Zwanger
alle pijlers
Angst voor de bevalling
maandag 8 september 2014 om 21:50
Hoi ladies,
Ik weet het, het is al honderden keren besproken maar wil het toch graag even kwijt.
Ik zit nu ongeveer halverwege mijn zwangerschap en ik ben gewoon ontzettend bang om te bevallen.
Ik heb vanaf jongs af aan vanuit thuis te horen gekregen hoe verschrikkelijk een bevalling is etc en dat is waarschijnlijk toch ergens blijven hangen.
Tuurlijk kan ik het vaak relativeren, miljoenen vrouwen zijn me voor gegaan ( en als bv een barbie het kan, ik al helemaal ) maar toch bekruipt me vaak een naar en angstig gevoel dat ik het niet lukt, dat ik in paniek raak, alle doem scenario's.. ( Ben om een of andere reden ook het meeste bang voor het baren zelf terwijl ik om me heen hoor dat dit juist een "verlossing" is)
Ik heb me al aangemeld voor zwangerschaps yoga en weeënbegleiding dus ik probeer me zo goed mogelijk voor te bereiden (voor zover dit mogelijk is). Misschien vrouwen met tips, positief verhaal na een angstige zwangerschap of een evt schop onder mijn kont is welkom.
Bedankt.
Ik weet het, het is al honderden keren besproken maar wil het toch graag even kwijt.
Ik zit nu ongeveer halverwege mijn zwangerschap en ik ben gewoon ontzettend bang om te bevallen.
Ik heb vanaf jongs af aan vanuit thuis te horen gekregen hoe verschrikkelijk een bevalling is etc en dat is waarschijnlijk toch ergens blijven hangen.
Tuurlijk kan ik het vaak relativeren, miljoenen vrouwen zijn me voor gegaan ( en als bv een barbie het kan, ik al helemaal ) maar toch bekruipt me vaak een naar en angstig gevoel dat ik het niet lukt, dat ik in paniek raak, alle doem scenario's.. ( Ben om een of andere reden ook het meeste bang voor het baren zelf terwijl ik om me heen hoor dat dit juist een "verlossing" is)
Ik heb me al aangemeld voor zwangerschaps yoga en weeënbegleiding dus ik probeer me zo goed mogelijk voor te bereiden (voor zover dit mogelijk is). Misschien vrouwen met tips, positief verhaal na een angstige zwangerschap of een evt schop onder mijn kont is welkom.
Bedankt.
maandag 8 september 2014 om 22:02
Ik ben bij de bevallng van een vriendin van mij geweest, zij is bevallen in een bad zag er erg relaxed uit! Ik zeg een aanrader, zou het zo ook wel willen eigenlijk. Tuurlijk doet het pijnenzo, maar dat bad vangt een deel van je weeen op en is denk ik natuurlijker voor het kind om in te komen (het zwemt in je buik natuuerlijk ook) misschien een idee om die optie eens te bekijken?
Een hoop ziekenhuizen bieden een bevalbad, maar je kan er ook een kopen (al dan niet via marktplaats met een nieuwe hoes) om het thuis te gebruiken, of misschien heeft je verloskundige er wel eentje. Ik zou eens informeren.
Wel moet je een "badmeisje/dame" zijn want als je niet van in bad gaan houdt denk ik dat je dit ook niet echt kan waarderen, maar ik zeg doen!
Een hoop ziekenhuizen bieden een bevalbad, maar je kan er ook een kopen (al dan niet via marktplaats met een nieuwe hoes) om het thuis te gebruiken, of misschien heeft je verloskundige er wel eentje. Ik zou eens informeren.
Wel moet je een "badmeisje/dame" zijn want als je niet van in bad gaan houdt denk ik dat je dit ook niet echt kan waarderen, maar ik zeg doen!
Het leven is een feestje, je moet alleen zelf de slingers ophangen
maandag 8 september 2014 om 22:12
Een cursus en de begeleiding is al een heel goed begin.
Ik was niet echt bang, wel wat onzeker. Maar het helpt wel dat je ontspannen aan een bevalling begint. Wat ontspant jou? Bij mij was dat bijvoorbeeld mijn man constant in de buurt hebben, dat hij mijn rug masseerde tijdens de weeën en ik in de woonkamer zat, met mijn fitnessbal waar ik zo heel charmant over heen gebogen lag.
Overigens heb ik een ruggenprik gekregen - omdat dochter verkeerd lag en ik anders nog een uur of twaalf zoet was met de weeën na vier uur opvangen - en dat vond ik achteraf gezien echt zalig. Ik heb zelfs twee uurtjes geslapen tijdens de bevalling, de verpleging houdt je goed in de gaten en je partner is lekker dicht bij je. Ik heb vier uur weeën opgevangen en de overige elf uur met een ruggenprik in bed gelegen. Daardoor heb ik een heel ontspannen bevalling gehad die ik zo weer over zou doen.
Misschien kun je hier over praten met je VK? Dat je weet dat je een ruggenprik kunt krijgen kan ook al wat ontspanning geven.
Ik was niet echt bang, wel wat onzeker. Maar het helpt wel dat je ontspannen aan een bevalling begint. Wat ontspant jou? Bij mij was dat bijvoorbeeld mijn man constant in de buurt hebben, dat hij mijn rug masseerde tijdens de weeën en ik in de woonkamer zat, met mijn fitnessbal waar ik zo heel charmant over heen gebogen lag.
Overigens heb ik een ruggenprik gekregen - omdat dochter verkeerd lag en ik anders nog een uur of twaalf zoet was met de weeën na vier uur opvangen - en dat vond ik achteraf gezien echt zalig. Ik heb zelfs twee uurtjes geslapen tijdens de bevalling, de verpleging houdt je goed in de gaten en je partner is lekker dicht bij je. Ik heb vier uur weeën opgevangen en de overige elf uur met een ruggenprik in bed gelegen. Daardoor heb ik een heel ontspannen bevalling gehad die ik zo weer over zou doen.
Misschien kun je hier over praten met je VK? Dat je weet dat je een ruggenprik kunt krijgen kan ook al wat ontspanning geven.
maandag 8 september 2014 om 22:18
Hoi fleetfox,
Denk ook vaak aan een (eventuele) ruggenprik.( dit was ook een mogelijkheid volgens de vk maar hoor ook wel eens dat dat meer een zoethoudertje is en dat op het moment dat je erom vraagt dat ze met allerlei smoezen aankomen zodat je alsnog "natuurlijk" bevalt) Hoe was t zetten? Heb daar zo'n naar idee bij of is je dat op dat moment een rotzorg? Haha
Denk ook vaak aan een (eventuele) ruggenprik.( dit was ook een mogelijkheid volgens de vk maar hoor ook wel eens dat dat meer een zoethoudertje is en dat op het moment dat je erom vraagt dat ze met allerlei smoezen aankomen zodat je alsnog "natuurlijk" bevalt) Hoe was t zetten? Heb daar zo'n naar idee bij of is je dat op dat moment een rotzorg? Haha
maandag 8 september 2014 om 22:20
maandag 8 september 2014 om 22:26
quote:peaches100 schreef op 08 september 2014 @ 22:18:
Hoi fleetfox,
Denk ook vaak aan een (eventuele) ruggenprik.( dit was ook een mogelijkheid volgens de vk maar hoor ook wel eens dat dat meer een zoethoudertje is en dat op het moment dat je erom vraagt dat ze met allerlei smoezen aankomen zodat je alsnog "natuurlijk" bevalt) Hoe was t zetten? Heb daar zo'n naar idee bij of is je dat op dat moment een rotzorg? HahaDat zou ik dan nog eens goed met je VK bespreken dat je hier voor openstaat. Onze VK was niet voor het 'zomaar' zetten van de RP, maar wanneer nodig dat ze er echt niet lastig om gaat doen (dus bij lange bevalling en angst bijvoorbeeld). Het zetten ging heel ontspannen. Ik kreeg eerst een infuus en zoals de verpleegster al tegen mij zei, dat is de meest gemene prik (en dan nog, het is een klein prikje, meer niet). De ruggenprik doet geen pijn, maar het is wel een beetje een raar gevoel. Je voelt een koude rilling IN je rug. Ik kon de weeën nog goed handelen, maar ik had nog elf uur in het vooruitzicht, dus was heel blij dat ik 'em kreeg.
Hoi fleetfox,
Denk ook vaak aan een (eventuele) ruggenprik.( dit was ook een mogelijkheid volgens de vk maar hoor ook wel eens dat dat meer een zoethoudertje is en dat op het moment dat je erom vraagt dat ze met allerlei smoezen aankomen zodat je alsnog "natuurlijk" bevalt) Hoe was t zetten? Heb daar zo'n naar idee bij of is je dat op dat moment een rotzorg? HahaDat zou ik dan nog eens goed met je VK bespreken dat je hier voor openstaat. Onze VK was niet voor het 'zomaar' zetten van de RP, maar wanneer nodig dat ze er echt niet lastig om gaat doen (dus bij lange bevalling en angst bijvoorbeeld). Het zetten ging heel ontspannen. Ik kreeg eerst een infuus en zoals de verpleegster al tegen mij zei, dat is de meest gemene prik (en dan nog, het is een klein prikje, meer niet). De ruggenprik doet geen pijn, maar het is wel een beetje een raar gevoel. Je voelt een koude rilling IN je rug. Ik kon de weeën nog goed handelen, maar ik had nog elf uur in het vooruitzicht, dus was heel blij dat ik 'em kreeg.
maandag 8 september 2014 om 22:26
Als het helpt: ik vond alles meevallen. De bevalling, de hechtingen die ik had, de kraamweek, het zorgen voor kind, de nachtvoedingen, het slaapgebrek, de borstvoeding... Ik had me er van alles bij voorgesteld maar het valt mij echt alles mee. Ik voelde me op dag drie al helemaal prima.
Dat hoeft natuurlijk niet voor iedereen te gelden, maar ik had dat graag eerder geweten, dat het ook allemaal goed en soepel kan gaan.
Dat hoeft natuurlijk niet voor iedereen te gelden, maar ik had dat graag eerder geweten, dat het ook allemaal goed en soepel kan gaan.
maandag 8 september 2014 om 22:31
Oh wat was ik bang voor de bevalling. Tranen met tuiten heb ik gehuild. Ik was boos dat ik diegene was die het moest doen en dat mijn man er alleen maar bij hoefde te zijn.
En ik zou het zo nog een keer doen. Wat een leuke en fijne dag was dat. Ik heb een ruggenprik gehad. Ik heb in het ziekenhuis aangegeven dat ik geen discussie wilde en dat als ik er om vroeg er geen gezeik moest komen. Ik kan mij niet meer herinneren hoe het voelde dat hij gezet werd. Was waarschijnlijk niet heel pijnlijk. Tuurlijk heb ik pijn gehad maar het viel mij enorm mee.
Met mijn man heb ik de cursus samen bevallen gedaan. Mijn man werd hier een stuk zekerder door. Hij wist beter wat er zou komen en wat er zou kunnen gebeuren. De mannen werden heel duidelijk gemaakt dat het om de vrouw gaat zo'n dag. Wat inhield dat als ik een ruggenprik wilde en iemand haalde het in zijn hoofd om daar een discussie over te voeren dan moest hij kordaat voor mij opkomen.
En het is ook eng. Je weet niet hoe het voelt en wat er gaat gebeuren. Iedere bevalling is anders. Globaal weet je het wel maar onzekerheid is voor veel mensen eng. Het fijne maar ook vervelende is is dat je zeker weet dat je kind er uit komt. Op een gegeven moment ben je bevallen. En de mensen bij je bevalling hebben het beste met je voor. Vergeet dat niet.
Oja er is echt geen andere mogelijkheid dan keizersnede of via de vagina. Ik heb gegoogled
En ik zou het zo nog een keer doen. Wat een leuke en fijne dag was dat. Ik heb een ruggenprik gehad. Ik heb in het ziekenhuis aangegeven dat ik geen discussie wilde en dat als ik er om vroeg er geen gezeik moest komen. Ik kan mij niet meer herinneren hoe het voelde dat hij gezet werd. Was waarschijnlijk niet heel pijnlijk. Tuurlijk heb ik pijn gehad maar het viel mij enorm mee.
Met mijn man heb ik de cursus samen bevallen gedaan. Mijn man werd hier een stuk zekerder door. Hij wist beter wat er zou komen en wat er zou kunnen gebeuren. De mannen werden heel duidelijk gemaakt dat het om de vrouw gaat zo'n dag. Wat inhield dat als ik een ruggenprik wilde en iemand haalde het in zijn hoofd om daar een discussie over te voeren dan moest hij kordaat voor mij opkomen.
En het is ook eng. Je weet niet hoe het voelt en wat er gaat gebeuren. Iedere bevalling is anders. Globaal weet je het wel maar onzekerheid is voor veel mensen eng. Het fijne maar ook vervelende is is dat je zeker weet dat je kind er uit komt. Op een gegeven moment ben je bevallen. En de mensen bij je bevalling hebben het beste met je voor. Vergeet dat niet.
Oja er is echt geen andere mogelijkheid dan keizersnede of via de vagina. Ik heb gegoogled
maandag 8 september 2014 om 22:43
Hai
Mijn bevalling was echt onwijs meegevallen !
Toen mn weeën wat zeer begonnen te doen en wat regelmatiger kwamen heb ik de vk gebeld en toen bleek dat ik al over de 9 cm zat! En anderhalf uur later is die kleine al geboren !
Je moet maar gewoon denken dat iedereen het kan ! En hier in Nederland heb je gynaecologen en verloskundigen tot je beschikking , evt pijnbestrijding alles!
Als het tegenzit ben je in goede handen !
Succes
Mijn bevalling was echt onwijs meegevallen !
Toen mn weeën wat zeer begonnen te doen en wat regelmatiger kwamen heb ik de vk gebeld en toen bleek dat ik al over de 9 cm zat! En anderhalf uur later is die kleine al geboren !
Je moet maar gewoon denken dat iedereen het kan ! En hier in Nederland heb je gynaecologen en verloskundigen tot je beschikking , evt pijnbestrijding alles!
Als het tegenzit ben je in goede handen !
Succes
maandag 8 september 2014 om 22:51
Captain Obvious, ik had het ook zo. Alles is dik meegevallen. Alleen ben ik wat hard aan de slag gegaan met een goedlopend huishouden, willen sporten en koken, terwijl ik mijzelf meer rust heb moeten gunnen. Dat geef ik je wel graag mee Peaches! Ik ben mijzelf vorige week ineens hard tegengekomen, 13 weken na de bevalling.
Maar, wetende dat je kind er uit gaat komen, dat sterkt je. Je weet, hoe cliché, waar je het voor doet. Ik ben er in gegaan vol goede moed en ook al heb ik af en toe even een traan gelaten, het is me daardoor goed gelukt. Het is een prachtige ervaring, je voelt je sterk en oh, als je je kindje voor het eerst ziet... Zucht, ik zou het morgen weer doen!
Maar, wetende dat je kind er uit gaat komen, dat sterkt je. Je weet, hoe cliché, waar je het voor doet. Ik ben er in gegaan vol goede moed en ook al heb ik af en toe even een traan gelaten, het is me daardoor goed gelukt. Het is een prachtige ervaring, je voelt je sterk en oh, als je je kindje voor het eerst ziet... Zucht, ik zou het morgen weer doen!
maandag 8 september 2014 om 22:51
Ik zou die ruggenprik echt overwegen als je zo bang bent hoor! In het land waar ik woon is de ruggenprik heel normaal en wordt er niet zo achterlijk over gedaan als in Nederland. Ik vind dat niet normaal dat ze dat niet willen doen eerlijk gezegd. Andere operaties doen ze toch ook met verdoving? Daarbij is de ruggenprik van tegenwoordig veel lichter dan vroeger. Je kunt gewoon je benen voelen en zelf bewegen (maar niet erop staan schijnt, hoewel ik dus wel binnen een half uur na de bevalling naar de wc liep) Als je een keizersnede krijgt is de dosis vele malen hoger.
Ik hoefde hier gelukkig niks te plannen, of een geboorteplan te maken. Ik ben er gewoon blanco ingegaan, met het idee, de hoop, dat ik het natuurlijk zou kunnen. Maar na enige uren weeenstorm heb ik toch maar een prik gevraagd en het was heerlijk kan ik je zeggen. De prik stelt niks voor, althans hier krijg je en verdoving voor de verdoving zeg maar, en ik heb ook geen koude rilling gevoeld. Het moeilijkste is om niet te bewegen bij het zetten, als je toch net een wee krijgt, maar daar helpt de verloskundige je bij.
Daarna geen wee meer gevoeld, maar ik voelde wel mijn kindje indalen, dus ik kon gewoon persen. Volgende keer ga ik weer voor een prik.
Ik hoefde hier gelukkig niks te plannen, of een geboorteplan te maken. Ik ben er gewoon blanco ingegaan, met het idee, de hoop, dat ik het natuurlijk zou kunnen. Maar na enige uren weeenstorm heb ik toch maar een prik gevraagd en het was heerlijk kan ik je zeggen. De prik stelt niks voor, althans hier krijg je en verdoving voor de verdoving zeg maar, en ik heb ook geen koude rilling gevoeld. Het moeilijkste is om niet te bewegen bij het zetten, als je toch net een wee krijgt, maar daar helpt de verloskundige je bij.
Daarna geen wee meer gevoeld, maar ik voelde wel mijn kindje indalen, dus ik kon gewoon persen. Volgende keer ga ik weer voor een prik.
maandag 8 september 2014 om 22:57
Hier drie kinderen gekregen, drie keer een positieve geboorte-ervaring! Alle drie de keren thuis, waarvan één keer in bad. Dat bevallen in bad is wat mij betreft trouwens ook een aanrader, om dezelfde redenen die anderen hier vaak noemen. Maar ook zonder bad ging het prima. Ik heb nooit echt hoeven persen en geen scheuren of knippen gehad. Daar moet ik wel eerlijk bij zeggen dat ik nooit in de medische houding (op de rug) ben bevallen, maar altijd in natuurlijke houdingen. Het zou namelijk kunnen dat dat een rol heeft gespeeld.
Ik wens je een fijne zwangerschap, een mooie geboorte en vooral een gezond kind!
Ik wens je een fijne zwangerschap, een mooie geboorte en vooral een gezond kind!
maandag 8 september 2014 om 22:58
Bedankt, deze verhalen stemmen me (op het moment ) wel geruster. Ik ga gewoon voorstellen bij de vk dat ik echt de optie tot een ruggenprik wil. Daarnaast hoop ik dat ik wat aan de weeënbegleiding heb, de vrouw klonk iig zeer positief en toen ik zei dat ik bang was zei ze dat ik over een tijdje maar moest terug bellen en me niet druk moest maken, ze zou me er doorheen slepen!
Ik denk zelf dat ik me misschien onbewust te erg focus op de horror kant van een bevalling door mijn ma, ik ga echt proberen om mijn gedachtengang te veranderen. (Zo praat ik nu he, kan over een uur weer anders zijn, klote hormonen haha)
Ik denk zelf dat ik me misschien onbewust te erg focus op de horror kant van een bevalling door mijn ma, ik ga echt proberen om mijn gedachtengang te veranderen. (Zo praat ik nu he, kan over een uur weer anders zijn, klote hormonen haha)
maandag 8 september 2014 om 23:04
Grappig Elfje, ik heb aan mijn linkerbeen helemaal geen gevoel gehad. Man moest mijn been vasthouden met persen omdat de helpende verloskundige er even tussenuit kneep. De rechter ging zo-zo. Ik kon wel schuiven, maar niet optillen. Wel kon ik tijdens het hechten wel weer de benen voelen, niet als normaal, maar wel stukken beter.
Fijn van je ma Peaches... Ben je er van bewust dat héél veel bevallingen wel gewoon goed gaan en dat er veel moeders zijn die heel prettig terugkijken op hun bevalling. Negatieve verhalen blijven nu eenmaal langer hangen, dus focus je op de goede verhalen die je hoort tijdens de bevalling.
Fijn van je ma Peaches... Ben je er van bewust dat héél veel bevallingen wel gewoon goed gaan en dat er veel moeders zijn die heel prettig terugkijken op hun bevalling. Negatieve verhalen blijven nu eenmaal langer hangen, dus focus je op de goede verhalen die je hoort tijdens de bevalling.
maandag 8 september 2014 om 23:07
Ik was ook bang. Erin is niks, maar eruit... ik zag het echt niet zitten.
Maar ja, de laatste weken werden wel heel erg zwaar. En tegen de tijd dat het begon was ik opgelucht, nog maximaal 24 uur en dan was ik verlost van blauwe ribben, maagzuur, honderd keer per uur plassen, rugpijn, niet meer lekker kunnen liggen/zitten/staan.
Maar ja, de laatste weken werden wel heel erg zwaar. En tegen de tijd dat het begon was ik opgelucht, nog maximaal 24 uur en dan was ik verlost van blauwe ribben, maagzuur, honderd keer per uur plassen, rugpijn, niet meer lekker kunnen liggen/zitten/staan.
maandag 8 september 2014 om 23:08
Hormonen heel leuk... Ik ben nu zwanger van de tweede en zie uit naar de bevalling.
Niet omdat het een feestje is maar om wat je na die tijd in je armen hebt.
De bevalling zie ik niet tegenop. Zoals zo vaak gezegd . Moet toch gebeuren en in Nederland kan heel veel en heel goed.
Mijn ervaring in ziekenhuis is heel positief terwijl ik thuis wilde bevallen en nu ook weer.
Goede voorbereiding kan ik wel aanraden ook weten wat je qua minder leuke Dongen kan verwachten zoals bloedverlies of tijdens de pers fase.... Als je weet dat jet kan gebeuren schrik je er niet zo van.
Niet omdat het een feestje is maar om wat je na die tijd in je armen hebt.
De bevalling zie ik niet tegenop. Zoals zo vaak gezegd . Moet toch gebeuren en in Nederland kan heel veel en heel goed.
Mijn ervaring in ziekenhuis is heel positief terwijl ik thuis wilde bevallen en nu ook weer.
Goede voorbereiding kan ik wel aanraden ook weten wat je qua minder leuke Dongen kan verwachten zoals bloedverlies of tijdens de pers fase.... Als je weet dat jet kan gebeuren schrik je er niet zo van.
maandag 8 september 2014 om 23:22
Oh meid, wat een vervelend gevoel moet dat zijn als dat je daar steeds last van hebt. En ik kan het me goed voorstellen ook, weet dat het heel vaak voorkomt. Ik ben nooit bevallen, maar als verloskundige heb ik heel veel bevallingen gedaan en nog veel meer gezien. Mensen vragen dan vaak aan mij: "durf je dan later nog wel? Ben je niet heel bang als je iedereen zo pijn ziet hebben?" En eerlijk? Natuurlijk weet ik dat het ongelofelijk veel pijn doet, dat het uitermate inefficiënt is (wij zeggen wel eens voor de grap: wie dat bedacht heeft... ) maar dat het, heel cliché-matig, voor veel vrouwen achteraf toch ook (veel) mooie momenten heeft. En dat wat je er voor terugkrijgt, zo mooi is en zo lief, dat vrouwen het er vaker voor over hebben. En heel veel vrouwen kunnen prima bevallen, gelukkig. Tips? Zoals veel hier al zeggen: bespreek dit heel serieus met je verloskundige, maak een geboorteplan en het is super dat je een doula hebt geregeld. Dat geeft rust. Weet dat die angst veel vaker voorkomt en dat het vaak afneemt naarmate de bevalling dichterbij komt ("Laat die baby nu maar komen") En als het echt niet meer gaat met de angst zijn er psychologen die zich gespecialiseerd hebben in het begeleiden van zwangeren en kraamvrouwen.
Heel veel succes
Heel veel succes
maandag 8 september 2014 om 23:34
Hee Peaches,
Ik was ook erg angstig voor de bevalling: voor de pijn en ook bang dat ik in paniek zou raken. Ik heb me daarom zo goed mogelijk proberen voor te bereiden: zwangerschapsyoga met partnerlessen gevolgd, informatieavonden over de bevalling bij de verloskundige en in het ziekenhuis bijgewoond, het boek Duik in je Weeen gelezen...daarnaast heb ik een geboortetens aangeschaft en bij de verloskundige aangegeven dat ik zeker met ruggeprik wilde bevallen.
Vooral die geboortetens heeft mij enorm ondersteund. Het gaf me een gevoel van controle en verzachtte de pijn. Uiteindelijk heeft mijn bevalling maar 5,5 uur geduurd van de eerste wee tot de geboorte. Ik ben bij 3/4 cm ontsluiting naar t ziekenhuis gegaan voor een ruggeprik maar daar vorderde de ontsluiting zo snel dat een ruggeprik niet meer nodig was. En dat vond ik ook prima omdat ik wist dat t einde eraan zat te komen. Ik denk dat het feit dat ik in eerste instantie een ruggeprik zou krijgen mij ook heel veel rust heeft gegeven, dus als je bang bent voor de pijn dan zou ik gewoon aangeven dat je 100% zeker een ruggeprik wil zodat ze je ook eerder naar het ziekenhuis laten gaan. De bevalling is mij in ieder geval heel erg meegevallen. Je hoort misschien alleen de horrorverhalen maar en er zijn dus ook positieve ...
Ik was ook erg angstig voor de bevalling: voor de pijn en ook bang dat ik in paniek zou raken. Ik heb me daarom zo goed mogelijk proberen voor te bereiden: zwangerschapsyoga met partnerlessen gevolgd, informatieavonden over de bevalling bij de verloskundige en in het ziekenhuis bijgewoond, het boek Duik in je Weeen gelezen...daarnaast heb ik een geboortetens aangeschaft en bij de verloskundige aangegeven dat ik zeker met ruggeprik wilde bevallen.
Vooral die geboortetens heeft mij enorm ondersteund. Het gaf me een gevoel van controle en verzachtte de pijn. Uiteindelijk heeft mijn bevalling maar 5,5 uur geduurd van de eerste wee tot de geboorte. Ik ben bij 3/4 cm ontsluiting naar t ziekenhuis gegaan voor een ruggeprik maar daar vorderde de ontsluiting zo snel dat een ruggeprik niet meer nodig was. En dat vond ik ook prima omdat ik wist dat t einde eraan zat te komen. Ik denk dat het feit dat ik in eerste instantie een ruggeprik zou krijgen mij ook heel veel rust heeft gegeven, dus als je bang bent voor de pijn dan zou ik gewoon aangeven dat je 100% zeker een ruggeprik wil zodat ze je ook eerder naar het ziekenhuis laten gaan. De bevalling is mij in ieder geval heel erg meegevallen. Je hoort misschien alleen de horrorverhalen maar en er zijn dus ook positieve ...
