Gezondheid
alle pijlers
Siep haar dingetje
vrijdag 5 december 2014 om 21:54
Aller eerst ben ik me er heel erg van bewust dat ik nu herkenbaar ben, maar dat is niet erg. Wel de vraag aan de mensen die mij herkennen om dat stil te houden.
Al een tijdje heb ik meerdere problemen met mijn gezondheid, irritant maar handelbaar.
Nu sinds en half jaar door mijn benen,armen,handen en voeten pijn.
Mijn spieren krampen samen en laten niet meer los, spieren zijn kei hard en heb er veel pijn van.
Meerdere onderzoeken gehad: EMG, EP, Bloedonderzoeken, lichamelijke onderzoeken en veel gesprekken.
Nog steeds weet ik niks, pijn houd aan en voel me over het algemeen best oke en de pijnen beginnen te wennen.
Alleen ben ik moe, zo verschrikkelijk moe s'avonds na 6 uur ben ik op, lichamelijk maar ook geestelijk.
Gisteren na weer een onderzoek werd ik gewogen en ben meerdere kilo's afgevallen, op zich geen drama maar niet op de juiste plekken mijn armen worden dun en ook mijn kuiten worden smaller en de spieren beginnen door mijn kuiten te schemeren.
Ik voel me zo raar, vreemd en op.
Alleen heb ik het gevoel dat ik door moet gaan, niet stil kan staan bij mijn ziek zijn.
Mensen om mij heen zeggen vaak, je bent jong. Het word vast wel beter, het valt vast wel mee.
Dat voelt heel erg dubbel, ik wil dat ook graag geloven maar ik voel me niet dat het mee valt.
Wat wil ik met dit topic? Dat weet ik niet precies. Wil het even kwijt en misschien tips hoe hier mee om te gaan.
Al een tijdje heb ik meerdere problemen met mijn gezondheid, irritant maar handelbaar.
Nu sinds en half jaar door mijn benen,armen,handen en voeten pijn.
Mijn spieren krampen samen en laten niet meer los, spieren zijn kei hard en heb er veel pijn van.
Meerdere onderzoeken gehad: EMG, EP, Bloedonderzoeken, lichamelijke onderzoeken en veel gesprekken.
Nog steeds weet ik niks, pijn houd aan en voel me over het algemeen best oke en de pijnen beginnen te wennen.
Alleen ben ik moe, zo verschrikkelijk moe s'avonds na 6 uur ben ik op, lichamelijk maar ook geestelijk.
Gisteren na weer een onderzoek werd ik gewogen en ben meerdere kilo's afgevallen, op zich geen drama maar niet op de juiste plekken mijn armen worden dun en ook mijn kuiten worden smaller en de spieren beginnen door mijn kuiten te schemeren.
Ik voel me zo raar, vreemd en op.
Alleen heb ik het gevoel dat ik door moet gaan, niet stil kan staan bij mijn ziek zijn.
Mensen om mij heen zeggen vaak, je bent jong. Het word vast wel beter, het valt vast wel mee.
Dat voelt heel erg dubbel, ik wil dat ook graag geloven maar ik voel me niet dat het mee valt.
Wat wil ik met dit topic? Dat weet ik niet precies. Wil het even kwijt en misschien tips hoe hier mee om te gaan.
Er wordt hier meer gezogen dan in de gemiddelde pornofilm.
zondag 7 december 2014 om 18:10
zondag 7 december 2014 om 18:18
quote:miszlady schreef op 07 december 2014 @ 18:04:
[...]
Siepeltje, ik hoop dat je dit nog leest.
Vrolijk is maar hoe je het interpreteert he, als je een persoon bent met hoge eisen aan haarzelf, dan kan het zijn dat dat je ook eisen hebt aan hoe "slecht"je je moet voelen wil je het labelen als somber. Bijvoorbeeld:" ik kan nog elke dag opstaan, dus dan ben ik niet somber. Ik heb gelachen om een grapje, dus dan ben ik vrolijk."
Zelf check ik elke dag of ik nog oke ben met mijzelf, dit is zo belangrijk voor mij. Ik kom regelmatig in gedachtencirkels terecht, waarbij ik dan denk dat ik me nog goed voel. Regelmatig ben ik dan al over mijn grenzen heengegaan. Ik leer steeds meer om mijn lichaam te voelen, waar mijn ademhaling zit ( hoog of laag) wat voor mij een goede graadmeter is. Ook krijg ik bij dingen die niet goed zijn voor mij, een bepaald gevoel in mn maag, wat voor mij ook een teken aan de wand is. Voorgaande jaren heb ik afstand gedaan van het voelen van mijn lichaam, omdat ik het idee had dat ik constant door moest gaan. Het voelen van mijn lichaam was hier een belemmering in; totdat mijn lichaam het welletjes vond en een aantal signalen af heeft gegeven die ik niet kon missen. En eerlijk, wat ben ik mijn lichaam hier dankbaar voor, voor het laten zien van de dingen die ik blijkbaar niet wilde zien. Neem jezelf serieus, wat er uiteindelijk ook uitkomt.
Natuurlijk lees ik nog mee, wat je zegt komt me heel bekend voor, je bent zo'n vrolijke meid! Op het werk thuis eigenlijk laat ik weinig merken als ik bang ben of niet goed zit eigenlijk pas als ik echt in tranen zit en het echt echt niet goed gaat.
Dankjewel
[...]
Siepeltje, ik hoop dat je dit nog leest.
Vrolijk is maar hoe je het interpreteert he, als je een persoon bent met hoge eisen aan haarzelf, dan kan het zijn dat dat je ook eisen hebt aan hoe "slecht"je je moet voelen wil je het labelen als somber. Bijvoorbeeld:" ik kan nog elke dag opstaan, dus dan ben ik niet somber. Ik heb gelachen om een grapje, dus dan ben ik vrolijk."
Zelf check ik elke dag of ik nog oke ben met mijzelf, dit is zo belangrijk voor mij. Ik kom regelmatig in gedachtencirkels terecht, waarbij ik dan denk dat ik me nog goed voel. Regelmatig ben ik dan al over mijn grenzen heengegaan. Ik leer steeds meer om mijn lichaam te voelen, waar mijn ademhaling zit ( hoog of laag) wat voor mij een goede graadmeter is. Ook krijg ik bij dingen die niet goed zijn voor mij, een bepaald gevoel in mn maag, wat voor mij ook een teken aan de wand is. Voorgaande jaren heb ik afstand gedaan van het voelen van mijn lichaam, omdat ik het idee had dat ik constant door moest gaan. Het voelen van mijn lichaam was hier een belemmering in; totdat mijn lichaam het welletjes vond en een aantal signalen af heeft gegeven die ik niet kon missen. En eerlijk, wat ben ik mijn lichaam hier dankbaar voor, voor het laten zien van de dingen die ik blijkbaar niet wilde zien. Neem jezelf serieus, wat er uiteindelijk ook uitkomt.
Natuurlijk lees ik nog mee, wat je zegt komt me heel bekend voor, je bent zo'n vrolijke meid! Op het werk thuis eigenlijk laat ik weinig merken als ik bang ben of niet goed zit eigenlijk pas als ik echt in tranen zit en het echt echt niet goed gaat.
Dankjewel
Er wordt hier meer gezogen dan in de gemiddelde pornofilm.
zondag 7 december 2014 om 18:21
quote:rastan schreef op 07 december 2014 @ 18:10:
Rot voor je Siepeltje
Universitair ziekenhuis vind ik persoonlijk ook een goed idee, snap dat je ook bereid bent om het in de "alternatievere" hoek te zoeken - alles als je pijn hebt en ziek bent - maar zou het eerst toch in het reguliere circuit proberen.
Sterkte Dankjewel, zeker blijf ik in het reguliere circuit ik heb veel vertrouwen in mijn artsen en in hun kunnen. Voor de pijn os het echter een anders verhaal de enige mogelijkheid qua medicatie is diaZepam en daar word ik een vaatdoek van. Terwijl ik juist wil werkwn en mijn doelen behouden
Rot voor je Siepeltje
Universitair ziekenhuis vind ik persoonlijk ook een goed idee, snap dat je ook bereid bent om het in de "alternatievere" hoek te zoeken - alles als je pijn hebt en ziek bent - maar zou het eerst toch in het reguliere circuit proberen.
Sterkte Dankjewel, zeker blijf ik in het reguliere circuit ik heb veel vertrouwen in mijn artsen en in hun kunnen. Voor de pijn os het echter een anders verhaal de enige mogelijkheid qua medicatie is diaZepam en daar word ik een vaatdoek van. Terwijl ik juist wil werkwn en mijn doelen behouden
Er wordt hier meer gezogen dan in de gemiddelde pornofilm.
zondag 7 december 2014 om 18:22
quote:streepjessokken schreef op 07 december 2014 @ 14:39:
Ik zie in mijn werk allerlei aandoeningen voorbij komen (maar ik ben géén arts!!! dus wat ik hier roep is als 'leek met wat meer medische kennis dan gemiddeld').
Waar ik aan moet denken is iets dystrofie-achtigs. Is er ook een spierbiopt genomen? Sterkte iig.Wel inderdaad over gelezen ik wacht af waar de neuroloog dinsdag mee komt
Ik zie in mijn werk allerlei aandoeningen voorbij komen (maar ik ben géén arts!!! dus wat ik hier roep is als 'leek met wat meer medische kennis dan gemiddeld').
Waar ik aan moet denken is iets dystrofie-achtigs. Is er ook een spierbiopt genomen? Sterkte iig.Wel inderdaad over gelezen ik wacht af waar de neuroloog dinsdag mee komt
Er wordt hier meer gezogen dan in de gemiddelde pornofilm.
donderdag 26 februari 2015 om 09:33
@mariekepop, ik ben sinds begin januari niet meer in het ziekenhuis geweest.
Diagnose is vaag, sowieso ben ik hypermobiel en zit er slijtage/ruimte tussen mijn gewrichten wat pijn veroorzaakt.
Ik loop nu bij een fisiotherapie en dat helpt bij vlagen.
Diagnose is vaag, sowieso ben ik hypermobiel en zit er slijtage/ruimte tussen mijn gewrichten wat pijn veroorzaakt.
Ik loop nu bij een fisiotherapie en dat helpt bij vlagen.
Er wordt hier meer gezogen dan in de gemiddelde pornofilm.
