Geld & Recht
alle pijlers
Alles afgepakt!
donderdag 30 januari 2014 om 09:29
Het gaat over een kennis die al 30 jaar bij hetzelfde bedrijf werkt. Zijn vrouw is een half jaar geleden overleden en een half jaar ziek geweest. Hij ging iedere dag eerder weg van zijn bedrijf. Daar werd gezegd dat hij zich geen zorgen moest maken om zijn uren. Het personeel moest ook al 40 uur onbetaald werken omdat het slechter met het bedrijf ging. Toen zijn vrouw was overleden werd hem pas verteld dat hij zorgverlof had aan kunnen vragen. Nu in januari wordt de rekening gepresenteerd. Alle over uren die hij nog had zijn weg. Alle vakantiedagen en ook geen vakantiedagen meer voor dit jaar en buiten dat moet hij waarschijnlijk ook nog die 40 uur onbetaald werken. Wat een fantastische meedenkende baas heb je dan in een tijd dat je zelf zo diep in het verdriet zit en dan ook nog een schop na krijgt.
Mag dit allemaal! Hoop dat iemand me iets meer kan vertellen over zijn rechten.
Mag dit allemaal! Hoop dat iemand me iets meer kan vertellen over zijn rechten.
donderdag 30 januari 2014 om 12:44
Ik ben het met degenen die schrijven dat hij natuurlijk niet zomaar 'gratis' die uren kan krijgen, maar doordat er geen afspraken zijn vastgelegd, ook door de werkgever die dit had moeten doen en er op dat moment zakelijker in stond dan werknemer, is er nu verwarring over de wijze waarop die uren nu verantwoord moeten worden.
Als dan ook nog eens die dagen voor dit jaar worden afgepakt (wat ik ook niet helemaal snap) en je ook 40 uur niet betaald krijgt dan komt het allemaal wel ruw op je dak vallen.
Als dan ook nog eens die dagen voor dit jaar worden afgepakt (wat ik ook niet helemaal snap) en je ook 40 uur niet betaald krijgt dan komt het allemaal wel ruw op je dak vallen.
I can explain it to you, but I can't understand it for you
donderdag 30 januari 2014 om 12:55
Dit is duidelijk een miscommunicatie geweest. Wat ik erg vind is dat de werkgever blijkbaar nooit eens de tijd heeft genomen voor een persoonlijk gesprek. Dan had hij kunnen aangeven dat de verlofuren inmiddels opgemaakt waren en dat de uren van 2014 aangesproken moesten worden. Nog netter zou zijn geweest om veel eerder aan de bel te trekken. Je snapt toch wel dat iemand in zulke omstandigheden juist hard zijn verlofdagen nodig heeft, en dat hij door de omstandigheden misschien niet in de gaten heeft hoe snel die erdoorheen gaan. Dan zou dit misverstand al veel eerder uit de wereld zijn geweest.
donderdag 30 januari 2014 om 13:37
donderdag 30 januari 2014 om 14:00
quote:meivogel schreef op 30 januari 2014 @ 12:55:
Dit is duidelijk een miscommunicatie geweest. Wat ik erg vind is dat de werkgever blijkbaar nooit eens de tijd heeft genomen voor een persoonlijk gesprek. Dan had hij kunnen aangeven dat de verlofuren inmiddels opgemaakt waren en dat de uren van 2014 aangesproken moesten worden. Nog netter zou zijn geweest om veel eerder aan de bel te trekken. Je snapt toch wel dat iemand in zulke omstandigheden juist hard zijn verlofdagen nodig heeft, en dat hij door de omstandigheden misschien niet in de gaten heeft hoe snel die erdoorheen gaan. Dan zou dit misverstand al veel eerder uit de wereld zijn geweest.
Jullie hebben nog nooit een bedrijf gehad op de rand van de afgrond.
Echt, dan heb je ook niet heel veel hersenruimte meer over om aan andere dingen te denken. Slapeloze nachten, op van de spanning.
Leveranciers die gaan dreigen niet meer te leveren, de belastingdienst die betaald moet worden, huur.
Eerlijk gezegd denk ik dat werkgever ongeveer net zo zakelijk en rationeel bezig was in deze zaak als de werknemer.
Dit is duidelijk een miscommunicatie geweest. Wat ik erg vind is dat de werkgever blijkbaar nooit eens de tijd heeft genomen voor een persoonlijk gesprek. Dan had hij kunnen aangeven dat de verlofuren inmiddels opgemaakt waren en dat de uren van 2014 aangesproken moesten worden. Nog netter zou zijn geweest om veel eerder aan de bel te trekken. Je snapt toch wel dat iemand in zulke omstandigheden juist hard zijn verlofdagen nodig heeft, en dat hij door de omstandigheden misschien niet in de gaten heeft hoe snel die erdoorheen gaan. Dan zou dit misverstand al veel eerder uit de wereld zijn geweest.
Jullie hebben nog nooit een bedrijf gehad op de rand van de afgrond.
Echt, dan heb je ook niet heel veel hersenruimte meer over om aan andere dingen te denken. Slapeloze nachten, op van de spanning.
Leveranciers die gaan dreigen niet meer te leveren, de belastingdienst die betaald moet worden, huur.
Eerlijk gezegd denk ik dat werkgever ongeveer net zo zakelijk en rationeel bezig was in deze zaak als de werknemer.
donderdag 30 januari 2014 om 18:05
quote:noreservations schreef op 30 januari 2014 @ 14:00:
[...]
Jullie hebben nog nooit een bedrijf gehad op de rand van de afgrond.
Echt, dan heb je ook niet heel veel hersenruimte meer over om aan andere dingen te denken. Slapeloze nachten, op van de spanning.
Leveranciers die gaan dreigen niet meer te leveren, de belastingdienst die betaald moet worden, huur.
Eerlijk gezegd denk ik dat werkgever ongeveer net zo zakelijk en rationeel bezig was in deze zaak als de werknemer.Dat kan ik me best voorstellen en dat is erg. Maar juist dan zou hij zich toch wel wat coulanter kunnen opstellen. Op de schaal van "erg" is je partner verliezen toch nog wel wat heftiger, dat zou hij zich ook kunnen realiseren.
[...]
Jullie hebben nog nooit een bedrijf gehad op de rand van de afgrond.
Echt, dan heb je ook niet heel veel hersenruimte meer over om aan andere dingen te denken. Slapeloze nachten, op van de spanning.
Leveranciers die gaan dreigen niet meer te leveren, de belastingdienst die betaald moet worden, huur.
Eerlijk gezegd denk ik dat werkgever ongeveer net zo zakelijk en rationeel bezig was in deze zaak als de werknemer.Dat kan ik me best voorstellen en dat is erg. Maar juist dan zou hij zich toch wel wat coulanter kunnen opstellen. Op de schaal van "erg" is je partner verliezen toch nog wel wat heftiger, dat zou hij zich ook kunnen realiseren.
donderdag 30 januari 2014 om 18:13
@meivogel
Ik was het eens met je stelling dat de communicatie beter had gekund.
Natuurlijk is het verliezen van een dierbare een van de verschrikkelijkste dingen die je kan overkomen. Maar onderschat niet wat de psychische belasting kan zijn voor een ondernemer die failliet dreigt te gaan. Het is vaak een levenswerk. De verantwoordelijkheid voor alle gezinnen die dan zonder kostwinner komen te zitten. En dan ook nog eens het gevoel het op te moeten lossen, te falen, enz. Een faillissement kan voor een ondernemer heel ingrijpend zijn.
Ik was het eens met je stelling dat de communicatie beter had gekund.
Natuurlijk is het verliezen van een dierbare een van de verschrikkelijkste dingen die je kan overkomen. Maar onderschat niet wat de psychische belasting kan zijn voor een ondernemer die failliet dreigt te gaan. Het is vaak een levenswerk. De verantwoordelijkheid voor alle gezinnen die dan zonder kostwinner komen te zitten. En dan ook nog eens het gevoel het op te moeten lossen, te falen, enz. Een faillissement kan voor een ondernemer heel ingrijpend zijn.
donderdag 30 januari 2014 om 22:02
Mijn man is een half jaar ook ernstig ziek geweest en is ook overleden. Ik werkte destijds in de eerste 4 maanden via een uitzendcontract en hoe lullig ook elk uur dat ik niet werkte kreeg ik niet betaald. En ja ondanks alle stress en omstandigheden (herken het helemaal hoor, het werken, het reizen, het slapen) moest ik elke week mijn werkbriefje schrijven en laten tekenen en in de gaten houden of het goed gegaan was.
Toen het duidelijk was dat mijn man kwam te overlijden ben ik in overleg met mijn werkgever (ik had een contract gekregen gelukkig) zelf de ziektewet in gegaan.
Nou ja wat ik wil zeggen is dat ik snap dat het rauw op zijn dak kwam maar dat het ondanks alles wel zijn eigen verantwoording is geweest en nu nog is.
De tip om wel even goed te kijken welke uren er nu weg zijn en om welke reden lijkt me een goede. En daarna evt. contact opnemen met rechtsbijstand als dat nog zinvol lijkt.
Toen het duidelijk was dat mijn man kwam te overlijden ben ik in overleg met mijn werkgever (ik had een contract gekregen gelukkig) zelf de ziektewet in gegaan.
Nou ja wat ik wil zeggen is dat ik snap dat het rauw op zijn dak kwam maar dat het ondanks alles wel zijn eigen verantwoording is geweest en nu nog is.
De tip om wel even goed te kijken welke uren er nu weg zijn en om welke reden lijkt me een goede. En daarna evt. contact opnemen met rechtsbijstand als dat nog zinvol lijkt.
