Jezelf kwijt zijn???

05-05-2014 16:56 12 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn ogen zijn geopend maar voel me bar slecht!

Wie ik ben geworden staat me niet aan....



Zonder het echt door te hebben ben ik zo veranderd in de afgelopen 4 jaar dat ik niet meer weet wie ik ben, wat ik wil en waarom en met wie?



Situatie: 27 jaar, relatie 7 jaar, studie bijna klaar, 12 kilo zwaarder, vrienden verloren.



Om een lang verhaal kort te maken, dat ik ongelukkig ben is duidelijk. Dit is langzaam opgebouwd en de emmer is overgelopen. Ik probeer mezelf te vinden, dingen te doen die ik leuk vond en mezelf eens goed onder de loep te nemen maar wat ik vind maakt me alleen maar ongelukkiger.



Heeft iemand ervaring met deze onbegrijpelijk situatie??



Bedankt!
Music <3
Ja ik. Ik was mezelf helemaal kwijt. Burnout gekregen. Ik kreeg kaartjes van collega's met teksten als ik mis je gezelligheid, ik mis je schaterlach enz enz. Tja, dat miste ik zelf dus ook. Van een heel onafhankelijk persoon, werd ik een schim van mezelf. Wist totaal niet meer wat ik wilde. Riep het ene moment dat ik zo graag dit (kon van alles zijn) wilde, terwijl ik daar een halve minuut later niet meer aan moest denken.



Wat mij heel erg geholpen heeft, is gewoon even echt helemaal niks meer te doen. Geen visite, nergens meer heen echt alleen mezelf en kijken wat ik wilde. Ik ben dingen gaan doen die ik als kind heel leuk vond en die blijk ik nog steeds heel leuk te vinden (zwemmen, kleuren enz).



Na ruim een half jaar durf ik te zeggen dat ik mezelf steeds meer terugkrijg (en ik ben heel bang geweest dat dat dus niet zou gebeuren).



Veel sterkte!
Oja, wel hulp gehad van een pycholoog.
Alle reacties Link kopieren
Dank je voor je reactie!



Ik sta ook op het punt om mijn relatie te verbreken omdat ik zo ongelukkig ben, maar ik vraag me echt af of dit niet totaal alleen aan mezelf ligt en het niet slim is om deze stap nu te zetten.
Music <3
Alle reacties Link kopieren
Heb dat ook een tijdje gehad, althans dat gevoel dat je jezelf kwijt raakt en van jezelf vervreemd bent.

Bij mij kwam het meer doordat ik een tijd lang anderen alleen maar aan het 'pleasen' was. Slechte relatie etc etc. Op dat moment wist ik echt eventjes niet meer wie ik was of waar ik voor stond.Nou de relatie ging over, werd met mijn neus op de feiten gedrukt en ben daarna echt alleen maar met mezelf bezig geweest. Wie ben ik, wat voel ik, wat wil ik. Tijd voor mezelf en daardoor werd ik gelukkig ook weer mezelf, beetje bij beetje dan.
.
Alle reacties Link kopieren
Zit je relatie verder goed? Ik zou niet zomaar je relatie verbreken als ik jou was, misschien voelt dat nu zo omdat je in een dip zit maar straks krijg je daar nog spijt van. Zou daar eerst maar eens goed over nadenken. Heb je de laatste tijd wel aan jezelf gedacht, tijd voor jezelf vrij gemaakt? eventjes 'me- time' ?
.
Toen ik mijn burn out kreeg was ik mezelf ook volkomen kwijt. Wist niet meer wat ik over mezelf kon geloven en alles wat ik dacht te weten over mezelf werd in twijfel getrokken.

Langzaam ben ik daar, met behulp van een psycholoog, weer bovenop gekomen.



Niet dat ik nu wel weet wat ik precies wil in mijn leven, maar ik kan wel steeds beter "bij mezelf blijven".



Het lijkt me goed om hulp in te schakelen, een psycholoog of coach.



Succes.
Ik kan natuurlijk niet oordelen over je relatie. Maar neem daarin geen overhaaste beslissing. Ik twijfelde daar ook best aan. Maar als ik aan iemand steun gehad heb, is het mijn vriend. Die was er gewoon, zei precies de goede dingen. Het heeft onze relatie echt sterker gemaakt (sterker nog, ik vraag me af of we het gered hadden zonder burnout). Ik zie nu weer in waarom ik ooit voor hem gekozen heb.
Ik zou helemaal geen grote beslissingen nemen op dit moment. Want je kunt nu niet zo goed overzien wat je wil en zeker niet hoe je je over bijv. een half jaar voelt.



Veel tijd en energie steken in jezelf weer terugvinden is het beste wat je nu kunt doen.
Alle reacties Link kopieren
Zie het zo: dit ben jij ook. Dit is een andere kant van je die je minder leuk vindt. Weg zou willen poetsen. Niet wil voelen.



Dit soort periodes in je leven zijn achteraf gezien vaak de meest leerzame. Verzet je er dus niet tegen, maar kijk naar wat je ervan kunt leren. Iedereen komt zo'n periode vroeg of laat tegen.



Hulp van een psycholoog kan heel fijn zijn. Ik ben heel blij dat ik het mezelf destijds gegund heb.
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik zit er over na te denken om te gaan praten met een psycholoog maar de drempel is nog te hoog omdat ik vroeger al eens hulp gehad heb, waar ik echt niets aan gehad heb.



Mijn relatie is al een aantal jaren niet meer zoals ik het had gewild en ik merk dat ik voornamelijk ook door zijn invloeden de verkeerde keuzes heb gemaakt waar ik nu opeens heel veel spijt van heb.

Misschien omdat ik nu ouder wordt en het gevoel heb dat ik dingen heb gemist en als ik nu niet ga leven ik nog veel meer spijt ga krijgen.

Ik hen een behoorlijk heftige jeugd achter de rug en ben toen in een slechte relatie terecht gekomen. Toen ik hier eindelijk afstand van kon doen kwam ik in mijn huidige relatie, totaal het tegenovergestelde, wat toen heel fijn leek, is eigenlijk zo saai geweest dat ik nu spijt heb dat ik me zo heb laten meeslepen in zijn ritme.



Als ik nu terug kijk voelt het alsof ik nooit gelukkig ben geweest en ik ook niet weet waar ik dan naar toe wil. Ik had altijd een redelijk toekomst beeld maar dat ben ik ook helemaal kwijt...
Music <3
Alle reacties Link kopieren
Allereerst een dikke



Ik denk dat er nu teveel gaande is om te kunnen overzien waar de pijnpunten liggen. Probeer nog een keer hulp van buitenaf, dat dat toen niets geholpen heeft zegt niet dat dat nu weer zo gaat lopen..



Suc6 vrouw.. Je kunt het..
Nou ja.. dat dus..

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven