Thuis
alle pijlers
Schuldgevoelens tegenover kat/
dinsdag 16 september 2014 om 17:03
Hoi Viva,
Ik zit sinds twee dagen ergens heel erg mee en hoop op Viva wat "hulp"/reacties te krijgen.
Ik heb een hele lieve kat uit het asiel. We hebben haar nu ongeveer 9 jaar en we weten niet waar ze is geweest toen we haar hebben gekregen (ze was 1 toen ze in het asiel kwam). Ze is erg angstig (vooral bij onbekenden, bij ons valt het wel mee) en heeft ook erg veel stress (wat zich uit in veel wassen en krabben). Ze heeft het volgens mij erg goed bij ons: ze krijgt veel liefde en aandacht, is eigenlijk nooit alleen, mag overal slapen waar ze wilt, krijgt alleen eten wat ze lust, we gaan niet op vakantie omdat ze niet alleen thuis wilt/kan blijven en we zouden eigenlijk alles voor haar doen.
Één ding zit me eigenlijk heel erg dwars: ik verveel mijn kat best vaak, toch wel dagelijks een paar keer per dag. Ik ga nooit lang door ofzo en als ze boos wordt stop ik ook. Wat ik doe? Vooral vroeger (toen deed mijn zus het ook wel eens) schreeuwde we soms best hard haar naam. Ook pak ik haar (tegenwoordig) nog steeds heel vaak op, pak ik haar vast of roep ik hard haar naam. Ook laat ik haar wel eens voor de grap schrikken (doe ik niet heel vaak en zorg er ook niet voor dat ze helemaal getraumatiseerd is ofzo).
Iedereen zal nu wel denken van: waarom doe je dat in hemelsnaam als je zoveel van haar houd? Het antwoord is: ik weet het eigenlijk niet... Het is gewoon een gewoonte en ik denk ook dat ik niet weet hoe ik moet uiten dat ik van haar houd, dus til ik haar vaak op knuffel haar, schreeuw haar naam en laat ik haar schrikken, zodat ik ook aandacht van haar krijg (en misschien vind ik het soms ook gewoon grappig).
Ik ken wel meer mensen die gewoon hun kat optillen en soms een beetje plagen enzo, maar ik begin me steeds meer af te vragen hoeveel dit haar beïnvloed en hoeveel stress ze wel niet heeft door mij... Ze is gewoon een vrolijke en gelukkige kat en ze gaat erg veel naar mijn zus toe, omdat die haar waarschijnlijk niet verveeld en ook wat rustiger is. Ze komt ook wel eens naar mij toe, maar wel minder en ze vertrouwt me ook wel wat minder.
Kort gezegd: ik voel me dus ontzettend schuldig, ook over het verleden en ik heb er zelfs vandaag om moeten huilen... Mijn ouders zeggen dat het niet goed is en dat ik moet stoppen, maar denken dat mijn kat echt wel voelt dat ik van haar houd. Ze wordt ook wel eens "boos" op mij en ze is ook wel eens bang als ik kom, maar ze kan ook gewoon heel vredig erbij liggen als ik haar aai.
Ik wil gewoon graag weten hoe erg dit is en hoe schuldig ik me wel niet moet voelen... Ik voel me er echt heel rot over, maar ik weet niet hoe ongelukkig een kat hiervan kan worden en hoe erg dit haar beïnvloed.
Voor de beeldvorming: ik ben 18 jaar oud.
En sorry voor dit rare verhaal... Ik heb trouwens ook last van dwanggedachtes (waar het door Viva echt een heeeel stuk beter mee gaat!!), maar ik weet dus ook niet of dat met dit vage verhaal te maken kan hebben.
En ik houd echt zielsveel van mijn kat, dus jullie moeten niet denken dat ik het doe vanuit haat ofzo.
Ik zit sinds twee dagen ergens heel erg mee en hoop op Viva wat "hulp"/reacties te krijgen.
Ik heb een hele lieve kat uit het asiel. We hebben haar nu ongeveer 9 jaar en we weten niet waar ze is geweest toen we haar hebben gekregen (ze was 1 toen ze in het asiel kwam). Ze is erg angstig (vooral bij onbekenden, bij ons valt het wel mee) en heeft ook erg veel stress (wat zich uit in veel wassen en krabben). Ze heeft het volgens mij erg goed bij ons: ze krijgt veel liefde en aandacht, is eigenlijk nooit alleen, mag overal slapen waar ze wilt, krijgt alleen eten wat ze lust, we gaan niet op vakantie omdat ze niet alleen thuis wilt/kan blijven en we zouden eigenlijk alles voor haar doen.
Één ding zit me eigenlijk heel erg dwars: ik verveel mijn kat best vaak, toch wel dagelijks een paar keer per dag. Ik ga nooit lang door ofzo en als ze boos wordt stop ik ook. Wat ik doe? Vooral vroeger (toen deed mijn zus het ook wel eens) schreeuwde we soms best hard haar naam. Ook pak ik haar (tegenwoordig) nog steeds heel vaak op, pak ik haar vast of roep ik hard haar naam. Ook laat ik haar wel eens voor de grap schrikken (doe ik niet heel vaak en zorg er ook niet voor dat ze helemaal getraumatiseerd is ofzo).
Iedereen zal nu wel denken van: waarom doe je dat in hemelsnaam als je zoveel van haar houd? Het antwoord is: ik weet het eigenlijk niet... Het is gewoon een gewoonte en ik denk ook dat ik niet weet hoe ik moet uiten dat ik van haar houd, dus til ik haar vaak op knuffel haar, schreeuw haar naam en laat ik haar schrikken, zodat ik ook aandacht van haar krijg (en misschien vind ik het soms ook gewoon grappig).
Ik ken wel meer mensen die gewoon hun kat optillen en soms een beetje plagen enzo, maar ik begin me steeds meer af te vragen hoeveel dit haar beïnvloed en hoeveel stress ze wel niet heeft door mij... Ze is gewoon een vrolijke en gelukkige kat en ze gaat erg veel naar mijn zus toe, omdat die haar waarschijnlijk niet verveeld en ook wat rustiger is. Ze komt ook wel eens naar mij toe, maar wel minder en ze vertrouwt me ook wel wat minder.
Kort gezegd: ik voel me dus ontzettend schuldig, ook over het verleden en ik heb er zelfs vandaag om moeten huilen... Mijn ouders zeggen dat het niet goed is en dat ik moet stoppen, maar denken dat mijn kat echt wel voelt dat ik van haar houd. Ze wordt ook wel eens "boos" op mij en ze is ook wel eens bang als ik kom, maar ze kan ook gewoon heel vredig erbij liggen als ik haar aai.
Ik wil gewoon graag weten hoe erg dit is en hoe schuldig ik me wel niet moet voelen... Ik voel me er echt heel rot over, maar ik weet niet hoe ongelukkig een kat hiervan kan worden en hoe erg dit haar beïnvloed.
Voor de beeldvorming: ik ben 18 jaar oud.
En sorry voor dit rare verhaal... Ik heb trouwens ook last van dwanggedachtes (waar het door Viva echt een heeeel stuk beter mee gaat!!), maar ik weet dus ook niet of dat met dit vage verhaal te maken kan hebben.
En ik houd echt zielsveel van mijn kat, dus jullie moeten niet denken dat ik het doe vanuit haat ofzo.
dinsdag 16 september 2014 om 17:43
dinsdag 16 september 2014 om 17:48
quote:katiecatherine schreef op 16 september 2014 @ 17:40:
Het klopt dat ze zich veel wast en krabt, maar dat deed ze ook toen ze hier aankwam. Het is ook niet dat ze BANG voor mij is!
Als ze zich al zolang wast en krabt hebben jullie haar dan ooit op een allergie of andere lichamelijke oorzaak laten nakijken? Als ze chronisch jeuk heeft daar wordt poes ook niet blij van!
Als het niks lichamelijks is (en een lichamelijke oorzaak speelt in 90% van de gevallen wel mee) dan is het pure chronische stress.
Het klopt dat ze zich veel wast en krabt, maar dat deed ze ook toen ze hier aankwam. Het is ook niet dat ze BANG voor mij is!
Als ze zich al zolang wast en krabt hebben jullie haar dan ooit op een allergie of andere lichamelijke oorzaak laten nakijken? Als ze chronisch jeuk heeft daar wordt poes ook niet blij van!
Als het niks lichamelijks is (en een lichamelijke oorzaak speelt in 90% van de gevallen wel mee) dan is het pure chronische stress.
dinsdag 16 september 2014 om 17:49
quote:Phoolan schreef op 16 september 2014 @ 17:42:
Waarom open je dit topic uberhaupt?
Om mijn hart te luchten! Maar ik had het inderdaad echt anders moeten verwoorden... Ik geef toe dat ik haar verveel, maar om mij een dierenbeul te noemen vind ik echt te ver gaan. Het is gewoon een erg gelukkige kat die ook gewoon graag met mij knuffelt en met mij omgaat en naar mij toe komt. Dat ik mijn kat optil en vastpak en knuffel, zie ik echt veel andere mensen doen, ook bij katten die daar niet echt van houden (er zijn volgens mij genoeg katten die geen knuffel willen, maar alleen geaaid willen worden).
Ik snap ook wel dat jullie niet kunnen zien hoe zij hier is, maar om over dierenbeulen vind ik nogmaals echt een beetje overdreven.. Ze mag hier letterlijk echt alles, heeft een vrij leven, heeft altijd haar staartje omhoog (wat bij haar een teken van gelukkig zijn is) en de enige keer dat ze echt echt helemaal gek wordt is als ze naar de dierenarts moet... (waar ik ook echt een keer letterlijk heb staan huilen omdat ik het zo zielig vond).
Ik weet dat de mensen hier heel veel van dieren houden, net als ik (heb vandaag nog een ziek konijntje buiten proberen te vangen zodat uiteindelijk de dierenambulance kon komen, wat uiteindelijk niet is gelukt), maar ik had dit inderdaad niet moeten openen, omdat ik het gewoon een verkeerd beeld heb gegeven...
En nee, ik probeer het niet goed te praten, maar sommige mensen hier denken volgens mij dat ik haar letterlijk heel de dag loop op te tillen schreeuwend in haar oor terwijl ze helemaal angstig loopt te schreeuwen, wat dus gewoon niet is...
Waarom open je dit topic uberhaupt?
Om mijn hart te luchten! Maar ik had het inderdaad echt anders moeten verwoorden... Ik geef toe dat ik haar verveel, maar om mij een dierenbeul te noemen vind ik echt te ver gaan. Het is gewoon een erg gelukkige kat die ook gewoon graag met mij knuffelt en met mij omgaat en naar mij toe komt. Dat ik mijn kat optil en vastpak en knuffel, zie ik echt veel andere mensen doen, ook bij katten die daar niet echt van houden (er zijn volgens mij genoeg katten die geen knuffel willen, maar alleen geaaid willen worden).
Ik snap ook wel dat jullie niet kunnen zien hoe zij hier is, maar om over dierenbeulen vind ik nogmaals echt een beetje overdreven.. Ze mag hier letterlijk echt alles, heeft een vrij leven, heeft altijd haar staartje omhoog (wat bij haar een teken van gelukkig zijn is) en de enige keer dat ze echt echt helemaal gek wordt is als ze naar de dierenarts moet... (waar ik ook echt een keer letterlijk heb staan huilen omdat ik het zo zielig vond).
Ik weet dat de mensen hier heel veel van dieren houden, net als ik (heb vandaag nog een ziek konijntje buiten proberen te vangen zodat uiteindelijk de dierenambulance kon komen, wat uiteindelijk niet is gelukt), maar ik had dit inderdaad niet moeten openen, omdat ik het gewoon een verkeerd beeld heb gegeven...
En nee, ik probeer het niet goed te praten, maar sommige mensen hier denken volgens mij dat ik haar letterlijk heel de dag loop op te tillen schreeuwend in haar oor terwijl ze helemaal angstig loopt te schreeuwen, wat dus gewoon niet is...
dinsdag 16 september 2014 om 17:52
quote:cestoda schreef op 16 september 2014 @ 17:48:
[...]
Als ze zich al zolang wast en krabt hebben jullie haar dan ooit op een allergie of andere lichamelijke oorzaak laten nakijken? Als ze chronisch jeuk heeft daar wordt poes ook niet blij van!
Als het niks lichamelijks is (en een lichamelijke oorzaak speelt in 90% van de gevallen wel mee) dan is het pure chronische stress.We zijn daar een keer mee naar de dierenarts gegaan en hebben het ook vaker genoemd bij de jaarlijkse controle, maar ze zegt dat het stress is en dat dat in haar zit en ook niet zomaar meer weg zal gaan. Ze kreeg ook wel eens pilletjes daarvoor.
[...]
Als ze zich al zolang wast en krabt hebben jullie haar dan ooit op een allergie of andere lichamelijke oorzaak laten nakijken? Als ze chronisch jeuk heeft daar wordt poes ook niet blij van!
Als het niks lichamelijks is (en een lichamelijke oorzaak speelt in 90% van de gevallen wel mee) dan is het pure chronische stress.We zijn daar een keer mee naar de dierenarts gegaan en hebben het ook vaker genoemd bij de jaarlijkse controle, maar ze zegt dat het stress is en dat dat in haar zit en ook niet zomaar meer weg zal gaan. Ze kreeg ook wel eens pilletjes daarvoor.
dinsdag 16 september 2014 om 17:54
quote:katiecatherine schreef op 16 september 2014 @ 17:52:
[...]
We zijn daar een keer mee naar de dierenarts gegaan en hebben het ook vaker genoemd bij de jaarlijkse controle, maar ze zegt dat het stress is en dat dat in haar zit en ook niet zomaar meer weg zal gaan. Ze kreeg ook wel eens pilletjes daarvoor.Hmmm...beetje makkelijk van je dierenarts. Wat voor pilletjes kreeg ze dan?
[...]
We zijn daar een keer mee naar de dierenarts gegaan en hebben het ook vaker genoemd bij de jaarlijkse controle, maar ze zegt dat het stress is en dat dat in haar zit en ook niet zomaar meer weg zal gaan. Ze kreeg ook wel eens pilletjes daarvoor.Hmmm...beetje makkelijk van je dierenarts. Wat voor pilletjes kreeg ze dan?
dinsdag 16 september 2014 om 17:54
Ach ja, wat zal ik zeggen of kan ik beter vragen, wat wil je horen?
Echt heel erg dat je bewust dingen doet waar je kat bang van wordt, angstig, willen wegkruipen voor je, en alle andere nare dingen die ik las over je gedrag.
Die kat kan niet weg bij je maar wel begrijpelijk dat ze liever bij je zus wil zitten dan bij jou. Ik zou er zelf paranoia van worden als iemand zulke achterlijke dingen doet zonder dat je het verwacht.
Ik ga er maar niet teveel op door want én ik ken je niet én misschien heb je wel iets dat je zoiets doet. Maar feit blijft dat het een weerloos katje is, op blazen en slaan na om aan te geven dat ze het niet wil. Komt ze buiten?
Je kan iig niet lief doen tegen haar en de dingetjes die zij wél fijn vindt. Leuk spelen of kroelen op een manier die ze fijn vindt.
Ik heb een beetje medelijden met je kat. Zou je zus de kat niet in huis willen nemen?
Echt heel erg dat je bewust dingen doet waar je kat bang van wordt, angstig, willen wegkruipen voor je, en alle andere nare dingen die ik las over je gedrag.
Die kat kan niet weg bij je maar wel begrijpelijk dat ze liever bij je zus wil zitten dan bij jou. Ik zou er zelf paranoia van worden als iemand zulke achterlijke dingen doet zonder dat je het verwacht.
Ik ga er maar niet teveel op door want én ik ken je niet én misschien heb je wel iets dat je zoiets doet. Maar feit blijft dat het een weerloos katje is, op blazen en slaan na om aan te geven dat ze het niet wil. Komt ze buiten?
Je kan iig niet lief doen tegen haar en de dingetjes die zij wél fijn vindt. Leuk spelen of kroelen op een manier die ze fijn vindt.
Ik heb een beetje medelijden met je kat. Zou je zus de kat niet in huis willen nemen?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 16 september 2014 om 17:55
quote:yette schreef op 16 september 2014 @ 17:43:
Heb je een diagnose? Je klinkt als een uitgelaten, druk persoon dat moeite heeft om rekening met anderen te houden.
In dat geval is erkennen dat je iets doet dat je eigenlijk beter kan laten, een stapje de goede kant op.
Nu nog met jezelf afspreken dat je ermee stopt. Je ouders kunnen je daar vast bij helpen.
Nee, ik heb eigenlijk niets ofzo en ben ook niet echt altijd een druk persoon. Ik houd juist heel veel rekening met anderen en ben heel enthousiast als ik mijn kat weer zie of als ze naar mij toe komt, dat is eigenlijk alles.
Heel veel mensen gaan hier ook een soort diagnose stellen over waarom ik zo tegen mijn kat doe, terwijl ik zelf weet waarom ik zo doe.
Heb je een diagnose? Je klinkt als een uitgelaten, druk persoon dat moeite heeft om rekening met anderen te houden.
In dat geval is erkennen dat je iets doet dat je eigenlijk beter kan laten, een stapje de goede kant op.
Nu nog met jezelf afspreken dat je ermee stopt. Je ouders kunnen je daar vast bij helpen.
Nee, ik heb eigenlijk niets ofzo en ben ook niet echt altijd een druk persoon. Ik houd juist heel veel rekening met anderen en ben heel enthousiast als ik mijn kat weer zie of als ze naar mij toe komt, dat is eigenlijk alles.
Heel veel mensen gaan hier ook een soort diagnose stellen over waarom ik zo tegen mijn kat doe, terwijl ik zelf weet waarom ik zo doe.
dinsdag 16 september 2014 om 17:56
Hoe zou jij het vinden als iemand je steeds knuffels gaf terwijl je dat niet wilde? Als je al meerdere keren boos was geworden omdat die persoon het deed en die persoon toch doorging. Je zou daar als mens aangifte van kunnen doen. Helaas heeft jouw kat die mogelijkheid niet en ook geen baasjes die genoeg om haar geven om haar daartegen te beschermen.
dinsdag 16 september 2014 om 17:56
quote:katiecatherine schreef op 16 september 2014 @ 17:52:
[...]
We zijn daar een keer mee naar de dierenarts gegaan en hebben het ook vaker genoemd bij de jaarlijkse controle, maar ze zegt dat het stress is en dat dat in haar zit en ook niet zomaar meer weg zal gaan. Ze kreeg ook wel eens pilletjes daarvoor.En je hebt niet het idee dat jouw gedrag meedraagt aan haar stress?
[...]
We zijn daar een keer mee naar de dierenarts gegaan en hebben het ook vaker genoemd bij de jaarlijkse controle, maar ze zegt dat het stress is en dat dat in haar zit en ook niet zomaar meer weg zal gaan. Ze kreeg ook wel eens pilletjes daarvoor.En je hebt niet het idee dat jouw gedrag meedraagt aan haar stress?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 16 september 2014 om 17:58
quote:Mylene_Valerie schreef op 16 september 2014 @ 17:54:
Ach ja, wat zal ik zeggen of kan ik beter vragen, wat wil je horen?
Echt heel erg dat je bewust dingen doet waar je kat bang van wordt, angstig, willen wegkruipen voor je, en alle andere nare dingen die ik las over je gedrag.
Die kat kan niet weg bij je maar wel begrijpelijk dat ze liever bij je zus wil zitten dan bij jou. Ik zou er zelf paranoia van worden als iemand zulke achterlijke dingen doet zonder dat je het verwacht.
Ik ga er maar niet teveel op door want én ik ken je niet én misschien heb je wel iets dat je zoiets doet. Maar feit blijft dat het een weerloos katje is, op blazen en slaan na om aan te geven dat ze het niet wil. Komt ze buiten?
Je kan iig niet lief doen tegen haar en de dingetjes die zij wél fijn vindt. Leuk spelen of kroelen op een manier die ze fijn vindt.
Ik heb een beetje medelijden met je kat. Zou je zus de kat niet in huis willen nemen?Mijn zus woont gewoon bij mij thuis! Mijn kat blaast en krabt eigenlijk nooit iemand en kruipt nooit weg, alleen als er onbekenden in huis zijn. Ze komt alleen in de tuin, niet ver daarbuiten. Ze is nogmaals niet echt bang voor mij. Zo te lezen heb jij ook wel een verkeerd beeld, want ze kruipt dus eigenlijk nooit weg en blaast en krabt echt nooit (op een enkele keer na dan).
Ach ja, wat zal ik zeggen of kan ik beter vragen, wat wil je horen?
Echt heel erg dat je bewust dingen doet waar je kat bang van wordt, angstig, willen wegkruipen voor je, en alle andere nare dingen die ik las over je gedrag.
Die kat kan niet weg bij je maar wel begrijpelijk dat ze liever bij je zus wil zitten dan bij jou. Ik zou er zelf paranoia van worden als iemand zulke achterlijke dingen doet zonder dat je het verwacht.
Ik ga er maar niet teveel op door want én ik ken je niet én misschien heb je wel iets dat je zoiets doet. Maar feit blijft dat het een weerloos katje is, op blazen en slaan na om aan te geven dat ze het niet wil. Komt ze buiten?
Je kan iig niet lief doen tegen haar en de dingetjes die zij wél fijn vindt. Leuk spelen of kroelen op een manier die ze fijn vindt.
Ik heb een beetje medelijden met je kat. Zou je zus de kat niet in huis willen nemen?Mijn zus woont gewoon bij mij thuis! Mijn kat blaast en krabt eigenlijk nooit iemand en kruipt nooit weg, alleen als er onbekenden in huis zijn. Ze komt alleen in de tuin, niet ver daarbuiten. Ze is nogmaals niet echt bang voor mij. Zo te lezen heb jij ook wel een verkeerd beeld, want ze kruipt dus eigenlijk nooit weg en blaast en krabt echt nooit (op een enkele keer na dan).
dinsdag 16 september 2014 om 17:58
Mijn stiefzoon heeft ADHD en is net een gespleten persoonlijkheid als het op de katten aankomt. Aan de ene kant zie je aan alles dat hij stapelgek op die beesten is, maar aan de andere kant moeten we 1031091735917 x zeggen "laat de kat lopen, aai de kat alleen als hij naar JOU toe komt, hou op met slepen met die beesten". En mijn schichtige kat peert hem al als hij aan komt lopen dus die redt zijn vege lijf maar ik heb ook een enorme goedzak erbij zitten die je zowat in de knoop kan leggen en die zal nooit uithalen maar aan zijn hoofd is echt wel te zien dat hij het zat is. Wij zeggen er ALTIJD wat van maar hij blijft helaas maar doorgaan.
Dus mijn advies aan jou... STOP hiermee ...NATUURLIJK ervaart je kat stress door jou.
Dus mijn advies aan jou... STOP hiermee ...NATUURLIJK ervaart je kat stress door jou.
dinsdag 16 september 2014 om 17:58
quote:katiecatherine schreef op 16 september 2014 @ 17:55:
[...]
Heel veel mensen gaan hier ook een soort diagnose stellen over waarom ik zo tegen mijn kat doe, terwijl ik zelf weet waarom ik zo doe.
Nog erger dat je WEET waarom je zo doet en daar niet mee op houdt.
Wel eens overdacht om haar uit liefde een ander wel liefdevol huisje te gunnen? Bij je zus een optie?
[...]
Heel veel mensen gaan hier ook een soort diagnose stellen over waarom ik zo tegen mijn kat doe, terwijl ik zelf weet waarom ik zo doe.
Nog erger dat je WEET waarom je zo doet en daar niet mee op houdt.
Wel eens overdacht om haar uit liefde een ander wel liefdevol huisje te gunnen? Bij je zus een optie?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 16 september 2014 om 17:59
dinsdag 16 september 2014 om 18:02
quote:Mylene_Valerie schreef op 16 september 2014 @ 17:58:
[...]
Nog erger dat je WEET waarom je zo doet en daar niet mee op houdt.
Wel eens overdacht om haar uit liefde een ander wel liefdevol huisje te gunnen? Bij je zus een optie?Nieuw huis zou sowieso geen optie zijn, want zoals ik al zei: je merkt echt heel goed dat ze niet zonder ons kan. zelfs als één iemand van het gezin (en ja, zelfs als ik dat ben) weg is, is ze echt een beetje verward en overstuur.
[...]
Nog erger dat je WEET waarom je zo doet en daar niet mee op houdt.
Wel eens overdacht om haar uit liefde een ander wel liefdevol huisje te gunnen? Bij je zus een optie?Nieuw huis zou sowieso geen optie zijn, want zoals ik al zei: je merkt echt heel goed dat ze niet zonder ons kan. zelfs als één iemand van het gezin (en ja, zelfs als ik dat ben) weg is, is ze echt een beetje verward en overstuur.
dinsdag 16 september 2014 om 18:02
quote:katiecatherine schreef op 16 september 2014 @ 17:49:
[...]
Om mijn hart te luchten! Maar ik had het inderdaad echt anders moeten verwoorden... Ik geef toe dat ik haar verveel, maar om mij een dierenbeul te noemen vind ik echt te ver gaan. Het is gewoon een erg gelukkige kat die ook gewoon graag met mij knuffelt en met mij omgaat en naar mij toe komt. Dat ik mijn kat optil en vastpak en knuffel, zie ik echt veel andere mensen doen, ook bij katten die daar niet echt van houden (er zijn volgens mij genoeg katten die geen knuffel willen, maar alleen geaaid willen worden).
Ik snap ook wel dat jullie niet kunnen zien hoe zij hier is, maar om over dierenbeulen vind ik nogmaals echt een beetje overdreven.. Ze mag hier letterlijk echt alles, heeft een vrij leven, heeft altijd haar staartje omhoog (wat bij haar een teken van gelukkig zijn is) en de enige keer dat ze echt echt helemaal gek wordt is als ze naar de dierenarts moet... (waar ik ook echt een keer letterlijk heb staan huilen omdat ik het zo zielig vond).
Ik weet dat de mensen hier heel veel van dieren houden, net als ik (heb vandaag nog een ziek konijntje buiten proberen te vangen zodat uiteindelijk de dierenambulance kon komen, wat uiteindelijk niet is gelukt), maar ik had dit inderdaad niet moeten openen, omdat ik het gewoon een verkeerd beeld heb gegeven...
En nee, ik probeer het niet goed te praten, maar sommige mensen hier denken volgens mij dat ik haar letterlijk heel de dag loop op te tillen schreeuwend in haar oor terwijl ze helemaal angstig loopt te schreeuwen, wat dus gewoon niet is...Je opent dit topic omdat je volgens mij ergens wel weet dat je fout zit met je gedrag. Je kat is weerloos en jij gaat over grenzen. Stop daarmee en vraag hier eventueel hulp bij van je zus of je ouders. Of laat hem bij je zus wonen. De kat verdient, zeker gezien haar achtergrond, zo min mogelijk stress. Op deze manier maak je het alleen maar erger, echt.
[...]
Om mijn hart te luchten! Maar ik had het inderdaad echt anders moeten verwoorden... Ik geef toe dat ik haar verveel, maar om mij een dierenbeul te noemen vind ik echt te ver gaan. Het is gewoon een erg gelukkige kat die ook gewoon graag met mij knuffelt en met mij omgaat en naar mij toe komt. Dat ik mijn kat optil en vastpak en knuffel, zie ik echt veel andere mensen doen, ook bij katten die daar niet echt van houden (er zijn volgens mij genoeg katten die geen knuffel willen, maar alleen geaaid willen worden).
Ik snap ook wel dat jullie niet kunnen zien hoe zij hier is, maar om over dierenbeulen vind ik nogmaals echt een beetje overdreven.. Ze mag hier letterlijk echt alles, heeft een vrij leven, heeft altijd haar staartje omhoog (wat bij haar een teken van gelukkig zijn is) en de enige keer dat ze echt echt helemaal gek wordt is als ze naar de dierenarts moet... (waar ik ook echt een keer letterlijk heb staan huilen omdat ik het zo zielig vond).
Ik weet dat de mensen hier heel veel van dieren houden, net als ik (heb vandaag nog een ziek konijntje buiten proberen te vangen zodat uiteindelijk de dierenambulance kon komen, wat uiteindelijk niet is gelukt), maar ik had dit inderdaad niet moeten openen, omdat ik het gewoon een verkeerd beeld heb gegeven...
En nee, ik probeer het niet goed te praten, maar sommige mensen hier denken volgens mij dat ik haar letterlijk heel de dag loop op te tillen schreeuwend in haar oor terwijl ze helemaal angstig loopt te schreeuwen, wat dus gewoon niet is...Je opent dit topic omdat je volgens mij ergens wel weet dat je fout zit met je gedrag. Je kat is weerloos en jij gaat over grenzen. Stop daarmee en vraag hier eventueel hulp bij van je zus of je ouders. Of laat hem bij je zus wonen. De kat verdient, zeker gezien haar achtergrond, zo min mogelijk stress. Op deze manier maak je het alleen maar erger, echt.
dinsdag 16 september 2014 om 18:03
quote:katiecatherine schreef op 16 september 2014 @ 17:52:
[...]
We zijn daar een keer mee naar de dierenarts gegaan en hebben het ook vaker genoemd bij de jaarlijkse controle, maar ze zegt dat het stress is en dat dat in haar zit en ook niet zomaar meer weg zal gaan. Ze kreeg ook wel eens pilletjes daarvoor.Jij doet héél gek en je kat krijgt pillen? Beetje de omgekeerde wereld.
[...]
We zijn daar een keer mee naar de dierenarts gegaan en hebben het ook vaker genoemd bij de jaarlijkse controle, maar ze zegt dat het stress is en dat dat in haar zit en ook niet zomaar meer weg zal gaan. Ze kreeg ook wel eens pilletjes daarvoor.Jij doet héél gek en je kat krijgt pillen? Beetje de omgekeerde wereld.
verba volant, scripta manent.
dinsdag 16 september 2014 om 18:05
quote:katiecatherine schreef op 16 september 2014 @ 17:55:
[...]
Nee, ik heb eigenlijk niets ofzo en ben ook niet echt altijd een druk persoon. Ik houd juist heel veel rekening met anderen en ben heel enthousiast als ik mijn kat weer zie of als ze naar mij toe komt, dat is eigenlijk alles.
Heel veel mensen gaan hier ook een soort diagnose stellen over waarom ik zo tegen mijn kat doe, terwijl ik zelf weet waarom ik zo doe.
Probeer het eens wat positiever te benaderen. Met verwijten en diagnoses schiet je inderdaad niet zoveel op, maar in feite doe je dat zelf ook. Je vermoedt zelf ook dat het vervelend is voor je kat en geeft aan dat je ervan moest huilen. Daarnaast vertel je dat je last hebt van dwanggedachtes.
Verzin dus hoe je hiermee kan stoppen. Vraag je ouders of een hulpverlener om mee te denken, hier op Viva verwacht ik niks constructiefs. Doe het niet alleen voor je kat, maar ook voor jezelf.
Sterkte!
[...]
Nee, ik heb eigenlijk niets ofzo en ben ook niet echt altijd een druk persoon. Ik houd juist heel veel rekening met anderen en ben heel enthousiast als ik mijn kat weer zie of als ze naar mij toe komt, dat is eigenlijk alles.
Heel veel mensen gaan hier ook een soort diagnose stellen over waarom ik zo tegen mijn kat doe, terwijl ik zelf weet waarom ik zo doe.
Probeer het eens wat positiever te benaderen. Met verwijten en diagnoses schiet je inderdaad niet zoveel op, maar in feite doe je dat zelf ook. Je vermoedt zelf ook dat het vervelend is voor je kat en geeft aan dat je ervan moest huilen. Daarnaast vertel je dat je last hebt van dwanggedachtes.
Verzin dus hoe je hiermee kan stoppen. Vraag je ouders of een hulpverlener om mee te denken, hier op Viva verwacht ik niks constructiefs. Doe het niet alleen voor je kat, maar ook voor jezelf.
Sterkte!
dinsdag 16 september 2014 om 18:06
quote:Phoolan schreef op 16 september 2014 @ 18:02:
[...]
Je opent dit topic omdat je volgens mij ergens wel weet dat je fout zit met je gedrag. Je kat is weerloos en jij gaat over grenzen. Stop daarmee en vraag hier eventueel hulp bij van je zus of je ouders. Of laat hem bij je zus wonen. De kat verdient, zeker gezien haar achtergrond, zo min mogelijk stress. Op deze manier maak je het alleen maar erger, echt.Geloof ik ook wel, maar dat haar stress nog erger wordt twijfel ik wel aan hoor, ik merk echt dat ze beter tegen geluiden kan en beter met ons omgaat (ook met mij) sinds ze hier is. Ze komt veel vaker naar mij toe en alles, dus dat haar stress veel erger is geworden twijfel ik echt aan... Het wassen en krabben kan ook (voor een deel) door haar eten komen. Dingen op biologische basis enzo lust ze niet, ze wilt alleen van die zakjes uit de winkel, wat dus vaak ook niet goed is voor haar huid.
[...]
Je opent dit topic omdat je volgens mij ergens wel weet dat je fout zit met je gedrag. Je kat is weerloos en jij gaat over grenzen. Stop daarmee en vraag hier eventueel hulp bij van je zus of je ouders. Of laat hem bij je zus wonen. De kat verdient, zeker gezien haar achtergrond, zo min mogelijk stress. Op deze manier maak je het alleen maar erger, echt.Geloof ik ook wel, maar dat haar stress nog erger wordt twijfel ik wel aan hoor, ik merk echt dat ze beter tegen geluiden kan en beter met ons omgaat (ook met mij) sinds ze hier is. Ze komt veel vaker naar mij toe en alles, dus dat haar stress veel erger is geworden twijfel ik echt aan... Het wassen en krabben kan ook (voor een deel) door haar eten komen. Dingen op biologische basis enzo lust ze niet, ze wilt alleen van die zakjes uit de winkel, wat dus vaak ook niet goed is voor haar huid.
