Psyche
alle pijlers
Alzheimer en stervensproces?
dinsdag 3 december 2013 om 13:19
Wie heeft dit meegemaakt? Wat kan ik verwachten?
Mijn moeder heeft al 15 jaar Alzheimer en morgen hebben we een gesprek met de arts over 'het einde'. Ze gaat namelijk hard achteruit.
Sinds een week zijn de kleine gilletjes overgegaan in angstaanjagend schreeuwen en waar ze eerst dachten dat het een soort van psychoses of waanbeelden waren denken ze nu dat het pijn is. Ze komt ook al een paar dagen haar bed niet meer uit. Ze kan al jaren niet meer praten en er is ook al zeker een paar jaar geen contact meer met haar te krijgen dus het blijft gissen wat ze voelt waardoor ze zo in paniek/boos/verdrietig is.
Volgens haar EVV-er moeten we ons voorbereiden op haar overlijden. Snel. Moeilijk natuurlijk maar na deze lange lijdensweg ook wel een opluchting.
Maar waar ik helaas bij kanker wel een beetje verwachtingen heb over hoe het stervensproces verloopt heb ik bij Alzheimer geen idee wat we kunnen verwachten. En is haar lichaam wel op? Ze is pas 67 namelijk.
Hoe ging dat bij jullie dierbaren?
Mijn moeder heeft al 15 jaar Alzheimer en morgen hebben we een gesprek met de arts over 'het einde'. Ze gaat namelijk hard achteruit.
Sinds een week zijn de kleine gilletjes overgegaan in angstaanjagend schreeuwen en waar ze eerst dachten dat het een soort van psychoses of waanbeelden waren denken ze nu dat het pijn is. Ze komt ook al een paar dagen haar bed niet meer uit. Ze kan al jaren niet meer praten en er is ook al zeker een paar jaar geen contact meer met haar te krijgen dus het blijft gissen wat ze voelt waardoor ze zo in paniek/boos/verdrietig is.
Volgens haar EVV-er moeten we ons voorbereiden op haar overlijden. Snel. Moeilijk natuurlijk maar na deze lange lijdensweg ook wel een opluchting.
Maar waar ik helaas bij kanker wel een beetje verwachtingen heb over hoe het stervensproces verloopt heb ik bij Alzheimer geen idee wat we kunnen verwachten. En is haar lichaam wel op? Ze is pas 67 namelijk.
Hoe ging dat bij jullie dierbaren?
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
maandag 9 december 2013 om 21:44
Hey dames,
Dank voor jullie berichtjes en medeleven.
We hebben woensdag het gesprek gehad en eigenlijk ging het woensdag opeens ietsjes beter.
Het was wel goed dat we het gesprek hadden hoor want we hebben besproken wat we willen en daar heeft mijn moeder helaas niets over op papier gezet dus wij zullen voor haar moeten beslissen.
Ze heeft nu enorme angstaanvallen/hallucinaties lijkt wel. We zijn er inmiddels allemaal wel van overtuigd dat het geen fysieke pijn is. Ik heb er inmiddels ook een paar meegemaakt en dat is heel angstaanjagend. We hebben afgesproken dat ze haar bij zijn aanval morfine of dormicum gaan toedienen.
En ik begrijp ook van de arts dat het dan vaak snel bergafwaarts gaat omdat de eetlust dan verdwijnt. En het is goed als dat gebeurt. Dit is geen leven meer voor haar. Ze zit in een rolstoel in haar kamer de hele dag en gilt de hele afdeling bij elkaar. Ze kan niet meer communiceren. Vreselijk gewoon.
Dank voor jullie berichtjes en medeleven.
We hebben woensdag het gesprek gehad en eigenlijk ging het woensdag opeens ietsjes beter.
Het was wel goed dat we het gesprek hadden hoor want we hebben besproken wat we willen en daar heeft mijn moeder helaas niets over op papier gezet dus wij zullen voor haar moeten beslissen.
Ze heeft nu enorme angstaanvallen/hallucinaties lijkt wel. We zijn er inmiddels allemaal wel van overtuigd dat het geen fysieke pijn is. Ik heb er inmiddels ook een paar meegemaakt en dat is heel angstaanjagend. We hebben afgesproken dat ze haar bij zijn aanval morfine of dormicum gaan toedienen.
En ik begrijp ook van de arts dat het dan vaak snel bergafwaarts gaat omdat de eetlust dan verdwijnt. En het is goed als dat gebeurt. Dit is geen leven meer voor haar. Ze zit in een rolstoel in haar kamer de hele dag en gilt de hele afdeling bij elkaar. Ze kan niet meer communiceren. Vreselijk gewoon.
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
maandag 9 december 2013 om 21:55
Hoi Boannan,
Wat vreselijk allemaal. Ook bij mijn moeder is op jonge leetijd Alzheimer geconstateerd. Ze is nu 58. Het is beginnend, ze kan nog meedraaien in de maatschappij maar acteert soms 'vreemd'. Kinderachtig gedrag kan ze uit het niets vertonen. Ze slikt anti depressiva om het te remmen maar ook zij zal uiteindelijk hard achteruit gaan. Dat idee is enorm beangstigend.
Ik wens jou heel veel sterkte!!!
Wat vreselijk allemaal. Ook bij mijn moeder is op jonge leetijd Alzheimer geconstateerd. Ze is nu 58. Het is beginnend, ze kan nog meedraaien in de maatschappij maar acteert soms 'vreemd'. Kinderachtig gedrag kan ze uit het niets vertonen. Ze slikt anti depressiva om het te remmen maar ook zij zal uiteindelijk hard achteruit gaan. Dat idee is enorm beangstigend.
Ik wens jou heel veel sterkte!!!
One life, live it!
dinsdag 10 december 2013 om 23:20
Boanan en Chica: van mij ook een .. heftig en zeker op jullie (en hun) leeftijd dit mee te maken!
Mijn tante is vorig jaar in een verpleeghuis overleden, na jaren zware dementie. Is heel rustig gegaan, na de melding dat het slechter ging (at en dronk niet meer) was het binnen 2 dagen voorbij. Mijn zus was erbij, de verpleging en artsen hebben dat allemaal zo goed en liefdevol begeleid, opgelet of ze het niet benauwd had, geen pijn leed, en zo min mogelijk ongemak..
Heel vredig heengegaan dus.. En dat wens ik jouw moeder ook toe, Boannan! Deels heb je al jaren moeten wennen aan dat je moeder er niet meer was, alleen fysiek aanwezig, en dit definitieve zal toch anders zijn. Ook al zal het een welkome rust en bevrijding voor haarzelf zijn en ook voor jullie een soort opluchting zijn als dat lijden voorbij is.. je moet dan helemaal afscheid nemen, al was dit je moeder eigenlijk allang niet meer, zoals je haar kende. Vreselijk.
Ik hoop dat je je haar ooit weer echt zo kan herinneren, zoals ze in haar goede tijden was. En wens je heel veel sterkte met dit alles!
Mijn tante is vorig jaar in een verpleeghuis overleden, na jaren zware dementie. Is heel rustig gegaan, na de melding dat het slechter ging (at en dronk niet meer) was het binnen 2 dagen voorbij. Mijn zus was erbij, de verpleging en artsen hebben dat allemaal zo goed en liefdevol begeleid, opgelet of ze het niet benauwd had, geen pijn leed, en zo min mogelijk ongemak..
Heel vredig heengegaan dus.. En dat wens ik jouw moeder ook toe, Boannan! Deels heb je al jaren moeten wennen aan dat je moeder er niet meer was, alleen fysiek aanwezig, en dit definitieve zal toch anders zijn. Ook al zal het een welkome rust en bevrijding voor haarzelf zijn en ook voor jullie een soort opluchting zijn als dat lijden voorbij is.. je moet dan helemaal afscheid nemen, al was dit je moeder eigenlijk allang niet meer, zoals je haar kende. Vreselijk.
Ik hoop dat je je haar ooit weer echt zo kan herinneren, zoals ze in haar goede tijden was. En wens je heel veel sterkte met dit alles!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 5 augustus 2014 om 20:45
dinsdag 5 augustus 2014 om 20:53
quote:lisha schreef op dinsdag 05 augustus 2014 20:45 Boannan: dit is een al wat ouder topic, maar ik vroeg me af hoe het nu met je moeder gaat. Één van mijn ouders heeft ook dementie en zit in het verpleeghuis. De snelheid van achtergang is groot. Ik zit met dezelfde vragen als jij stelt in de OP. Sterkte voor jou.
Mijn moeder is in december overleden. Ik denk anderhalve week nadat ik dit topic opende. Het is goed zo. Natuurlijk niet dat ze die klote ziekte kreeg maar wel dat ze ervan verlost werd.
Jij heel veel sterkte komende tijd en als je vragen hebt mag je me altijd pben oid!
Mijn moeder is in december overleden. Ik denk anderhalve week nadat ik dit topic opende. Het is goed zo. Natuurlijk niet dat ze die klote ziekte kreeg maar wel dat ze ervan verlost werd.
Jij heel veel sterkte komende tijd en als je vragen hebt mag je me altijd pben oid!
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
dinsdag 5 augustus 2014 om 21:24
quote:Ephina schreef op dinsdag 03 december 2013 16:12 Wellicht iets anders, want oud, maar mijn opa leed er ook aan.
Op een dag kwam hij idd ook zijn bed niet meer uit, had pijn. Ze hebben hem met morfine in slaap gehouden en zijn gestopt met eten en drinken geven.
Dit valt nét anders onder de euthanasiewet. De keuze tussen actief handelen en medisch niet meer handelen.
Zijn mond hebben we vochtig gehouden met natte wattenstokjes. Het schijnt een zachte dood te zijn. Hij is in principe om gekomen door verzwakking en dorst.. Het was erg rustig. In een eigen kamer. Met zijn lievelingsmuziek op de achtergrond. Wat naar toch dat het op zo'n manier moet (al begrijp ik dat het niet naar is verlopen) en dat je iemand niet waardig met hulp mag gaan laten slapen. Het is allemaal al verdrietig genoeg.?
Op een dag kwam hij idd ook zijn bed niet meer uit, had pijn. Ze hebben hem met morfine in slaap gehouden en zijn gestopt met eten en drinken geven.
Dit valt nét anders onder de euthanasiewet. De keuze tussen actief handelen en medisch niet meer handelen.
Zijn mond hebben we vochtig gehouden met natte wattenstokjes. Het schijnt een zachte dood te zijn. Hij is in principe om gekomen door verzwakking en dorst.. Het was erg rustig. In een eigen kamer. Met zijn lievelingsmuziek op de achtergrond. Wat naar toch dat het op zo'n manier moet (al begrijp ik dat het niet naar is verlopen) en dat je iemand niet waardig met hulp mag gaan laten slapen. Het is allemaal al verdrietig genoeg.?