Overig
alle pijlers
Wakker
maandag 10 maart 2014 om 02:07
maandag 10 maart 2014 om 02:07
quote:consuelabananahammok schreef op 10 maart 2014 @ 02:03:
Ik kan het niet accepteren, ik ben echt doodongelukkig ermee.
En kwaad op mijn lijf, omdat het niet meer doet wat het deed.
Ik ben altijd kwaad op mijn lijf, maar nu echt woest.
Probeer ik een keer op een redelijk nette manier mijn gewicht te beteugelen, heeft het er lak aan.Je bent er teveel mee bezig.
Ik kan het niet accepteren, ik ben echt doodongelukkig ermee.
En kwaad op mijn lijf, omdat het niet meer doet wat het deed.
Ik ben altijd kwaad op mijn lijf, maar nu echt woest.
Probeer ik een keer op een redelijk nette manier mijn gewicht te beteugelen, heeft het er lak aan.Je bent er teveel mee bezig.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 10 maart 2014 om 02:11
quote:consuelabananahammok schreef op 10 maart 2014 @ 02:07:
Jullie zeggen echt lieve dingen.
Het spijt mij dat ze moeilijk binnen kunnen komen.
Ik wil het gewoon weg hebben, het gewicht, de gedachte aan mijn lijf de hele dag.
Ik kan het niet meer.
Ik zoek naar het waarom, waarom lukt het niet meer? Wat gaat er mis? En hoe kan ik dat veranderen?Misschien toch weer een afspraak met een therapeut maken.
Jullie zeggen echt lieve dingen.
Het spijt mij dat ze moeilijk binnen kunnen komen.
Ik wil het gewoon weg hebben, het gewicht, de gedachte aan mijn lijf de hele dag.
Ik kan het niet meer.
Ik zoek naar het waarom, waarom lukt het niet meer? Wat gaat er mis? En hoe kan ik dat veranderen?Misschien toch weer een afspraak met een therapeut maken.
maandag 10 maart 2014 om 02:13
Ik denk ook dat er teveel is gebeurd de afgelopen tijd.
Het heeft mijn hele psyche ook op zijn kop gezet, en bewijst wel wee hoe kwetsbaar alles nog is. Een eetstoornis overwinnen bungelt kennelijk altijd aan een zijden draadje.
Ook het recentelijk nieuws van het overlijden van mijn dader.
Alles is teveel geworden, en mijn lijf staat gelijk aan teveel aanwezig zijn, teveel bewust van het bestaan ervan.
Sorry, dat ik zo binnen kom vallen met mijn paniek.
De vraag was oprecht zou mijn leeftijd echt zoveel invloed hebben?
Maar ik merk als ik erover begin,dat er veel los komt over wat het echt met mij doet op het moment dat ik er maar geen grip op kan krijgen en hoe nodig het voelt het wel te kunnen.
Het heeft mijn hele psyche ook op zijn kop gezet, en bewijst wel wee hoe kwetsbaar alles nog is. Een eetstoornis overwinnen bungelt kennelijk altijd aan een zijden draadje.
Ook het recentelijk nieuws van het overlijden van mijn dader.
Alles is teveel geworden, en mijn lijf staat gelijk aan teveel aanwezig zijn, teveel bewust van het bestaan ervan.
Sorry, dat ik zo binnen kom vallen met mijn paniek.
De vraag was oprecht zou mijn leeftijd echt zoveel invloed hebben?
Maar ik merk als ik erover begin,dat er veel los komt over wat het echt met mij doet op het moment dat ik er maar geen grip op kan krijgen en hoe nodig het voelt het wel te kunnen.
maandag 10 maart 2014 om 02:18
maandag 10 maart 2014 om 02:20
Ik herken wel het ongenoegen van geen grip hebben erop. Hoewel het bij mij anders is. Aangekomen door medicijnen wat er niet af wil. Dus ik knok ook alleen op een andere manier. Ik ben er alleen nog niet aan begonnen die strijd omdat ik de medicijnen en voedsel gewoon nodig heb. Tevens heb ik een afkeur hoe ik eruit zie.
Maar probeer het positief te zien en mocht het lukken om af te vallen dan zou ik er zeer blij mee zijn. En anders ga ik verder worstelen om het te accepteren.
De lat te hoog leggen maakt je nooit gelukkig.
Maar probeer het positief te zien en mocht het lukken om af te vallen dan zou ik er zeer blij mee zijn. En anders ga ik verder worstelen om het te accepteren.
De lat te hoog leggen maakt je nooit gelukkig.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 10 maart 2014 om 02:20
quote:Jonari schreef op 10 maart 2014 @ 02:15:
Je mag altijd komen binnenvallen hoor.
Voel me alleen zo machteloos omdat ik je niet kan helpen.
Dat laatste snap ik Jonari, het is ook niet mijn intentie om hier de oplossing te halen.
Het is te ingewikkeld.
Jullie zijn al echt toppers dat ik hier even kan zijn met mijn paniek.
Je mag altijd komen binnenvallen hoor.
Voel me alleen zo machteloos omdat ik je niet kan helpen.
Dat laatste snap ik Jonari, het is ook niet mijn intentie om hier de oplossing te halen.
Het is te ingewikkeld.
Jullie zijn al echt toppers dat ik hier even kan zijn met mijn paniek.
maandag 10 maart 2014 om 02:23
maandag 10 maart 2014 om 02:24
Je weet dat alleen je ha medicijnen mag uitgeven maar vraag hem anders om medicijnen tegen die angstaanvallen of vraag iets van oxacepam. Hij weet beter wat je wel en niet mag hebben.
Die angsten snap ik. Er zijn ook via de ha gratis een cursus bij het ggz te volgen om je angsten de baas te worden. Bel morgen en vraag een afspraak met hem.
Die angsten snap ik. Er zijn ook via de ha gratis een cursus bij het ggz te volgen om je angsten de baas te worden. Bel morgen en vraag een afspraak met hem.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 10 maart 2014 om 02:28
quote:consuelabananahammok schreef op 10 maart 2014 @ 02:23:
Dat laatste wat je schrijft is zo waar Mv.
De lat ligt bij alles onbereikbaar.
Misschien is gelukkig worden met mijzelf gewoon niet weggelegd voor mij.
Maar dat accepteren, dat gaat niet. Dat zou betekenen dat het uitzichtloos is en ja .. dat is dan nog ondragelijker.Ja en soms is het niet anders. Je MOET soms wel. Leuk is anders. Ik zit midden in zo`n proces en ik weet dat het bijna ondraaglijk is. Maar je hebt geen andere keus. Zo graag willen en toch niet kunnen. Dus wat kan je nog doen? Ongelukkig zo doorgaan of kijken wat je mogelijkheden nog zijn en daaraan trekken. En dan om je heen kijken en zien dat iedereen wel iets zou willen veranderen ten gunste van ..... Je bent niet de enige.
Dat laatste wat je schrijft is zo waar Mv.
De lat ligt bij alles onbereikbaar.
Misschien is gelukkig worden met mijzelf gewoon niet weggelegd voor mij.
Maar dat accepteren, dat gaat niet. Dat zou betekenen dat het uitzichtloos is en ja .. dat is dan nog ondragelijker.Ja en soms is het niet anders. Je MOET soms wel. Leuk is anders. Ik zit midden in zo`n proces en ik weet dat het bijna ondraaglijk is. Maar je hebt geen andere keus. Zo graag willen en toch niet kunnen. Dus wat kan je nog doen? Ongelukkig zo doorgaan of kijken wat je mogelijkheden nog zijn en daaraan trekken. En dan om je heen kijken en zien dat iedereen wel iets zou willen veranderen ten gunste van ..... Je bent niet de enige.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 10 maart 2014 om 02:31
maandag 10 maart 2014 om 02:34
maandag 10 maart 2014 om 02:41
quote:consuelabananahammok schreef op 10 maart 2014 @ 02:13:
Ik denk ook dat er teveel is gebeurd de afgelopen tijd.
(...)
Ik kom even hondsbrutaal binnenvallen in een topic dat heel het mijne niet is. En dan ook nog stomweg maar 1 enkele post doen voordat ik naar bed ga.
Consuela, ik heb de laatste paar postings in dit topic gelezen. Met als enige excuus dat ik niet kon slapen en dit een van de weinige topics was waar in werd gepost. Ik voel me een indringer. Maar wat ik hier van je lees triggert me en ik moet gewoon reageren.
Zoals je zelf al zegt: jouw lichaam staat ergens voor - en als jij wilt afvallen dan is dat omdat je ergens mee wilt afrekenen wat ligt op een ander vlak. Op de een of andere manier heb jij kennelijk ooit geleerd dat je lichaam een goede bliksemafleider is. Als je je richt op je lijf, dan hoef je niet aan die andere dingen te denken. Jouw lijf kun je haten zonder dat het consequenties heeft voor die mensen of dingen waar je liever niet aan denkt. Je kunt je lichaam straffen en geselen zodat je de gedachten aan dat waar het eigenlijk om gaat kunt ontwijken.
Ik ken je niet zo heel goed, maar juist daarom denk ik dat ik het misschien best een beetje helder zie, zo van een afstandje af en toe ineens wat postings van je lezend zo over de jaren heen.
Ik snap heel goed dat je geen therapie meer wilt, je hebt al een hele geschiedenis achter je liggen. Maar als ik je posts hier zo lees, dan zou ik het toch maar proberen... Je bent al zo ver gekomen, je bent zo'n sterke vrouw. Je kunt volgens mij weer een stapje verder komen, als je nu niet je kop in het zand steekt en gaat lijnen, maar als je onder ogen durft te zien wat je werkelijk dwars zit. Zoek hulp Consuela, alsjeblieft. Ik weet niet waar, daar kan ik je geen raad in geven. Maar ik denk te weten dat jij zelf eigenlijk heel goed weet waar. Je bent al zo ver gekomen. Je kunt nog verder. Geef alsjeblieft niet op.
Ik denk ook dat er teveel is gebeurd de afgelopen tijd.
(...)
Ik kom even hondsbrutaal binnenvallen in een topic dat heel het mijne niet is. En dan ook nog stomweg maar 1 enkele post doen voordat ik naar bed ga.
Consuela, ik heb de laatste paar postings in dit topic gelezen. Met als enige excuus dat ik niet kon slapen en dit een van de weinige topics was waar in werd gepost. Ik voel me een indringer. Maar wat ik hier van je lees triggert me en ik moet gewoon reageren.
Zoals je zelf al zegt: jouw lichaam staat ergens voor - en als jij wilt afvallen dan is dat omdat je ergens mee wilt afrekenen wat ligt op een ander vlak. Op de een of andere manier heb jij kennelijk ooit geleerd dat je lichaam een goede bliksemafleider is. Als je je richt op je lijf, dan hoef je niet aan die andere dingen te denken. Jouw lijf kun je haten zonder dat het consequenties heeft voor die mensen of dingen waar je liever niet aan denkt. Je kunt je lichaam straffen en geselen zodat je de gedachten aan dat waar het eigenlijk om gaat kunt ontwijken.
Ik ken je niet zo heel goed, maar juist daarom denk ik dat ik het misschien best een beetje helder zie, zo van een afstandje af en toe ineens wat postings van je lezend zo over de jaren heen.
Ik snap heel goed dat je geen therapie meer wilt, je hebt al een hele geschiedenis achter je liggen. Maar als ik je posts hier zo lees, dan zou ik het toch maar proberen... Je bent al zo ver gekomen, je bent zo'n sterke vrouw. Je kunt volgens mij weer een stapje verder komen, als je nu niet je kop in het zand steekt en gaat lijnen, maar als je onder ogen durft te zien wat je werkelijk dwars zit. Zoek hulp Consuela, alsjeblieft. Ik weet niet waar, daar kan ik je geen raad in geven. Maar ik denk te weten dat jij zelf eigenlijk heel goed weet waar. Je bent al zo ver gekomen. Je kunt nog verder. Geef alsjeblieft niet op.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
maandag 10 maart 2014 om 04:31
Sterkte consuela.
--
Slaap lekker iedereen. Hier is hef een beetje teveel aan stress en malende gedachten die er samen voor zorgen dat ik niet echt opnieuw in slaap kan vallen. Ben ergens bang dat het van kwaad naar erger aan het gaan is, maak me nu al zorgen over of ik komende week zonder huilbuien op m'n werk overleef... En hoe nu verder
.
--
Slaap lekker iedereen. Hier is hef een beetje teveel aan stress en malende gedachten die er samen voor zorgen dat ik niet echt opnieuw in slaap kan vallen. Ben ergens bang dat het van kwaad naar erger aan het gaan is, maak me nu al zorgen over of ik komende week zonder huilbuien op m'n werk overleef... En hoe nu verder
.
maandag 10 maart 2014 om 07:40
