Psyche
alle pijlers
Behandeling bij GGZ stoppen
vrijdag 18 oktober 2013 om 20:29
Naar mijn idee is het juist het allerbelangrijkste voor het slagen van therapie dat je vertrouwen in je behandelaar hebt!! En een klik is dan niet in de zin van "met elkaar eens zijn", maar wel vertrouwensband, het idee dat je je veilig genoeg voelt dat alles kan vertellen, diegene je begrijpt en serieus neemt.
Daarmee is niet gezegd dat er qua therapie geen vervelende momenten, opdrachten of onderwerpen bij zitten waar je niet heen wil, weerstand bij voelt, zelf niet vindt dat het ertoe doet of iets kan toevoegen.. en blijft toch dat het geen exacte wetenschap is dat iedereen met probleem A bij methode A op dezelfde manier reageert, ongeacht wie de behandelaar is.. Mensen zijn buitengewoon complex, geen 2 zijn hetzelfde, en geloven in/ vertrouwen op de therapie(vorm) maakt denk ik ook verschil.
Dan nog valt en staat het juist met de therapeut die je treft en de interactie met die persoon. Er wordt niet een standaardverhaaltje afgedraaid: eea is ook weer afhankelijk van hoe open je zelf bent en wat je antwoordt, want als het goed is speelt een psych daar weer op in, enz.
Het is een heel persoonlijk iets, dus ook algemene protocollen en bewezen methodes worden toch "maatwerk" door die interactie, lijkt mij.. Er zullen bij GGZ (voor precies jou) fijne en minder fijne psychologen zijn en idem bij vrijgevestigde, terwijl een ander "wergloopt" met iemand die jij helemaal niet prettig zou vinden. Daarom vind ik het wel een raar verhaal dat jij (TO) vertelt dat ze dat niet van belang lijken te vinden, dat jij aangeeft dat je dat vertrouwen niet (meer) hebt in je behandelaar, dat dat er niet toe doet. Het is algemeen aangenomen namelijk wel belangrijk (tenzij je van de ene naar de andere hopt, omdat er geeneen "goed genoeg" is oid)..
Net zoals je in je huisarts geen vertrouwen meer hebt, je kan overstappen. Want behandelingen slaan altijd meer aan als er vertrouwen is in de arts + in de voorgestelde diagnose en behandeling..
Nu heb ik persoonlijk nogal een hekel aan een houding van: "wij weten wat het beste is, mevrouwtje, wij hebben ervoor geleerd tenslotte en u niet" en er een ongelijkwaardig sfeertje door ontstaat (arrogantie, tunnelvisie, whatever) als er twijfel is bij de patient/client. En juist als je mentaal of lichamelijk verzwakt bent, is het al veel lastiger om voor jezelf op te komen. Daarom zijn die protocollen er juist, zodat je niet totaal overgeleverd bent aan artsen of psychologen, en wordt bijv een 2e opinie zoeken (bij andere arts) tegenwoordig vergoed door verzekeraars.
Artsen en psychologen zijn ongetwijfeld allemaal heel kundig in hun vak, maar het blijft een "inspanningsverbintenis" die je aangaat: ze doen hun best, er zijn geen garanties en de beste behandelaars kunnen ook een steek laten vallen, verkeerde diagnoses of prognoses of behandelingen geven. Met alle kennis die ze ook mogen hebben, zijn ze nog niet onfeilbaar.
En juist daar zijn die vertrouwenspersonen voor, lijkt me. Het zou fijn zijn als dit opgelost wordt voor je, TO, en dat je daar geen schuldgevoelens of twijfels meer bij hoeft te voelen. Meer dan zijn best kan die behandelaar niet doen en dat geldt ook voor jou. Soms komt je niet (meer) verder en lijkt me goed dat je je eigen gevoel/verstand/intuitie ook serieus neemt, zonder dat de behandelaar zich beledigd voelt oid. (afgezien dan natuurlijk van ernstige aandoeningen en bijv midden in een psychose en dergelijke)..
Je mag zelf best nog een beetje waken over je eigen voortgang en hoe jij je ergens bij voelt. Dan gaat het niet over wie gelijk heeft, maar of je nog vertrouwen hebt in de behandeling/ behandelaar..
Succes komende week. Bedenk dat je echt niet afhankelijk bent van die ene behandelaar, misschien is het weleens goed als iemand anders er met frisse blik (en frisse aanpak) tegenaan kijkt..
Daarmee is niet gezegd dat er qua therapie geen vervelende momenten, opdrachten of onderwerpen bij zitten waar je niet heen wil, weerstand bij voelt, zelf niet vindt dat het ertoe doet of iets kan toevoegen.. en blijft toch dat het geen exacte wetenschap is dat iedereen met probleem A bij methode A op dezelfde manier reageert, ongeacht wie de behandelaar is.. Mensen zijn buitengewoon complex, geen 2 zijn hetzelfde, en geloven in/ vertrouwen op de therapie(vorm) maakt denk ik ook verschil.
Dan nog valt en staat het juist met de therapeut die je treft en de interactie met die persoon. Er wordt niet een standaardverhaaltje afgedraaid: eea is ook weer afhankelijk van hoe open je zelf bent en wat je antwoordt, want als het goed is speelt een psych daar weer op in, enz.
Het is een heel persoonlijk iets, dus ook algemene protocollen en bewezen methodes worden toch "maatwerk" door die interactie, lijkt mij.. Er zullen bij GGZ (voor precies jou) fijne en minder fijne psychologen zijn en idem bij vrijgevestigde, terwijl een ander "wergloopt" met iemand die jij helemaal niet prettig zou vinden. Daarom vind ik het wel een raar verhaal dat jij (TO) vertelt dat ze dat niet van belang lijken te vinden, dat jij aangeeft dat je dat vertrouwen niet (meer) hebt in je behandelaar, dat dat er niet toe doet. Het is algemeen aangenomen namelijk wel belangrijk (tenzij je van de ene naar de andere hopt, omdat er geeneen "goed genoeg" is oid)..
Net zoals je in je huisarts geen vertrouwen meer hebt, je kan overstappen. Want behandelingen slaan altijd meer aan als er vertrouwen is in de arts + in de voorgestelde diagnose en behandeling..
Nu heb ik persoonlijk nogal een hekel aan een houding van: "wij weten wat het beste is, mevrouwtje, wij hebben ervoor geleerd tenslotte en u niet" en er een ongelijkwaardig sfeertje door ontstaat (arrogantie, tunnelvisie, whatever) als er twijfel is bij de patient/client. En juist als je mentaal of lichamelijk verzwakt bent, is het al veel lastiger om voor jezelf op te komen. Daarom zijn die protocollen er juist, zodat je niet totaal overgeleverd bent aan artsen of psychologen, en wordt bijv een 2e opinie zoeken (bij andere arts) tegenwoordig vergoed door verzekeraars.
Artsen en psychologen zijn ongetwijfeld allemaal heel kundig in hun vak, maar het blijft een "inspanningsverbintenis" die je aangaat: ze doen hun best, er zijn geen garanties en de beste behandelaars kunnen ook een steek laten vallen, verkeerde diagnoses of prognoses of behandelingen geven. Met alle kennis die ze ook mogen hebben, zijn ze nog niet onfeilbaar.
En juist daar zijn die vertrouwenspersonen voor, lijkt me. Het zou fijn zijn als dit opgelost wordt voor je, TO, en dat je daar geen schuldgevoelens of twijfels meer bij hoeft te voelen. Meer dan zijn best kan die behandelaar niet doen en dat geldt ook voor jou. Soms komt je niet (meer) verder en lijkt me goed dat je je eigen gevoel/verstand/intuitie ook serieus neemt, zonder dat de behandelaar zich beledigd voelt oid. (afgezien dan natuurlijk van ernstige aandoeningen en bijv midden in een psychose en dergelijke)..
Je mag zelf best nog een beetje waken over je eigen voortgang en hoe jij je ergens bij voelt. Dan gaat het niet over wie gelijk heeft, maar of je nog vertrouwen hebt in de behandeling/ behandelaar..
Succes komende week. Bedenk dat je echt niet afhankelijk bent van die ene behandelaar, misschien is het weleens goed als iemand anders er met frisse blik (en frisse aanpak) tegenaan kijkt..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 19 oktober 2013 om 14:43
Bedankt voor je uitgebreide reactie Suzy. Ik ben het volledig met je eens.
Het is zeker een raar verhaal en daarom ook zo frustrerend.
Ik realiseer me steeds beter dat het niet betekent dat er geen weg meer terug is als ik nu stop. Er zijn inderdaad genoeg andere psychologen. Ik stop voor nu met therapie en kijk even het gaat zonder. Ook wel eens goed om te doen na die lange tijd therapie.
Het is zeker een raar verhaal en daarom ook zo frustrerend.
Ik realiseer me steeds beter dat het niet betekent dat er geen weg meer terug is als ik nu stop. Er zijn inderdaad genoeg andere psychologen. Ik stop voor nu met therapie en kijk even het gaat zonder. Ook wel eens goed om te doen na die lange tijd therapie.
zaterdag 19 oktober 2013 om 17:32
De kogel is door de kerk! Goed hoor, dat je de knoop hebtdoor gehakt voor jezelf. Soms moet je gewoon een keus maken en ervaren wat de gevolgen zijn, ipv eindeloos blijven afwegen en op die manier nooit tot die ervaring komen.
En nog één tip (kan het niet laten, sorry, psychologen blijven altijd wel verbeterpunten zien ): steek niet zo veel energie in boos zijn/je onrechtvaardig behandeld voelen. Ik merk hier op dit topic dat je telkens terugkeert naar de gedachte 'ze stellen zich arrogant op, ze luisteren niet naar mij'. Wellicht klopt die gedachte, maar het is de vraag of je je er beter door voelt. Misschien kun je hem ombuigen naar 'we zijn het niet eens, maar ik ben tegenwoordig sterk genoeg om een verschil van mening aan te kaarten en te accepteren'.
Verder succes de komende tijd!
En nog één tip (kan het niet laten, sorry, psychologen blijven altijd wel verbeterpunten zien ): steek niet zo veel energie in boos zijn/je onrechtvaardig behandeld voelen. Ik merk hier op dit topic dat je telkens terugkeert naar de gedachte 'ze stellen zich arrogant op, ze luisteren niet naar mij'. Wellicht klopt die gedachte, maar het is de vraag of je je er beter door voelt. Misschien kun je hem ombuigen naar 'we zijn het niet eens, maar ik ben tegenwoordig sterk genoeg om een verschil van mening aan te kaarten en te accepteren'.
Verder succes de komende tijd!
Ik spreek toch geen Chinees?!
zaterdag 19 oktober 2013 om 17:55
Dankje Tinkerbell!
Haha, je hebt inderdaad weinig aan boosheid maar ik vind dat het er voorlopig nog even mag zijn . Die positieve gedachte zoals jij 'm formuleert heb ik met regelmaat gehad tijdens de therapieperiode, nu lukt me dat even niet meer. Dus ik blijf nog lekker even een beetje boos
. Zolang ik er maar niet in blijf hangen en dat zal ook niet gebeuren.
Haha, je hebt inderdaad weinig aan boosheid maar ik vind dat het er voorlopig nog even mag zijn . Die positieve gedachte zoals jij 'm formuleert heb ik met regelmaat gehad tijdens de therapieperiode, nu lukt me dat even niet meer. Dus ik blijf nog lekker even een beetje boos
. Zolang ik er maar niet in blijf hangen en dat zal ook niet gebeuren.
woensdag 23 oktober 2013 om 16:43
quote:bloemetje77 schreef op 17 oktober 2013 @ 21:24:
[...]
Ik heb het over 2e lijns. 1e lijns heb ik nooit gehad. Een vrijgevestigd psycholoog kan zware depressies en angststoornissen over het algemeen prima behandelen. Als er opname nodig blijkt komt iemand dan alsnog in de GGZ, dat kan ja. Ook vanuit vrijgevestigd psychologen kan je medicatie en opnames regelen (vaak samenwerkingsverbanden met psychiaters).
Ook (zware) depressie is naar mijn mening dus prima (en ik denk beter!) te behandelen door een onafhankelijke psych dan door de bureaucratische molen van de ggz.Maar meestal wel in combinatie met een psychiater en eventueel medicatie(wat het dan weer een kleine GGZ maakt;-) en meestal niet in het aantal sessies dat officieel vergoed wordt (in de eerste lijn (5?).
[...]
Ik heb het over 2e lijns. 1e lijns heb ik nooit gehad. Een vrijgevestigd psycholoog kan zware depressies en angststoornissen over het algemeen prima behandelen. Als er opname nodig blijkt komt iemand dan alsnog in de GGZ, dat kan ja. Ook vanuit vrijgevestigd psychologen kan je medicatie en opnames regelen (vaak samenwerkingsverbanden met psychiaters).
Ook (zware) depressie is naar mijn mening dus prima (en ik denk beter!) te behandelen door een onafhankelijke psych dan door de bureaucratische molen van de ggz.Maar meestal wel in combinatie met een psychiater en eventueel medicatie(wat het dan weer een kleine GGZ maakt;-) en meestal niet in het aantal sessies dat officieel vergoed wordt (in de eerste lijn (5?).
Ik voel me zo moedellooos
dinsdag 18 november 2014 om 12:51
helaas ben ik gestopt bij het ggz psychotrauma het was echt onhandelbaar.
ben eerst naar de huisarts geweest en heb hem enkele mailtjes laten lezen die ik kreeg van de psychiater en mijn behandelaar.
ze hebben vorig jaar groepen opgesteld en dat is belangrijker als je persoonlijke dingen waar je mee loopt ik moest die maar parkeren werd er gezegd.(gemaild).
ik voel me verraden, bedonderd en weer terug bij af weet alleen niet hoe ik dit ondertussen kan oplossen.
wel weet ik dat er meer cliënten hierdoor zijn weggegaan en weet je dat is zo verschrikkelijk voor hun en ik kan het weten.
ik ben nog niet klaar met mijn behandeling en ze laten je gewoon bungelen.
moet nu een paar weken wachten totdat mijn huisarts alles heeft en daarna nog wachten totdat we iets hebben gevonden voor mij dan de intake natuurlijk dan op de wachtlijst.
heeft iemand advies wat kunnen we hieraan doen dit moet niet kunnen in mijn ogen.
ben eerst naar de huisarts geweest en heb hem enkele mailtjes laten lezen die ik kreeg van de psychiater en mijn behandelaar.
ze hebben vorig jaar groepen opgesteld en dat is belangrijker als je persoonlijke dingen waar je mee loopt ik moest die maar parkeren werd er gezegd.(gemaild).
ik voel me verraden, bedonderd en weer terug bij af weet alleen niet hoe ik dit ondertussen kan oplossen.
wel weet ik dat er meer cliënten hierdoor zijn weggegaan en weet je dat is zo verschrikkelijk voor hun en ik kan het weten.
ik ben nog niet klaar met mijn behandeling en ze laten je gewoon bungelen.
moet nu een paar weken wachten totdat mijn huisarts alles heeft en daarna nog wachten totdat we iets hebben gevonden voor mij dan de intake natuurlijk dan op de wachtlijst.
heeft iemand advies wat kunnen we hieraan doen dit moet niet kunnen in mijn ogen.
dinsdag 18 november 2014 om 13:21
Pff wat een zootje hebben ze er van gemaakt. Goede at je bent gestopt! Kun je in de tussentijd overbruggen bij de poh of een vrijgevestigde therapeut totdat de ha een geschikte plek heeft gevonden en je de wachttijd hebt overbrugd? Een andere optie zou zijn om sowieso naar een vrijgevestigde therapeut te gaan die gespecialiseerd is in psychotrauma en vanuit de tweede lijn behandeld zodat je alles vergoed krijgt. De wachtlijsten zijn daar vaak ook veel korter. Succes!
water en zand
donderdag 20 november 2014 om 19:55
quote:gemi schreef op 18 november 2014 @ 12:51:
helaas ben ik gestopt bij het ggz psychotrauma het was echt onhandelbaar.
ben eerst naar de huisarts geweest en heb hem enkele mailtjes laten lezen die ik kreeg van de psychiater en mijn behandelaar.
ze hebben vorig jaar groepen opgesteld en dat is belangrijker als je persoonlijke dingen waar je mee loopt ik moest die maar parkeren werd er gezegd.(gemaild). dit snap ik niet, wat bedoel je hier mee?
ik voel me verraden, bedonderd en weer terug bij af weet alleen niet hoe ik dit ondertussen kan oplossen.
wel weet ik dat er meer cliënten hierdoor zijn weggegaan en weet je dat is zo verschrikkelijk voor hun en ik kan het weten.
ik ben nog niet klaar met mijn behandeling en ze laten je gewoon bungelen.
moet nu een paar weken wachten totdat mijn huisarts alles heeft en daarna nog wachten totdat we iets hebben gevonden voor mij dan de intake natuurlijk dan op de wachtlijst.
heeft iemand advies wat kunnen we hieraan doen dit moet niet kunnen in mijn ogen.
helaas ben ik gestopt bij het ggz psychotrauma het was echt onhandelbaar.
ben eerst naar de huisarts geweest en heb hem enkele mailtjes laten lezen die ik kreeg van de psychiater en mijn behandelaar.
ze hebben vorig jaar groepen opgesteld en dat is belangrijker als je persoonlijke dingen waar je mee loopt ik moest die maar parkeren werd er gezegd.(gemaild). dit snap ik niet, wat bedoel je hier mee?
ik voel me verraden, bedonderd en weer terug bij af weet alleen niet hoe ik dit ondertussen kan oplossen.
wel weet ik dat er meer cliënten hierdoor zijn weggegaan en weet je dat is zo verschrikkelijk voor hun en ik kan het weten.
ik ben nog niet klaar met mijn behandeling en ze laten je gewoon bungelen.
moet nu een paar weken wachten totdat mijn huisarts alles heeft en daarna nog wachten totdat we iets hebben gevonden voor mij dan de intake natuurlijk dan op de wachtlijst.
heeft iemand advies wat kunnen we hieraan doen dit moet niet kunnen in mijn ogen.
Ik voel me zo moedellooos