Psyche
alle pijlers
zelfmoordpoging zus
zaterdag 11 oktober 2014 om 16:12
Lieve allemaal,
Ik zit zo vol gedachten en vragen en emoties, weet niet goed wat ik ermee aan moet.
Gisteren te horen gekregen dat mijn zus na een zelfmoordpoging op de ic was beland. Een overdosis medicijnen. Dit is niet haar eerste poging maar het kwam wel heel onverwacht.
Nu ga ik haar morgen bezoeken in het ziekenhuis, ik wil er voor haar zijn en haar steunen, maar ik ben compleet blanco in wat ik moet zeggen of doen. Van mijn vader hoorde ik dat ze niet blij was dat ze het heeft overleefd. Ze had liever niet wakker willen worden. Ze had een afscheidsbrief klaar. En in die zin is het deze keer anders. Eerdere keren had ze achteraf spijt en wilde ze hulp.
Wat moet ik tegen haar zeggen? Wat juist niet? Ik weet het gewoon echt niet meer... Voel me heel machteloos hierin.
Heeft iemamd ervaring hiermee of tips?
Ik zit zo vol gedachten en vragen en emoties, weet niet goed wat ik ermee aan moet.
Gisteren te horen gekregen dat mijn zus na een zelfmoordpoging op de ic was beland. Een overdosis medicijnen. Dit is niet haar eerste poging maar het kwam wel heel onverwacht.
Nu ga ik haar morgen bezoeken in het ziekenhuis, ik wil er voor haar zijn en haar steunen, maar ik ben compleet blanco in wat ik moet zeggen of doen. Van mijn vader hoorde ik dat ze niet blij was dat ze het heeft overleefd. Ze had liever niet wakker willen worden. Ze had een afscheidsbrief klaar. En in die zin is het deze keer anders. Eerdere keren had ze achteraf spijt en wilde ze hulp.
Wat moet ik tegen haar zeggen? Wat juist niet? Ik weet het gewoon echt niet meer... Voel me heel machteloos hierin.
Heeft iemamd ervaring hiermee of tips?
zaterdag 11 oktober 2014 om 17:19
Je hoeft geen moeilijke en zware dingen te zeggen of gesprekken te voeren. Toen mijn zwager vorig jaar een ZMP had gedaan hebben we uiteindelijk in et ziekenhuis luchtig met hem gepraat. Pas later toen het weer beter ging hebben we diepere gesprekken gevoerd.
Denk er niet te wel over na. Kijk hoe je zus reageert en dan komt wen gesprek vanzelf. Sterkte!
Denk er niet te wel over na. Kijk hoe je zus reageert en dan komt wen gesprek vanzelf. Sterkte!
zaterdag 11 oktober 2014 om 17:22
Ik zal het eerlijk zeggen: toen mijn ex een eerste poging deed en op de spoedeisende hulp terecht kwam, ben ik heel erg boos op hem geweest. Het was oprecht een poging, want hij wist verrekte goed, dat hij van de middelen die hij had geslikt, niet dood zou gaan.
Nog een week later overleed hij aan complicaties van zijn tweede poging(overdosis met andere medicatie dit keer). Hij lag op een IC en het enige dat hij zei: ik dacht dat het beter was om hier niet meer te zijn, ik ben iedereen tot last. Nog geen 24 uur later overleed hij. Die tweede keer dat ik aan zijn bed zat, heb ik eigenlijk vrij weinig gezegd, voornamelijk geluisterd. Wel gezegd dat hij voor het leven moest GAAN, ook voor zijn/onze dochter. En heb hem nog net niet gesmeekt om hulp te accepteren(hij weigerde alles, oorzaken van problemen lagen nooit bij hem).
Ik denk dat je moet doen, wat je gevoel je ingeeft. Elke situatie en elk verhaal is weer anders.
Heel veel sterkte, ik kan me ergens voorstellen hoe je je voelt.
Nog een week later overleed hij aan complicaties van zijn tweede poging(overdosis met andere medicatie dit keer). Hij lag op een IC en het enige dat hij zei: ik dacht dat het beter was om hier niet meer te zijn, ik ben iedereen tot last. Nog geen 24 uur later overleed hij. Die tweede keer dat ik aan zijn bed zat, heb ik eigenlijk vrij weinig gezegd, voornamelijk geluisterd. Wel gezegd dat hij voor het leven moest GAAN, ook voor zijn/onze dochter. En heb hem nog net niet gesmeekt om hulp te accepteren(hij weigerde alles, oorzaken van problemen lagen nooit bij hem).
Ik denk dat je moet doen, wat je gevoel je ingeeft. Elke situatie en elk verhaal is weer anders.
Heel veel sterkte, ik kan me ergens voorstellen hoe je je voelt.
zaterdag 11 oktober 2014 om 18:05
quote:ana_isabel schreef op 11 oktober 2014 @ 16:19:
Je mag gerust boos op haar zijn, want je wilt haar natuurlijk helemaal niet kwijt...toch besef ik ook heel goed dat iemand die echt niet meer wil leven, gewoon echt niet meer wil. Het is voor ons moeilijk voor te stellen waarom zij niet meer wil leven.
Uit gewoon je gevoelens, welke dan ook en probeer hoe moeilijk ook haar beweegredenen te begrijpen zo goed en zo kwaad als dat kan.
heel veel sterkte , het is loodzwaar voor jullie allemaal.
Dat zou ik niet morgen uiten tegen iemand die moet dealen met een doodswens en zelfs die poging is niet gelukt.
Het is iemand die ziek is. Wat je het beste kan zeggen is denk ik heel persoonlijk. Uiteraard ken je je zus als beste en voel je wel aan wat je moet zeggen. Voor het bezoek zou ik even langs haar dokter langsgaan en die nog om advies vragen. Wellicht door vele ervaringen dat de dokter nog tips heeft wat je het beste wel en niet kan doen/zeggen.
Sterkte
Je mag gerust boos op haar zijn, want je wilt haar natuurlijk helemaal niet kwijt...toch besef ik ook heel goed dat iemand die echt niet meer wil leven, gewoon echt niet meer wil. Het is voor ons moeilijk voor te stellen waarom zij niet meer wil leven.
Uit gewoon je gevoelens, welke dan ook en probeer hoe moeilijk ook haar beweegredenen te begrijpen zo goed en zo kwaad als dat kan.
heel veel sterkte , het is loodzwaar voor jullie allemaal.
Dat zou ik niet morgen uiten tegen iemand die moet dealen met een doodswens en zelfs die poging is niet gelukt.
Het is iemand die ziek is. Wat je het beste kan zeggen is denk ik heel persoonlijk. Uiteraard ken je je zus als beste en voel je wel aan wat je moet zeggen. Voor het bezoek zou ik even langs haar dokter langsgaan en die nog om advies vragen. Wellicht door vele ervaringen dat de dokter nog tips heeft wat je het beste wel en niet kan doen/zeggen.
Sterkte
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zaterdag 11 oktober 2014 om 18:25
Ik snap dat je vol gedachtes en emoties zit. Ik herken me in jou in de zin dat mijn zus een succesvolle poging heeft gedaan. Voor haar overlijden heeft ze geen pogingen gedaan. Tenminste, niet waar iemand achter is gekomen.
De afscheidsbrief van mijn zus had ongeveer dezelfde strekking als de jouwe; de wereld zou beter af zijn zonder haar, ze was een slecht mens en iedereen tot last. Na haar dood hebben zo'n beetje alle emoties de revue gepasseerd bij mij. Heel veel verdriet vooral, maar ook woede, onbegrip, medelijden met haar, etc. Daarnaast ook hele fundamentele vragen over zelfbeschikking en egoïsme bijvoorbeeld.
Wat dat betreft snap ik je gevoel, maar zelfs als ik nu in jouw positie zou staan, zou ik niet weten wat ik moest doen. Ik denk dat je vooral lief moet zijn, er voor haar moet zijn en niet oordelen en geen verwijten maken. Het komt allemaal niet binnen bij haar ook, ze is depressief. Ze zal alleen het slechte eruit pikken: zie je wel, ik kwets mijn dierbaren.
Sterkte.
De afscheidsbrief van mijn zus had ongeveer dezelfde strekking als de jouwe; de wereld zou beter af zijn zonder haar, ze was een slecht mens en iedereen tot last. Na haar dood hebben zo'n beetje alle emoties de revue gepasseerd bij mij. Heel veel verdriet vooral, maar ook woede, onbegrip, medelijden met haar, etc. Daarnaast ook hele fundamentele vragen over zelfbeschikking en egoïsme bijvoorbeeld.
Wat dat betreft snap ik je gevoel, maar zelfs als ik nu in jouw positie zou staan, zou ik niet weten wat ik moest doen. Ik denk dat je vooral lief moet zijn, er voor haar moet zijn en niet oordelen en geen verwijten maken. Het komt allemaal niet binnen bij haar ook, ze is depressief. Ze zal alleen het slechte eruit pikken: zie je wel, ik kwets mijn dierbaren.
Sterkte.
zaterdag 11 oktober 2014 om 18:50
zaterdag 11 oktober 2014 om 21:50
quote:AsoTut schreef op 11 oktober 2014 @ 17:23:
Ik had iemand nodig die mij begreep, mij niet veroordeelde en die een arm op mijn schouder legde en zei: wat gaan we nu doen, het is gebeurd en hoe gaan we nu verder.
Daar komt ie alsnog aan; die arm om de schouder
To, Wat is de diagnose van je zus?
Misschien dat dat invloed heeft op hoe men het beste kan reageren.
Ik had iemand nodig die mij begreep, mij niet veroordeelde en die een arm op mijn schouder legde en zei: wat gaan we nu doen, het is gebeurd en hoe gaan we nu verder.
Daar komt ie alsnog aan; die arm om de schouder
To, Wat is de diagnose van je zus?
Misschien dat dat invloed heeft op hoe men het beste kan reageren.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
zondag 12 oktober 2014 om 10:33
Dankjulliewel voor de reacties! Fijn dat zoveel mensen open hun eigen ervaringen delen! Geeft mij een beetje verschillende blikken op deze situatie.
Ben nu op weg naar mijn zus, en zie er nog steeds tegenop om straks dingen te zeggen vragen, of juist niet. Maar ik denk maar niet teveel na en kijk wel hoe het loopt en waar zij behoefte aan heeft.
Mijn zus heeft trouwens de diagnose borderline.
Ben nu op weg naar mijn zus, en zie er nog steeds tegenop om straks dingen te zeggen vragen, of juist niet. Maar ik denk maar niet teveel na en kijk wel hoe het loopt en waar zij behoefte aan heeft.
Mijn zus heeft trouwens de diagnose borderline.
zondag 12 oktober 2014 om 13:28
zondag 12 oktober 2014 om 13:42
quote:marijke1955 schreef op 11 oktober 2014 @ 18:50:
Ik heb het gevoel dat het beter is om het initiatief van haar te laten komen. Zeg desnoods tegen haar Ik weet niet wat ik het beste tegen je kan zeggen, maar ik ben er voor je, wil je praten prima, wil je dat niet dan respecteer ik dat en kom ik alleen bij je zitten.
Als ik zelfmoord plegen zou, zou ik mij ervoor schamen.
Ik zou dan niet leuk vinden als familie-leden gaan benadrukken dat ze mij willen helpen.
Dat jij jouw zus leuk vindt kun je ook laten merken door een potje schaken, of kwartetten o.i.d..
Dan komt ze weer in aanraking moet laten komen met leuke dingen.
Maar dat is maar mijn voorkeur, misschien hoort jouw zus liever lieve woordjes van jou.
Ik heb het gevoel dat het beter is om het initiatief van haar te laten komen. Zeg desnoods tegen haar Ik weet niet wat ik het beste tegen je kan zeggen, maar ik ben er voor je, wil je praten prima, wil je dat niet dan respecteer ik dat en kom ik alleen bij je zitten.
Als ik zelfmoord plegen zou, zou ik mij ervoor schamen.
Ik zou dan niet leuk vinden als familie-leden gaan benadrukken dat ze mij willen helpen.
Dat jij jouw zus leuk vindt kun je ook laten merken door een potje schaken, of kwartetten o.i.d..
Dan komt ze weer in aanraking moet laten komen met leuke dingen.
Maar dat is maar mijn voorkeur, misschien hoort jouw zus liever lieve woordjes van jou.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
zondag 12 oktober 2014 om 13:43
quote:sascha010 schreef op 12 oktober 2014 @ 13:28:
Soms helpt het om te zeggen dat ze egoïstisch zijn. Dat ze niet denken aan jullie. Toen mijn neefje dat tegen zijn zus zei, is er sinds dien geen pogingen meer gekomen, maar wel veel hulp en praten. Het is nu bijna 5 jaar terug, en ze is nu bijna weer de oude K*mberlyWat ik egoïstisch vind, zijn mensen die eisen dat anderen geen zelfmoord plegen, omdat ze er dan last van hebben.
Soms helpt het om te zeggen dat ze egoïstisch zijn. Dat ze niet denken aan jullie. Toen mijn neefje dat tegen zijn zus zei, is er sinds dien geen pogingen meer gekomen, maar wel veel hulp en praten. Het is nu bijna 5 jaar terug, en ze is nu bijna weer de oude K*mberlyWat ik egoïstisch vind, zijn mensen die eisen dat anderen geen zelfmoord plegen, omdat ze er dan last van hebben.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
zondag 12 oktober 2014 om 14:16
quote:sascha010 schreef op 12 oktober 2014 @ 13:28:
Soms helpt het om te zeggen dat ze egoïstisch zijn. Dat ze niet denken aan jullie. Toen mijn neefje dat tegen zijn zus zei, is er sinds dien geen pogingen meer gekomen, maar wel veel hulp en praten. Het is nu bijna 5 jaar terug, en ze is nu bijna weer de oude K*mberlyMensen die zelfmoord plegen zijn niet egoïstisch. Ze zijn ziek en denken verkeerd.
Soms helpt het om te zeggen dat ze egoïstisch zijn. Dat ze niet denken aan jullie. Toen mijn neefje dat tegen zijn zus zei, is er sinds dien geen pogingen meer gekomen, maar wel veel hulp en praten. Het is nu bijna 5 jaar terug, en ze is nu bijna weer de oude K*mberlyMensen die zelfmoord plegen zijn niet egoïstisch. Ze zijn ziek en denken verkeerd.
zondag 12 oktober 2014 om 14:31
quote:sascha010 schreef op 12 oktober 2014 @ 13:28:
Soms helpt het om te zeggen dat ze egoïstisch zijn. Dat ze niet denken aan jullie. Toen mijn neefje dat tegen zijn zus zei, is er sinds dien geen pogingen meer gekomen, maar wel veel hulp en praten. Het is nu bijna 5 jaar terug, en ze is nu bijna weer de oude K*mberlyWat een domme opmerking als iemand een zm wil plegen omdat die persoon juist denkt dat de familie en dierbaren dan verder met hun leven kunnen zonder een irritante, energieslurpende gek die hun verdriet doet.
Soms helpt het om te zeggen dat ze egoïstisch zijn. Dat ze niet denken aan jullie. Toen mijn neefje dat tegen zijn zus zei, is er sinds dien geen pogingen meer gekomen, maar wel veel hulp en praten. Het is nu bijna 5 jaar terug, en ze is nu bijna weer de oude K*mberlyWat een domme opmerking als iemand een zm wil plegen omdat die persoon juist denkt dat de familie en dierbaren dan verder met hun leven kunnen zonder een irritante, energieslurpende gek die hun verdriet doet.
zondag 12 oktober 2014 om 14:41
ik heb ooit 2 pogingen onder nomen, beide keren daarbij om hulp gevraagd, nadat ik de poging had gedaan. kwam beide keren gewoon eerst op de SEH terecht en daarna op een simpele zaal. en dat dag er na kreeg ik wel gesprek met psychiater en daarna een schop onder de kont met de mededeling en nu niet meer doen he. is niet letterlijk gezegd tegen me, maar zo voelde het wel. eerst 1x was ergens in 2010 en de andere begin 2011. mijn familie was er niet eens voor me, nog steeds niet. bij mij was het ook meer een schreeuw om hulp
maar hier heb je niks aan, ik hoop dat het toch beter gaat nu met je zu
maar hier heb je niks aan, ik hoop dat het toch beter gaat nu met je zu
maandag 13 oktober 2014 om 01:54
maandag 13 oktober 2014 om 01:56