Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
dinsdag 16 december 2014 om 09:40
Hee Underkoffer, wat vervelend dat je je zo rot voelt!
Denk wel dat bijna iedereen down zou worden van dat gesolliciteer, is ook gewoon supervervelend. Dus dit is een hele gezonde reactie
Ik was vorige week op een werkborrel, een afscheidsfeestje van iemand. En het viel me zo op dat bijna iedereen het huilen nader staat dan het lachen: veel te hard werken, hyper en on the verge of a nervous breakdown, voor te weinig geld, en helemaal geconsumeerd door werkenwerkenwerken. Ik werd er meteen al een beetje moe van. Want zo leuk is dat allemaal ook weer niet. Niet dat wij te benijden zijn in onze situaties... Maar denk dat het voor een mens ook niet zo verkeerd is, om daar even niet aan mee te doen, even pas op de plaats en rust. Je komt er wel hoor, volgens mij heb je heel wat in je mars!
@vienna, superbedankt voor de paardenwijsheid! We waren van de zomer in Olpiny, zuid-oost Polen, op een 'rancho' in een oerbos waar ook nog wolven zijn (in de winter). Was fantastisch. Polen is echt een paardenland. Toen kreeg mijn vriend het op zijn heupen, wilde meteen leren paardrijden en pijl en boog schieten en dat soort oermannendingen
Denk wel dat bijna iedereen down zou worden van dat gesolliciteer, is ook gewoon supervervelend. Dus dit is een hele gezonde reactie
Ik was vorige week op een werkborrel, een afscheidsfeestje van iemand. En het viel me zo op dat bijna iedereen het huilen nader staat dan het lachen: veel te hard werken, hyper en on the verge of a nervous breakdown, voor te weinig geld, en helemaal geconsumeerd door werkenwerkenwerken. Ik werd er meteen al een beetje moe van. Want zo leuk is dat allemaal ook weer niet. Niet dat wij te benijden zijn in onze situaties... Maar denk dat het voor een mens ook niet zo verkeerd is, om daar even niet aan mee te doen, even pas op de plaats en rust. Je komt er wel hoor, volgens mij heb je heel wat in je mars!
@vienna, superbedankt voor de paardenwijsheid! We waren van de zomer in Olpiny, zuid-oost Polen, op een 'rancho' in een oerbos waar ook nog wolven zijn (in de winter). Was fantastisch. Polen is echt een paardenland. Toen kreeg mijn vriend het op zijn heupen, wilde meteen leren paardrijden en pijl en boog schieten en dat soort oermannendingen
dinsdag 16 december 2014 om 13:50
Inderdaad heb ook vaak het idee dat mensen vooral graag de schone schijn hoog houden. Carriere, luxe, ... allemaal oppervlakkig. Ben blij dat jullie hier vaak verhalen schrijven over kleine gelukjes, kerstboom zetten, wandelen met hond, genieten van vallende sterren,... volgens mij is dat echt geluk.
@Bloem: Polen klinkt heel goed. Grappig dat je man, zijn oerinstinct naar boven kwam in Polen. Paardrijden is ook heel stoer
Ben vandaag met ons paard aan de hand gaan wandelen. Ging heel goed en ze vond het leuk, hele tijd knuffeltjes geven en briezen. Het is een schatje.
@Bloem: Polen klinkt heel goed. Grappig dat je man, zijn oerinstinct naar boven kwam in Polen. Paardrijden is ook heel stoer
Ben vandaag met ons paard aan de hand gaan wandelen. Ging heel goed en ze vond het leuk, hele tijd knuffeltjes geven en briezen. Het is een schatje.
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 16 december 2014 om 14:17
Dag dames,
Jullie zijn zeker goed bezig als ik het lees!
Inmiddels ben ik niet meer onder de 30 maar toen wel flinke dip gehad. Officieel geen burn out, maar herstel duurde lang. En toch elke dag naar mijn werk gaan wat een uur rijden was, wat niet slim was.
De eigenschappen die genoemd worden herken ik ook. Perfectionistisch, lat hoog, willen voldoen aan verwachtingen van anderen.
Ook de boosheid ken ik. Op anderen en op mezelf. Mijn idee is dat als ik erg boos ben op een ander er ook iets bij mij is waar ik niet naar wil kijken.
Vervelender is de boosheid op mezelf als het niet lekker gaat. Dat helpt niet bepaald. Beschermingsmechanisme wat averechts werkt.
Een aantal jaren was ik angstenvrij, maar van de zomer was ineens de maat vol en de angsten waren er weer. Vermoeidheid maakt het erger.
Momenteel ben ik ook dubbelziek. Voelt raar idd. Maar beetje koorts komt veel harder aan nu.
Dat mensen zich beter voordoen: collega komt op werk na aantal weken thuis en net gestart met algemen dagblad
. Andere collega vraagt hoe het gaat. Antwoord: goed!
Jullie zijn zeker goed bezig als ik het lees!
Inmiddels ben ik niet meer onder de 30 maar toen wel flinke dip gehad. Officieel geen burn out, maar herstel duurde lang. En toch elke dag naar mijn werk gaan wat een uur rijden was, wat niet slim was.
De eigenschappen die genoemd worden herken ik ook. Perfectionistisch, lat hoog, willen voldoen aan verwachtingen van anderen.
Ook de boosheid ken ik. Op anderen en op mezelf. Mijn idee is dat als ik erg boos ben op een ander er ook iets bij mij is waar ik niet naar wil kijken.
Vervelender is de boosheid op mezelf als het niet lekker gaat. Dat helpt niet bepaald. Beschermingsmechanisme wat averechts werkt.
Een aantal jaren was ik angstenvrij, maar van de zomer was ineens de maat vol en de angsten waren er weer. Vermoeidheid maakt het erger.
Momenteel ben ik ook dubbelziek. Voelt raar idd. Maar beetje koorts komt veel harder aan nu.
Dat mensen zich beter voordoen: collega komt op werk na aantal weken thuis en net gestart met algemen dagblad
. Andere collega vraagt hoe het gaat. Antwoord: goed!
dinsdag 16 december 2014 om 21:59
dinsdag 16 december 2014 om 22:09
Welkom Juubje! Vervelend dat na lange tijd goedgaan, je angsten weer wat terugkomen! Hopelijk ken je je lijf goed genoeg om nu te weten/ voelen wat jij nodig hebt!
Mooi he dat wij nu zo genieten van de 'echte' geluksmomentjes, want dat zijn het inderdaad echt!! Als we die over t hoofd gaan zien, zit je weer teveel op de automatische piloot en overleven denk ik... Ik ben zelf sowieso niet echt carriere-gericht of vind een hoog salaris niet belangrijk als ik maar lekker kan leven. Geluk zit juist in de kleine dingen:-) en kost meestal niks!
Mooi he dat wij nu zo genieten van de 'echte' geluksmomentjes, want dat zijn het inderdaad echt!! Als we die over t hoofd gaan zien, zit je weer teveel op de automatische piloot en overleven denk ik... Ik ben zelf sowieso niet echt carriere-gericht of vind een hoog salaris niet belangrijk als ik maar lekker kan leven. Geluk zit juist in de kleine dingen:-) en kost meestal niks!
woensdag 17 december 2014 om 09:48
Gisterenmiddag met mijn man meegegaan naar zijn psycholoog. Die had al een keer gevraagd of ik een keer mee wilde, om voor het totaalplaatje ook mijn kant van het verhaal te horen. Volgens hem moet ik echt om verdere doorverwijzing vragen, want ik heb veel meer hulp nodig dan ik krijg - en daar zou hij wel eens gelijk in kunnen hebben. Ik merkte al dat hij veel beter doorvroeg zonder conclusies te trekken dan de praktijkondersteuner waar ik nu loop, in één sessie meer bij mij los kreeg - en dat nog wel waar mijn man bij zat, dan ben ik snel wat voorzichtiger - dan zij in de afgelopen maanden bij me losgekregen heeft. Toch maar weer de HA bellen dus.
woensdag 17 december 2014 om 13:59
Dan zou dat zeker goed zijn knuffeltijgetje! Doe jezelf vooral niet te kort! Je hoeft voor een psycholoog niet perse een verwijzing te hebben he... Dacht ik tenminste. Hopelijk vind je ook snel iemand waarmee het klikt en niet te lang hoeft te wachten voor je aan de beurt bent! Of wilde je graag bij dezelfde als je man? (Raden ze soms af volgens mij)
Succes in ieder geval:-)
Succes in ieder geval:-)
woensdag 17 december 2014 om 17:09
Dat raden ze inderdaad af, en als ik bij dezelfde praktijk kom (wat wel waarschijnlijk is) kom ik sowieso bij een andere psycholoog. Ik hoop ook dat ik snel iemand vind met wie het klikt.
Voor een psycholoog is vaak wel een verwijzing nodig als je een vergoeding wilt krijgen. Sowieso zal de psycholoog van mijn man geen specifieke dingen aan zijn collega's over mogen dragen, en volgens mij is het wel goed als mijn psycholoog straks ook een beetje weet waar ik voor kom.
Voor een psycholoog is vaak wel een verwijzing nodig als je een vergoeding wilt krijgen. Sowieso zal de psycholoog van mijn man geen specifieke dingen aan zijn collega's over mogen dragen, en volgens mij is het wel goed als mijn psycholoog straks ook een beetje weet waar ik voor kom.
donderdag 18 december 2014 om 08:54
@knuffeltijgertje: Goed dat je opzoek gaat naar een psycholoog waar het echt mee klikt. Fijn dat jij en je man elkaar betrekken in jullie genezingsproces.
@ Inge: leuk dat je bent gaan dansen
@juubje: jammer dat je na een hele goede periode een terugval hebt gekregen. Goed dat je, jezelf steeds beter leert kennen en oog hebt voor je beschermingsmechanisme. Inderdaad als je nu ook nog 'gewoon' ziek bent, voelt het dubbel zo erg aan. Heel veel beterschap.
Eergisteren een paniekaanvalletje gehad. Het ging een paar dagen heel goed en wilde teveel, met als resultaat: het werd teveel,hyperventileren en daarna huilen. Gelukkig was mijn man in de buurt en bleef hij kalm. Werd met mijn neus op de feiten gedrukt: wil nog steeds te veel.... Gisteren een relax dagje gehad en voel mij gelukkig vandaag een heel pak beter.
@ Inge: leuk dat je bent gaan dansen
@juubje: jammer dat je na een hele goede periode een terugval hebt gekregen. Goed dat je, jezelf steeds beter leert kennen en oog hebt voor je beschermingsmechanisme. Inderdaad als je nu ook nog 'gewoon' ziek bent, voelt het dubbel zo erg aan. Heel veel beterschap.
Eergisteren een paniekaanvalletje gehad. Het ging een paar dagen heel goed en wilde teveel, met als resultaat: het werd teveel,hyperventileren en daarna huilen. Gelukkig was mijn man in de buurt en bleef hij kalm. Werd met mijn neus op de feiten gedrukt: wil nog steeds te veel.... Gisteren een relax dagje gehad en voel mij gelukkig vandaag een heel pak beter.
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 18 december 2014 om 10:31
@Inge, wat leuk, dansen! Ik had, toen ik echt niet op mijn benen kon staan, mezelf de belofte gedaan, zodra ik weer kan, ga ik door grasveldjes hollen en dansendansendansen! Maar nog niet gedaan. Misschien ook nog niet aan toe. Komt van de lente wel misschien.
@Knuffeltijgertje, lijkt me een wijs besluit om naar een psycholoog te gaan! Ik ben ook wel eens naar een praktijkondersteuner geweest, vond dat echt een beetje zonde van mijn tijd, heel oppervlakkig. Mijn psycholoog zei vorige week dat de zorgverzekeraars de taken van de psycholoog steeds meer aan banden leggen. Dat ze straks alleen diagnose en behandelplan mogen opstellen, de rest wordt gedaan door praktijkondersteuners. Treurig.
@Vienna, wat vervelend dat je over je grenzen heen bent gegaan... Ik geloof ik ook, gisteren een vriend geholpen met inpakken voor zijn verhuizing, geloof iets te fanatiek geweest. Spierpijn vandaag, pijnlijke knie en stijve rug. Balen... En zaterdag ook nog mee helpen verhuizen, even met mezelf afspreken om echt alleen het busje te besturen en niet ook allemaal dingen gaan sjouwen.
Het is grijs buiten en boven hoor ik de nieuwe buren stommelen. Toen ik hier net kwam wonen kende ik iedereen uit de portiek, omdat ik me even aan iedereen had voorgesteld. Nu wonen er inmiddels allemaal nieuwe mensen en is het me een vraag wie het zijn, niemand stelt zich even voor. Ik ben geloof ik sjaggerijnig vandaag Gelukkig is niemand in mijn buurt behalve de poezen. Fijne dag!
@Knuffeltijgertje, lijkt me een wijs besluit om naar een psycholoog te gaan! Ik ben ook wel eens naar een praktijkondersteuner geweest, vond dat echt een beetje zonde van mijn tijd, heel oppervlakkig. Mijn psycholoog zei vorige week dat de zorgverzekeraars de taken van de psycholoog steeds meer aan banden leggen. Dat ze straks alleen diagnose en behandelplan mogen opstellen, de rest wordt gedaan door praktijkondersteuners. Treurig.
@Vienna, wat vervelend dat je over je grenzen heen bent gegaan... Ik geloof ik ook, gisteren een vriend geholpen met inpakken voor zijn verhuizing, geloof iets te fanatiek geweest. Spierpijn vandaag, pijnlijke knie en stijve rug. Balen... En zaterdag ook nog mee helpen verhuizen, even met mezelf afspreken om echt alleen het busje te besturen en niet ook allemaal dingen gaan sjouwen.
Het is grijs buiten en boven hoor ik de nieuwe buren stommelen. Toen ik hier net kwam wonen kende ik iedereen uit de portiek, omdat ik me even aan iedereen had voorgesteld. Nu wonen er inmiddels allemaal nieuwe mensen en is het me een vraag wie het zijn, niemand stelt zich even voor. Ik ben geloof ik sjaggerijnig vandaag Gelukkig is niemand in mijn buurt behalve de poezen. Fijne dag!
donderdag 18 december 2014 om 17:18
Meerderen over hun grenzen gegaan dus... Toch zijn dat juist de leermomenten en heb je soms nodig om te weten waar je staat:-). Ik was lange tijd erg voorzichtig geworden, bang teruggeworpen te worden als ik m'n grens niet herkende enz.. Steeds meer vertrouwen in:-). Gister na 3uurtjes werken, zelfs gelijk door naar m'n zus, helpen met m'n kleine neefje en 2jarige nichtje en pas na t eten weer weggegaan. Zo'n 6u daar gebleven dus (waarvan zij ook allemaal even sliepen;-), maar was moe maar voldaan savonds. Lekker rond half10 al m'n bed in, heb vakantie nu. Dus durfde het aan:-). En vandaag langs vriendin die me ook flink behandeld heeft met osteopathie.. Pijnlijk, maar erg nodig! bloem, had jij daar nog naar gekeken voor jezelf? Merkbaar bij m'n maag/ darmen en hele bekken regio veel spanning aan t vasthouden, opgebouwd ook vermoedelijk in afgelopen jaar en door verminderde energie is alles uit balans. Ben heel benieuwd of ik snel verschil merk, m'n rug voelt nu rustiger:-).
Jullie al duidelijke kerstplannen en zin in? Daarin goed je grenzen aangegeven? Succes!! Lekker laten verwennen met de kerst en geen stress toelaten;-)
Jullie al duidelijke kerstplannen en zin in? Daarin goed je grenzen aangegeven? Succes!! Lekker laten verwennen met de kerst en geen stress toelaten;-)
donderdag 18 december 2014 om 18:10
Wat fijn Inge, dat ostheopathie je helpt! Ik heb het nog niet gedaan: toen ik eenmaal de energie had om te wandelen namen mijn spierpijnklachten daardoor ook rap af. Nu weinig last meer van. En na psychotherapie, haptonoom, dietist en masseur voel ik me ook wel weer een beetje uitbehandeld dit jaar...
De masseur voegt ook wat shiatsu aan de massage toe, werkt ook wel op de energieblokkades schijnt. Al kwam ie ook aan met een 'aardingsmatje' onder mijn voeten voor in het stopcontact voor de energiebalans. Jaja
Sowieso gaat het lichamelijk echt wel stukken beter, weinig fysieke klachten meer behalve sneller aan mijn tax en wat sneller hoofdpijn. Fijn hoor: geen haaruitval meer, maag-darmklachten, ontregelde menstruatie, spierpijn, rugpijn.. Wat ik wel merk is dat ik best vaak hartbonzen heb, niet per se als ik stress heb. Ik denk er niet te veel van, is denk ik gewoon een slechte conditie, maar misschien in het nieuwe jaar ns aan de huisarts vragen, misschien komt het wel van de medicijnen ofzo, zou ook zomaar kunnen.
Heb vandaag besloten van huisarts over te stappen, die van mij is best ver weg en een onaardige en ongeinteresseerde man, vind ik. Nu kwam ik zelden bij de huisarts dus was het niet zo'n probleem, maar als er dan eens wat is, zoals nu, is het toch wel fijn als er een minimale klik is.
Fijne avond allemaal!
De masseur voegt ook wat shiatsu aan de massage toe, werkt ook wel op de energieblokkades schijnt. Al kwam ie ook aan met een 'aardingsmatje' onder mijn voeten voor in het stopcontact voor de energiebalans. Jaja
Sowieso gaat het lichamelijk echt wel stukken beter, weinig fysieke klachten meer behalve sneller aan mijn tax en wat sneller hoofdpijn. Fijn hoor: geen haaruitval meer, maag-darmklachten, ontregelde menstruatie, spierpijn, rugpijn.. Wat ik wel merk is dat ik best vaak hartbonzen heb, niet per se als ik stress heb. Ik denk er niet te veel van, is denk ik gewoon een slechte conditie, maar misschien in het nieuwe jaar ns aan de huisarts vragen, misschien komt het wel van de medicijnen ofzo, zou ook zomaar kunnen.
Heb vandaag besloten van huisarts over te stappen, die van mij is best ver weg en een onaardige en ongeinteresseerde man, vind ik. Nu kwam ik zelden bij de huisarts dus was het niet zo'n probleem, maar als er dan eens wat is, zoals nu, is het toch wel fijn als er een minimale klik is.
Fijne avond allemaal!
donderdag 18 december 2014 om 20:24
@Inge: wat zalig om zo'n 'normaal' gevulde dag te hebben gehad. En lekker dat je nu vakantie hebt. Plannen?
@Bloem: idd een prettigere huisarts is het overstappen zeker waard. En zeker goed om het hartbonzen met hem te bespreken. Wat fijn dat het verder lichamelijk zo goed met je gaat. Waarom ga je naar de dietiste?
Hier een beetje een rotdag. Zit allemaal wat tegen (zoals gevallen met fiets en stuk van mijn tand gebeten) en als klap op de vuurpijl mocht ik vanavond het zwembad niet in. Mijn badpak voldeed opeens niet meer aan de normen. Er hang een 'rokje' aanvast, niet lang komt niet over mijn billen, vind ik prettig omdat het een litteken daar verbergt. Ben nu aan het grommelen op de bank. Zo filmpje kijken om mijn gedachten te verzetten.
Fijne avond.
@Bloem: idd een prettigere huisarts is het overstappen zeker waard. En zeker goed om het hartbonzen met hem te bespreken. Wat fijn dat het verder lichamelijk zo goed met je gaat. Waarom ga je naar de dietiste?
Hier een beetje een rotdag. Zit allemaal wat tegen (zoals gevallen met fiets en stuk van mijn tand gebeten) en als klap op de vuurpijl mocht ik vanavond het zwembad niet in. Mijn badpak voldeed opeens niet meer aan de normen. Er hang een 'rokje' aanvast, niet lang komt niet over mijn billen, vind ik prettig omdat het een litteken daar verbergt. Ben nu aan het grommelen op de bank. Zo filmpje kijken om mijn gedachten te verzetten.
Fijne avond.
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 18 december 2014 om 20:26
Een klik met de huisarts is in onze situatie inderdaad belangrijk. Ik ben eerlijk gezegd blij dat we nu geen kans hebben die huisarts in opleiding tegen te komen die in de praktijk van mijn vorige huisarts liep. Wat een zakkenwasser was dat zeg
Dat psychologen zoveel minder gaan mogen is volgens mij een hele slechte zaak. Dat zou betekenen dat mijn man eerder naar zwaardere hulp had gemoeten, want iemand die een poging gedaan heeft zou 'mijn' praktijkondersteuner echt niet aan kunnen volgens mij. Als ze mij al niet genoeg kan bieden ...
Dat psychologen zoveel minder gaan mogen is volgens mij een hele slechte zaak. Dat zou betekenen dat mijn man eerder naar zwaardere hulp had gemoeten, want iemand die een poging gedaan heeft zou 'mijn' praktijkondersteuner echt niet aan kunnen volgens mij. Als ze mij al niet genoeg kan bieden ...
donderdag 18 december 2014 om 20:47
@ vienna, ik ben naar een dietiste / orthomoleculair arts geweest om mijn dieet te optimaliseren voor burnout- een maximaal gezond dieet dus. Ze had zelf ook een burnout gehad trouwens dus was ook ervaringsdeskundige.
Ik dacht dat ik al wel gezond at maar heb nu op haar advies toch wel een aantal dingen aangepast, volgens mij helpt het wel een beetje. Als jullie details willen schrijf ik het wel op!
Ik dacht dat ik al wel gezond at maar heb nu op haar advies toch wel een aantal dingen aangepast, volgens mij helpt het wel een beetje. Als jullie details willen schrijf ik het wel op!
vrijdag 19 december 2014 om 09:46
Wat zijn we afgelopen dagen weer actief op t forum:-), leuk!! Ik moet telkens weer een stuk bijlezen.
Voeding kan sowieso een hoop doen idd qua energie en ook de fysiek klachten... Suikers, koolhydraten enz. Ik vind alles echt te lekker (en gelukkig niet overgewicht gevoelig), dus zou denk ik daar niet de zelfdiscipline in hebben om dingen weg te moeten laten of op te moeten letten;-)... Vind t wel knap dat anderen dat kunnen:-)
Straks nog naar de hapto, lekker weekje therapieën zo... Manueel, osteo en hapto gehad deze week;-).
Goed weekend alvast!! Tis hier echt snertweer, gister al... Storm en regen, lekker dagje relaxen in huis denk ik:-).
Voeding kan sowieso een hoop doen idd qua energie en ook de fysiek klachten... Suikers, koolhydraten enz. Ik vind alles echt te lekker (en gelukkig niet overgewicht gevoelig), dus zou denk ik daar niet de zelfdiscipline in hebben om dingen weg te moeten laten of op te moeten letten;-)... Vind t wel knap dat anderen dat kunnen:-)
Straks nog naar de hapto, lekker weekje therapieën zo... Manueel, osteo en hapto gehad deze week;-).
Goed weekend alvast!! Tis hier echt snertweer, gister al... Storm en regen, lekker dagje relaxen in huis denk ik:-).
vrijdag 19 december 2014 om 12:33
@ inge, Als me gezegd zou worden dat ik minder zou moeten eten zou ik het ook vervelend vinden- of werkt dan vaak averechts, omdat ik juist meer aan eten ga denken. Maar er kwam ondermeer uit dat ik te weinig eiwitten eet, dus nu vaker een harinkje of broodje forel en wat meer vlees. Dat soort dingen, heel goed mee te leven. En af en toe op de bank hangen met een zak chips of choloca mag ook best van mezelf hoor, ben geen puritein gelukkig
@ vienna, wat een onzin zeg bij dat zwembad! Om flink sjaggerijnig van te worden idd! Hoop dat je met het filmpje de dag toch fijn hebt af kunnen sluiten.
Hmm, gisteren naar het kerstfeestje geweest van mijn oude werk. Was wel soort van leuk... maar ook wel een beetje verwarrend ofzo. Die stress die in de lucht hangt en de grote hoeveelheden alcohol om dat te vergeten. Ook wel een beetje duister. Ik dacht: veel liever zou ik lekker wandelen met mn oppashondje, dan hier nu te zijn. Maar sommige mensen waren ook wel heel erg lief. Langer gebleven dan ik eigenlijk had gewild en wat veel gedronken. Gelukkig geen kater maar wel een beetje groggy van weinig slaap. Wordt flink series kijken op de bank vandaag!
@ vienna, wat een onzin zeg bij dat zwembad! Om flink sjaggerijnig van te worden idd! Hoop dat je met het filmpje de dag toch fijn hebt af kunnen sluiten.
Hmm, gisteren naar het kerstfeestje geweest van mijn oude werk. Was wel soort van leuk... maar ook wel een beetje verwarrend ofzo. Die stress die in de lucht hangt en de grote hoeveelheden alcohol om dat te vergeten. Ook wel een beetje duister. Ik dacht: veel liever zou ik lekker wandelen met mn oppashondje, dan hier nu te zijn. Maar sommige mensen waren ook wel heel erg lief. Langer gebleven dan ik eigenlijk had gewild en wat veel gedronken. Gelukkig geen kater maar wel een beetje groggy van weinig slaap. Wordt flink series kijken op de bank vandaag!
vrijdag 19 december 2014 om 17:37
En aaaargh ik moet even ventileren hoor. Het is wel duidelijk dat ze al een beetje de kant op proberen te gaan die Bloem beschrijft.
Vanmorgen lukte het qua tijden eindelijk om de HA te bellen. Ik was niet thuis, maar het voelt niet alsof ik er te lang mee moet wachten, dus het moest maar. Volgens de assistente was het het handigst als de praktijkondersteuner de doorverwijzing zou regelen, ze zou me terug bellen. Word ik terug gebeld terwijl ik op de bus naar huis sta te wachten, en dat geef ik ook aan, maar ze vraagt wel flink door waarom ik dan vind dat ik naar een psycholoog moet (waarom kon ze dat doorvragen niet tijdens de gesprekken?) en wat er dan verder naar boven kwam bij de psycholoog van mijn man. Toen ik zei dat ik het niet prettig vond om dat uitgebreid bij de bushalte te bespreken, bond ze wel iets in, maar er moest toch echt wel een gesprek komen om dit wat uitgebreider te bespreken. Ik kreeg echt het idee, zoals ze reageerde, dat ze zich voelt aangevallen op haar kunnen dat ik meer hulp nodig heb. Voor mij is dat trouwens juist een extra reden om niet meer bij haar te willen blijven, ik merk dat ik de afgelopen weken met haar hulp vakkundig mijn muur opnieuw ben gaan opbouwen in plaats van iets aan mijn 'problemen' te doen. Die is na dinsdag weer even omlaag gehaald, en ik merk gelijk dat ze daar niet voldoende op in kan springen. Alsof ik bij haar weer moet leren mooi weer te spelen, en als ik erachter kom dat dat niet werkt moet ik me verantwoorden. Of zo.
Meh, ik zie zo op tegen dinsdag ...
Vanmorgen lukte het qua tijden eindelijk om de HA te bellen. Ik was niet thuis, maar het voelt niet alsof ik er te lang mee moet wachten, dus het moest maar. Volgens de assistente was het het handigst als de praktijkondersteuner de doorverwijzing zou regelen, ze zou me terug bellen. Word ik terug gebeld terwijl ik op de bus naar huis sta te wachten, en dat geef ik ook aan, maar ze vraagt wel flink door waarom ik dan vind dat ik naar een psycholoog moet (waarom kon ze dat doorvragen niet tijdens de gesprekken?) en wat er dan verder naar boven kwam bij de psycholoog van mijn man. Toen ik zei dat ik het niet prettig vond om dat uitgebreid bij de bushalte te bespreken, bond ze wel iets in, maar er moest toch echt wel een gesprek komen om dit wat uitgebreider te bespreken. Ik kreeg echt het idee, zoals ze reageerde, dat ze zich voelt aangevallen op haar kunnen dat ik meer hulp nodig heb. Voor mij is dat trouwens juist een extra reden om niet meer bij haar te willen blijven, ik merk dat ik de afgelopen weken met haar hulp vakkundig mijn muur opnieuw ben gaan opbouwen in plaats van iets aan mijn 'problemen' te doen. Die is na dinsdag weer even omlaag gehaald, en ik merk gelijk dat ze daar niet voldoende op in kan springen. Alsof ik bij haar weer moet leren mooi weer te spelen, en als ik erachter kom dat dat niet werkt moet ik me verantwoorden. Of zo.
Meh, ik zie zo op tegen dinsdag ...
vrijdag 19 december 2014 om 18:32
Jeetje knuffeltijgertje, wat suf zeg! Alsof je op het matje geroepen wordt. Bij de juffrouw. Ik zou me daar ook niet prettig bij voelen. Het is voor haar ook echt geen gepaste actie om haar ego hier in mee te laten spelen. En ook trouwens een merkwaardige call of judgement, om uberhaubt vraagtekens te stellen of iemand als jij die toch al wel lang met burnoutklachten rondloopt en ook nog daarbovenop zo'n heftige gebeurtenis als met je man moet verwerken, niet naar een psycholoog gestuurd zou moeten worden.
Maar misschien valt het ook wel mee en wil ze het gewoon netjes afronden, of is het protocol om een doorverwijzing in een persoonlijk gesprek te regelen. In ieder geval is het wel een goede assertiviteits-oefening
Maar niet leuk dat je nou een paar dagen moet wachten, is vervelende stress
Hopelijk kan je je een beetje afleiden van het weekend!
Maar misschien valt het ook wel mee en wil ze het gewoon netjes afronden, of is het protocol om een doorverwijzing in een persoonlijk gesprek te regelen. In ieder geval is het wel een goede assertiviteits-oefening
Maar niet leuk dat je nou een paar dagen moet wachten, is vervelende stress
Hopelijk kan je je een beetje afleiden van het weekend!
vrijdag 19 december 2014 om 19:43
@Bloem. Kan mij voorstellen dat het verwarrend was op de borrel van je werk. Wel fijn dat er veel lieve mensen waren en je langer gebleven bent, dan je eerst dacht. Ben wel benieuwd naar de dieetadviezen. Probeer nu vooral veel groenten en fruit en weinig suiker te eten.
@Knuffeltijger; Wat een onprofessioneel telefoontje van je praktijkbegeleider. Normaal gezien staat het de client vrij om voor een andere hulpverlener te kiezen. Misschien kwam ze uit de lucht gevallen? En dan nog zou ze zo professioneel moeten zijn om niet te willen doorvragen, terwijl je aangeeft aan de bushalte te staan. Vervelend en stress voor jou. Probeer je zinnen lekker te verzetten. Je kent je verhaal dat je dinsdag wil doen en het komst vast helemaal goed.
Fijn weekend allemaal!
@Knuffeltijger; Wat een onprofessioneel telefoontje van je praktijkbegeleider. Normaal gezien staat het de client vrij om voor een andere hulpverlener te kiezen. Misschien kwam ze uit de lucht gevallen? En dan nog zou ze zo professioneel moeten zijn om niet te willen doorvragen, terwijl je aangeeft aan de bushalte te staan. Vervelend en stress voor jou. Probeer je zinnen lekker te verzetten. Je kent je verhaal dat je dinsdag wil doen en het komst vast helemaal goed.
Fijn weekend allemaal!
Always believe that something wonderful is about to happen.
vrijdag 19 december 2014 om 22:10
Nu het wat gezakt is heb ik ook wel iets van: komt wel goed dinsdag. Als zij zich onprofessioneel gedraagt zegt het meer over haar dan over mij - en is het inderdaad alleen maar een reden extra om een andere hulpverlener te willen. Mijn man zei al: als ze echt moeilijk doet staan we zo een verdieping lager bij de huisarts, om een afspraak te maken. Dan regelt die de nieuwe verwijzing wel. Gelukkig gaat hij ook mee dinsdag ... sta ik er in ieder geval niet alleen voor. Hij heeft gezien wat het gesprek bij zijn psycholoog met me gedaan heeft van de week en hoe diep alles zit bij me, ik zal denk ik nog uit moeten kijken dat hij niet te fel voor me opkomt als ze zich niet gedraagt de lieverd.
Het stomme is dat de dingen die niet fijn lopen zo ... subtiel gebeuren, dat ik niet meteen een weerwoord heb, ook niet meteen zou durven zeggen dat ze onprofessioneel bezig is. Want als ik haar erop aan zou spreken verwacht ik dat ze zegt het gewoon goed af te willen ronden. Of dat ze moet weten waarom ik verder doorverwezen wil worden om dat goed te kunnen doen. Ergens ben ik ook bang dat het aan mijn interpretatie ligt dat ze zo hoorbaar in de verdediging schoot, dat ik die ondertoon wel verkeerd begrepen zal hebben. En juist dát voelt zo verkeerd, ik krijg van haar het gevoel dat ik mezelf weer bij elkaar moet rapen en niet zo stom moet doen, hup, muur weer even extra aanmetselen, wat beton erover en ik moet niet zielig doen.
Ja, ik voel me inderdaad net als een klein kind dat bij de juf geroepen wordt. Ik voel me weer even die kleuter die mijn kleuterjuf niet kan vertellen waaróm ik iets deed wat eigenlijk niet mocht (achteraf: de hele klas wees voor de les elkaar aan welk geknutselde kaboutertje van hem/haar was, dus ik ook. Meer reden dan 'iedereen deed het en ik wilde ook laten zien welke van mij was' heeft een kleuter niet nodig. Ik kon het niet verwoorden, en op een 'ik weet het niet, sorry juf' kreeg ik een 'Dat vroeg ik niet, ik vroeg WAAROM je het deed!' Het zit zo diep dat ik het nog weet, en de PO geeft me hetzelfde gevoel. Dus.)
Het stomme is dat de dingen die niet fijn lopen zo ... subtiel gebeuren, dat ik niet meteen een weerwoord heb, ook niet meteen zou durven zeggen dat ze onprofessioneel bezig is. Want als ik haar erop aan zou spreken verwacht ik dat ze zegt het gewoon goed af te willen ronden. Of dat ze moet weten waarom ik verder doorverwezen wil worden om dat goed te kunnen doen. Ergens ben ik ook bang dat het aan mijn interpretatie ligt dat ze zo hoorbaar in de verdediging schoot, dat ik die ondertoon wel verkeerd begrepen zal hebben. En juist dát voelt zo verkeerd, ik krijg van haar het gevoel dat ik mezelf weer bij elkaar moet rapen en niet zo stom moet doen, hup, muur weer even extra aanmetselen, wat beton erover en ik moet niet zielig doen.
Ja, ik voel me inderdaad net als een klein kind dat bij de juf geroepen wordt. Ik voel me weer even die kleuter die mijn kleuterjuf niet kan vertellen waaróm ik iets deed wat eigenlijk niet mocht (achteraf: de hele klas wees voor de les elkaar aan welk geknutselde kaboutertje van hem/haar was, dus ik ook. Meer reden dan 'iedereen deed het en ik wilde ook laten zien welke van mij was' heeft een kleuter niet nodig. Ik kon het niet verwoorden, en op een 'ik weet het niet, sorry juf' kreeg ik een 'Dat vroeg ik niet, ik vroeg WAAROM je het deed!' Het zit zo diep dat ik het nog weet, en de PO geeft me hetzelfde gevoel. Dus.)
vrijdag 19 december 2014 om 22:51
Wat rot knuffeltijgetje! Zonde van je energie om je af te vragen of je haar verkeerd interpreteerde of waarom ze dingen zei die ze zei.. Het helpt niet;-).
Vandaag een heel gesprek toevallig daarover gehad met m'n Haptotherapeut. Ik herken dat je dan daarna bedenkt wat je graag 'assertief' als weerwoord had willen zeggen (waar je soms trouwens later weer spijt van kan krijgen). Ik ben eigenlijk een 'vluchter', en eigenlijk is dat ook prima, ook al zou ik ook graag dan sterk argumenten willen roepen... Assertiviteitstraining schijnt dat volgens haar niet perse te veranderen, het is soms ook gewoon wie je bent en hoe je vanuit je instinct reageert. Betekent niet, dat je later niet ergens op terug mag komen! (zoals je dinsdag mooi kunt doen als het gesprek dan dezelfde wending gaat krijgen bij de POH, of als het gewoon al hetzelfde gevoel bij jou oproept!
Je herkent het zelf al zoals je als kind ervaren hebt!! Was het eerst wat ik bij m'n burnout ergens hoorde... Dingen / gedrag die je jezelf als kind door ervaringen hebt aangeleerd! Jij dus oa met die ervaring! Mooie voor bij de psycholoog om te benoemen, wie weet met EMDR te behandelen als je t nog zo levendig kan oproepen!!! Is een mooi middel daarvoor:-)
Succes! Hopelijk eerst een fijn weekend, fijn dat je man mee gaat dinsdag! Vond ik ook prettig als m'n vriend soms meeging:-).
Vandaag een heel gesprek toevallig daarover gehad met m'n Haptotherapeut. Ik herken dat je dan daarna bedenkt wat je graag 'assertief' als weerwoord had willen zeggen (waar je soms trouwens later weer spijt van kan krijgen). Ik ben eigenlijk een 'vluchter', en eigenlijk is dat ook prima, ook al zou ik ook graag dan sterk argumenten willen roepen... Assertiviteitstraining schijnt dat volgens haar niet perse te veranderen, het is soms ook gewoon wie je bent en hoe je vanuit je instinct reageert. Betekent niet, dat je later niet ergens op terug mag komen! (zoals je dinsdag mooi kunt doen als het gesprek dan dezelfde wending gaat krijgen bij de POH, of als het gewoon al hetzelfde gevoel bij jou oproept!
Je herkent het zelf al zoals je als kind ervaren hebt!! Was het eerst wat ik bij m'n burnout ergens hoorde... Dingen / gedrag die je jezelf als kind door ervaringen hebt aangeleerd! Jij dus oa met die ervaring! Mooie voor bij de psycholoog om te benoemen, wie weet met EMDR te behandelen als je t nog zo levendig kan oproepen!!! Is een mooi middel daarvoor:-)
Succes! Hopelijk eerst een fijn weekend, fijn dat je man mee gaat dinsdag! Vond ik ook prettig als m'n vriend soms meeging:-).
