Psyche
alle pijlers
Extreem egocentrische mensen
maandag 1 september 2014 om 10:25
Hallo allemaal,
Een vraag. Kennen jullie in jullie omgeving uiterst egocentrische mensen? Of heb je ze ooit gekend? En hoe ga je met ze om?
Ik heb er namelijk vroeger wel een paar in mijn leven gehad. Mensen ( mannen vaak, maar ook vrouwen) die echt alleen zichzelf lijken te zien. In casual gesprekken gaat het meestal alleen over hen, ze stellen jou geen vragen en als jij iets vertelt, is de reactie meteen: o ja, dat had ik toen ook, en wordt het meteen naar hen gedraaid.
Als er onenigheid is zien zij alleen hun eigen kant en als jij vertelt hoe jij iets beleefd hebt ( zelfs volgens de regels vd assertiviteit met ' ik voel dit of dat zus of zo aan), zien ze dat meteen als een persoonlijke beschuldiging en worden heel onredelijk. Er lijkt geen gesprek mogelijk, geen wederzijds uitwisselen of poging om tot harmonie te komen... Het lijkt wel of je een compleet andere taal spreekt, geen gemeenschappelijke grond hebt over wat redelijk of normaal is in bepaalde situaties... Heel vreemde ervaringen zijn dat vaak.
Ik heb dit vaker meegemaakt, bij exen vooral maar ook weleens bij vriendinnen ( zij het in lichtere mate), en nu recent ook weer met een mannelijke vriend.
Er was onenigheid over iets, een situatie waarin ik vond dat hij heel erg weinig rekening met mij gehouden heeft. Maar hij wil nergens over praten, ik probeerde voorzichtig eerst, maar hij weigert om ook mijn gevoelens en ideeën te bekijken. Terwijl ik zelf heel erg mijn best gedaan heb om mijn aandeel te bekijken en ook uitgesproken heb wat ik vond dat ik mss beter anders gedaan had. Hij is tijdens mijn poging tot gesprek gewoon weggelopen: toen ik na erkennen van mijn aandeel vond dat ik op 1 punt mijn grenzen moest aangeven (wat ik op een kalme en vriendelijke manier gedaan heb, maar 1 ding was gewoon belangrijk voor mij). Na het weglopen kreeg ik een app dat hij geen contact meer wil. Opeens hebben we volgens hem niets gemeenschappelijks en eindigt de vriendschap dan ook beter, terwijl hij nog niet zo lang geleden zei dat hij vond dat we zoveel gemeenschappelijk hadden...
Ik ben hier heel erg van geschrokken. Het voelt zo onredelijk en unfair allemaal. Ik dacht echt dat ik nu wel betere vrienden uitgezocht had, gevoeligere, lievere dan vroeger. Toen kwam ik vanuit een gebrek aan zelfrespect vaker bij heel egocentrische mensen uit. Maar ik dacht dat het nu wel beter was, dat ik betere keuzes maakte.
Ik had al wel bij deze vriend opgemerkt dat hij met fases ( hij is licht bipolair) vooral zichzelf zag, maar de ruzie van nu en vooral de onredelijkheid en complete onwil om mij maar een klein beetje te snappen, dat had ik nooit verwacht. Ben echt beetje flabberghasted...
Ik ken deze vriend nog maar iets v een jaar, dat wel. En de laatste tijd was er intensiever contact, dus mss is het gewoon een kwestie v ware aard of zo. Anderzijds ben ik bang dat ik gewoon heel slecht ben in het uitkiezen van echt fijne en invoelende mensen ( door een bepaald verleden).
Herkent iemand dit en kan iemand wat raad of perspectief bieden?
Alvast bedankt!
Een vraag. Kennen jullie in jullie omgeving uiterst egocentrische mensen? Of heb je ze ooit gekend? En hoe ga je met ze om?
Ik heb er namelijk vroeger wel een paar in mijn leven gehad. Mensen ( mannen vaak, maar ook vrouwen) die echt alleen zichzelf lijken te zien. In casual gesprekken gaat het meestal alleen over hen, ze stellen jou geen vragen en als jij iets vertelt, is de reactie meteen: o ja, dat had ik toen ook, en wordt het meteen naar hen gedraaid.
Als er onenigheid is zien zij alleen hun eigen kant en als jij vertelt hoe jij iets beleefd hebt ( zelfs volgens de regels vd assertiviteit met ' ik voel dit of dat zus of zo aan), zien ze dat meteen als een persoonlijke beschuldiging en worden heel onredelijk. Er lijkt geen gesprek mogelijk, geen wederzijds uitwisselen of poging om tot harmonie te komen... Het lijkt wel of je een compleet andere taal spreekt, geen gemeenschappelijke grond hebt over wat redelijk of normaal is in bepaalde situaties... Heel vreemde ervaringen zijn dat vaak.
Ik heb dit vaker meegemaakt, bij exen vooral maar ook weleens bij vriendinnen ( zij het in lichtere mate), en nu recent ook weer met een mannelijke vriend.
Er was onenigheid over iets, een situatie waarin ik vond dat hij heel erg weinig rekening met mij gehouden heeft. Maar hij wil nergens over praten, ik probeerde voorzichtig eerst, maar hij weigert om ook mijn gevoelens en ideeën te bekijken. Terwijl ik zelf heel erg mijn best gedaan heb om mijn aandeel te bekijken en ook uitgesproken heb wat ik vond dat ik mss beter anders gedaan had. Hij is tijdens mijn poging tot gesprek gewoon weggelopen: toen ik na erkennen van mijn aandeel vond dat ik op 1 punt mijn grenzen moest aangeven (wat ik op een kalme en vriendelijke manier gedaan heb, maar 1 ding was gewoon belangrijk voor mij). Na het weglopen kreeg ik een app dat hij geen contact meer wil. Opeens hebben we volgens hem niets gemeenschappelijks en eindigt de vriendschap dan ook beter, terwijl hij nog niet zo lang geleden zei dat hij vond dat we zoveel gemeenschappelijk hadden...
Ik ben hier heel erg van geschrokken. Het voelt zo onredelijk en unfair allemaal. Ik dacht echt dat ik nu wel betere vrienden uitgezocht had, gevoeligere, lievere dan vroeger. Toen kwam ik vanuit een gebrek aan zelfrespect vaker bij heel egocentrische mensen uit. Maar ik dacht dat het nu wel beter was, dat ik betere keuzes maakte.
Ik had al wel bij deze vriend opgemerkt dat hij met fases ( hij is licht bipolair) vooral zichzelf zag, maar de ruzie van nu en vooral de onredelijkheid en complete onwil om mij maar een klein beetje te snappen, dat had ik nooit verwacht. Ben echt beetje flabberghasted...
Ik ken deze vriend nog maar iets v een jaar, dat wel. En de laatste tijd was er intensiever contact, dus mss is het gewoon een kwestie v ware aard of zo. Anderzijds ben ik bang dat ik gewoon heel slecht ben in het uitkiezen van echt fijne en invoelende mensen ( door een bepaald verleden).
Herkent iemand dit en kan iemand wat raad of perspectief bieden?
Alvast bedankt!
maandag 1 september 2014 om 11:21
quote:elizabeth2 schreef op 01 september 2014 @ 11:12:
@ anapalona: misschien eens opzoeken wat bipolair precies is? In de manische fase is egocentrisme een bekend symptoom.
Ik wacht verder wel af tot er mensen met een minimale intelligentie reageren, my god.Ik zou als ik jou was jouw eigen tip eens ter harte nemen. Volgens mij heb jij geen idee wat bipolariteit inhoudt en bovendien generaliseer je nogal.
@ anapalona: misschien eens opzoeken wat bipolair precies is? In de manische fase is egocentrisme een bekend symptoom.
Ik wacht verder wel af tot er mensen met een minimale intelligentie reageren, my god.Ik zou als ik jou was jouw eigen tip eens ter harte nemen. Volgens mij heb jij geen idee wat bipolariteit inhoudt en bovendien generaliseer je nogal.
Cum non tum age
maandag 1 september 2014 om 11:27
maandag 1 september 2014 om 11:33
quote:elizabeth2 schreef op 01 september 2014 @ 10:25:
Hallo allemaal,
Als er onenigheid is zien zij alleen hun eigen kant en als jij vertelt hoe jij iets beleefd hebt ( zelfs volgens de regels vd assertiviteit met ' ik voel dit of dat zus of zo aan), zien ze dat meteen als een persoonlijke beschuldiging en worden heel onredelijk. Er lijkt geen gesprek mogelijk, geen wederzijds uitwisselen of poging om tot harmonie te komen... Het lijkt wel of je een compleet andere taal spreekt, geen gemeenschappelijke grond hebt over wat redelijk of normaal is in bepaalde situaties... Heel vreemde ervaringen zijn dat vaak.
Ik heb dit vaker meegemaakt, bij exen vooral maar ook weleens bij vriendinnen ( zij het in lichtere mate), en nu recent ook weer met een mannelijke vriend.
Er was onenigheid over iets, een situatie waarin ik vond dat hij heel erg weinig rekening met mij gehouden heeft. Maar hij wil nergens over praten, ik probeerde voorzichtig eerst, maar hij weigert om ook mijn gevoelens en ideeën te bekijken. Terwijl ik zelf heel erg mijn best gedaan heb om mijn aandeel te bekijken en ook uitgesproken heb wat ik vond dat ik mss beter anders gedaan had. Hij is tijdens mijn poging tot gesprek gewoon weggelopen: toen ik na erkennen van mijn aandeel vond dat ik op 1 punt mijn grenzen moest aangeven (wat ik op een kalme en vriendelijke manier gedaan heb, maar 1 ding was gewoon belangrijk voor mij). Na het weglopen kreeg ik een app dat hij geen contact meer wil. Opeens hebben we volgens hem niets gemeenschappelijks en eindigt de vriendschap dan ook beter, terwijl hij nog niet zo lang geleden zei dat hij vond dat we zoveel gemeenschappelijk hadden...
Ik ben hier heel erg van geschrokken. Het voelt zo onredelijk en unfair allemaal. Ik dacht echt dat ik nu wel betere vrienden uitgezocht had, gevoeligere, lievere dan vroeger. Toen kwam ik vanuit een gebrek aan zelfrespect vaker bij heel egocentrische mensen uit. Maar ik dacht dat het nu wel beter was, dat ik betere keuzes maakte.
Ik had al wel bij deze vriend opgemerkt dat hij met fases ( hij is licht bipolair) vooral zichzelf zag, maar de ruzie van nu en vooral de onredelijkheid en complete onwil om mij maar een klein beetje te snappen, dat had ik nooit verwacht. Ben echt beetje flabberghasted...
Ik ken deze vriend nog maar iets v een jaar, dat wel. En de laatste tijd was er intensiever contact, dus mss is het gewoon een kwestie v ware aard of zo. Anderzijds ben ik bang dat ik gewoon heel slecht ben in het uitkiezen van echt fijne en invoelende mensen ( door een bepaald verleden).
Herkent iemand dit en kan iemand wat raad of perspectief bieden?
Alvast bedankt!
Hierdoor denk ik dat je overanalyseert en waardoor anderen mogelijk opmerken dat je zeurt.
Als dat allemaal niet intelligent genoeg voor je is, moet je misschien het 'Psychologie-forum' bezoeken.
Succes!
Hallo allemaal,
Als er onenigheid is zien zij alleen hun eigen kant en als jij vertelt hoe jij iets beleefd hebt ( zelfs volgens de regels vd assertiviteit met ' ik voel dit of dat zus of zo aan), zien ze dat meteen als een persoonlijke beschuldiging en worden heel onredelijk. Er lijkt geen gesprek mogelijk, geen wederzijds uitwisselen of poging om tot harmonie te komen... Het lijkt wel of je een compleet andere taal spreekt, geen gemeenschappelijke grond hebt over wat redelijk of normaal is in bepaalde situaties... Heel vreemde ervaringen zijn dat vaak.
Ik heb dit vaker meegemaakt, bij exen vooral maar ook weleens bij vriendinnen ( zij het in lichtere mate), en nu recent ook weer met een mannelijke vriend.
Er was onenigheid over iets, een situatie waarin ik vond dat hij heel erg weinig rekening met mij gehouden heeft. Maar hij wil nergens over praten, ik probeerde voorzichtig eerst, maar hij weigert om ook mijn gevoelens en ideeën te bekijken. Terwijl ik zelf heel erg mijn best gedaan heb om mijn aandeel te bekijken en ook uitgesproken heb wat ik vond dat ik mss beter anders gedaan had. Hij is tijdens mijn poging tot gesprek gewoon weggelopen: toen ik na erkennen van mijn aandeel vond dat ik op 1 punt mijn grenzen moest aangeven (wat ik op een kalme en vriendelijke manier gedaan heb, maar 1 ding was gewoon belangrijk voor mij). Na het weglopen kreeg ik een app dat hij geen contact meer wil. Opeens hebben we volgens hem niets gemeenschappelijks en eindigt de vriendschap dan ook beter, terwijl hij nog niet zo lang geleden zei dat hij vond dat we zoveel gemeenschappelijk hadden...
Ik ben hier heel erg van geschrokken. Het voelt zo onredelijk en unfair allemaal. Ik dacht echt dat ik nu wel betere vrienden uitgezocht had, gevoeligere, lievere dan vroeger. Toen kwam ik vanuit een gebrek aan zelfrespect vaker bij heel egocentrische mensen uit. Maar ik dacht dat het nu wel beter was, dat ik betere keuzes maakte.
Ik had al wel bij deze vriend opgemerkt dat hij met fases ( hij is licht bipolair) vooral zichzelf zag, maar de ruzie van nu en vooral de onredelijkheid en complete onwil om mij maar een klein beetje te snappen, dat had ik nooit verwacht. Ben echt beetje flabberghasted...
Ik ken deze vriend nog maar iets v een jaar, dat wel. En de laatste tijd was er intensiever contact, dus mss is het gewoon een kwestie v ware aard of zo. Anderzijds ben ik bang dat ik gewoon heel slecht ben in het uitkiezen van echt fijne en invoelende mensen ( door een bepaald verleden).
Herkent iemand dit en kan iemand wat raad of perspectief bieden?
Alvast bedankt!
Hierdoor denk ik dat je overanalyseert en waardoor anderen mogelijk opmerken dat je zeurt.
Als dat allemaal niet intelligent genoeg voor je is, moet je misschien het 'Psychologie-forum' bezoeken.
Succes!
Later is nu
maandag 1 september 2014 om 11:33
quote:elizabeth2 schreef op 01 september 2014 @ 11:12:
@ anapalona: misschien eens opzoeken wat bipolair precies is? In de manische fase is egocentrisme een bekend symptoom.
Ik wacht verder wel af tot er mensen met een minimale intelligentie reageren, my god.
Ojezus, ik weet helemaal niet wat een bipolaire stoornis is nee.
Misschien kan jij beter gewoon naar jezelf kijken en je aandeel.
@ anapalona: misschien eens opzoeken wat bipolair precies is? In de manische fase is egocentrisme een bekend symptoom.
Ik wacht verder wel af tot er mensen met een minimale intelligentie reageren, my god.
Ojezus, ik weet helemaal niet wat een bipolaire stoornis is nee.
Misschien kan jij beter gewoon naar jezelf kijken en je aandeel.
maandag 1 september 2014 om 12:01
Mijn god.. wat een reacties.
Mijn ervaring is dat het niet perse egoisme is.. maar dat veel mensen er gewoon niet aan gewend zijn dat je je grenzen aangeeft of dingen uit wil praten..
Veel mensen hebben misunderstandings en laten dat zo.. Ik kan daar ook niet tegen.. Ik weet dan dat er van beide kanten dingen verkeerd opgevat zijn.. en wil dat dan uit de wereld helpen..
Sommige mensen vinden dat echt niet prettig.. of zien het als dat je dan ruzie hebt.. ben ik achter gekomen..
Ik weet van mezelf dat ik het heel frustrerend vind om dingen niet te kunnen benoemen en uit te praten..
Dus probeer ik mensen om me heen te verzamelen die ook graag dingen uitpraten..
Mijn ervaring is dat het niet perse egoisme is.. maar dat veel mensen er gewoon niet aan gewend zijn dat je je grenzen aangeeft of dingen uit wil praten..
Veel mensen hebben misunderstandings en laten dat zo.. Ik kan daar ook niet tegen.. Ik weet dan dat er van beide kanten dingen verkeerd opgevat zijn.. en wil dat dan uit de wereld helpen..
Sommige mensen vinden dat echt niet prettig.. of zien het als dat je dan ruzie hebt.. ben ik achter gekomen..
Ik weet van mezelf dat ik het heel frustrerend vind om dingen niet te kunnen benoemen en uit te praten..
Dus probeer ik mensen om me heen te verzamelen die ook graag dingen uitpraten..
maandag 1 september 2014 om 12:12
Maar als je in het leven staat, naar reacties anders dan die van jezelf, Elfquest, vind je dan dat je goed aan het 'uitpraten' bent? Het geeft gelijk een enorm oordeel, denk ik.
Verder zou ik het woord 'misunderstandings' niet snel gebruiken. Ik zou het eerder over 'misverstanden' hebben.. vind ik in het Nederlands prettiger communiceren.
Verder zou ik het woord 'misunderstandings' niet snel gebruiken. Ik zou het eerder over 'misverstanden' hebben.. vind ik in het Nederlands prettiger communiceren.
Later is nu
maandag 1 september 2014 om 12:17
Er was onenigheid over iets, een situatie waarin ik vond dat hij heel erg weinig rekening met mij gehouden heeft
Waar hebben we het dan over; gingen jullie samen op vakantie? Een verjaardag waar bij hij niet is komen opdagen? Een avondje samen uit en hij heeft je laten zitten voor een nieuw opgedoken scharrel? Jullie gingen uit eten naar een restaurant met heel weinig vegetarische gerechten? Hij nodigde je uit om te komen eten en kookte iets wat je niet lust?
Zonder te weten waar het over gaat valt er ook moeilijk iets van te vinden en over te zeggen.
Waar hebben we het dan over; gingen jullie samen op vakantie? Een verjaardag waar bij hij niet is komen opdagen? Een avondje samen uit en hij heeft je laten zitten voor een nieuw opgedoken scharrel? Jullie gingen uit eten naar een restaurant met heel weinig vegetarische gerechten? Hij nodigde je uit om te komen eten en kookte iets wat je niet lust?
Zonder te weten waar het over gaat valt er ook moeilijk iets van te vinden en over te zeggen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 1 september 2014 om 12:26
Nou ik herken het wel, niet zozeer met mannen, maar mijn moeder en mijn zus zijn zeer zeker zo. Als ik terug kom van vakantie, vol met verhalen, dan krijg ik er gewoon geen woord tussen en beginnen ze meteen over hun eigen vakanties of besognes. Van mijn zus krijg ik dan ook nog verhalen over haar kat, waar ik echt niet op zit te wachten. Ik heb ook nog een zwager bij wie alles, groter, mooier of erger is.
Ik geef die mensen maar zoveel mogelijk een kantje en zijn ook nog zat leuke mensen op de wereld.
Ik geef die mensen maar zoveel mogelijk een kantje en zijn ook nog zat leuke mensen op de wereld.
If you say one more time that islam is NOT a believe of peace..I will kill you!
maandag 1 september 2014 om 12:37
quote:retrostar schreef op 01 september 2014 @ 11:27:
@Marilyn82: hoe belangrijker plaats jij hem in je leven geeft, hoe meer pijn het doet. Als het je goed gaat kan je hem naar een onbelangrijke plek in je leven manoeuvreren en je niets van hem aantrekken.
Een beetje afstand nemen dus? En als hij dat niet leuk vindt?
Nogmaals het hem uitleggen heeft geen zin.
En het kan ook zijn (maar daar kan ze wel tegen, zeker sinds ze gescheiden zijn) dat hij tegen mijn moeder gaat zeuren over dat zij me opstookt enz. (mijn vader snapt niet zo goed dat ik ook hersentjes heb)
Ik denk dat dat voor mezelf trouwens wat beter is, een beetje afstand..
@Marilyn82: hoe belangrijker plaats jij hem in je leven geeft, hoe meer pijn het doet. Als het je goed gaat kan je hem naar een onbelangrijke plek in je leven manoeuvreren en je niets van hem aantrekken.
Een beetje afstand nemen dus? En als hij dat niet leuk vindt?
Nogmaals het hem uitleggen heeft geen zin.
En het kan ook zijn (maar daar kan ze wel tegen, zeker sinds ze gescheiden zijn) dat hij tegen mijn moeder gaat zeuren over dat zij me opstookt enz. (mijn vader snapt niet zo goed dat ik ook hersentjes heb)
Ik denk dat dat voor mezelf trouwens wat beter is, een beetje afstand..
maandag 1 september 2014 om 12:38
Egocentrisme is denken,voelen, overtuigd zijn van het idee dat wat de ander zegt, doet alles met jou te maken heeft. Kan best dat je niet zulke fijne vrienden/vriendinnen had en nu denkt dat iedereen zo is (wat toppunt van egocentrisme is van jouw kant overigens), maar als je dit wilt veranderen zie dan in hoe egocentrisch je zelf bent. Een andere manier is er niet. Overigens zou ik jouw OP geschreven kunnen hebben, dus vanuit persoonlijke ervaring begrijp ik je gevoelens en gedachten, maar jouw gevoelens en gedachten werken tegen je ipv voor je. Hoe harder jij wilt dat een ander jou begrijpt, hoe meer onbegrip je tegenkomt. Probeer eens de ander te begrijpen zonder jezelf het centrum van het onderwerp te maken.
maandag 1 september 2014 om 15:39
maandag 1 september 2014 om 16:25
maandag 1 september 2014 om 17:07
Retrostar: ik heb nog even nagedacht en bedacht dat ik niet perse heel afstandelijk moet gaan doen denk ik, maar meer dan oppervlakkigheid moet ik denk ik niet verwachten, zoiets?
Ben paar weken terug met hem en met anderen op vakantie geweest, ging niet helemaal top, lang verhaal.
Ik ga ieder jaar op citytrip met mijn vader, dat is vaak wel gezellig maar ja hij heeft ook van die 'buien' en sinds ze vakantie geloof ik niet dat ik er nog heel veel zin in heb.
Echter, hoe ga je hem dat vertellen. Zoals al omschreven kan ik lullen als brugman, hij vat het toch niet goed op...
Jeetje wat een herkenbaarheid zeg... wel fijn eigenlijk dat er meer mensen zijn zoals mijn vader, haha...
Ben paar weken terug met hem en met anderen op vakantie geweest, ging niet helemaal top, lang verhaal.
Ik ga ieder jaar op citytrip met mijn vader, dat is vaak wel gezellig maar ja hij heeft ook van die 'buien' en sinds ze vakantie geloof ik niet dat ik er nog heel veel zin in heb.
Echter, hoe ga je hem dat vertellen. Zoals al omschreven kan ik lullen als brugman, hij vat het toch niet goed op...
Jeetje wat een herkenbaarheid zeg... wel fijn eigenlijk dat er meer mensen zijn zoals mijn vader, haha...
dinsdag 2 september 2014 om 14:43
Dank aan de mensen die constructief reageerden! Ik kom er later nog op terug, wanneer ik aan de computer zit. Mobiel forummen is vervelend als je nuance in je tekst wilt leggen.
Ik had voor jou nog een vraag, Sensy. Vond het nl interessant wat je daar aansneed. Ik heb me een tijd geleden verdiept in geweldloze communicatie en ik denk dat je dat bedoelt. Daarbij communiceer je vanuit de behoeften vsb de andere, zonder jezelf evenwel te vergeten. Begrip is daar idd de sleutel.
Vind het alleen in bep situaties niet makkelijk en vraag me af of het in bep situaties ook wel de weg is... Bvb als de ander geen spoor v empathie toont (mogelijk door een stemmingsstoornis).
Het vervelende is dat ik niet concreet de situatie kan beschrijven wegens herkenbaarheid. Anders zou het een stuk duidelijker zijn, dat besef ik ook wel.
Maar goed, ik schrijf later (ws morgen) meer...
Ik had voor jou nog een vraag, Sensy. Vond het nl interessant wat je daar aansneed. Ik heb me een tijd geleden verdiept in geweldloze communicatie en ik denk dat je dat bedoelt. Daarbij communiceer je vanuit de behoeften vsb de andere, zonder jezelf evenwel te vergeten. Begrip is daar idd de sleutel.
Vind het alleen in bep situaties niet makkelijk en vraag me af of het in bep situaties ook wel de weg is... Bvb als de ander geen spoor v empathie toont (mogelijk door een stemmingsstoornis).
Het vervelende is dat ik niet concreet de situatie kan beschrijven wegens herkenbaarheid. Anders zou het een stuk duidelijker zijn, dat besef ik ook wel.
Maar goed, ik schrijf later (ws morgen) meer...
dinsdag 2 september 2014 om 14:52
quote:AsoTut schreef op 01 september 2014 @ 16:25:
Alleen intelligente mensen mogen reageren. Wat houdt dat voor jou in to. Zijn dat mensen die ja en amen zeggen en met jou mee lullen?
Je voelt je iig verheven boven een bepaalde groep mensen.
mensen die niet aan jouw eisen voldoen.
Wie denk jij eigenlijk wel niet wie jij bent?Egoisme is fout, maar arrogant mag blijkbaar wel.
Alleen intelligente mensen mogen reageren. Wat houdt dat voor jou in to. Zijn dat mensen die ja en amen zeggen en met jou mee lullen?
Je voelt je iig verheven boven een bepaalde groep mensen.
mensen die niet aan jouw eisen voldoen.
Wie denk jij eigenlijk wel niet wie jij bent?Egoisme is fout, maar arrogant mag blijkbaar wel.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
donderdag 4 september 2014 om 06:36
Wij analiseren te veel, wij houden van een wereld zonder ruzie en gezeik, maar vergeten daarbij dat niet iedereen het zelfde is.. wij moeten het kwijt omdat we er mee zitten, maar de ander heeft zijn woirdje gedaan en is er klaar mee...zo kreeg ik bijvoorbeeld in een relatie toen ik vroeg waarom hou je van mij ???? Zei de ander omdat je lief bent, te lief... ik denken en doen.. wat is te lief en ben ik niet knap genoeg, ben ik niet begerenswaardig wat is de definitie van lief... nee aanvaard gewoon de woorden van een ander. Niet iedereen praat zoals jij praat niet iedereen moet het kwijt zoals jij het kwijt moet.... dat jij er vanaf wilt of moet wilt niet zeggen dat de ander dat ook moet... dit is zo moeilijk om daar een weg in te vinden.. het enige dat he kunt doen is zeggen ik moet dit kwijt en ik wil dat je er naar luusterd wat je er verder mee doet moet jij weten.... voor jezelf zul je her dan een plek moeten geven. . Vaak praat de ander niet zoals jij praat succes