Ben jij orgaandonor?
vrijdag 18 april 2014 om 12:52
Hallo allemaal!
Deze week ontvingen ongeveer 180.000 18-jarigen een brief van de minister waarin zij worden opgeroepen om hun keuze te registreren over of zij donor willen zijn.
Ik ontving deze brief ook toen ik 18 werd (in 2010) en ik heb ‘ja’ gekozen. Ten eerste omdat ik het belangrijk vind om zelf te kiezen, zodat ik mijn nabestaanden niet opzadel met een dilemma als ik er niet meer ben en ten tweede heb ik voor ‘ja’ gekozen omdat er nog steeds 150 mensen per jaar sterven, voor wie niet op tijd een donororgaan beschikbaar komt.
Wat is jullie mening over orgaandonatie? En hebben jullie je keuze al vastgelegd? En zo ja waarom hebben jullie die keuze gemaakt?
Deze week ontvingen ongeveer 180.000 18-jarigen een brief van de minister waarin zij worden opgeroepen om hun keuze te registreren over of zij donor willen zijn.
Ik ontving deze brief ook toen ik 18 werd (in 2010) en ik heb ‘ja’ gekozen. Ten eerste omdat ik het belangrijk vind om zelf te kiezen, zodat ik mijn nabestaanden niet opzadel met een dilemma als ik er niet meer ben en ten tweede heb ik voor ‘ja’ gekozen omdat er nog steeds 150 mensen per jaar sterven, voor wie niet op tijd een donororgaan beschikbaar komt.
Wat is jullie mening over orgaandonatie? En hebben jullie je keuze al vastgelegd? En zo ja waarom hebben jullie die keuze gemaakt?
vrijdag 18 april 2014 om 13:28
quote:Hilary schreef op 18 april 2014 @ 13:07:
Nee, ik ben geen donor. Als ik overleden ben wil ik ook helemaal weg zijn van de wereld. Wil niet op de een of andere manier nog 'voortleven' in een ander lichaam. Het klinkt misschien stom, maar zo voelt het voor mij.
Mocht ik ooit onverhoopt in een situatie komen waarin ik zelf donororganen nodig heb, en ik accepteer ze in overlevingsmodus, ben ik natuurlijk wel zo fair om dan toch maar donor te worden. Wel zo eerlijk. Maar als het heel even niet hoeft, liever niet eigenlijk.Klinkt helemaal niet stom hoor.
Nee, ik ben geen donor. Als ik overleden ben wil ik ook helemaal weg zijn van de wereld. Wil niet op de een of andere manier nog 'voortleven' in een ander lichaam. Het klinkt misschien stom, maar zo voelt het voor mij.
Mocht ik ooit onverhoopt in een situatie komen waarin ik zelf donororganen nodig heb, en ik accepteer ze in overlevingsmodus, ben ik natuurlijk wel zo fair om dan toch maar donor te worden. Wel zo eerlijk. Maar als het heel even niet hoeft, liever niet eigenlijk.Klinkt helemaal niet stom hoor.
vrijdag 18 april 2014 om 13:28
quote:melissa-x schreef op 18 april 2014 @ 13:24:
Geven doe je naar mijn mening juist zonder dat het afgedwongen wordt en zonder eigenbelang. Als je via zo'n systeem gedwongen bent donor te worden om zelf iets te kunnen ontvangen, heeft het niets meer met doneren te maken.
Als er zo'n systeem komt waarbij ik geen donororgaan krijg omdat ik zelf geen donor ben, dan accepteer ik dat. Maar dan kan ik me zelf ook terugtrekken op m'n eilandje en alleen nog maar geld geven aan stichtingen van ziektes die in m'n eigen familie voorkomen. Maar dat doe ik liever niet. Ik geef op een manier die bij mij past en als ik iets geef, geef ik het niet uit eigenbelang. Ik geef ook geld aan stichtingen van ziektes waar wij niet mee te maken hebben en ik help vrijwillig kinderen die niet van mij zijn. Dat is voor mij 'geven', dat is niet afgedwongen en ik hoef er niets voor terug.
Hier kan ik me volledig in vinden.
Mag ik vragen hoe je dan staat tov levende donatie van beenmerg, plasma...?
Geven doe je naar mijn mening juist zonder dat het afgedwongen wordt en zonder eigenbelang. Als je via zo'n systeem gedwongen bent donor te worden om zelf iets te kunnen ontvangen, heeft het niets meer met doneren te maken.
Als er zo'n systeem komt waarbij ik geen donororgaan krijg omdat ik zelf geen donor ben, dan accepteer ik dat. Maar dan kan ik me zelf ook terugtrekken op m'n eilandje en alleen nog maar geld geven aan stichtingen van ziektes die in m'n eigen familie voorkomen. Maar dat doe ik liever niet. Ik geef op een manier die bij mij past en als ik iets geef, geef ik het niet uit eigenbelang. Ik geef ook geld aan stichtingen van ziektes waar wij niet mee te maken hebben en ik help vrijwillig kinderen die niet van mij zijn. Dat is voor mij 'geven', dat is niet afgedwongen en ik hoef er niets voor terug.
Hier kan ik me volledig in vinden.
Mag ik vragen hoe je dan staat tov levende donatie van beenmerg, plasma...?
vrijdag 18 april 2014 om 13:28
vrijdag 18 april 2014 om 13:28
quote:raspberry71 schreef op 18 april 2014 @ 13:20:
ik ben donor, en mijn broer is orgaandonor daadwerkelijk geworden. Hij overleed op 43 jarige leeftijd, en had zich gelukkig ook geregistreerd. Dat was prettig voor ons, dan wisten we zeker dat hij het wilde. Als hij niks had vast laten leggen, hadden we het ook gedaan. Ik kijk er met een goed gevoel op terug, en als jullie iets willen weten , vraag maar. Het heeft mijn rouwproces niet verstoord; integendeel, de gedachte dat jij voortleeft in anderen vind ik mooi en troostrijk.
Wat een indrukwekkend verhaal.
Ik ben ook orgaandonor, al sinds mijn 16e ofzo. Mijn naasten weten dat (en zijn het zelf ook).
En ik ben bloeddonor, dat kun je tenminste al bij leven en welzijn doen.
Wat ik ook mooi vind, is mensen die een nier doneren. Maar of ik dat zelf zou kunnen, dat zou ik op dit moment niet durven zeggen.
ik ben donor, en mijn broer is orgaandonor daadwerkelijk geworden. Hij overleed op 43 jarige leeftijd, en had zich gelukkig ook geregistreerd. Dat was prettig voor ons, dan wisten we zeker dat hij het wilde. Als hij niks had vast laten leggen, hadden we het ook gedaan. Ik kijk er met een goed gevoel op terug, en als jullie iets willen weten , vraag maar. Het heeft mijn rouwproces niet verstoord; integendeel, de gedachte dat jij voortleeft in anderen vind ik mooi en troostrijk.
Wat een indrukwekkend verhaal.
Ik ben ook orgaandonor, al sinds mijn 16e ofzo. Mijn naasten weten dat (en zijn het zelf ook).
En ik ben bloeddonor, dat kun je tenminste al bij leven en welzijn doen.
Wat ik ook mooi vind, is mensen die een nier doneren. Maar of ik dat zelf zou kunnen, dat zou ik op dit moment niet durven zeggen.
vrijdag 18 april 2014 om 13:30
vrijdag 18 april 2014 om 13:30
quote:roxyfoxy schreef op 18 april 2014 @ 13:28:
ik ken ook mensen die geen donor willen zijn, omdat ze hun longen niet aan iemand zouden willen geven die z'n hele leven gerookt zou hebben. of hun lever niet aan een alcoholist. ik word zelf altijd nogal gefrustreerd van die mensen, maar ik ben wel benieuwd hoe jullie daar over denken?Ik wil liever mijn lever ook niet aan iemand geven die alcoholist is. Maar hey, ik ben dan toch dood. Kan mij het schelen.
ik ken ook mensen die geen donor willen zijn, omdat ze hun longen niet aan iemand zouden willen geven die z'n hele leven gerookt zou hebben. of hun lever niet aan een alcoholist. ik word zelf altijd nogal gefrustreerd van die mensen, maar ik ben wel benieuwd hoe jullie daar over denken?Ik wil liever mijn lever ook niet aan iemand geven die alcoholist is. Maar hey, ik ben dan toch dood. Kan mij het schelen.
vrijdag 18 april 2014 om 13:30
quote:WellieB schreef op 18 april 2014 @ 13:25:
Op basis van angst (dadelijk latn ze me eeder doorgaan eant ik ben donor) geen donor worden vind ik echt een heel slechte reden.
Verdiep je er dan eens in, en dan leer je dat geen mensenleven belangrijker is dan het ander, natuurlijk laten ze je niet eerder doodgaan omdat je donor bent. Hoe kom je erop?
Overigens hoor ik dit argument best vaak, dus hier ligt wel een beetje een taak voor de overheid om in een campagne ofzo duidelijkheid te geven rondom procedures en spookverhalen de wereld uit te helpen.
Kortom, redenen om het wel of niet te doen prima, die moeten gerespecteerd worden, maar wel op basis van feiten. En niet onterechte angsten.
Eens. Verhalen als "straks laten ze mij eerder doodgaan omdat ik donor ben" kunnen beter worden rechtgezet door goede voorlichting. Maar er zijn in de hulpverlening net zo goed mensen die benadrukken dat er eerlijkere voorlichting moet zijn over het afscheidsproces van een donor, want de procedure rond het overlijden is toch anders. De cliënten waar ik af en toe mee te maken heb, hadden duidelijk te weinig voorlichting gehad en niet uitgebreid genoeg met hun ouders besproken of zij het donorschap wel zagen zitten. Dat is net zo goed kwalijk.
Dus ik ben voor een algemene, duidelijke voorlichting over hoe het werkt. Dan kan iedereen aan de hand daarvan zelf bepalen wat zij als voor- en nadelen zien en of ze het zien zitten.
Op basis van angst (dadelijk latn ze me eeder doorgaan eant ik ben donor) geen donor worden vind ik echt een heel slechte reden.
Verdiep je er dan eens in, en dan leer je dat geen mensenleven belangrijker is dan het ander, natuurlijk laten ze je niet eerder doodgaan omdat je donor bent. Hoe kom je erop?
Overigens hoor ik dit argument best vaak, dus hier ligt wel een beetje een taak voor de overheid om in een campagne ofzo duidelijkheid te geven rondom procedures en spookverhalen de wereld uit te helpen.
Kortom, redenen om het wel of niet te doen prima, die moeten gerespecteerd worden, maar wel op basis van feiten. En niet onterechte angsten.
Eens. Verhalen als "straks laten ze mij eerder doodgaan omdat ik donor ben" kunnen beter worden rechtgezet door goede voorlichting. Maar er zijn in de hulpverlening net zo goed mensen die benadrukken dat er eerlijkere voorlichting moet zijn over het afscheidsproces van een donor, want de procedure rond het overlijden is toch anders. De cliënten waar ik af en toe mee te maken heb, hadden duidelijk te weinig voorlichting gehad en niet uitgebreid genoeg met hun ouders besproken of zij het donorschap wel zagen zitten. Dat is net zo goed kwalijk.
Dus ik ben voor een algemene, duidelijke voorlichting over hoe het werkt. Dan kan iedereen aan de hand daarvan zelf bepalen wat zij als voor- en nadelen zien en of ze het zien zitten.
vrijdag 18 april 2014 om 13:31
vrijdag 18 april 2014 om 13:32
quote:bubblesdevere schreef op 18 april 2014 @ 13:28:
[...]
Hier kan ik me volledig in vinden.
Mag ik vragen hoe je dan staat tov levende donatie van beenmerg, plasma...?
Goede vraag.
Doneren tijdens het leven vind ik inderdaad heel anders, omdat ik het dan op het moment zelf met mijn familieleden overleg en we het met zijn alleen meemaken. Als ik zoiets zou overwegen, zou ik dat gewoon voorleggen aan de familie en wie weet doneer ik dan wel iets tijdens het leven.
[...]
Hier kan ik me volledig in vinden.
Mag ik vragen hoe je dan staat tov levende donatie van beenmerg, plasma...?
Goede vraag.
Doneren tijdens het leven vind ik inderdaad heel anders, omdat ik het dan op het moment zelf met mijn familieleden overleg en we het met zijn alleen meemaken. Als ik zoiets zou overwegen, zou ik dat gewoon voorleggen aan de familie en wie weet doneer ik dan wel iets tijdens het leven.
vrijdag 18 april 2014 om 13:33
quote:roxyfoxy schreef op 18 april 2014 @ 13:31:
[...]
ahh ja kijk dit bedoel ik dus. aan wat voor mensen zou jij je organen dan wel en niet willen doneren?
Bij zo'n uitspraken stel ik me de vraag wie longen zou krijgen: de niet-rokende pedosexueel of de rokende patiënt die zijn hele leven vrijwilligerswerk etc. heeft gedaan - om het nu maar 's heel extreem te maken.
Ben iig. blij dat ik zo'n keuzes niet moet maken...
[...]
ahh ja kijk dit bedoel ik dus. aan wat voor mensen zou jij je organen dan wel en niet willen doneren?
Bij zo'n uitspraken stel ik me de vraag wie longen zou krijgen: de niet-rokende pedosexueel of de rokende patiënt die zijn hele leven vrijwilligerswerk etc. heeft gedaan - om het nu maar 's heel extreem te maken.
Ben iig. blij dat ik zo'n keuzes niet moet maken...
vrijdag 18 april 2014 om 13:36
vrijdag 18 april 2014 om 13:38
quote:claudette22 schreef op 18 april 2014 @ 13:19:
[...]
De keus om je nabestaanden te laten beslissen is ook een mogelijkheid, alleen vind ik het zelf niet fijn om zo'n moeilijke beslissing over te laten aan mijn nabestaanden. Wel goed dat je je keuze in ieder geval hebt vastgelegd!
Alleen tot je 16e kunnen je ouders – als je overlijdt – jouw keuze voor een Ja nog tegenhouden (een Nee kan nooit gewijzigd worden door nabestaanden). Vanaf je 16e is in Nederland de keuze die je hebt gemaakt officieel geldig en kunnen je naasten daar geen invloed meer op uit oefenen. Nabestaanden hebben dus niet altijd het laatste woord.
Nabestaanden kunnen het in Nederland wel degelijk tegen houden.
Quote rijksoverheid.nl:
Uitzondering na oordeel arts
In deze 2 situaties kunnen nabestaanden afwijken van de wensen van de overledene:
Bij zwaarwegende redenen
Een nabestaande kan bijvoorbeeld in zware psychische nood raken als de donatie zou doorgaan. De betrokken arts beoordeelt of dit zo is.
Bij jongeren tot 16 jaar
Vanaf 12 jaar kunnen jongeren in het Donorregister laten registreren dat ze orgaandonor willen worden. Komt een jongere onder de 16 te overlijden? Dan kunnen de ouder(s) of voogd bezwaar maken tegen orgaandonatie. De donatie gaat dan niet door.
Als mijn partner roept dat hij een zwaarwegende reden heeft om het niet te doen, dan gebeurt het niet. Ik ken persoonlijke enkele gevallen waarbij dit is gebeurt. En ja, ik ken ook een paar mensen die middels donatie een mooi leven kunnen hebben nu.
[...]
De keus om je nabestaanden te laten beslissen is ook een mogelijkheid, alleen vind ik het zelf niet fijn om zo'n moeilijke beslissing over te laten aan mijn nabestaanden. Wel goed dat je je keuze in ieder geval hebt vastgelegd!
Alleen tot je 16e kunnen je ouders – als je overlijdt – jouw keuze voor een Ja nog tegenhouden (een Nee kan nooit gewijzigd worden door nabestaanden). Vanaf je 16e is in Nederland de keuze die je hebt gemaakt officieel geldig en kunnen je naasten daar geen invloed meer op uit oefenen. Nabestaanden hebben dus niet altijd het laatste woord.
Nabestaanden kunnen het in Nederland wel degelijk tegen houden.
Quote rijksoverheid.nl:
Uitzondering na oordeel arts
In deze 2 situaties kunnen nabestaanden afwijken van de wensen van de overledene:
Bij zwaarwegende redenen
Een nabestaande kan bijvoorbeeld in zware psychische nood raken als de donatie zou doorgaan. De betrokken arts beoordeelt of dit zo is.
Bij jongeren tot 16 jaar
Vanaf 12 jaar kunnen jongeren in het Donorregister laten registreren dat ze orgaandonor willen worden. Komt een jongere onder de 16 te overlijden? Dan kunnen de ouder(s) of voogd bezwaar maken tegen orgaandonatie. De donatie gaat dan niet door.
Als mijn partner roept dat hij een zwaarwegende reden heeft om het niet te doen, dan gebeurt het niet. Ik ken persoonlijke enkele gevallen waarbij dit is gebeurt. En ja, ik ken ook een paar mensen die middels donatie een mooi leven kunnen hebben nu.
vrijdag 18 april 2014 om 13:39
quote:roxyfoxy schreef op 18 april 2014 @ 13:31:
[...]
ahh ja kijk dit bedoel ik dus. aan wat voor mensen zou jij je organen dan wel en niet willen doneren?
Ik zou alleen willen doneren aan mensen die zelf ook als donor geregistreerd staan (+ diegenen waar het door medische redenen niet door kan).
Ik heb het meegemaakt dat een streng gelovig persoon haar hele leven lang tegen orgaandonatie was. Maar toen het eenmaal zover was, wilde ze maar wat graag een donorhart ontvangen. Het zou mij heel erg tegenstaan dat zo iemand mijn orgaan zou ontvangen.
Daarnaast vind ik het ook een stukje survival of the fittest. Soms moeten we maar accepteren dat iemand niet sterk genoeg is om te leven, in plaats van allerlei kunstgrepen uit te voeren.
[...]
ahh ja kijk dit bedoel ik dus. aan wat voor mensen zou jij je organen dan wel en niet willen doneren?
Ik zou alleen willen doneren aan mensen die zelf ook als donor geregistreerd staan (+ diegenen waar het door medische redenen niet door kan).
Ik heb het meegemaakt dat een streng gelovig persoon haar hele leven lang tegen orgaandonatie was. Maar toen het eenmaal zover was, wilde ze maar wat graag een donorhart ontvangen. Het zou mij heel erg tegenstaan dat zo iemand mijn orgaan zou ontvangen.
Daarnaast vind ik het ook een stukje survival of the fittest. Soms moeten we maar accepteren dat iemand niet sterk genoeg is om te leven, in plaats van allerlei kunstgrepen uit te voeren.
I would rather shit in my hands and clap
vrijdag 18 april 2014 om 13:40
vrijdag 18 april 2014 om 13:40
Persoonlijk vind ik het het belangrijkst dat je een keuze maakt waar je nabestaanden zich in kunnen vinden. Zij moeten er tenslotte mee leven en ik heb van huisartsen om mij heen gehoord dat dat toch vaker problemen geeft dan algemeen bekend is. Dat neemt overigens niet weg dat er ook nabestaanden zijn die het juist een fijn idee vinden. Maar ik zou daar dus vooral rekening mee houden.
Oh, en gevoelens hoeven wat mij betreft nooit verdedigd te worden: net zoals nabestaanden die het een prettig idee vinden dit niet hoeven uit te leggen, hoeven degenen die er juist moeilijk mee kunnen leven, dit ook niet te verantwoorden.
Oh, en gevoelens hoeven wat mij betreft nooit verdedigd te worden: net zoals nabestaanden die het een prettig idee vinden dit niet hoeven uit te leggen, hoeven degenen die er juist moeilijk mee kunnen leven, dit ook niet te verantwoorden.
vrijdag 18 april 2014 om 13:42
quote:WellieB schreef op 18 april 2014 @ 13:25:
Op basis van angst (dadelijk latn ze me eeder doorgaan eant ik ben donor) geen donor worden vind ik echt een heel slechte reden.
Verdiep je er dan eens in, en dan leer je dat geen mensenleven belangrijker is dan het ander, natuurlijk laten ze je niet eerder doodgaan omdat je donor bent. Hoe kom je erop?
Overigens hoor ik dit argument best vaak, dus hier ligt wel een beetje een taak voor de overheid om in een campagne ofzo duidelijkheid te geven rondom procedures en spookverhalen de wereld uit te helpen.
Kortom, redenen om het wel of niet te doen prima, die moeten gerespecteerd worden, maar wel op basis van feiten. En niet onterechte angsten.Voor jouw onterechte angsten. Die mensen moeten er wel maar mee leven. Voor hen is deze angst wel heel valide. Voorlichting kan helpen, het is toch de persoon zelf die deze keuze uiteindelijk maakt. En dat maakt die keuze voor mij keuze die ik respecteer.
Op basis van angst (dadelijk latn ze me eeder doorgaan eant ik ben donor) geen donor worden vind ik echt een heel slechte reden.
Verdiep je er dan eens in, en dan leer je dat geen mensenleven belangrijker is dan het ander, natuurlijk laten ze je niet eerder doodgaan omdat je donor bent. Hoe kom je erop?
Overigens hoor ik dit argument best vaak, dus hier ligt wel een beetje een taak voor de overheid om in een campagne ofzo duidelijkheid te geven rondom procedures en spookverhalen de wereld uit te helpen.
Kortom, redenen om het wel of niet te doen prima, die moeten gerespecteerd worden, maar wel op basis van feiten. En niet onterechte angsten.Voor jouw onterechte angsten. Die mensen moeten er wel maar mee leven. Voor hen is deze angst wel heel valide. Voorlichting kan helpen, het is toch de persoon zelf die deze keuze uiteindelijk maakt. En dat maakt die keuze voor mij keuze die ik respecteer.
vrijdag 18 april 2014 om 13:43
quote:tialtngo schreef op 18 april 2014 @ 13:39:
[...]
Daarnaast vind ik het ook een stukje survival of the fittest. Soms moeten we maar accepteren dat iemand niet sterk genoeg is om te leven, in plaats van allerlei kunstgrepen uit te voeren.
Oprechte vraag: vind je dat dit ook opgaat als je kind/partner/ouder... een orgaan nodig heeft?
Sorry maar kan me er zo weinig voorstellen bij dat 'fatalisme'...
[...]
Daarnaast vind ik het ook een stukje survival of the fittest. Soms moeten we maar accepteren dat iemand niet sterk genoeg is om te leven, in plaats van allerlei kunstgrepen uit te voeren.
Oprechte vraag: vind je dat dit ook opgaat als je kind/partner/ouder... een orgaan nodig heeft?
Sorry maar kan me er zo weinig voorstellen bij dat 'fatalisme'...