Psyche
alle pijlers
wel/niet sociaal
vrijdag 26 december 2014 om 23:24
Hi allemaal,
Zit even te dubben of dit bij relaties hoort of hierbij Psyche, ik denk hier en anders hoor ik het wel
Sinds kort heb ik een "scharrel", ik schrijf het tussen quotes omdat er bij ons beide wel meer potentie in zit gevoelsmatig. Nou leuk voor je zal je zeggen, maar.... altijd maar weer die Maar!
In het kort:
Hij: een heel sociaal persoon, veel vrienden, feestjes, gezelligheid.
Ik: rustig, einzelganger en bijna geen sociaal leven.
Dat hij zo sociaal is, zorgt er continue voor dat ik met mn neus op de feiten gedrukt wordt dat ik dat niet ben. Ben al lange tijd mee bezig om een sociaal leven op te bouwen, oa. door therapie en wat oproepjes hier en daar, sport, vrijwilligerswerk etc. Het schijnt allemaal (nog) niet te helpen.
Normaal kan ik het redelijk handelen hoor, en ik vind ook dat hij me maar moet nemen zoals ik ben. Met of zonder drukke agenda, maar het maakt mij zooo onzeker omdat het contrast zo groot is. Ben ook bang dat hij op den duur het toch wel raar of mij wat zielig gaat vinden . Negativiteit verpest zo veel, zucht..
Dit gedoe wil ik helemaal niet, wil gewoon genieten van hem! Punt!
oja,Ik kan (nog) niet met hem mee, want we zijn nog geheim (nee, geen bezette man).
Wat vinden jullie, opposites attracts of is deze tegenpool niet handig? Mssn nog wat tips over hoe ik deze onzekerheid kan loslaten? thnx alvast
Zit even te dubben of dit bij relaties hoort of hierbij Psyche, ik denk hier en anders hoor ik het wel
Sinds kort heb ik een "scharrel", ik schrijf het tussen quotes omdat er bij ons beide wel meer potentie in zit gevoelsmatig. Nou leuk voor je zal je zeggen, maar.... altijd maar weer die Maar!
In het kort:
Hij: een heel sociaal persoon, veel vrienden, feestjes, gezelligheid.
Ik: rustig, einzelganger en bijna geen sociaal leven.
Dat hij zo sociaal is, zorgt er continue voor dat ik met mn neus op de feiten gedrukt wordt dat ik dat niet ben. Ben al lange tijd mee bezig om een sociaal leven op te bouwen, oa. door therapie en wat oproepjes hier en daar, sport, vrijwilligerswerk etc. Het schijnt allemaal (nog) niet te helpen.
Normaal kan ik het redelijk handelen hoor, en ik vind ook dat hij me maar moet nemen zoals ik ben. Met of zonder drukke agenda, maar het maakt mij zooo onzeker omdat het contrast zo groot is. Ben ook bang dat hij op den duur het toch wel raar of mij wat zielig gaat vinden . Negativiteit verpest zo veel, zucht..
Dit gedoe wil ik helemaal niet, wil gewoon genieten van hem! Punt!
oja,Ik kan (nog) niet met hem mee, want we zijn nog geheim (nee, geen bezette man).
Wat vinden jullie, opposites attracts of is deze tegenpool niet handig? Mssn nog wat tips over hoe ik deze onzekerheid kan loslaten? thnx alvast
vrijdag 26 december 2014 om 23:33
Ik ben ook introvert en mijn partner extravert. Wij zijn in alles elkaars tegenpolen. Ik vind het juist leuk. Waar ik goed in ben mist zij en wat zij extra heeft kan ik goed gebruiken. Het gaat goed zolang je erkent dat je beide verschillende behoeftes hebt. Dus zij gaat ter ontspanning naar feestjes en kruip op de bank met een boek. Hebben we beide een leuke avond gehad.
vrijdag 26 december 2014 om 23:55
Cochise, je hebt helemaal gelijk... moet me er ook niet zo druk om maken!
Ik wil graag meer mensen om me heen hebben, en dat lukt niet zo goed =frustrerend. Daarom is dit nu een issue voor me.
thnx Yoshe, goed te horen dat het werkt voor jullie! Dat erkennen van verschillende behoeftes vind ik goed gezegd, daar ga ik opletten bij mezelf!
Ik wil graag meer mensen om me heen hebben, en dat lukt niet zo goed =frustrerend. Daarom is dit nu een issue voor me.
thnx Yoshe, goed te horen dat het werkt voor jullie! Dat erkennen van verschillende behoeftes vind ik goed gezegd, daar ga ik opletten bij mezelf!
zaterdag 27 december 2014 om 00:11
zaterdag 27 december 2014 om 03:57
Als je maar kunt accepteren dat hij regelmatig bij zijn vrienden is en hij dan niet bij jou op de bank zit. Een vriend van me is zeer extravert, zijn vriendin juist niet. Zij vindt dat hij teveel weg is, hij vindt dat hij zoveel thuis moet zijn. Het kan dus wel een twistpunt zijn in je relatie, belangrijk om er een balans in te vinden.
zaterdag 27 december 2014 om 05:36
Waarom moet je geheim blijven? Dat zou ik als 'n alarmbel zien.
Verder moet je er voor waken niet zijn sociale leven als het jouwe te gaan zien. Zodra het uit is, ben je zijn vrienden en familie namelijk kwijt. Voor hem is het wel makkelijk, zo'n vriendin zonder sociaal leven. Hij kan altijd bij je terecht als hij wil, maar jij moet maar afwachten hoeveel tijd hij voor jou wil maken in zijn agenda.
Ik ben zelf ook een einzelganger en zou niet zoveel zin hebben in 'n relatie met iemand met 'n overvolle agenda eerlijk gezegd. Zou namelijk weinig trek hebben om zelf ook zo'n druk sociaal leven te moeten hebben en dus met hem mee te gaan. Maar als hij altijd maar weg is naar vrienden en in het weekend geen tijd heeft om iets met mij te ondernemen, zou ik ook het nut van zo'n relatie niet inzien.
Verder moet je er voor waken niet zijn sociale leven als het jouwe te gaan zien. Zodra het uit is, ben je zijn vrienden en familie namelijk kwijt. Voor hem is het wel makkelijk, zo'n vriendin zonder sociaal leven. Hij kan altijd bij je terecht als hij wil, maar jij moet maar afwachten hoeveel tijd hij voor jou wil maken in zijn agenda.
Ik ben zelf ook een einzelganger en zou niet zoveel zin hebben in 'n relatie met iemand met 'n overvolle agenda eerlijk gezegd. Zou namelijk weinig trek hebben om zelf ook zo'n druk sociaal leven te moeten hebben en dus met hem mee te gaan. Maar als hij altijd maar weg is naar vrienden en in het weekend geen tijd heeft om iets met mij te ondernemen, zou ik ook het nut van zo'n relatie niet inzien.
zaterdag 27 december 2014 om 07:21
Wat mij opvalt in jouw verhaal is dat je zegt dat hij je maar moet nemen zoals je bent, maar dat uit alles blijkt dat jij jezelf niet neemt zoals je bent.
Misschien moet je wat tijd en energie steken in jezelf leren accepteren zoals je bent. In onze tijd wordt extravert heel hoog gewaardeerd. Het hebben van een grote vriendenclub en een druk sociaal leven schijnt een teken te zijn dat je het 'goed' doet. En dan hoor en zie ik veel introverte mensen die manhaftig proberen om maar extraverter te worden, te voldoen aan dat plaatje. Terwijl het eigenlijk niet bij ze past.
Zelf heeft het me ook heel wat tijd gekost om te accepteren dat ik introvert ben, graag alleen, niet goed (en vaak niet geinteresseerd) in het onderhouden van contacten, zeker geen oppervlakkige contacten. Soms is dat best eenzaam, maar het doet me wel veel goed om niet meer te willen zijn zoals ik niet ben.
Ik denk wel dat tegenpolen heel goed bij elkaar kunnen passen.
Deze vrouw heeft interessante dingen te zeggen over introvert zijn (ze heeft ook een boek geschreven)
http://www.ted.com/talks/ ... of_introverts?language=nl
Misschien moet je wat tijd en energie steken in jezelf leren accepteren zoals je bent. In onze tijd wordt extravert heel hoog gewaardeerd. Het hebben van een grote vriendenclub en een druk sociaal leven schijnt een teken te zijn dat je het 'goed' doet. En dan hoor en zie ik veel introverte mensen die manhaftig proberen om maar extraverter te worden, te voldoen aan dat plaatje. Terwijl het eigenlijk niet bij ze past.
Zelf heeft het me ook heel wat tijd gekost om te accepteren dat ik introvert ben, graag alleen, niet goed (en vaak niet geinteresseerd) in het onderhouden van contacten, zeker geen oppervlakkige contacten. Soms is dat best eenzaam, maar het doet me wel veel goed om niet meer te willen zijn zoals ik niet ben.
Ik denk wel dat tegenpolen heel goed bij elkaar kunnen passen.
Deze vrouw heeft interessante dingen te zeggen over introvert zijn (ze heeft ook een boek geschreven)
http://www.ted.com/talks/ ... of_introverts?language=nl
zaterdag 27 december 2014 om 13:39
We kiezen er allebei voor om het voorlopig nog even geheim te houden! Ik wil de reden verder niet toelichten omdat het een te herkenbaar verhaal wordt.
Het is eigenlijk net wat Steinbeck zegt, extrovert zijn is een teken van het goed voor elkaar hebben. Als ik het zo terug lees allemaal besef ik me dat het bij ook schaamte is. Ik schaam me omdat ik weinig vrienden heb en niet vaak iets te doen heb. Iedereen moet altijd maar veel en leuke dingen, doe je dat niet dan kijken ze je vol medelijden aan. Zelfacceptatie is wel een ding idd, dank Steinbeck Je link ga ik straks even bekijken. Hoe heb jij leren accepteren dat je introvert bent?
Pelikaan, daar ben ik ook best een beetje bang voor dat ik ook zo ga denken. Wil dat even voor zijn!
Ben blij om te horen dat het bij veel mensen werkt, thanks voor de reacties allemaal!
Het is eigenlijk net wat Steinbeck zegt, extrovert zijn is een teken van het goed voor elkaar hebben. Als ik het zo terug lees allemaal besef ik me dat het bij ook schaamte is. Ik schaam me omdat ik weinig vrienden heb en niet vaak iets te doen heb. Iedereen moet altijd maar veel en leuke dingen, doe je dat niet dan kijken ze je vol medelijden aan. Zelfacceptatie is wel een ding idd, dank Steinbeck Je link ga ik straks even bekijken. Hoe heb jij leren accepteren dat je introvert bent?
Pelikaan, daar ben ik ook best een beetje bang voor dat ik ook zo ga denken. Wil dat even voor zijn!
Ben blij om te horen dat het bij veel mensen werkt, thanks voor de reacties allemaal!
zondag 28 december 2014 om 08:47
Ik ben ook niet sociaal. Tenminste, ik heb geen interesse/behoefte in het onderhouden van contacten. Ik heb wel een vlotte babbel, leg gemakkelijk contact, ben bijv. best geliefd op mijn werk en vroeger op school etc. Maar ik ben net zo lief alleen. Het kost me energie om te socializen. Mijn batterij is leeg na een feestje, terwijl die van mijn lief dan juist is opgeladen. En dus vier ik mijn verjaardag niet en hij wel, ging hij geregeld de hort op terwijl ik lekker thuis bleef. Nu is hij al best een tijd ziek en daardoor grotendeels aan huis gebonden. Dat heeft de boel wel af en toe opgeschud, er zijn tijden geweest waarin we de hele dag volk over de vloer hadden en tijden dat hij dagen achtereen alleen mij zag. Nu is er weer een goede balans, ik werk onregelmatig en bezoekt komt zoveel mogelijk wanneer ik werk. Ik ben er wel eerlijk over, sowieso altijd al naar mijn lief toe, maar inmiddels ook naar anderen. Ik merk dat ze het bijna altijd wel accepteren, al merkte mijn schoonvader fijntjes op dat ik vast zo geworden was door mijn jeugd. Toch denk ik niet dat het een slechte eigenschap is ofzo, ik vind mijn eigen gezelschap juist fijn om in te vertoeven.
zondag 28 december 2014 om 11:57
Ook ik ben niet sociaal, maar ook sociaal onhandig. Ik ga niet zomaar met een vreemde staan praten, want dat vind ik raar. Zou ook niet weten waarover. Mijn moeder bijv. doet dat wel. Als zij in de supermarkt iemand tegenkomt heeft ze binnen no-time een gesprek. Met een bekende kan ze wel een half uur kletsen. Als ik een bekende tegenkom is dat hooguit 5 minuten. Dan is mijn gespreksstof op en vind het ook zonde van mijn tijd. Want ik kom daar om mijn boodschappen te doen.
Ik ben best een einzelgänger en heb weinig vrienden. Dat weinig vrienden vind ik soms jammer, want als kind had ik wel veel vriendinnen. Dat verdween langzaam toen mijn zij allemaal een vriend kregen en ik niet. Ook ging bij hun de nadruk op uitgaan en feesten liggen. Ik houd niet van uitgaan en feesten. Dan word je al gauw als saai gezien. Naar de bioscoop, braderie, shoppen, sporten vind ik wel leuk. Maar heb aan een paar uurtjes genoeg. Dan wil ik weer alleen zijn. Vind het heerlijk om 's avonds alleen met de honden op de bank te zitten en geen verplichtingen te hebben. Ik kom wel onder de mensen. Op mijn werk zit ik bij een aantal leuke vrouwen. Gezellige gesprekken. Alleen zijn sommigen 30 jaar ouder. Een vriendschap zie ik daar niet uitgroeien. Ook zit ik op badminton waar ook een vriendin van me op zit. Maar het contact met de anderen is heel oppervlakkig. Alleen wel eens tips geven of: "goed gespeeld". En ik zit een de vriendenkring Die gaan om de paar weken iets leuks doen. Dan heb je een leuke middag of avond. Maar vriendschappen zijn er nog niet door ontstaan. Ik heb sinds ik volwassen ben niet snel meer een klik met mensen en dan vooral jongeren. Veel vrouwelijke leeftijdsgenoten op mijn werk praten vooral over hoe geweldig en lekker hun vriend en zijn erg met uiterlijk bezig. Ik heb dat nooit gehad. Al vind ik hygiëne wel belangrijk. Ik douche me elke ochtend, cremepje, lekker luchtje op en elke dag schone kleren. Maar ik ben niet zo van de bling bling. Ik besteed mijn tijd liever aan andere dingen.
Ik ben best een einzelgänger en heb weinig vrienden. Dat weinig vrienden vind ik soms jammer, want als kind had ik wel veel vriendinnen. Dat verdween langzaam toen mijn zij allemaal een vriend kregen en ik niet. Ook ging bij hun de nadruk op uitgaan en feesten liggen. Ik houd niet van uitgaan en feesten. Dan word je al gauw als saai gezien. Naar de bioscoop, braderie, shoppen, sporten vind ik wel leuk. Maar heb aan een paar uurtjes genoeg. Dan wil ik weer alleen zijn. Vind het heerlijk om 's avonds alleen met de honden op de bank te zitten en geen verplichtingen te hebben. Ik kom wel onder de mensen. Op mijn werk zit ik bij een aantal leuke vrouwen. Gezellige gesprekken. Alleen zijn sommigen 30 jaar ouder. Een vriendschap zie ik daar niet uitgroeien. Ook zit ik op badminton waar ook een vriendin van me op zit. Maar het contact met de anderen is heel oppervlakkig. Alleen wel eens tips geven of: "goed gespeeld". En ik zit een de vriendenkring Die gaan om de paar weken iets leuks doen. Dan heb je een leuke middag of avond. Maar vriendschappen zijn er nog niet door ontstaan. Ik heb sinds ik volwassen ben niet snel meer een klik met mensen en dan vooral jongeren. Veel vrouwelijke leeftijdsgenoten op mijn werk praten vooral over hoe geweldig en lekker hun vriend en zijn erg met uiterlijk bezig. Ik heb dat nooit gehad. Al vind ik hygiëne wel belangrijk. Ik douche me elke ochtend, cremepje, lekker luchtje op en elke dag schone kleren. Maar ik ben niet zo van de bling bling. Ik besteed mijn tijd liever aan andere dingen.
zondag 28 december 2014 om 12:21
Net de link van Susan Cain bekeken, ik heb er op deze manier nooit over nagedacht! Heb ook gelijk het boek gekocht
Het doet me ook goed om te horen dat het niet alleen bij mij zo is en dat introvert zijn ook prima is. Vond het altijd al een beetje raar dat ik de term grote vriendengroepen totaal niet snapte en wat daar leuk aan was. Socializen en feestjes vergt te veel energie, kan niet slapen daarna..en inderdaad geen interesse om contacten te onderhouden etc.
Het doet me ook goed om te horen dat het niet alleen bij mij zo is en dat introvert zijn ook prima is. Vond het altijd al een beetje raar dat ik de term grote vriendengroepen totaal niet snapte en wat daar leuk aan was. Socializen en feestjes vergt te veel energie, kan niet slapen daarna..en inderdaad geen interesse om contacten te onderhouden etc.
zondag 28 december 2014 om 12:33
Typefoudt, naar om te horen dat je vriend ziek is. Hoop dat het gauw beter gaat!
Wat ik mooi vind is dat jullie samen zo goed afstemmen op elkaar, en dat je open erover bent. Ik las dat bij anderen hierboven ook al.
Ik zit nu in een fase waar ik langzaam aan mezelf leer kennen, in therapie al veel verwerkt van vroeger en langzaam aan ben ik mijn masker laagje voor laagje aan het loslaten. Ditt topic is ook weer zo een ding, leren herkennen en hopefully wat meer accepteren.
Wat ik mooi vind is dat jullie samen zo goed afstemmen op elkaar, en dat je open erover bent. Ik las dat bij anderen hierboven ook al.
Ik zit nu in een fase waar ik langzaam aan mezelf leer kennen, in therapie al veel verwerkt van vroeger en langzaam aan ben ik mijn masker laagje voor laagje aan het loslaten. Ditt topic is ook weer zo een ding, leren herkennen en hopefully wat meer accepteren.
zondag 28 december 2014 om 12:55
Hondenmens, voel je er over het algemeen prettig onder, dat je weinig vrienden hebt? Ik bedoel, ook als je je verveeld of iets wilt doen. Liever prettig gezelschap van jezelf dan van anderen?
Het lekker thuis op de bank zitten zonder verplichtingen snap ik tuurlijk helemaal! vind ik ook heerlijk maar soms verveel ik me wel te pletter
Het lekker thuis op de bank zitten zonder verplichtingen snap ik tuurlijk helemaal! vind ik ook heerlijk maar soms verveel ik me wel te pletter
zondag 28 december 2014 om 13:25
Dat het geheim moet blijven, vind ik wel opvallend. Zeker ook met het verschil in sociaal leven.
Ik ben zelf ook meer een einzelganger met soms de behoefte mijn sociaal leven een spike te geven, maar het daten met vrouwen die een erg druk sociaal leven hadden, was meer vermoeiend dan leuk. Bijna iedere vrije dag dat gesleep naar (on)bekenden en zelden stil kunnen zitten, erg vermoeiend. Ik ben dan ook eigenlijk wel genezen van die behoefte. Er moet een goede balans zijn. Hij moet net zoveel investeren in jouw beleving van jullie relatie als andersom. Anders is het een signaal of gewoon "verdacht", lijkt me.
Ik ben zelf ook meer een einzelganger met soms de behoefte mijn sociaal leven een spike te geven, maar het daten met vrouwen die een erg druk sociaal leven hadden, was meer vermoeiend dan leuk. Bijna iedere vrije dag dat gesleep naar (on)bekenden en zelden stil kunnen zitten, erg vermoeiend. Ik ben dan ook eigenlijk wel genezen van die behoefte. Er moet een goede balans zijn. Hij moet net zoveel investeren in jouw beleving van jullie relatie als andersom. Anders is het een signaal of gewoon "verdacht", lijkt me.
Ezel ..
zondag 28 december 2014 om 13:27
zondag 28 december 2014 om 13:56
enigma0990:
Soms vind het niet erg dat ik weinig vrienden heb. Veel vrienden betekent vaak ook meer verjaardagen en dat is niet mijn hobby. Ik ga wel naar de verjaardagen van de paar vriendinnen die ik heb en ze komen ook bij mij.
Maar sommige dingen zijn leuker om met z'n tweeën te doen en dan vind ik het jammer dat ik maar uit 1 vriendin kan kiezen. Naar de jaarlijkse braderie in mijn oude dorp bijvoorbeeld. Alleen is zij in elk jaar in die periode op vakantie met haar ouders. Dus met haar kan ik nooit. Alleen vind het dan weer niet leuk, omdat ik het confronterend vind dat ik alleen tussen vriendinnengroepjes en stelletjes loop. Dan ga ik maar weer met mijn moeder. Twee jaar geleden dacht ik er een nieuwe vriendin bij te hebben. Een oud-klasgenoot waar ik vroeger niet zo mee omging voegde me op Facebook toe. We bleken toen ineens raakpunten te hebben. We zijn ook een keer gaan zwemmen. Hartstikke leuk. Maar bij die ene afspraak is het gebleven. Ze stelde een paar keer voor om samen naar een braderie te gaan. Ik had me er echt op verheugd. Maar beide keren zei ze op het laatst af. Want haar vriend had andere plannen. Alles draait om haar vriend. Ik was weer 2e keus. Dit heb ik best al vaak gehad, ook met andere vriendinnen.
Soms vind het niet erg dat ik weinig vrienden heb. Veel vrienden betekent vaak ook meer verjaardagen en dat is niet mijn hobby. Ik ga wel naar de verjaardagen van de paar vriendinnen die ik heb en ze komen ook bij mij.
Maar sommige dingen zijn leuker om met z'n tweeën te doen en dan vind ik het jammer dat ik maar uit 1 vriendin kan kiezen. Naar de jaarlijkse braderie in mijn oude dorp bijvoorbeeld. Alleen is zij in elk jaar in die periode op vakantie met haar ouders. Dus met haar kan ik nooit. Alleen vind het dan weer niet leuk, omdat ik het confronterend vind dat ik alleen tussen vriendinnengroepjes en stelletjes loop. Dan ga ik maar weer met mijn moeder. Twee jaar geleden dacht ik er een nieuwe vriendin bij te hebben. Een oud-klasgenoot waar ik vroeger niet zo mee omging voegde me op Facebook toe. We bleken toen ineens raakpunten te hebben. We zijn ook een keer gaan zwemmen. Hartstikke leuk. Maar bij die ene afspraak is het gebleven. Ze stelde een paar keer voor om samen naar een braderie te gaan. Ik had me er echt op verheugd. Maar beide keren zei ze op het laatst af. Want haar vriend had andere plannen. Alles draait om haar vriend. Ik was weer 2e keus. Dit heb ik best al vaak gehad, ook met andere vriendinnen.