Geld & Recht
alle pijlers
Kinderalimentatie.
woensdag 29 januari 2014 om 09:59
Oke dit is voor de eerste keer dat ik iets op het forum hier post. Ik lees wel altijd maar heb nu een keer zelf advies nodig.
Mijn ex en ik zijn al sinds 2002 uit elkaar. Toen wij gingen scheiden waren we echt nog heel erg jong maar al wel ouders van 2 zoons. Mijn ex zat nog in zijn opleiding en ik werkte in de zorg. Tijdens de scheiding moest ik stoppen met werken mede omdat mijn oudste zoon (autistisch) meer zorg nodig had. Op het moment dat de scheiding werd uitgesproken had ik dus een bijstand uitkering. Het alimentatie bedrag hebben we toen op het minimale laten zetten. 2 jaar daarop verhuisde ik 115 km verderop. Dit had met 2 dingen te maken. 1. Ik kreeg een nieuwe partner. 2. Het viel ons op dat in een rustigere omgeving mijn oudste zoon het veel beter deed vanwege minder prikkels.
Omdat mijn ex geen rijbewijs had en ik zover verhuisd was bracht ik de kids om de 2 weken naar hem toe. In het begin op eigen kosten want de alimentatie betaalde hij niet. Na een jaar ben ik naar een advocaat gegaan om hier verandering in te brengen. Mijn ex en ik zijn toen mondeling overeengekomen dat het bedrag ook iets verhoogd moest worden.
Nu is het zo dat mijn ex keurig altijd zijn alimentatie op tijd betaald, echter de wettelijke verhoging betaald hij nooit.
Inmiddels zijn de kids wat ouder en breng ik ze nog maar halverwege. Ik heb er nog 2 kids bijgekregen met mijn huidige partner en het is gewoon niet haalbaar 6 uur per weekend in de auto te zitten. Wel neem ik de helft van de reiskosten op me.
Mijn ex zijn salaris is flink omhoog gegaan en geloof me ik gun hem best een goed leven. Alleen is het nu zo dat hij er met 150 euro per kind vanaf komt en ik de rest mag betalen.
Ik erger me er kapot aan dat hij zijn verhoging niet betaald en dat hij maar koopt en koopt. Lekker een luxe leven leidt. En ik? Ik mag ieder dubbeltje omdraaien want inmiddels heeft mijn 2e zoon ook remedial teaching nodig (54 euro per half uur) en zijn er nog meer grote kosten.
Ik heb al een aantal keer een herberekening voorgesteld omdat ik het allemaal niet meer kan betalen en de meeste kosten op mij terecht komen. Hij weigert want grote kans dat hij meer moet gaan betalen. Mijn huidige man vind het niet erg om voor de jongens te betalen maar die vind wel dat het raar is dat hij 2/3 van de lasten voor ze draagt en vader zo min mogelijk.
Ik heb al die tijd een strijd om geld uitgesteld omdat ik bang ben dat de kids daar de dupe van worden maar dat worden ze nu in principe ook. Iemand ervaring hiermee?
Mijn ex en ik zijn al sinds 2002 uit elkaar. Toen wij gingen scheiden waren we echt nog heel erg jong maar al wel ouders van 2 zoons. Mijn ex zat nog in zijn opleiding en ik werkte in de zorg. Tijdens de scheiding moest ik stoppen met werken mede omdat mijn oudste zoon (autistisch) meer zorg nodig had. Op het moment dat de scheiding werd uitgesproken had ik dus een bijstand uitkering. Het alimentatie bedrag hebben we toen op het minimale laten zetten. 2 jaar daarop verhuisde ik 115 km verderop. Dit had met 2 dingen te maken. 1. Ik kreeg een nieuwe partner. 2. Het viel ons op dat in een rustigere omgeving mijn oudste zoon het veel beter deed vanwege minder prikkels.
Omdat mijn ex geen rijbewijs had en ik zover verhuisd was bracht ik de kids om de 2 weken naar hem toe. In het begin op eigen kosten want de alimentatie betaalde hij niet. Na een jaar ben ik naar een advocaat gegaan om hier verandering in te brengen. Mijn ex en ik zijn toen mondeling overeengekomen dat het bedrag ook iets verhoogd moest worden.
Nu is het zo dat mijn ex keurig altijd zijn alimentatie op tijd betaald, echter de wettelijke verhoging betaald hij nooit.
Inmiddels zijn de kids wat ouder en breng ik ze nog maar halverwege. Ik heb er nog 2 kids bijgekregen met mijn huidige partner en het is gewoon niet haalbaar 6 uur per weekend in de auto te zitten. Wel neem ik de helft van de reiskosten op me.
Mijn ex zijn salaris is flink omhoog gegaan en geloof me ik gun hem best een goed leven. Alleen is het nu zo dat hij er met 150 euro per kind vanaf komt en ik de rest mag betalen.
Ik erger me er kapot aan dat hij zijn verhoging niet betaald en dat hij maar koopt en koopt. Lekker een luxe leven leidt. En ik? Ik mag ieder dubbeltje omdraaien want inmiddels heeft mijn 2e zoon ook remedial teaching nodig (54 euro per half uur) en zijn er nog meer grote kosten.
Ik heb al een aantal keer een herberekening voorgesteld omdat ik het allemaal niet meer kan betalen en de meeste kosten op mij terecht komen. Hij weigert want grote kans dat hij meer moet gaan betalen. Mijn huidige man vind het niet erg om voor de jongens te betalen maar die vind wel dat het raar is dat hij 2/3 van de lasten voor ze draagt en vader zo min mogelijk.
Ik heb al die tijd een strijd om geld uitgesteld omdat ik bang ben dat de kids daar de dupe van worden maar dat worden ze nu in principe ook. Iemand ervaring hiermee?
woensdag 29 januari 2014 om 15:00
quote:markovic schreef op 29 januari 2014 @ 14:54:
[...]
Tja, in de vergeefse hoop dat mensen er wat van leren. Serieus, het staat heel erg dom en je zou er misschien ooit op afgerekend kunnen worden.
Ja ik denk idd dat ik er ooit door geliquideerd zal worden. Bedankt dat je probeert mij daar van te behoeden.
Heel nobel van je.
[...]
Tja, in de vergeefse hoop dat mensen er wat van leren. Serieus, het staat heel erg dom en je zou er misschien ooit op afgerekend kunnen worden.
Ja ik denk idd dat ik er ooit door geliquideerd zal worden. Bedankt dat je probeert mij daar van te behoeden.
Heel nobel van je.
woensdag 29 januari 2014 om 15:02
quote:boerderijgeit028 schreef op 29 januari 2014 @ 14:59:
Lieve Sweets, ik begrijp je frustratie en het is ook moeilijk om deze situatie zonder emoties te benaderen, zeker ook omdat je ziet dat jouw jongens hier onder lijden, en zijn manier van leven oneerlijk is ten opzichte van jouw levenstijl, maar daar heeft een rechter niets aan. Een rechter buigt zich puur en alleen over de feiten. Het gaat in de advocatuur namelijk niet om gelijk hebben, maar om gelijk krijgen. En hoe meer irrelevante zaken je erbij haalt, hoe kleiner de kans is dat je in het gelijk gesteld wordt.
Waarom, ik begrijp dat niet. Ze zijn al 12 jaar uit elkaar, hebben hele andere keuzes gemaakt in het leven en hij zou niet de vruchten mogen plukken van zijn , financieel, handiger keuzes?
Onzin!
Lieve Sweets, ik begrijp je frustratie en het is ook moeilijk om deze situatie zonder emoties te benaderen, zeker ook omdat je ziet dat jouw jongens hier onder lijden, en zijn manier van leven oneerlijk is ten opzichte van jouw levenstijl, maar daar heeft een rechter niets aan. Een rechter buigt zich puur en alleen over de feiten. Het gaat in de advocatuur namelijk niet om gelijk hebben, maar om gelijk krijgen. En hoe meer irrelevante zaken je erbij haalt, hoe kleiner de kans is dat je in het gelijk gesteld wordt.
Waarom, ik begrijp dat niet. Ze zijn al 12 jaar uit elkaar, hebben hele andere keuzes gemaakt in het leven en hij zou niet de vruchten mogen plukken van zijn , financieel, handiger keuzes?
Onzin!
woensdag 29 januari 2014 om 15:02
Ik snap markovic wel. Wat waar is van je verhaal en wat niet, daar heb ik geen idee van.
Maar je hebt nu de schijn tegen je, want je maakt je verhaal inderdaad steeds erger. Dan maak je jezelf 'verdacht'. Waardoor mensen sneller geneigd zijn je niet te geloven. Zeker de laatste toevoeging 'kruipend over de grond verstrikt raken in de lamp, omdat hij te dronken is om op zijn benen te staan.' Het lijkt of je het steeds erger moet maken om geloofwaardig te willen zijn.
Je topic begon over de KA en gaat nu over het alcoholprobleem van je ex...
En ben je echt gescheiden vanwege het autisme van je zoon? Correct me if I'm wrong, maar een simpel rekensommetje leert mij dat je kind 2 of 3 was ten tijde van de scheiding (want nu 15 jaar, 12 jaar geleden gescheiden)?
Lijkt me stug dat toen al duidelijk was dat hij autistisch was en als dat al zo was, dan hebben jullie wel enorme vaart achter de scheiding gezet... En niet heel veel moeite gedaan om er samen uit te komen, of wel?
Verder de alimentatie... Rechtszaken over alimentatie kunnen slopend zijn. Het blijft je bezig houden, het blijft unfair voelen en zeer waarschijnlijk schiet je er niks mee op. Dan heb je jezelf voor een paar duizend euro alleen maar ellende bezorgd... Ik denk echt niet dat je er meer uit gaat halen dan dat je nu krijgt.
Leg je erbij neer en neem de wijze woorden van consuela ter harte!
Maar je hebt nu de schijn tegen je, want je maakt je verhaal inderdaad steeds erger. Dan maak je jezelf 'verdacht'. Waardoor mensen sneller geneigd zijn je niet te geloven. Zeker de laatste toevoeging 'kruipend over de grond verstrikt raken in de lamp, omdat hij te dronken is om op zijn benen te staan.' Het lijkt of je het steeds erger moet maken om geloofwaardig te willen zijn.
Je topic begon over de KA en gaat nu over het alcoholprobleem van je ex...
En ben je echt gescheiden vanwege het autisme van je zoon? Correct me if I'm wrong, maar een simpel rekensommetje leert mij dat je kind 2 of 3 was ten tijde van de scheiding (want nu 15 jaar, 12 jaar geleden gescheiden)?
Lijkt me stug dat toen al duidelijk was dat hij autistisch was en als dat al zo was, dan hebben jullie wel enorme vaart achter de scheiding gezet... En niet heel veel moeite gedaan om er samen uit te komen, of wel?
Verder de alimentatie... Rechtszaken over alimentatie kunnen slopend zijn. Het blijft je bezig houden, het blijft unfair voelen en zeer waarschijnlijk schiet je er niks mee op. Dan heb je jezelf voor een paar duizend euro alleen maar ellende bezorgd... Ik denk echt niet dat je er meer uit gaat halen dan dat je nu krijgt.
Leg je erbij neer en neem de wijze woorden van consuela ter harte!
woensdag 29 januari 2014 om 15:03
quote:consuelabananahammok schreef op 29 januari 2014 @ 15:00:
[...]
Ja ik denk idd dat ik er ooit door geliquideerd zal worden. Bedankt dat je probeert mij daar van te behoeden.
Heel nobel van je.
Inderdaad, de taalpolitie wordt steeds fanatieker.
Laat ik het zo zeggen. Als ik jou zou moeten beoordelen voor enige functie waarbij taalbeheersing belangrijk is zou het toch echt een flink minpunt zijn.
[...]
Ja ik denk idd dat ik er ooit door geliquideerd zal worden. Bedankt dat je probeert mij daar van te behoeden.
Heel nobel van je.
Inderdaad, de taalpolitie wordt steeds fanatieker.
Laat ik het zo zeggen. Als ik jou zou moeten beoordelen voor enige functie waarbij taalbeheersing belangrijk is zou het toch echt een flink minpunt zijn.
woensdag 29 januari 2014 om 15:08
Waarom moet vader meebetalen aan een jas? Dat doet hij toch al door de kinderalimentatie te betalen? Je krijgt ook nog kinderbijslag, daar kunnen de merkkleren toch van betaald worden. Maar o wee als ex nieuwe dingen koopt, dat mag dan weer niet. En nu ex ook nog eens zwart afschilderen, want er wordt niet massaal gezegd dat TO meer kinderalimentatie moet krijgen om de door haar noodzakelijk geachte therapieën te betalen ( als ze noodzakelijk waren had je een PGB voor hem gekregen). Ik hoop dat je flink op je neus zult kijken en hij minder hoeft te betalen omdat jullie inkomen hoger is en jullie lasten in 2en gedeeld worden
woensdag 29 januari 2014 om 15:12
quote:markovic schreef op 29 januari 2014 @ 15:02:
[...]
Waarom, ik begrijp dat niet. Ze zijn al 12 jaar uit elkaar, hebben hele andere keuzes gemaakt in het leven en hij zou niet de vruchten mogen plukken van zijn , financieel, handiger keuzes?
Onzin!Voor ons is het onzin. Als we het objectief bekijken heb je uiteraard volkomen gelijk, maar haar mening en gevoel is subjectief. In haar ogen is het oneerlijk.
[...]
Waarom, ik begrijp dat niet. Ze zijn al 12 jaar uit elkaar, hebben hele andere keuzes gemaakt in het leven en hij zou niet de vruchten mogen plukken van zijn , financieel, handiger keuzes?
Onzin!Voor ons is het onzin. Als we het objectief bekijken heb je uiteraard volkomen gelijk, maar haar mening en gevoel is subjectief. In haar ogen is het oneerlijk.
woensdag 29 januari 2014 om 15:14
quote:markovic schreef op 29 januari 2014 @ 15:03:
[...]
Inderdaad, de taalpolitie wordt steeds fanatieker.
Laat ik het zo zeggen. Als ik jou zou moeten beoordelen voor enige functie waarbij taalbeheersing belangrijk is zou het toch echt een flink minpunt zijn.
Markovic,
Ik denk dat je je moet realiseren dat mensen hier niet aan het solliciteren zijn, nog in de schoolbanken zitten.
Ik schrijf hier in ieder geval voor vermaak en soms voor iemand een nuttige bijdrage te kunnen doen ( of er zelf eentje uit te halen)
Dus ik ram wat uit mijn toetsenbord, onder het genot van een kopje thee, meer nadenkend over de inhoud van wat ik aan iemand schrijf dan over de techniek van mijn tekst.
Zou ik wat schrijven waarvoor dat wel belangrijk is, dan let ik daar wel op. Maak je vooral geen zorgen over mij .
Ik ben maar een onbekende forummer.
lijkt mij onnodig je daar druk over te maken als ik daar ook niet expliciet om vraag.
[...]
Inderdaad, de taalpolitie wordt steeds fanatieker.
Laat ik het zo zeggen. Als ik jou zou moeten beoordelen voor enige functie waarbij taalbeheersing belangrijk is zou het toch echt een flink minpunt zijn.
Markovic,
Ik denk dat je je moet realiseren dat mensen hier niet aan het solliciteren zijn, nog in de schoolbanken zitten.
Ik schrijf hier in ieder geval voor vermaak en soms voor iemand een nuttige bijdrage te kunnen doen ( of er zelf eentje uit te halen)
Dus ik ram wat uit mijn toetsenbord, onder het genot van een kopje thee, meer nadenkend over de inhoud van wat ik aan iemand schrijf dan over de techniek van mijn tekst.
Zou ik wat schrijven waarvoor dat wel belangrijk is, dan let ik daar wel op. Maak je vooral geen zorgen over mij .
Ik ben maar een onbekende forummer.
lijkt mij onnodig je daar druk over te maken als ik daar ook niet expliciet om vraag.
woensdag 29 januari 2014 om 15:15
quote:gelukkigleven schreef op 29 januari 2014 @ 15:02:
En ben je echt gescheiden vanwege het autisme van je zoon? Correct me if I'm wrong, maar een simpel rekensommetje leert mij dat je kind 2 of 3 was ten tijde van de scheiding (want nu 15 jaar, 12 jaar geleden gescheiden)?
Lijkt me stug dat toen al duidelijk was dat hij autistisch was en als dat al zo was, dan hebben jullie wel enorme vaart achter de scheiding gezet... En niet heel veel moeite gedaan om er samen uit te komen, of wel?
Leg je erbij neer en neem de wijze woorden van consuela ter harte!
Mijn zoon was al vanaf de eerste week dat hij geboren is anders ja.
En ja lange tijd aan het zoeken geweest wat daarvoor zorgde. Echter in die zoektocht stond ik alleen. Ex vond dat het kind gewoon normaal moest doen. Toch reageerde hij als klein kindje al overal anders op. Dit zorgde voor spanningen want je zegt niet tegen een klein kindje dat hij normaal moet doen. Vlak na de geboorte van de 2e zijn we dan ook uit elkaar gegaan.
Mijn oudste zoon had geen band met zijn vader. Mijn 2e zoon zocht wel toenadering naar zijn vader wat nog meer spanningen opleverde want voor mijn ex was dit het bewijs dat het niet aan hem lag.
Op de kleuterschool werd eindelijk bekend dat hij autisme had, maar toen zaten we al een tijdje in de medische molen.
Dus ja het autisme van mijn zoon was wel degelijk de reden. Ik koos namelijk voor mijn kind.
En ben je echt gescheiden vanwege het autisme van je zoon? Correct me if I'm wrong, maar een simpel rekensommetje leert mij dat je kind 2 of 3 was ten tijde van de scheiding (want nu 15 jaar, 12 jaar geleden gescheiden)?
Lijkt me stug dat toen al duidelijk was dat hij autistisch was en als dat al zo was, dan hebben jullie wel enorme vaart achter de scheiding gezet... En niet heel veel moeite gedaan om er samen uit te komen, of wel?
Leg je erbij neer en neem de wijze woorden van consuela ter harte!
Mijn zoon was al vanaf de eerste week dat hij geboren is anders ja.
En ja lange tijd aan het zoeken geweest wat daarvoor zorgde. Echter in die zoektocht stond ik alleen. Ex vond dat het kind gewoon normaal moest doen. Toch reageerde hij als klein kindje al overal anders op. Dit zorgde voor spanningen want je zegt niet tegen een klein kindje dat hij normaal moet doen. Vlak na de geboorte van de 2e zijn we dan ook uit elkaar gegaan.
Mijn oudste zoon had geen band met zijn vader. Mijn 2e zoon zocht wel toenadering naar zijn vader wat nog meer spanningen opleverde want voor mijn ex was dit het bewijs dat het niet aan hem lag.
Op de kleuterschool werd eindelijk bekend dat hij autisme had, maar toen zaten we al een tijdje in de medische molen.
Dus ja het autisme van mijn zoon was wel degelijk de reden. Ik koos namelijk voor mijn kind.
woensdag 29 januari 2014 om 15:18
quote:boerderijgeit028 schreef op 29 januari 2014 @ 15:12:
[...]
Voor ons is het onzin. Als we het objectief bekijken heb je uiteraard volkomen gelijk, maar haar mening en gevoel is subjectief. In haar ogen is het oneerlijk.Ik vind het oneerlijk richting mijn kinderen ja. Alimentatie geef ik niet aan mijzelf uit. Dan had ik in het verleden wel partneralimentatie gevraagd, maar dat heb ik niet.
[...]
Voor ons is het onzin. Als we het objectief bekijken heb je uiteraard volkomen gelijk, maar haar mening en gevoel is subjectief. In haar ogen is het oneerlijk.Ik vind het oneerlijk richting mijn kinderen ja. Alimentatie geef ik niet aan mijzelf uit. Dan had ik in het verleden wel partneralimentatie gevraagd, maar dat heb ik niet.
woensdag 29 januari 2014 om 15:24
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 15:18:
[...]
Ik vind het oneerlijk richting mijn kinderen ja. Alimentatie geef ik niet aan mijzelf uit. Dan had ik in het verleden wel partneralimentatie gevraagd, maar dat heb ik niet.Het is ook geen aanval Sweets. Ik ben ook niet van mening dat je het aan jezelf zou uitgeven, maar nogmaals het gaat om feiten voor een rechter. Een rechter heeft er niets aan dat jij het oneerlijk vindt dat hij maar 150,- per kind betaalt en het overige aan (in jouw ogen) niet relevante zaken besteedt. Een rechter zal dit ook niet in zijn overweging meenemen.
[...]
Ik vind het oneerlijk richting mijn kinderen ja. Alimentatie geef ik niet aan mijzelf uit. Dan had ik in het verleden wel partneralimentatie gevraagd, maar dat heb ik niet.Het is ook geen aanval Sweets. Ik ben ook niet van mening dat je het aan jezelf zou uitgeven, maar nogmaals het gaat om feiten voor een rechter. Een rechter heeft er niets aan dat jij het oneerlijk vindt dat hij maar 150,- per kind betaalt en het overige aan (in jouw ogen) niet relevante zaken besteedt. Een rechter zal dit ook niet in zijn overweging meenemen.
woensdag 29 januari 2014 om 15:27
Lieve Sweet,
Het is ook allemaal erg oneerlijk. En in dit Topic zitten meer ervaringsdeskundige dan jij denkt. Maar weet je wat het is? De meeste ervaringsdeskundige (waaronder ik) zijn hier al eens doorheen gegaan. En er achter gekomen dat het je allemaal niets brengt. Blijf je kinderen faciliteren, blijf je ex inlichten over alles (ook al interesseert hem het niets). ZIJN problem. Jij hebt het allerbeste met je kids voor en daar zullen ze je later echt dankbaar voor zijn.
JIJ moet je kinderen groot brengen. Zo goed mogelijk en dat is moeilijk in een gescheiden situatie. Wat je ex doet, moet hij zelf weten. En als hij echt een gevaar is voor de kinderen moet je stappen gaan ondernemen. Anders laten gaan. (Een beetje therapie kan daarbij helpen )
Het is ook allemaal erg oneerlijk. En in dit Topic zitten meer ervaringsdeskundige dan jij denkt. Maar weet je wat het is? De meeste ervaringsdeskundige (waaronder ik) zijn hier al eens doorheen gegaan. En er achter gekomen dat het je allemaal niets brengt. Blijf je kinderen faciliteren, blijf je ex inlichten over alles (ook al interesseert hem het niets). ZIJN problem. Jij hebt het allerbeste met je kids voor en daar zullen ze je later echt dankbaar voor zijn.
JIJ moet je kinderen groot brengen. Zo goed mogelijk en dat is moeilijk in een gescheiden situatie. Wat je ex doet, moet hij zelf weten. En als hij echt een gevaar is voor de kinderen moet je stappen gaan ondernemen. Anders laten gaan. (Een beetje therapie kan daarbij helpen )
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
woensdag 29 januari 2014 om 15:30
Sweets,
Ik denk dat het je helemaal niet om het geld gaat.
Ben je niet gewoon moe?
Moe dat je al zoveel jaren er alleen voor staat?
Je zoekt iets om je aan vast te klampen om hem ook ergens voor verantwoordelijk te houden, want voor het emotionele deel zal je geen grip op hem krijgen.
Dit is wellicht je enige strohalm om dat nare gevoel een beetje te temmen.
Ik denk echt dat ook dat je niet gaat helpen, dit gevoel kwijt te raken.
Je zal vrede met de situatie moeten gaan krijgen en dat heeft alles met loslaten te maken en verwerken wat niet is wat je had gehoopt.
Ook voor je man zal het fijner zijn als je dit los gaat laten ( of misschien moet je man hetzelfde gaan doen)
Je blijft anders ruis houden binnen je relatie en je leven en geeft je ex daarmee teveel invloed op je emotie en gemoedstoestand.
Niet doen.
Daar blijf je alleen boos en ongelukkig door.
Neem het heft in eigen handen!
Raak je overbelast door alle zorg die je moet verlenen, ga kijken hoe je ruimte voor jezelf kan creeeren om wat ontspanning te krijgen.
Misschien is er een praktijkondersteuner aanwezig bij je huisarts waar je mee kan praten en die met je mee kan kijken hoe je dit beter in balans kan krijgen?
Zoek naar potjes die je kan aanspreken voor de handicaps van je zonen om hun zorg te betalen.
Wie weet waar je recht op hebt . Ook de vergoeding van de medicijnen door een andere zorgverzekering is een goede tip, kan dat niet alsnog voor februari overstappen? kan je dit niet bespreken met je verzekering?
Kennis is macht, en geeft je weer het gevoel dat je grip op de situatie krijgt.
Maar zorg ook echt dat je letterlijk weer wat steviger in je schoenen komt te staan door ook goed voor jezelf te zorgen.
Ik denk dat het je helemaal niet om het geld gaat.
Ben je niet gewoon moe?
Moe dat je al zoveel jaren er alleen voor staat?
Je zoekt iets om je aan vast te klampen om hem ook ergens voor verantwoordelijk te houden, want voor het emotionele deel zal je geen grip op hem krijgen.
Dit is wellicht je enige strohalm om dat nare gevoel een beetje te temmen.
Ik denk echt dat ook dat je niet gaat helpen, dit gevoel kwijt te raken.
Je zal vrede met de situatie moeten gaan krijgen en dat heeft alles met loslaten te maken en verwerken wat niet is wat je had gehoopt.
Ook voor je man zal het fijner zijn als je dit los gaat laten ( of misschien moet je man hetzelfde gaan doen)
Je blijft anders ruis houden binnen je relatie en je leven en geeft je ex daarmee teveel invloed op je emotie en gemoedstoestand.
Niet doen.
Daar blijf je alleen boos en ongelukkig door.
Neem het heft in eigen handen!
Raak je overbelast door alle zorg die je moet verlenen, ga kijken hoe je ruimte voor jezelf kan creeeren om wat ontspanning te krijgen.
Misschien is er een praktijkondersteuner aanwezig bij je huisarts waar je mee kan praten en die met je mee kan kijken hoe je dit beter in balans kan krijgen?
Zoek naar potjes die je kan aanspreken voor de handicaps van je zonen om hun zorg te betalen.
Wie weet waar je recht op hebt . Ook de vergoeding van de medicijnen door een andere zorgverzekering is een goede tip, kan dat niet alsnog voor februari overstappen? kan je dit niet bespreken met je verzekering?
Kennis is macht, en geeft je weer het gevoel dat je grip op de situatie krijgt.
Maar zorg ook echt dat je letterlijk weer wat steviger in je schoenen komt te staan door ook goed voor jezelf te zorgen.
woensdag 29 januari 2014 om 15:42
Tuurlijk ben ik ook moe. Ik voed de kinderen op. Hij niet. Als ik hem een keer aanspreek dat de kids opvoeden ook in het weekend moet plaatsvinden krijg ik als antwoord ja maar ik zie ze zo weinig. En ja dat snap ik dan ook wel maar het schiet niet op als ik ze na een weekend weer in het gareel moet brengen omdat hier echt gewoon regels gelden.
Het is zijn gemakzucht die mij voornamelijk irriteert.
Ik geef aan dat mijn oudste 1 maal met de trein moet vanaf breda omdat ik feest heb van de familie.
2e zoon kiest ervoor met mij naar het feest te gaan. Einde van het feest wordt ik opgebeld... de treinen rijden niet vanaf een bepaald station en ik heb geen zin om helemaal mee te moeten.
Ik heb mijn zoon aan de lijn gevraagd en hem verteld wat hij moet doen en hoe hij thuis komt. Hij is 15 en weet het echt wel hoor.
Maar ik erger me dan wel aan het feit dat ex van mij verwacht dat ik alsnog in de auto stap om mijn zoon te halen omdat hij dat half uurtje om teveel vind.
En zo erger ik me idd ook aan het feit dat hij geen verhoging betaald. Ben daar wel klaar mee eigenlijk.
Ik hoef geen 500 euro alimentatie, echt niet. Wel wil ik dat hij het bedrag betaald dat hij volgens de verhoging zou moeten betalen. Hij staat niet boven de wet ookal vind hij van wel.
Het is zijn gemakzucht die mij voornamelijk irriteert.
Ik geef aan dat mijn oudste 1 maal met de trein moet vanaf breda omdat ik feest heb van de familie.
2e zoon kiest ervoor met mij naar het feest te gaan. Einde van het feest wordt ik opgebeld... de treinen rijden niet vanaf een bepaald station en ik heb geen zin om helemaal mee te moeten.
Ik heb mijn zoon aan de lijn gevraagd en hem verteld wat hij moet doen en hoe hij thuis komt. Hij is 15 en weet het echt wel hoor.
Maar ik erger me dan wel aan het feit dat ex van mij verwacht dat ik alsnog in de auto stap om mijn zoon te halen omdat hij dat half uurtje om teveel vind.
En zo erger ik me idd ook aan het feit dat hij geen verhoging betaald. Ben daar wel klaar mee eigenlijk.
Ik hoef geen 500 euro alimentatie, echt niet. Wel wil ik dat hij het bedrag betaald dat hij volgens de verhoging zou moeten betalen. Hij staat niet boven de wet ookal vind hij van wel.
woensdag 29 januari 2014 om 15:51
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 15:42:
Tuurlijk ben ik ook moe. Ik voed de kinderen op. Hij niet. Als ik hem een keer aanspreek dat de kids opvoeden ook in het weekend moet plaatsvinden krijg ik als antwoord ja maar ik zie ze zo weinig. En ja dat snap ik dan ook wel maar het schiet niet op als ik ze na een weekend weer in het gareel moet brengen omdat hier echt gewoon regels gelden.
Het is zijn gemakzucht die mij voornamelijk irriteert.
Ik geef aan dat mijn oudste 1 maal met de trein moet vanaf breda omdat ik feest heb van de familie.
2e zoon kiest ervoor met mij naar het feest te gaan. Einde van het feest wordt ik opgebeld... de treinen rijden niet vanaf een bepaald station en ik heb geen zin om helemaal mee te moeten.
Ik heb mijn zoon aan de lijn gevraagd en hem verteld wat hij moet doen en hoe hij thuis komt. Hij is 15 en weet het echt wel hoor.
Maar ik erger me dan wel aan het feit dat ex van mij verwacht dat ik alsnog in de auto stap om mijn zoon te halen omdat hij dat half uurtje om teveel vind.
En zo erger ik me idd ook aan het feit dat hij geen verhoging betaald. Ben daar wel klaar mee eigenlijk.
Ik hoef geen 500 euro alimentatie, echt niet. Wel wil ik dat hij het bedrag betaald dat hij volgens de verhoging zou moeten betalen. Hij staat niet boven de wet ookal vind hij van wel.
Je maakt gewoon jezelf doodmoe zo. Je ex is hoe hij is en dat gaat echt niet veranderen, maak je daar dan ook niet druk om.
Als jij, om een eventuele verhoging van de KA af te dwingen, een rechtszaak wil gaan voeren, ga vooral je gang. Het is echter zeer waarschijnlijk dat dat je meer kost, financieel en emotioneel, dan het je oplevert, en, belangrijker nog, goede kans dat je kinderen er onder gaan lijden. Jij vindt het oneerlijk? Tja, het leven is oneerlijk.
Je bent een volwassen vrouw, dat zou je onderhand moeten weten.
Tuurlijk ben ik ook moe. Ik voed de kinderen op. Hij niet. Als ik hem een keer aanspreek dat de kids opvoeden ook in het weekend moet plaatsvinden krijg ik als antwoord ja maar ik zie ze zo weinig. En ja dat snap ik dan ook wel maar het schiet niet op als ik ze na een weekend weer in het gareel moet brengen omdat hier echt gewoon regels gelden.
Het is zijn gemakzucht die mij voornamelijk irriteert.
Ik geef aan dat mijn oudste 1 maal met de trein moet vanaf breda omdat ik feest heb van de familie.
2e zoon kiest ervoor met mij naar het feest te gaan. Einde van het feest wordt ik opgebeld... de treinen rijden niet vanaf een bepaald station en ik heb geen zin om helemaal mee te moeten.
Ik heb mijn zoon aan de lijn gevraagd en hem verteld wat hij moet doen en hoe hij thuis komt. Hij is 15 en weet het echt wel hoor.
Maar ik erger me dan wel aan het feit dat ex van mij verwacht dat ik alsnog in de auto stap om mijn zoon te halen omdat hij dat half uurtje om teveel vind.
En zo erger ik me idd ook aan het feit dat hij geen verhoging betaald. Ben daar wel klaar mee eigenlijk.
Ik hoef geen 500 euro alimentatie, echt niet. Wel wil ik dat hij het bedrag betaald dat hij volgens de verhoging zou moeten betalen. Hij staat niet boven de wet ookal vind hij van wel.
Je maakt gewoon jezelf doodmoe zo. Je ex is hoe hij is en dat gaat echt niet veranderen, maak je daar dan ook niet druk om.
Als jij, om een eventuele verhoging van de KA af te dwingen, een rechtszaak wil gaan voeren, ga vooral je gang. Het is echter zeer waarschijnlijk dat dat je meer kost, financieel en emotioneel, dan het je oplevert, en, belangrijker nog, goede kans dat je kinderen er onder gaan lijden. Jij vindt het oneerlijk? Tja, het leven is oneerlijk.
Je bent een volwassen vrouw, dat zou je onderhand moeten weten.
woensdag 29 januari 2014 om 16:01
Echt Sweet ik begrijp je gevoel, en je hebt gelijk dat hij niet boven de wet staat.
Het is alleen een feit dat jullie de zaken tijdens de scheiding niet op een zakelijke en wettelijke manier hebben geregeld en daar pluk je nu de wrange vruchten van.
Nogmaals, wil je je recht halen hou er dan rekening mee dat het je veel geld gaat kosten wat op kan lopen tot wel 4000 euro aan advocaatkosten en griffiekosten. Je zal geen recht hebben op toevoeging, dus dat betaal je uit eigen zak.
Je hebt geen garantie dat je daadwerkelijk meer alimentatie zal krijgen.
Niets zo grillig als de uitspraken van de rechtbank helaas.
Het kan zo een jaar gaan duren voordat je een uitspraak in je zak hebt en het kan je finaal uitputten. Er komt namelijk een hoop emotie bij kijken en je ex zal gaan stuiteren.
Is het je dat waard? Maak dan een afspraak bij een advocaat en laat je goed voorlichten.
Let wel, voor advocaten ben je niets meer dan een rechtzaak en dus geld in het laatje.
Realiseer je ook dat indirect je kinderen ook hinder van de rechtzaak kunnen hebben.
Misschien wel meer dan de paar tientjes die je ex niet betaalt.
Ik wil het geld echt niet bagatelliseren, het kan noodzakelijk kwaad zijn. Probeer de afweging zorgvuldig te maken of het echt het geld is wat nodig is of dat het een gevoelskwestie is die je wellicht op een andere ( betere? ) manier kan beteugelen.
Sterkte met alles.
Het is alleen een feit dat jullie de zaken tijdens de scheiding niet op een zakelijke en wettelijke manier hebben geregeld en daar pluk je nu de wrange vruchten van.
Nogmaals, wil je je recht halen hou er dan rekening mee dat het je veel geld gaat kosten wat op kan lopen tot wel 4000 euro aan advocaatkosten en griffiekosten. Je zal geen recht hebben op toevoeging, dus dat betaal je uit eigen zak.
Je hebt geen garantie dat je daadwerkelijk meer alimentatie zal krijgen.
Niets zo grillig als de uitspraken van de rechtbank helaas.
Het kan zo een jaar gaan duren voordat je een uitspraak in je zak hebt en het kan je finaal uitputten. Er komt namelijk een hoop emotie bij kijken en je ex zal gaan stuiteren.
Is het je dat waard? Maak dan een afspraak bij een advocaat en laat je goed voorlichten.
Let wel, voor advocaten ben je niets meer dan een rechtzaak en dus geld in het laatje.
Realiseer je ook dat indirect je kinderen ook hinder van de rechtzaak kunnen hebben.
Misschien wel meer dan de paar tientjes die je ex niet betaalt.
Ik wil het geld echt niet bagatelliseren, het kan noodzakelijk kwaad zijn. Probeer de afweging zorgvuldig te maken of het echt het geld is wat nodig is of dat het een gevoelskwestie is die je wellicht op een andere ( betere? ) manier kan beteugelen.
Sterkte met alles.
woensdag 29 januari 2014 om 16:12
quote:tekenis schreef op 29 januari 2014 @ 11:49:
Ah, de kinderen komen dus ook alleen nog maar voor het geld
TO, weet je wat het probleem is voor mij in dit topic? Er komt steeds meer bij, het wordt steeds erger en je ex steeds ellendiger. Het voelt aan als eruit lullen en vooral de schuld geven. Ik hoop dat ik het mis is en dat dit niet iets is wat jij je kinderen aandoet.
Ik kan niet inschatten of je ex zo een ellendeling is zoals jij omschrijft. Je komt wat dat betreft onbetrouwbaar over, simpelweg omdat je het schrijven naar je hand lijkt te zetten.
Maar goed, doe die herberekening.
Gatverdamme wat kun jij doordrammen zeg. Hoe vaak wou je nog je eigen mening erdoor drukken? TO heeft het nu wel gehoord.
TO, jouw kinderen zien nu ze wat ouder worden zelf wat pa voor e over heeft. Als ze er tegen jou over klagen dan zou ik zeggen dat ze die klachten bij pa moeten uiten. En je er verre van houden. Pa komt zichzelf nog wel tegen als de kinderen volwassen zijn en eens het gesprek aangaan met hem. Ben benieuwd trouwens wat je advo vrijdag gaat zeggen. En ook of je er op vooruit of achteruit zal gaan. Hopelijk ga je het posten. Succes in ieder geval.
Ah, de kinderen komen dus ook alleen nog maar voor het geld
TO, weet je wat het probleem is voor mij in dit topic? Er komt steeds meer bij, het wordt steeds erger en je ex steeds ellendiger. Het voelt aan als eruit lullen en vooral de schuld geven. Ik hoop dat ik het mis is en dat dit niet iets is wat jij je kinderen aandoet.
Ik kan niet inschatten of je ex zo een ellendeling is zoals jij omschrijft. Je komt wat dat betreft onbetrouwbaar over, simpelweg omdat je het schrijven naar je hand lijkt te zetten.
Maar goed, doe die herberekening.
Gatverdamme wat kun jij doordrammen zeg. Hoe vaak wou je nog je eigen mening erdoor drukken? TO heeft het nu wel gehoord.
TO, jouw kinderen zien nu ze wat ouder worden zelf wat pa voor e over heeft. Als ze er tegen jou over klagen dan zou ik zeggen dat ze die klachten bij pa moeten uiten. En je er verre van houden. Pa komt zichzelf nog wel tegen als de kinderen volwassen zijn en eens het gesprek aangaan met hem. Ben benieuwd trouwens wat je advo vrijdag gaat zeggen. En ook of je er op vooruit of achteruit zal gaan. Hopelijk ga je het posten. Succes in ieder geval.
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
woensdag 29 januari 2014 om 16:40
Nouja 1 voordeel heb ik iig.
Mijn ex schrikt meestal van een brief van een advocaat dus er is kans op dat het geen grote rechtszaak hoeft te worden maar dat hij akkoord gaat met een voorstel die dan bij de rechtbank ingediend kan worden.
Dit zou betekenen dat het me geld gaat kosten maar niet overdreven veel.
Wel wil ik dat de advocaat hem op die jaarlijkse verhoging wijst en dat hij die achterstand wel moet betalen iig.
Ik laat jullie vrijdag weten hoe het is gegaan
Mijn ex schrikt meestal van een brief van een advocaat dus er is kans op dat het geen grote rechtszaak hoeft te worden maar dat hij akkoord gaat met een voorstel die dan bij de rechtbank ingediend kan worden.
Dit zou betekenen dat het me geld gaat kosten maar niet overdreven veel.
Wel wil ik dat de advocaat hem op die jaarlijkse verhoging wijst en dat hij die achterstand wel moet betalen iig.
Ik laat jullie vrijdag weten hoe het is gegaan
woensdag 29 januari 2014 om 16:51
Hou er rekening mee dat je de tot op heden opgelopen achterstand niet meer gevorderd krijgt.
1 Je hebt geen officiele alimentatieregeling, maar een mondelinge afspraak.
2 Je had zelf ieder jaar een verzoek bij je ex voor 1 januari moeten indienen voor de aanpassing van de alimenatie op basis van de indexering.
Ik hoop voor je dat een brief van de advocaat voldoende gaat zijn en dat je het nu bij de rechtbank officieel kan gaan maken. Dat het je de rust gaat geven die je denkt te krijgen.
1 Je hebt geen officiele alimentatieregeling, maar een mondelinge afspraak.
2 Je had zelf ieder jaar een verzoek bij je ex voor 1 januari moeten indienen voor de aanpassing van de alimenatie op basis van de indexering.
Ik hoop voor je dat een brief van de advocaat voldoende gaat zijn en dat je het nu bij de rechtbank officieel kan gaan maken. Dat het je de rust gaat geven die je denkt te krijgen.
woensdag 29 januari 2014 om 17:05
Ik heb wel een officiele alimentatie regeling, alleen niet voor het bedrag wat hij betaalde.
Dit is aangepast mondeling toen hij eenmaal begon te betalen.
De eerste 3 jaar stond er een bedrag van 121 euro per kind die hij niet betaalde. Daarna ben ik naar een advocaat geweest die hem een brief schreef dat ik nu toch wel een keer mijn alimentatie gestort wilde hebben en dat er graag een kleine verhoging van het bedrag gezien wilde worden ivm dat mijn huidige partner (waar ik toen enkel mee samenwoonde zonder papieren) nu geheel financieel zorgde voor zijn kinderen.
Hij is toen 300 euro per maand gaan overmaken, altijd onder vermelding alimentatie. Hij heeft alleen nooit de advocaat geantwoord dus het is niet vastgelegd, maar die 242 staat wel bij de rechter hoor.
Dit is aangepast mondeling toen hij eenmaal begon te betalen.
De eerste 3 jaar stond er een bedrag van 121 euro per kind die hij niet betaalde. Daarna ben ik naar een advocaat geweest die hem een brief schreef dat ik nu toch wel een keer mijn alimentatie gestort wilde hebben en dat er graag een kleine verhoging van het bedrag gezien wilde worden ivm dat mijn huidige partner (waar ik toen enkel mee samenwoonde zonder papieren) nu geheel financieel zorgde voor zijn kinderen.
Hij is toen 300 euro per maand gaan overmaken, altijd onder vermelding alimentatie. Hij heeft alleen nooit de advocaat geantwoord dus het is niet vastgelegd, maar die 242 staat wel bij de rechter hoor.
woensdag 29 januari 2014 om 17:13
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 17:05:
Ik heb wel een officiele alimentatie regeling, alleen niet voor het bedrag wat hij betaalde.
Dit is aangepast mondeling toen hij eenmaal begon te betalen.
De eerste 3 jaar stond er een bedrag van 121 euro per kind die hij niet betaalde. Daarna ben ik naar een advocaat geweest die hem een brief schreef dat ik nu toch wel een keer mijn alimentatie gestort wilde hebben en dat er graag een kleine verhoging van het bedrag gezien wilde worden ivm dat mijn huidige partner (waar ik toen enkel mee samenwoonde zonder papieren) nu geheel financieel zorgde voor zijn kinderen.
Hij is toen 300 euro per maand gaan overmaken, altijd onder vermelding alimentatie. Hij heeft alleen nooit de advocaat geantwoord dus het is niet vastgelegd, maar die 242 staat wel bij de rechter hoor.
Oke, dan heb ik dat deel verkeerd begrepen.
Een advocaat kan je beter voorlichten uiteraard dan dat wij hier kunnen.
We zijn ervaringsdeskundigen maar geen advocaten.
Laat je goed informeren.
Nogmaals sterkte.
Ik heb wel een officiele alimentatie regeling, alleen niet voor het bedrag wat hij betaalde.
Dit is aangepast mondeling toen hij eenmaal begon te betalen.
De eerste 3 jaar stond er een bedrag van 121 euro per kind die hij niet betaalde. Daarna ben ik naar een advocaat geweest die hem een brief schreef dat ik nu toch wel een keer mijn alimentatie gestort wilde hebben en dat er graag een kleine verhoging van het bedrag gezien wilde worden ivm dat mijn huidige partner (waar ik toen enkel mee samenwoonde zonder papieren) nu geheel financieel zorgde voor zijn kinderen.
Hij is toen 300 euro per maand gaan overmaken, altijd onder vermelding alimentatie. Hij heeft alleen nooit de advocaat geantwoord dus het is niet vastgelegd, maar die 242 staat wel bij de rechter hoor.
Oke, dan heb ik dat deel verkeerd begrepen.
Een advocaat kan je beter voorlichten uiteraard dan dat wij hier kunnen.
We zijn ervaringsdeskundigen maar geen advocaten.
Laat je goed informeren.
Nogmaals sterkte.
woensdag 29 januari 2014 om 17:36
quote:sweets35 schreef op 29 januari 2014 @ 16:40:
Nouja 1 voordeel heb ik iig.
Mijn ex schrikt meestal van een brief van een advocaat dus er is kans op dat het geen grote rechtszaak hoeft te worden maar dat hij akkoord gaat met een voorstel die dan bij de rechtbank ingediend kan worden.
Dit zou betekenen dat het me geld gaat kosten maar niet overdreven veel.
Wel wil ik dat de advocaat hem op die jaarlijkse verhoging wijst en dat hij die achterstand wel moet betalen iig.
Ik laat jullie vrijdag weten hoe het is gegaan
Dat weet je niet. Dat hij een keer zo heeft gereageerd, wil niet zeggen dat hij nu ook weer zo reageert. Verkijk je er niet op.
Laat eerst je advocaat eens berekenen of het realistisch is om hiervoor een rechtzaak aan te spannen. Met een inkomen bij benadering gaat dat wel lukken.
Want zoals Consuela zegt, dit zijn gewoon rotdingen. Het kost bakken vol negatieve energie, komt een hoop gedoe bij en de uitkomst kan tegenvallen.
Nouja 1 voordeel heb ik iig.
Mijn ex schrikt meestal van een brief van een advocaat dus er is kans op dat het geen grote rechtszaak hoeft te worden maar dat hij akkoord gaat met een voorstel die dan bij de rechtbank ingediend kan worden.
Dit zou betekenen dat het me geld gaat kosten maar niet overdreven veel.
Wel wil ik dat de advocaat hem op die jaarlijkse verhoging wijst en dat hij die achterstand wel moet betalen iig.
Ik laat jullie vrijdag weten hoe het is gegaan
Dat weet je niet. Dat hij een keer zo heeft gereageerd, wil niet zeggen dat hij nu ook weer zo reageert. Verkijk je er niet op.
Laat eerst je advocaat eens berekenen of het realistisch is om hiervoor een rechtzaak aan te spannen. Met een inkomen bij benadering gaat dat wel lukken.
Want zoals Consuela zegt, dit zijn gewoon rotdingen. Het kost bakken vol negatieve energie, komt een hoop gedoe bij en de uitkomst kan tegenvallen.
