Psyche
alle pijlers
zelfmoordpoging zus
zaterdag 11 oktober 2014 om 16:12
Lieve allemaal,
Ik zit zo vol gedachten en vragen en emoties, weet niet goed wat ik ermee aan moet.
Gisteren te horen gekregen dat mijn zus na een zelfmoordpoging op de ic was beland. Een overdosis medicijnen. Dit is niet haar eerste poging maar het kwam wel heel onverwacht.
Nu ga ik haar morgen bezoeken in het ziekenhuis, ik wil er voor haar zijn en haar steunen, maar ik ben compleet blanco in wat ik moet zeggen of doen. Van mijn vader hoorde ik dat ze niet blij was dat ze het heeft overleefd. Ze had liever niet wakker willen worden. Ze had een afscheidsbrief klaar. En in die zin is het deze keer anders. Eerdere keren had ze achteraf spijt en wilde ze hulp.
Wat moet ik tegen haar zeggen? Wat juist niet? Ik weet het gewoon echt niet meer... Voel me heel machteloos hierin.
Heeft iemamd ervaring hiermee of tips?
Ik zit zo vol gedachten en vragen en emoties, weet niet goed wat ik ermee aan moet.
Gisteren te horen gekregen dat mijn zus na een zelfmoordpoging op de ic was beland. Een overdosis medicijnen. Dit is niet haar eerste poging maar het kwam wel heel onverwacht.
Nu ga ik haar morgen bezoeken in het ziekenhuis, ik wil er voor haar zijn en haar steunen, maar ik ben compleet blanco in wat ik moet zeggen of doen. Van mijn vader hoorde ik dat ze niet blij was dat ze het heeft overleefd. Ze had liever niet wakker willen worden. Ze had een afscheidsbrief klaar. En in die zin is het deze keer anders. Eerdere keren had ze achteraf spijt en wilde ze hulp.
Wat moet ik tegen haar zeggen? Wat juist niet? Ik weet het gewoon echt niet meer... Voel me heel machteloos hierin.
Heeft iemamd ervaring hiermee of tips?
dinsdag 14 oktober 2014 om 17:25
quote:sascha010 schreef op 12 oktober 2014 @ 13:28:
Soms helpt het om te zeggen dat ze egoïstisch zijn. Dat ze niet denken aan jullie. Toen mijn neefje dat tegen zijn zus zei, is er sinds dien geen pogingen meer gekomen, maar wel veel hulp en praten. Het is nu bijna 5 jaar terug, en ze is nu bijna weer de oude K*mberlyJe zult het niet slecht bedoelen sascha, maar jeetje zeg lig je daar met je ellende en dan krijg je nog eens verwijten naar je hoofd, ik weet niet of diegene daar nou op zit te wachten.
Soms helpt het om te zeggen dat ze egoïstisch zijn. Dat ze niet denken aan jullie. Toen mijn neefje dat tegen zijn zus zei, is er sinds dien geen pogingen meer gekomen, maar wel veel hulp en praten. Het is nu bijna 5 jaar terug, en ze is nu bijna weer de oude K*mberlyJe zult het niet slecht bedoelen sascha, maar jeetje zeg lig je daar met je ellende en dan krijg je nog eens verwijten naar je hoofd, ik weet niet of diegene daar nou op zit te wachten.
vrijdag 17 oktober 2014 om 01:51
vrijdag 17 oktober 2014 om 02:00
Lijkt me behoorlijk schrikken als je zo`n berichtje krijgt
dus als eerste sterkte voor jou en uiteraard ook voor haar.
wat zou ik willen horen als ik in het zh zou liggen?
denk zoiets van: ik hou van je en ben blij dat jij er nog bent.
je had met je problemen naar mij kunnen komen.
dus als eerste sterkte voor jou en uiteraard ook voor haar.
wat zou ik willen horen als ik in het zh zou liggen?
denk zoiets van: ik hou van je en ben blij dat jij er nog bent.
je had met je problemen naar mij kunnen komen.
wie de toekomst als tegenwind ervaart, loopt in de verkeerde richting.
vrijdag 17 oktober 2014 om 13:26
Mijn moeder was behoorlijk suïcidaal, naast nog wat andere problemen. Ze heeft een aantal keren een niet serieuze poging ondernomen en dwaalde 's avonds langs de spoorlijn.
Natuurlijk voel je je al kind machteloos, zeker als iemand elke hulp weigert. Maar wat me nog het meest bijstaat is het zichtbare lijden en de bijna onmenselijke worsteling met zichzelf. Egoïstisch? Nee, mensen hebben op zo'n moment nog maar heel beperkt ruimte voor een ander.
Natuurlijk voel je je al kind machteloos, zeker als iemand elke hulp weigert. Maar wat me nog het meest bijstaat is het zichtbare lijden en de bijna onmenselijke worsteling met zichzelf. Egoïstisch? Nee, mensen hebben op zo'n moment nog maar heel beperkt ruimte voor een ander.
vrijdag 17 oktober 2014 om 17:57
Saaraa ik ga iets zeggen wat je niet kunt begrijpen maar probeer er over na te denken. Probeer je in te leven in hoe zij zich voelt en niet in jouw gevoel van verdriet als ze er niet meer is. Grof gezegd, het is egoisme van jou dat je haar niet kunt laten doen wat zij zo graag wil. Jouw pijn ivm haar overlijden gaat schijnbaar voor haar pijn van te moeten leven. En neem van mij aan dat ik wel weet wat ze voelt en hoe moeilijk het is om te moeten leven met dat gevoel.
Ik wens je natuurlijk wel heel veel sterkte, want als achterblijver is het ook heel moeilijk. En als tip voor een gesprek met haar. Laat haar praten, overstelp haar niet met teksten als ik hou van jou. Dat weet ze maar daar kan ze niets mee. Zij heeft pijn en isr radeloos en niet gelukkig. En het feit dat je van haar houdt geeft haar een nog groter schuldgevoel. Mocht je willen praten stuur me maar een pb.
Ik wens je natuurlijk wel heel veel sterkte, want als achterblijver is het ook heel moeilijk. En als tip voor een gesprek met haar. Laat haar praten, overstelp haar niet met teksten als ik hou van jou. Dat weet ze maar daar kan ze niets mee. Zij heeft pijn en isr radeloos en niet gelukkig. En het feit dat je van haar houdt geeft haar een nog groter schuldgevoel. Mocht je willen praten stuur me maar een pb.
zondag 19 oktober 2014 om 16:02
quote:treintje47 schreef op 17 oktober 2014 @ 17:57:
Saaraa ik ga iets zeggen wat je niet kunt begrijpen maar probeer er over na te denken. Probeer je in te leven in hoe zij zich voelt en niet in jouw gevoel van verdriet als ze er niet meer is. Grof gezegd, het is egoisme van jou dat je haar niet kunt laten doen wat zij zo graag wil. Jouw pijn ivm haar overlijden gaat schijnbaar voor haar pijn van te moeten leven. En neem van mij aan dat ik wel weet wat ze voelt en hoe moeilijk het is om te moeten leven met dat gevoel.
Ik wens je natuurlijk wel heel veel sterkte, want als achterblijver is het ook heel moeilijk. En als tip voor een gesprek met haar. Laat haar praten, overstelp haar niet met teksten als ik hou van jou. Dat weet ze maar daar kan ze niets mee. Zij heeft pijn en isr radeloos en niet gelukkig. En het feit dat je van haar houdt geeft haar een nog groter schuldgevoel. Mocht je willen praten stuur me maar een pb.Ik ben het daar deels mee eens Treintje, maar deels ook niet. Ja, het is misschien egocentrisch om te willen dat iemand speciaal voor jou in leven blijft. Maar meestal ligt het veel genuanceerder en willen mensen vooral dat diegene zélf weer in leven wil blijven. Dat iemand het nú zo ervaart dat hij/zij uit het leven zou willen stappen, betekent niet dat het niet meer beter kan worden hè. Mensen kunnen nieuwe dingen leren, geholpen worden en zo op andere gedachten komen. Dat gebeurt regelmatig, dat mensen die vroeger een poging hebben ondernomen daar nu geen behoefte meer aan hebben.
Saaraa ik ga iets zeggen wat je niet kunt begrijpen maar probeer er over na te denken. Probeer je in te leven in hoe zij zich voelt en niet in jouw gevoel van verdriet als ze er niet meer is. Grof gezegd, het is egoisme van jou dat je haar niet kunt laten doen wat zij zo graag wil. Jouw pijn ivm haar overlijden gaat schijnbaar voor haar pijn van te moeten leven. En neem van mij aan dat ik wel weet wat ze voelt en hoe moeilijk het is om te moeten leven met dat gevoel.
Ik wens je natuurlijk wel heel veel sterkte, want als achterblijver is het ook heel moeilijk. En als tip voor een gesprek met haar. Laat haar praten, overstelp haar niet met teksten als ik hou van jou. Dat weet ze maar daar kan ze niets mee. Zij heeft pijn en isr radeloos en niet gelukkig. En het feit dat je van haar houdt geeft haar een nog groter schuldgevoel. Mocht je willen praten stuur me maar een pb.Ik ben het daar deels mee eens Treintje, maar deels ook niet. Ja, het is misschien egocentrisch om te willen dat iemand speciaal voor jou in leven blijft. Maar meestal ligt het veel genuanceerder en willen mensen vooral dat diegene zélf weer in leven wil blijven. Dat iemand het nú zo ervaart dat hij/zij uit het leven zou willen stappen, betekent niet dat het niet meer beter kan worden hè. Mensen kunnen nieuwe dingen leren, geholpen worden en zo op andere gedachten komen. Dat gebeurt regelmatig, dat mensen die vroeger een poging hebben ondernomen daar nu geen behoefte meer aan hebben.
zondag 19 oktober 2014 om 19:07
quote:treintje47 schreef op 17 oktober 2014 @ 17:57:
Saaraa ik ga iets zeggen wat je niet kunt begrijpen maar probeer er over na te denken. Probeer je in te leven in hoe zij zich voelt en niet in jouw gevoel van verdriet als ze er niet meer is. Grof gezegd, het is egoisme van jou dat je haar niet kunt laten doen wat zij zo graag wil. Jouw pijn ivm haar overlijden gaat schijnbaar voor haar pijn van te moeten leven. En neem van mij aan dat ik wel weet wat ze voelt en hoe moeilijk het is om te moeten leven met dat gevoel.
Ik wens je natuurlijk wel heel veel sterkte, want als achterblijver is het ook heel moeilijk. En als tip voor een gesprek met haar. Laat haar praten, overstelp haar niet met teksten als ik hou van jou. Dat weet ze maar daar kan ze niets mee. Zij heeft pijn en isr radeloos en niet gelukkig. En het feit dat je van haar houdt geeft haar een nog groter schuldgevoel. Mocht je willen praten stuur me maar een pb.
Wie zegt dat zij dat niet kan begrijpen? Het is geen rocket science. Maar ik vind dit een beetje een onaangename post. Tegen iemand zeggen dat ze egoïstisch is omdat ze er moeite mee heeft dat iemand die ze zo lief heeft dood wil, is geen haar beter dan tegen iemand die zo ondragelijk lijdt dat hij dood wil zeggen dat hij een egoïst is.
Het verdriet dat gemoeid is met allebei die situaties is zo groot, dat een term met zo'n veroordelende negatieve bijsmaak als egoisme sowieso niet op zijn plaats is vind ik.
Saaraa ik ga iets zeggen wat je niet kunt begrijpen maar probeer er over na te denken. Probeer je in te leven in hoe zij zich voelt en niet in jouw gevoel van verdriet als ze er niet meer is. Grof gezegd, het is egoisme van jou dat je haar niet kunt laten doen wat zij zo graag wil. Jouw pijn ivm haar overlijden gaat schijnbaar voor haar pijn van te moeten leven. En neem van mij aan dat ik wel weet wat ze voelt en hoe moeilijk het is om te moeten leven met dat gevoel.
Ik wens je natuurlijk wel heel veel sterkte, want als achterblijver is het ook heel moeilijk. En als tip voor een gesprek met haar. Laat haar praten, overstelp haar niet met teksten als ik hou van jou. Dat weet ze maar daar kan ze niets mee. Zij heeft pijn en isr radeloos en niet gelukkig. En het feit dat je van haar houdt geeft haar een nog groter schuldgevoel. Mocht je willen praten stuur me maar een pb.
Wie zegt dat zij dat niet kan begrijpen? Het is geen rocket science. Maar ik vind dit een beetje een onaangename post. Tegen iemand zeggen dat ze egoïstisch is omdat ze er moeite mee heeft dat iemand die ze zo lief heeft dood wil, is geen haar beter dan tegen iemand die zo ondragelijk lijdt dat hij dood wil zeggen dat hij een egoïst is.
Het verdriet dat gemoeid is met allebei die situaties is zo groot, dat een term met zo'n veroordelende negatieve bijsmaak als egoisme sowieso niet op zijn plaats is vind ik.
zondag 19 oktober 2014 om 19:49
Fiorah en Jasse ik begrijp jullie reactie heel goed. Misschien als jullie weten dat ik een borderliner ben dat jullie mijn reactie beter begrijpen. Iemand met borderline is niet altijd te helpen. Therapieën hebben niet altijd het gewenste resultaat en medicijnen werken ook niet altijd of maken juist heel gevoelloos. Daarom noem ik het dus egoïstisch omdat TO geen pijn van verdriet wil voelen omdat haar zus er dan niet meer zou zijn. Maar daarvan is dus het gevolg dat haar zus de rest van haar leven ongelukkig moet doorleven. Liefdevol zou zijn om je zus te laten gaan als zij werkelijk niet meer kan.
zondag 19 oktober 2014 om 21:37
quote:treintje47 schreef op 19 oktober 2014 @ 19:49:
Fiorah en Jasse ik begrijp jullie reactie heel goed. Misschien als jullie weten dat ik een borderliner ben dat jullie mijn reactie beter begrijpen. Iemand met borderline is niet altijd te helpen. Therapieën hebben niet altijd het gewenste resultaat en medicijnen werken ook niet altijd of maken juist heel gevoelloos. Daarom noem ik het dus egoïstisch omdat TO geen pijn van verdriet wil voelen omdat haar zus er dan niet meer zou zijn. Maar daarvan is dus het gevolg dat haar zus de rest van haar leven ongelukkig moet doorleven. Liefdevol zou zijn om je zus te laten gaan als zij werkelijk niet meer kan.
Dat ben ik met je eens. Alleen je weet niet wanneer dat is... dat weet niemand. Dat kan zelfs de zus van Saaraa niet weten op dit moment, omdat zij er zo diep middenin zit dat ze misschien het lichtpuntje nu niet kan zien. Dat betekent niet dat het er niet is.
Saaraa, hoe gaat het bij jullie nu?
Fiorah en Jasse ik begrijp jullie reactie heel goed. Misschien als jullie weten dat ik een borderliner ben dat jullie mijn reactie beter begrijpen. Iemand met borderline is niet altijd te helpen. Therapieën hebben niet altijd het gewenste resultaat en medicijnen werken ook niet altijd of maken juist heel gevoelloos. Daarom noem ik het dus egoïstisch omdat TO geen pijn van verdriet wil voelen omdat haar zus er dan niet meer zou zijn. Maar daarvan is dus het gevolg dat haar zus de rest van haar leven ongelukkig moet doorleven. Liefdevol zou zijn om je zus te laten gaan als zij werkelijk niet meer kan.
Dat ben ik met je eens. Alleen je weet niet wanneer dat is... dat weet niemand. Dat kan zelfs de zus van Saaraa niet weten op dit moment, omdat zij er zo diep middenin zit dat ze misschien het lichtpuntje nu niet kan zien. Dat betekent niet dat het er niet is.
Saaraa, hoe gaat het bij jullie nu?