Werk & Studie
alle pijlers
Bizarre sollicitatieprocedures
maandag 14 juli 2014 om 13:39
Ik ben bijna afgestudeerd en ben mij aan het oriënteren op de banenmarkt.
Nou is het natuurlijk crisis en is er ook veel aanbod aan werkzoekenden in mijn vakgebied. Toch verbaas ik me erover wat er allemaal bij komt kijken om aangenomen te worden tegenwoordig.
Zo kom ik net een kantoor tegen waar je 4 interviews moet doen en 3 testen en nog een lunch met kantoorgenoten (totaal 8 activiteiten!). Alhoewel mijn scriptiebegeleider heeft aangegeven dat ik wel het niveau heb, schrikt deze procedure mij ontzettend af. Ik vind het gewoon onmenselijk.
Hebben anderen misschien ook deze ervaring? Zijn er misschien personen die met succes zo'n procedure hebben doorlopen? Kun je je er goed op voorbereiden? En is dit de nieuwe realiteit?
Nou is het natuurlijk crisis en is er ook veel aanbod aan werkzoekenden in mijn vakgebied. Toch verbaas ik me erover wat er allemaal bij komt kijken om aangenomen te worden tegenwoordig.
Zo kom ik net een kantoor tegen waar je 4 interviews moet doen en 3 testen en nog een lunch met kantoorgenoten (totaal 8 activiteiten!). Alhoewel mijn scriptiebegeleider heeft aangegeven dat ik wel het niveau heb, schrikt deze procedure mij ontzettend af. Ik vind het gewoon onmenselijk.
Hebben anderen misschien ook deze ervaring? Zijn er misschien personen die met succes zo'n procedure hebben doorlopen? Kun je je er goed op voorbereiden? En is dit de nieuwe realiteit?
maandag 14 juli 2014 om 14:31
quote:Shenandoah schreef op 14 juli 2014 @ 14:21:
[...]
Mij is ooit gevraagd of ik kinderen wilde en zo ja wanneer.
Inmiddels moeder van een zoon, en vervolgens werd me een keer gevraagd of en wanneer ik een tweede zou willen !!!!!!!
Ik heb toen heel vriendelijk gezegd dat dit prive informatie is die niets te maken heeft met de betreffende functie, al had ik op het moment zelf wel zoiets van, ehhh wat nu.
Bij mij ooit bij een groepssollicitatie, midden in de groep: ' hoe denk je je werk te gaan combineren met je twee kinderen?'
Ik heb domweg geantwoord dat dat een zaak tussen mij en mijn man was en dat ze die vraag vast niet aan mijn man hadden gesteld als die was komen solliciteren.
Overigens wel gewoon doorgegaan naar de volgende ronde
Huidige baan en de vorige kreeg ik door 1 sollicitatiegesprek en een dag meelopen met een collega. Na die dag werd er beslist.
Vind ik veel reeëler eigenlijk, terwijl het behoorlijk verantwoordelijke functies zijn.
[...]
Mij is ooit gevraagd of ik kinderen wilde en zo ja wanneer.
Inmiddels moeder van een zoon, en vervolgens werd me een keer gevraagd of en wanneer ik een tweede zou willen !!!!!!!
Ik heb toen heel vriendelijk gezegd dat dit prive informatie is die niets te maken heeft met de betreffende functie, al had ik op het moment zelf wel zoiets van, ehhh wat nu.
Bij mij ooit bij een groepssollicitatie, midden in de groep: ' hoe denk je je werk te gaan combineren met je twee kinderen?'
Ik heb domweg geantwoord dat dat een zaak tussen mij en mijn man was en dat ze die vraag vast niet aan mijn man hadden gesteld als die was komen solliciteren.
Overigens wel gewoon doorgegaan naar de volgende ronde
Huidige baan en de vorige kreeg ik door 1 sollicitatiegesprek en een dag meelopen met een collega. Na die dag werd er beslist.
Vind ik veel reeëler eigenlijk, terwijl het behoorlijk verantwoordelijke functies zijn.
maandag 14 juli 2014 om 14:39
Bij mijn laatste sollicitatie (waar ik de baan heb gekregen) was dit de procedure:
1. Praatje met werkgever - eerste indruk
2. Punctualiteitstest maken (onder tijdsdruk)
3. Persoonlijkheidstest maken
Hierna bleven er nog 20 mensen over die nog in de race zaten (van de 200)
4. Gespreksvaardigheid toets d.m.v. een toneelstukje met een acteur.
5. Gesprek in het Engels voeren
6. Taaltoets (Nederlands)
Hierna bleven er 6 mensen over die nog in de race zaten
7. Nog een gesprek met leidinggevende + een collega
8. Dag meelopen op de werkvloer
Hierna namen ze 2 mensen aan, waaronder ik dus. God, die hele procedure heeft me zoveel uren/dagen gekost, want ik moest steeds weer voor testen en dingen terugkomen. Het is nog niet eens een topfunctie! Het is gewoon een heel normale baan met nog een vrij matig salaris ook.
1. Praatje met werkgever - eerste indruk
2. Punctualiteitstest maken (onder tijdsdruk)
3. Persoonlijkheidstest maken
Hierna bleven er nog 20 mensen over die nog in de race zaten (van de 200)
4. Gespreksvaardigheid toets d.m.v. een toneelstukje met een acteur.
5. Gesprek in het Engels voeren
6. Taaltoets (Nederlands)
Hierna bleven er 6 mensen over die nog in de race zaten
7. Nog een gesprek met leidinggevende + een collega
8. Dag meelopen op de werkvloer
Hierna namen ze 2 mensen aan, waaronder ik dus. God, die hele procedure heeft me zoveel uren/dagen gekost, want ik moest steeds weer voor testen en dingen terugkomen. Het is nog niet eens een topfunctie! Het is gewoon een heel normale baan met nog een vrij matig salaris ook.
maandag 14 juli 2014 om 14:40
Ze doen het omdat het kan. En dan te bedenken dat er heel veel mensen meerdere keren afgewezen worden en dan elke keer zo'n belachelijke procedure door moeten.
Vacatures zijn trouwens vaak al net zo erg. Ik ben momenteel op zoek naar een baan, maar doordat ik een specifieke achtergrond heb waar weinig banen in te vinden zijn, kijk ik ook naar andere dingen. Zo zag ik gisteren nog een vacature voor een heel simpel administratief baantje waarvoor ze een afgeronde WO-opleiding vroegen (harde eis). Ondanks mijn HBO en veel ervaring kan ik daar dus niet op solliciteren. Absurd gewoon!
Vacatures zijn trouwens vaak al net zo erg. Ik ben momenteel op zoek naar een baan, maar doordat ik een specifieke achtergrond heb waar weinig banen in te vinden zijn, kijk ik ook naar andere dingen. Zo zag ik gisteren nog een vacature voor een heel simpel administratief baantje waarvoor ze een afgeronde WO-opleiding vroegen (harde eis). Ondanks mijn HBO en veel ervaring kan ik daar dus niet op solliciteren. Absurd gewoon!
maandag 14 juli 2014 om 14:48
quote:pamelacourson schreef op 14 juli 2014 @ 14:40:
Ze doen het omdat het kan. En dan te bedenken dat er heel veel mensen meerdere keren afgewezen worden en dan elke keer zo'n belachelijke procedure door moeten.
Vacatures zijn trouwens vaak al net zo erg. Ik ben momenteel op zoek naar een baan, maar doordat ik een specifieke achtergrond heb waar weinig banen in te vinden zijn, kijk ik ook naar andere dingen. Zo zag ik gisteren nog een vacature voor een heel simpel administratief baantje waarvoor ze een afgeronde WO-opleiding vroegen (harde eis). Ondanks mijn HBO en veel ervaring kan ik daar dus niet op solliciteren. Absurd gewoon!Ja, dit soort 'inflatie' heb ik ook opgemerkt. Sommige banen die vroeger HBO-niveau waren, zijn nu opeens WO-niveau. Zowel als HBO'er als WO'er baal je, want de een maakt geen kans en de ander weet niet of het wel een baan op zijn niveau is. Ook een nieuwe manier voor werkgevers om (hoogopgeleiden) minder salaris te kunnen betalen.
Ze doen het omdat het kan. En dan te bedenken dat er heel veel mensen meerdere keren afgewezen worden en dan elke keer zo'n belachelijke procedure door moeten.
Vacatures zijn trouwens vaak al net zo erg. Ik ben momenteel op zoek naar een baan, maar doordat ik een specifieke achtergrond heb waar weinig banen in te vinden zijn, kijk ik ook naar andere dingen. Zo zag ik gisteren nog een vacature voor een heel simpel administratief baantje waarvoor ze een afgeronde WO-opleiding vroegen (harde eis). Ondanks mijn HBO en veel ervaring kan ik daar dus niet op solliciteren. Absurd gewoon!Ja, dit soort 'inflatie' heb ik ook opgemerkt. Sommige banen die vroeger HBO-niveau waren, zijn nu opeens WO-niveau. Zowel als HBO'er als WO'er baal je, want de een maakt geen kans en de ander weet niet of het wel een baan op zijn niveau is. Ook een nieuwe manier voor werkgevers om (hoogopgeleiden) minder salaris te kunnen betalen.
maandag 14 juli 2014 om 15:11
quote:valerievaldera schreef op 14 juli 2014 @ 14:39:
Bij mijn laatste sollicitatie (waar ik de baan heb gekregen) was dit de procedure:
1. Praatje met werkgever - eerste indruk
2. Punctualiteitstest maken (onder tijdsdruk)
3. Persoonlijkheidstest maken
Hierna bleven er nog 20 mensen over die nog in de race zaten (van de 200)
4. Gespreksvaardigheid toets d.m.v. een toneelstukje met een acteur.
5. Gesprek in het Engels voeren
6. Taaltoets (Nederlands)
Hierna bleven er 6 mensen over die nog in de race zaten
7. Nog een gesprek met leidinggevende + een collega
8. Dag meelopen op de werkvloer
Hierna namen ze 2 mensen aan, waaronder ik dus. God, die hele procedure heeft me zoveel uren/dagen gekost, want ik moest steeds weer voor testen en dingen terugkomen. Het is nog niet eens een topfunctie! Het is gewoon een heel normale baan met nog een vrij matig salaris ook.Wat fijn dat ze jou hebben gekozen, zeg! Zo rot als je dan in de laatste rond afvalt.. Vaak worden de reiskosten ook niet eens vergoed. Dan heb je zoveel tijd en geld voor niks geïnvesteerd.
Bij mijn laatste sollicitatie (waar ik de baan heb gekregen) was dit de procedure:
1. Praatje met werkgever - eerste indruk
2. Punctualiteitstest maken (onder tijdsdruk)
3. Persoonlijkheidstest maken
Hierna bleven er nog 20 mensen over die nog in de race zaten (van de 200)
4. Gespreksvaardigheid toets d.m.v. een toneelstukje met een acteur.
5. Gesprek in het Engels voeren
6. Taaltoets (Nederlands)
Hierna bleven er 6 mensen over die nog in de race zaten
7. Nog een gesprek met leidinggevende + een collega
8. Dag meelopen op de werkvloer
Hierna namen ze 2 mensen aan, waaronder ik dus. God, die hele procedure heeft me zoveel uren/dagen gekost, want ik moest steeds weer voor testen en dingen terugkomen. Het is nog niet eens een topfunctie! Het is gewoon een heel normale baan met nog een vrij matig salaris ook.Wat fijn dat ze jou hebben gekozen, zeg! Zo rot als je dan in de laatste rond afvalt.. Vaak worden de reiskosten ook niet eens vergoed. Dan heb je zoveel tijd en geld voor niks geïnvesteerd.
maandag 14 juli 2014 om 15:57
quote:janie88 schreef op 14 juli 2014 @ 13:39:
Hebben anderen misschien ook deze ervaring? Zijn er misschien personen die met succes zo'n procedure hebben doorlopen? Kun je je er goed op voorbereiden? En is dit de nieuwe realiteit?
Hoi Janie,
ik heb een aantal maal zo'n sollicitatieprocedure (voor advocaatstagiaire op de Zuidas) doorlopen en ik kan je hierover dus wel iets melden.
Ik heb bij drie kantoren de procedure doorlopen. In alle gevallen: eerste ronde; gesprek met 2 partners, tweede ronde; assessment (capaciteitentest, duurt een uur of 3), derde ronde; gesprek met 2 partners van de sectie waar je mogelijk terecht zou komen. Na iedere ronde duurde het steeds zeker een week voordat ik eens hoorde of ik door was naar de volgende ronde of werd afgewezen.
Op de gesprekken kun je je niet echt voorbereiden. Dat is toch min of meer een kwestie van jezelf zijn. Verwacht ook vragen over je scriptie (in een van de gevallen moest ik die voorafgaand aan het eerste gesprek toezenden). Voor het assessment kun je je wel voorbereiden. Je kunt daarvoor een boekje gebruiken van Wim Bloemers (ff googelen). Het assessment is een soort intelligentietest, maar in een van de gevallen moest ik ook een 'inbox' oefening doen. Dat hield in dat ik een uur de tijd kreeg om een fictieve e-mailinbox van een advocaat te sorteren. Dus; waarop neem je meteen actie (en dan ook daadwerkelijk mails sturen), wat stuur je door naar de secretaresse, wat gaat in welk mapje, etc.
Ik ben bij twee kantoren na de derde (en laatste) ronde afgewezen. Bij het derde kantoor was ik aangenomen, maar heb ik toch zelf besloten het aanbod van dit kantoor niet te accepteren. Ik heb er toen nog eens goed over nagedacht, maar besefte mij dat ik eigenlijk helemaal niet op de Zuidas wilde werken.
Ik werk inmiddels met heel veel plezier nu ruim drie jaar bij een ander top-15 kantoor (qua aantal advocaten), niet op de Zuidas. Mijn advocaatstage zit er inmiddels op. Hier is een veel betere balans in werk/prive. Dat weet ik omdat bijna al mijn masterstudiegenoten wel op de Zuidas zijn gaan werken en ik bovendien ook regelmatig Zuidasadvocaten als wederpartij tref. Mijn sollicitatieprocedure bij mijn huidige werkgever: maandagochtend gesprek van een uurtje met partner + een andere advocaat. Maandagmiddag telefoontje of ik woensdagochtend nogmaals wilde komen voor gesprek met de andere twee partners (gespreksduur 20 min). Na afloop gesprek: aangenomen.
Nu ken ik uiteraard je achtergrond en studieresultaten niet, maar houd er rekening mee dat in elk geval Zuidaskantoren (maar ook andere advocatenkantoren) hoge eisen stellen aan de kandidaten. Er solliciteren jaarlijks honderden mensen en maar een klein aantal daarvan wordt daadwerkelijk uitgenodigd.
Ik adviseer je om voor je begint met solliciteren goed na te denken over wat je precies wilt. Wat voor werktijden? Welk rechtsgebied? Meteen eigen cliënten of jarenlang werken onder de vleugel van partners of senior-advocaten? Dat soort vragen.
Ik wens je in elk geval veel succes met solliciteren.
Hebben anderen misschien ook deze ervaring? Zijn er misschien personen die met succes zo'n procedure hebben doorlopen? Kun je je er goed op voorbereiden? En is dit de nieuwe realiteit?
Hoi Janie,
ik heb een aantal maal zo'n sollicitatieprocedure (voor advocaatstagiaire op de Zuidas) doorlopen en ik kan je hierover dus wel iets melden.
Ik heb bij drie kantoren de procedure doorlopen. In alle gevallen: eerste ronde; gesprek met 2 partners, tweede ronde; assessment (capaciteitentest, duurt een uur of 3), derde ronde; gesprek met 2 partners van de sectie waar je mogelijk terecht zou komen. Na iedere ronde duurde het steeds zeker een week voordat ik eens hoorde of ik door was naar de volgende ronde of werd afgewezen.
Op de gesprekken kun je je niet echt voorbereiden. Dat is toch min of meer een kwestie van jezelf zijn. Verwacht ook vragen over je scriptie (in een van de gevallen moest ik die voorafgaand aan het eerste gesprek toezenden). Voor het assessment kun je je wel voorbereiden. Je kunt daarvoor een boekje gebruiken van Wim Bloemers (ff googelen). Het assessment is een soort intelligentietest, maar in een van de gevallen moest ik ook een 'inbox' oefening doen. Dat hield in dat ik een uur de tijd kreeg om een fictieve e-mailinbox van een advocaat te sorteren. Dus; waarop neem je meteen actie (en dan ook daadwerkelijk mails sturen), wat stuur je door naar de secretaresse, wat gaat in welk mapje, etc.
Ik ben bij twee kantoren na de derde (en laatste) ronde afgewezen. Bij het derde kantoor was ik aangenomen, maar heb ik toch zelf besloten het aanbod van dit kantoor niet te accepteren. Ik heb er toen nog eens goed over nagedacht, maar besefte mij dat ik eigenlijk helemaal niet op de Zuidas wilde werken.
Ik werk inmiddels met heel veel plezier nu ruim drie jaar bij een ander top-15 kantoor (qua aantal advocaten), niet op de Zuidas. Mijn advocaatstage zit er inmiddels op. Hier is een veel betere balans in werk/prive. Dat weet ik omdat bijna al mijn masterstudiegenoten wel op de Zuidas zijn gaan werken en ik bovendien ook regelmatig Zuidasadvocaten als wederpartij tref. Mijn sollicitatieprocedure bij mijn huidige werkgever: maandagochtend gesprek van een uurtje met partner + een andere advocaat. Maandagmiddag telefoontje of ik woensdagochtend nogmaals wilde komen voor gesprek met de andere twee partners (gespreksduur 20 min). Na afloop gesprek: aangenomen.
Nu ken ik uiteraard je achtergrond en studieresultaten niet, maar houd er rekening mee dat in elk geval Zuidaskantoren (maar ook andere advocatenkantoren) hoge eisen stellen aan de kandidaten. Er solliciteren jaarlijks honderden mensen en maar een klein aantal daarvan wordt daadwerkelijk uitgenodigd.
Ik adviseer je om voor je begint met solliciteren goed na te denken over wat je precies wilt. Wat voor werktijden? Welk rechtsgebied? Meteen eigen cliënten of jarenlang werken onder de vleugel van partners of senior-advocaten? Dat soort vragen.
Ik wens je in elk geval veel succes met solliciteren.
maandag 14 juli 2014 om 17:36
Al die eisen en procedures tegenwoordig. Voor een MBO baan vragen ze tegenwoordig minimaal HBO/WO, maar voor ongeschoolde banen ben je als MBO er weer te hoog gekwalificeerd. En dan al die testjes die je voor de uitzendbureaus moet doen voor een callcenter baan: mentality test, callcenter testen in diverse varianten, intelegentietest, typetest, gramaticatest etc. En ja ze kunnen het doen met zoveel werklozen.
Life is peachy, somethimes soft and sweet, somethimes hard and rotten
maandag 14 juli 2014 om 18:14
@ fitchick88
Dank je voor je reactie. Fijn dat je het naar je zin hebt op je huidige kantoor! Twee gesprekken klinkt al een stuk aangenamer.
Ik denk dat ik ook liever niet op de Zuidas wil werken, omdat ik ook veel waarde hecht aan een goede balans tussen privé en werk. Ik hoor dat veel mensen toch snel opgebrand raken en dat het (vooral voor vrouwen) toch een erg hard wereldje is. Qua CV en cijfers zou ik echter waarschijnlijk wel kans maken.
Ik heb nu een klein kantoor op het oog, maar die stellen voor dat ik eerst bij hun een paar maanden stage kom lopen en daarna nog eens ca. een jaar als juridisch medewerker aan de slag ga voordat ik als advocaat-stagiaire kan beginnen. Best wel pijnlijk! Ik hoop dat er ook nog een soort middenweg is.. De kleine kantoren zijn weer angstig om een investering te doen lijkt het.
Dank je voor je reactie. Fijn dat je het naar je zin hebt op je huidige kantoor! Twee gesprekken klinkt al een stuk aangenamer.
Ik denk dat ik ook liever niet op de Zuidas wil werken, omdat ik ook veel waarde hecht aan een goede balans tussen privé en werk. Ik hoor dat veel mensen toch snel opgebrand raken en dat het (vooral voor vrouwen) toch een erg hard wereldje is. Qua CV en cijfers zou ik echter waarschijnlijk wel kans maken.
Ik heb nu een klein kantoor op het oog, maar die stellen voor dat ik eerst bij hun een paar maanden stage kom lopen en daarna nog eens ca. een jaar als juridisch medewerker aan de slag ga voordat ik als advocaat-stagiaire kan beginnen. Best wel pijnlijk! Ik hoop dat er ook nog een soort middenweg is.. De kleine kantoren zijn weer angstig om een investering te doen lijkt het.
maandag 14 juli 2014 om 18:21
maandag 14 juli 2014 om 18:40
Heel herkenbaar. Ik heb ook rechten gestudeerd en de sollicitatieprocedures voor juristen bij grotere instellingen zijn redelijk absurd. Bijvoorbeeld voor een juridische hbo functie in een callcenter:
1. Sollicitatiebrief
2. Telefonisch interview
3. Assessment
4. Gesprek I
5. Gesprek II
6. Arbeidsvoorwaardengesprek
En dat dus voor een frontoffice callcenter functie . Niet dat daar iets mis mee is, het leek me namelijk hartstikke leuk, maar het is wel erg veel allemaal.
Voor een financiële instelling stonden er een persoonlijke presentatie en een selectiedag met allerlei leuke activiteiten ( ) op het programma. Loodzwaar zijn die dagen.
De Zuidas staat inderdaad wel een beetje bekend om de selectieprocedures. Ik geloof dat één van de grote kantoren een website heeft gemaakt met een overzicht van de selectieprocedures van alle grote kantoren, misschien is dat interessant voor je.
Ik werk op een klein advocatenkantoor en daar heb je zo'n procedure niet. 'Gewoon' 2 gesprekken en klaar. Daarnaast vind ik de cultuur persoonlijk ook fijner dan wat ik van de grote kantoren heb gezien.
Vervelend dat je op het kleine kantoor eerst een paar maanden stage moet lopen, maar starten als juridisch medewerker is toch niet zo erg? Je hebt dan de tijd om wat te wennen aan het werk en hoeft niet gelijk te starten met de opleiding. Je kunt je een en ander eigen maken voordat je daadwerkelijk als advocaat begint.
1. Sollicitatiebrief
2. Telefonisch interview
3. Assessment
4. Gesprek I
5. Gesprek II
6. Arbeidsvoorwaardengesprek
En dat dus voor een frontoffice callcenter functie . Niet dat daar iets mis mee is, het leek me namelijk hartstikke leuk, maar het is wel erg veel allemaal.
Voor een financiële instelling stonden er een persoonlijke presentatie en een selectiedag met allerlei leuke activiteiten ( ) op het programma. Loodzwaar zijn die dagen.
De Zuidas staat inderdaad wel een beetje bekend om de selectieprocedures. Ik geloof dat één van de grote kantoren een website heeft gemaakt met een overzicht van de selectieprocedures van alle grote kantoren, misschien is dat interessant voor je.
Ik werk op een klein advocatenkantoor en daar heb je zo'n procedure niet. 'Gewoon' 2 gesprekken en klaar. Daarnaast vind ik de cultuur persoonlijk ook fijner dan wat ik van de grote kantoren heb gezien.
Vervelend dat je op het kleine kantoor eerst een paar maanden stage moet lopen, maar starten als juridisch medewerker is toch niet zo erg? Je hebt dan de tijd om wat te wennen aan het werk en hoeft niet gelijk te starten met de opleiding. Je kunt je een en ander eigen maken voordat je daadwerkelijk als advocaat begint.
maandag 14 juli 2014 om 18:59
Ik moest destijds (14jr geleden) voor een hbo-v stageplek ook een enorme sollicitatieronde doorlopen.
Interview
Eq test
Grote driedaagse IQ test
En een presentatie.
Ik ben afgewezen omdat mijn niveau veel te hoog was (iq van 146) en kreeg het advies mee te loten voor geneeskunde... Ok... Dat wilde ik sowieso graag maar als alleenstaande moeder was dat geen doen...
Interview
Eq test
Grote driedaagse IQ test
En een presentatie.
Ik ben afgewezen omdat mijn niveau veel te hoog was (iq van 146) en kreeg het advies mee te loten voor geneeskunde... Ok... Dat wilde ik sowieso graag maar als alleenstaande moeder was dat geen doen...
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 14 juli 2014 om 19:42
Een ex van mij heeft wel eens een middag met Lego blokjes moeten klooien in een t-shirt met rugnummer, samen met 20 anderen. Toen hij me dat vertelde heb ik inderdaad ook eerst heel hard gelachen, en daarna meteen besloten dat ik bij zo'n bedrijf niet wil werken. Ook sollicitanten zijn gewoon mensen, en als je daar niet normaal mee om kunt gaan, ga ik wel naar een ander (rugnummers, serieus?!).
Bij ons is het weer het andere uiterste, 1 gesprek waarin meestal halverwege al gemeld wordt dat je over twee manden wel mee kunt op congres. Dan zie je mensen echt kijken van: eh, ben ik dan aangenomen? Ik heb mijn baas nu maar uitgelegd dat je mensen dat wel even moet vertellen, en ze misschien ook heel even de kans moet geven om er over na te denken.
Bij ons is het weer het andere uiterste, 1 gesprek waarin meestal halverwege al gemeld wordt dat je over twee manden wel mee kunt op congres. Dan zie je mensen echt kijken van: eh, ben ik dan aangenomen? Ik heb mijn baas nu maar uitgelegd dat je mensen dat wel even moet vertellen, en ze misschien ook heel even de kans moet geven om er over na te denken.
maandag 14 juli 2014 om 20:01
Dat lijkt me heerlijk, nausicaa
Ik heb zelf geen hoge opleiding, wel veel praktijkervaring, maar ik solliciteer tegenwoordig op alles. Zelfs voor een baantje bij de bakker (gewoon brood verkopen) moet je al een motivatiebrief met CV indienen. Vroeger stapte je de winkel binnen en maakte ter plekke afspraken, dan kon je meteen de volgende dag beginnen...
Ik heb zelf geen hoge opleiding, wel veel praktijkervaring, maar ik solliciteer tegenwoordig op alles. Zelfs voor een baantje bij de bakker (gewoon brood verkopen) moet je al een motivatiebrief met CV indienen. Vroeger stapte je de winkel binnen en maakte ter plekke afspraken, dan kon je meteen de volgende dag beginnen...
maandag 14 juli 2014 om 20:47
quote:missfruztiez schreef op 14 juli 2014 @ 18:40:
Vervelend dat je op het kleine kantoor eerst een paar maanden stage moet lopen, maar starten als juridisch medewerker is toch niet zo erg? Je hebt dan de tijd om wat te wennen aan het werk en hoeft niet gelijk te starten met de opleiding. Je kunt je een en ander eigen maken voordat je daadwerkelijk als advocaat begint.
Bedankt voor je reactie!
Ja, ik hoop ook dat ik die stage misschien over kan slaan. Hij had het over 3 maanden stage aan de telefoon, daar moet ik niet aan denken eigenlijk. Ik heb al 3 stages gelopen, dus ik ben wel echt toe aan een betaalde baan nu
. Bovendien moet ik nog een stuk reizen ook. Een tijdje als juridisch medewerker werken sta ik nog wel voor open. Vrijdag maar even kijken hoe het gesprek gaat .
Vervelend dat je op het kleine kantoor eerst een paar maanden stage moet lopen, maar starten als juridisch medewerker is toch niet zo erg? Je hebt dan de tijd om wat te wennen aan het werk en hoeft niet gelijk te starten met de opleiding. Je kunt je een en ander eigen maken voordat je daadwerkelijk als advocaat begint.
Bedankt voor je reactie!
Ja, ik hoop ook dat ik die stage misschien over kan slaan. Hij had het over 3 maanden stage aan de telefoon, daar moet ik niet aan denken eigenlijk. Ik heb al 3 stages gelopen, dus ik ben wel echt toe aan een betaalde baan nu
. Bovendien moet ik nog een stuk reizen ook. Een tijdje als juridisch medewerker werken sta ik nog wel voor open. Vrijdag maar even kijken hoe het gesprek gaat .
maandag 14 juli 2014 om 20:55
quote:meivogel schreef op 14 juli 2014 @ 20:01:
Dat lijkt me heerlijk, nausicaa
Ik heb zelf geen hoge opleiding, wel veel praktijkervaring, maar ik solliciteer tegenwoordig op alles. Zelfs voor een baantje bij de bakker (gewoon brood verkopen) moet je al een motivatiebrief met CV indienen. Vroeger stapte je de winkel binnen en maakte ter plekke afspraken, dan kon je meteen de volgende dag beginnen...Ja, zelfs voor de functie van afwasser heb je CV, motivatiebrief en relevante werkervaring nodig tegenwoordig. Voor een groot deel van de bevolking is dit toch een opgave. Laatst zag ik bijvoorbeeld een vacature voor bestrater, dan verwachten ze dus dat die jongen die wil solliciteren een prachtige CV en spelfoutloze motivatiebrief opstuurt. Ik vind dat toch raar, zo'n jongen is daar uren mee bezig.. en wat zegt het nou eigenlijk over zijn capaciteiten?
Dat lijkt me heerlijk, nausicaa
Ik heb zelf geen hoge opleiding, wel veel praktijkervaring, maar ik solliciteer tegenwoordig op alles. Zelfs voor een baantje bij de bakker (gewoon brood verkopen) moet je al een motivatiebrief met CV indienen. Vroeger stapte je de winkel binnen en maakte ter plekke afspraken, dan kon je meteen de volgende dag beginnen...Ja, zelfs voor de functie van afwasser heb je CV, motivatiebrief en relevante werkervaring nodig tegenwoordig. Voor een groot deel van de bevolking is dit toch een opgave. Laatst zag ik bijvoorbeeld een vacature voor bestrater, dan verwachten ze dus dat die jongen die wil solliciteren een prachtige CV en spelfoutloze motivatiebrief opstuurt. Ik vind dat toch raar, zo'n jongen is daar uren mee bezig.. en wat zegt het nou eigenlijk over zijn capaciteiten?
maandag 14 juli 2014 om 21:12
ik bedenk me net dat mijn laatste ook wel bizar was. Ik was niet de sollicitant maar ik ben eigenaar van een bedrijf. Een klein bedrijf waar iedereen elkaar door en door kent. Allen hoog opgeleid, groeiend maar wel bloedserieus. En ik had het druk. Stervensdruk. Ik ben eigenlijk nooit op kantoor. Hebben we een keer iemand nodig dan moet dat dus ergens op locatie tussen de bedrijven door. En deze was einde middag. Ik had er al twee dagen nonstop op zitten. En dus zeg ik: Doe maar een uur of 17:00 met een borrel. Want daar was ik aan toe. Dat maakt niet dat mijn vragen minder serieus zijn, want echt, ik weet heel erg goed wat ik wil. Maar ik heb een hekel aan kantoren, ookal heb ik er nu zelf een. Het is de meest oninspirerende omgeving die er is.
Dus eerst een gesprek met mij, onder het genot van een borrel. Ik wil namelijk de persoon achter de mens leren kennen en niet het CV. Dat heb ik namelijk al gelezen. En meestal is dat het enige tijdstip dat ik mogelijkheden heb. Daarna een gesprek met mijn 'tweede man', die ik door en door vertrouw en ken. En daarna idd een lunch met de collega's. Dat CV interesseert me verder geen hol. Dat ken ik voordat ik iemand uitnodig al uit mijn hoofd. Het gaat mij om de mens.
Dus eerst een gesprek met mij, onder het genot van een borrel. Ik wil namelijk de persoon achter de mens leren kennen en niet het CV. Dat heb ik namelijk al gelezen. En meestal is dat het enige tijdstip dat ik mogelijkheden heb. Daarna een gesprek met mijn 'tweede man', die ik door en door vertrouw en ken. En daarna idd een lunch met de collega's. Dat CV interesseert me verder geen hol. Dat ken ik voordat ik iemand uitnodig al uit mijn hoofd. Het gaat mij om de mens.
Inprensiepers bleif ik liefer annerniem
maandag 14 juli 2014 om 22:03
quote:massems schreef op 14 juli 2014 @ 21:12:
ik bedenk me net dat mijn laatste ook wel bizar was. Ik was niet de sollicitant maar ik ben eigenaar van een bedrijf. Een klein bedrijf waar iedereen elkaar door en door kent. Allen hoog opgeleid, groeiend maar wel bloedserieus. En ik had het druk. Stervensdruk. Ik ben eigenlijk nooit op kantoor. Hebben we een keer iemand nodig dan moet dat dus ergens op locatie tussen de bedrijven door. En deze was einde middag. Ik had er al twee dagen nonstop op zitten. En dus zeg ik: Doe maar een uur of 17:00 met een borrel. Want daar was ik aan toe. Dat maakt niet dat mijn vragen minder serieus zijn, want echt, ik weet heel erg goed wat ik wil. Maar ik heb een hekel aan kantoren, ookal heb ik er nu zelf een. Het is de meest oninspirerende omgeving die er is.
Dus eerst een gesprek met mij, onder het genot van een borrel. Ik wil namelijk de persoon achter de mens leren kennen en niet het CV. Dat heb ik namelijk al gelezen. En meestal is dat het enige tijdstip dat ik mogelijkheden heb. Daarna een gesprek met mijn 'tweede man', die ik door en door vertrouw en ken. En daarna idd een lunch met de collega's. Dat CV interesseert me verder geen hol. Dat ken ik voordat ik iemand uitnodig al uit mijn hoofd. Het gaat mij om de mens.Dat zou mij dan weer helemaal niet trekken. Ik wil in eerste instantie zakelijk beoordeeld worden, voor zover mensen dat doen, en als ik ergens een tijd werk mogen ze me wel persoonlijk leren kennen. Ik kan best gezellig babbelen tijdens een sollicitatiegesprek, maar ik blijf altijd formeel/professioneel en op de inhoud gericht. De persoon daarachter is voor het bedrijf niet zo spannend, lijkt me.
ik bedenk me net dat mijn laatste ook wel bizar was. Ik was niet de sollicitant maar ik ben eigenaar van een bedrijf. Een klein bedrijf waar iedereen elkaar door en door kent. Allen hoog opgeleid, groeiend maar wel bloedserieus. En ik had het druk. Stervensdruk. Ik ben eigenlijk nooit op kantoor. Hebben we een keer iemand nodig dan moet dat dus ergens op locatie tussen de bedrijven door. En deze was einde middag. Ik had er al twee dagen nonstop op zitten. En dus zeg ik: Doe maar een uur of 17:00 met een borrel. Want daar was ik aan toe. Dat maakt niet dat mijn vragen minder serieus zijn, want echt, ik weet heel erg goed wat ik wil. Maar ik heb een hekel aan kantoren, ookal heb ik er nu zelf een. Het is de meest oninspirerende omgeving die er is.
Dus eerst een gesprek met mij, onder het genot van een borrel. Ik wil namelijk de persoon achter de mens leren kennen en niet het CV. Dat heb ik namelijk al gelezen. En meestal is dat het enige tijdstip dat ik mogelijkheden heb. Daarna een gesprek met mijn 'tweede man', die ik door en door vertrouw en ken. En daarna idd een lunch met de collega's. Dat CV interesseert me verder geen hol. Dat ken ik voordat ik iemand uitnodig al uit mijn hoofd. Het gaat mij om de mens.Dat zou mij dan weer helemaal niet trekken. Ik wil in eerste instantie zakelijk beoordeeld worden, voor zover mensen dat doen, en als ik ergens een tijd werk mogen ze me wel persoonlijk leren kennen. Ik kan best gezellig babbelen tijdens een sollicitatiegesprek, maar ik blijf altijd formeel/professioneel en op de inhoud gericht. De persoon daarachter is voor het bedrijf niet zo spannend, lijkt me.