Geld & Recht
alle pijlers
Kinderalimentatie.
woensdag 29 januari 2014 om 09:59
Oke dit is voor de eerste keer dat ik iets op het forum hier post. Ik lees wel altijd maar heb nu een keer zelf advies nodig.
Mijn ex en ik zijn al sinds 2002 uit elkaar. Toen wij gingen scheiden waren we echt nog heel erg jong maar al wel ouders van 2 zoons. Mijn ex zat nog in zijn opleiding en ik werkte in de zorg. Tijdens de scheiding moest ik stoppen met werken mede omdat mijn oudste zoon (autistisch) meer zorg nodig had. Op het moment dat de scheiding werd uitgesproken had ik dus een bijstand uitkering. Het alimentatie bedrag hebben we toen op het minimale laten zetten. 2 jaar daarop verhuisde ik 115 km verderop. Dit had met 2 dingen te maken. 1. Ik kreeg een nieuwe partner. 2. Het viel ons op dat in een rustigere omgeving mijn oudste zoon het veel beter deed vanwege minder prikkels.
Omdat mijn ex geen rijbewijs had en ik zover verhuisd was bracht ik de kids om de 2 weken naar hem toe. In het begin op eigen kosten want de alimentatie betaalde hij niet. Na een jaar ben ik naar een advocaat gegaan om hier verandering in te brengen. Mijn ex en ik zijn toen mondeling overeengekomen dat het bedrag ook iets verhoogd moest worden.
Nu is het zo dat mijn ex keurig altijd zijn alimentatie op tijd betaald, echter de wettelijke verhoging betaald hij nooit.
Inmiddels zijn de kids wat ouder en breng ik ze nog maar halverwege. Ik heb er nog 2 kids bijgekregen met mijn huidige partner en het is gewoon niet haalbaar 6 uur per weekend in de auto te zitten. Wel neem ik de helft van de reiskosten op me.
Mijn ex zijn salaris is flink omhoog gegaan en geloof me ik gun hem best een goed leven. Alleen is het nu zo dat hij er met 150 euro per kind vanaf komt en ik de rest mag betalen.
Ik erger me er kapot aan dat hij zijn verhoging niet betaald en dat hij maar koopt en koopt. Lekker een luxe leven leidt. En ik? Ik mag ieder dubbeltje omdraaien want inmiddels heeft mijn 2e zoon ook remedial teaching nodig (54 euro per half uur) en zijn er nog meer grote kosten.
Ik heb al een aantal keer een herberekening voorgesteld omdat ik het allemaal niet meer kan betalen en de meeste kosten op mij terecht komen. Hij weigert want grote kans dat hij meer moet gaan betalen. Mijn huidige man vind het niet erg om voor de jongens te betalen maar die vind wel dat het raar is dat hij 2/3 van de lasten voor ze draagt en vader zo min mogelijk.
Ik heb al die tijd een strijd om geld uitgesteld omdat ik bang ben dat de kids daar de dupe van worden maar dat worden ze nu in principe ook. Iemand ervaring hiermee?
Mijn ex en ik zijn al sinds 2002 uit elkaar. Toen wij gingen scheiden waren we echt nog heel erg jong maar al wel ouders van 2 zoons. Mijn ex zat nog in zijn opleiding en ik werkte in de zorg. Tijdens de scheiding moest ik stoppen met werken mede omdat mijn oudste zoon (autistisch) meer zorg nodig had. Op het moment dat de scheiding werd uitgesproken had ik dus een bijstand uitkering. Het alimentatie bedrag hebben we toen op het minimale laten zetten. 2 jaar daarop verhuisde ik 115 km verderop. Dit had met 2 dingen te maken. 1. Ik kreeg een nieuwe partner. 2. Het viel ons op dat in een rustigere omgeving mijn oudste zoon het veel beter deed vanwege minder prikkels.
Omdat mijn ex geen rijbewijs had en ik zover verhuisd was bracht ik de kids om de 2 weken naar hem toe. In het begin op eigen kosten want de alimentatie betaalde hij niet. Na een jaar ben ik naar een advocaat gegaan om hier verandering in te brengen. Mijn ex en ik zijn toen mondeling overeengekomen dat het bedrag ook iets verhoogd moest worden.
Nu is het zo dat mijn ex keurig altijd zijn alimentatie op tijd betaald, echter de wettelijke verhoging betaald hij nooit.
Inmiddels zijn de kids wat ouder en breng ik ze nog maar halverwege. Ik heb er nog 2 kids bijgekregen met mijn huidige partner en het is gewoon niet haalbaar 6 uur per weekend in de auto te zitten. Wel neem ik de helft van de reiskosten op me.
Mijn ex zijn salaris is flink omhoog gegaan en geloof me ik gun hem best een goed leven. Alleen is het nu zo dat hij er met 150 euro per kind vanaf komt en ik de rest mag betalen.
Ik erger me er kapot aan dat hij zijn verhoging niet betaald en dat hij maar koopt en koopt. Lekker een luxe leven leidt. En ik? Ik mag ieder dubbeltje omdraaien want inmiddels heeft mijn 2e zoon ook remedial teaching nodig (54 euro per half uur) en zijn er nog meer grote kosten.
Ik heb al een aantal keer een herberekening voorgesteld omdat ik het allemaal niet meer kan betalen en de meeste kosten op mij terecht komen. Hij weigert want grote kans dat hij meer moet gaan betalen. Mijn huidige man vind het niet erg om voor de jongens te betalen maar die vind wel dat het raar is dat hij 2/3 van de lasten voor ze draagt en vader zo min mogelijk.
Ik heb al die tijd een strijd om geld uitgesteld omdat ik bang ben dat de kids daar de dupe van worden maar dat worden ze nu in principe ook. Iemand ervaring hiermee?
woensdag 29 januari 2014 om 13:08
quote:tekenis schreef op 29 januari 2014 @ 12:48:
[...]
In dit geval gaat het over allimentatie herberekeningen en niet om moord en bad guys. Dat scheelt. De tip van de dag is dat ze beter niet kan kontdraaien zoals ze hier doet bij een rechter, want dan wordt ze wat minder serieus genomen.Mensen komen met zoveel weg in de rechtbank. Ook op gebied van alimentatie en omgang. Dus beetje zinloze opmerkingen.
[...]
In dit geval gaat het over allimentatie herberekeningen en niet om moord en bad guys. Dat scheelt. De tip van de dag is dat ze beter niet kan kontdraaien zoals ze hier doet bij een rechter, want dan wordt ze wat minder serieus genomen.Mensen komen met zoveel weg in de rechtbank. Ook op gebied van alimentatie en omgang. Dus beetje zinloze opmerkingen.
woensdag 29 januari 2014 om 13:41
quote:dare74 schreef op 29 januari 2014 @ 12:17:
De verhoging is in 5 jaar 2500¤?? Weet niet hoe jij aan dat bedrag komt als je het over de jaarlijkse indexering hebt?
Indexering gaat per jaar.
krijg ik het ene jaar 300 en het het jaar erop heb ik bijv recht op 302 dan gaat de indexering van het jaar daarop over 302.
Al die jaren bij elkaar geteld kom ik uit op 2500 euro ongeveer.
Ik zou nu recht hebben op 351,96 per maand en niet de 300 euro die hij betaald, snap je?
De verhoging is in 5 jaar 2500¤?? Weet niet hoe jij aan dat bedrag komt als je het over de jaarlijkse indexering hebt?
Indexering gaat per jaar.
krijg ik het ene jaar 300 en het het jaar erop heb ik bijv recht op 302 dan gaat de indexering van het jaar daarop over 302.
Al die jaren bij elkaar geteld kom ik uit op 2500 euro ongeveer.
Ik zou nu recht hebben op 351,96 per maand en niet de 300 euro die hij betaald, snap je?
woensdag 29 januari 2014 om 13:56
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 12:00:
[...]
Ja en nee.
Op het moment dat daar iets met mijn kinderen gebeurt omdat hij dingen doet die niet kunnen is het mijn verantwoordelijkheid. Want dan heb ik ze laten gaan terwijl ik wist dat het niet oke was.
Hier ga je echt de mist in.
Jij bent niet verantwoordelijk wanneer je kinderen bij hun vader zijn. Dan is hij dat.
Punt.
[...]
Ja en nee.
Op het moment dat daar iets met mijn kinderen gebeurt omdat hij dingen doet die niet kunnen is het mijn verantwoordelijkheid. Want dan heb ik ze laten gaan terwijl ik wist dat het niet oke was.
Hier ga je echt de mist in.
Jij bent niet verantwoordelijk wanneer je kinderen bij hun vader zijn. Dan is hij dat.
Punt.
conversation = awareness
woensdag 29 januari 2014 om 13:58
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 13:41:
[...]
Indexering gaat per jaar.
krijg ik het ene jaar 300 en het het jaar erop heb ik bijv recht op 302 dan gaat de indexering van het jaar daarop over 302.
Al die jaren bij elkaar geteld kom ik uit op 2500 euro ongeveer.
Ik zou nu recht hebben op 351,96 per maand en niet de 300 euro die hij betaald, snap je?
Tel daar voor de gein de extra reiskosten enzo eens bij die jij de afgelopen jaren gemaakt hebt... kom je nòg hoger uit en voelt het nòg onfairder.
Terwijl dat toch echt je eigen keuze is geweest en je deze situatie aan jezelf te danken hebt (jij wilde voor de goede orde zo nodig coulant zijn in het begin, toch?)...
[...]
Indexering gaat per jaar.
krijg ik het ene jaar 300 en het het jaar erop heb ik bijv recht op 302 dan gaat de indexering van het jaar daarop over 302.
Al die jaren bij elkaar geteld kom ik uit op 2500 euro ongeveer.
Ik zou nu recht hebben op 351,96 per maand en niet de 300 euro die hij betaald, snap je?
Tel daar voor de gein de extra reiskosten enzo eens bij die jij de afgelopen jaren gemaakt hebt... kom je nòg hoger uit en voelt het nòg onfairder.
Terwijl dat toch echt je eigen keuze is geweest en je deze situatie aan jezelf te danken hebt (jij wilde voor de goede orde zo nodig coulant zijn in het begin, toch?)...
conversation = awareness
woensdag 29 januari 2014 om 14:05
quote:Miss_Communicatie schreef op 29 januari 2014 @ 13:56:
[...]
Hier ga je echt de mist in.
Jij bent niet verantwoordelijk wanneer je kinderen bij hun vader zijn. Dan is hij dat.
Punt.Kan zijn, maar als hij stomdronken inslaap valt met een peuk en de boel vliegt in de fik heb ik er niets aan dat het zijn verantwoordelijkheid was toch? En mijn kinderen al zeker niet!
[...]
Hier ga je echt de mist in.
Jij bent niet verantwoordelijk wanneer je kinderen bij hun vader zijn. Dan is hij dat.
Punt.Kan zijn, maar als hij stomdronken inslaap valt met een peuk en de boel vliegt in de fik heb ik er niets aan dat het zijn verantwoordelijkheid was toch? En mijn kinderen al zeker niet!
woensdag 29 januari 2014 om 14:24
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 14:05:
[...]
Kan zijn, maar als hij stomdronken inslaap valt met een peuk en de boel vliegt in de fik heb ik er niets aan dat het zijn verantwoordelijkheid was toch? En mijn kinderen al zeker niet!
Lieverd, dit is het gevolg van de scheiding. Had je dit niet gewild, had je anders moeten handelen.
Nu is het een feit, en het is ook een feit, dat je na een scheiding niet meer alleen de zeggeschap (of verantwoordelijkheid) voor je kinderen hebt.
Ik begrijp dat het lastig is, maar het is niet anders: jij hebt niets te bepalen in de tijd dat je kinderen bij hun vader zijn.
En vind je dat dat wel zo is, dan moet je dat aanvechten via de rechtbank.
Meer smaken zijn er niet.
[...]
Kan zijn, maar als hij stomdronken inslaap valt met een peuk en de boel vliegt in de fik heb ik er niets aan dat het zijn verantwoordelijkheid was toch? En mijn kinderen al zeker niet!
Lieverd, dit is het gevolg van de scheiding. Had je dit niet gewild, had je anders moeten handelen.
Nu is het een feit, en het is ook een feit, dat je na een scheiding niet meer alleen de zeggeschap (of verantwoordelijkheid) voor je kinderen hebt.
Ik begrijp dat het lastig is, maar het is niet anders: jij hebt niets te bepalen in de tijd dat je kinderen bij hun vader zijn.
En vind je dat dat wel zo is, dan moet je dat aanvechten via de rechtbank.
Meer smaken zijn er niet.
conversation = awareness
woensdag 29 januari 2014 om 14:26
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 14:05:
[...]
Kan zijn, maar als hij stomdronken inslaap valt met een peuk en de boel vliegt in de fik heb ik er niets aan dat het zijn verantwoordelijkheid was toch? En mijn kinderen al zeker niet!
Als jij morgen met je kids in de auto een ongeluk krijgt heeft je ex er niets aan dat het jouw verantwoordelijkheid is. En je kinderen al zeker niet!
Je gaat steeds meer onzin verkopen TO.
De enige juiste manier is naar de rechtbank stappen en het opnieuw uit laten rekenen.
Maar hou er rekening mee dat het wel eens anders uit kan pakken als je hoopt want jullie hebben een dubbel inkomen en ex niet. En de rechtbank houdt helemaal geen rekening met de extra kosten die je maakt voor je kinderen.
Ze kijken naar de levensstandaard van de kinderen voor de scheiding en draagkracht van beide ouders. Meer niet.
[...]
Kan zijn, maar als hij stomdronken inslaap valt met een peuk en de boel vliegt in de fik heb ik er niets aan dat het zijn verantwoordelijkheid was toch? En mijn kinderen al zeker niet!
Als jij morgen met je kids in de auto een ongeluk krijgt heeft je ex er niets aan dat het jouw verantwoordelijkheid is. En je kinderen al zeker niet!
Je gaat steeds meer onzin verkopen TO.
De enige juiste manier is naar de rechtbank stappen en het opnieuw uit laten rekenen.
Maar hou er rekening mee dat het wel eens anders uit kan pakken als je hoopt want jullie hebben een dubbel inkomen en ex niet. En de rechtbank houdt helemaal geen rekening met de extra kosten die je maakt voor je kinderen.
Ze kijken naar de levensstandaard van de kinderen voor de scheiding en draagkracht van beide ouders. Meer niet.
woensdag 29 januari 2014 om 14:29
Ik ben gescheiden omdat mijn ex niet om kon gaan met het autisme van onze zoon. Een kind wat autisme heeft kan nu eenmaal niet normaal doen of zijn omdat papa dat wil.
Zelf denk ik dat mijn ex het niet kon accepteren door zijn eigen jeugd maar feit is wel dat we hierdoor gewoon niet onze zoon konden opvoeden zoals we wilden.
We zaten dus toen al niet op 1 lijn en zullen dat dus wss nooit zitten.
Zelf denk ik dat mijn ex het niet kon accepteren door zijn eigen jeugd maar feit is wel dat we hierdoor gewoon niet onze zoon konden opvoeden zoals we wilden.
We zaten dus toen al niet op 1 lijn en zullen dat dus wss nooit zitten.
woensdag 29 januari 2014 om 14:31
quote:pepersteak schreef op 29 januari 2014 @ 14:26:
[...]
Als jij morgen met je kids in de auto een ongeluk krijgt heeft je ex er niets aan dat het jouw verantwoordelijkheid is. En je kinderen al zeker niet!
.
Maar dan was het iig niet omdat ik dronken achter het stuur zat
Misschien zouden jullie tussen de lijnen door moeten lezen en vertel ik dat mijn ex misschien wel helemaal niet zo betrokken is omdat hij zelf ook een probleem heeft .
[...]
Als jij morgen met je kids in de auto een ongeluk krijgt heeft je ex er niets aan dat het jouw verantwoordelijkheid is. En je kinderen al zeker niet!
.
Maar dan was het iig niet omdat ik dronken achter het stuur zat
Misschien zouden jullie tussen de lijnen door moeten lezen en vertel ik dat mijn ex misschien wel helemaal niet zo betrokken is omdat hij zelf ook een probleem heeft .
woensdag 29 januari 2014 om 14:32
Nog even en het is zo'n ex die op het punt staat de kinderen wat aan te doen om TO te narren. Ik hou niet van die topics waar een TO gaandeweg haar ex/vriend/vriendin/schoonmoeder steeds slechter gaat afschilderen om maar gelijk te krijgen. Dat is ongeloofwaardig. Jij vindt dat ex onvoldoende KA betaalt,nou dan kun je een herberekening aanvragen en het LBIO inschakelen. De vraag is echter of dat verstandig is. Uit alles wat je zegt (je verdient samen met nieuwe man meer dan ex, je komt niet in aanmerking voor enige toeslag), komt een beeld naar voren dat jullie huishoudinkomen wellicht niet zo slecht is. Maar ja, vier kinderen, dat is duur. Zeker als ze op dure sporten moeten, er hulp ingehuurd wordt die niet vergoed wordt (wat de vraag doet rijzen of de hulp echt essentieel is) en TO zich niet goed orienteert op de vergoedingen van zorgverzekeringen zodat de medicijnen voor haar kinderen volledig vergoed worden. Verder moet voor haar oudste blijkbaar 1500 euro aan schoolkosten betaald worden, wat hem waarschijnlijk het enige kind van die leeftijd maakt in Nederland die die kosten voor school moet maken.
Ik geloof het verhaal van TO niet meer voor de 100% en alles wat overblijft is een diepe afgunst t.o.v. ex omdat die het ruimer heeft.
Ik geloof het verhaal van TO niet meer voor de 100% en alles wat overblijft is een diepe afgunst t.o.v. ex omdat die het ruimer heeft.
woensdag 29 januari 2014 om 14:37
Ik snap dat je je gefrustreerd voelt.
Ik vrees alleen dat je nu met de brokstukken zit van de nalatigheid tijdens je scheiding.
Het blijkt wel weer hoe enorm belangrijk het is om goede/zakelijke afspraken vast te laten leggen bij de rechtbank.
Je hebt dit niet gedaan en kan dus nu niet het Lbio inschakelen, en daarmee aanspraak maken op de wettelijke indexering.
Je kan alsnog een rechtzaak opstarten,echter zal je met een gezamelijk inkomen geen recht hebben op een advocaat op toevoeging( dat heb je al snel niet meer tegenwoordig).
Een rechtzaak kost je een fortuin, reken op duizenden euro's en wanneer je ex de boel nog eens gaat traineren kan daar nog een paar duizend euro bijkomen.
Met de nieuwe rekenmodules zijn de bedragen voor kinderalimentatie ook minder hoog geworden, grote kans dat je er niet eens echt er veel uit gaat halen.
Zaken die je allemaal zal moeten beseffen, voordat je dit pad gaat volgen.
Bedenk daarbij dat het je emotioneel ook veel zal kosten een rechtzaak. Kan echt slopend zijn, heb je dat ervoor over?
Nogmaals ik snap je gevoel dat het oneerlijk voelt. Deels zijn het wel de gevolgen van je keuzes.
Probeer in plaats van boosheid te voelen, voldoening eruit te halen dat je het beste voor je zonen probeert te geven en je je daar erg voor inspant.
Ben trots op jezelf! Ook al heb je je fouten in het verleden gemaakt en pluk je daar voor je gevoel nu de wrange vruchten van. Je doet het toch maar!
En geeft je zonen het beste wat ze nodig hebben. Dat is mooi toch?
Mooier dan een dure koptelefoon joh
Ik vrees alleen dat je nu met de brokstukken zit van de nalatigheid tijdens je scheiding.
Het blijkt wel weer hoe enorm belangrijk het is om goede/zakelijke afspraken vast te laten leggen bij de rechtbank.
Je hebt dit niet gedaan en kan dus nu niet het Lbio inschakelen, en daarmee aanspraak maken op de wettelijke indexering.
Je kan alsnog een rechtzaak opstarten,echter zal je met een gezamelijk inkomen geen recht hebben op een advocaat op toevoeging( dat heb je al snel niet meer tegenwoordig).
Een rechtzaak kost je een fortuin, reken op duizenden euro's en wanneer je ex de boel nog eens gaat traineren kan daar nog een paar duizend euro bijkomen.
Met de nieuwe rekenmodules zijn de bedragen voor kinderalimentatie ook minder hoog geworden, grote kans dat je er niet eens echt er veel uit gaat halen.
Zaken die je allemaal zal moeten beseffen, voordat je dit pad gaat volgen.
Bedenk daarbij dat het je emotioneel ook veel zal kosten een rechtzaak. Kan echt slopend zijn, heb je dat ervoor over?
Nogmaals ik snap je gevoel dat het oneerlijk voelt. Deels zijn het wel de gevolgen van je keuzes.
Probeer in plaats van boosheid te voelen, voldoening eruit te halen dat je het beste voor je zonen probeert te geven en je je daar erg voor inspant.
Ben trots op jezelf! Ook al heb je je fouten in het verleden gemaakt en pluk je daar voor je gevoel nu de wrange vruchten van. Je doet het toch maar!
En geeft je zonen het beste wat ze nodig hebben. Dat is mooi toch?
Mooier dan een dure koptelefoon joh
woensdag 29 januari 2014 om 14:42
quote:consuelabananahammok schreef op 29 januari 2014 @ 14:37:
Ben trots op jezelf! Ook al heb je je fouten in het verleden gemaakt en pluk je daar voor je gevoel nu de wrange vruchten van. Je doet het toch maar!
En geeft je zonen het beste wat ze nodig hebben. Dat is mooi toch?
Mooier dan een dure koptelefoon joh
Ik wil niet zeiken, maar dit doet pijn aan mijn ogen! "Wees!" is de gebiedende wijs van het werkwoord zijn!
Verder grotendeels met je eens.
Ben trots op jezelf! Ook al heb je je fouten in het verleden gemaakt en pluk je daar voor je gevoel nu de wrange vruchten van. Je doet het toch maar!
En geeft je zonen het beste wat ze nodig hebben. Dat is mooi toch?
Mooier dan een dure koptelefoon joh
Ik wil niet zeiken, maar dit doet pijn aan mijn ogen! "Wees!" is de gebiedende wijs van het werkwoord zijn!
Verder grotendeels met je eens.
woensdag 29 januari 2014 om 14:45
Tuurlijk markovic, jij je zin.
Ik heb nergens gezegd dat mijn ex de kids iets aan zal doen.
Ik zeg dat het een lul van een vader is, die geen zorg wil dragen voor ze kinderen en enkel betaald omdat het nu eenmaal moet.
Maar dan wel zonder de verhogingen want daar staat hij gewoon boven.
Ik zeg wel dat ik een ex heb die een alcoholprobleem heeft. Die absoluut niet wil als er iets met mij gebeurt dat mijn zoons bij mijn huidige man blijven wonen, die overigens al 11 jaar voor ze zorgt. Maar tegelijkertijd als 1 van de jongens vraagt of ze bij pa mogen zegt dat dat niet kan of wil.
Ook zeg ik dat ik een ex heb die ontkent dat zijn zoons iets mankeren terwijl de medische dossiers anders zeggen. Maar daar heeft hij een simpel antwoord op: Je moet gewoon normaal doen! En vervolgens pakt hij nog een biertje.
En ja idd maak ik me zorgen als de jongens thuiskomen en vertellen dat hun pa het weekend weer zo dronken was dat hij kruipend over straat naar huis is gegaan en bij thuiskomt verstrikt raakte in de lamp omdat hij niet meer op zijn benen kon staan. Of in zijn onderbroek voor zijn zoons staat te dansen , waar de kinderen zich niet prettig bij voelen.
Jullie weten het allemaal leuk te vertellen. TO moet dit, moet dat. Doet dit fout, doet dat fout!
En waar is dan verdomme de verantwoording van vader? Hield die op toen hij het kind verwekt had ofzo?
Want ik zie jullie hier enkel alleen roepen dat ik me ex niet kan veranderen en dat ik maar moet accepteren dat het een eikel van een vent is en een belabberde vader.
Sorry hoor maar ben nou ff flink pissig.
De eerste paar jaar heb ik financieel alleen zorg gedragen voor de jongens. Ik ben pas 7 jaar getrouwd maar ook toen ik ff geen inkomen had en er nog geen alimentatie betaald werd door mijn ex zorgde mijn huidige man dat de jongens hun vader zagen.
Zelfs toen ik geopereerd werd op een vrijdagmorgen zat ik op vrijdagavond in de auto omdat me ex weigerde de kids voor eenmaal op te halen.
Inplaats van je heel de tijd op al mijn zogezegde fouten te focussen mag je wel eens gaan nadenken of dit soort mannen het niet verpesten voor alle mannen die wel moeite voor hun kids willen doen.
Ik ben er iig klaar mee met reageren. Ik loop me al 15 jaar de poten uit me lijf voor mijn kinderen. Een kind met autisme en 1 met add is niet de makkelijkste combinatie, helemaal niet als die elkaar niet eens mogen. Speciaal onderwijs, therapie, alles heb ik voor ze gedaan en mijn ex heeft zich overal van teruggetrokken. Maar dat is normaal want zo is hij nu eenmaal toch?
Ik heb nergens gezegd dat mijn ex de kids iets aan zal doen.
Ik zeg dat het een lul van een vader is, die geen zorg wil dragen voor ze kinderen en enkel betaald omdat het nu eenmaal moet.
Maar dan wel zonder de verhogingen want daar staat hij gewoon boven.
Ik zeg wel dat ik een ex heb die een alcoholprobleem heeft. Die absoluut niet wil als er iets met mij gebeurt dat mijn zoons bij mijn huidige man blijven wonen, die overigens al 11 jaar voor ze zorgt. Maar tegelijkertijd als 1 van de jongens vraagt of ze bij pa mogen zegt dat dat niet kan of wil.
Ook zeg ik dat ik een ex heb die ontkent dat zijn zoons iets mankeren terwijl de medische dossiers anders zeggen. Maar daar heeft hij een simpel antwoord op: Je moet gewoon normaal doen! En vervolgens pakt hij nog een biertje.
En ja idd maak ik me zorgen als de jongens thuiskomen en vertellen dat hun pa het weekend weer zo dronken was dat hij kruipend over straat naar huis is gegaan en bij thuiskomt verstrikt raakte in de lamp omdat hij niet meer op zijn benen kon staan. Of in zijn onderbroek voor zijn zoons staat te dansen , waar de kinderen zich niet prettig bij voelen.
Jullie weten het allemaal leuk te vertellen. TO moet dit, moet dat. Doet dit fout, doet dat fout!
En waar is dan verdomme de verantwoording van vader? Hield die op toen hij het kind verwekt had ofzo?
Want ik zie jullie hier enkel alleen roepen dat ik me ex niet kan veranderen en dat ik maar moet accepteren dat het een eikel van een vent is en een belabberde vader.
Sorry hoor maar ben nou ff flink pissig.
De eerste paar jaar heb ik financieel alleen zorg gedragen voor de jongens. Ik ben pas 7 jaar getrouwd maar ook toen ik ff geen inkomen had en er nog geen alimentatie betaald werd door mijn ex zorgde mijn huidige man dat de jongens hun vader zagen.
Zelfs toen ik geopereerd werd op een vrijdagmorgen zat ik op vrijdagavond in de auto omdat me ex weigerde de kids voor eenmaal op te halen.
Inplaats van je heel de tijd op al mijn zogezegde fouten te focussen mag je wel eens gaan nadenken of dit soort mannen het niet verpesten voor alle mannen die wel moeite voor hun kids willen doen.
Ik ben er iig klaar mee met reageren. Ik loop me al 15 jaar de poten uit me lijf voor mijn kinderen. Een kind met autisme en 1 met add is niet de makkelijkste combinatie, helemaal niet als die elkaar niet eens mogen. Speciaal onderwijs, therapie, alles heb ik voor ze gedaan en mijn ex heeft zich overal van teruggetrokken. Maar dat is normaal want zo is hij nu eenmaal toch?
woensdag 29 januari 2014 om 14:49
quote:consuelabananahammok schreef op 29 januari 2014 @ 14:37:
Ik snap dat je je gefrustreerd voelt.
Ik vrees alleen dat je nu met de brokstukken zit van de nalatigheid tijdens je scheiding.
Het blijkt wel weer hoe enorm belangrijk het is om goede/zakelijke afspraken vast te laten leggen bij de rechtbank.
Je hebt dit niet gedaan en kan dus nu niet het Lbio inschakelen, en daarmee aanspraak maken op de wettelijke indexering.
Je kan alsnog een rechtzaak opstarten,echter zal je met een gezamelijk inkomen geen recht hebben op een advocaat op toevoeging( dat heb je al snel niet meer tegenwoordig).
Een rechtzaak kost je een fortuin, reken op duizenden euro's en wanneer je ex de boel nog eens gaat traineren kan daar nog een paar duizend euro bijkomen.
Met de nieuwe rekenmodules zijn de bedragen voor kinderalimentatie ook minder hoog geworden, grote kans dat je er niet eens echt er veel uit gaat halen.
Zaken die je allemaal zal moeten beseffen, voordat je dit pad gaat volgen.
Bedenk daarbij dat het je emotioneel ook veel zal kosten een rechtzaak. Kan echt slopend zijn, heb je dat ervoor over?
Nogmaals ik snap je gevoel dat het oneerlijk voelt. Deels zijn het wel de gevolgen van je keuzes.
Probeer in plaats van boosheid te voelen, voldoening eruit te halen dat je het beste voor je zonen probeert te geven en je je daar erg voor inspant.
Ben trots op jezelf! Ook al heb je je fouten in het verleden gemaakt en pluk je daar voor je gevoel nu de wrange vruchten van. Je doet het toch maar!
En geeft je zonen het beste wat ze nodig hebben. Dat is mooi toch?
Mooier dan een dure koptelefoon joh
Hier ben ik het overigens wel mee eens. Mijn 2e zoon zei laatst... tja mijn vader is wel mijn vader, maar jullie zijn degene die mij opvoeden.
Mijn oudste zoon heb ik een band mee, die niemand kan overtreffen. Ik kan lezen en schrijven met hem met me ogen dicht.
Mijn ex zou beter jaloers kunnen zijn op mij
Ik snap dat je je gefrustreerd voelt.
Ik vrees alleen dat je nu met de brokstukken zit van de nalatigheid tijdens je scheiding.
Het blijkt wel weer hoe enorm belangrijk het is om goede/zakelijke afspraken vast te laten leggen bij de rechtbank.
Je hebt dit niet gedaan en kan dus nu niet het Lbio inschakelen, en daarmee aanspraak maken op de wettelijke indexering.
Je kan alsnog een rechtzaak opstarten,echter zal je met een gezamelijk inkomen geen recht hebben op een advocaat op toevoeging( dat heb je al snel niet meer tegenwoordig).
Een rechtzaak kost je een fortuin, reken op duizenden euro's en wanneer je ex de boel nog eens gaat traineren kan daar nog een paar duizend euro bijkomen.
Met de nieuwe rekenmodules zijn de bedragen voor kinderalimentatie ook minder hoog geworden, grote kans dat je er niet eens echt er veel uit gaat halen.
Zaken die je allemaal zal moeten beseffen, voordat je dit pad gaat volgen.
Bedenk daarbij dat het je emotioneel ook veel zal kosten een rechtzaak. Kan echt slopend zijn, heb je dat ervoor over?
Nogmaals ik snap je gevoel dat het oneerlijk voelt. Deels zijn het wel de gevolgen van je keuzes.
Probeer in plaats van boosheid te voelen, voldoening eruit te halen dat je het beste voor je zonen probeert te geven en je je daar erg voor inspant.
Ben trots op jezelf! Ook al heb je je fouten in het verleden gemaakt en pluk je daar voor je gevoel nu de wrange vruchten van. Je doet het toch maar!
En geeft je zonen het beste wat ze nodig hebben. Dat is mooi toch?
Mooier dan een dure koptelefoon joh
Hier ben ik het overigens wel mee eens. Mijn 2e zoon zei laatst... tja mijn vader is wel mijn vader, maar jullie zijn degene die mij opvoeden.
Mijn oudste zoon heb ik een band mee, die niemand kan overtreffen. Ik kan lezen en schrijven met hem met me ogen dicht.
Mijn ex zou beter jaloers kunnen zijn op mij
woensdag 29 januari 2014 om 14:50
woensdag 29 januari 2014 om 14:52
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 10:30:
Oke voor degene die roepen dat ik 115 km verder ben verhuisd en dat ik hem dus het gezamelijk ouderschap ontneem zal ik even iets uitleggen.
Ik heb een autistische zoon. Deze reageert heel sterk op prikkels. In een drukke randstad wonen is dus geen optie. En is hij toch wel 1 van de redenen geweest dat ik rustiger gebied op heb gezocht.
Daarbij toen ik 2 straten verderop van mijn ex woonde bemoeide hij zich ook niet met de opvoeding. Hoe zeer ik hem er bij probeerde te betrekken. Zijn stelling was dat onze zoon maar gewoon normaal moest doen dan was er niets aan de hand. Onze zoon wilde door die teleurstelling zelfs niet meer naar papa en ik heb heel erg me best moeten doen om dat wel voor elkaar te krijgen. En ookal woon ik 115 km verderop, er bestaat altijd nog email of telefoon. In de situatie die vorig jaar gebeurde met mijn zoon had hij school ook op kunnen bellen toch?
Mijn ex heeft geen minimum inkomen en wij ook niet.
Leuk die kostenberekening maar zoals ik al zei.... er komen veel extra kosten bij.
En dat hij de jaarlijkse verhoging niet betaald zit me inderdaad dwars. Over de afgelopen 5 jaar scheelt dat al 2500 euro en over dit jaar zal het over de 600 euro zijn die hij minder betaald.
Van die 300 euro die hij betaald leef ik echt geen luxe leven hoor. Die 300 euro ben ik al kwijt aan remedial teaching en sporten. En dat is dan voor 1 zoon.Want in de hele Randstad wonen geen autistische kinderen?
Oke voor degene die roepen dat ik 115 km verder ben verhuisd en dat ik hem dus het gezamelijk ouderschap ontneem zal ik even iets uitleggen.
Ik heb een autistische zoon. Deze reageert heel sterk op prikkels. In een drukke randstad wonen is dus geen optie. En is hij toch wel 1 van de redenen geweest dat ik rustiger gebied op heb gezocht.
Daarbij toen ik 2 straten verderop van mijn ex woonde bemoeide hij zich ook niet met de opvoeding. Hoe zeer ik hem er bij probeerde te betrekken. Zijn stelling was dat onze zoon maar gewoon normaal moest doen dan was er niets aan de hand. Onze zoon wilde door die teleurstelling zelfs niet meer naar papa en ik heb heel erg me best moeten doen om dat wel voor elkaar te krijgen. En ookal woon ik 115 km verderop, er bestaat altijd nog email of telefoon. In de situatie die vorig jaar gebeurde met mijn zoon had hij school ook op kunnen bellen toch?
Mijn ex heeft geen minimum inkomen en wij ook niet.
Leuk die kostenberekening maar zoals ik al zei.... er komen veel extra kosten bij.
En dat hij de jaarlijkse verhoging niet betaald zit me inderdaad dwars. Over de afgelopen 5 jaar scheelt dat al 2500 euro en over dit jaar zal het over de 600 euro zijn die hij minder betaald.
Van die 300 euro die hij betaald leef ik echt geen luxe leven hoor. Die 300 euro ben ik al kwijt aan remedial teaching en sporten. En dat is dan voor 1 zoon.Want in de hele Randstad wonen geen autistische kinderen?
woensdag 29 januari 2014 om 14:52
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 14:45:
Tuurlijk markovic, jij je zin.
Ik heb nergens gezegd dat mijn ex de kids iets aan zal doen.
Ik zeg dat het een lul van een vader is, die geen zorg wil dragen voor ze kinderen en enkel betaald omdat het nu eenmaal moet.
Maar dan wel zonder de verhogingen want daar staat hij gewoon boven.
Staat los van de KA.
Ik zeg wel dat ik een ex heb die een alcoholprobleem heeft. Die absoluut niet wil als er iets met mij gebeurt dat mijn zoons bij mijn huidige man blijven wonen, die overigens al 11 jaar voor ze zorgt. Maar tegelijkertijd als 1 van de jongens vraagt of ze bij pa mogen zegt dat dat niet kan of wil.
Ook zeg ik dat ik een ex heb die ontkent dat zijn zoons iets mankeren terwijl de medische dossiers anders zeggen. Maar daar heeft hij een simpel antwoord op: Je moet gewoon normaal doen! En vervolgens pakt hij nog een biertje.
Staat los van de KA
En ja idd maak ik me zorgen als de jongens thuiskomen en vertellen dat hun pa het weekend weer zo dronken was dat hij kruipend over straat naar huis is gegaan en bij thuiskomt verstrikt raakte in de lamp omdat hij niet meer op zijn benen kon staan. Of in zijn onderbroek voor zijn zoons staat te dansen , waar de kinderen zich niet prettig bij voelen.
Staat los van de KA
Jullie weten het allemaal leuk te vertellen. TO moet dit, moet dat. Doet dit fout, doet dat fout!
En waar is dan verdomme de verantwoording van vader? Hield die op toen hij het kind verwekt had ofzo?
Want ik zie jullie hier enkel alleen roepen dat ik me ex niet kan veranderen en dat ik maar moet accepteren dat het een eikel van een vent is en een belabberde vader.
Sorry hoor maar ben nou ff flink pissig.
Staat los van de KA.
De eerste paar jaar heb ik financieel alleen zorg gedragen voor de jongens. Ik ben pas 7 jaar getrouwd maar ook toen ik ff geen inkomen had en er nog geen alimentatie betaald werd door mijn ex zorgde mijn huidige man dat de jongens hun vader zagen.
Zelfs toen ik geopereerd werd op een vrijdagmorgen zat ik op vrijdagavond in de auto omdat me ex weigerde de kids voor eenmaal op te halen.
Staat los van de KA.
Inplaats van je heel de tijd op al mijn zogezegde fouten te focussen mag je wel eens gaan nadenken of dit soort mannen het niet verpesten voor alle mannen die wel moeite voor hun kids willen doen.
Staat los van de KA.
Ik ben er iig klaar mee met reageren. Ik loop me al 15 jaar de poten uit me lijf voor mijn kinderen. Een kind met autisme en 1 met add is niet de makkelijkste combinatie, helemaal niet als die elkaar niet eens mogen. Speciaal onderwijs, therapie, alles heb ik voor ze gedaan en mijn ex heeft zich overal van teruggetrokken. Maar dat is normaal want zo is hij nu eenmaal toch?
Tuurlijk markovic, jij je zin.
Ik heb nergens gezegd dat mijn ex de kids iets aan zal doen.
Ik zeg dat het een lul van een vader is, die geen zorg wil dragen voor ze kinderen en enkel betaald omdat het nu eenmaal moet.
Maar dan wel zonder de verhogingen want daar staat hij gewoon boven.
Staat los van de KA.
Ik zeg wel dat ik een ex heb die een alcoholprobleem heeft. Die absoluut niet wil als er iets met mij gebeurt dat mijn zoons bij mijn huidige man blijven wonen, die overigens al 11 jaar voor ze zorgt. Maar tegelijkertijd als 1 van de jongens vraagt of ze bij pa mogen zegt dat dat niet kan of wil.
Ook zeg ik dat ik een ex heb die ontkent dat zijn zoons iets mankeren terwijl de medische dossiers anders zeggen. Maar daar heeft hij een simpel antwoord op: Je moet gewoon normaal doen! En vervolgens pakt hij nog een biertje.
Staat los van de KA
En ja idd maak ik me zorgen als de jongens thuiskomen en vertellen dat hun pa het weekend weer zo dronken was dat hij kruipend over straat naar huis is gegaan en bij thuiskomt verstrikt raakte in de lamp omdat hij niet meer op zijn benen kon staan. Of in zijn onderbroek voor zijn zoons staat te dansen , waar de kinderen zich niet prettig bij voelen.
Staat los van de KA
Jullie weten het allemaal leuk te vertellen. TO moet dit, moet dat. Doet dit fout, doet dat fout!
En waar is dan verdomme de verantwoording van vader? Hield die op toen hij het kind verwekt had ofzo?
Want ik zie jullie hier enkel alleen roepen dat ik me ex niet kan veranderen en dat ik maar moet accepteren dat het een eikel van een vent is en een belabberde vader.
Sorry hoor maar ben nou ff flink pissig.
Staat los van de KA.
De eerste paar jaar heb ik financieel alleen zorg gedragen voor de jongens. Ik ben pas 7 jaar getrouwd maar ook toen ik ff geen inkomen had en er nog geen alimentatie betaald werd door mijn ex zorgde mijn huidige man dat de jongens hun vader zagen.
Zelfs toen ik geopereerd werd op een vrijdagmorgen zat ik op vrijdagavond in de auto omdat me ex weigerde de kids voor eenmaal op te halen.
Staat los van de KA.
Inplaats van je heel de tijd op al mijn zogezegde fouten te focussen mag je wel eens gaan nadenken of dit soort mannen het niet verpesten voor alle mannen die wel moeite voor hun kids willen doen.
Staat los van de KA.
Ik ben er iig klaar mee met reageren. Ik loop me al 15 jaar de poten uit me lijf voor mijn kinderen. Een kind met autisme en 1 met add is niet de makkelijkste combinatie, helemaal niet als die elkaar niet eens mogen. Speciaal onderwijs, therapie, alles heb ik voor ze gedaan en mijn ex heeft zich overal van teruggetrokken. Maar dat is normaal want zo is hij nu eenmaal toch?
woensdag 29 januari 2014 om 14:54
woensdag 29 januari 2014 om 14:54
woensdag 29 januari 2014 om 14:56
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 10:51:
Je kunt nu wel zeggen dat ik er een potje van heb gemaakt maar voor bepaalde dingen heb je wel de medewerking van je ex nodig.
En geloof me ik heb er echt wel met hem over geprobeerd te praten maar ik krijg altijd als antwoord: Ja maar ik moet ook zuinig aan doen of ja maar mijn baan staat ook op het spel. Dit roept hij al jaren.
En het zijn niet alleen mijn frustraties maar ook die van de kinderen. Kinderen van 13 en 15 zien nu eenmaal dingen.
Weet je hoe zuur het is voor een kind als hij vraagt of papa mee wil betalen aan een jas en papa zegt ja daar heb ik geen geld voor en het kind komt daar thuis en ziet wat papa allemaal aan zichzelf uitgeeft? Vervolgens klaagt mijn zoon bij mij want op een leeftijd van 13 en 15 weten ze echt wel wat alles kost hoor.
Maarja ik ben dan vast een hele slechte moeder als ik dat sneu vind voor mijn zoon.Dat laat je toch ook je kind niet vragen?!
Je kunt nu wel zeggen dat ik er een potje van heb gemaakt maar voor bepaalde dingen heb je wel de medewerking van je ex nodig.
En geloof me ik heb er echt wel met hem over geprobeerd te praten maar ik krijg altijd als antwoord: Ja maar ik moet ook zuinig aan doen of ja maar mijn baan staat ook op het spel. Dit roept hij al jaren.
En het zijn niet alleen mijn frustraties maar ook die van de kinderen. Kinderen van 13 en 15 zien nu eenmaal dingen.
Weet je hoe zuur het is voor een kind als hij vraagt of papa mee wil betalen aan een jas en papa zegt ja daar heb ik geen geld voor en het kind komt daar thuis en ziet wat papa allemaal aan zichzelf uitgeeft? Vervolgens klaagt mijn zoon bij mij want op een leeftijd van 13 en 15 weten ze echt wel wat alles kost hoor.
Maarja ik ben dan vast een hele slechte moeder als ik dat sneu vind voor mijn zoon.Dat laat je toch ook je kind niet vragen?!
woensdag 29 januari 2014 om 14:57
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 14:49:
[...]
Hier ben ik het overigens wel mee eens. Mijn 2e zoon zei laatst... tja mijn vader is wel mijn vader, maar jullie zijn degene die mij opvoeden.
Mijn oudste zoon heb ik een band mee, die niemand kan overtreffen. Ik kan lezen en schrijven met hem met me ogen dicht.
Mijn ex zou beter jaloers kunnen zijn op mij
Meid het IS ook gewoon zwaar.
Dit had je zo niet bedacht toen je ging trouwen en kinderen kreeg.
Voor een groot deel er alleen voor staan met kinderen met een rugzakje is zwaar. Daar mag je best zo nu en dan moe van zijn , van balen en het ronduit kut vinden dat de verantwoordelijkheid het zwaarst op jouw schouders drukt.
Ik vrees alleen voor je dat het niet gaat veranderen. En dat je je er ook niet beter door gaat voelen als je het voor elkaar zou krijgen met veel ellende dat je ex een paar tientjes meer gaat betalen.
Je zoekt wellicht naar een soort rechtvaardigheidsgevoel maar die ga je niet krijgen.
Het zit er niet in bij deze man, daar zal je mee moeten dealen.
Beter kan je je focussen op wat je hebt, een man die er voor je is en mee zorgt voor je kinderen.
Probeer ook goed voor jezelf te zorgen. Boosheid is vaak een teken dat alles boven je hoofd groeit.
Misschien heb je een beetje lucht nodig en kan je beter daar naar kijken hoe je die kan krijgen zonder dat je je ex daarvoor aan zijn mouw moet trekken. Dat draait alleen maar uit op teleurstelling en ben je weer boos en zo blijf je je rot voelen.
[...]
Hier ben ik het overigens wel mee eens. Mijn 2e zoon zei laatst... tja mijn vader is wel mijn vader, maar jullie zijn degene die mij opvoeden.
Mijn oudste zoon heb ik een band mee, die niemand kan overtreffen. Ik kan lezen en schrijven met hem met me ogen dicht.
Mijn ex zou beter jaloers kunnen zijn op mij
Meid het IS ook gewoon zwaar.
Dit had je zo niet bedacht toen je ging trouwen en kinderen kreeg.
Voor een groot deel er alleen voor staan met kinderen met een rugzakje is zwaar. Daar mag je best zo nu en dan moe van zijn , van balen en het ronduit kut vinden dat de verantwoordelijkheid het zwaarst op jouw schouders drukt.
Ik vrees alleen voor je dat het niet gaat veranderen. En dat je je er ook niet beter door gaat voelen als je het voor elkaar zou krijgen met veel ellende dat je ex een paar tientjes meer gaat betalen.
Je zoekt wellicht naar een soort rechtvaardigheidsgevoel maar die ga je niet krijgen.
Het zit er niet in bij deze man, daar zal je mee moeten dealen.
Beter kan je je focussen op wat je hebt, een man die er voor je is en mee zorgt voor je kinderen.
Probeer ook goed voor jezelf te zorgen. Boosheid is vaak een teken dat alles boven je hoofd groeit.
Misschien heb je een beetje lucht nodig en kan je beter daar naar kijken hoe je die kan krijgen zonder dat je je ex daarvoor aan zijn mouw moet trekken. Dat draait alleen maar uit op teleurstelling en ben je weer boos en zo blijf je je rot voelen.
woensdag 29 januari 2014 om 14:58
TO, je haalt er weer van alles bij wat er niet toe doet mbt de alimentatie.
Je had al veel eerder bij de rechter aan de bel kunnen en moeten trekken, nu niet meer zeiken over iets wat je zelf nagelaten hebt.
Ga het nu regelen in plaats van iedereen hier maar te beschuldigen van het niet meeleven met jou (wat al niet zo is, bijna iedereen snapt wel dat exen heel vervelend kunnen zijn).
Je had al veel eerder bij de rechter aan de bel kunnen en moeten trekken, nu niet meer zeiken over iets wat je zelf nagelaten hebt.
Ga het nu regelen in plaats van iedereen hier maar te beschuldigen van het niet meeleven met jou (wat al niet zo is, bijna iedereen snapt wel dat exen heel vervelend kunnen zijn).
woensdag 29 januari 2014 om 14:59
Lieve Sweets, ik begrijp je frustratie en het is ook moeilijk om deze situatie zonder emoties te benaderen, zeker ook omdat je ziet dat jouw jongens hier onder lijden, en zijn manier van leven oneerlijk is ten opzichte van jouw levenstijl, maar daar heeft een rechter niets aan. Een rechter buigt zich puur en alleen over de feiten. Het gaat in de advocatuur namelijk niet om gelijk hebben, maar om gelijk krijgen. En hoe meer irrelevante zaken je erbij haalt, hoe kleiner de kans is dat je in het gelijk gesteld wordt.
woensdag 29 januari 2014 om 15:00
quote:paresseuse schreef op 29 januari 2014 @ 14:58:
TO, je haalt er weer van alles bij wat er niet toe doet mbt de alimentatie.
Je had al veel eerder bij de rechter aan de bel kunnen en moeten trekken, nu niet meer zeiken over iets wat je zelf nagelaten hebt.
Ga het nu regelen in plaats van iedereen hier maar te beschuldigen van het niet meeleven met jou (wat al niet zo is, bijna iedereen snapt wel dat exen heel vervelend kunnen zijn).Yep, exen kunnen heel vervelend zijn, vooral voor elkaar. Wellicht dat ex van TO ook een heel topic kan volschrijven over haar nare trekjes.
TO, je haalt er weer van alles bij wat er niet toe doet mbt de alimentatie.
Je had al veel eerder bij de rechter aan de bel kunnen en moeten trekken, nu niet meer zeiken over iets wat je zelf nagelaten hebt.
Ga het nu regelen in plaats van iedereen hier maar te beschuldigen van het niet meeleven met jou (wat al niet zo is, bijna iedereen snapt wel dat exen heel vervelend kunnen zijn).Yep, exen kunnen heel vervelend zijn, vooral voor elkaar. Wellicht dat ex van TO ook een heel topic kan volschrijven over haar nare trekjes.
