Lijf & Lijn
alle pijlers
Hulp nodig
woensdag 16 juli 2014 om 17:49
Ik hoop echt dat iemand mij kan en wil helpen, ik zie het helemaal niet meer zitten ik weet niet wat ik moet doen. Ik zal het hieronder proberen uit te leggen.
Ongeveer 3,5 maand geleden ben ik koolhydraatarm gaan eten, maximaal 15 gram per dag. Ik heb spijt van deze keuze en ik heb het ook echt verkeerd aangepakt, maar ik kan het niet terugdraaien.
Ik had al anorexia en ondergewicht en ik ben er ook nog een aantal kilo's mee afgevallen. En eigenlijk ben ik nu redelijk tevreden met hoe ik eruit zie, maar nu voelt het alsof anderen mij willen dwarsbomen.
Morgen wordt ik namelijk opgenomen in het ziekenhuis, en zal ik weer andere dingen moeten eten en aankomen!! Ik ben vreselijk bang en ook dat het veel te snel gaat.
Ik denk niet dat ik daar koolhydraatarm mag eten, ik probeer me er echt bij neer te leggen, maar het is algemeen bekend dat je aankomt als je weer begint met koolhydraten. En nu moet dat ook wel want anders mag ik niet naar huis, maar ik wil het gewoon niet zo snel.
Daar krijg ik wel een diëtiste maar ik wil zelf ook inspraak en dat mag ook wel denk ik. Nu is mijn vraag hoe ik het beste dan weer meer kan gaan eten, welke producten kan ik het beste mee beginnen? Ik heb ook ruim 1,5 jaar geen warme maaltijd gehad, zou ik nu sneller aankomen als ik dat weer moet?
Hoe moet ik het nu aanpakken?? Ik kan toch niet zomaar brood en aardappels gaan eten?
Ongeveer 3,5 maand geleden ben ik koolhydraatarm gaan eten, maximaal 15 gram per dag. Ik heb spijt van deze keuze en ik heb het ook echt verkeerd aangepakt, maar ik kan het niet terugdraaien.
Ik had al anorexia en ondergewicht en ik ben er ook nog een aantal kilo's mee afgevallen. En eigenlijk ben ik nu redelijk tevreden met hoe ik eruit zie, maar nu voelt het alsof anderen mij willen dwarsbomen.
Morgen wordt ik namelijk opgenomen in het ziekenhuis, en zal ik weer andere dingen moeten eten en aankomen!! Ik ben vreselijk bang en ook dat het veel te snel gaat.
Ik denk niet dat ik daar koolhydraatarm mag eten, ik probeer me er echt bij neer te leggen, maar het is algemeen bekend dat je aankomt als je weer begint met koolhydraten. En nu moet dat ook wel want anders mag ik niet naar huis, maar ik wil het gewoon niet zo snel.
Daar krijg ik wel een diëtiste maar ik wil zelf ook inspraak en dat mag ook wel denk ik. Nu is mijn vraag hoe ik het beste dan weer meer kan gaan eten, welke producten kan ik het beste mee beginnen? Ik heb ook ruim 1,5 jaar geen warme maaltijd gehad, zou ik nu sneller aankomen als ik dat weer moet?
Hoe moet ik het nu aanpakken?? Ik kan toch niet zomaar brood en aardappels gaan eten?
donderdag 17 juli 2014 om 10:57
Wanneer je bang bent voor de eenzaamheid, laat dan iemand een oproepje plaatsen hier in de juiste rubriek om je een kaartje te sturen.
Ik weet zeker dat je overstelpt zult worden en zoveel tijd nodig zult hebben om alles te lezen dat je geen tijd meer hebt om jezelf eenzaam te voelen.
Sterkte,
Ik weet zeker dat je overstelpt zult worden en zoveel tijd nodig zult hebben om alles te lezen dat je geen tijd meer hebt om jezelf eenzaam te voelen.
Sterkte,
Niet geschoten is altijd mis
donderdag 17 juli 2014 om 11:11
quote:sabbaticalmeds schreef op 16 juli 2014 @ 22:33:
[...]
Bente, je weet ondertussen wel hoe we reageren. Blijkbaar triggert dat je toch om hier weer te komen. Ergens is dat positief, het betekent dat er iets in jou iets zit dat probeert te vechten tegen deze ziekte. Je weet ook dat je hier kan praten over zaken die onder je ziekte liggen, zoals je thuissituatie en het verlies van je moeder. Als je er klaar voor bent is er een luisterend oor. En nu naar het ziekenhuis en aansterken!Bente, ik onderschrijf Sab.Meds reaktie helemaal. Zoals je ziet kun je heel veel steun vinden hier, blijf dat ajb doen. Zet 'm op!
[...]
Bente, je weet ondertussen wel hoe we reageren. Blijkbaar triggert dat je toch om hier weer te komen. Ergens is dat positief, het betekent dat er iets in jou iets zit dat probeert te vechten tegen deze ziekte. Je weet ook dat je hier kan praten over zaken die onder je ziekte liggen, zoals je thuissituatie en het verlies van je moeder. Als je er klaar voor bent is er een luisterend oor. En nu naar het ziekenhuis en aansterken!Bente, ik onderschrijf Sab.Meds reaktie helemaal. Zoals je ziet kun je heel veel steun vinden hier, blijf dat ajb doen. Zet 'm op!
donderdag 17 juli 2014 om 12:07
TO, we zijn er wel voor je, laat dat ook even tot je doordringen. Het enige is dat we je niet gaan helpen afvallen, simpelweg omdat wij niet willen dat jij dood gaat. Wij willen dat jij blijft leven, omdat wij geloven dat jij een waardevol mens bent.
En persoonlijk geloof ik ook dat je meer bent dan je anorexia. Je bent nog steeds femke/bente, een meisje/jonge vrouw met verdriet, maar ook met hobby's en vrienden en familie. Vertel eens, wat vind je leuk om te doen? Tekenen, lezen, schrijven, kleuren, haken, breien, borduren? We kunnen je daar ook tips bij geven, of tips voor geven. Leuke boekentips bijvoorbeeld, of websites waar je leuke haakpatroontjes kunt vinden...
En persoonlijk geloof ik ook dat je meer bent dan je anorexia. Je bent nog steeds femke/bente, een meisje/jonge vrouw met verdriet, maar ook met hobby's en vrienden en familie. Vertel eens, wat vind je leuk om te doen? Tekenen, lezen, schrijven, kleuren, haken, breien, borduren? We kunnen je daar ook tips bij geven, of tips voor geven. Leuke boekentips bijvoorbeeld, of websites waar je leuke haakpatroontjes kunt vinden...
donderdag 17 juli 2014 om 12:22
Anorexia heeft te maken met controle (houden).
Probeer dit los te laten. De opname kliniek heeft waarschijnlijk veel ervaring in het behandelen van anorexia. Er zal dat weinig ruimte zijn om te onderhandelen als het gaat om de hoeveel vetten, koolhydraten, vezels etc. Natuurlijk zal je wel inspraak krijgen in wat je wilt eten. Zolang je de voorgeschreven voedingsstoffen maar binnen krijgt.
Je gezondheid gaat voor! Accepteer alle hulp. Het zal niet altijd even makkelijk zijn.
Heel veel sterkte
Probeer dit los te laten. De opname kliniek heeft waarschijnlijk veel ervaring in het behandelen van anorexia. Er zal dat weinig ruimte zijn om te onderhandelen als het gaat om de hoeveel vetten, koolhydraten, vezels etc. Natuurlijk zal je wel inspraak krijgen in wat je wilt eten. Zolang je de voorgeschreven voedingsstoffen maar binnen krijgt.
Je gezondheid gaat voor! Accepteer alle hulp. Het zal niet altijd even makkelijk zijn.
Heel veel sterkte
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
donderdag 17 juli 2014 om 12:35
quote:hamerhaai schreef op 17 juli 2014 @ 12:22:
Anorexia heeft te maken met controle (houden).
Probeer dit los te laten. De opname kliniek heeft waarschijnlijk veel ervaring in het behandelen van anorexia. Er zal dat weinig ruimte zijn om te onderhandelen als het gaat om de hoeveel vetten, koolhydraten, vezels etc. Natuurlijk zal je wel inspraak krijgen in wat je wilt eten. Zolang je de voorgeschreven voedingsstoffen maar binnen krijgt.
Je gezondheid gaat voor! Accepteer alle hulp. Het zal niet altijd even makkelijk zijn.
Heel veel sterkte
Dat klopt, een vriendin van mij was opgenomen in Rintveld. Ze moest daar onder andere roggebrood eten. Na een paar keer proberen kwam ze erachter dat ze roggebrood vreselijk vies vindt. Dus is ze naar de diëtiste gegaan en heeft ze haar gevraagd of ze dat roggebrood ook mocht vervangen voor gewoon brood. Diëtiste was akkoord.
Mijn advies: alles proberen, en als je iets echt niet lust, zelf met een alternatief komen en dat overleggen.
Maar... Als je opgenomen wordt in het ziekenhuis, heb je wel kans dat je nu eerst een poosje sondevoeding krijgt... Zodat ze zeker weten dat je alles binnenkrijgt wat je moet hebben.
Anorexia heeft te maken met controle (houden).
Probeer dit los te laten. De opname kliniek heeft waarschijnlijk veel ervaring in het behandelen van anorexia. Er zal dat weinig ruimte zijn om te onderhandelen als het gaat om de hoeveel vetten, koolhydraten, vezels etc. Natuurlijk zal je wel inspraak krijgen in wat je wilt eten. Zolang je de voorgeschreven voedingsstoffen maar binnen krijgt.
Je gezondheid gaat voor! Accepteer alle hulp. Het zal niet altijd even makkelijk zijn.
Heel veel sterkte
Dat klopt, een vriendin van mij was opgenomen in Rintveld. Ze moest daar onder andere roggebrood eten. Na een paar keer proberen kwam ze erachter dat ze roggebrood vreselijk vies vindt. Dus is ze naar de diëtiste gegaan en heeft ze haar gevraagd of ze dat roggebrood ook mocht vervangen voor gewoon brood. Diëtiste was akkoord.
Mijn advies: alles proberen, en als je iets echt niet lust, zelf met een alternatief komen en dat overleggen.
Maar... Als je opgenomen wordt in het ziekenhuis, heb je wel kans dat je nu eerst een poosje sondevoeding krijgt... Zodat ze zeker weten dat je alles binnenkrijgt wat je moet hebben.
zondag 20 juli 2014 om 15:09
Sorry dat ik nu pas reageer maar ik heb het gevoel dat er zoveel is gebeurd en ik voel me zo niet meer mezelf en in de war. Ik kan alles niet uitleggen want ik weet het ook niet meer maar het enige wat ik nog wil is afvallen en ik zie het allemaal echt niet meer zitten. Mijn start bmi was 13.4 en ik dacht dat het wel dun was maar ik vroeg aan mijn zusje of ze mij dun vond en ze zei een beetje. Dat klopt dan toch niet met mijn bmi. Ik haat het dat ik mij er zo druk om maak maar ik vind het niet meer nodig om aan te komen en ik wil ook echt niet meer. Ik weet gewoon serieus niet meer wat ik met mijzelf of mijn leven aan moet.
zondag 20 juli 2014 om 15:21
Geef je over aan je hulpverleners meid. En je zusje bedoelt met haar opmerking dat ze je eigenlijk angstaanjagend dun vind, maar jij 'hoort' dat anders, omdat je het filter van de anorexia ertussen hebt zitten. Je kan niet nog meer afvallen.
Ken je het gezegde: je kunt wachten tot je een ons weegt? Dat houdt in, dat je kunt wachten tot ik dood ben en zo weinig weeg als 500 gram tot ik dat ga doen wat je vraagt.
Echt, jij verdient een plekje op deze wereld. Jij mag er zijn. Als jij niet meer weet wat je moet doen: luister naar je hulpverleners. Ik vind je de moeite waard op deze wereld. Ik heb je berichtje toen wel gehad meid, ik zag het alleen niet direct, omdat je het via de 'oude' manier hebt gestuurd. Ik voelde me schuldig dat ik het niet meteen had gezien en was bang dat je boos op me zou zijn daarom. Je hebt echt wel invloed op mensen meid. Je bent belangrijk. Belangrijk genoeg op te leven.
Ken je het gezegde: je kunt wachten tot je een ons weegt? Dat houdt in, dat je kunt wachten tot ik dood ben en zo weinig weeg als 500 gram tot ik dat ga doen wat je vraagt.
Echt, jij verdient een plekje op deze wereld. Jij mag er zijn. Als jij niet meer weet wat je moet doen: luister naar je hulpverleners. Ik vind je de moeite waard op deze wereld. Ik heb je berichtje toen wel gehad meid, ik zag het alleen niet direct, omdat je het via de 'oude' manier hebt gestuurd. Ik voelde me schuldig dat ik het niet meteen had gezien en was bang dat je boos op me zou zijn daarom. Je hebt echt wel invloed op mensen meid. Je bent belangrijk. Belangrijk genoeg op te leven.
zondag 20 juli 2014 om 15:23
wat naar dat je je zo voelt. Ben je al opgenomen? Ben je nu in het ziekenhuis? Bespreek dit met je artsen en psychologen, aub!
Het kan zijn dat je zusje niet meer weet hoe ze je moet benaderen. Ik heb zelf een eetstoornis gehad en mijn omgeving wist uiteindelijk ook niet meer wat te zeggen. Dat ik was afgevallen, klonk voor mij geweldig, maar dat durfden zij dus niet meer te benadrukken. Dat ik niet was afgevallen, waar zij blij om waren, zorgde voor zo'n stress bij mij dat ik gelijk weer moest gaan lijnen. Alles wat ze zeiden, zorgde bij mij voor oftewel boosheid, of angst, verdriet of extra eetgestoord gedrag.
Het kan zijn dat je zusje niet meer weet hoe ze je moet benaderen. Ik heb zelf een eetstoornis gehad en mijn omgeving wist uiteindelijk ook niet meer wat te zeggen. Dat ik was afgevallen, klonk voor mij geweldig, maar dat durfden zij dus niet meer te benadrukken. Dat ik niet was afgevallen, waar zij blij om waren, zorgde voor zo'n stress bij mij dat ik gelijk weer moest gaan lijnen. Alles wat ze zeiden, zorgde bij mij voor oftewel boosheid, of angst, verdriet of extra eetgestoord gedrag.
