Onzeker - sollicitatie - help
zondag 2 maart 2014 om 22:42
Lieve mensen,
Ik ben iemand van 23 jaar en ben bijna één jaar werkloos. Ik kom niet door het sollicitatiegesprek heen. Dit, doordat ik heel erg onzeker ben.
Volgende week ga ik langs de dokter, en ga vragen of hij mij naar een psychologie wilt doorverwijzen. Ik wil graag een professionele hulp! Wat er tijdens het gesprek gebeurt, is dat ik opeens vergeet wat voor werk ik gedaan heb en krijg ik het benauwd. Ik kan niet mijzelf zijn. Ik ben heel erg onzeker over mijn vaardigheden. Ik heb heel veel doelen, maar de doelen kan ik niet bereiken door mijn onzekerheid. Ik zeg iedere keer tegen mijzelf, dit zal mij toch niet lukken! Ik ben dom.... Al maanden kom ik niet aan een baan, terwijl iedereen in mijn omgeving een leuke baan heeft. Ik begin te accepteren dat werkgevers niets aan mij hebben... dit doet echt pijn. Tijdens het schrijven krijg ik tranen, ik zit er heel erg mee!
Ik lees heel veel boeken voor mijn taal. Ik wil mijzelf ontwikkelen maar waar ik moet beginnen weet ik niet.
Zijn er mensen ook in zo een situatie zitten of hebben gezeten?
Ik ben iemand van 23 jaar en ben bijna één jaar werkloos. Ik kom niet door het sollicitatiegesprek heen. Dit, doordat ik heel erg onzeker ben.
Volgende week ga ik langs de dokter, en ga vragen of hij mij naar een psychologie wilt doorverwijzen. Ik wil graag een professionele hulp! Wat er tijdens het gesprek gebeurt, is dat ik opeens vergeet wat voor werk ik gedaan heb en krijg ik het benauwd. Ik kan niet mijzelf zijn. Ik ben heel erg onzeker over mijn vaardigheden. Ik heb heel veel doelen, maar de doelen kan ik niet bereiken door mijn onzekerheid. Ik zeg iedere keer tegen mijzelf, dit zal mij toch niet lukken! Ik ben dom.... Al maanden kom ik niet aan een baan, terwijl iedereen in mijn omgeving een leuke baan heeft. Ik begin te accepteren dat werkgevers niets aan mij hebben... dit doet echt pijn. Tijdens het schrijven krijg ik tranen, ik zit er heel erg mee!
Ik lees heel veel boeken voor mijn taal. Ik wil mijzelf ontwikkelen maar waar ik moet beginnen weet ik niet.
Zijn er mensen ook in zo een situatie zitten of hebben gezeten?
zondag 2 maart 2014 om 23:06
Och meid, je hebt gewoon faalangst. Op het moment supreme schiet je in de stressmodus en klap je dicht (of doet gekke dingen, zo liep ik vlak voor mijn rijexamen bij het CBR de heren wc binnen)
Heel herkenbaar. Maar erg lastig om te doorbreken. Werken aan je zelfvertrouwen en overtuigd raken van je eigen kunnen ipv telkens tegen jezelf zeggen "ik kan het niet" Want dan gaat het zeker mis en krijgt je zelfvertrouwen juist nog een extra knauw.
Je noemt een voorbeeld van een sollicitatiegesprek. Dan ben je (op basis van je CV) toch al geselecteerd op je kwaliteiten? Dat is vandaag de dag al heel wat, hoor! Bekijk het daarom eens van de andere kant " Ik kan het wel!!"
Ik heb genoeg gesprekken met sollicitanten gevoerd en een beetje nerveuze kandidaat, daar kijkt niemand van op. Je kunt het misschien ook wel gewoon benoemen aan het begin van het gesprek. Het breekt het ijs een beetje en degene met wie je het gesprek hebt kan je daarmee wellicht wat op je gemak stellen.
Je OP geeft mij de indruk met een onzeker, maar zeker niet dom, persoontje te maken te hebben. Je onderkent je probleem en bent actief bezig met het zoeken naar een oplossing!
You go girl!
Heel herkenbaar. Maar erg lastig om te doorbreken. Werken aan je zelfvertrouwen en overtuigd raken van je eigen kunnen ipv telkens tegen jezelf zeggen "ik kan het niet" Want dan gaat het zeker mis en krijgt je zelfvertrouwen juist nog een extra knauw.
Je noemt een voorbeeld van een sollicitatiegesprek. Dan ben je (op basis van je CV) toch al geselecteerd op je kwaliteiten? Dat is vandaag de dag al heel wat, hoor! Bekijk het daarom eens van de andere kant " Ik kan het wel!!"
Ik heb genoeg gesprekken met sollicitanten gevoerd en een beetje nerveuze kandidaat, daar kijkt niemand van op. Je kunt het misschien ook wel gewoon benoemen aan het begin van het gesprek. Het breekt het ijs een beetje en degene met wie je het gesprek hebt kan je daarmee wellicht wat op je gemak stellen.
Je OP geeft mij de indruk met een onzeker, maar zeker niet dom, persoontje te maken te hebben. Je onderkent je probleem en bent actief bezig met het zoeken naar een oplossing!
You go girl!
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.