Overig
alle pijlers
En dan ben je 33!
dinsdag 3 juni 2014 om 23:46
Nog een paar minuten en dan word ik 33.
Een leuke single vrouw, eigen huis, houd m'n eigen broek op (leuke job), fijne vrienden, mooie reizen, geen kinderwens (maar ik zeg ook niet dat ik ze nooit zou willen) en na 2 jaar hard werken (en mijzelf op 1 leren zetten) zit ik eindelijk na vele jaren lekker in m'n vel.
Mijn leven ziet er zo anders uit dan hoe ik het had voorgesteld dat het zou zijn op mijn 33e. Ik dacht altijd dat ik voor mijn dertigste wel getrouwd zou zijn en m'n eerste kind zou hebben. Met 33 toch wel minimaal twee. En natuurlijk gelukkig in m'n gezinswijk met buurtbarbeques en op vakantie met de caravan. En niet te vergeten elke zaterdag patat.
Hoe anders ziet het er nu uit, maar wat ben ik blij dat m'n beeld van vroeger niet is uitgekomen en dat ik enorm gelukkig ben met de situatie zoals die is.
Mijn vraag aan jullie: hoe oud ben je, hoe dacht je vroeger dat je leven er nu op jouw huidige leeftijd uit zou zien. En in hoeverre is dat beeld uitgekomen?
Een leuke single vrouw, eigen huis, houd m'n eigen broek op (leuke job), fijne vrienden, mooie reizen, geen kinderwens (maar ik zeg ook niet dat ik ze nooit zou willen) en na 2 jaar hard werken (en mijzelf op 1 leren zetten) zit ik eindelijk na vele jaren lekker in m'n vel.
Mijn leven ziet er zo anders uit dan hoe ik het had voorgesteld dat het zou zijn op mijn 33e. Ik dacht altijd dat ik voor mijn dertigste wel getrouwd zou zijn en m'n eerste kind zou hebben. Met 33 toch wel minimaal twee. En natuurlijk gelukkig in m'n gezinswijk met buurtbarbeques en op vakantie met de caravan. En niet te vergeten elke zaterdag patat.
Hoe anders ziet het er nu uit, maar wat ben ik blij dat m'n beeld van vroeger niet is uitgekomen en dat ik enorm gelukkig ben met de situatie zoals die is.
Mijn vraag aan jullie: hoe oud ben je, hoe dacht je vroeger dat je leven er nu op jouw huidige leeftijd uit zou zien. En in hoeverre is dat beeld uitgekomen?
yogayup wijzigde dit bericht op 04-06-2014 10:47
Reden: typo correctie en kleine toevoeging
Reden: typo correctie en kleine toevoeging
% gewijzigd
dinsdag 3 juni 2014 om 23:52
Yogajup wat een leuk topic alvast gefeliciteerd he (geeft drie dikke zoenen)! Wilde daarom ook even reageren ook al ben ik nog maar 26 haha, wat fijn dat je je zo goed voelt odanks dat het niet zo is gegaan als je in gedachten had!
Het rare is dat ik nooit echt heb gedacht hoe of wat! Wel dat ik op me 23ste graag moeder wou worden maar toen ik dat eenmaal was vond ik dat helemaal niet zo nodig haha en als je jong bent denk je maar dat je dat zo even beslist maar niks is minder waar! Ik weet wel dat na je 18e gaat het allemaal ineens heel snel vind gaan, ga al richting de 30
en dat bevliegt me soms wel eens al klinkt dat miss gek ,dat ik denk oh jeetje hoe wil ik eigenlijk mijn toekomst verder invullen! Had jij dat ook?
Het rare is dat ik nooit echt heb gedacht hoe of wat! Wel dat ik op me 23ste graag moeder wou worden maar toen ik dat eenmaal was vond ik dat helemaal niet zo nodig haha en als je jong bent denk je maar dat je dat zo even beslist maar niks is minder waar! Ik weet wel dat na je 18e gaat het allemaal ineens heel snel vind gaan, ga al richting de 30
en dat bevliegt me soms wel eens al klinkt dat miss gek ,dat ik denk oh jeetje hoe wil ik eigenlijk mijn toekomst verder invullen! Had jij dat ook?
Liever spijt van iets wat je heb gedaan, dan spijt van iets wat je niet heb gedaan
dinsdag 3 juni 2014 om 23:56
dinsdag 3 juni 2014 om 23:57
Ben nu 28 ben dit jaar getrouwd en ben in verwachting van ons eerste kindje, over 10 weken uitgerekend Mijn vriend ik alleen in het weekend vanwege zijn werk en woon in een huurhuisin een kindvriendelijke buurt terug in het dorp waar ik ben opgegroeit... Als men mij dit had verteld op mijn 25a 26e zou ik diegene voor gek hebben verklaart.. Nooit gedacht kinderen te willen/krijgen voor mn 32e en altijd gedacht dat ik in Utrecht zou blijven wonen (stad waar ik een heel wilt studenten leven heb geleid) Heb nu heel erg behofte aan rust en structuurd die ik vanaf mn 18e tot mn 26e niet heb gehad maar absoluut niet miste... en nu ik vind het heeerlijk .. Al wordt mijn behoefte om weer terug te verhuizen naar de stad steeds groter...Denk dat wij erover 5 jaar dan ook wel weer wonen..Maar kzit hier goed nu Owjah ik werk 3dgn in de week op wo nivo en doe een 2e master, moet nog 1.5 jaar.
dinsdag 3 juni 2014 om 23:59
Wat leuk om te lezen! En dank jullie wel voor de felicitaties
Ik ben best beschermd opgevoed en ik heb echt los moeten komen van m'n ouders (heb nu een fijne gezonde & volwassen band met ze) en oude situatie om m'n eigen weg te kiezen met vallen en opstaan. Daar heb in ongeveer m'n twintiger jaren over gedaan. Des te trots ben ik op mijn prestaties en hoe ik nu in het leven sta.
Ik ben best beschermd opgevoed en ik heb echt los moeten komen van m'n ouders (heb nu een fijne gezonde & volwassen band met ze) en oude situatie om m'n eigen weg te kiezen met vallen en opstaan. Daar heb in ongeveer m'n twintiger jaren over gedaan. Des te trots ben ik op mijn prestaties en hoe ik nu in het leven sta.
woensdag 4 juni 2014 om 00:00
Haha Yogayup, wat een grappig topic Ik ben net 32 geworden, en mijn leven is heel anders gelopen dan ik had gedacht. Ik had namelijk gedacht dat ik op deze leeftijd wel een flitsende carrière zou hebben, misschien ergens in het buitenland. Ik zou ergens in een grote stad wonen en veel naar het theater gaan en verre reizen maken, en etentjes geven voor mijn vrienden.
Je raadt het vast al: ik ben al acht jaar samen met mijn vriend, en we wonen met onze twee kinderen in een leuke wijk in een stad in de provincie. Blijkbaar leef ik jouw leven, en jij dat van mij
(ik heb overigens wel een aardige baan/carrière, verdien er leuk mee, maar lang niet zo spetterend als ik ooit dacht)
Ha, 00.00, gefeliciteerd!!!!
Je raadt het vast al: ik ben al acht jaar samen met mijn vriend, en we wonen met onze twee kinderen in een leuke wijk in een stad in de provincie. Blijkbaar leef ik jouw leven, en jij dat van mij
(ik heb overigens wel een aardige baan/carrière, verdien er leuk mee, maar lang niet zo spetterend als ik ooit dacht)
Ha, 00.00, gefeliciteerd!!!!
woensdag 4 juni 2014 om 00:01
quote:bibaatje schreef op 03 juni 2014 @ 23:56:
Ik word over een paar minuten 35
Mijn leven is redelijk zoals ik het in gedachten had vroeger. Getrouwd, twee kinderen, sta voor de klas (dat was niet helemaal ingecalculeerd) en nu weer aan het studeren.
Best voorspelbaar en weinig avontuurlijk maar ik ben heel happy
:-)Ook gefeliciteerd bibaatje! En waarom moet het leven avontuurlijk zijn als je zo gelukkig bent toch?
Ik word over een paar minuten 35
Mijn leven is redelijk zoals ik het in gedachten had vroeger. Getrouwd, twee kinderen, sta voor de klas (dat was niet helemaal ingecalculeerd) en nu weer aan het studeren.
Best voorspelbaar en weinig avontuurlijk maar ik ben heel happy
:-)Ook gefeliciteerd bibaatje! En waarom moet het leven avontuurlijk zijn als je zo gelukkig bent toch?
woensdag 4 juni 2014 om 00:03
quote:Madieken schreef op 04 juni 2014 @ 00:00:
Haha Yogayup, wat een grappig topic Ik ben net 32 geworden, en mijn leven is heel anders gelopen dan ik had gedacht. Ik had namelijk gedacht dat ik op deze leeftijd wel een flitsende carrière zou hebben, misschien ergens in het buitenland. Ik zou ergens in een grote stad wonen en veel naar het theater gaan en verre reizen maken, en etentjes geven voor mijn vrienden.
Je raadt het vast al: ik ben al acht jaar samen met mijn vriend, en we wonen met onze twee kinderen in een leuke wijk in een stad in de provincie. Blijkbaar leef ik jouw leven, en jij dat van mij
(ik heb overigens wel een aardige baan/carrière, verdien er leuk mee, maar lang niet zo spetterend als ik ooit dacht)
Ha, 00.00, gefeliciteerd!!!! Dank je! En grappig, mijn leven ziet er inderdaad wel een beetje uit zoals jij het had gedacht. En beiden gelukkig
Haha Yogayup, wat een grappig topic Ik ben net 32 geworden, en mijn leven is heel anders gelopen dan ik had gedacht. Ik had namelijk gedacht dat ik op deze leeftijd wel een flitsende carrière zou hebben, misschien ergens in het buitenland. Ik zou ergens in een grote stad wonen en veel naar het theater gaan en verre reizen maken, en etentjes geven voor mijn vrienden.
Je raadt het vast al: ik ben al acht jaar samen met mijn vriend, en we wonen met onze twee kinderen in een leuke wijk in een stad in de provincie. Blijkbaar leef ik jouw leven, en jij dat van mij
(ik heb overigens wel een aardige baan/carrière, verdien er leuk mee, maar lang niet zo spetterend als ik ooit dacht)
Ha, 00.00, gefeliciteerd!!!! Dank je! En grappig, mijn leven ziet er inderdaad wel een beetje uit zoals jij het had gedacht. En beiden gelukkig
woensdag 4 juni 2014 om 00:06
quote:aliena1987 schreef op 03 juni 2014 @ 23:57:
Ben nu 28 ben dit jaar getrouwd en ben in verwachting van ons eerste kindje, over 10 weken uitgerekend Mijn vriend ik alleen in het weekend vanwege zijn werk en woon in een huurhuisin een kindvriendelijke buurt terug in het dorp waar ik ben opgegroeit... Als men mij dit had verteld op mijn 25a 26e zou ik diegene voor gek hebben verklaart.. Nooit gedacht kinderen te willen/krijgen voor mn 32e en altijd gedacht dat ik in Utrecht zou blijven wonen (stad waar ik een heel wilt studenten leven heb geleid) Heb nu heel erg behofte aan rust en structuurd die ik vanaf mn 18e tot mn 26e niet heb gehad maar absoluut niet miste... en nu ik vind het heeerlijk .. Al wordt mijn behoefte om weer terug te verhuizen naar de stad steeds groter...Denk dat wij erover 5 jaar dan ook wel weer wonen..Maar kzit hier goed nu Owjah ik werk 3dgn in de week op wo nivo en doe een 2e master, moet nog 1.5 jaar.Gefeliciteerd met jouw zwangerschap! Spannende tijden. Met een kleine op komst begrijp ik helemaal dat behoefte aan structuur aanwezig is. Fijn dat jij jouw verhaal wilde delen. Leuk om te lezen! (En ik forum ook mobiel, drama is dat)
Ben nu 28 ben dit jaar getrouwd en ben in verwachting van ons eerste kindje, over 10 weken uitgerekend Mijn vriend ik alleen in het weekend vanwege zijn werk en woon in een huurhuisin een kindvriendelijke buurt terug in het dorp waar ik ben opgegroeit... Als men mij dit had verteld op mijn 25a 26e zou ik diegene voor gek hebben verklaart.. Nooit gedacht kinderen te willen/krijgen voor mn 32e en altijd gedacht dat ik in Utrecht zou blijven wonen (stad waar ik een heel wilt studenten leven heb geleid) Heb nu heel erg behofte aan rust en structuurd die ik vanaf mn 18e tot mn 26e niet heb gehad maar absoluut niet miste... en nu ik vind het heeerlijk .. Al wordt mijn behoefte om weer terug te verhuizen naar de stad steeds groter...Denk dat wij erover 5 jaar dan ook wel weer wonen..Maar kzit hier goed nu Owjah ik werk 3dgn in de week op wo nivo en doe een 2e master, moet nog 1.5 jaar.Gefeliciteerd met jouw zwangerschap! Spannende tijden. Met een kleine op komst begrijp ik helemaal dat behoefte aan structuur aanwezig is. Fijn dat jij jouw verhaal wilde delen. Leuk om te lezen! (En ik forum ook mobiel, drama is dat)
woensdag 4 juni 2014 om 00:08
Gefeliciteerd aan de jarigen!
Vorige maand ben ik 29 geworden en wat vind ik het vreselijk. Ik had ooit gedacht dat áls ik ooit kinderen zou krijgen, dat ik dan de eerste rond mijn 30e zou willen. En jaaaa... we denken heel stiekem aan kinderen op niet al te lange termijn. Maar als student dacht ik altijd dat ik lekker single en kinderloos zou blijven en dat leek me he-le-maal prima. Nu fijn getrouwd en een bescheiden eigen bedrijfje in een totaal andere branche dan ik gedacht had ooit te werken. Dat het zich allemaal in een ver, ver buitenland afspeelt had ik er nooit bij kunnen bedenken
Vorige maand ben ik 29 geworden en wat vind ik het vreselijk. Ik had ooit gedacht dat áls ik ooit kinderen zou krijgen, dat ik dan de eerste rond mijn 30e zou willen. En jaaaa... we denken heel stiekem aan kinderen op niet al te lange termijn. Maar als student dacht ik altijd dat ik lekker single en kinderloos zou blijven en dat leek me he-le-maal prima. Nu fijn getrouwd en een bescheiden eigen bedrijfje in een totaal andere branche dan ik gedacht had ooit te werken. Dat het zich allemaal in een ver, ver buitenland afspeelt had ik er nooit bij kunnen bedenken
woensdag 4 juni 2014 om 00:13
quote:iceteapeach schreef op 04 juni 2014 @ 00:04:
Gefeliciteerd
Nu 43. En nee, wat ik voor ogen had is niet uitgekomen/gebeurd. Niet alles heb je in de hand vwb je leven/situatie.
Dank je wel! Ik heb het geluk gehad dat ikzelf (redelijk) gezond ben en genoeg kansen heb kunnen vinden/creëeren om mijzelf te vinden en dat ik mijn beide ouders nog heb. Er zijn best wel nare dingen gebeurd en ik weet daarom ook dat je niet alles in de hand hebt. Daarom probeer ik ook zoveel mogelijk van het leven te genieten nu. Ik keek eerst naar wat ik niet had, maar door harde lessen heb ik geleerd te kijken naar wat ik wel heb.
Wil je vertellen welk beeld je vroeger had? Ondanks dat het misschien heel anders kan zijn (waar je dan niet natuurlijk hoeft te delen wat je niet wilt)
Gefeliciteerd
Nu 43. En nee, wat ik voor ogen had is niet uitgekomen/gebeurd. Niet alles heb je in de hand vwb je leven/situatie.
Dank je wel! Ik heb het geluk gehad dat ikzelf (redelijk) gezond ben en genoeg kansen heb kunnen vinden/creëeren om mijzelf te vinden en dat ik mijn beide ouders nog heb. Er zijn best wel nare dingen gebeurd en ik weet daarom ook dat je niet alles in de hand hebt. Daarom probeer ik ook zoveel mogelijk van het leven te genieten nu. Ik keek eerst naar wat ik niet had, maar door harde lessen heb ik geleerd te kijken naar wat ik wel heb.
Wil je vertellen welk beeld je vroeger had? Ondanks dat het misschien heel anders kan zijn (waar je dan niet natuurlijk hoeft te delen wat je niet wilt)
woensdag 4 juni 2014 om 00:21
Gefeliciteerd!! Fijn dat je zo goed in je vel zit. Op naar een fantastisch jaar!
Ik ben 26 en leef totaaaal niet het leven wat ik voor ogen had. Getrouwd, kind, koophuis, chronisch ziek, geen studie af kunnen maken (ivm ziekte) en een ietwat duf baantje. Oja en op de koffie bij de buurvrouw is het uitje van de dag
Ik had gedacht nu een geweldig leuke flitsende, goedbetaalde baan te hebben. Een kind zat ook nog lang niet in de planning, al wilde ik wel graag ooit kinderen. Ik zou nooit weg gaan uit mijn geboortedorp. (Woon inmiddels in een leuke stad waar ik verliefd op ben geworden). En ik wilde vooral heel veel leuke dingen doen. Wat nu ook vaak niet kan ivm ziekte.
Soms zou ik willen dat alles anders was gelopen, maar tegelijkertijd zou ik het niet anders willen dan dat het nu is!
Fijne dag vandaag!
Ik ben 26 en leef totaaaal niet het leven wat ik voor ogen had. Getrouwd, kind, koophuis, chronisch ziek, geen studie af kunnen maken (ivm ziekte) en een ietwat duf baantje. Oja en op de koffie bij de buurvrouw is het uitje van de dag
Ik had gedacht nu een geweldig leuke flitsende, goedbetaalde baan te hebben. Een kind zat ook nog lang niet in de planning, al wilde ik wel graag ooit kinderen. Ik zou nooit weg gaan uit mijn geboortedorp. (Woon inmiddels in een leuke stad waar ik verliefd op ben geworden). En ik wilde vooral heel veel leuke dingen doen. Wat nu ook vaak niet kan ivm ziekte.
Soms zou ik willen dat alles anders was gelopen, maar tegelijkertijd zou ik het niet anders willen dan dat het nu is!
Fijne dag vandaag!
woensdag 4 juni 2014 om 00:25
Ach het leven is anders dan je soms denkt maar soms heeft het zo moeten zijn. Ben vast herkenbaar maar ja, toen ik 16 - 17 was dacht ik ooit journalist te worden en dan voor de achtergrondverhalen. En ja, lang over de wereld zwerven en groots en meeslepend leven.
Duhhhhh. op mijn 20e al moeder, geen school echt afgemaakt. Maar toch nog steeds een relatie met de vader van onze kinderen (heel lang) na de geboorte van de oudste bleek ik ziek, met moeite kwam er nog een tweede. We zijn gezond maar als ik had gewacht tot ik op een "goede" leeftijd was hadden we onze kinderen niet gehad.
Duhhhhh. op mijn 20e al moeder, geen school echt afgemaakt. Maar toch nog steeds een relatie met de vader van onze kinderen (heel lang) na de geboorte van de oudste bleek ik ziek, met moeite kwam er nog een tweede. We zijn gezond maar als ik had gewacht tot ik op een "goede" leeftijd was hadden we onze kinderen niet gehad.
Doe ik niet aan....
woensdag 4 juni 2014 om 00:45
Gefeliciteerd met je verjaardag! Hier iemand die onlangs 35 geworden is, en nee, niet het leven dat ze verwacht had. Maar kom er wel dichter bij in de buurt dan eerst. Kinderwens die nog niet vervuld is (medische molen), wel een aantal jaar geleden ein-de-lijk de ware gevonden na de nodige miskleunen. Groots meeslepend leven en de carrière is het nooit geworden, maar daar begin ik steeds meer vrede mee te hebben
woensdag 4 juni 2014 om 01:26
Hi, ik 'dacht' nooit iets, leven gaat zoal het gaat. Want juist als je denkt dat het planbaar is, blijkt het toch weer anders te verlopen. That's life. Blij voor je dat je nu heel happy bent met hoe het nu is. Dat zijn de werkelijke geluksmomenten, en niet hoe je het gedacht had.
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
woensdag 4 juni 2014 om 02:32
Ik vond 30 worden echt vreselijk...Ik was blij toen die dag voorbij was! Klinkt misschien erg dramatisch, maar dat kwam misschien ook door hoe de zaken er op dat moment in mijn leven voorstonden.
Bij de 30 mijlpaal kwam ik tot het besef dat ik ergens stond waar ik niet wilde zijn. Pas een lange relatie verbroken, weg uit ons zeer recent verbouwde huis, noodgedwongen bij mijn ouders gaan wonen en ontslag.. Ik voelde me een enorme loser!!
Nu een paar maanden verder en vertrek ik naar het buitenland om mn droom waar te maken en mijn leven daar op te gaan bouwen.
Nooit gedacht dat ik op dit punt zou belanden op mijn 30ste (dacht vroeger altijd dat ik dan getrouwd zou zijn, 1.2 kinderen zou hebben en een chocoladebruine labrador!)
Nu ben ik er heel dankbaar voor dat ik in de bloei van mijn leven hele toffe kansen krijg.
Tja, life happens when you make other plans:)
Bij de 30 mijlpaal kwam ik tot het besef dat ik ergens stond waar ik niet wilde zijn. Pas een lange relatie verbroken, weg uit ons zeer recent verbouwde huis, noodgedwongen bij mijn ouders gaan wonen en ontslag.. Ik voelde me een enorme loser!!
Nu een paar maanden verder en vertrek ik naar het buitenland om mn droom waar te maken en mijn leven daar op te gaan bouwen.
Nooit gedacht dat ik op dit punt zou belanden op mijn 30ste (dacht vroeger altijd dat ik dan getrouwd zou zijn, 1.2 kinderen zou hebben en een chocoladebruine labrador!)
Nu ben ik er heel dankbaar voor dat ik in de bloei van mijn leven hele toffe kansen krijg.
Tja, life happens when you make other plans:)
Growth is painful, change is painful. But nothing is as painful as staying stuck somewhere you don't belong