Gezondheid alle pijlers

Ben jij orgaandonor?

18-04-2014 12:52 289 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal!



Deze week ontvingen ongeveer 180.000 18-jarigen een brief van de minister waarin zij worden opgeroepen om hun keuze te registreren over of zij donor willen zijn.



Ik ontving deze brief ook toen ik 18 werd (in 2010) en ik heb ‘ja’ gekozen. Ten eerste omdat ik het belangrijk vind om zelf te kiezen, zodat ik mijn nabestaanden niet opzadel met een dilemma als ik er niet meer ben en ten tweede heb ik voor ‘ja’ gekozen omdat er nog steeds 150 mensen per jaar sterven, voor wie niet op tijd een donororgaan beschikbaar komt.



Wat is jullie mening over orgaandonatie? En hebben jullie je keuze al vastgelegd? En zo ja waarom hebben jullie die keuze gemaakt?
Alle reacties Link kopieren
Natuurlijk!



Als Belg ben ik standaard donor, maar ik heb extra laten vastleggen dat mijn familie daar niet tegenin mag gaan bij mijn overlijden.



Verder ben ik momenteel ook bezig om me te registeren als lichaamsdonor voor wetenschappelijk onderzoek, daar komt iets meer bij kijken.



En waarom: omdat ik niets meer aan mijn lichaam heb als ik dood ben, en anderen des te meer.
Ja, vanaf mijn 18de dus alweer 24 jaar ben ik donor.

Ze mogen alles van me hebben, ik ga toch de oven in dus het maakt niks uit.
Alle reacties Link kopieren
Ja ben ook donor, wist het op mijn 14de al zeker, en op mijn 18de gelijk vastgelegd.

Mijn ouders wisten daarvoor in ieder geval, mocht er wat gebeuren, dat ze organen van mij mochten hebben.



Als ik ooit dood ga, heb ik er niks meer aan en als ik er iemand, of meerdere mensen mee kan helpen, doe ik dat graag.
Yes!
Overigens hebben wij het hier ook met onze kinderen over gehad, 2 zeiden; prima hoor. Maar ons kind met autisme vind het geen fijn idee, dus dat respecteren we ook.
Alle reacties Link kopieren
quote:Anyco schreef op 18 april 2014 @ 12:58:

Overigens hebben wij het hier ook met onze kinderen over gehad, 2 zeiden; prima hoor. Maar ons kind met autisme vind het geen fijn idee, dus dat respecteren we ook.Goed om te horen dat er over gesproken wordt en natuurlijk moet je elke keuze respecteren!.
quote:Anyco schreef op 18 april 2014 @ 12:58:

Overigens hebben wij het hier ook met onze kinderen over gehad, 2 zeiden; prima hoor. Maar ons kind met autisme vind het geen fijn idee, dus dat respecteren we ook.



Hier stelde oudste - ook met autisme - deze week ook geen donor te willen zijn.



Heb zelf Asperger en vind het niet meer dan logisch om wel donor te zijn.



Wij zijn als Belgen idd. automatisch donor maar hebben het toch nog laten vastleggen omwille van het feit dat man en ik allebei nog minderjarige kinderen hebben uit een vorig huwelijk.



Als er met (1 van) ons iets gebeurt zou de resp. ex optreden in naam van de kinderen.

Van 1 ex weten we heel zeker dat die tegen donatie is, dus dan zou die zogezegd in kinds naam beslissen dat man/ik niet doneren en dat willen we met registratie voorkomen.
Ik heb gekozen voor beslissing door naasten. Uiteindelijk hebben zij in Nederland toch het laatste woord. Mijn naasten zijn wel op de hoogte van mijn wensen, zowel met betrekking tot donatie als uitvaart. Ik vind het echter van groot belang dat zij doen waar zij mee kunnen leven, ik merk er niets meer van.
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik ben donor.
Nee, ik ben geen donor. Als ik overleden ben wil ik ook helemaal weg zijn van de wereld. Wil niet op de een of andere manier nog 'voortleven' in een ander lichaam. Het klinkt misschien stom, maar zo voelt het voor mij.



Mocht ik ooit onverhoopt in een situatie komen waarin ik zelf donororganen nodig heb, en ik accepteer ze in overlevingsmodus, ben ik natuurlijk wel zo fair om dan toch maar donor te worden. Wel zo eerlijk. Maar als het heel even niet hoeft, liever niet eigenlijk.
Alle reacties Link kopieren
ik ben donor en heb eerlijk gezegd nog nooit een goede reden gehoord om geen donor te zijn.
Alle reacties Link kopieren
Ja.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben geen donor, want mijn kinderen hebben aangegeven dat ze bang zijn voor rouwproblemen (die kunnen ontstaan doordat de procedure tijdens het overlijden toch iets anders loopt omdat het lichaam warm en 'draaiende' wordt gehouden) en omdat ze de gedachte daarna niet prettig denken te vinden. In mijn werk heb ik ook met cliënten te maken die het donorschap van familieleden soms moeilijker vinden dan gedacht, dus ik respecteer de gevoelens van mijn kinderen hierin.



Wat mij betreft draagt iedereen op zijn eigen manier iets bij aan de maatschappij. Ik geef grote hoeveelheden geld aan ziektestichtingen zoals het KWF (staat ook nog in mijn testament) en doe al 44 jaar vrijwilligerswerk met gehandicapte kinderen. Dus ik vind dat ik genoeg bijdraag op gebied van gezondheid en welzijn, ook als ik op het gebied van donorschap wel de wensen van mijn kinderen volg.
Wat vinden jullie eigenlijk van het idee dat als je zelf geen donor wil zijn je ook geen 'aanspraak' kunt maken op donororganen als je ze zelf nodig zou hebben?
Alle reacties Link kopieren
quote:bubblesdevere schreef op 18 april 2014 @ 13:13:

Wat vinden jullie eigenlijk van het idee dat als je zelf geen donor wil zijn je ook geen 'aanspraak' kunt maken op donororganen als je ze zelf nodig zou hebben?Dat vind ik idioot, al is het maar omdat er heel veel mensen zijn die om uiteenlopende medische redenen geen donor kunnen zijn, maar juist wel iets nodig kunnen hebben! En omdat er ook mensen zijn die geen donor zijn, maar wel op veel andere manieren bijdragen aan het welzijn van anderen. We zijn tenslotte ook niet allemaal verplicht om geld aan het KWF na te laten, maar ik doe dat wel.
Alle reacties Link kopieren
quote:bubblesdevere schreef op 18 april 2014 @ 13:13:

Wat vinden jullie eigenlijk van het idee dat als je zelf geen donor wil zijn je ook geen 'aanspraak' kunt maken op donororganen als je ze zelf nodig zou hebben?ik ben niet voor zo'n systeem, want ik zou niet willen bepalen wie recht heeft om te leven en wie niet. maar heel eerlijk vind ik wel dat mensen die zeggen "huuu nee ik vind het echt geen fijn idee om zonder hart in m'n kist te liggen hoor!" ook moeten zeggen "nee dokter, doet u mij maar geen donorhart, ik vind dat niet zo'n fijn idee". ik snap wel dat niemand zegt "laat mij maar doodgaan", maar het zou die mensen wel sieren om zich aan hun vind-ik-geen-fijn-idee principe te houden.
quote:roxyfoxy schreef op 18 april 2014 @ 13:11:

ik ben donor en heb eerlijk gezegd nog nooit een goede reden gehoord om geen donor te zijn.Wat voor de een een goede reden is, is dat voor de ander niet. Jij vindt waarschijnlijk dat donorschap hoort (je bent toch dood, je hebt er niets meer aan en een ander heeft dan wellicht betere levensverwachtingen en kwaliteit...), een ander vindt dat diegene recht heeft op zelfbeschikking en voor diegene is bijvoorbeeld angst voor de dood (eerder opgeven door artsen omdat je toch getekend hebt) een hele goede reden. En zoals ik het bekijk: ze hebben beiden gelijk vanuit hun overtuiging gezien.
Ik doelde dus op mensen bij wie het medisch gezien wel kan, maar die het echt niet willen.



Voor alle duidelijkheid: dit is niet mijn mening, maar wel iets wat ik wel vaker hoor bij 'die hard donors' en waar ik het wel moeilijk mee heb.

Me dunkt dat donorschap iets vrijwilligs moet zijn en blijven en niet mag 'afgekocht'/'afgedreigd' worden.
Ja ik ben zeker donor, al vanaf mijn 12e. Vroeger droeg ik zo'n codicil bij me, sinds de invoering van het registreersysteem ben ik geregistreerd.



Ik vind het simpelweg een burgerplicht.



Bovendien, na je dood word je of door de maden opgegeten of verbrand, dus fantastisch dat organen gebruikt kunnen worden.
Alle reacties Link kopieren
quote:LadyZiva schreef op 18 april 2014 @ 13:07:

Ik heb gekozen voor beslissing door naasten. Uiteindelijk hebben zij in Nederland toch het laatste woord. Mijn naasten zijn wel op de hoogte van mijn wensen, zowel met betrekking tot donatie als uitvaart. Ik vind het echter van groot belang dat zij doen waar zij mee kunnen leven, ik merk er niets meer van.



De keus om je nabestaanden te laten beslissen is ook een mogelijkheid, alleen vind ik het zelf niet fijn om zo'n moeilijke beslissing over te laten aan mijn nabestaanden. Wel goed dat je je keuze in ieder geval hebt vastgelegd!



Alleen tot je 16e kunnen je ouders – als je overlijdt – jouw keuze voor een Ja nog tegenhouden (een Nee kan nooit gewijzigd worden door nabestaanden). Vanaf je 16e is in Nederland de keuze die je hebt gemaakt officieel geldig en kunnen je naasten daar geen invloed meer op uit oefenen. Nabestaanden hebben dus niet altijd het laatste woord.
Alle reacties Link kopieren
ik ben donor, en mijn broer is orgaandonor daadwerkelijk geworden. Hij overleed op 43 jarige leeftijd, en had zich gelukkig ook geregistreerd. Dat was prettig voor ons, dan wisten we zeker dat hij het wilde. Als hij niks had vast laten leggen, hadden we het ook gedaan. Ik kijk er met een goed gevoel op terug, en als jullie iets willen weten , vraag maar. Het heeft mijn rouwproces niet verstoord; integendeel, de gedachte dat jij voortleeft in anderen vind ik mooi en troostrijk.



en ik zal ieders mening respecteren...maar net wat roxyfoxy zegt, ik zie weinig redenen om het niet te doen, los van de medische. Wel willen ontvangen en niet willen geven..heb ik persoonlijk moeite mee. Het zal je kind maar zijn, die doodziek is en op een nieuwe lever wacht...ik ben ook absoluut voor het Belgische systeem.
In het Belgisch systeem wordt in praktijk wel rekening gehouden met de nabestaanden.

Dus als je in theorie donor bent (want je hebt niks laten registreren) kunnen je nabestaanden donatie wel tegenhouden.



Pas als je laat registeren dat je donor wil zijn kan daar nog weinig tegen gedaan worden.



Zo is het mij toch uitgelegd door mijn huisarts.
Alle reacties Link kopieren
Geven doe je naar mijn mening juist zonder dat het afgedwongen wordt en zonder eigenbelang. Als je via zo'n systeem gedwongen bent donor te worden om zelf iets te kunnen ontvangen, heeft het niets meer met doneren te maken.



Als er zo'n systeem komt waarbij ik geen donororgaan krijg omdat ik zelf geen donor ben, dan accepteer ik dat. Maar dan kan ik me zelf ook terugtrekken op m'n eilandje en alleen nog maar geld geven aan stichtingen van ziektes die in m'n eigen familie voorkomen. Maar dat doe ik liever niet. Ik geef op een manier die bij mij past en als ik iets geef, geef ik het niet uit eigenbelang. Ik geef ook geld aan stichtingen van ziektes waar wij niet mee te maken hebben en ik help vrijwillig kinderen die niet van mij zijn. Dat is voor mij 'geven', dat is niet afgedwongen en ik hoef er niets voor terug.
Op basis van angst (dadelijk latn ze me eeder doorgaan eant ik ben donor) geen donor worden vind ik echt een heel slechte reden.



Verdiep je er dan eens in, en dan leer je dat geen mensenleven belangrijker is dan het ander, natuurlijk laten ze je niet eerder doodgaan omdat je donor bent. Hoe kom je erop?



Overigens hoor ik dit argument best vaak, dus hier ligt wel een beetje een taak voor de overheid om in een campagne ofzo duidelijkheid te geven rondom procedures en spookverhalen de wereld uit te helpen.



Kortom, redenen om het wel of niet te doen prima, die moeten gerespecteerd worden, maar wel op basis van feiten. En niet onterechte angsten.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven