Psyche
alle pijlers
Misschien een kind?
woensdag 2 april 2014 om 12:45
Sinds een tijd denk ik vaak aan het krijgen van een kind.
Ik heb geen partner en een mannelijke partner wil ik ook niet.
Maar bij mij beginnen ook die bellen te rinkelen, met mijn leeftijd, 37 jaar.
Ik weet niet of ik een kindje wel in mijn eentje kan opvoeden. Ik werk 40 uur p/w en wil dat ook blijven doen. Ik zou mijn kind het allerbeste willen geven. Maar is het kind dan wel gelukkig als hij/zij mama maar een paar uur per dag ziet.......
En dan nog dat ik op zoek moet naar mannelijke zaadcellen. Een donor of bekende......
En wil die persoon zich er dan mee gaan bemoeien???
Maar ondanks alle vragen blijft de gedachten.....
Komt dit bekend voor bij andere vrouwen?
Ik heb geen partner en een mannelijke partner wil ik ook niet.
Maar bij mij beginnen ook die bellen te rinkelen, met mijn leeftijd, 37 jaar.
Ik weet niet of ik een kindje wel in mijn eentje kan opvoeden. Ik werk 40 uur p/w en wil dat ook blijven doen. Ik zou mijn kind het allerbeste willen geven. Maar is het kind dan wel gelukkig als hij/zij mama maar een paar uur per dag ziet.......
En dan nog dat ik op zoek moet naar mannelijke zaadcellen. Een donor of bekende......
En wil die persoon zich er dan mee gaan bemoeien???
Maar ondanks alle vragen blijft de gedachten.....
Komt dit bekend voor bij andere vrouwen?
woensdag 2 april 2014 om 12:50
woensdag 2 april 2014 om 12:58
Het enthousiasme spat niet echt van je OP, op basis daarvan zou ik zeggen 'doe het niet'.
Wat vind jij 'het allerbeste voor je kind'? Dat moet je voor jezelf eerst op een rijtje krijgen. Ik heb niks tegen full time werkende ouders, maar ben je flexibel genoeg om binnen die uren ook je kind op te vangen als het ziek is of straks bij belangrijke gebeurtenissen op school te zijn? (ik noem maar wat).
Hoe belangrijk vind je je sociale leven en ben je bereid om dat op een wat lager pitje te zetten? In mijn ogen gaat full time werken, een kind EN een druk sociaal leven niet samen (helemaal niet als alleenstaande ouder) dus dan moeten er keuzes gemaakt worden.
Kun je het financieel allemaal bolwerken? KDV is takkeduur en als je veel verdient, krijg je helemaal niet zo heel veel terug (al zal je in je eentje natuurlijk minder snel aan die grens komen dan met zijn 2-en, niet zo slim van mij).
Nou ja, dat soort dingen dus.
Ik vind 37 wel laat voor rinkelende bellen en nog helemaal aan het proces van mogelijk bewust alleenstaande moeder worden te beginnen...
Wat vind jij 'het allerbeste voor je kind'? Dat moet je voor jezelf eerst op een rijtje krijgen. Ik heb niks tegen full time werkende ouders, maar ben je flexibel genoeg om binnen die uren ook je kind op te vangen als het ziek is of straks bij belangrijke gebeurtenissen op school te zijn? (ik noem maar wat).
Hoe belangrijk vind je je sociale leven en ben je bereid om dat op een wat lager pitje te zetten? In mijn ogen gaat full time werken, een kind EN een druk sociaal leven niet samen (helemaal niet als alleenstaande ouder) dus dan moeten er keuzes gemaakt worden.
Kun je het financieel allemaal bolwerken? KDV is takkeduur en als je veel verdient, krijg je helemaal niet zo heel veel terug (al zal je in je eentje natuurlijk minder snel aan die grens komen dan met zijn 2-en, niet zo slim van mij).
Nou ja, dat soort dingen dus.
Ik vind 37 wel laat voor rinkelende bellen en nog helemaal aan het proces van mogelijk bewust alleenstaande moeder worden te beginnen...
woensdag 2 april 2014 om 14:22
Ik zou er wel 100% achter willen staan als ik jou was. Geen idee of 40 uur werken, zonder partner, met een kindje kan. Denk het wel, maar is waarschijnlijk niet de meest ideale situatie.
Ben je financieel gezien ook in staat om met een kindje wat minder te gaan werken? Of misschien sociale contacten die wellicht 2 tot 3 dagen op het kindje kunnen passen? Misschien maakt dat het verhaal wel anders.
Je moet het denk ik ook echt zelf willen. Niet omdat je denkt dat het hoort, of omdat je het bij anderen ziet.
Wel ken ik moeders die het in hun eentje prima doen. Dus als je het echt om de goede redenen wilt, waarom niet?
Ben je financieel gezien ook in staat om met een kindje wat minder te gaan werken? Of misschien sociale contacten die wellicht 2 tot 3 dagen op het kindje kunnen passen? Misschien maakt dat het verhaal wel anders.
Je moet het denk ik ook echt zelf willen. Niet omdat je denkt dat het hoort, of omdat je het bij anderen ziet.
Wel ken ik moeders die het in hun eentje prima doen. Dus als je het echt om de goede redenen wilt, waarom niet?
woensdag 2 april 2014 om 14:29
quote:Doreia schreef op 02 april 2014 @ 14:27:
Nu denk je nog dat je dan 40 uur per week wil blijven werken. Maar geloof me, mocht je zwanger raken, dan is je kindje opeens nummer 1, dan een hele tijd niets en dan op de 2e plek komt je werk.
Dat vind ik wel een beetje een dooddoener. Ja, dat werkt voor veel vrouwen zo, maar er zijn ook vrouwen zat die wel full time (blijven) werken of die na het eerste hormonale jaar ook gewoon weer heel blij zijn met hun werk.
Neemt niet weg dat het verstandig is om te kijken of je (financieel gezien) minder zou kunnen werken. Het kan natuurlijk ook zijn dat je een kind krijgt wat extra aandacht nodig heeft waardoor je wel minder moet gaan werken.
Nu denk je nog dat je dan 40 uur per week wil blijven werken. Maar geloof me, mocht je zwanger raken, dan is je kindje opeens nummer 1, dan een hele tijd niets en dan op de 2e plek komt je werk.
Dat vind ik wel een beetje een dooddoener. Ja, dat werkt voor veel vrouwen zo, maar er zijn ook vrouwen zat die wel full time (blijven) werken of die na het eerste hormonale jaar ook gewoon weer heel blij zijn met hun werk.
Neemt niet weg dat het verstandig is om te kijken of je (financieel gezien) minder zou kunnen werken. Het kan natuurlijk ook zijn dat je een kind krijgt wat extra aandacht nodig heeft waardoor je wel minder moet gaan werken.
woensdag 2 april 2014 om 14:46
Ik ken iemand die 36 uur werkt, en in haar eentje een kind opvoedt.
Ik moet wel zeggen dat haar ouders komen oppassen als ze voor werk een paar dagen naar het buitenland gaat, maar 4 dagen per week naar de opvang bevalt volgens mij wel.
(hang van de opvang af natuurlijk, en het kind is nu al 6).
Dus: als je echt helemaal alleen er voor staat, raad ik het af.
Met enthousiaste ouders/zussen/broers: mogelijk.
Ik moet wel zeggen dat haar ouders komen oppassen als ze voor werk een paar dagen naar het buitenland gaat, maar 4 dagen per week naar de opvang bevalt volgens mij wel.
(hang van de opvang af natuurlijk, en het kind is nu al 6).
Dus: als je echt helemaal alleen er voor staat, raad ik het af.
Met enthousiaste ouders/zussen/broers: mogelijk.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
woensdag 2 april 2014 om 15:01
Volgens mij kan het wel, denk dat je wel over een paar dingen moet nadenken:
Wil je het echt?
Kun je eventueel minder werken als je dat toch wil of als het nodig bijv ivm gezondheid kind
Heb je een netwerk (ouders, broer, zus, vrienden, buren) waar je in noodgevallen een beroep op kunt doen of die weleens willen oppassen?
Wil je het echt?
Kun je eventueel minder werken als je dat toch wil of als het nodig bijv ivm gezondheid kind
Heb je een netwerk (ouders, broer, zus, vrienden, buren) waar je in noodgevallen een beroep op kunt doen of die weleens willen oppassen?
woensdag 2 april 2014 om 22:32
Op de zwanger pijler is er een heel topic van vrouwen die in hun eentje een kind (overwegen te) krijgen. Met alle twijfel die erbij hoort.
Ik vind het raar om te zeggen: als je niet 100% zeker weet of je een kind alleen op kan voeden, moet je het niet doen. Alle ouders die ik ken, ook degenen die gewoon met zijn tweeën waren, hebben momenten van twijfel gehad. Je springt hoe dan ook in het diepe, en iedereen had wel van die 'kan ik dit allemaal wel, wat nou als ik niet weet wat ik moet doen, etc' momenten. Dat zou voor mij geen reden zijn om het niet te doen.
Twijfel of je het wilt is wat anders, dat lijkt me wel relevant. Als je eigenlijk niet eens zeker weet óf je een kind wilt, lijkt het me een minder goed plan. En alle praktische zaken natuurlijk ook. Je kunt wel plannen dat je 5 dagen blijft werken, maar dan moet je achterwacht hebben voor een ziek kind etc. En ik zou ook kijken hoe het plaatje er financieel uit gaat zien als je tóch liever naar 4 dagen zou willen. Het hoeft absoluut niet, maar je zou polder eerste niet zijn.... Daarnaast moet je bereid zijn om te accepteren dat een kind, zeker alleen, hoe dan ook ten koste gaat van je carrière. Je moet er tijdelijk uit, je bent fysiek minder sterk, als de baby er is ben je minder flexibel qua overwerken/reizen etc. Dan is niet per se erg, maar als je daar niet toe bereid bent, wel een probleem.
Ik vind het raar om te zeggen: als je niet 100% zeker weet of je een kind alleen op kan voeden, moet je het niet doen. Alle ouders die ik ken, ook degenen die gewoon met zijn tweeën waren, hebben momenten van twijfel gehad. Je springt hoe dan ook in het diepe, en iedereen had wel van die 'kan ik dit allemaal wel, wat nou als ik niet weet wat ik moet doen, etc' momenten. Dat zou voor mij geen reden zijn om het niet te doen.
Twijfel of je het wilt is wat anders, dat lijkt me wel relevant. Als je eigenlijk niet eens zeker weet óf je een kind wilt, lijkt het me een minder goed plan. En alle praktische zaken natuurlijk ook. Je kunt wel plannen dat je 5 dagen blijft werken, maar dan moet je achterwacht hebben voor een ziek kind etc. En ik zou ook kijken hoe het plaatje er financieel uit gaat zien als je tóch liever naar 4 dagen zou willen. Het hoeft absoluut niet, maar je zou polder eerste niet zijn.... Daarnaast moet je bereid zijn om te accepteren dat een kind, zeker alleen, hoe dan ook ten koste gaat van je carrière. Je moet er tijdelijk uit, je bent fysiek minder sterk, als de baby er is ben je minder flexibel qua overwerken/reizen etc. Dan is niet per se erg, maar als je daar niet toe bereid bent, wel een probleem.