Psyche
alle pijlers
Starten met Citalopram
woensdag 27 augustus 2014 om 08:55
Dat is de bedoeling...
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
woensdag 27 augustus 2014 om 13:29
quote:Levin5 schreef op 27 augustus 2014 @ 12:49:
He Delite, ga jij het ook slikken tegen angst of voor iets anders?
Stress voornamelijk, of anxiety zoals dat hier heet. (ik weet nooit goed wat de juiste NL vertaling daarvoor is...)
De stress gaat nog wel maar ik krijg er erge hypochondrische neigingen bij, en die moeten gewoon echt weg voor het een blijvend probleem wordt.
Ik heb nog niet zo lang last. Een jaartje nu.
Mijn moeder slikt overigens al bijna 20 jaar AD, ik weet niet welke.
Zij kan er nooit meer buiten. (agorafobie)
Maar wat die pillen voor haar gedaan hebben is haar haar leven teruggeven.
Ze heeft verschillende keren geprobeerd af te bouwen, maar haar klachten komen onmiddelijk terug.
Nu heeft ze zich daar gewoon bij neergelegd, maar waar ze vroeger de deur niet uit kon, is ze nu weer aan het werk, ze gaat de stad in, drukke evenementen zijn geen enkel probleem.
Mijn moeder leeft, dankzij die pillen, niet ondanks.
He Delite, ga jij het ook slikken tegen angst of voor iets anders?
Stress voornamelijk, of anxiety zoals dat hier heet. (ik weet nooit goed wat de juiste NL vertaling daarvoor is...)
De stress gaat nog wel maar ik krijg er erge hypochondrische neigingen bij, en die moeten gewoon echt weg voor het een blijvend probleem wordt.
Ik heb nog niet zo lang last. Een jaartje nu.
Mijn moeder slikt overigens al bijna 20 jaar AD, ik weet niet welke.
Zij kan er nooit meer buiten. (agorafobie)
Maar wat die pillen voor haar gedaan hebben is haar haar leven teruggeven.
Ze heeft verschillende keren geprobeerd af te bouwen, maar haar klachten komen onmiddelijk terug.
Nu heeft ze zich daar gewoon bij neergelegd, maar waar ze vroeger de deur niet uit kon, is ze nu weer aan het werk, ze gaat de stad in, drukke evenementen zijn geen enkel probleem.
Mijn moeder leeft, dankzij die pillen, niet ondanks.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
woensdag 27 augustus 2014 om 13:33
Wat een rotbijdrage dubbeltje4! Sorry hoor, ik heb geen idee wat je motivatie is om een dergelijke reactie te geven, maar op mij komt het zeer pijnlijk over. Ik weet zeker dat Levin5 (en dat geldt ook voor mezelf) er alles aan doet om een goede moeder te zijn. Irrationele angsten en piekeren overkomt je en kun je niet altijd vanzelf onder controle krijgen.
En juist de bijwerkingen die je kunt krijgen van AD zijn juist ook de gevoelens waar we juist zo angstig voor zijn. Het versterken van de angsten die we proberen te ontvluchten. Dus zo gek zijn de zorgen van Levin5 nu ook weer niet.
En juist de bijwerkingen die je kunt krijgen van AD zijn juist ook de gevoelens waar we juist zo angstig voor zijn. Het versterken van de angsten die we proberen te ontvluchten. Dus zo gek zijn de zorgen van Levin5 nu ook weer niet.
woensdag 27 augustus 2014 om 13:39
quote:dubbeltje4 schreef op 27 augustus 2014 @ 12:57:
[...]
Arm , arm meisje!
Je zou er alles aan moeten willen doen om een goede moeder voor je dochter te kunnen zijn. Echt alles!!
En niet miepen of zeuren over mogelijke bijwerkingen!
Wat een fijne, opbeurende reactie.
[...]
Arm , arm meisje!
Je zou er alles aan moeten willen doen om een goede moeder voor je dochter te kunnen zijn. Echt alles!!
En niet miepen of zeuren over mogelijke bijwerkingen!
Wat een fijne, opbeurende reactie.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 27 augustus 2014 om 14:16
quote:Levin5 schreef op 27 augustus 2014 @ 08:55:
Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Oh, dus dit is niet gebeurd?
Je kunt een goede moeder willen zijn, je bent het op dit moment niet voor je kind.
Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Oh, dus dit is niet gebeurd?
Je kunt een goede moeder willen zijn, je bent het op dit moment niet voor je kind.
woensdag 27 augustus 2014 om 15:05
quote:welsie schreef op 27 augustus 2014 @ 14:58:
Fijn te lezen dat er tenminste één persoon is op deze wereld die zo genuanceerd en uitgebalanceerd is, dat hij/zij nooit fouten, vergissingen of uitglijders maakt tijdens de opvoeding van zijn/haar kinderen. Bravo dubbeltje4
Zeg ik dat?
Nee.
Onzin dus.
Fijn te lezen dat er tenminste één persoon is op deze wereld die zo genuanceerd en uitgebalanceerd is, dat hij/zij nooit fouten, vergissingen of uitglijders maakt tijdens de opvoeding van zijn/haar kinderen. Bravo dubbeltje4
Zeg ik dat?
Nee.
Onzin dus.
woensdag 27 augustus 2014 om 16:03
Dubbeltje, ik begrijp wel wat je probeert te zeggen, het komt er alleen verdomd rot uit.
Iemand met 2 gebroken benen die niet in staat is voor een klein kind te zorgen is ook geen slechte ouder. Maar gewoon een ouder die even uitvalt. En ik ben geen slechte moeder omdat het welzijn van mijn dochter voorop staat, alleen lukt het me fysiek even niet om haar de hele dag te verzorgen. Het ligt allemaal wat genuanceerder dat jij doet voorkomen.
Iemand met 2 gebroken benen die niet in staat is voor een klein kind te zorgen is ook geen slechte ouder. Maar gewoon een ouder die even uitvalt. En ik ben geen slechte moeder omdat het welzijn van mijn dochter voorop staat, alleen lukt het me fysiek even niet om haar de hele dag te verzorgen. Het ligt allemaal wat genuanceerder dat jij doet voorkomen.
woensdag 27 augustus 2014 om 16:17
Ik heb ook een half jaar lang lage dosis Citalopram geslikt. Helemaal geen last gehad van bijwerkingen! Kon ook heel makkelijk weer stoppen. Ik zou me er zo weinig mogelijk zorgen over maken .
For what it's worth: zoals je overkomt ben je een prima moeder, die zorgt dat zij zelf niet in de weg staat voor haar kind. Veel beter dan dat zal het denk ik niet worden .
For what it's worth: zoals je overkomt ben je een prima moeder, die zorgt dat zij zelf niet in de weg staat voor haar kind. Veel beter dan dat zal het denk ik niet worden .
woensdag 27 augustus 2014 om 16:35
woensdag 27 augustus 2014 om 17:23
Dankjulliewel allemaal! Ik ga vol goede moed beginnen, waarschijnlijk is mijn angst voor de bijwerkingen groter dan dat de bijwerkingen zijn. Ik voelde me vanmiddag al duizelig en misselijk worden, alleen maar omdat ik me veel te druk maak volgens mij.
Ik start ook met 10 mg en dan afhankelijk van hoe het gaat de komende 1,5 week, daarna na 20 mg.
Erg mooi om te horen dat het zo goed gaat met je moeder delite! Dat ze doordat ze de goede medicatie heeft weer een leuk leven heeft is toch super?! Anders had ze er nu misschien wel heel anders bijgezeten.
Ik hoop ook zo dat ik straks weer 'normaal' kan zijn en alles kan doen. Ik zou bijvoorbeeld graag eens op vakantie willen. Ik ben al jaren niet verder dan een uurtje van huis geweest. Lijkt me heerlijk om dat te kunnen doen zonder zorgen, angst en paniek
Ik start ook met 10 mg en dan afhankelijk van hoe het gaat de komende 1,5 week, daarna na 20 mg.
Erg mooi om te horen dat het zo goed gaat met je moeder delite! Dat ze doordat ze de goede medicatie heeft weer een leuk leven heeft is toch super?! Anders had ze er nu misschien wel heel anders bijgezeten.
Ik hoop ook zo dat ik straks weer 'normaal' kan zijn en alles kan doen. Ik zou bijvoorbeeld graag eens op vakantie willen. Ik ben al jaren niet verder dan een uurtje van huis geweest. Lijkt me heerlijk om dat te kunnen doen zonder zorgen, angst en paniek
donderdag 28 augustus 2014 om 09:24
Hoe gaat het delite?
Ik ben nog niet begonnen want ik heb de medicijnen nog niet. Mijn arts zei dat de apotheek het niet standaard klaar heeft liggen en ik het vandaag pas op kan halen... Vanavond neem ik dus mijn eerste (halve). Ik twijfelde tussen 's avonds en 's ochtends, maar omdat volgens de HA de kans groot is dat ik er de eerste uren suf van word, neem ik het toch maar liever in de avond in.
Succes delite!
Ik ben nog niet begonnen want ik heb de medicijnen nog niet. Mijn arts zei dat de apotheek het niet standaard klaar heeft liggen en ik het vandaag pas op kan halen... Vanavond neem ik dus mijn eerste (halve). Ik twijfelde tussen 's avonds en 's ochtends, maar omdat volgens de HA de kans groot is dat ik er de eerste uren suf van word, neem ik het toch maar liever in de avond in.
Succes delite!
donderdag 28 augustus 2014 om 11:00
Hoi Levin,
Eerst even melden dat waar ik woon het nu bijna 9 uur 's avonds is, anders komt mijn gebruik van vanmiddag en vanmorgen zo raar over.
Toen ik vanmorgen dat (halve) pilletje nam, voelde ik me al snel een beetje vaag misselijk, en ik kreeg lamme armen en wat vaag zicht.
Dit was wel behoorlijk minimaal, maar ik heb die pillen nodig voor hypochondrie dus ik merk alles.
Ik voelde me wel goed genoeg om een paar uur later gewoon naar de tandarts te rijden die een half uur bij me vandaan zit.
Daar geweest, allemaal goed, en ik rij terug naar huis, en ik voel me ineens toch gelukkig!
En dat vind ik raar, want het zou toch echt langer moeten duren voor het werkt, dus misschien is het een placebo effect. Ik voelde me geweldig.
Ik heb van alles gedaan waar ik normaal helemaal geen puf voor heb, en ik had er nog zin in ook.
Heel vreemd. Dat gelukkige gevoel begint nu wel weer een beetje af te nemen, maar al met al voel ik me niet slecht. Ik voel me iig rustig.
En die vage misselijkheid, lamme armen en raar zicht zijn nu echt weg.
Ik ben benieuwd hoe het jou vergaat op je eerste pilletje.
Eerst even melden dat waar ik woon het nu bijna 9 uur 's avonds is, anders komt mijn gebruik van vanmiddag en vanmorgen zo raar over.
Toen ik vanmorgen dat (halve) pilletje nam, voelde ik me al snel een beetje vaag misselijk, en ik kreeg lamme armen en wat vaag zicht.
Dit was wel behoorlijk minimaal, maar ik heb die pillen nodig voor hypochondrie dus ik merk alles.
Ik voelde me wel goed genoeg om een paar uur later gewoon naar de tandarts te rijden die een half uur bij me vandaan zit.
Daar geweest, allemaal goed, en ik rij terug naar huis, en ik voel me ineens toch gelukkig!
En dat vind ik raar, want het zou toch echt langer moeten duren voor het werkt, dus misschien is het een placebo effect. Ik voelde me geweldig.
Ik heb van alles gedaan waar ik normaal helemaal geen puf voor heb, en ik had er nog zin in ook.
Heel vreemd. Dat gelukkige gevoel begint nu wel weer een beetje af te nemen, maar al met al voel ik me niet slecht. Ik voel me iig rustig.
En die vage misselijkheid, lamme armen en raar zicht zijn nu echt weg.
Ik ben benieuwd hoe het jou vergaat op je eerste pilletje.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
donderdag 28 augustus 2014 om 12:23
donderdag 28 augustus 2014 om 14:12
Beset Levin, spannende tijden dus! ikzelf ben nu net, na stoppoging na 1,5 jaar slikken, weer begonnen met Citalopram. Het heeft bij mij echt meer dan 5 weken geduurd voordat het enigszins hielp, en ik werd daar vrij wanhopig van. Na 5 weken opgehoogd naar 20mg, en dara ben ik nu weer bereord van. Kortom, inderdaad geduld, zoeken naar juiste dosering en volhouden. Moeilijk, maar ik weet wat het me de vorige keer bracht. ik werd er een veel leuker mens van, vooral voor mezelf, en daardoor ook in mijn moederschap en daar hoop ik nu weer op!
veel sterkte en een bemoedigende knuffel!
veel sterkte en een bemoedigende knuffel!
donderdag 28 augustus 2014 om 14:16
quote:Levin5 schreef op 27 augustus 2014 @ 16:03:
Dubbeltje, ik begrijp wel wat je probeert te zeggen, het komt er alleen verdomd rot uit.
Iemand met 2 gebroken benen die niet in staat is voor een klein kind te zorgen is ook geen slechte ouder. Maar gewoon een ouder die even uitvalt. En ik ben geen slechte moeder omdat het welzijn van mijn dochter voorop staat, alleen lukt het me fysiek even niet om haar de hele dag te verzorgen. Het ligt allemaal wat genuanceerder dat jij doet voorkomen.Het is ook geen onwil van je, eerder onvermogen.
Dubbeltje, ik begrijp wel wat je probeert te zeggen, het komt er alleen verdomd rot uit.
Iemand met 2 gebroken benen die niet in staat is voor een klein kind te zorgen is ook geen slechte ouder. Maar gewoon een ouder die even uitvalt. En ik ben geen slechte moeder omdat het welzijn van mijn dochter voorop staat, alleen lukt het me fysiek even niet om haar de hele dag te verzorgen. Het ligt allemaal wat genuanceerder dat jij doet voorkomen.Het is ook geen onwil van je, eerder onvermogen.
donderdag 28 augustus 2014 om 14:26
Ik gebruik het nu zo'n 2 jaar, eigenlijk weinig last gehad van bijwerkingen. Ik heb vrij ernstig tinnitus (oorsuizen) en in het begin raakte ik echt in paniek en depressief van dat continu lawaai in mijn hoofd, sliep ook niet meer. Na een intensief traject bij het audiologisch centrum, mindfullnesstrainingen bij een haptonoom en de citalopram kan ik er nu goed mee omgaan. Raak niet meer in paniek, kan het meestal redelijk negeren. De citalopram geeft een extra steuntje in de rug, maar het is natuurlijk moeilijk na te gaan wat precies welk effect heeft.
Ik zou het gewoon proberen, je hoeft helemaal niet veel last te hebben van bijwerkingen. Sterkte.
Ik zou het gewoon proberen, je hoeft helemaal niet veel last te hebben van bijwerkingen. Sterkte.
donderdag 28 augustus 2014 om 14:38
quote:antiope schreef op 28 augustus 2014 @ 14:28:
Ik vind het een hele nare opmerking naar iemand toe die het al moeilijk heeft. Onnodig om iemand verder naar beneden te halen, bovendien voegt je niets nuttigs toe. Laat dat soort opmerkingen gewoon voor je!
Ik haal haar niet naar beneden. Ik stel gewoon een feit vast naar aanleiding van haar eigen uitlatingen omtrent haar dochter.
Het kind raakt in haar bijzijn over haar toeren, moeder valt tegen haar kind uit en kan niets van haar hebben.
Ik vind het nogal wat voor een klein kindje om dit te moeten verhapstukken. Dan ben je gewoon op dat moment geen goede moeder voor het kind.
Door de depressieve gevoelens is haar verstand toch niet met de noorderzon vertrokken? Iedereen kan toch begrijpen, dat dit niet goed is voor haar kindje om mee te moeten maken?
Hopelijk slaan de medicijnen aan en volgt ze een goede therapie zodat dit soort gedragingen in de toekomst niet meer voorkomen.
Ik vind het een hele nare opmerking naar iemand toe die het al moeilijk heeft. Onnodig om iemand verder naar beneden te halen, bovendien voegt je niets nuttigs toe. Laat dat soort opmerkingen gewoon voor je!
Ik haal haar niet naar beneden. Ik stel gewoon een feit vast naar aanleiding van haar eigen uitlatingen omtrent haar dochter.
Het kind raakt in haar bijzijn over haar toeren, moeder valt tegen haar kind uit en kan niets van haar hebben.
Ik vind het nogal wat voor een klein kindje om dit te moeten verhapstukken. Dan ben je gewoon op dat moment geen goede moeder voor het kind.
Door de depressieve gevoelens is haar verstand toch niet met de noorderzon vertrokken? Iedereen kan toch begrijpen, dat dit niet goed is voor haar kindje om mee te moeten maken?
Hopelijk slaan de medicijnen aan en volgt ze een goede therapie zodat dit soort gedragingen in de toekomst niet meer voorkomen.
donderdag 28 augustus 2014 om 14:40
quote:antiope schreef op 28 augustus 2014 @ 14:28:
Ik vind het een hele nare opmerking naar iemand toe die het al moeilijk heeft. Onnodig om iemand verder naar beneden te halen, bovendien voegt je niets nuttigs toe. Laat dat soort opmerkingen gewoon voor je!
JIJ voegt niets nuttigs toe.
Ik maak zelf wel uit wat ik zeg, ik laat me door jou niets zeggen.
Ik vind het een hele nare opmerking naar iemand toe die het al moeilijk heeft. Onnodig om iemand verder naar beneden te halen, bovendien voegt je niets nuttigs toe. Laat dat soort opmerkingen gewoon voor je!
JIJ voegt niets nuttigs toe.
Ik maak zelf wel uit wat ik zeg, ik laat me door jou niets zeggen.
donderdag 28 augustus 2014 om 16:33
Dankjewel Bapauw! Dat is ook waar ik tegenop zie. Dat het lang zal duren voordat ik verbetering merk. En dat de bijwerkingen me zullen tegenvallen natuurlijk. Maar ik krijg er steeds wel een beetje meer vertrouwen in dat het niet zo erg zal zijn als ik denk. En als dat wel zo is, dan moet ik daar doorheen. Het er tegenop zien is denk ik gewoon ergst. Ik zal blij zijn als ik eenmaal begonnen ben, dan ben ik die drempel over.
Jij ook veel succes en sterkte! Hopelijk voel je je ook weer snel beter. Je weet in ieder geval dat het je eerder ook al heeft geholpen, dus je hebt iets om naar uit te kijken
Jij ook veel succes en sterkte! Hopelijk voel je je ook weer snel beter. Je weet in ieder geval dat het je eerder ook al heeft geholpen, dus je hebt iets om naar uit te kijken
donderdag 28 augustus 2014 om 16:40
quote:delite schreef op 28 augustus 2014 @ 11:00:
Hoi Levin,
Eerst even melden dat waar ik woon het nu bijna 9 uur 's avonds is, anders komt mijn gebruik van vanmiddag en vanmorgen zo raar over.
Toen ik vanmorgen dat (halve) pilletje nam, voelde ik me al snel een beetje vaag misselijk, en ik kreeg lamme armen en wat vaag zicht.
Dit was wel behoorlijk minimaal, maar ik heb die pillen nodig voor hypochondrie dus ik merk alles.
Ik voelde me wel goed genoeg om een paar uur later gewoon naar de tandarts te rijden die een half uur bij me vandaan zit.
Daar geweest, allemaal goed, en ik rij terug naar huis, en ik voel me ineens toch gelukkig!
En dat vind ik raar, want het zou toch echt langer moeten duren voor het werkt, dus misschien is het een placebo effect. Ik voelde me geweldig.
Ik heb van alles gedaan waar ik normaal helemaal geen puf voor heb, en ik had er nog zin in ook.
Heel vreemd. Dat gelukkige gevoel begint nu wel weer een beetje af te nemen, maar al met al voel ik me niet slecht. Ik voel me iig rustig.
En die vage misselijkheid, lamme armen en raar zicht zijn nu echt weg.
Ik ben benieuwd hoe het jou vergaat op je eerste pilletje.
Wat grappig dat je je zo goed voelde! Toch lekker, zo'n boost. Ook al is het dan misschien een placebo effect, dat maakt niks uit. Gelukkig namen de bijwerkingen ook snel af. Hopelijk voor jou blijft dit zo. Ik ben ook erg gefocust op mijn lijf hoor. Vooral van misselijkheid kan ik erg snel in paniek raken, al kan ik het beter aan als ik weet waar het vandaan komt. Dus wellicht kan ik het beter aan wanneer ik weet dat het van het pilletje komt.
Hopelijk voel je je nog steeds goed, maar als ik even snel reken dan lig je nu waarschijnlijk lekker te slapen. Op naar het volgende pilletje.
Ik heb trouwens hele pilletjes, maar dan van 10 mg. En ik heb ook oxazepam erbij gekregen, mocht ik het echt lastig hebben.
Hoi Levin,
Eerst even melden dat waar ik woon het nu bijna 9 uur 's avonds is, anders komt mijn gebruik van vanmiddag en vanmorgen zo raar over.
Toen ik vanmorgen dat (halve) pilletje nam, voelde ik me al snel een beetje vaag misselijk, en ik kreeg lamme armen en wat vaag zicht.
Dit was wel behoorlijk minimaal, maar ik heb die pillen nodig voor hypochondrie dus ik merk alles.
Ik voelde me wel goed genoeg om een paar uur later gewoon naar de tandarts te rijden die een half uur bij me vandaan zit.
Daar geweest, allemaal goed, en ik rij terug naar huis, en ik voel me ineens toch gelukkig!
En dat vind ik raar, want het zou toch echt langer moeten duren voor het werkt, dus misschien is het een placebo effect. Ik voelde me geweldig.
Ik heb van alles gedaan waar ik normaal helemaal geen puf voor heb, en ik had er nog zin in ook.
Heel vreemd. Dat gelukkige gevoel begint nu wel weer een beetje af te nemen, maar al met al voel ik me niet slecht. Ik voel me iig rustig.
En die vage misselijkheid, lamme armen en raar zicht zijn nu echt weg.
Ik ben benieuwd hoe het jou vergaat op je eerste pilletje.
Wat grappig dat je je zo goed voelde! Toch lekker, zo'n boost. Ook al is het dan misschien een placebo effect, dat maakt niks uit. Gelukkig namen de bijwerkingen ook snel af. Hopelijk voor jou blijft dit zo. Ik ben ook erg gefocust op mijn lijf hoor. Vooral van misselijkheid kan ik erg snel in paniek raken, al kan ik het beter aan als ik weet waar het vandaan komt. Dus wellicht kan ik het beter aan wanneer ik weet dat het van het pilletje komt.
Hopelijk voel je je nog steeds goed, maar als ik even snel reken dan lig je nu waarschijnlijk lekker te slapen. Op naar het volgende pilletje.
Ik heb trouwens hele pilletjes, maar dan van 10 mg. En ik heb ook oxazepam erbij gekregen, mocht ik het echt lastig hebben.