Euthanasie in de psychiatrie

02-02-2015 22:28 100 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,

Een paar jaar geleden ben ik een goede vriendin verloren. Ze kreeg euthanasie. Ik vroeg me af wat jullie hierover denken.

Ik merk dat het me nog steeds bezighoudt. Ik vraag me af of het niet anders had gekund, of er toch niet een behandeling was geweest die wel aan had geslagen. Zijn er meer mensen hier die familie of vrienden zijn kwijtgeraakt hieraan ? Of wellicht zelf overwegen zo'n traject in te gaan. Denken jullie dat euthanasie een eventuele zelfmoord had kunnen voorkomen? En hoe gaan jullie hiermee om?
quote:Nynke_ schreef op 02 februari 2015 @ 23:03:

Die procedure biedt toevallig heel veel ruimte voor persoonlijke interpretaties. Strikt? Waarom worden er dan zoveel gevallen als 'onzorgvuldig' beoordeeld? Een criterium als 'uitzichtloos' of 'ondraaglijk' is geen vaststaand gegeven. En dat is juist het hele probleem.Zoveel gevallen?
quote:Feeksje1977 schreef op 02 februari 2015 @ 23:01:

Ik krijg een beetje een naar gevoel van dit topic met name haar reactie ook.Ja herken ik ook, erg gevoelig onderwerp en het gaat specifiek om één persoon die voor een hele moeilijke beslissing stond. Voelt erg naar om hierover uberhaupt een oordeel of mening te hebben. Al kan ik ook begrijpen dat het voor TO moeilijk is om hier vrede mee te hebben maar de inhoud van de OP en de richting van het topic voelt zeer fout omdat het niet over TO zelf gaat.
Alle reacties Link kopieren
Het is heel dubbel. Ergens is het natuurlijk ook fijn dat verder lijden haar bespaard is gebleven.
Nou Nynke, ik zou maar eens gaan praten met een rouw expert.

En ga je beter informeren als je denkt dat nodig te hebben om hier mee om te gaan.
quote:Nynke_ schreef op 02 februari 2015 @ 23:03:

Die procedure biedt toevallig heel veel ruimte voor persoonlijke interpretaties. Strikt? Waarom worden er dan zoveel gevallen als 'onzorgvuldig' beoordeeld? Een criterium als 'uitzichtloos' of 'ondraaglijk' is geen vaststaand gegeven. En dat is juist het hele probleem.



Kan zijn, maar er is altijd een team, of in elk geval meerdere mensen beslissen. Dat is echt niet aan 1 persoon!



Je komt heel boos over, vind jij dat er onterecht over is gegaan tot euthanasie?
Alle reacties Link kopieren
quote:parquette schreef op 02 februari 2015 @ 23:07:

[...]





Ja herken ik ook, erg gevoelig onderwerp en het gaat specifiek om één persoon die voor een hele moeilijke beslissing stond. Voelt erg naar om hierover uberhaupt een oordeel of mening te hebben. Al kan ik ook begrijpen dat het voor TO moeilijk is om hier vrede mee te hebben maar de inhoud van de OP en de richting van het topic voelt zeer fout omdat het niet over TO zelf gaat.\



Mijn bedoeling was juist om het breder te trekken. Ik vroeg juist of er meer mensen waren die met zoiets te maken hebben (gehad)

Met als uitgangspunt die situatie, ja.



Ik snap wat je zegt, maar zo was het absoluut niet bedoeld.
Alle reacties Link kopieren
quote:Feeksje1977 schreef op 02 februari 2015 @ 23:07:

[...]





Zoveel gevallen?



Dat vond ik inderdaad ook al bijzonder. Ik weet wel dat er een kliniek in het nieuws geweest is (levenseinde ofzo) omdat die meerdere keren berispt zijn voor onzorgvuldig handelen (2-3 keer in een jaar). Maar dat is dan ook in 1 kliniek.



Net even opgezocht en in 2011 waren er in 36 gevallen (over alle euthanasieaanvragen) stukken doorgestuurd naar inspectie en OM, maar niet omdat getwijfeld werd aan het uitzichtloos lijden, dat ging om technische redenen. Zoals artsen die van mening zijn dat morfine een goed middel is om euthanasie te plegen.
Er is trouwens een topic hier van iemand die in het traject zit/ zat (?)

Wellicht kan je daar ook wat mee.
Ik kan me goed voorstellen dat het je bezig houdt. Een tijd geleden las ik een verhaal in een krant over een jong meisje dat euthanasie kreeg omdat ze psychisch "in de war" was geraakt na het oproepen van geesten. Of in elk geval, daar was het mee begonnen. Ik denk er nog steeds weleens aan terwijl ik de persoon helemaal niet kende. Kijk, lichamelijk ongeneeslijk ziek bent is het anders, dan ga je sowieso maar kun je het laatste stukje lichamelijk lijden besparen. Al vind ik zelf dat idee al verschrikkelijk, gewoon het idee dat je weet dat je zo meteen doodgaat. Dat je 's ochtends nog iets eet en weet dat het je laatste maaltijd is. Dergelijke gedachtes zorgen bij mij voor paniek.



Maar als het psychisch is dan is het nog weer anders. Inderdaad het stukje "maar wat nou als deze therapie of die of dat" misschien had dat wel geholpen. He bekwaam was de persoon in kwestie, kon hij of zij op dat moment wel echt begrijpen hoe definitief de dood is? Ik denk dat het bij psychische aandoeningen veel en veel moeilijker is om te bepalen of iets wel of niet zinvol is. De constante vraag of er toch niet nog een oplossing zou zijn geweest.



Heel concreet kun je helaas helemaal niets met die gedachtes. Je kunt haar niet terugbrengen en ook de situatie niet ongedaan maken. Je zult een manier moeten vinden om met dit gevoel om te gaan. Misschien zou een gesprek met een psycholoog je hierbij kunnen helpen. Euthanasie kan voor iemand die daar erg gevoelig voor is best traumatisch zijn. Dat is niets om je voor te schamen. De ene mens kan makkelijker dingen loslaten dan de ander en de een denkt zwaarder na dan de ander.



Dikke knuffel en ik hoop dat je je gevoel een plekje kunt gaan geven.
Weinig inlevend om TO zo af te serveren.



Ja, er gaat een heleboel aan vooraf voor euthanasie plaatsvindt. En dat zal niet zomaar zijn geweest.

Maar dat laat onverlet dat je daar als omgeving best nog mee kunt zitten. Als je een goede vriendin verliest dan is dat heel verdrietig. En als ze kanker had gehad dan had je nu kunnen denken dat ze hoe dan ook nu overleden zou zijn, bij psychiatrische problemen kan ik me best voorstellen dat je je afvraagt "en had dit of dat niet of gekund?" .



Waarschijnlijk had dat niet gekund nee. Ik neem aan dat het op was voor je vriendin. Maar voor jou is er nog steeds verdriet en zul je moeten aanvaarden dat er voor je vriendin geen aanvaardbare opties meer waren.



Merkwaardig dat sommige mensen vinden dat je als omgeving dan voortaan altijd je mond moet houden en geen vragen of twijfels meer mag hebben.
.
Alle reacties Link kopieren
Er gaat een jarenlang traject aan vooraf. Juist omdat er dikwijls nog allerlei therapieën aan vooraf gaan en opnames, dat is voor sommige mensen ook een lijdensweg. Iemand die hemel en aarde moet bewegen om eindelijk rust te vinden vind ik heel moedig. Wie bewust bezig is met euthanasie weet ook dat er nabestaanden zijn, partner, ouders, misschien kinderen. Als je dan kiest voor een weloverwogen en waardig afscheid laat je hen wel achter met het verdriet om het verlies van een geliefde, maar niet met de vraag waarom X zich heeft verhangen omdat er geen waardiger uitweg was. Iemand die kiest voor euthanasie kan ook afscheid nemen, misschien overlijden in de armen van een geliefde.
verba volant, scripta manent.
quote:Nynke_ schreef op 02 februari 2015 @ 23:10:

[...]

\



Mijn bedoeling was juist om het breder te trekken. Ik vroeg juist of er meer mensen waren die met zoiets te maken hebben (gehad)

Met als uitgangspunt die situatie, ja.



Ik snap wat je zegt, maar zo was het absoluut niet bedoeld.Nogmaals ga je eerst beter informeren. Helpt vast ook met je verdriet.
TO ergens snap ik je wel, het lijkt me heel logisch en menselijk om je achteraf af te vragen of het wel echt de juiste keuze is geweest maar daar is nu niks meer aan te doen.



Na euthanasie wordt het handelen van de arts en keuzes en overwegingsmogelijkheden altijd beoordeeld door een onafhankelijke jury. Soms komt daar inderdaad een uitspraak uit waaruit blijkt dat de commissie vraagtekens stellen over de euthanasie. Deze procedure wordt echt zeer zorgvuldig doorlopen en op meerdere momenten beoordeeld en getoetst.



Probeer vrede te vinden in de beslissing van je vriendin ook al kan je het niet volledig begrijpen. Heb je nog contact met haar omgeving en hoe heeft zij nu nog een plekje in jouw leven?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook iemand gekend die euthanasie aanvroeg. zij was ook jong, eind twintig. Ze had een persoonlijkheidsstoornis en was vaker opgenomen geweest, ook meerdere therapieën, ten slotte ook elektrotherapie.



Zij had drie jonge kinderen.



Ik ben persoonlijk tegen euthenacie in de psychiatrie. Zeker bij jonge mensen.

Waarom?

Ik vind het risico te groot. Omdat het om iets psychisch, niet tastbaars, niet duidelijk aantoonbare gaat.

Wat to zegt, 'uitzichtloos' en 'ondragelijk' zijn afhankelijk van invulling en interpretatie. Ik denk niet dta een psychiater of psycholoog zo een term met enige zekerheid hard kan maken..



Het zou zo maar kunnen dat iemand 'plots' een hele andere levenshouding krijgt, of een ervaring op doet die alles in een ander daglicht plaatst, juist omdat het om iets psychisch gaat..
quote:anoniemex schreef op 02 februari 2015 @ 23:19:

Ik heb ook iemand gekend die euthanasie aanvroeg. zij was ook jong, eind twintig. Ze had een persoonlijkheidsstoornis en was vaker opgenomen geweest, ook meerdere therapieën, ten slotte ook elektrotherapie.



Zij had drie jonge kinderen.



Ik ben persoonlijk tegen euthenacie in de psychiatrie. Zeker bij jonge mensen.

Waarom?

Ik vind het risico te groot. Omdat het om iets psychisch, niet tastbaars, niet duidelijk aantoonbare gaat.

Wat to zegt, 'uitzichtloos' en 'ondragelijk' zijn afhankelijk van invulling en interpretatie. Ik denk niet dta een psychiater of psycholoog zo een term met enige zekerheid hard kan maken..



Het zou zo maar kunnen dat iemand 'plots' een hele andere levenshouding krijgt, of een ervaring op doet die alles in een ander daglicht plaatst, juist omdat het om iets psychisch gaat..

Het gaat dus niet om 1 psychiater en/ of 1 psycholoog. Lees eerst de richtlijn eens voor je gaat roeptoeteren.



En hé, wonderen zijn de wereld nog niet uit, dus iedereen kan plots genezen.
Alle reacties Link kopieren
Een psycholoog gaat trouwens sowieso niet over euthanasie. Dat wordt altijd beoordeeld door een psychiater. Volgens de euthanasiewet moet er dan nog 1 onafhankelijke specialist (gespecialiseerd in de betreffende aandoening) zijn oordeel vellen en in de psychiatrie wordt geadviseerd om nog een extra specialist in de arm te nemen.



Het gaat hier ook niet om mensen die gewoon even niet meer willen leven...



Het gaat om mensen die al jarenlang geen leven hebben, die geen uitzicht hebben op een ander leven als kliniek in, kliniek uit en eigenlijk nooit 'normaal' kunnen functioneren, zelfs niet als ze redelijk goed zijn. Dat is echt een zwaar Kutleven, net zo klote als kanker hebben wat niet meer te genezen is. Alleen ga je aan die kanker uiteindelijk dood, bij een psychiatrische stoornis moet je het zelf doen of euthanasie aanvragen.
quote:anoniemex schreef op 02 februari 2015 @ 23:19:

Ik heb ook iemand gekend die euthanasie aanvroeg. zij was ook jong, eind twintig. Ze had een persoonlijkheidsstoornis en was vaker opgenomen geweest, ook meerdere therapieën, ten slotte ook elektrotherapie.



Zij had drie jonge kinderen.



Ik ben persoonlijk tegen euthenacie in de psychiatrie. Zeker bij jonge mensen.

Waarom?

Ik vind het risico te groot. Omdat het om iets psychisch, niet tastbaars, niet duidelijk aantoonbare gaat.

Wat to zegt, 'uitzichtloos' en 'ondragelijk' zijn afhankelijk van invulling en interpretatie. Ik denk niet dta een psychiater of psycholoog zo een term met enige zekerheid hard kan maken..



Het zou zo maar kunnen dat iemand 'plots' een hele andere levenshouding krijgt, of een ervaring op doet die alles in een ander daglicht plaatst, juist omdat het om iets psychisch gaat..





Dit staat er niet echt toch?



Jammer dat er nog steeds mensen zijn die echt niet weten waar ze het over hebben en dan zulke dingen gaan roepen.
Alle reacties Link kopieren
quote:SpringDing schreef op 02 februari 2015 @ 23:24:

[...]



Het gaat dus niet om 1 psychiater en/ of 1 psycholoog. Lees eerst de richtlijn eens voor je gaat roeptoeteren.



En hé, wonderen zijn de wereld nog niet uit, dus iedereen kan plots genezen.



Ik ken de richtlijnen heel, heel goed.



Ik vind dat er een verschil is tussen een lichamelijke ziekte, en een psychische ziekte in de mate van concreetheid en duidelijkheid.
Alle reacties Link kopieren
quote:anoniemex schreef op 02 februari 2015 @ 23:29:

[...]





Ik ken de richtlijnen heel, heel goed.



Ik vind dat er een verschil is tussen een lichamelijke ziekte, en een psychische ziekte in de mate van concreetheid en duidelijkheid.Er zijn genoeg psychiatrische stoornissen die een biologische oorzaak hebben. Dat is dus zeker wel heel erg meetbaar en concreet.
Alle reacties Link kopieren
quote:Feeksje1977 schreef op 02 februari 2015 @ 23:27:

[...]





Dit staat er niet echt toch?



Jammer dat er nog steeds mensen zijn die echt niet weten waar ze het over hebben en dan zulke dingen gaan roepen.



Ik weet heel goed waar ik het over heb.

En dit is mijn mening erover.
Alle reacties Link kopieren
quote:anoniemex schreef op 02 februari 2015 @ 23:30:

[...]





Ik weet heel goed waar ik het over heb.

En dit is mijn mening erover.Als je weet waar je het over hebt, hoe kan je dan denken dat een psycholoog een rol speelt in een beslissing rondom euthanasie?
Alle reacties Link kopieren
quote:Amaqanda schreef op 02 februari 2015 @ 23:30:

[...]





Er zijn genoeg psychiatrische stoornissen die een biologische oorzaak hebben. Dat is dus zeker wel heel erg meetbaar en concreet.Ja, in dat geval wel. Die stoornissen zijn vaak ook beter te behandelen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Feeksje1977 schreef op 02 februari 2015 @ 23:27:

[...]





Dit staat er niet echt toch?



Jammer dat er nog steeds mensen zijn die echt niet weten waar ze het over hebben en dan zulke dingen gaan roepen.



Ik vind jou erg respectloos overkomen t.o.v. mensen die er een andere mening op na houden die niet in jouw straatje past. En hoe durf je te beweren dat ik me er niet in heb verdiept?! Ik denk dat ik er meer van weet dan jij.



Je raadt mij aan me in te lezen in het onderwerp? Ik raad jou een cursus sociale vaardigheden aan.
Alle reacties Link kopieren
quote:anoniemex schreef op 02 februari 2015 @ 23:29:

[...]





Ik ken de richtlijnen heel, heel goed.



Ik vind dat er een verschil is tussen een lichamelijke ziekte, en een psychische ziekte in de mate van concreetheid en duidelijkheid.Schizofrenie, bipolaire stoornis, autisme....... allemaal psychische ziektes die behoorlijk concreet zijn en niet veranderen doordat je ineens een andere kijk op het leven krijgt.
The early bird suffers longer.
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven