Thuis
alle pijlers
Niet thuis
donderdag 10 juli 2014 om 22:18
Zonder al teveel herkend te willen worden hier beknopt mijn probleem zonder teveel details: ik ben verhuisd en voel me niet thuis in het nieuwe huis.
Het erge is dat ik er ontzettend naar uit keek, een huis waarvan ik altijd dacht dat het mijn droom zou zijn. In een klap lijkt dit een desillusie te zijn. Misschien moet ik wennen om nu buiten de stad te wonen, ik woon er pas net, maar ik voel me er best neerslachtig over. Ik weet ook niet precies wat het is, ineens lijkt alles ver weg, terwijl dat in feite niet zo is.
Ik zou nu dolblij moeten zijn, maar ik ben dat niet. Ik durf het haast met niemand te delen, om niet als verwend of aansteller over te komen, maar ook om het gevoel wat ik heb niet teveel te voeden door erover te praten. Ik voel me er bezwaard over.
Zijn er meer mensen die erg hebben moeten wennen aan een nieuw woonhuis en omgeving?
Het erge is dat ik er ontzettend naar uit keek, een huis waarvan ik altijd dacht dat het mijn droom zou zijn. In een klap lijkt dit een desillusie te zijn. Misschien moet ik wennen om nu buiten de stad te wonen, ik woon er pas net, maar ik voel me er best neerslachtig over. Ik weet ook niet precies wat het is, ineens lijkt alles ver weg, terwijl dat in feite niet zo is.
Ik zou nu dolblij moeten zijn, maar ik ben dat niet. Ik durf het haast met niemand te delen, om niet als verwend of aansteller over te komen, maar ook om het gevoel wat ik heb niet teveel te voeden door erover te praten. Ik voel me er bezwaard over.
Zijn er meer mensen die erg hebben moeten wennen aan een nieuw woonhuis en omgeving?
donderdag 10 juli 2014 om 22:22
Klopt Bettie, ik merk dat ik het gevoel ook forceer. Dat ik me steeds bewust ben van hoe ik nu thuis kom. Hoe ver het rijden is naar bekenden, etc. Alles leg ik onder de loep. Daar zou ik mee moeten stoppen, maar het gebeurt.
Sabbaticalmeds, pas een paar weken, ik realiseer me dat dat misschien nog niet zo lang is.
Sabbaticalmeds, pas een paar weken, ik realiseer me dat dat misschien nog niet zo lang is.
donderdag 10 juli 2014 om 22:22
donderdag 10 juli 2014 om 22:29
Je thuis voelen in een "nieuw" huis kan best even duren hoor. Ik woon hier nu 5 jaar, en pas de laatste 2 jaar voelt het als thuis.
Moet ik wel zeggen dat ik alle "oude" meubels e.d. heb meegenomen naar dit huis en rustig aan alles heb vervangen.
Deze nieuwe meubels passen ook beter bij dit huis en hoe ik me nu voel.
Moet ik wel zeggen dat ik alle "oude" meubels e.d. heb meegenomen naar dit huis en rustig aan alles heb vervangen.
Deze nieuwe meubels passen ook beter bij dit huis en hoe ik me nu voel.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 10 juli 2014 om 22:30
Ja, bij mij heeft het echt wel een tijdje geduurd voordat mijn huis echt als een 'thuis' voelde. Ik heb ook de eerste weken de rolluiken allemaal naar beneden gelaten, geen idee waarom? Ik was gewend om in een kleine kamer te wonen en opeens moest ik me thuis voelen in een groot huis, dat was even wennen.
Life is short. Eat dessert first.
donderdag 10 juli 2014 om 22:30
donderdag 10 juli 2014 om 22:31
Oh ik vind het trouwens echt niet aanstellerig of verwend. Een vriendin van me voelde zich een paar jaar terug ook niet thuis. Ik weet nog dat ze zei: 'alsof ik in een hotel slaap'. We hebben haar slaapkamer ingericht met veel foto's en meer eigen gemaakt. Ze moest ook erg wennen. En nu wil ze niet weg.
Dus: het komt goed! Voor nu: je gevoelens mogen er zijn.
Dus: het komt goed! Voor nu: je gevoelens mogen er zijn.
donderdag 10 juli 2014 om 22:35
Ja, precies dat gevoel heb ik: lang naar uitgekeken, vol enthousiasme gedeeld met mijn omgeving...en dan ineens, lijkt het allemaal minder mooi dan ik had verwacht. Het is huur, dus in die zin minder beladen dan een koophuis, maar toch.
Ik ben gewoon bang dat als het gevoel nu zo is, het misschien niet meer anders wordt...
Ik ben gewoon bang dat als het gevoel nu zo is, het misschien niet meer anders wordt...
donderdag 10 juli 2014 om 23:05
Het heeft ook denk ik tijd nodig. Duurde bij mij best lang ook, vooral omdat we nog 2 jaar in de griebus van de vorige eigenaren woonden en daarna een half jaar in de bende van een verbouwing. Sindsdien voel ik me pas eigenlijk happy thuis. Straks weet jij niet meer beter hoelang het nou rijden is naar vrienden, en kom je thuis en geniet je heerlijk van de rust ipv de auto's in de stad.
donderdag 10 juli 2014 om 23:05
Bij mij duurde het ook best een tijd voor ik me thuis voelde in mijn nieuwe huis. Daar gingen wel een paar maanden overheen. Het nieuwe huis was bijvoorbeeld gespiegeld ten opzichte van het oude huis. Ik was destijds verbaasd dat ik daar zo'n last van had, maar uiteindelijk trok dat gevoel weg. Ik voel me hier nu helemaal thuis.
Geef het nog even de tijd Zonn, een paar weken is niet lang. Het komt vast goed.
Geef het nog even de tijd Zonn, een paar weken is niet lang. Het komt vast goed.
donderdag 10 juli 2014 om 23:09
donderdag 10 juli 2014 om 23:11
Je moet denk ik de voordelen van het wonen in een dorp(?) ook nog gaan ondervinden niet? Het is gewoon een grote overgang om van een stad naar een dorp te gaan en andersom. Ik zou er echt de tijd voor nemen en niet te snel denken dat het niet goed gaat komen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 10 juli 2014 om 23:13
Dat had ik ook de eerste tijd in ons nieuwe huis. Ik vond het verschrikkelijk dat ik niemand kende en zelfs de brievenbus niet kon vinden. Ook ons huis was nog niet echt een thuis. We hadden een maand geklust, maar dat waren meer de echte grote dingen (vloer, muren, meubels). Daarna heeft alles gelijkelijk aan z'n eigen plek gekregen en zijn er meer persoonlijke spullen in het huis gekomen. Toen voelde het meer en meer als thuis.
Wat ook positief heeft bijgedragen zijn de 'herinneringen' die we inmiddels hebben gemaakt in het huis, zoals de eerste keer kerst met de hele familie, een leuke verjaardag en de geboorte van m'n kind. Ook dat heeft tijd nodig.
Ik hoop dat je je snel beetje bij beetje thuis gaat voelen!
Wat ook positief heeft bijgedragen zijn de 'herinneringen' die we inmiddels hebben gemaakt in het huis, zoals de eerste keer kerst met de hele familie, een leuke verjaardag en de geboorte van m'n kind. Ook dat heeft tijd nodig.
Ik hoop dat je je snel beetje bij beetje thuis gaat voelen!
donderdag 10 juli 2014 om 23:14
Hier worden zelfs fases van een verhuisproces beschreven. Geen idee of het hout snijdt maar misschien biedt het jou herkenning.
http://www.huisvlijt.com/2012/02/verhuisfases.html
http://www.huisvlijt.com/2012/02/verhuisfases.html
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 10 juli 2014 om 23:19
Dank je Enn. Twee jaar om je ergens echt thuis te voelen, jeetje.
Dat vind ik wel lang. Ik denk dat ik mezelf een jaar geef. Dan moet ik toch onderhand wel weten hoe het voelt. Ik ben overigens niet zo ver verhuisd dat ik nieuwe vrienden e.d. zou moeten maken. Heb iedereen nog binnen 20 minuten afstand met de auto. Dat scheelt wek, alhoewel het eerder nog dichterbij was naar sommige vrienden natuurlijk.
Dat vind ik wel lang. Ik denk dat ik mezelf een jaar geef. Dan moet ik toch onderhand wel weten hoe het voelt. Ik ben overigens niet zo ver verhuisd dat ik nieuwe vrienden e.d. zou moeten maken. Heb iedereen nog binnen 20 minuten afstand met de auto. Dat scheelt wek, alhoewel het eerder nog dichterbij was naar sommige vrienden natuurlijk.
donderdag 10 juli 2014 om 23:33
Misschien is het dan goed om je op termijn je te gaan mengen tussen de mensen van het dorp. Dit kan door je aan te sluiten bij een vereniging in het dorp, een sportclub, je aan te melden als vrijwilliger bij plaatselijke feestelijkheden, de kerk (mocht je gelovig zijn), hulporganisaties etc. Al naar gelang eigen interesses en hobby's. Dat is echt een goede start om mensen te ontmoeten naast dat het jou een waarschijnlijk ook een goed gevoel geeft.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 10 juli 2014 om 23:39
Tja ik ben me nooit gaan thuis voelen in het huis waar we nu wonen en dat zal ook niet meer gebeuren. Woon er nu bijna 7 jaar..
Ik ben wel gewend aan het huis, maar het voelt niet goed. Soms past een huis gewoon niet bij je. Verhuizen is mijn grootste droom, maar mijn vriend wil niet. Het is zijn ouderlijk huis namelijk.
Ik ben wel gewend aan het huis, maar het voelt niet goed. Soms past een huis gewoon niet bij je. Verhuizen is mijn grootste droom, maar mijn vriend wil niet. Het is zijn ouderlijk huis namelijk.
donderdag 10 juli 2014 om 23:40
Oh ik had een belangrijk woordje vergeten: ik ben NIET zover verhuisd dat ik nieuwe vrienden zou moeten maken e.d.
Dus me mengen met bewoners van nieuwe woonplaats is niet echt aan de orde. Ik heb een leven, een drukke baan, een hechte vriendenkring, bezigheden...daar ligt het allemaal niet aan. Mijn gevoel is vooral, tja, een gevoeletje.
Dus me mengen met bewoners van nieuwe woonplaats is niet echt aan de orde. Ik heb een leven, een drukke baan, een hechte vriendenkring, bezigheden...daar ligt het allemaal niet aan. Mijn gevoel is vooral, tja, een gevoeletje.