Overig
alle pijlers
U zeggen moet dat nog?
donderdag 24 juli 2014 om 10:58
quote:Katherina schreef op 24 juli 2014 @ 10:51:
[...]
Respect zit inderdaad niet in u of jij, daar draait het mijns inziens ook niet om. In u zit een zekere afstand die ik graag tot onbekenden laat bestaan en die afstand bepaald voor mij het respect. Het voorbeeld dat jij noemt, een serveerster die u tegen je moeder van 70 zegt, die gedraagt zich te familiair en komt te dichtbij. Het disrespect zit hem niet in het woord, maar in de intimiteit die het woord 'jij' met zich meebrengt.
En inderdaad, het Engels is zeer gemakkelijk wat dat betreft.
Ben het met je eens.
Grappig in mijn werk is dat ik bij studenten dus een duidelijk verschil zie in de afstand die zij comfortabel vinden. Dat verandert soms wel als ik ze langer in de klas heb, soms blijven ze U en mevrouw zeggen.
[...]
Respect zit inderdaad niet in u of jij, daar draait het mijns inziens ook niet om. In u zit een zekere afstand die ik graag tot onbekenden laat bestaan en die afstand bepaald voor mij het respect. Het voorbeeld dat jij noemt, een serveerster die u tegen je moeder van 70 zegt, die gedraagt zich te familiair en komt te dichtbij. Het disrespect zit hem niet in het woord, maar in de intimiteit die het woord 'jij' met zich meebrengt.
En inderdaad, het Engels is zeer gemakkelijk wat dat betreft.
Ben het met je eens.
Grappig in mijn werk is dat ik bij studenten dus een duidelijk verschil zie in de afstand die zij comfortabel vinden. Dat verandert soms wel als ik ze langer in de klas heb, soms blijven ze U en mevrouw zeggen.
donderdag 24 juli 2014 om 10:58
Als iemand die ik niet ken en die bovendien veel jonger is dan ik, meteen begint met je en jij dan vraag ik toch echt of we ooit samen in de klas hebben gezeten. Mijn bakker en kaasboer noemen me bij mijn voornaam, omgekeerd net zo, maar die zijn niet véél jonger dan ik en bovendien ken ik ze al meer dan dertig jaar.
verba volant, scripta manent.
donderdag 24 juli 2014 om 11:00
quote:nina1966 schreef op 24 juli 2014 @ 10:52:
[...]
Dan ben je minder jong dan dat je jezelf inschat. En dat zul je ook echt wel uitstralen.
Wat jij jonger vind zal op een ander anders overkomen.En van het meisje bij de Blokker, het nieuwe vriendinnetje van mijn neef tot wildvreemde mensen in bv de trein zeggen ze bijna allemaal je en jij tegen ons
[...]
Dan ben je minder jong dan dat je jezelf inschat. En dat zul je ook echt wel uitstralen.
Wat jij jonger vind zal op een ander anders overkomen.En van het meisje bij de Blokker, het nieuwe vriendinnetje van mijn neef tot wildvreemde mensen in bv de trein zeggen ze bijna allemaal je en jij tegen ons
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
donderdag 24 juli 2014 om 11:04
quote:Annelaure schreef op 24 juli 2014 @ 10:50:
[...]
Ik zeg ook u tegen kassameisjes, niet vanwege leeftijd maar vanwege de rol waar ze dan in zitten. Zakelijke contacten krijgen van mij u, dus kassameisjes ook.Ik had een bijbaantje in een supermarkt toen ik 17 was en moest (in mezelf) altijd heel hard lachen als mensen u tegen mij zeiden. Dat vond ik zo overdreven.
[...]
Ik zeg ook u tegen kassameisjes, niet vanwege leeftijd maar vanwege de rol waar ze dan in zitten. Zakelijke contacten krijgen van mij u, dus kassameisjes ook.Ik had een bijbaantje in een supermarkt toen ik 17 was en moest (in mezelf) altijd heel hard lachen als mensen u tegen mij zeiden. Dat vond ik zo overdreven.
donderdag 24 juli 2014 om 11:05
donderdag 24 juli 2014 om 11:06
Verder merk ik dat ik soms anderen beoordeel op hun professionaliteit aan hoe ze mij aanspreken.
Zo was ik onlangs in de bank voor een afspraak rond onze hypotheek en hoorde ik de baliedame mij aankondigen aan de telefoon als 'dat meisje is hier....'. Dat vind ik echt heel onprofessioneel.
En dat is niet de eerste keer dat dit gebeurd. Ik zie er dan misschien wel jonger uit dan mijn 31, maar ik stoor me aan zoiets als ik daar als klant ben.
Zo was ik onlangs in de bank voor een afspraak rond onze hypotheek en hoorde ik de baliedame mij aankondigen aan de telefoon als 'dat meisje is hier....'. Dat vind ik echt heel onprofessioneel.
En dat is niet de eerste keer dat dit gebeurd. Ik zie er dan misschien wel jonger uit dan mijn 31, maar ik stoor me aan zoiets als ik daar als klant ben.
donderdag 24 juli 2014 om 11:06
U zeggen doe ik om twee redenen. De eerste is respect, maar ik kan ook u zeggen tegen mensen die ik helemaal niet respecteer, soms integendeel zelfs, maar dat doe om een bepaalde afstand te behouden.
Zo kan ik ook u en heer tegen een man zeggen om te voorkomen dat deze mijn grenzen overschrijdt. Het valt me echt op dat als je een man een heer noemt, dat hij zich min of meer gedwongen voelt om zich daarnaar te gedragen.
Zo kan ik ook u en heer tegen een man zeggen om te voorkomen dat deze mijn grenzen overschrijdt. Het valt me echt op dat als je een man een heer noemt, dat hij zich min of meer gedwongen voelt om zich daarnaar te gedragen.
donderdag 24 juli 2014 om 11:12
Inderdaad, wat Cateautje zegt: je schept er ook afstand mee. De Rotterdamse BOA's (Bijzonder Opsporings Ambtenaren, door mij liefkozend de "laaggeletterden" genoemd) hebben er ook een handje van iedereen, ongeacht leeftijd, met je en jou, of met "hee jij daar" aan te spreken, misschien speelt het feit dat de meeste van hen uit een andere cultuur komen en slecht Nederlands spreken daarbij een rol. Hardnekkig u blijven zeggen tegen deze mensen werkt in sommige gevallen, alhoewel het meestal erg moeilijk is een fatsoenlijke discussie aan te gaan.
verba volant, scripta manent.
donderdag 24 juli 2014 om 11:13
quote:nephthys schreef op 24 juli 2014 @ 11:06:
Verder merk ik dat ik soms anderen beoordeel op hun professionaliteit aan hoe ze mij aanspreken.
Zo was ik onlangs in de bank voor een afspraak rond onze hypotheek en hoorde ik de baliedame mij aankondigen aan de telefoon als 'dat meisje is hier....'. Dat vind ik echt heel onprofessioneel.
En dat is niet de eerste keer dat dit gebeurd. Ik zie er dan misschien wel jonger uit dan mijn 31, maar ik stoor me aan zoiets als ik daar als klant ben.Ik zou meteen hebben gevraagd "welk meisje?"
Verder merk ik dat ik soms anderen beoordeel op hun professionaliteit aan hoe ze mij aanspreken.
Zo was ik onlangs in de bank voor een afspraak rond onze hypotheek en hoorde ik de baliedame mij aankondigen aan de telefoon als 'dat meisje is hier....'. Dat vind ik echt heel onprofessioneel.
En dat is niet de eerste keer dat dit gebeurd. Ik zie er dan misschien wel jonger uit dan mijn 31, maar ik stoor me aan zoiets als ik daar als klant ben.Ik zou meteen hebben gevraagd "welk meisje?"
verba volant, scripta manent.
donderdag 24 juli 2014 om 11:14
Ik zeg jij tegen mijn huisarts (vrouw) omdat die ruim 20 jaar jonger is dan mijn persoontje. Toen zij mij voor het eerst zag, sprak zij mij ook aan met jij, dat vond ik wat minder . . . . . .
Ik zeg u bij een groot leeftijdsverschil (bijvoorbeeld een buuf van 86)
en men mag jij tegen mij zeggen nadat ik heb gezegd dat het mag.
Als een kind van 18 tegen mij begint met jij en jou, zet ik het op zijn/haar plaats.
Bijna alles in uniform krijgt ook u van mij te horen, behalve als ze duidelijk veel jonger zijn. Ik vind het soms best lastig laveren, niet iedereen is automatisch jij en jou . . . . . . . . . .
Ik zeg u bij een groot leeftijdsverschil (bijvoorbeeld een buuf van 86)
en men mag jij tegen mij zeggen nadat ik heb gezegd dat het mag.
Als een kind van 18 tegen mij begint met jij en jou, zet ik het op zijn/haar plaats.
Bijna alles in uniform krijgt ook u van mij te horen, behalve als ze duidelijk veel jonger zijn. Ik vind het soms best lastig laveren, niet iedereen is automatisch jij en jou . . . . . . . . . .
donderdag 24 juli 2014 om 11:19
quote:sabbaticalmeds schreef op 24 juli 2014 @ 11:12:
In een professionele/ formele relatie hoort het.
Op alle plekken waar ik gewerkt heb was het echt not done om mensen (collega's) met u aan te spreken. Zelfs in het geval ik de stagiair was en de ander de bijna pensioengerechtigde directeur. Maar dat ligt misschien aan de sector waar je in werkt (hoewel de sector waarin ik werk niet bepaald vooruitstrevend of hip te noemen is).
En mijn tandarts en huisarts zijn bijvoorbeeld ook hardnekkige tutoyeerders; dat vind ik verder niet erg, wel een beetje merkwaardig.
In een professionele/ formele relatie hoort het.
Op alle plekken waar ik gewerkt heb was het echt not done om mensen (collega's) met u aan te spreken. Zelfs in het geval ik de stagiair was en de ander de bijna pensioengerechtigde directeur. Maar dat ligt misschien aan de sector waar je in werkt (hoewel de sector waarin ik werk niet bepaald vooruitstrevend of hip te noemen is).
En mijn tandarts en huisarts zijn bijvoorbeeld ook hardnekkige tutoyeerders; dat vind ik verder niet erg, wel een beetje merkwaardig.
donderdag 24 juli 2014 om 11:27
Ik zeg altijd u. In elk geval tegen mensen die ouder zijn dan ik, tenzij ze aangeven dat het niet hoeft. En ook tegen mensen die van mijn leeftijd zijn, maar die ik niet ken. Ook tegen mijn klanten zeg ik altijd u. Dat is soms wel lastig, want van sommigen hoeft dat niet, maar het zit zo diep ingebakken, dat ik het haast niet kan afleren.
Tegen mijn ouders heb ik ook altijd u gezegd, tot ik met mijn vader ging samenwerken, toen werd het een beetje awkward. Mijn kinderen zeggen geen u tegen ons, trouwens, dat is toevallig zo gegroeid, ik had het eigenlijk ook wel prima gevonden als ze dat wel deden.
Tegen mijn ouders heb ik ook altijd u gezegd, tot ik met mijn vader ging samenwerken, toen werd het een beetje awkward. Mijn kinderen zeggen geen u tegen ons, trouwens, dat is toevallig zo gegroeid, ik had het eigenlijk ook wel prima gevonden als ze dat wel deden.
..