Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
zaterdag 6 december 2014 om 17:46
Haha Bloem, wat toevallig en grappig!! geen idee meer hoe we erop kwamen en of t een soort droom is of echt eens werkelijkheid zal worden. M'n vriend ook echt een dierenliefhebber om ze te 'redden' of iets goeds te doen. Helaas nog niet in Afrika geweest, we zouden vorig jaar september/ oktober goede maand rondreis maken door namibie en Botswana, maar door m'n ziek worden zag ik het echt niet zitten.. Begon toen net, was verstandig besluit met m'n angstaanvallen en enorme vermoeidheid toen nog! Maar gaat er zeker nog komen!! Maar wel wanneer we allebei echt volledig kunnen genieten:-)
Tja, pippeloentje, ik vind het verschil tussen overspannenheid en/of burnout altijd wat vaag... Is zo onduidelijk, iedereen heeft andere benaming of begrenzing ervan. Maakt ook niet zoveel uit, t blijft een naampje .
Ik heb gisteravond Sinterklaas gevierd bij m'n schoonfamilie. Met 6 volwassenen en 2 kids (6 en 8jaar). Was erg leuk!! Kon gewoon volledig mee doen (vorig jaar heel rustig aan daar gezeten), na 4u weggegaan en vandaag voel ik me prima:-)! Zo komt er zelfs nog een vriendinnetje eten, even relaxed avondje thuis. En do avond had ik zelf bij mijn ouders, voor m'n ouders gekookt! Dus voelt lekker! Morgen even helemaal een dag voor mezelf! Lekker in m'n boek duiken van de Sint:-).
Hoop dat jullie ook een geslaagd weekend hebben!
Tja, pippeloentje, ik vind het verschil tussen overspannenheid en/of burnout altijd wat vaag... Is zo onduidelijk, iedereen heeft andere benaming of begrenzing ervan. Maakt ook niet zoveel uit, t blijft een naampje .
Ik heb gisteravond Sinterklaas gevierd bij m'n schoonfamilie. Met 6 volwassenen en 2 kids (6 en 8jaar). Was erg leuk!! Kon gewoon volledig mee doen (vorig jaar heel rustig aan daar gezeten), na 4u weggegaan en vandaag voel ik me prima:-)! Zo komt er zelfs nog een vriendinnetje eten, even relaxed avondje thuis. En do avond had ik zelf bij mijn ouders, voor m'n ouders gekookt! Dus voelt lekker! Morgen even helemaal een dag voor mezelf! Lekker in m'n boek duiken van de Sint:-).
Hoop dat jullie ook een geslaagd weekend hebben!
zaterdag 6 december 2014 om 21:36
Fijn dat je je wat beter voelt, Bloem
Dieren zijn trouwens echt geweldig. Wij hebben ook een konijn, zitten omstebeurt regelmatig te knuffelen Meer past er niet in ons flatje met balkon, en meer moeten we ook even niet doen. Maar onze droom is ooit een boerderijtje, in Ierland, met wat schapen en zo ...
Dieren zijn trouwens echt geweldig. Wij hebben ook een konijn, zitten omstebeurt regelmatig te knuffelen Meer past er niet in ons flatje met balkon, en meer moeten we ook even niet doen. Maar onze droom is ooit een boerderijtje, in Ierland, met wat schapen en zo ...
maandag 8 december 2014 om 10:35
Ha rubber ducky! Ik ben wel af en toe boos geweest op m'n lijf en hoofd, voelde me machteloos enz... Nu niet meer. Heb ook wel geleerd dat het niet mijn schuld is. Dingen die zich opstapelden in te korte tijd, doorgaan en doorgaan... Tuurlijk had ik er achteraf anders mee om kunnen gaan, maar dat zou me nu pas lukken. Dus boosheid maakt t vaak helaas alleen maar erger, doordat je daardoor de situatie nog niet kan accepteren. En juist acceptatie is nodig om verder te komen...
Heb jij nog veel boosheid nu? Sinds wanneer heb je stressgerelateerde klachten? Succes!! Hopelijk heb je wat aan de Herkenning en ervaringen in onze verhalen
Heb jij nog veel boosheid nu? Sinds wanneer heb je stressgerelateerde klachten? Succes!! Hopelijk heb je wat aan de Herkenning en ervaringen in onze verhalen
maandag 8 december 2014 om 11:24
Hoi allemaal!
Wat fijn dat jullie genoten hebben van Sint en weekend. Ben je alweer terug Bloem? Heerlijk dat de vakantie zo goed gaat.
Hier geen Sint, wel kerstboom gezet. Lekker cliche met kerstmuziek en warme chocolademelk. Gisteren op verjaardagsbezoek bij een vriendin geweest. Dat ging super! We zijn vroeg gegaan en het eerste uur was er nog geen ander bezoek en konden we heerlijk bijkletsen. Toen het wat drukker werd zijn we naar huis gegaan. Wat ben ik blij met deze positieve vooruitgangetjes.
@Rubberducky, echt boosheid ken ik niet. Wel frustratie dat het allemaal niet gaat zoals ik zou willen.
Wat fijn dat jullie genoten hebben van Sint en weekend. Ben je alweer terug Bloem? Heerlijk dat de vakantie zo goed gaat.
Hier geen Sint, wel kerstboom gezet. Lekker cliche met kerstmuziek en warme chocolademelk. Gisteren op verjaardagsbezoek bij een vriendin geweest. Dat ging super! We zijn vroeg gegaan en het eerste uur was er nog geen ander bezoek en konden we heerlijk bijkletsen. Toen het wat drukker werd zijn we naar huis gegaan. Wat ben ik blij met deze positieve vooruitgangetjes.
@Rubberducky, echt boosheid ken ik niet. Wel frustratie dat het allemaal niet gaat zoals ik zou willen.
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 8 december 2014 om 15:08
Hoi allemaal!
ben weer terug! Beetje moe van vroege vlucht vanochtend, maar ben blij dat alles zo goed is gegaan. Was een lekker weekje en heb eigenlijk alles kunnen doen wat we wilden en normaliter ook op vakantie zouden doen- behalve wandeltochten, maar dat is een klein gemis als je ook gewoon lekker op terrasjes kan zitten, het strand, mooie plekjes bezoeken, musea, marktjes, uit eten... Echt superfijn, dat ik inmiddels bijna alle leuke dingen des levens gewoon weer kan! Dus heel herkenbaar Vienna wat je net schrijft, zo fijn is dat allemaal, dat je je gewoon weer een beetje normaal voelt! En ok sporten gaat nog niet en werken weet ik niet, want heb ik momenteel nog niet, maar zooo fijn om alweer zo'n stuk verder te zijn in het herstel dan een maand of 2 geleden!
@Rubberducky, ik ben de eerste weken van mijn burnout ontzettend boos geweest op mezelf. Dat kwam van heel diep, had ik nooit zo gevoeld. Ik was verbaasd, waar dat opeens vandaan kwam. Heel heftig. Dat eerst, en daarna voelde ik me opeens een tijdje ontzettend kwetsbaar, het gevoel wat geloof ik achter die boosheid zat. Toen ik nog werkte, de weken voor ik overspannen raakte (of dat eigenlijk al wel een beetje was), was ik niet zozeer boos maar had ik het wel he-le-maal gehad met mijn leidinggevende. Ik kon er echt niets meer van hebben, was er door en door klaar mee. Op wie ben jij boos: op jezelf, mensen op je werk of iedereen die maar in de buurt komt?
ben weer terug! Beetje moe van vroege vlucht vanochtend, maar ben blij dat alles zo goed is gegaan. Was een lekker weekje en heb eigenlijk alles kunnen doen wat we wilden en normaliter ook op vakantie zouden doen- behalve wandeltochten, maar dat is een klein gemis als je ook gewoon lekker op terrasjes kan zitten, het strand, mooie plekjes bezoeken, musea, marktjes, uit eten... Echt superfijn, dat ik inmiddels bijna alle leuke dingen des levens gewoon weer kan! Dus heel herkenbaar Vienna wat je net schrijft, zo fijn is dat allemaal, dat je je gewoon weer een beetje normaal voelt! En ok sporten gaat nog niet en werken weet ik niet, want heb ik momenteel nog niet, maar zooo fijn om alweer zo'n stuk verder te zijn in het herstel dan een maand of 2 geleden!
@Rubberducky, ik ben de eerste weken van mijn burnout ontzettend boos geweest op mezelf. Dat kwam van heel diep, had ik nooit zo gevoeld. Ik was verbaasd, waar dat opeens vandaan kwam. Heel heftig. Dat eerst, en daarna voelde ik me opeens een tijdje ontzettend kwetsbaar, het gevoel wat geloof ik achter die boosheid zat. Toen ik nog werkte, de weken voor ik overspannen raakte (of dat eigenlijk al wel een beetje was), was ik niet zozeer boos maar had ik het wel he-le-maal gehad met mijn leidinggevende. Ik kon er echt niets meer van hebben, was er door en door klaar mee. Op wie ben jij boos: op jezelf, mensen op je werk of iedereen die maar in de buurt komt?
maandag 8 december 2014 om 17:00
Klinkt heerlijk Bloem! Ben blij voor je:-)! Hopelijk kan je t gevoel een beetje vasthouden!
Ik had een heerlijk weekend, en nu sinds gistermiddag al beetje 'overvallen' door verkoudheid met schrale kriebelkeel, waterige oogjes, dichte oren... Hmmm... Helaas helaas. Wel 4u gewerkt vanmorgen, maar daarna was t beetje klaar, want voelde me steeds minder lekker. Hoopte na genoeg ziek dit jaar, deze winter ontzien te worden ook al hoorde ik vele mensen om me heen over virusjes enz...
Najah, overleven we ook wel weer. Morgen sowieso vrij, woensdag staat maar half dagje werken.. Dus wie weet gaat dat nog wel. En anders is ziek maar weer even ziek. Overleefd iedereen (ik, collega's en patienten) ook vast wel weer!
Hopelijk valt t mee, want vind een schrale kriebel keel altijd reuze irritant, vooral ook snachts ...
Ik had een heerlijk weekend, en nu sinds gistermiddag al beetje 'overvallen' door verkoudheid met schrale kriebelkeel, waterige oogjes, dichte oren... Hmmm... Helaas helaas. Wel 4u gewerkt vanmorgen, maar daarna was t beetje klaar, want voelde me steeds minder lekker. Hoopte na genoeg ziek dit jaar, deze winter ontzien te worden ook al hoorde ik vele mensen om me heen over virusjes enz...
Najah, overleven we ook wel weer. Morgen sowieso vrij, woensdag staat maar half dagje werken.. Dus wie weet gaat dat nog wel. En anders is ziek maar weer even ziek. Overleefd iedereen (ik, collega's en patienten) ook vast wel weer!
Hopelijk valt t mee, want vind een schrale kriebel keel altijd reuze irritant, vooral ook snachts ...
maandag 8 december 2014 om 18:18
@ Inge, ik heb zo'n 6 jaar stressklachten en die gaan in golfbewegingen. Nu zit ik er flink doorheen en merk ik veel agressie bij mezelf, hartkloppingen en alles in een razend tempo doen ook al heb ik tijd. Ik zat dit weekend bv. heel snel te eten en heel snel schoon te maken.
Ik heb veel boosheid op het werk vanwege dingen die niet goed lopen en ik heb veel boosheid naar mezelf. Bij de kleinste tegenslag neem ik het mezelf enorm kwalijk, terwijl ik dat normaal beter kan relativeren. Ik heb dus een heel kort lontje terwijl ik zo eigenlijk niet ben. Ik vrees dat ik bijna overspannen ben. Geen burnout gelukkig en ik vroeg me dus af of jullie ook zo boos geweest zijn.
Ik heb veel boosheid op het werk vanwege dingen die niet goed lopen en ik heb veel boosheid naar mezelf. Bij de kleinste tegenslag neem ik het mezelf enorm kwalijk, terwijl ik dat normaal beter kan relativeren. Ik heb dus een heel kort lontje terwijl ik zo eigenlijk niet ben. Ik vrees dat ik bijna overspannen ben. Geen burnout gelukkig en ik vroeg me dus af of jullie ook zo boos geweest zijn.
maandag 8 december 2014 om 18:30
Hey allemaal,
Wat fijn dat zoveel lotgenoten zich hier verzameld hebben. Ik ben zelf al een tijdje uit mijn burn-out en kijk ook niet zo vaak op dit soort forums. Maar ik val (zo in die wintermaanden) soms een beetje terug. Dan laat ik me toch weer gek maken door baas/omgeving/deadlines. Ik schrik daar inmiddels niet meer van, het hoort erbij denk ik. En ik trap nu op tijd op de rem.
@ingeb84 er is een boek over burn-out speciaal voor mensen onder de 30. Het heet Jong Opgebrand. Het heeft mij iig heel erg geholpen aangezien ik veel 'Jij een burn-out? Je zit in de bloei van je leven!' te horen kreeg. Ik vond het in het begin zelf ook gek, maar dit boek is inzichtelijk.
X Helena
Wat fijn dat zoveel lotgenoten zich hier verzameld hebben. Ik ben zelf al een tijdje uit mijn burn-out en kijk ook niet zo vaak op dit soort forums. Maar ik val (zo in die wintermaanden) soms een beetje terug. Dan laat ik me toch weer gek maken door baas/omgeving/deadlines. Ik schrik daar inmiddels niet meer van, het hoort erbij denk ik. En ik trap nu op tijd op de rem.
@ingeb84 er is een boek over burn-out speciaal voor mensen onder de 30. Het heet Jong Opgebrand. Het heeft mij iig heel erg geholpen aangezien ik veel 'Jij een burn-out? Je zit in de bloei van je leven!' te horen kreeg. Ik vond het in het begin zelf ook gek, maar dit boek is inzichtelijk.
X Helena
maandag 8 december 2014 om 19:19
Wat vervelend Rubberducky dat je al paar jaar zo op en neer gaat. Heb je wel al eens hulp ervoor/ bij gehad? Het is 'makkelijk' om boos te worden op jezelf, en deels ook goed om niet alles bij anderen te leggen... Maar dan klink je wel heel streng voor jezelf!
Ha Helena! Fijn dat jij eruit bent gekomen, ondanks je iets stressgevoeligere periodes in de donkere maanden.. Fijn dat je daar wel op een bepaalde manier mee om lijkt te kunnen gaan, zodat t je niet meteen weer met je aan de haal gaat. Ja dat boek had iemand al genoemd! Ik heb m niet gelezen, wel vele anderen ('gefeliciteerd met je burnout', 'mindfullness en stressreductie' enz). Ik ben verder totaal niet meer verbaasd dat t me 'overkomen' is.. doe er uiteindelijk nu maar m'n voordeel mee, al hoop ik het straks achter me te laten als ik eenmaal weer de oude ben (of nog beter;-)) en hoop het echt nooit meer mee te maken!
Succes met de donkere maanden dan maar!!
Ha Helena! Fijn dat jij eruit bent gekomen, ondanks je iets stressgevoeligere periodes in de donkere maanden.. Fijn dat je daar wel op een bepaalde manier mee om lijkt te kunnen gaan, zodat t je niet meteen weer met je aan de haal gaat. Ja dat boek had iemand al genoemd! Ik heb m niet gelezen, wel vele anderen ('gefeliciteerd met je burnout', 'mindfullness en stressreductie' enz). Ik ben verder totaal niet meer verbaasd dat t me 'overkomen' is..
doe er uiteindelijk nu maar m'n voordeel mee, al hoop ik het straks achter me te laten als ik eenmaal weer de oude ben (of nog beter;-)) en hoop het echt nooit meer mee te maken! Succes met de donkere maanden dan maar!!
maandag 8 december 2014 om 21:27
Ik merk die boosheid ook, hoor.
Boosheid op mezelf (dat ik mezelf 'aanstel' - wat niet zo schijnt te zijn - of dat ik blijkbaar niet eens kan studeren zonder burn-out), boosheid op de maatschappij (waarom moet die nou weer zo in elkaar zitten dat ik met mijn beperkingen mezelf voorbij moet lopen om mee te kunnen, terwijl ik niet beperkt genoeg ben om niet mee te moeten mogen kunnen zeg maar? Blegh), of op mijn man (heen en weer slingerend tussen 'waarom was die hufter niet eerlijk tegen me en liet hij me bijna alleen achter?' tot 'Aargh hij heeft weer de Simpsons aan, takkeherrie'), of weer op mijzelf (kutwijf, dat ik boos ben op mijn man, terwijl hij het net zo moeilijk heeft als ik een paar jaar geleden), of ... op de een of andere manier is er steeds iets om boos te zijn he? Ik weet me er gelukkig ook vaak weer uit te trekken, maar ik herken dat zeker.
Boosheid op mezelf (dat ik mezelf 'aanstel' - wat niet zo schijnt te zijn - of dat ik blijkbaar niet eens kan studeren zonder burn-out), boosheid op de maatschappij (waarom moet die nou weer zo in elkaar zitten dat ik met mijn beperkingen mezelf voorbij moet lopen om mee te kunnen, terwijl ik niet beperkt genoeg ben om niet mee te moeten mogen kunnen zeg maar? Blegh), of op mijn man (heen en weer slingerend tussen 'waarom was die hufter niet eerlijk tegen me en liet hij me bijna alleen achter?' tot 'Aargh hij heeft weer de Simpsons aan, takkeherrie'), of weer op mijzelf (kutwijf, dat ik boos ben op mijn man, terwijl hij het net zo moeilijk heeft als ik een paar jaar geleden), of ... op de een of andere manier is er steeds iets om boos te zijn he? Ik weet me er gelukkig ook vaak weer uit te trekken, maar ik herken dat zeker.
maandag 8 december 2014 om 21:39
Welkom terug Bloem! Wat fijn dat je een leuke vakantie hebt gehad.
Beterschap Inge. Goed voor jezelf zorgen.
Ik lees hier regelmatig titels van boeken over burnout. Welke zijn echt een aanraders? Ben bezig met Stress en burnout voorkomen van Anselm Grun. Tot nu toe heeft het boek voor mij weinig meerwaarde. Soms te zweverig (spiritueel) en tijd maken voor rituelen (wel geprobeerd, maar echt niet mijn ding).
Beterschap Inge. Goed voor jezelf zorgen.
Ik lees hier regelmatig titels van boeken over burnout. Welke zijn echt een aanraders? Ben bezig met Stress en burnout voorkomen van Anselm Grun. Tot nu toe heeft het boek voor mij weinig meerwaarde. Soms te zweverig (spiritueel) en tijd maken voor rituelen (wel geprobeerd, maar echt niet mijn ding).
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 8 december 2014 om 22:20
Ik heb 'Uit je burnout. Een dertig dagen programma' van Carien Karstens gelezen. En 'Als je wereld instort' van Pema Chodron en ook 'Jong opgebrand'. De eerste heel pragmatisch en de tweede spiritueel/ boeddhistisch, niet zozeer over burnout maar over levenscrises in het algemeen. Aan allemaal heb ik wel wat gehad, in het begin, toen ik echt niet wist wat me allemaal overkwam. Ik vind Carien Karstens wel een goede specialist van burnout, ik heb wel veel aan haar website gehad met Frequently Asked Questions. Het boek heeft veel tips en opdrachten, maar die doe ik dan toch eigenlijk weer niet Of niet heel erg bewust, dat ik er voor ga zitten, maar eigenlijk wel onbewust, op de achtergrond van mijn gedachten. Dat ik wel registreer of iets energie kost of geeft, of ik mijn energie goed doseer en inspanning met ontspanning afwissel, dat ik mijn gedachten relativeer/ombuig.
Het tweede boek heeft me wel wat rust gebracht in het allermoeilijkste begin, na de crash. Maar is wel heel spiritueel. 'Jong opgebrand' heb ik onlangs gelezen, maar merkte dat ik nu inmiddels, ook op internet, al zooveel over burnout heb gelezen dat ik de verhalen wel een beetje ken en dat boek bracht verder niets nieuws. Een beetje zoals de verhalen op dit forum, maar dan langer en kan je niet meeschrijven
slaap lekker allemaal!
Het tweede boek heeft me wel wat rust gebracht in het allermoeilijkste begin, na de crash. Maar is wel heel spiritueel. 'Jong opgebrand' heb ik onlangs gelezen, maar merkte dat ik nu inmiddels, ook op internet, al zooveel over burnout heb gelezen dat ik de verhalen wel een beetje ken en dat boek bracht verder niets nieuws. Een beetje zoals de verhalen op dit forum, maar dan langer en kan je niet meeschrijven
slaap lekker allemaal!
dinsdag 9 december 2014 om 09:42
Hmmm.... Helaas echt ziek geworden:-(. Slikken, hoesten en zelfs poging tot praten (want ben m'n stem zo goed als kwijt) doen pijn. Balen na zo'n goede Flow de afgelopen maanden... Hoopte dat de winter me zou sparen qua virusjes deze keer;-). Naïeve gedachte, dus helaas zit er niks anders op uitzieken. En opknappen voordat de kerst begint:-).
Ik heb 'gefeliciteerd met je burnout' grotendeels gelezen, zoals hierboven al gezegd. In t begin vond ik t heel fijn om vanalles erover te lezen; en te begrijpen hoe t zover gekomen was en herkenning enz. Maar nu eigenlijk geen behoefte meer aan, maar ben ook al een eind in m'n herstel, acceptatie is al een tijd terug geweest. Maar om met de evt boosheid, onbegrip en vele vragen die opkomen om te gaan, is t zeker fijn!
Nu gebruik ik idd eigenlijk alleen nog maar dit forum:-). Vind ik nog steeds fijn, dus geen moment spijt gehad dat ik mijn verhaal zo openlijk vertelt heb (want ben denk ik aardig herkenbaar als een bekende dit zou lezen);-). Heb geen schaamte dat t me overkomen is, en vind t fijn als anderen zich erin herkennen en zo ook geholpen zijn. Doe je t toch een beetje samen!
Wordt ondertussen soms wel nieuwsgierig naar jullie haha, wie jullie zijn, enz. Soms lijken verhalen zo erg op elkaar qua persoonlijkheden. Zouden we in t echt elkaar vast ook mogen, of juist niet haha
Nou, ik ga 'lekker' in m'n joggingbroek m'n boek induiken met knuffelende katjes op schoot en hete thee met honing en 2 paracetamol in m'n mik. Toegeven aan t ziekzijn en duimen dat t snel weer overgaat! En dan ook alles gehad heb voor deze winter..
Weet wel, dat totdat ik nog niet helemaal 'hersteld' ben van m'n burnout, m'n weerstand altijd nog wat lager blijft vermoedelijk...
Ik heb 'gefeliciteerd met je burnout' grotendeels gelezen, zoals hierboven al gezegd. In t begin vond ik t heel fijn om vanalles erover te lezen; en te begrijpen hoe t zover gekomen was en herkenning enz. Maar nu eigenlijk geen behoefte meer aan, maar ben ook al een eind in m'n herstel, acceptatie is al een tijd terug geweest. Maar om met de evt boosheid, onbegrip en vele vragen die opkomen om te gaan, is t zeker fijn!
Nu gebruik ik idd eigenlijk alleen nog maar dit forum:-). Vind ik nog steeds fijn, dus geen moment spijt gehad dat ik mijn verhaal zo openlijk vertelt heb (want ben denk ik aardig herkenbaar als een bekende dit zou lezen);-). Heb geen schaamte dat t me overkomen is, en vind t fijn als anderen zich erin herkennen en zo ook geholpen zijn. Doe je t toch een beetje samen!
Wordt ondertussen soms wel nieuwsgierig naar jullie haha, wie jullie zijn, enz. Soms lijken verhalen zo erg op elkaar qua persoonlijkheden. Zouden we in t echt elkaar vast ook mogen, of juist niet haha
Nou, ik ga 'lekker' in m'n joggingbroek m'n boek induiken met knuffelende katjes op schoot en hete thee met honing en 2 paracetamol in m'n mik. Toegeven aan t ziekzijn en duimen dat t snel weer overgaat! En dan ook alles gehad heb voor deze winter..
Weet wel, dat totdat ik nog niet helemaal 'hersteld' ben van m'n burnout, m'n weerstand altijd nog wat lager blijft vermoedelijk...
dinsdag 9 december 2014 om 12:06
Merci voor de boekentips. Ik ben nog maar pas begonnen met lezen over burnout (naast dit topic). Mijn concentratieniveau was/is zo laag dat ik soms maar een halve pagina kon lezen.
Beterschap en lekker van het gezeldschap van je katjes genieten.
Beterschap en lekker van het gezeldschap van je katjes genieten.
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 9 december 2014 om 21:53
Dank jullie wel voor alle boekentips. Ik heb een serie gesprekken gehad met een coach/loopbaanadviseur. Daar kwam ik tot vele inzichten, maar de adviezen echt toepassen in de praktijk lukt maar voor een klein gedeelte.
@Inge, beterschap! Ik hoop dat je goed uitgerust bent vandaag.
Jullie schrijven dat jullie veel geleerd hebben door de burn-out. Zouden jullie wat voorbeelden willen geven?
@Inge, beterschap! Ik hoop dat je goed uitgerust bent vandaag.
Jullie schrijven dat jullie veel geleerd hebben door de burn-out. Zouden jullie wat voorbeelden willen geven?
dinsdag 9 december 2014 om 22:28
Dank jullie! Ik ziek komende dagen nog even lekker uit, alrijd dubbel 'ziek zijn' binnen je ziekmelding, maar er heerst veel, dus niet zo gek.
Ik heb veel geleerd... M'n 'té' eigenschappen beter herkennen, grenzen leren voelen, door oa signalen in m'n lichaam (dus ook meer qua gevoel dan qua alleen met m'n verstand); m'n onbewuste gedachtes beter inzien en relativeren; nee durven / mogen zeggen want ik kan iets misschien wel, maar het moet ook uitkomen op zo'n moment (zowel op werk als privé), en ook dat t na eerst een ja, soms toch gewoon een nee mag zijn. Ik ben nog bezig met me minder aantrekken wat anderen vinden/zeggen/doen, en als iets niet prettig voelt, het bij een ander te laten liggen en niet bij mezelf perse te zoeken...
Bewuster bezig zijn in momenten, waardoor je ook meer geniet.
Mezelf af te remmen, als ik weer gehaast bezig ben. Bewust zijn van praat-tempo, looptempo, handel-tempo.
Zo, dat onder andere! Lukt uiteraard echt nog niet altijd, maar ben er wel mee bezig. Gedrag is tenslotte niet 1-2-3 aangepast. En ik merk wel dat m'n vertrouwen in mezelf en mijn lichaam groeit (zelfs nu ik ziek ben, iedereen is weleens ziek tenslotte).
Dit heb ik oa geleerd door coachingstraject, psycholoog/ cognitief gedragstherapeut en nu nog Haptotherapie. En daarnaast boeken lezen, zowel over burnout als over stress en mindfulness en zelfcompassie, (maar was meer voor de herkenning en acceptatie)
Nu m'n bedje in! Truste!
Ik heb veel geleerd... M'n 'té' eigenschappen beter herkennen, grenzen leren voelen, door oa signalen in m'n lichaam (dus ook meer qua gevoel dan qua alleen met m'n verstand); m'n onbewuste gedachtes beter inzien en relativeren; nee durven / mogen zeggen want ik kan iets misschien wel, maar het moet ook uitkomen op zo'n moment (zowel op werk als privé), en ook dat t na eerst een ja, soms toch gewoon een nee mag zijn. Ik ben nog bezig met me minder aantrekken wat anderen vinden/zeggen/doen, en als iets niet prettig voelt, het bij een ander te laten liggen en niet bij mezelf perse te zoeken...
Bewuster bezig zijn in momenten, waardoor je ook meer geniet.
Mezelf af te remmen, als ik weer gehaast bezig ben. Bewust zijn van praat-tempo, looptempo, handel-tempo.
Zo, dat onder andere! Lukt uiteraard echt nog niet altijd, maar ben er wel mee bezig. Gedrag is tenslotte niet 1-2-3 aangepast. En ik merk wel dat m'n vertrouwen in mezelf en mijn lichaam groeit (zelfs nu ik ziek ben, iedereen is weleens ziek tenslotte).
Dit heb ik oa geleerd door coachingstraject, psycholoog/ cognitief gedragstherapeut en nu nog Haptotherapie. En daarnaast boeken lezen, zowel over burnout als over stress en mindfulness en zelfcompassie, (maar was meer voor de herkenning en acceptatie)
Nu m'n bedje in! Truste!
anoniem_205355 wijzigde dit bericht op 09-12-2014 22:30
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
% gewijzigd
woensdag 10 december 2014 om 10:23
Hey,
Vervelend dat je ziek bent ingeb84
Ik hoop dat je je snel weer beter voelt.
Grappig dat jullie ook allemaal Carien Karsten hebben gelezen. Die heb ik ook gelezen en het was ook uit haar column dat ik de tip voor Jong Opgebrand kreeg. Toen had ik die gekocht en veel aan gehad.
@rubber_ducky Ik heb van mijn burn-out geleerd beter op te letten op wat ik nou wil en wat in mijn belang is in situaties. Dus bijvoorbeeld, op het werk moet iets af, en dan was ik degene die ervoor ging zorgen dat het afkwam. Nu denk ik, ik heb vanavond iets afgesproken en ik wil eerst op mijn gemak naar huis. Dus ik kan niet, iemand anders moet het doen of het wordt morgen.
Toen ik zo ben gaan handelen viel me pas op dat anderen dat ook doen haha. Dat had ik eerst helemaal niet door. Dat ook al is iets 'belangrijk', anderen toch gewoon naar huis gaan.
Maar dat dus vooral. Het mezelf niet iedere keer zo moeilijk maken en dat (te grote) verantwoordelijkheidsgevoel even uitzetten.
X Helena
Vervelend dat je ziek bent ingeb84
Ik hoop dat je je snel weer beter voelt.Grappig dat jullie ook allemaal Carien Karsten hebben gelezen. Die heb ik ook gelezen en het was ook uit haar column dat ik de tip voor Jong Opgebrand kreeg. Toen had ik die gekocht en veel aan gehad.
@rubber_ducky Ik heb van mijn burn-out geleerd beter op te letten op wat ik nou wil en wat in mijn belang is in situaties. Dus bijvoorbeeld, op het werk moet iets af, en dan was ik degene die ervoor ging zorgen dat het afkwam. Nu denk ik, ik heb vanavond iets afgesproken en ik wil eerst op mijn gemak naar huis. Dus ik kan niet, iemand anders moet het doen of het wordt morgen.
Toen ik zo ben gaan handelen viel me pas op dat anderen dat ook doen haha. Dat had ik eerst helemaal niet door. Dat ook al is iets 'belangrijk', anderen toch gewoon naar huis gaan.
Maar dat dus vooral. Het mezelf niet iedere keer zo moeilijk maken en dat (te grote) verantwoordelijkheidsgevoel even uitzetten.
X Helena
woensdag 10 december 2014 om 11:10
Hallo allemaal!
gisteren voor het eerst met mijn nieuwe dinsdag-oppashondje gaan wandelen in het bos, was leuk en flink wat kilometers gemaakt! We waren allebei goed moe aan het eind Maar lekker moe. Behalve dat ik er flink hoofdpijn van had gekregen, weet niet of het van de kou of inspanning was of dat het een grens was die ik niet heb gerespecteerd- nou ja, pech, vandaag gelukkig geen last meer van.
Ik vraag me zelf steeds af, of ik nou van de burnout heb geleerd. Ik zit ook pas in maand 3, dus misschien heeft zowiets meer tijd nodig, en omdat ik momenteel nog niet echt werk behalve een paar uurtjes als vrijwilliger kan ik het ook nog niet helmaal testen. Soms heb ik het idee, dat ik toen ik heel diep zat en het gevoel echt geen grond onder mijn voeten meer te hebben, ik me toch te snel weer heb vastgeklampt aan het bekende, mijn oude ik, oude patronen. En dat ik nu dingen niet zozeer anders doe, maar wel minder en beter gedoseerd. Zodat ik mijn energie wel weer terug opbouw en dat is fijn, maar ik heb nu ook wel heel weinig verantwoordelijkheden en vraag me af of ik me ook goed staande hou in sociale werkdruk. Ik denk dat ik het daar nog wel moeilijk mee ga krijgen. Het lukt me nu wel goed om nee te zeggen, maar soms, als ik voel dat er anders van me wordt verwacht of het een beetje awkward is- bijvoorbeeld tegen bezoek zeggen dat het wel weer genoeg is geweest, voel ik toch wel iets van ongemak. Maar misschien maakt dat ook zoveel niet uit, en is dat ik nee zeg het belangrijkste.
Maar lijkt me toch wel fijn als ik het ook kan zeggen zonder me bezwaard te voelen.
Een voorbeeld: de buren maken herrie. Ze moeten het wel heel erg bont maken, wil ik aanbellen en er iets van zeggen. Liever niet, ik vind het heeeeel vervelend om de boeman te zijn. Terwijl mijn vriend na 10 minuten al zijn jas aantrekt, zich beklaagt en zich daar niks van aantrekt. Dus stuur ik meestal mijn vriendje maar (ook bij mijn buren, we wonen niet samen)
Wat doen jullie in zo'n situatie? Kunnen jullie dan je grenzen aangeven zonder je bezwaard te voelen?
Inge, hoop dat je inmiddels de ziek-piek weer hebt gehad! Altijd weer vervelend... Laat lekker goed voor je zorgen!
gisteren voor het eerst met mijn nieuwe dinsdag-oppashondje gaan wandelen in het bos, was leuk en flink wat kilometers gemaakt! We waren allebei goed moe aan het eind Maar lekker moe. Behalve dat ik er flink hoofdpijn van had gekregen, weet niet of het van de kou of inspanning was of dat het een grens was die ik niet heb gerespecteerd- nou ja, pech, vandaag gelukkig geen last meer van.
Ik vraag me zelf steeds af, of ik nou van de burnout heb geleerd. Ik zit ook pas in maand 3, dus misschien heeft zowiets meer tijd nodig, en omdat ik momenteel nog niet echt werk behalve een paar uurtjes als vrijwilliger kan ik het ook nog niet helmaal testen. Soms heb ik het idee, dat ik toen ik heel diep zat en het gevoel echt geen grond onder mijn voeten meer te hebben, ik me toch te snel weer heb vastgeklampt aan het bekende, mijn oude ik, oude patronen. En dat ik nu dingen niet zozeer anders doe, maar wel minder en beter gedoseerd. Zodat ik mijn energie wel weer terug opbouw en dat is fijn, maar ik heb nu ook wel heel weinig verantwoordelijkheden en vraag me af of ik me ook goed staande hou in sociale werkdruk. Ik denk dat ik het daar nog wel moeilijk mee ga krijgen. Het lukt me nu wel goed om nee te zeggen, maar soms, als ik voel dat er anders van me wordt verwacht of het een beetje awkward is- bijvoorbeeld tegen bezoek zeggen dat het wel weer genoeg is geweest, voel ik toch wel iets van ongemak. Maar misschien maakt dat ook zoveel niet uit, en is dat ik nee zeg het belangrijkste.
Maar lijkt me toch wel fijn als ik het ook kan zeggen zonder me bezwaard te voelen.
Een voorbeeld: de buren maken herrie. Ze moeten het wel heel erg bont maken, wil ik aanbellen en er iets van zeggen. Liever niet, ik vind het heeeeel vervelend om de boeman te zijn. Terwijl mijn vriend na 10 minuten al zijn jas aantrekt, zich beklaagt en zich daar niks van aantrekt. Dus stuur ik meestal mijn vriendje maar (ook bij mijn buren, we wonen niet samen)
Wat doen jullie in zo'n situatie? Kunnen jullie dan je grenzen aangeven zonder je bezwaard te voelen?
Inge, hoop dat je inmiddels de ziek-piek weer hebt gehad! Altijd weer vervelend... Laat lekker goed voor je zorgen!
woensdag 10 december 2014 om 15:03
Wat ik heb geleerd van de burn-out:
-aardig zijn voor mezelf, mezelf dingen gunnen
-opkomen voor mezelf
-beter prioriteiten stellen
-grenzen aangeven
-veel minder aantrekken van anderen
Ik luister nu dus veel beter naar mezelf, naar wat ik wil. En ik heb nu ook het zelfvertrouwen om dat dan uit te voeren. Zo fijn!
-aardig zijn voor mezelf, mezelf dingen gunnen
-opkomen voor mezelf
-beter prioriteiten stellen
-grenzen aangeven
-veel minder aantrekken van anderen
Ik luister nu dus veel beter naar mezelf, naar wat ik wil. En ik heb nu ook het zelfvertrouwen om dat dan uit te voeren. Zo fijn!
donderdag 11 december 2014 om 08:57
De ziek-piek is er gelukkig wel wat vanaf hier, maar nog niet fit.. Dus doe komende dagen nog lekker rustig aan tot m'n hoofd wat minder gonst. Gister wel 'netjes' even 15min frisse neus gehaald met wandelingetje in de zon.
Zo te lezen, zijn we allemaal op zo'n beetje dezelfde punten aan t letten om te leren het in het vervolg wat anders te doen. Meer aan onszelf eerst te denken ipv op automatische piloot te handelen en vooral naar anderen gericht:-). Ben trots op ons!
Bloem, ik herken wel wat je zegt over dat je er wel mee bezig bent, maar niet weet of je er daadwerkelijk in de toekomst anders mee om zult gaan.. Had ik ook lange tijd, maar merk nu ik steeds meer doe, dat ik onbewust veel dingen heb opgepikt als ik achteraf dan terugkijk naar activiteiten of hoe ik reageer op mensen. Dus vooral bezig blijven met er bewust mee bezig zijn, ook qua therapieën, en je pikt er vanzelf uit waar jij iets mee kan:-). We hoeven ook niet opeens een ander mens te worden, ik merk gelukkig op vele momenten weer dat ik weer lekker m'n enthousiaste zal kan zijn, maar op momenten dat t nodig is wel wat bewuster keuzes maak of m'n gevoel iig probeer te voelen;-). T kan ook niet in 1x veranderen.
Zie net dat t komende 2 dagen gaat 'stormen' (iig hier richting noordwesten), dus mooi moment om creatief in huis te worden:-)
Zo te lezen, zijn we allemaal op zo'n beetje dezelfde punten aan t letten om te leren het in het vervolg wat anders te doen. Meer aan onszelf eerst te denken ipv op automatische piloot te handelen en vooral naar anderen gericht:-). Ben trots op ons!
Bloem, ik herken wel wat je zegt over dat je er wel mee bezig bent, maar niet weet of je er daadwerkelijk in de toekomst anders mee om zult gaan.. Had ik ook lange tijd, maar merk nu ik steeds meer doe, dat ik onbewust veel dingen heb opgepikt als ik achteraf dan terugkijk naar activiteiten of hoe ik reageer op mensen. Dus vooral bezig blijven met er bewust mee bezig zijn, ook qua therapieën, en je pikt er vanzelf uit waar jij iets mee kan:-). We hoeven ook niet opeens een ander mens te worden, ik merk gelukkig op vele momenten weer dat ik weer lekker m'n enthousiaste zal kan zijn, maar op momenten dat t nodig is wel wat bewuster keuzes maak of m'n gevoel iig probeer te voelen;-). T kan ook niet in 1x veranderen.
Zie net dat t komende 2 dagen gaat 'stormen' (iig hier richting noordwesten), dus mooi moment om creatief in huis te worden:-)
