Thuis
alle pijlers
gemis aan eigen plekje
maandag 9 juni 2014 om 19:10
Dag iedereen!
Alvast genoeg goede raad en terechtwijzingen.
Bedankt allemaal. Hoewel ze soms hard (recht ih gezicht) aankomen, apprecieer ik ze allemaal.
Maar heel eerlijk, niemand zegt me dingen die ik nog niet wist. Ik zeg dit helemaal niet uit ontdankbaarheid, ik vind het net fijn dat ik met de neus op de feiten wordt gedrukt.
Ik ga uit de losse pols proberen wat vragen te beantwoorden:
* Ik woon niet in Nederland, voor me te kunnen inschrijven moest ik eerst een bepaald bedrag bruto verdiend hebben. Hier zit ik nog niet aan.
* Tuurlijk denk ik ook aan de kant van mijn schoonouders, hoewel de situatie in mijn ogen voor hun toch makkelijker is. Zij stellen de wetten, wij moeten ons aanpassen. Is ook niet meer als normaal, maar wij staan toch in slechtere positie. Trek me na werk (en de was en de plas) ook meteen terug op kamer. Voor zowel beide onze privacy. Ik weet trouwens dat schoonouders ons niet associaal vinden. Ovet het financieele zijn duidelijke afspraken en ik haal het onderwerp voldoende boven moesten ze er iets aan willen vetanderen of toevoegen.
*Inderdaad verwend, wil ook gewoon het liefst een huis kopen waar ik geld in kan steken en nog iets uithaal. Huren vind ik zo een zonde. (besef natuurlijk wel dat dat de prijs is die ik betaal voor zelfstandigheid en privacy). Ik vind het leven onverwachts genoeg en als ik nuchter naar lange termijn kijk is nu sparen en de bijhorende ontevredenheid makkelijker dan alle financieele problemen die volwassene met kinderen hebben. (al is nu sparen nog geen garantie om alles op een rij te hebben.)
*Wat ik een goede tip vind is een datum stellen. Ik heb al vaak iets uitgeblazerd met 'tegen dan'. Maar effe realistisch samen zitten met vriend en een beetje tellen zal me vast gemoedsrust brengen.
* Hoelang wil ik daar nog wonen? Hoeveel wil ik gespaard hebben? Op wat wachten we? Allemaal vragen waar we als koppel geen antwoord op hebben en waar we eens een serieus gesprek over moeten voeren.
* Alleen gaan wonen zonder vriend. Dit zie ik niet zitten, maar ik besef wel als het me de spuigaten blijft uitlopen (en ik zie niet in dat dat gaat veranderen) zal ik me hierop ook moeten verder focussen. Hoop wel dat vriend dit niet ziet als een bedreiging: met me mee of ik vertrek.
Wat me wel meer vastberadenheid geeft is dat niemand negatief is over het alleen wonen. Iedereen kan het sparen relativeren. Dat geeft me wel een ander zicht en meer moed om te gaan plannen (nou, hou het vandaag nog maar op denken.) ik zie het al minder als een sprong ih duister.
Groetjes
Klunsje
Alvast genoeg goede raad en terechtwijzingen.
Bedankt allemaal. Hoewel ze soms hard (recht ih gezicht) aankomen, apprecieer ik ze allemaal.
Maar heel eerlijk, niemand zegt me dingen die ik nog niet wist. Ik zeg dit helemaal niet uit ontdankbaarheid, ik vind het net fijn dat ik met de neus op de feiten wordt gedrukt.
Ik ga uit de losse pols proberen wat vragen te beantwoorden:
* Ik woon niet in Nederland, voor me te kunnen inschrijven moest ik eerst een bepaald bedrag bruto verdiend hebben. Hier zit ik nog niet aan.
* Tuurlijk denk ik ook aan de kant van mijn schoonouders, hoewel de situatie in mijn ogen voor hun toch makkelijker is. Zij stellen de wetten, wij moeten ons aanpassen. Is ook niet meer als normaal, maar wij staan toch in slechtere positie. Trek me na werk (en de was en de plas) ook meteen terug op kamer. Voor zowel beide onze privacy. Ik weet trouwens dat schoonouders ons niet associaal vinden. Ovet het financieele zijn duidelijke afspraken en ik haal het onderwerp voldoende boven moesten ze er iets aan willen vetanderen of toevoegen.
*Inderdaad verwend, wil ook gewoon het liefst een huis kopen waar ik geld in kan steken en nog iets uithaal. Huren vind ik zo een zonde. (besef natuurlijk wel dat dat de prijs is die ik betaal voor zelfstandigheid en privacy). Ik vind het leven onverwachts genoeg en als ik nuchter naar lange termijn kijk is nu sparen en de bijhorende ontevredenheid makkelijker dan alle financieele problemen die volwassene met kinderen hebben. (al is nu sparen nog geen garantie om alles op een rij te hebben.)
*Wat ik een goede tip vind is een datum stellen. Ik heb al vaak iets uitgeblazerd met 'tegen dan'. Maar effe realistisch samen zitten met vriend en een beetje tellen zal me vast gemoedsrust brengen.
* Hoelang wil ik daar nog wonen? Hoeveel wil ik gespaard hebben? Op wat wachten we? Allemaal vragen waar we als koppel geen antwoord op hebben en waar we eens een serieus gesprek over moeten voeren.
* Alleen gaan wonen zonder vriend. Dit zie ik niet zitten, maar ik besef wel als het me de spuigaten blijft uitlopen (en ik zie niet in dat dat gaat veranderen) zal ik me hierop ook moeten verder focussen. Hoop wel dat vriend dit niet ziet als een bedreiging: met me mee of ik vertrek.
Wat me wel meer vastberadenheid geeft is dat niemand negatief is over het alleen wonen. Iedereen kan het sparen relativeren. Dat geeft me wel een ander zicht en meer moed om te gaan plannen (nou, hou het vandaag nog maar op denken.) ik zie het al minder als een sprong ih duister.
Groetjes
Klunsje
maandag 9 juni 2014 om 21:27
Mijn inmiddels ex was er zo eentje, hij had een baan ik ben nog student en ben heerlijk aan het genieten van mijn vrijheid in het buitenland momenteel. Maar ik wil na mijn afstuderen en op het moment dat ik een baan heb toch wel eens echt op mij zelf gaan wonen.
Mijn ex (24) die wilde nog wel jaren bij hotel mams wonen want dat was lekker makkelijk (lees mams doet het huishouden, wassen koken etc) en ondertussen kon hij dan sparen voor huis icl dure auto en whatever.
Mijn ex (24) die wilde nog wel jaren bij hotel mams wonen want dat was lekker makkelijk (lees mams doet het huishouden, wassen koken etc) en ondertussen kon hij dan sparen voor huis icl dure auto en whatever.
maandag 9 juni 2014 om 22:22
Ik ben bang dat de situatie waar je nu inzit uit de hand kan gaan lopen door opstapelende kleine ergernissen. Geld is dat niet waard. Nooit.
Op een gegeven moment moet je uitvliegen. Je bent volwassen, gedraag je dan ook zo.
Wat ik me ook afvraag; gaat een eigen huis uiteindelijk niet altijd financieel tegenvallen? Je zult het dus nooit meer zo goed krijgen als nu. Nooit meer zoveel per maand kunnen sparen, maar ten koste van wat? En wanneer is het genoeg?
Op een gegeven moment moet je uitvliegen. Je bent volwassen, gedraag je dan ook zo.
Wat ik me ook afvraag; gaat een eigen huis uiteindelijk niet altijd financieel tegenvallen? Je zult het dus nooit meer zo goed krijgen als nu. Nooit meer zoveel per maand kunnen sparen, maar ten koste van wat? En wanneer is het genoeg?
Later is nu
maandag 9 juni 2014 om 22:28
Juist vanwege finaniele onzekerheid is beginnen met huren toch beter? En jij wilt gelijk een koophuis... Je kunt wel meer willen, maar in principe is het jouw beurt om uit te vliegen, onderaan te beginnen en van daaruit op te bouwen. Ook lijkt me dit een enorm slechte basis voor je relatie. Je bent straks geen van beide gewend op jezelf te wonen, een eigen huishouden te bestieren. Hoe ga je dat doen?
Echt, ga er op uit. Het kan zoveel beter dan dit. Je zet je leven op pauze...
Echt, ga er op uit. Het kan zoveel beter dan dit. Je zet je leven op pauze...
Later is nu
maandag 9 juni 2014 om 22:30
Ga op kamers! Echt... Ik vind eigenlijk dat dit gewoon een must is, ook al wonen je ouders of schoonouders in dezelfde stad als waar je studeert... Het is toch ook júist de charme van het studentenleven om niet meteen een gezinswoning, nieuwe meubels en flatscreen te hebben maar met een tientje per week te leven en pasta met tomatensaus en B-merken bier te kopen?
Ik snap dat echt compleet niet, bij de ouders of schoonouders gaan zitten terwijl je allang de twintig gepasseerd bent...
Ik snap dat echt compleet niet, bij de ouders of schoonouders gaan zitten terwijl je allang de twintig gepasseerd bent...
maandag 9 juni 2014 om 22:38
Ik wil je echt met klem afraden om te beginnen met een koophuis. Jij en jouw vriend hebben nog niet eens echt samen gewoond. Met z'n tweeën dus, met alle bijbehorende rompslomp. Doe dat eerst eens anders eindig je straks misschien wel met een koopwoning die je met verlies moet verkopen omdat de relatie uitgaat en dan heb je dus een fikse schuld. Veel jonge mensen zien dingen veel te rooskleurig in, denken door de verliefdheid dat de verkering voor eeuwig zal zijn. Hopelijk is dat ook zo maar de praktijk leert dat het in evenzoveel gevallen ook verkeerd gaat. Gebruik je verstand, doe het rustig aan. Huren is niet zonde, mensen overwaarderen een koophuis enorm. Een koophuis kan, zeker in de huidige tijd, juist ook een blok aan je been worden. Een huurhuis niet.
maandag 9 juni 2014 om 22:45
Hoe doen leeftijdgenoten dat dan? Moet iedereen sparen voor een bepaald bedrag voor je je zelfs maar in mag laten schrijven? Dan zou toch bijna iedereen op pa en moe aangewezen zijn. En niet iedere pa en moe kunnen die mogelijkheid bieden.
Of gaat het om een (te dure) koopwoning waarvoor je spaart? Dan kun je beter nu een klein appartement kopen met lagere maandlasten, en van daaruit sparen voor een groter huis. Dat appartement verkoop je t.z.t. en is dus geen weggegooid geld.
En het mooiste; je kunt je glazen zo lang laten staan als je maar wilt! Je hoeft niet na het eten naar je slaapkamer, tenzij je daar toevallig zin in hebt! Je eigen douche! Je eigen keukentje!
Ik zou het wel weten
Of gaat het om een (te dure) koopwoning waarvoor je spaart? Dan kun je beter nu een klein appartement kopen met lagere maandlasten, en van daaruit sparen voor een groter huis. Dat appartement verkoop je t.z.t. en is dus geen weggegooid geld.
En het mooiste; je kunt je glazen zo lang laten staan als je maar wilt! Je hoeft niet na het eten naar je slaapkamer, tenzij je daar toevallig zin in hebt! Je eigen douche! Je eigen keukentje!
Ik zou het wel weten
dinsdag 10 juni 2014 om 01:31
TO schrijft dat ze niet in Nederland woont, dan kan 'gewoon een kamer' wel eens heel anders zijn. In bv Spanje en Italië ga je niet op kamers, ook niet voor je studie, tenzij het echt echt niet anders kan. En dan nog gaat vrijwel iedereen ieder werken naar huis (dat is in bv België ook al veel gebruikelijker dan hier). Dus om nou meteen te gaan roepen dat ze gewoon op kamers had moeten gaan, is een beetje kort door de bocht.
Ik ben het wel eens met eerst huren. Echt, als je allebei nog nooit echt voor jezelf hebt gezorgd, is dat best even wennen. En 'echt' samenwonen is dat ook.ik heb zo veel vrienden gehad die al jaren praktisch samenwoonden, dwz of op haar kamer of op de zijne waren. En die toch best even door een hele moeilijke periode gingen toen ze sámen een huisje kregen. Dan is het nog lastiger als je ook nog weet dat je niet weg kunt uit financiële gronden.
En zo'n investering is kopen ook niet meer. Ik heb zelf een koophuis, en heb het net verkocht. Ik heb geen winst gemaakt, verkocht voor minder dan de aankoopprijs 8 jaar geleden en dan de kosten koper nog. Ik heb dus 8 jaar betaald, en eindig nu precies met 0. En dan zijn er nog heel veel mensen die er nog veel nadeliger uitkomen. Ik vind het niet erg, ik heb een huis gekocht om ergens te wonen, niet als investering, en heb hier 8 jaar fijn gewoond. Prima dus, maar financieel had ik net zo goed kunnen huren.
Dus jaren sparen en thuis wonen omdat huren geld weggooien is, is onzin.
Ik ben het wel eens met eerst huren. Echt, als je allebei nog nooit echt voor jezelf hebt gezorgd, is dat best even wennen. En 'echt' samenwonen is dat ook.ik heb zo veel vrienden gehad die al jaren praktisch samenwoonden, dwz of op haar kamer of op de zijne waren. En die toch best even door een hele moeilijke periode gingen toen ze sámen een huisje kregen. Dan is het nog lastiger als je ook nog weet dat je niet weg kunt uit financiële gronden.
En zo'n investering is kopen ook niet meer. Ik heb zelf een koophuis, en heb het net verkocht. Ik heb geen winst gemaakt, verkocht voor minder dan de aankoopprijs 8 jaar geleden en dan de kosten koper nog. Ik heb dus 8 jaar betaald, en eindig nu precies met 0. En dan zijn er nog heel veel mensen die er nog veel nadeliger uitkomen. Ik vind het niet erg, ik heb een huis gekocht om ergens te wonen, niet als investering, en heb hier 8 jaar fijn gewoond. Prima dus, maar financieel had ik net zo goed kunnen huren.
Dus jaren sparen en thuis wonen omdat huren geld weggooien is, is onzin.
zaterdag 4 april 2015 om 00:12
Kwam opeens dit topic tegen, wist niet meer dat ik het in de tijd geopend had. Wil geen oude koeien uit de gracht halen, maar als ik dit alles terug lees voel ik weer hoeveel nood ik had aan een eigen stek op die moment.
Men vriend en ik hebben een paar goede gesprekken gehad en alles is toen in een stroomversnelling terecht gekomen.
Sinds eind vorig jaar wonen we in onze eigen koopwoning, met onze poezen!
En man, wat voelt een eigen plekje hebben goed!
Men vriend en ik hebben een paar goede gesprekken gehad en alles is toen in een stroomversnelling terecht gekomen.
Sinds eind vorig jaar wonen we in onze eigen koopwoning, met onze poezen!
En man, wat voelt een eigen plekje hebben goed!