Zwanger
alle pijlers
abortus ?
woensdag 22 oktober 2014 om 11:07
hallo.allemaal
Ik wil toch even mijn verhaal kwijt vandaar dat ik dit forum opgezocht heb.
Ik weet nog niet precies zoek, maar ik vermoed wat begrip, steun,, tips.....
ik ben er vandaag achter gekomen dat ik zwanger ben ik verwacht zo rond de 7 weken ergens,
Vorige jaar heb ik het uitgemaakt met mijn ex. afgelopen zomer ben ik per ongelijk toch nog in bed beland met mijn ex(waar ik eigenlijk direct spijt van heb om de een of andere reden ben ik hier zwanger van geworden)
Doordat ik verder afgelopen jaar niet seksueel actief ben geweest weet ik gewoon dat het van hem is.
Maar nu komt het, zo'n 6 weken geleden heb ik een jongen leren kennen en het is inmiddels mijn vriend geworden waar ik erg blij mee ben.
maar wat te doen met de zwangerschap.??
Mijn gevoel zegt erg sterk dat ik het weg moet laten halen, ondanks dat ik er tegen de ingreep op zie en dat het wel erg definitief is.
Dit wil ik omdat ik geen gezamenlijke toekomst zie tussen mij en mijn ex en moet er eigenlijk niet aan denken om hem nog regelmatig te gaan zien(we hebben geen ruzie en het is een aardige vent maar toch)
Ik ben van mening dat als ik een kind krijg de basis goed moet zijn, uiteraard begrijp ik dat je dit nooit 100% kan hebben maar om nou te starten met een opvoeding waarbij de ouders niet meer bij elkaar zijn.
Vanavond ga ik het mijn huidige vriend vertellen dit vind ik erg spannend, hoe gaat hij reageren?? blijft hij bij mij ??? hoe gaat hij denken over mij ?? enz maar ik vind dat hij er recht op heeft dus zal ik het hem wel moeten vertellen .
Wel ben ik op dit moment van mijn roze wolk gevallen qua verliefdheid want ik moet me nu met heel andere dingen bezig houden dan dat je normaal zou doen in het begin van een relatie
Verder ben ik me aan het afvragen moet ik het mijn ex vertellen ik vind dat hij er recht op heeft maar ik weet dat ik hem erg veel verdriet ga doen, hij had graag nog een relatie met me willen hebben en heeft een grote kinderwens.
Zelf heb ik noot specifiek een kinderwens gehad maar heb altijd tegen me zelf, dat als de relatie goed zit en het komt ter spraken dat wil ik er wel over nadenken..
Kortom een echte soap, wie vertel ik wat ??hoe gaat iedereen reageren?
oh en natuurlijk, moet ik bij mijn beslissing blijven om abortus te nemen ??
Ik wil toch even mijn verhaal kwijt vandaar dat ik dit forum opgezocht heb.
Ik weet nog niet precies zoek, maar ik vermoed wat begrip, steun,, tips.....
ik ben er vandaag achter gekomen dat ik zwanger ben ik verwacht zo rond de 7 weken ergens,
Vorige jaar heb ik het uitgemaakt met mijn ex. afgelopen zomer ben ik per ongelijk toch nog in bed beland met mijn ex(waar ik eigenlijk direct spijt van heb om de een of andere reden ben ik hier zwanger van geworden)
Doordat ik verder afgelopen jaar niet seksueel actief ben geweest weet ik gewoon dat het van hem is.
Maar nu komt het, zo'n 6 weken geleden heb ik een jongen leren kennen en het is inmiddels mijn vriend geworden waar ik erg blij mee ben.
maar wat te doen met de zwangerschap.??
Mijn gevoel zegt erg sterk dat ik het weg moet laten halen, ondanks dat ik er tegen de ingreep op zie en dat het wel erg definitief is.
Dit wil ik omdat ik geen gezamenlijke toekomst zie tussen mij en mijn ex en moet er eigenlijk niet aan denken om hem nog regelmatig te gaan zien(we hebben geen ruzie en het is een aardige vent maar toch)
Ik ben van mening dat als ik een kind krijg de basis goed moet zijn, uiteraard begrijp ik dat je dit nooit 100% kan hebben maar om nou te starten met een opvoeding waarbij de ouders niet meer bij elkaar zijn.
Vanavond ga ik het mijn huidige vriend vertellen dit vind ik erg spannend, hoe gaat hij reageren?? blijft hij bij mij ??? hoe gaat hij denken over mij ?? enz maar ik vind dat hij er recht op heeft dus zal ik het hem wel moeten vertellen .
Wel ben ik op dit moment van mijn roze wolk gevallen qua verliefdheid want ik moet me nu met heel andere dingen bezig houden dan dat je normaal zou doen in het begin van een relatie
Verder ben ik me aan het afvragen moet ik het mijn ex vertellen ik vind dat hij er recht op heeft maar ik weet dat ik hem erg veel verdriet ga doen, hij had graag nog een relatie met me willen hebben en heeft een grote kinderwens.
Zelf heb ik noot specifiek een kinderwens gehad maar heb altijd tegen me zelf, dat als de relatie goed zit en het komt ter spraken dat wil ik er wel over nadenken..
Kortom een echte soap, wie vertel ik wat ??hoe gaat iedereen reageren?
oh en natuurlijk, moet ik bij mijn beslissing blijven om abortus te nemen ??
woensdag 22 oktober 2014 om 13:31
woensdag 22 oktober 2014 om 13:36
quote:anoniemex schreef op 22 oktober 2014 @ 13:31:
To,
Het is 100/: aan jou maar besef je wel dat er een klein mensje in je groeit, dat met 8 weken een eigen bloedsomloop heeft, hartslag, armen en benen heeft, en een gezichtje? Het is geen klompje cellen dat je zomaar kan laten verwijderen.
Sterkte.ja joh, praat haar nog meer een schuldgevoel aan. Een kind gooit je leven behoorlijk overhoop. Als je het weloverwogen doet is het al heftig, laat staan als het een ongelukje met een ex is.
To,
Het is 100/: aan jou maar besef je wel dat er een klein mensje in je groeit, dat met 8 weken een eigen bloedsomloop heeft, hartslag, armen en benen heeft, en een gezichtje? Het is geen klompje cellen dat je zomaar kan laten verwijderen.
Sterkte.ja joh, praat haar nog meer een schuldgevoel aan. Een kind gooit je leven behoorlijk overhoop. Als je het weloverwogen doet is het al heftig, laat staan als het een ongelukje met een ex is.
woensdag 22 oktober 2014 om 13:36
quote:Starshine schreef op 22 oktober 2014 @ 13:26:
[...]
mooi, dan is dat alvast geregeld.
Ik zou je ex er inderdaad buiten laten. Het zal hem alleen kwetsen, je weet niet hoe hij dan gaat reageren, wie weet strooit hij uit boosheid ineens allerlei praatjes rond.ik ben ook na jullie berichten ook steeds meer aan het twijfelen of ik het hem wel moet vertellen,wat ik al eerder aangaf voel me een soort van verplicht ofzo maar ga hem gewoon pijn doen en dat wil ik ook niet
[...]
mooi, dan is dat alvast geregeld.
Ik zou je ex er inderdaad buiten laten. Het zal hem alleen kwetsen, je weet niet hoe hij dan gaat reageren, wie weet strooit hij uit boosheid ineens allerlei praatjes rond.ik ben ook na jullie berichten ook steeds meer aan het twijfelen of ik het hem wel moet vertellen,wat ik al eerder aangaf voel me een soort van verplicht ofzo maar ga hem gewoon pijn doen en dat wil ik ook niet
woensdag 22 oktober 2014 om 13:38
quote:anoniemex schreef op 22 oktober 2014 @ 13:31:
To,
Het is 100/: aan jou maar besef je wel dat er een klein mensje in je groeit, dat met 8 weken een eigen bloedsomloop heeft, hartslag, armen en benen heeft, en een gezichtje? Het is geen klompje cellen dat je zomaar kan laten verwijderen.
Sterkte.hier ben ik me zeker van bewust daarom denk ik er de hele week nog even over na zodat ik volgende week zeker weet dat ik het goede doe (uiteraard weet je dat nooit)
To,
Het is 100/: aan jou maar besef je wel dat er een klein mensje in je groeit, dat met 8 weken een eigen bloedsomloop heeft, hartslag, armen en benen heeft, en een gezichtje? Het is geen klompje cellen dat je zomaar kan laten verwijderen.
Sterkte.hier ben ik me zeker van bewust daarom denk ik er de hele week nog even over na zodat ik volgende week zeker weet dat ik het goede doe (uiteraard weet je dat nooit)
woensdag 22 oktober 2014 om 13:39
quote:anoniemex schreef op woensdag 22 oktober 2014 13:31 To,
Het is 100/: aan jou maar besef je wel dat er een klein mensje in je groeit, dat met 8 weken een eigen bloedsomloop heeft, hartslag, armen en benen heeft, en een gezichtje? Het is geen klompje cellen dat je zomaar kan laten verwijderen.
Sterkte. Niemand doet abortus voor zijn plezier komaan e seg alsof TO niet weet dat niet iets zwaar is.
Het is 100/: aan jou maar besef je wel dat er een klein mensje in je groeit, dat met 8 weken een eigen bloedsomloop heeft, hartslag, armen en benen heeft, en een gezichtje? Het is geen klompje cellen dat je zomaar kan laten verwijderen.
Sterkte. Niemand doet abortus voor zijn plezier komaan e seg alsof TO niet weet dat niet iets zwaar is.
woensdag 22 oktober 2014 om 13:41
quote:laury89 schreef op 22 oktober 2014 @ 13:39:
Eerlijkheid duurt het langst.. weet je zeker dat hij er nooit achter zal komen als je voor abortus kiest en niets verteld ?
Wel snel gaan handelen nu.. wanneer heb je de echo precies ?
ik heb de echo voor de abortus ingreep
zolang andere en ik het hem niet vertellen dan kan hij er niet achter komen maar dat voelt voor nu een beetje riskant
Eerlijkheid duurt het langst.. weet je zeker dat hij er nooit achter zal komen als je voor abortus kiest en niets verteld ?
Wel snel gaan handelen nu.. wanneer heb je de echo precies ?
ik heb de echo voor de abortus ingreep
zolang andere en ik het hem niet vertellen dan kan hij er niet achter komen maar dat voelt voor nu een beetje riskant
woensdag 22 oktober 2014 om 13:42
quote:kimm1978 schreef op 22 oktober 2014 @ 11:07:
Zelf heb ik noot specifiek een kinderwens gehad maar heb altijd tegen me zelf, dat als de relatie goed zit en het komt ter spraken dat wil ik er wel over nadenken..Nou, dat lijkt me duidelijk. Je hebt geen relatie met je ex, en je nieuwe vriend ken je nog maar 6 weken.
Zelf heb ik noot specifiek een kinderwens gehad maar heb altijd tegen me zelf, dat als de relatie goed zit en het komt ter spraken dat wil ik er wel over nadenken..Nou, dat lijkt me duidelijk. Je hebt geen relatie met je ex, en je nieuwe vriend ken je nog maar 6 weken.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 22 oktober 2014 om 13:42
Ik zou het sowieso vertellen aan je nieuwe partner. Wie weet reageert hij best positief (ik verwacht nl. dat jouw huidige partner 30+ is en dus vast een keer over kinderen krijgen heeft nagedacht?).
Naar aanleiding van zijn reactie zou ik jouw beslissing afwachten. Het is een lastige beslissing. Kind krijgen heeft heel veel consequenties, maar kind laten aborteren op je 33e jaar lijkt mij ook heel naar. Dit is een gebeurtenis wat je leven bij zal blijven. Want zal je dan ooit wel kinderen mogen krijgen in de ideale situatie?
Wat ik zelf zou doen op mijn 33e? Kind geboren laten worden. Maar moet ik wel zeggen dat ik in een sociaal warm bad zit.
Naar aanleiding van zijn reactie zou ik jouw beslissing afwachten. Het is een lastige beslissing. Kind krijgen heeft heel veel consequenties, maar kind laten aborteren op je 33e jaar lijkt mij ook heel naar. Dit is een gebeurtenis wat je leven bij zal blijven. Want zal je dan ooit wel kinderen mogen krijgen in de ideale situatie?
Wat ik zelf zou doen op mijn 33e? Kind geboren laten worden. Maar moet ik wel zeggen dat ik in een sociaal warm bad zit.
woensdag 22 oktober 2014 om 13:46
quote:asrem schreef op 22 oktober 2014 @ 13:42:
Ik zou het sowieso vertellen aan je nieuwe partner. Wie weet reageert hij best positief (ik verwacht nl. dat jouw huidige partner 30+ is en dus vast een keer over kinderen krijgen heeft nagedacht?).
Naar aanleiding van zijn reactie zou ik jouw beslissing afwachten. Het is een lastige beslissing. Kind krijgen heeft heel veel consequenties, maar kind laten aborteren op je 33e jaar lijkt mij ook heel naar. Dit is een gebeurtenis wat je leven bij zal blijven. Want zal je dan ooit wel kinderen mogen krijgen in de ideale situatie?
Wat ik zelf zou doen op mijn 33e? Kind geboren laten worden. Maar moet ik wel zeggen dat ik in een sociaal warm bad zit.
bedankt voor de reactie en dat je begrijpt dat mijn 33 jarige leeftijd ook wel een beetje mee speelt onbewust.
Ik weet natuurlijk niet waar je direct op doelt met een warm bad maar bij mij is dat minder heb verschillende scheidingen om mijn heen gezien en heb me altijd voor genomen om pas zelf kinderen te nemen als de basis enigszins goed is uit ervaring weet ik dat in 2 huizen leven en twee verschillende opvoedingen zwaar kan zijn.
ik hoop inderdaad vanavond een goed gesprek te hebben en dat hij mij mogelijk ook nog wat kan mee geven waar ik wat aan heb hij is inderdaad 30 + dus voor hem zelf het ook wel dichtbij komen.
Ik zou het sowieso vertellen aan je nieuwe partner. Wie weet reageert hij best positief (ik verwacht nl. dat jouw huidige partner 30+ is en dus vast een keer over kinderen krijgen heeft nagedacht?).
Naar aanleiding van zijn reactie zou ik jouw beslissing afwachten. Het is een lastige beslissing. Kind krijgen heeft heel veel consequenties, maar kind laten aborteren op je 33e jaar lijkt mij ook heel naar. Dit is een gebeurtenis wat je leven bij zal blijven. Want zal je dan ooit wel kinderen mogen krijgen in de ideale situatie?
Wat ik zelf zou doen op mijn 33e? Kind geboren laten worden. Maar moet ik wel zeggen dat ik in een sociaal warm bad zit.
bedankt voor de reactie en dat je begrijpt dat mijn 33 jarige leeftijd ook wel een beetje mee speelt onbewust.
Ik weet natuurlijk niet waar je direct op doelt met een warm bad maar bij mij is dat minder heb verschillende scheidingen om mijn heen gezien en heb me altijd voor genomen om pas zelf kinderen te nemen als de basis enigszins goed is uit ervaring weet ik dat in 2 huizen leven en twee verschillende opvoedingen zwaar kan zijn.
ik hoop inderdaad vanavond een goed gesprek te hebben en dat hij mij mogelijk ook nog wat kan mee geven waar ik wat aan heb hij is inderdaad 30 + dus voor hem zelf het ook wel dichtbij komen.
woensdag 22 oktober 2014 om 13:50
quote:asrem schreef op 22 oktober 2014 @ 13:42:
Ik zou het sowieso vertellen aan je nieuwe partner. Wie weet reageert hij best positief (ik verwacht nl. dat jouw huidige partner 30+ is en dus vast een keer over kinderen krijgen heeft nagedacht?).
Nadenken over kinderen is toch heel andere koek dan dat je vriendin-sinds-6-weken onverwachts (*kuch*) seks heeft gehad met haar ex met wie het al een jaar uit was, en waar ze nu zwanger van is.
quote:maar kind laten aborteren op je 33e jaar lijkt mij ook heel naar. Dit is een gebeurtenis wat je leven bij zal blijven. Want zal je dan ooit wel kinderen mogen krijgen in de ideale situatie?TO weet nog niet eens of ze wel kinderen wil. En ook al zegt huidige vriend nu 'jaaa, laat dat kind van je ex maar komen', dan wil dat niet zeggen dat hij daar over een paar weken/maanden nog zo over denkt. En dan is het voor abortus te laat.
Ik zou het sowieso vertellen aan je nieuwe partner. Wie weet reageert hij best positief (ik verwacht nl. dat jouw huidige partner 30+ is en dus vast een keer over kinderen krijgen heeft nagedacht?).
Nadenken over kinderen is toch heel andere koek dan dat je vriendin-sinds-6-weken onverwachts (*kuch*) seks heeft gehad met haar ex met wie het al een jaar uit was, en waar ze nu zwanger van is.
quote:maar kind laten aborteren op je 33e jaar lijkt mij ook heel naar. Dit is een gebeurtenis wat je leven bij zal blijven. Want zal je dan ooit wel kinderen mogen krijgen in de ideale situatie?TO weet nog niet eens of ze wel kinderen wil. En ook al zegt huidige vriend nu 'jaaa, laat dat kind van je ex maar komen', dan wil dat niet zeggen dat hij daar over een paar weken/maanden nog zo over denkt. En dan is het voor abortus te laat.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 22 oktober 2014 om 13:52
Jeetje,
Veel reacties, sommige forummers leven meer met je mee dan anderen. De beslissing om voor een abortus te kiezen kan voor de een een zware zijn maar ik denk dat jij er al redelijk uit bent voor jezelf. Over de ingreep kan ik je niets vertellen, ik heb er geen ervaring mee. Ik wil je wel sterkte wensen met deze keuze en met de ingreep volgende week. Ik zou dit wel met mijn huidige vriend delen maar dit is een persoonlijke keuze. Het lijkt mij voor hem nogal moeilijk wanneer jij dit ooit een keer ter sprake zult brengen en hij dus niets afwist van iets wat afspeelde tijdens jullie relatie.
Dikke knuffel het is voor geen enkele vrouw makkelijk om voor deze keuze te moeten staan.
Veel reacties, sommige forummers leven meer met je mee dan anderen. De beslissing om voor een abortus te kiezen kan voor de een een zware zijn maar ik denk dat jij er al redelijk uit bent voor jezelf. Over de ingreep kan ik je niets vertellen, ik heb er geen ervaring mee. Ik wil je wel sterkte wensen met deze keuze en met de ingreep volgende week. Ik zou dit wel met mijn huidige vriend delen maar dit is een persoonlijke keuze. Het lijkt mij voor hem nogal moeilijk wanneer jij dit ooit een keer ter sprake zult brengen en hij dus niets afwist van iets wat afspeelde tijdens jullie relatie.
Dikke knuffel het is voor geen enkele vrouw makkelijk om voor deze keuze te moeten staan.
Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan
woensdag 22 oktober 2014 om 13:54
quote:anoniemex schreef op 22 oktober 2014 @ 13:52:
Nogmaals, denk aan je kindje. Mannen kunnen altijd weg gaan, zelfs een 20 jarig huwelijk is daar geen garantie op. Het gaat niet om hun, wat hun Willem ect. Het gaat om je kindje, en daarna om jou.
Dat is een mening, geen feit.
Anderen vinden juist dat het eerst om de vrouw gaat en dan om het vruchtje.
Nogmaals, denk aan je kindje. Mannen kunnen altijd weg gaan, zelfs een 20 jarig huwelijk is daar geen garantie op. Het gaat niet om hun, wat hun Willem ect. Het gaat om je kindje, en daarna om jou.
Dat is een mening, geen feit.
Anderen vinden juist dat het eerst om de vrouw gaat en dan om het vruchtje.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
woensdag 22 oktober 2014 om 13:54
Het is een heel persoonlijk besluit. Laat de mannen in je leven erbuiten en ga uit van het scenario dat je, als je het kindje houdt, het alleen zult opvoeden, met je ex als al dan niet aanwezige vader.
Ik zou het pas met je nieuwe vlam bespreken als je je besluit genomen hebt. Je ex zou ik alleen inlichten als je besluit het te houden.
Ik zou het pas met je nieuwe vlam bespreken als je je besluit genomen hebt. Je ex zou ik alleen inlichten als je besluit het te houden.
Ga in therapie!
woensdag 22 oktober 2014 om 13:55
quote:anoniemex schreef op 22 oktober 2014 @ 13:52:
Nogmaals, denk aan je kindje. Mannen kunnen altijd weg gaan, zelfs een 20 jarig huwelijk is daar geen garantie op. Het gaat niet om hun, wat hun Willem ect. Het gaat om je kindje, en daarna om jou.Nee, het gaat om TO. Er is geen kind, slechts een vruchtje dat het potentieel heeft om iets te worden. Hier heeft zij dus echt helemaal niets aan he. Ga gewoon lekker naar een pro-life forum en val mensen niet lastig die er anders over denken dan jij.
Nogmaals, denk aan je kindje. Mannen kunnen altijd weg gaan, zelfs een 20 jarig huwelijk is daar geen garantie op. Het gaat niet om hun, wat hun Willem ect. Het gaat om je kindje, en daarna om jou.Nee, het gaat om TO. Er is geen kind, slechts een vruchtje dat het potentieel heeft om iets te worden. Hier heeft zij dus echt helemaal niets aan he. Ga gewoon lekker naar een pro-life forum en val mensen niet lastig die er anders over denken dan jij.
Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan
woensdag 22 oktober 2014 om 13:59
Wat een moeilijke situatie TO, als je het mij vraagt zijn er vier dingen duidelijk tot nu toe: je ex hoeft dit niet te weten, je relatie met hem is voorbij en als ik het goed begrijp komt dat ook niet meer goed, dus dan doe je hem alleen maar pijn. Je nieuwe lover kan je het beter wel vertellen, wat je al zegt, dat wordt lastig verborgen houden en bovendien weet je dan meteen hoe hij in dat soort dingen staat (kan belangrijk zijn op jouw leeftijd)
Ik ben niet direct een voorstander van abortus, maar ik krijg sterk de indruk dat dat voor jou in deze situatie wel het beste is, het enige argument dat je geeft om het niet te doen is je leeftijd. Dat zou vor mij niet voldoende grond zijn.
Als laatste, als je het nu al moeilijk vind om de beslissing te maken, ga dan alsjeblieft niet eerst een echo maken. Of zie jij jezelf daarna alsnog de abortus doorzetten? Als je inderdaad een stuk verder bent dan die 7 weken, dan ben ik bang dat je dat niet meer kan nadat je het kindje hebt gezien.
Hoe dan ook, veel sterkte en wijsheid gewenst.
Ik ben niet direct een voorstander van abortus, maar ik krijg sterk de indruk dat dat voor jou in deze situatie wel het beste is, het enige argument dat je geeft om het niet te doen is je leeftijd. Dat zou vor mij niet voldoende grond zijn.
Als laatste, als je het nu al moeilijk vind om de beslissing te maken, ga dan alsjeblieft niet eerst een echo maken. Of zie jij jezelf daarna alsnog de abortus doorzetten? Als je inderdaad een stuk verder bent dan die 7 weken, dan ben ik bang dat je dat niet meer kan nadat je het kindje hebt gezien.
Hoe dan ook, veel sterkte en wijsheid gewenst.
woensdag 22 oktober 2014 om 14:03
quote:dubiootje schreef op 22 oktober 2014 @ 13:54:
Het is een heel persoonlijk besluit. Laat de mannen in je leven erbuiten en ga uit van het scenario dat je, als je het kindje houdt, het alleen zult opvoeden, met je ex als al dan niet aanwezige vader.
Ik zou het pas met je nieuwe vlam bespreken als je je besluit genomen hebt. Je ex zou ik alleen inlichten als je besluit het te houden.als ik hem zou houden zou automatische de vader(mijn ex)in beeld komen want om dat nou ook geheim te houden wordt wel heel lastig, er zou dan een regeling getroffen moeten worden. De rest van de tijd ben ik dan alleen, financieel zou ik het redden,huisvesteging ook maar niet mijn werk.
Het is een heel persoonlijk besluit. Laat de mannen in je leven erbuiten en ga uit van het scenario dat je, als je het kindje houdt, het alleen zult opvoeden, met je ex als al dan niet aanwezige vader.
Ik zou het pas met je nieuwe vlam bespreken als je je besluit genomen hebt. Je ex zou ik alleen inlichten als je besluit het te houden.als ik hem zou houden zou automatische de vader(mijn ex)in beeld komen want om dat nou ook geheim te houden wordt wel heel lastig, er zou dan een regeling getroffen moeten worden. De rest van de tijd ben ik dan alleen, financieel zou ik het redden,huisvesteging ook maar niet mijn werk.
