andere. Ik kan je dus niet adviseren hoe je op haar huidige overwegend sv-gerichte gedrag moet reageren... til er misschien niet te zwaar aan want mogelijk is dit een voorbijgaande fase van verliefdheid, die zich zal ontwikkelen tot een meer bezadigde/evenwichtige vorm van polyamorie.
Je hoeft in ieder geval niet bang te zijn dat ze je voor haar nr2 zal verlaten: blijkbaar weet ze zeer goed dat als het er op aan komt, jij haar echte levenspartner bent en blijft. Mannen die hun vrouw dit soort vrijheid en empowerment gunnen zijn niet (nog) niet erg dik gezaaid, en ook dat weet ze. Volgens mij komt ze ook voor seks heel snel weer naar jou terug, en ook bij jou zal die beter zijn dan ooit tevoren.
Een en ander kun je niet op een apothekersweegschaaltje afwegen, de ene persoon is ook wat extraverter en op "onmiddellijk voldoen aan een behoefte" gericht dan de andere. Ik kan je dus niet adviseren hoe je op haar huidige overwegend sv-gerichte gedrag moet reageren... til er misschien niet te zwaar aan want mogelijk is dit een voorbijgaande fase van verliefdheid, die zich zal ontwikkelen tot een meer bezadigde/evenwichtige vorm van polyamorie.
Je hoeft in ieder geval niet bang te zijn dat ze je voor haar nr2 zal verlaten: blijkbaar weet ze zeer goed dat als het er op aan komt, jij haar echte levenspartner bent en blijft. Mannen die hun vrouw dit soort vrijheid en empowerment gunnen zijn niet (nog) niet erg dik gezaaid, en ook dat weet ze. Volgens mij komt ze ook voor seks heel snel weer naar jou terug, en ook bij jou zal die beter zijn dan ooit tevoren.
dinsdag 24 juni 2008 om 04:27
Sorry, breek even in..ondanks dat ik ( of mijn man ) geen Sv of minnaar heb... "herken" ik hier zoveel!
Hier mijn/onze visie over grenzen stellen....
Het aangaan van een andere dan een monogame relatie vergt veel, heel veel praten...keer op keer praten over grenzen die eerst misschien duidelijk vast lijken te staan en dan later toch weer aan gepast (moeten) worden omdat het "in de praktijk niet werkt"... Het was voor ons ook een lang proces..
Hoewel mijn man mij duidelijke maakte dat ik, na 3 kids en ruim 20 jaar samen zijn, nog steeds lekker "in de markt lag"... schrok hij behoorlijk toen ik daar steeds fliterig op in ging.
Wat hij eerst tussen ons kenbaar maakte ( als fantasie) bleek in de praktijk dus echt waar te zijn.
In het begin lachtte ik hem vierkant uit...Ik...euuhh, voor andere mannen aantrekkelijk..?? Maar vond dat spelletje met die ander steeds spannender worden. Heb de grenzen 2 keer opgezocht of zover laten komen maar ook 2 keer opgebiecht dat het zo spannend en geil was....
Totdat hij dus zei...hoewel je niet te ver bent gegaan, ben ik toch van slag en jaloers.....stop, wat wil JIJ nu???
Hij stelde dus duidelijk zijn grens..tot hier en niet verder!!
Dat was niet in een "gemoedelijk" gesprek hoor, op z'n Ying en Yangs of zo...nee, gewoon hard tegen hard!! ( ppff...!)
En ik...ik werd heel klein. Bedoel dat niet zielig of vernederend maar juist zo nodig! Bracht mij juist weer met beide benen op de grond....het eerste wat ik voelde was dat ik hem niet kwijt wilde en dat heb ik gevolgd.
Zoveel mooie gesprekken daarna en het besef dat ik hem en zijn wensen voor bij was gegaan!!
Met vallen en opstaan onze grenzen uit gesproken en daarna samen al dan niet verlegd. Kunnen nu samen genieten van seks met een ander stel.
In theorie kan je nog zoveel dingen bedenken...in de praktijk moet je soms wel toegeven (ook als de ander dat niet zo ervaart....) dat het zo gewoon niet werkt. Uit liefde en respekt doe je dan een stapje terug....een niet monogame relatie ga je toch ook samen aan???
Zo heeft hij, op een date met die andere vrouw super knuffelig gedaan....Dat kwam bij mij als te intiem over. Na eerlijk praten over en weer, kan ik dat heel goed plaatsen. Ik kan, op een date waar ik mij lekker voel, mij lekker laten gaan...Tsja, was voor hem weer eng...Emotie's verlegd en een ander plekje gegeven omdat je elkaar oprecht het beste/leukste en fijnste gunt.
Praten, praten dus....en tussen alle frustraties door, van elkaar de oprechte liefde in de ogen willen zien!
En......als het uiteindelijk meer "last dan lekkere lust/plezier op levert"...kappen! Klinkt simpel, maar zo zien wij het omdat wij met elkaar samen oud willen worden...
Sorry, heel verhaal geworden...maar misschien hebben diegene die "worstelen" met die grenzen er iets aan...
Hier mijn/onze visie over grenzen stellen....
Het aangaan van een andere dan een monogame relatie vergt veel, heel veel praten...keer op keer praten over grenzen die eerst misschien duidelijk vast lijken te staan en dan later toch weer aan gepast (moeten) worden omdat het "in de praktijk niet werkt"... Het was voor ons ook een lang proces..
Hoewel mijn man mij duidelijke maakte dat ik, na 3 kids en ruim 20 jaar samen zijn, nog steeds lekker "in de markt lag"... schrok hij behoorlijk toen ik daar steeds fliterig op in ging.
Wat hij eerst tussen ons kenbaar maakte ( als fantasie) bleek in de praktijk dus echt waar te zijn.
In het begin lachtte ik hem vierkant uit...Ik...euuhh, voor andere mannen aantrekkelijk..?? Maar vond dat spelletje met die ander steeds spannender worden. Heb de grenzen 2 keer opgezocht of zover laten komen maar ook 2 keer opgebiecht dat het zo spannend en geil was....
Totdat hij dus zei...hoewel je niet te ver bent gegaan, ben ik toch van slag en jaloers.....stop, wat wil JIJ nu???
Hij stelde dus duidelijk zijn grens..tot hier en niet verder!!
Dat was niet in een "gemoedelijk" gesprek hoor, op z'n Ying en Yangs of zo...nee, gewoon hard tegen hard!! ( ppff...!)
En ik...ik werd heel klein. Bedoel dat niet zielig of vernederend maar juist zo nodig! Bracht mij juist weer met beide benen op de grond....het eerste wat ik voelde was dat ik hem niet kwijt wilde en dat heb ik gevolgd.
Zoveel mooie gesprekken daarna en het besef dat ik hem en zijn wensen voor bij was gegaan!!
Met vallen en opstaan onze grenzen uit gesproken en daarna samen al dan niet verlegd. Kunnen nu samen genieten van seks met een ander stel.
In theorie kan je nog zoveel dingen bedenken...in de praktijk moet je soms wel toegeven (ook als de ander dat niet zo ervaart....) dat het zo gewoon niet werkt. Uit liefde en respekt doe je dan een stapje terug....een niet monogame relatie ga je toch ook samen aan???
Zo heeft hij, op een date met die andere vrouw super knuffelig gedaan....Dat kwam bij mij als te intiem over. Na eerlijk praten over en weer, kan ik dat heel goed plaatsen. Ik kan, op een date waar ik mij lekker voel, mij lekker laten gaan...Tsja, was voor hem weer eng...Emotie's verlegd en een ander plekje gegeven omdat je elkaar oprecht het beste/leukste en fijnste gunt.
Praten, praten dus....en tussen alle frustraties door, van elkaar de oprechte liefde in de ogen willen zien!
En......als het uiteindelijk meer "last dan lekkere lust/plezier op levert"...kappen! Klinkt simpel, maar zo zien wij het omdat wij met elkaar samen oud willen worden...
Sorry, heel verhaal geworden...maar misschien hebben diegene die "worstelen" met die grenzen er iets aan...
dinsdag 24 juni 2008 om 11:03
Heel mooi gezegd tijgeroog!
Als het te veel last wordt, proberen er een eind aan te breien.
Nu komende zondagavond heb ik mijn eerste date eindelijk eens.
Aangezien hij afstandelijk blijft in zijn mails, ben ik toch zeer benieuwd of er nog iets spannends gebeurd tussen ons.
Voor mij is het gewoon een beetje ingewikkeld omdat ik nog met hem moet samenwerken komende tijd. Waar ik echt ontzettend veel zin in heb. Ook al zou er niks tussen ons gebeuren. Ben al blij dat ik hem weer kan zien en gewoon leuk met hem kan kletsen.
Nu ik hem in het begin onbewust een blauwtje heb laten lopen, houdt hij zich natuurlijk op afstand en bouwt een muurtje om zich heen. Wie weet kan ik die volgende week doorbreken. Heb 2 kansen. Maar goed, als het er voor hem niet meer inzit dan alleen het zakelijke, moet ik mijzelf aanpassen op de situatie. En afstandelijk blijven tot het eind. Nu mijn gevoel daarop nog afstemmen.
Blijft toch altijd spannend of hij er nog wel zin in heeft, zoals de vorige keer...
Nu moet ik het initiatief nemen, wat ik best wel eng vind.
Want zo'n held daarin ben ik nou ook weer niet.
Eerst maar eens rustig kijken en luisteren of hij te afstandelijk overkomt.
Tot volgende week...
Als het te veel last wordt, proberen er een eind aan te breien.
Nu komende zondagavond heb ik mijn eerste date eindelijk eens.
Aangezien hij afstandelijk blijft in zijn mails, ben ik toch zeer benieuwd of er nog iets spannends gebeurd tussen ons.
Voor mij is het gewoon een beetje ingewikkeld omdat ik nog met hem moet samenwerken komende tijd. Waar ik echt ontzettend veel zin in heb. Ook al zou er niks tussen ons gebeuren. Ben al blij dat ik hem weer kan zien en gewoon leuk met hem kan kletsen.
Nu ik hem in het begin onbewust een blauwtje heb laten lopen, houdt hij zich natuurlijk op afstand en bouwt een muurtje om zich heen. Wie weet kan ik die volgende week doorbreken. Heb 2 kansen. Maar goed, als het er voor hem niet meer inzit dan alleen het zakelijke, moet ik mijzelf aanpassen op de situatie. En afstandelijk blijven tot het eind. Nu mijn gevoel daarop nog afstemmen.
Blijft toch altijd spannend of hij er nog wel zin in heeft, zoals de vorige keer...
Nu moet ik het initiatief nemen, wat ik best wel eng vind.
Want zo'n held daarin ben ik nou ook weer niet.
Eerst maar eens rustig kijken en luisteren of hij te afstandelijk overkomt.
Tot volgende week...
dinsdag 24 juni 2008 om 11:17
Animeermeisje, hoe langer je hem in het ongewisse laat..... hij bouwt ondertussen misschien wel stug door aan zijn muurtje. Als je pech hebt is dat volgende week zo hoog dat je er met geen mogelijkheid meer overheen kunt klimmen. Misschien dat ik niet voor alle mannen kan spreken (weet wel zeker van niet), maar sommige willen wel graag weten waar ze aan toe zijn.
Filosofisch gezien was de eerste mens ter wereld die online was... een koorddanser.
dinsdag 24 juni 2008 om 11:21
@ vivanr 1. Ik zie inderdaad veel overeenkomsten tussen onze situaties ja....
In hetgeen Tijgeroog, Mac en een aantal anderen schrijven, lees ik dat ze in nauwe verbinding of contact met hun nr.1 staan, vanwaaruit de ruimte /invulling met de sv wordt bepaald. Zo zou ik het ook bij voorkeur zien.
Bij Vivanr1 lees ik dat hij dat contact niet ervaart en dat zijn nr. 1 meer ruimte neemt dan hij wenselijk ervaart. Dat zelfde heb ik met mijn nr.1. De rechtvaardiging zit erin dat het in de belevingswereld van mijn nr 1. allemaal moet kunnen. Tegelijk wordt daarmee voor mij een signaal afgegeven dat ik op mijn kop kan staan, dat ze doet waar ze zin in heeft, en dat voelt niet goed. Dit is wat mij betreft handelen uit contact.
Sterker nog op deze manier verlies ik het gevoel dat wij samen de basis vormen. Dat vertrouwen dat het allemaal goed komt zoals Zeno schrijft, en dat nr 2. niet nr 1. gaat worden...prima. Dat is ook niet het pijnpunt denk ik. Het zit er voor mij veel meer in dat ik die nr. 1 band wil ervaren, wil voelen. En dan zou zoiets als direct na een vakantie naar een sv rennen mij daar niet echt in helpen...
Zoals Tijgeroog beschrijft is het worstelen met grenzen goed te doen als je merkt dat er oog voor elkaar is en dat je dus constructief probeert samen te zoeken naar een werkbare situatie.
In hetgeen Tijgeroog, Mac en een aantal anderen schrijven, lees ik dat ze in nauwe verbinding of contact met hun nr.1 staan, vanwaaruit de ruimte /invulling met de sv wordt bepaald. Zo zou ik het ook bij voorkeur zien.
Bij Vivanr1 lees ik dat hij dat contact niet ervaart en dat zijn nr. 1 meer ruimte neemt dan hij wenselijk ervaart. Dat zelfde heb ik met mijn nr.1. De rechtvaardiging zit erin dat het in de belevingswereld van mijn nr 1. allemaal moet kunnen. Tegelijk wordt daarmee voor mij een signaal afgegeven dat ik op mijn kop kan staan, dat ze doet waar ze zin in heeft, en dat voelt niet goed. Dit is wat mij betreft handelen uit contact.
Sterker nog op deze manier verlies ik het gevoel dat wij samen de basis vormen. Dat vertrouwen dat het allemaal goed komt zoals Zeno schrijft, en dat nr 2. niet nr 1. gaat worden...prima. Dat is ook niet het pijnpunt denk ik. Het zit er voor mij veel meer in dat ik die nr. 1 band wil ervaren, wil voelen. En dan zou zoiets als direct na een vakantie naar een sv rennen mij daar niet echt in helpen...
Zoals Tijgeroog beschrijft is het worstelen met grenzen goed te doen als je merkt dat er oog voor elkaar is en dat je dus constructief probeert samen te zoeken naar een werkbare situatie.
dinsdag 24 juni 2008 om 11:32
quote:mystiek schreef op 23 juni 2008 @ 13:32:
@gizzy sta jij er dan wel helemaal voor open voor een open relatie of niet?
[...] ik sta er wel open voor, maar niet in één keer de sluizen volledig open, wat mij betreft stukje bij beetje wennen. Dat geeft ook wel een complicatie, omdat mijn nr. 1 daarin al een heel stuk verder is, dat zie je goed
@gizzy sta jij er dan wel helemaal voor open voor een open relatie of niet?
[...] ik sta er wel open voor, maar niet in één keer de sluizen volledig open, wat mij betreft stukje bij beetje wennen. Dat geeft ook wel een complicatie, omdat mijn nr. 1 daarin al een heel stuk verder is, dat zie je goed
dinsdag 24 juni 2008 om 17:44
quote:Roland1971 schreef op 24 juni 2008 @ 11:17:
Animeermeisje, hoe langer je hem in het ongewisse laat..... hij bouwt ondertussen misschien wel stug door aan zijn muurtje. Als je pech hebt is dat volgende week zo hoog dat je er met geen mogelijkheid meer overheen kunt klimmen. Misschien dat ik niet voor alle mannen kan spreken (weet wel zeker van niet), maar sommige willen wel graag weten waar ze aan toe zijn.@Roland1971, Meteen de dag na dat blauwtje lopen van hem, heb ik hem bedankt voor de mooie dag in een sms. Later toen hij me op een avond belde dat er de dag daarna iets zakelijks stond te gebeuren, wat achteraf toch niet doorging, heb ik zoals hij afsloot met JEroen ook met JE(animeermeisje) (nu even anoniem)
laten weten dat het niet doorging. Verder geen reactie van zijn kant. Heb hem laten weten dat ik het geen probleem vind om ver te reizen om nog eens met hem een biertje te gaan drinken. Nu in mijn laatste mail heb ik geschreven dat ik het heel leuk vind om met hem nog bepaalde dingen te bespreken........en lekker te kletsebetse. Of hij dat ook leuk vind? En of het echt geen probleem is dat ik weer bij hem kan logeren voor de grote dag.
Nu reageert hij niet op die vragen, wel op een andere makkelijke privévraag, en laat me de data's weten van de grote dagen dat ik daar moet zijn. "Laat even weten of je kunt. Slaapplaats kan voor de eerste twee data's denk ik wel geregeld worden, en deze data ben ik op vakantie dus moet je even kijken of er andere opties zijn."
Ik vraag me dan af of hij er nog wel zin in heeft.
Nu is hij nog onduidelijk, met z'n : denk ik wel geregeld kan worden"
Dus ik moet gewoon afwachten hoelaat en waar ik die zondag moet gaan logeren. Ik denk zelf wel bij hem... maar je weet het maar nooit.
Ik hoop dat ik nog over het muurtje heen kan klimmen
Heb jij enig vermoeden als man zijnde?
Oke, ik weet, beter geen vermoedens hebben, gewoon helemaal niet nadenken erover tot zondagavond en dan zie ik wel.
Animeermeisje, hoe langer je hem in het ongewisse laat..... hij bouwt ondertussen misschien wel stug door aan zijn muurtje. Als je pech hebt is dat volgende week zo hoog dat je er met geen mogelijkheid meer overheen kunt klimmen. Misschien dat ik niet voor alle mannen kan spreken (weet wel zeker van niet), maar sommige willen wel graag weten waar ze aan toe zijn.@Roland1971, Meteen de dag na dat blauwtje lopen van hem, heb ik hem bedankt voor de mooie dag in een sms. Later toen hij me op een avond belde dat er de dag daarna iets zakelijks stond te gebeuren, wat achteraf toch niet doorging, heb ik zoals hij afsloot met JEroen ook met JE(animeermeisje) (nu even anoniem)
laten weten dat het niet doorging. Verder geen reactie van zijn kant. Heb hem laten weten dat ik het geen probleem vind om ver te reizen om nog eens met hem een biertje te gaan drinken. Nu in mijn laatste mail heb ik geschreven dat ik het heel leuk vind om met hem nog bepaalde dingen te bespreken........en lekker te kletsebetse. Of hij dat ook leuk vind? En of het echt geen probleem is dat ik weer bij hem kan logeren voor de grote dag.
Nu reageert hij niet op die vragen, wel op een andere makkelijke privévraag, en laat me de data's weten van de grote dagen dat ik daar moet zijn. "Laat even weten of je kunt. Slaapplaats kan voor de eerste twee data's denk ik wel geregeld worden, en deze data ben ik op vakantie dus moet je even kijken of er andere opties zijn."
Ik vraag me dan af of hij er nog wel zin in heeft.
Nu is hij nog onduidelijk, met z'n : denk ik wel geregeld kan worden"
Dus ik moet gewoon afwachten hoelaat en waar ik die zondag moet gaan logeren. Ik denk zelf wel bij hem... maar je weet het maar nooit.
Ik hoop dat ik nog over het muurtje heen kan klimmen
Heb jij enig vermoeden als man zijnde?
Oke, ik weet, beter geen vermoedens hebben, gewoon helemaal niet nadenken erover tot zondagavond en dan zie ik wel.
dinsdag 24 juni 2008 om 21:07
ehmmm AM, niet lullig bedoeld maar als mijn sv met me zou willen 'kletsebetse' zou de lust mij direct vergaan.
ik hoop dus ook dat je dat woord niet naar hem toe gebruikt hebt.
wij kennen natuurlijk niet de hele situatie, de sfeer, de contacten tussen jullie maar afgaande op wat je schrijft, ben ik bang dat hij afgehaakt is. maar goed dat zegt natuurlijk niets.
misschien houdt hij wel gewoon de boot een beetje af en bespringt hij je de eerste avond. wie zal het zeggen.
ik zou het gewoon afwachten. niet teveel druk zetten, houdt het lekker luchtig.
Enne nooit meer kletsebetse tegen een man zeggen
ik hoop dus ook dat je dat woord niet naar hem toe gebruikt hebt.
wij kennen natuurlijk niet de hele situatie, de sfeer, de contacten tussen jullie maar afgaande op wat je schrijft, ben ik bang dat hij afgehaakt is. maar goed dat zegt natuurlijk niets.
misschien houdt hij wel gewoon de boot een beetje af en bespringt hij je de eerste avond. wie zal het zeggen.
ik zou het gewoon afwachten. niet teveel druk zetten, houdt het lekker luchtig.
Enne nooit meer kletsebetse tegen een man zeggen
dinsdag 24 juni 2008 om 21:16
quote:animeermeisje schreef op 24 juni 2008 @ 17:44:
[...]Heb jij enig vermoeden als man zijnde?[/fgcolor]
Persoonlijk: als je mij een 'blauwtje' zou laten lopen en daarna alleen nog maar gezellig kletst, dan zou ik ook al aan het metselen zijn. Op je bek gaan is 1 ding, maar dan vrolijk open blijven staan voor een 2e keer lijkt me wat teveel gevraagd, zelfs een ezel doet dat niet
Maar wat klaag je: hij kan in elk geval goed luisteren
Er zijn mannen zat die 'nee' juist opvatten als aanmoediging, en of je nou op zo'n type zit te wachten?
Maar goed, ik ben Dr. Phil natuurlijk niet; zou ik maar de helft van dat salaris verdienen dan kocht ik de Viva meteen op en zou er nog een stuk of vier vijvers bijgraven
[...]Heb jij enig vermoeden als man zijnde?[/fgcolor]
Persoonlijk: als je mij een 'blauwtje' zou laten lopen en daarna alleen nog maar gezellig kletst, dan zou ik ook al aan het metselen zijn. Op je bek gaan is 1 ding, maar dan vrolijk open blijven staan voor een 2e keer lijkt me wat teveel gevraagd, zelfs een ezel doet dat niet
Maar wat klaag je: hij kan in elk geval goed luisteren
Er zijn mannen zat die 'nee' juist opvatten als aanmoediging, en of je nou op zo'n type zit te wachten?Maar goed, ik ben Dr. Phil natuurlijk niet; zou ik maar de helft van dat salaris verdienen dan kocht ik de Viva meteen op en zou er nog een stuk of vier vijvers bijgraven
Filosofisch gezien was de eerste mens ter wereld die online was... een koorddanser.
dinsdag 24 juni 2008 om 21:41
Oké, tijd voor een kleine update.
Kunnen jullie je nog die drama-vlinder van een maandje of 3 terug herinneren. Woest en gekwetst, stortte ze hier haar hart en ziel op het topic uit. Die stomme sv van haar was zonder opgaaf van reden zomaar gestopt. Boos en verongelijkt dat ze was. Her en der durfde een forummer het wel eens aan om een spiegel voor te houden.
Uiteindelijk keerde de rust terug en daarmee ook de zelfreflectie.
Misschien had ze zich wel heel erg afhankelijk opgesteld en was ze wel heel claimerig. Uiteindelijk maar goed dat die sv de stekker eruit had getrokken. Vlinder moest concluderen dat ze eigenlijk niet te doen was de laatste weken.
Toen ze die conclusie had getrokken, streek ze haar vleugeltjes glad en begon weer als vanouds rond te fladderen.
Zwierig, vrolijk maar wel met een bite.
Dat was 'de story so far'.
Inmiddels zijn er warme verzoeningspogingen.
Zo maar 'out of the blue'. In eerste instantie schrok ik me een ongeluk. Ik kon niet geloven dat het zomaar ineens weer zo leuk was. Zo innig, intiem, gezellig en ook weer een beetje spannend. Maar toch is het zo. Het voelt lekker. Ongedwongen, luchtig en extra. Niet zoals het begin. Anders.
De afhankelijkheid is weg. Er is geen verplichting, geen verwachting.
Tot nu toe blijft het bij een mooie gedachte en de wetenschap dat de fantasie nog aanwezig is. Dat op zich voelt al als een soort kadootje.
Maar wie weet brengt de zomer nog meer moois.
Kunnen jullie je nog die drama-vlinder van een maandje of 3 terug herinneren. Woest en gekwetst, stortte ze hier haar hart en ziel op het topic uit. Die stomme sv van haar was zonder opgaaf van reden zomaar gestopt. Boos en verongelijkt dat ze was. Her en der durfde een forummer het wel eens aan om een spiegel voor te houden.
Uiteindelijk keerde de rust terug en daarmee ook de zelfreflectie.
Misschien had ze zich wel heel erg afhankelijk opgesteld en was ze wel heel claimerig. Uiteindelijk maar goed dat die sv de stekker eruit had getrokken. Vlinder moest concluderen dat ze eigenlijk niet te doen was de laatste weken.
Toen ze die conclusie had getrokken, streek ze haar vleugeltjes glad en begon weer als vanouds rond te fladderen.
Zwierig, vrolijk maar wel met een bite.
Dat was 'de story so far'.
Inmiddels zijn er warme verzoeningspogingen.
Zo maar 'out of the blue'. In eerste instantie schrok ik me een ongeluk. Ik kon niet geloven dat het zomaar ineens weer zo leuk was. Zo innig, intiem, gezellig en ook weer een beetje spannend. Maar toch is het zo. Het voelt lekker. Ongedwongen, luchtig en extra. Niet zoals het begin. Anders.
De afhankelijkheid is weg. Er is geen verplichting, geen verwachting.
Tot nu toe blijft het bij een mooie gedachte en de wetenschap dat de fantasie nog aanwezig is. Dat op zich voelt al als een soort kadootje.
Maar wie weet brengt de zomer nog meer moois.
woensdag 25 juni 2008 om 00:24
quote:nachtvlinder29 schreef op 24 juni 2008 @ 21:41:
Oké, tijd voor een kleine update.
Kunnen jullie je nog die drama-vlinder van een maandje of 3 terug herinneren. Woest en gekwetst, stortte ze hier haar hart en ziel op het topic uit. Die stomme sv van haar was zonder opgaaf van reden zomaar gestopt. Boos en verongelijkt dat ze was. Her en der durfde een forummer het wel eens aan om een spiegel voor te houden.
Uiteindelijk keerde de rust terug en daarmee ook de zelfreflectie.
Misschien had ze zich wel heel erg afhankelijk opgesteld en was ze wel heel claimerig. Uiteindelijk maar goed dat die sv de stekker eruit had getrokken. Vlinder moest concluderen dat ze eigenlijk niet te doen was de laatste weken.
Toen ze die conclusie had getrokken, streek ze haar vleugeltjes glad en begon weer als vanouds rond te fladderen.
Zwierig, vrolijk maar wel met een bite.
Dat was 'de story so far'.
Inmiddels zijn er warme verzoeningspogingen.
Zo maar 'out of the blue'. In eerste instantie schrok ik me een ongeluk. Ik kon niet geloven dat het zomaar ineens weer zo leuk was. Zo innig, intiem, gezellig en ook weer een beetje spannend. Maar toch is het zo. Het voelt lekker. Ongedwongen, luchtig en extra. Niet zoals het begin. Anders.
De afhankelijkheid is weg. Er is geen verplichting, geen verwachting.
Tot nu toe blijft het bij een mooie gedachte en de wetenschap dat de fantasie nog aanwezig is. Dat op zich voelt al als een soort kadootje.
Maar wie weet brengt de zomer nog meer moois.
Maar zijn de kriebels er nog ? Of is het nu meer iets wat geweest is en wat leuk is om af en toe nog eens te horen ?
Zwierig, vrolijk maar wel met een bite.
Dit vind ik een geweldig zinnetje op zijn Frans
Oké, tijd voor een kleine update.
Kunnen jullie je nog die drama-vlinder van een maandje of 3 terug herinneren. Woest en gekwetst, stortte ze hier haar hart en ziel op het topic uit. Die stomme sv van haar was zonder opgaaf van reden zomaar gestopt. Boos en verongelijkt dat ze was. Her en der durfde een forummer het wel eens aan om een spiegel voor te houden.
Uiteindelijk keerde de rust terug en daarmee ook de zelfreflectie.
Misschien had ze zich wel heel erg afhankelijk opgesteld en was ze wel heel claimerig. Uiteindelijk maar goed dat die sv de stekker eruit had getrokken. Vlinder moest concluderen dat ze eigenlijk niet te doen was de laatste weken.
Toen ze die conclusie had getrokken, streek ze haar vleugeltjes glad en begon weer als vanouds rond te fladderen.
Zwierig, vrolijk maar wel met een bite.
Dat was 'de story so far'.
Inmiddels zijn er warme verzoeningspogingen.
Zo maar 'out of the blue'. In eerste instantie schrok ik me een ongeluk. Ik kon niet geloven dat het zomaar ineens weer zo leuk was. Zo innig, intiem, gezellig en ook weer een beetje spannend. Maar toch is het zo. Het voelt lekker. Ongedwongen, luchtig en extra. Niet zoals het begin. Anders.
De afhankelijkheid is weg. Er is geen verplichting, geen verwachting.
Tot nu toe blijft het bij een mooie gedachte en de wetenschap dat de fantasie nog aanwezig is. Dat op zich voelt al als een soort kadootje.
Maar wie weet brengt de zomer nog meer moois.
Maar zijn de kriebels er nog ? Of is het nu meer iets wat geweest is en wat leuk is om af en toe nog eens te horen ?
Zwierig, vrolijk maar wel met een bite.
Dit vind ik een geweldig zinnetje op zijn Frans
