Specifieke angst en exposure

05-09-2014 15:36 51 berichten
Ik heb al best wat topics voorbij zien komen over sociale angsten en agorafobie.

Zelf heb ik al 1,5 jaar last van specifieke angsten en heb daar ook therapie voor. Eerst cognitieve gedragstherapie, maar dat was niets. Nu gesprekstherapie sinds een jaar. Ik merk dat ik beter in mijn vel zit, ik kon erg down worden door de heftige angst, nachtmerries en slapeloze nachten. Dat down zijn heb ik steeds minder, mijn angst lijkt echter niet minder te worden. Het gaat in dit geval om een muizenfobie, deze is echter niet volgens 'het boekje' waardoor hij lastig te behandelen is.



Edit: Inmiddels de EMDR gehad. Dit heeft helaas niet geholpen.

Ook voldoende exposure gehad in mijn omgeving helaas, vorige week zat er namelijk een muis in mijn bed. En dat terwijl we helemaal niet door hadden dat we er een in huis hadden, er was niets te zien of te horen. Ik durf daardoor niet meer naar huis en slaap heel slecht.



Ik heb besloten dat ik nu een intensievere therapie wil en als het kan bij iemand die ervaring heeft met zo'n soort fobie. Heeft iemand enig idee wat voor therapie ik zou kunnen doen en waar ik terecht zou kunnen? Ik heb al heel wat gegoogled, maar ik kan helaas niets vinden. Ik zoek in regio Noord-Brabant/Zuid-Holland.
Alle reacties Link kopieren
Wat voor fobie heb je dan? Een jaar in therapie voor angst is best lang als het niet veel verbetert is dus kan me voorstellen dat je je afvraagt of je niet beter iets anders zou kunnen doen. Waarom wil je een combinatie van gesprekken en exposure en niet alleen de exposure?
water en zand
Alle reacties Link kopieren
En wat denk je dan dat je zelf hebt?

Wat bedoelt je psych met a-typische klachten?



Ik heb exposure gehad in combi met cognitieve gedragstherapie. Exposure is heftig, zwaar en moeilijk....maar volgens mij de enige manier om van je angst af te komen. Confronteren en ervaren dat er niets gebeurt.
Alle reacties Link kopieren
Wat voor specifieke fobie denk je te hebben?



Scampman heeft agorafobie (met allerlei bijkomende issues) dus ik kan je daar wel wat over vertellen.
Ik heb een muizenfobie. Hierdoor ben ik ook erg bang wanneer het donker wordt en heb ik moeite met alleen zijn. Zie hierdoor ook erg op tegen het najaar.



De psycholoog focuste eerder vooral op andere dingen ipv de angst, hij had het idee dat het wel meeviel. Zo heeft hij gedacht aan een depressie, dysthyme stoornis en dingen als ADD. Later bleek hij mijn angsten onderschat te hebben.
De app is niet zo handig om te reageren, ik kan geen langere berichtjes sturen. Vreemd.



Ik heb geen fobie volgens hem, omdat ik zelf goed genoeg weet dat zo'n beestje me niets doet. Maar voor zover ik gelezen heb in boeken en gehoord heb van een vriendin die psychologie gestudeerd heeft, is dat onzin. Volgens mij weten de mensen met een fobie wel dat het ding waar ze bang voor ik nmhen niets zal doen.
En de psycholoog heeft het idee dat er meer achter mijn angsten zit. Het is niet alleen de muis op zich. Daarom dacht ik dat het beter was om het beide te doen. Maar ben geen expert natuurlijk.



In elk geval bedankt voor jullie reacties.



Thula: hoe is het nu met jou? Heeft het geholpen? Zou je misschien wat meer kunnen vertellen, werd je bijvoorbeeld goed begeleid en hoe gaat zoiets er aan toe?
Alle reacties Link kopieren
Neem een muis als huisdier in een kooitje! Ben je er meteen vanaf..

Confrontatie is het beste middel.. Dus hup naar de muizenpsycholoog. Doen ze met mensen die bang zijn voor spinnen en slangen ook..
Als het zo simpel werkte, had ik dat natuurlijk meteen gedaan. Beide psychologen waar ik ben geweest denken echter dat dat averechts werkt. Lijkt me ook eerder de laatste dan de eerste stap.

Of ben ik nu naïef?
Alle reacties Link kopieren
Ik ben psycholoog (net afgestudeerd, maartoch) en heb in een zeer gespecialiseerd angstcentrum stage gelopen. De enige manier om van je angst af te komen bij specifieke fobie is toch echt exposure. Dus plaatjes en filmpjes kijken van een muis, bij een muis in de ruimte zijn en hem eventueel zelfs aanraken. Ook als je wéét dat hij je niks doet kun je een fobie hebben. Ik vind het echter wel frappant dat allebei de psychologen denken dat er nog iets anders achter zit - ik neem aan dat ze dat ergens op baseren, maar dat kan ik niet uit je post halen.
Bedankt voor je reactie. Daar kan ik wat mee!



Ik kan plaatjes en dergelijke inmiddels heel goed handelen. Het is vooral het feit dat ze ineens onverwacht in je huis (of ergens anders zitten). Het feit dat ze er ineens zijn vind ik eng, dat ik daar geen controle over heb.



Ik ga het komende week bespreken met mijn psycholoog.
Alle reacties Link kopieren
quote:rosaaa schreef op 05 september 2014 @ 16:51:

Als het zo simpel werkte, had ik dat natuurlijk meteen gedaan. Beide psychologen waar ik ben geweest denken echter dat dat averechts werkt. Lijkt me ook eerder de laatste dan de eerste stap.

Of ben ik nu naïef?



Bij mij was het de eerste stap. De confrontatie aangaan...al was het maar in kleine stapjes.

Ja, het heeft geholpen. Met vallen en opstaan en heel veel huilen.



Maar, waarom ga je niet ergens anders heen? Het klinkt niet dat je op 1 lijn zit met je psych.
Alle reacties Link kopieren
O en ik kon en kan onwijs goed relativeren, ik wist donders goed dat mijn angst niet rieeel was.
Alle reacties Link kopieren
quote:rosaaa schreef op 05 september 2014 @ 17:11:

Bedankt voor je reactie. Daar kan ik wat mee!



Ik kan plaatjes en dergelijke inmiddels heel goed handelen. Het is vooral het feit dat ze ineens onverwacht in je huis (of ergens anders zitten). Het feit dat ze er ineens zijn vind ik eng, dat ik daar geen controle over heb.



Ik ga het komende week bespreken met mijn psycholoog.Heb je dat ook in andere situaties, dat je bang bent om ergens geen controle over te hebben? In dat geval begrijp ik het argument van je psycholoog. Toch zou exposure ook kunnen helpen om te leren dat óók als ze er ineens zijn, er nog steeds niets gebeurt. Het lijkt me verstandig om dit inderdaad met je psycholoog te bespreken.
Alle reacties Link kopieren
Exposure lijkt me goed hiertegen werken.

Jarenlang erg bang geweest voor spinnen, nog wel geen fobie natuurlijk.Na een kamer op een zolder breng ik nu elke spin netjes naar buiten!
quote:rosaaa schreef op 05 september 2014 @ 16:51:

Als het zo simpel werkte, had ik dat natuurlijk meteen gedaan. Beide psychologen waar ik ben geweest denken echter dat dat averechts werkt. Lijkt me ook eerder de laatste dan de eerste stap.

Of ben ik nu naïef?Je fobie lijkt me erg vervelend als het zo'n grip op je leven heeft. Helpt het ook niet om te bedenken dat statistisch gezien de kans erg klein is dat je er eentje tegen komt?
Weet je hoe vaak ik zo'n beest tegen kom haha. Sinds m'n fobie in drie huizen gewoond en overal hebben we een keer muizen gehad. Ook bij al m'n oppasadressen hadden ze wel eens muizen. Bij vriendinnen. Op vakantie.



En al zou ik ze niet tegen komen, dan ben ik er alsnog elke dag continu mee bezig. Ik denk ze namelijk wel te zien en te horen.
Alle reacties Link kopieren
Is een kat nemen een optie?
Kat helpt praktisch gezien wel, maar de enorme angst blijft. Al nam ik een kat (is niet mogelijk, studentenhuis en ik ben regelmatig een paar dagen bij mijn vriend) dan nog zou ik er continu mee bezig zijn thuis en op andere plekken.



Ik ga voor exposure therapie. Ik bespreek het komende week. Ik hoop dat m'n psych kan helpen met zoeken naar een goede Therapist of iets.
Therapeut moest dat zijn.
quote:rosaaa schreef op 05 september 2014 @ 19:16:

Weet je hoe vaak ik zo'n beest tegen kom haha. Sinds m'n fobie in drie huizen gewoond en overal hebben we een keer muizen gehad. Ook bij al m'n oppasadressen hadden ze wel eens muizen. Bij vriendinnen. Op vakantie.



En al zou ik ze niet tegen komen, dan ben ik er alsnog elke dag continu mee bezig. Ik denk ze namelijk wel te zien en te horen.



Jeetje wat vreselijk die aanhoudende angst. Ik ben in mijn hele leven pas 1 keer een muis tegen gekomen...dacht dat het uiterst zeldzaam was dus,sorry!

Waar ben je precies bang voor dat ze zouden kunnen doen?
Ze doen niets haha, zoeken naar eten en planten zich voor. Ik ben ook niet bang dat ze me aanvallen ofzo haha maar dat ze er (kunnen) zijn is voor mij vervelend genoeg.
Dat ik ze maar tegen blijf komen zorgt er ook voor dat ik zo angstig blijf. Zo van: 'zie je wel ik ben nergens veilig'
quote:rosaaa schreef op 05 september 2014 @ 19:24:

Ze doen niets haha, zoeken naar eten en planten zich voor. Ik ben ook niet bang dat ze me aanvallen ofzo haha maar dat ze er (kunnen) zijn is voor mij vervelend genoeg.Ik denk dat de psych dit bedoelt met a-typisch. Ik ben bang voor slangen. Ik woon onwijs veel kilometers van de ontsnapte cobra vandaan, maar ik weet zeker dat hij nu is ontsnapt om mij te grazen te nemen. En als ik langs een slang loop dat achter glas zit, dan weet ik zeker dat hij zijn lijf tegen het glas gaat gooien om eruit te komen om mij te pakken te nemen. Je hebt met een fobie namelijk het idee dat jij de prooi bent van het beest in kwestie. En dat heb jij niet. Ik denk dus dat je psych wel eens een punt zou kunnen hebben en je fobie niet echt als fobie is te kenmerken.
Nee oke, als je het zo uitlegt waarschijnlijk niet. Heb ik nooit zo gelezen. Meestal wordt voornamelijk de eis gesteld dat de angst je belemmert in dingen en je leven kan beheersen. En dat is in mijn geval zeker wel zo.



Maar dan is exposure alsnog wel verstandig of denk je van niet?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven