Achternaam wijzigen
donderdag 9 oktober 2014 om 20:31
Lieve forummers, ik ben niet echt nieuw op het forum, lees vaak mee maar nog nooit iets zelf geplaatst. Heb wel heel vaak de goede adviezen die jullie gaven aan een TO op mezelf toegepast of mijn mening herzien/bijgesteld doordat je nieuwe inzichten krijgt door de diverse meningen.
Nu zit ik zelf met iets, niet echt een wereldprobleem maar hoop op wat medeforummers met ervaring of advies.
Doordat ik geen leuke herinneringen heb aan mijn verleden met mijn vader (heb de man ook in geen jaren meer gezien) en ik zijn achternaam ook niet meer wil dragen, zit ik er hard over na te denken om een verzoek in te dienen voor naamswijziging. De naam die ik graag aan zou willen nemen is de naam van mijn moeder, waar ik wel contact mee heb. Er zitten hoge kosten, ¤ 835, aan vast met ook nog eens de kans op een afwijzing.
Ik ben 30 plusser, dus geen toestemming nodig van de ouder wiens achternaam ik nu draag en waar ik heel graag van af wil. Heeft iemand van jullie ooit een verzoek tot naamswijziging gedaan, of ken je iemand? Weet iemand hoe groot het verzoek tot afwijzen is? Het is best veel geld en als de kans van afwijzen erg groot is, dan vind ik dat best zonde en is het misschien zelfs nutteloos.
Alvast bedankt voor jullie tips, advies en raad.
X
Nu zit ik zelf met iets, niet echt een wereldprobleem maar hoop op wat medeforummers met ervaring of advies.
Doordat ik geen leuke herinneringen heb aan mijn verleden met mijn vader (heb de man ook in geen jaren meer gezien) en ik zijn achternaam ook niet meer wil dragen, zit ik er hard over na te denken om een verzoek in te dienen voor naamswijziging. De naam die ik graag aan zou willen nemen is de naam van mijn moeder, waar ik wel contact mee heb. Er zitten hoge kosten, ¤ 835, aan vast met ook nog eens de kans op een afwijzing.
Ik ben 30 plusser, dus geen toestemming nodig van de ouder wiens achternaam ik nu draag en waar ik heel graag van af wil. Heeft iemand van jullie ooit een verzoek tot naamswijziging gedaan, of ken je iemand? Weet iemand hoe groot het verzoek tot afwijzen is? Het is best veel geld en als de kans van afwijzen erg groot is, dan vind ik dat best zonde en is het misschien zelfs nutteloos.
Alvast bedankt voor jullie tips, advies en raad.
X
donderdag 9 oktober 2014 om 21:51
Lieve legodoos.
Net als jij heb ik ook geen fijne herinneringen aan mijn vader, details daar gelaten. Mijn moeder hertrouwde 30 jaar geleden met een man die sindsdien meer een vader voor mij is dan mijn echte vader ooit is geweest. Toen ze met hem trouwde wilde ook ik zijn achternaam graag dragen en vroeg een naamswijziging aan. Destijds moest dat nog bij de koningin. Ik kreeg een hele waslijst met vragen toegestuurd. Om een lang verhaal kort te maken, mijn verzoek werd afgewezen ondanks alle diploma's, officiële documenten en dikke dossiers (van huisartsen, psychiaters, psychologen, hypnotiseurs, opnamen in verschillende klinieken enz. enz.) waarin duidelijk werd aangegeven dat mijn vader mij in mijn kindertijd mishandelde, zich seksueel aan mij vergreep en dat het voor mijn psyche beter zou zijn als ik niet elke keer werd herinnerd aan de man die mij voor het leven heeft getekend. Toch zagen ze géén genoeg reden om naamsverandering toe te zeggen en werd mijn verzoek afgewezen. Dat werd bepaald door een knakker van een ambtenaar die de formulieren behandelde. Wat ik ook schreef, het antwoord was en bleef nee. (!!!!!!!!!??????) Mijn zusje, die toen nog minderjarig was kreeg wel toestemming omdat onze vader afstand deed van zijn vaderschap. Dát kon allemaal wel!!
Sinds 20 jaar gebruik ik de naam van mijn vriend en sinds een jaar is dat wettelijk bepaald omdat we vorig jaar zijn getrouwd. Nu ben ik eindelijk van die vervelende achternaam af.....
Wil hier alleen maar mee zeggen dat ik begrijp hoe jij je voelt en ik hoop voor jou dat de regelgeving met de jaren wat milder is geworden.
Heel veel succes ermee!!
Net als jij heb ik ook geen fijne herinneringen aan mijn vader, details daar gelaten. Mijn moeder hertrouwde 30 jaar geleden met een man die sindsdien meer een vader voor mij is dan mijn echte vader ooit is geweest. Toen ze met hem trouwde wilde ook ik zijn achternaam graag dragen en vroeg een naamswijziging aan. Destijds moest dat nog bij de koningin. Ik kreeg een hele waslijst met vragen toegestuurd. Om een lang verhaal kort te maken, mijn verzoek werd afgewezen ondanks alle diploma's, officiële documenten en dikke dossiers (van huisartsen, psychiaters, psychologen, hypnotiseurs, opnamen in verschillende klinieken enz. enz.) waarin duidelijk werd aangegeven dat mijn vader mij in mijn kindertijd mishandelde, zich seksueel aan mij vergreep en dat het voor mijn psyche beter zou zijn als ik niet elke keer werd herinnerd aan de man die mij voor het leven heeft getekend. Toch zagen ze géén genoeg reden om naamsverandering toe te zeggen en werd mijn verzoek afgewezen. Dat werd bepaald door een knakker van een ambtenaar die de formulieren behandelde. Wat ik ook schreef, het antwoord was en bleef nee. (!!!!!!!!!??????) Mijn zusje, die toen nog minderjarig was kreeg wel toestemming omdat onze vader afstand deed van zijn vaderschap. Dát kon allemaal wel!!
Sinds 20 jaar gebruik ik de naam van mijn vriend en sinds een jaar is dat wettelijk bepaald omdat we vorig jaar zijn getrouwd. Nu ben ik eindelijk van die vervelende achternaam af.....
Wil hier alleen maar mee zeggen dat ik begrijp hoe jij je voelt en ik hoop voor jou dat de regelgeving met de jaren wat milder is geworden.
Heel veel succes ermee!!
donderdag 9 oktober 2014 om 22:07
Toen ik minderjarig was is mijn achternaam verandert van mijn vaders naam in mijn moeders naam. Niet omdat ik dat wilde, maar mijn broer en zus wilden dat.
Jaren later dacht ik dat ik er vanaf was door te trouwen, maar toch bleef het knagen. Ik belandde in een identiteitscrisis en voelde dat mijn achternaam toch erg belangrijk voor me was. Ik heb dus de procedure gevolgd om mijn vaders naam terug te krijgen. Ik geloof niet dat dat psychologen aan te pas zijn gekomen. Ik denk wel dat mijn ouders zijn gehoord. Bij mij is het toegekend en ik heb weer mijn vaders naam.
Hoeveel kans jij maakt weet ik niet, maar ik denk niet dat het voldoende is dat je geen contact meer hebt. Ik vrees dat je dan toch moet zeggen dat je er psychisch last van hebt.
Jaren later dacht ik dat ik er vanaf was door te trouwen, maar toch bleef het knagen. Ik belandde in een identiteitscrisis en voelde dat mijn achternaam toch erg belangrijk voor me was. Ik heb dus de procedure gevolgd om mijn vaders naam terug te krijgen. Ik geloof niet dat dat psychologen aan te pas zijn gekomen. Ik denk wel dat mijn ouders zijn gehoord. Bij mij is het toegekend en ik heb weer mijn vaders naam.
Hoeveel kans jij maakt weet ik niet, maar ik denk niet dat het voldoende is dat je geen contact meer hebt. Ik vrees dat je dan toch moet zeggen dat je er psychisch last van hebt.
donderdag 9 oktober 2014 om 22:23
Even een misverstand uit de weg halen: trouwen verandert je achternaam NIET. Je kan de andere naam gebruiken, maar je houdt altijd je eigen achternaam. Alle officiële documentatie, paspoorten, inschrijvingen, etc. blijven dus hetzelfde.
Niet dat TO die richting op wil, maar als het erom gaat dat je je eigen naam niet meer wil dragen is dat dus geen oplossing.
Niet dat TO die richting op wil, maar als het erom gaat dat je je eigen naam niet meer wil dragen is dat dus geen oplossing.
donderdag 9 oktober 2014 om 22:54
@gewoonjudy en nachtvlinder, ik heb er geen psychische problemen meer mee, en ik ga niet faken bij een of andere psych. Dat stadium ben ik voorbij. Het is meer dat ik dagelijks aan die man word herinnerd door de achternaam die ik tig keer per dag gebruik, denk aan zakelijk mailverkeer. Ik wil niet meer aan mijn vader herinnerd worden. En ik gun hem de eer niet dat hij nog ergens een dochter heeft die zijn naam draagt.
Belachelijk overigens dat met de zware argumenten die jij Judy noemt, jouw verzoek toch werd afgewezen. Ik denk dat ik dan ook geen kans maak.
Hoe heb jij overigens 20 jaar lang de naam van jouw vriend kunnen gebruiken terwijl je niet getrouwd bent? Op je werk bijvoorbeeld kun je toch niet zomaar je naam wijzigen?
Ik probeer verder zo anoniem mogelijk te blijven. Ik zit niet op sociale media, heb alle contacten met vroeger verbroken en verder weiger ik om op mijn werk mijn achternaam op het naambordje te laten zetten. Dit heeft al vaak geleid tot discussies op het werk maar ik blijf hameren op privacy. De klant heeft meer dan voldoende info als zij mijn voornaam weten. Mijn achternaam is in mijn werk in ieder geval niet relevant. Maar zou heel graag af willen van dit soort situaties.
Belachelijk overigens dat met de zware argumenten die jij Judy noemt, jouw verzoek toch werd afgewezen. Ik denk dat ik dan ook geen kans maak.
Hoe heb jij overigens 20 jaar lang de naam van jouw vriend kunnen gebruiken terwijl je niet getrouwd bent? Op je werk bijvoorbeeld kun je toch niet zomaar je naam wijzigen?
Ik probeer verder zo anoniem mogelijk te blijven. Ik zit niet op sociale media, heb alle contacten met vroeger verbroken en verder weiger ik om op mijn werk mijn achternaam op het naambordje te laten zetten. Dit heeft al vaak geleid tot discussies op het werk maar ik blijf hameren op privacy. De klant heeft meer dan voldoende info als zij mijn voornaam weten. Mijn achternaam is in mijn werk in ieder geval niet relevant. Maar zou heel graag af willen van dit soort situaties.
donderdag 9 oktober 2014 om 22:57
Legodoos, het zou al meer dan genoeg moeten zijn dat je last hebt van die naam. Een psycholoog moet namelijk aantonen dat je lichamelijk en of psychische hinder ondervindt van het dragen van de ongewenste naam of het niet dragen van de gewenst naam.
Een voorbeeld wat je kan noemen is het naambordje... elke dag die herinnering aan...
Een voorbeeld wat je kan noemen is het naambordje... elke dag die herinnering aan...
donderdag 9 oktober 2014 om 23:06
quote:PlofKipje84 schreef op 09 oktober 2014 @ 22:57:
Legodoos, het zou al meer dan genoeg moeten zijn dat je last hebt van die naam. Een psycholoog moet namelijk aantonen dat je lichamelijk en of psychische hinder ondervindt van het dragen van de ongewenste naam of het niet dragen van de gewenst naam.
Een voorbeeld wat je kan noemen is het naambordje... elke dag die herinnering aan...Ik weet het niet hoor. Ik heb zo een beeld voor me dat je eerst door de mangel gehaald moet worden bij een psych.... Het verdriet en de tranen zijn weg. Ik denk dat een naambordje als iets heel luttele gezien wordt. Maarja wie weet heb je wel gelijk hoor. Maar als ik de post van Judy lees, geef ik mezelf een kleine kans, eigenlijk nihil.
Legodoos, het zou al meer dan genoeg moeten zijn dat je last hebt van die naam. Een psycholoog moet namelijk aantonen dat je lichamelijk en of psychische hinder ondervindt van het dragen van de ongewenste naam of het niet dragen van de gewenst naam.
Een voorbeeld wat je kan noemen is het naambordje... elke dag die herinnering aan...Ik weet het niet hoor. Ik heb zo een beeld voor me dat je eerst door de mangel gehaald moet worden bij een psych.... Het verdriet en de tranen zijn weg. Ik denk dat een naambordje als iets heel luttele gezien wordt. Maarja wie weet heb je wel gelijk hoor. Maar als ik de post van Judy lees, geef ik mezelf een kleine kans, eigenlijk nihil.
donderdag 9 oktober 2014 om 23:30
quote:legodoos schreef op 09 oktober 2014 @ 22:54:
Belachelijk overigens dat met de zware argumenten die jij Judy noemt, jouw verzoek toch werd afgewezen. Ik denk dat ik dan ook geen kans maak.
Hoe heb jij overigens 20 jaar lang de naam van jouw vriend kunnen gebruiken terwijl je niet getrouwd bent? Op je werk bijvoorbeeld kun je toch niet zomaar je naam wijzigen?.
Het is wel dertig jaar geleden dat ik de naamswijziging had aangevraagd. Ik hoop voor jou dat de wetgeving door de jaren heen wat milder is geworden wat dit betreft.
Ja, ik gebruikte de naam van mijn vriend, sinds 1 jaar mijn man -:), zoveel als mogelijk maar idd, bij soms kwam ik er niet onderuit. Nog steeds staat mijn meisjesnaam in m'n paspoort en andere officiële documenten maar ik ben al blij dat ik mij voor kan stellen als Judy S. en dat ik niet meer zo vaak die vreselijke naam hoef uit te spreken of schrijven. Helemaal kom je er dus niet van af maar het scheelt wel een hoop.
Belachelijk overigens dat met de zware argumenten die jij Judy noemt, jouw verzoek toch werd afgewezen. Ik denk dat ik dan ook geen kans maak.
Hoe heb jij overigens 20 jaar lang de naam van jouw vriend kunnen gebruiken terwijl je niet getrouwd bent? Op je werk bijvoorbeeld kun je toch niet zomaar je naam wijzigen?.
Het is wel dertig jaar geleden dat ik de naamswijziging had aangevraagd. Ik hoop voor jou dat de wetgeving door de jaren heen wat milder is geworden wat dit betreft.
Ja, ik gebruikte de naam van mijn vriend, sinds 1 jaar mijn man -:), zoveel als mogelijk maar idd, bij soms kwam ik er niet onderuit. Nog steeds staat mijn meisjesnaam in m'n paspoort en andere officiële documenten maar ik ben al blij dat ik mij voor kan stellen als Judy S. en dat ik niet meer zo vaak die vreselijke naam hoef uit te spreken of schrijven. Helemaal kom je er dus niet van af maar het scheelt wel een hoop.
donderdag 9 oktober 2014 om 23:30
@suze, ik kan toch niet zomaar op mijn werk ineens mijn naam veranderen? Denk aan loonadmin, sofinummer... Etc. Dan ben ik bij de loonadmin bekend als mw Lego en mail verstuur ik met mw Doos... Bij de dokter , tandarts, ziekenhuis ed ook niet, dan gebruik je toch weer een pasje van de verzekeraar met de geboortenaam er op.
Verder zou ik niet weten waar ik het dagelijks voor gebruik. Het meest gaat toch over zakelijke aangelegenheden.
Verder zou ik niet weten waar ik het dagelijks voor gebruik. Het meest gaat toch over zakelijke aangelegenheden.
vrijdag 10 oktober 2014 om 00:09
Je zou ook gewoon eens naar de rechtbank in jouw arrondissement kunnen bellen (www.rechtspraak.nl) en vragen naar de afdeling Familie- en Jeugd (waarschijnlijk zit het "bureau" wat betreft naamswijziging daar gevestigd) en vraag naar iemand die je kan informeren over naamswijziging. Ze kunnen je wellicht verder helpen.
Succes!
Succes!
vrijdag 10 oktober 2014 om 08:42
quote:legodoos schreef op 09 oktober 2014 @ 22:54:
@gewoonjudy en nachtvlinder, ik heb er geen psychische problemen meer mee, en ik ga niet faken bij een of andere psych. Dat stadium ben ik voorbij. Het is meer dat ik dagelijks aan die man word herinnerd door de achternaam die ik tig keer per dag gebruik, denk aan zakelijk mailverkeer. Ik wil niet meer aan mijn vader herinnerd worden. En ik gun hem de eer niet dat hij nog ergens een dochter heeft die zijn naam draagt.
Ik ben anders gaan denken. Ik heb een tijdje mijn achternaam zo weinig mogelijk gebruikt, net als jij. Nu staat mijn achternaam op boeken, publicaties enz. Ik zie de achternaam nu niet iets dat ik van mijn vader heb. Dat ik via die naam verbonden ben. Ik ben wie ik ben met mijn achternaam. Die achternaam heeft niet meer de vulling van een verbinding met mijn vader, maar de verbinding met mezelf. Mijn geschiedenis, mijn jeugd, die hoort ook bij mij. En dat staat los van de achternaam.
Ik neem aan dat je vader ook (mede) je voornaam heeft bepaald? Heeft dat dan geen lading voor je?
@gewoonjudy en nachtvlinder, ik heb er geen psychische problemen meer mee, en ik ga niet faken bij een of andere psych. Dat stadium ben ik voorbij. Het is meer dat ik dagelijks aan die man word herinnerd door de achternaam die ik tig keer per dag gebruik, denk aan zakelijk mailverkeer. Ik wil niet meer aan mijn vader herinnerd worden. En ik gun hem de eer niet dat hij nog ergens een dochter heeft die zijn naam draagt.
Ik ben anders gaan denken. Ik heb een tijdje mijn achternaam zo weinig mogelijk gebruikt, net als jij. Nu staat mijn achternaam op boeken, publicaties enz. Ik zie de achternaam nu niet iets dat ik van mijn vader heb. Dat ik via die naam verbonden ben. Ik ben wie ik ben met mijn achternaam. Die achternaam heeft niet meer de vulling van een verbinding met mijn vader, maar de verbinding met mezelf. Mijn geschiedenis, mijn jeugd, die hoort ook bij mij. En dat staat los van de achternaam.
Ik neem aan dat je vader ook (mede) je voornaam heeft bepaald? Heeft dat dan geen lading voor je?