Zwanger
alle pijlers
Vraag over echo
donderdag 11 december 2014 om 16:12
Ik heb je vorig post al gelezen waarin al erg duidelijk was dat je niet zwanger bent. Het hebt blijkbaar door kunnen drijven dat iemand een echo heeft gemaakt terwijl het al 100 procent duidelijk was. Door stug door te gaan en jezelf te overtuigen dat je zwanger bent wordt je het niet opeens. accepteer het en ga misschien afvragen wat het achterliggende gevoel is bij het feit dat je dit wel heel erg doordramt.
donderdag 11 december 2014 om 16:27
donderdag 11 december 2014 om 16:31
Ummi, ik weet niet waarom je er zo mee bezig bent, maar ik kan je 1 ding vertellen (hoewel ik dus niet speciaal denk dat dit met jou is gebeurd, maar toch leek het me goed dit te delen): ik ben toen ik 18 jaar was, verkracht. Ik ben zo bang geweest voor zwangerschap dat ik 3 maanden niet ongesteld ben geworden. Negatieve test na test na test, maar ik was dus niet zwanger. Nog jaren (!!!) later heb ik zelfs nog eens gedacht dat ik misschien nog steeds zwanger zou kunnen zijn van mijn verkrachter, wat natuurlijk onmogelijk is. En prompt werd ik weer niet ongesteld. Je lichaam en geest kunnen gekke dingen met je doen... Sterkte: je bent er zoveel mee bezig, je hebt het waarschijnlijk nodig.
donderdag 11 december 2014 om 16:37
quote:lionlily schreef op 11 december 2014 @ 16:31:
Ummi, ik weet niet waarom je er zo mee bezig bent, maar ik kan je 1 ding vertellen (hoewel ik dus niet speciaal denk dat dit met jou is gebeurd, maar toch leek het me goed dit te delen): ik ben toen ik 18 jaar was, verkracht. Ik ben zo bang geweest voor zwangerschap dat ik 3 maanden niet ongesteld ben geworden. Negatieve test na test na test, maar ik was dus niet zwanger. Nog jaren (!!!) later heb ik zelfs nog eens gedacht dat ik misschien nog steeds zwanger zou kunnen zijn van mijn verkrachter, wat natuurlijk onmogelijk is. En prompt werd ik weer niet ongesteld. Je lichaam en geest kunnen gekke dingen met je doen... Sterkte: je bent er zoveel mee bezig, je hebt het waarschijnlijk nodig.
Wat afschuwelijk voor je.
Goed dat je dit deelt. Inderdaad kunnen je lichaam en geest in tijden van stress je behoorlijk voor de gek houden.
Ummi, ik weet niet waarom je er zo mee bezig bent, maar ik kan je 1 ding vertellen (hoewel ik dus niet speciaal denk dat dit met jou is gebeurd, maar toch leek het me goed dit te delen): ik ben toen ik 18 jaar was, verkracht. Ik ben zo bang geweest voor zwangerschap dat ik 3 maanden niet ongesteld ben geworden. Negatieve test na test na test, maar ik was dus niet zwanger. Nog jaren (!!!) later heb ik zelfs nog eens gedacht dat ik misschien nog steeds zwanger zou kunnen zijn van mijn verkrachter, wat natuurlijk onmogelijk is. En prompt werd ik weer niet ongesteld. Je lichaam en geest kunnen gekke dingen met je doen... Sterkte: je bent er zoveel mee bezig, je hebt het waarschijnlijk nodig.
Wat afschuwelijk voor je.
Goed dat je dit deelt. Inderdaad kunnen je lichaam en geest in tijden van stress je behoorlijk voor de gek houden.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
donderdag 11 december 2014 om 16:37
quote:lionlily schreef op 11 december 2014 @ 16:31:
Ummi, ik weet niet waarom je er zo mee bezig bent, maar ik kan je 1 ding vertellen (hoewel ik dus niet speciaal denk dat dit met jou is gebeurd, maar toch leek het me goed dit te delen): ik ben toen ik 18 jaar was, verkracht. Ik ben zo bang geweest voor zwangerschap dat ik 3 maanden niet ongesteld ben geworden. Negatieve test na test na test, maar ik was dus niet zwanger. Nog jaren (!!!) later heb ik zelfs nog eens gedacht dat ik misschien nog steeds zwanger zou kunnen zijn van mijn verkrachter, wat natuurlijk onmogelijk is. En prompt werd ik weer niet ongesteld. Je lichaam en geest kunnen gekke dingen met je doen... Sterkte: je bent er zoveel mee bezig, je hebt het waarschijnlijk nodig. Bedankt, ik ben gewoon bang. Dit is zo moeilijk voor sommigen om dit te begrijpen. Heb gewoon niemand om mee te praten. Ik probeer het te laten rusten, maar mijn lichaam wil niet meewerken. Sinds er een kans was om zwanger te zijn heb ik overal last van, buik, darmen en noem maar op. Het gaat gewoon niet over. Ik mag gewoonweg niet thuis komen met een kind. Dat maakt alles erger..
Ummi, ik weet niet waarom je er zo mee bezig bent, maar ik kan je 1 ding vertellen (hoewel ik dus niet speciaal denk dat dit met jou is gebeurd, maar toch leek het me goed dit te delen): ik ben toen ik 18 jaar was, verkracht. Ik ben zo bang geweest voor zwangerschap dat ik 3 maanden niet ongesteld ben geworden. Negatieve test na test na test, maar ik was dus niet zwanger. Nog jaren (!!!) later heb ik zelfs nog eens gedacht dat ik misschien nog steeds zwanger zou kunnen zijn van mijn verkrachter, wat natuurlijk onmogelijk is. En prompt werd ik weer niet ongesteld. Je lichaam en geest kunnen gekke dingen met je doen... Sterkte: je bent er zoveel mee bezig, je hebt het waarschijnlijk nodig. Bedankt, ik ben gewoon bang. Dit is zo moeilijk voor sommigen om dit te begrijpen. Heb gewoon niemand om mee te praten. Ik probeer het te laten rusten, maar mijn lichaam wil niet meewerken. Sinds er een kans was om zwanger te zijn heb ik overal last van, buik, darmen en noem maar op. Het gaat gewoon niet over. Ik mag gewoonweg niet thuis komen met een kind. Dat maakt alles erger..
donderdag 11 december 2014 om 16:39
Ik heb je andere OP ook even bekeken: je bent dus juist bang dat je zwanger bent. Kind, geloof me nou, als alle tests negatief zijn en op echo's is niks te zien ben je écht. écht, écht niet zwanger. Je menstruatie kan wel uitblijven door al die stress, en die lichamelijke 'klachten' die je hebt zijn helemaal niet specifiek voor een zwangerschap. Kortom: je maakt jezelf alleen maar gek.
En denk alsjeblieft na over je anticonceptie.
En denk alsjeblieft na over je anticonceptie.
donderdag 11 december 2014 om 16:40
quote:ummi schreef op 11 december 2014 @ 16:37:
[...]
Bedankt, ik ben gewoon bang. Dit is zo moeilijk voor sommigen om dit te begrijpen. Heb gewoon niemand om mee te praten. Ik probeer het te laten rusten, maar mijn lichaam wil niet meewerken. Sinds er een kans was om zwanger te zijn heb ik overal last van, buik, darmen en noem maar op. Het gaat gewoon niet over. Ik mag gewoonweg niet thuis komen met een kind. Dat maakt alles erger..
Heb je hier met je huisarts over gepraat?
Nog meer testen gaan deze angsten niet wegnemen.
Praten over je gevoel misschien wel.
[...]
Bedankt, ik ben gewoon bang. Dit is zo moeilijk voor sommigen om dit te begrijpen. Heb gewoon niemand om mee te praten. Ik probeer het te laten rusten, maar mijn lichaam wil niet meewerken. Sinds er een kans was om zwanger te zijn heb ik overal last van, buik, darmen en noem maar op. Het gaat gewoon niet over. Ik mag gewoonweg niet thuis komen met een kind. Dat maakt alles erger..
Heb je hier met je huisarts over gepraat?
Nog meer testen gaan deze angsten niet wegnemen.
Praten over je gevoel misschien wel.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
donderdag 11 december 2014 om 16:40
quote:lionlily schreef op 11 december 2014 @ 16:31:
Ummi, ik weet niet waarom je er zo mee bezig bent, maar ik kan je 1 ding vertellen (hoewel ik dus niet speciaal denk dat dit met jou is gebeurd, maar toch leek het me goed dit te delen): ik ben toen ik 18 jaar was, verkracht. Ik ben zo bang geweest voor zwangerschap dat ik 3 maanden niet ongesteld ben geworden. Negatieve test na test na test, maar ik was dus niet zwanger. Nog jaren (!!!) later heb ik zelfs nog eens gedacht dat ik misschien nog steeds zwanger zou kunnen zijn van mijn verkrachter, wat natuurlijk onmogelijk is. En prompt werd ik weer niet ongesteld. Je lichaam en geest kunnen gekke dingen met je doen... Sterkte: je bent er zoveel mee bezig, je hebt het waarschijnlijk nodig. wat vreselijk!
Ummi, ik weet niet waarom je er zo mee bezig bent, maar ik kan je 1 ding vertellen (hoewel ik dus niet speciaal denk dat dit met jou is gebeurd, maar toch leek het me goed dit te delen): ik ben toen ik 18 jaar was, verkracht. Ik ben zo bang geweest voor zwangerschap dat ik 3 maanden niet ongesteld ben geworden. Negatieve test na test na test, maar ik was dus niet zwanger. Nog jaren (!!!) later heb ik zelfs nog eens gedacht dat ik misschien nog steeds zwanger zou kunnen zijn van mijn verkrachter, wat natuurlijk onmogelijk is. En prompt werd ik weer niet ongesteld. Je lichaam en geest kunnen gekke dingen met je doen... Sterkte: je bent er zoveel mee bezig, je hebt het waarschijnlijk nodig. wat vreselijk!
donderdag 11 december 2014 om 16:43
Je hoeft je niet bang te maken. Je lichaam kan alle klachten simuleren, alleen omdat jij er bang voor bent. Dat is niets om ongerust over te zijn.
En over niet thuis kunnen komen: ik hoop dat je altijd ergens terecht kan met dit soort dingen. Neem een vriendin in vertrouwen of ga met iemand praten, al die angst is ook niets.
En voor de toekomst: spiraal of prikpil of geen seks. Geen stress meer.
En over niet thuis kunnen komen: ik hoop dat je altijd ergens terecht kan met dit soort dingen. Neem een vriendin in vertrouwen of ga met iemand praten, al die angst is ook niets.
En voor de toekomst: spiraal of prikpil of geen seks. Geen stress meer.
