Gezondheid
alle pijlers
Slechthorend, hoe nu verder?
vrijdag 13 februari 2015 om 22:54
Hallo allemaal,
Ik ben Hoihoi, momenteel 20 jaar.
Ik ben mijn hele leven al slechthorend, dit is een tijdje toegelopen, maar momenteel al een aantal jaar stabiel.
Momenteel heb ik links een gemiddeld verlies van 80-90 decibel, rechts een gemiddeld verlies van 50-60 decibel.
Ik draag geen gehoorapparaten, ik heb ze wel. Het punt hierbij is dat links een gehoorapparaat totaal geen
toegevoegde waarde bied, en rechts heb ik maar een heel kleine winst volgens onderzoeken, maar hier merk ik zelf niks van.
Het is ook zo dat wat er qua geluid met hoorapparaat links binnen komt, heel naar klinkt, ook wanneer ik hem zacht zet.
Maar wanneer ik hem alleen rechts draag, hoor ik heel "scheel". Het is gewoon geen fijne situatie, en heb er
dan ook nooit aan kunnen wennen. De audioloog is het met mij eens dat twee gehoorapparaten niks verbeterd,
omdat ik dan wel een kleine winst heb met een gehoorapparaat links, maar dat deze winst niet opweegt
tegen de nadelen die erbij komen kijken.
Slechthorendheid legt een grote druk op mijn leven, al ga ik er wel zo positief mogelijk mee om.
Ik studeer momenteel maar dit kost zo extreem veel energie dat ik in mijn vrije tijd zo veel mogelijk uit rust,
omdat ik door de vermoeidheid veel hoofdpijn krijg.
Nu ben ik zo ver dat ik besluit hier iets mee te doen. Gezien de richting van mijn studie, zal later niet bepaald de
mogelijkheid bestaan parttime te werken. Dit wil ik ook liever niet, ik wil financieel nergens afhankelijk van zijn als het kan.
Maar mijn wens is later ook om te werken en een kind groot te mogen brengen. Als ik daardoor iets minder dan fulltime moet
werken, is dat ook geen ramp. Maar er moet toch wel iets zijn voor mensen zoals ik?
Drukke omgevingen zijn alleen heel lastig voor mij, ook wanneer een persoon een wat lagere stem heeft. Een perfecte situatie
is een situatie waarin er geen omgevingsgeluiden zijn, maar die vind je niet in het dagelijks leven. Het is elke dag zo'n gevecht van losse woorden zinnen te maken in mijn hoofd.
Ik wil mij via de huisarts proberen om mij aan te melden bij een CI-team, alleen vraag ik mij erg af of ik
hiervoor wel in aanmerking kom, aangezien mijn rechteroor maar een matig tot gemiddeld verlies heeft. En dan rechts een normaal gehoorapparaat, om de boel weer in balans te krijgen.
Mijn vraag is of mensen zich eventueel herkennen in mijn verhaal, of tips hebben. Als er ook maar iets is dat ervoor
zorgt dat ik weer wat beter kan horen, al is het met twee gehoorapparaten, zou het mijn leven zoveel verbeteren.
Niet alleen voor de vermoeidheid, maar dan kan ik ook weer net als anderen bepaalde dingen horen, die ik gewoonweg
niet hoor.
Ik ben mij er wel van bewust dat er geen hulpmiddel zal zijn die er voor zal zorgen dat ik volledig kan horen, dat heb
ik ook geaccepteerd.
Alvast heel erg bedankt!
Ik ben Hoihoi, momenteel 20 jaar.
Ik ben mijn hele leven al slechthorend, dit is een tijdje toegelopen, maar momenteel al een aantal jaar stabiel.
Momenteel heb ik links een gemiddeld verlies van 80-90 decibel, rechts een gemiddeld verlies van 50-60 decibel.
Ik draag geen gehoorapparaten, ik heb ze wel. Het punt hierbij is dat links een gehoorapparaat totaal geen
toegevoegde waarde bied, en rechts heb ik maar een heel kleine winst volgens onderzoeken, maar hier merk ik zelf niks van.
Het is ook zo dat wat er qua geluid met hoorapparaat links binnen komt, heel naar klinkt, ook wanneer ik hem zacht zet.
Maar wanneer ik hem alleen rechts draag, hoor ik heel "scheel". Het is gewoon geen fijne situatie, en heb er
dan ook nooit aan kunnen wennen. De audioloog is het met mij eens dat twee gehoorapparaten niks verbeterd,
omdat ik dan wel een kleine winst heb met een gehoorapparaat links, maar dat deze winst niet opweegt
tegen de nadelen die erbij komen kijken.
Slechthorendheid legt een grote druk op mijn leven, al ga ik er wel zo positief mogelijk mee om.
Ik studeer momenteel maar dit kost zo extreem veel energie dat ik in mijn vrije tijd zo veel mogelijk uit rust,
omdat ik door de vermoeidheid veel hoofdpijn krijg.
Nu ben ik zo ver dat ik besluit hier iets mee te doen. Gezien de richting van mijn studie, zal later niet bepaald de
mogelijkheid bestaan parttime te werken. Dit wil ik ook liever niet, ik wil financieel nergens afhankelijk van zijn als het kan.
Maar mijn wens is later ook om te werken en een kind groot te mogen brengen. Als ik daardoor iets minder dan fulltime moet
werken, is dat ook geen ramp. Maar er moet toch wel iets zijn voor mensen zoals ik?
Drukke omgevingen zijn alleen heel lastig voor mij, ook wanneer een persoon een wat lagere stem heeft. Een perfecte situatie
is een situatie waarin er geen omgevingsgeluiden zijn, maar die vind je niet in het dagelijks leven. Het is elke dag zo'n gevecht van losse woorden zinnen te maken in mijn hoofd.
Ik wil mij via de huisarts proberen om mij aan te melden bij een CI-team, alleen vraag ik mij erg af of ik
hiervoor wel in aanmerking kom, aangezien mijn rechteroor maar een matig tot gemiddeld verlies heeft. En dan rechts een normaal gehoorapparaat, om de boel weer in balans te krijgen.
Mijn vraag is of mensen zich eventueel herkennen in mijn verhaal, of tips hebben. Als er ook maar iets is dat ervoor
zorgt dat ik weer wat beter kan horen, al is het met twee gehoorapparaten, zou het mijn leven zoveel verbeteren.
Niet alleen voor de vermoeidheid, maar dan kan ik ook weer net als anderen bepaalde dingen horen, die ik gewoonweg
niet hoor.
Ik ben mij er wel van bewust dat er geen hulpmiddel zal zijn die er voor zal zorgen dat ik volledig kan horen, dat heb
ik ook geaccepteerd.
Alvast heel erg bedankt!
vrijdag 13 februari 2015 om 23:13
Heftig verhaal, ik herken het deels. Ik ben ook slechthorend (zegmaar doof) en heb net een studie afgerond. Wist je dat je misschien wel in aanmerking kan komen voor een (schrijf)tolk? In onderwijssituaties is de kans groot dat het UWV dit vergoedt. Zo is het een stuk minder belastend om colleges te volgen. Kijk maar eens op de site van het UWV. Je kan eventueel ook met ze chatten als je niet kunt bellen en je er een vraag over hebt.
Over de rest reageer ik morgen verder! Ik wilde alleen laten weten dat ik het herken en dat je niet de enige bent
Over de rest reageer ik morgen verder! Ik wilde alleen laten weten dat ik het herken en dat je niet de enige bent
vrijdag 13 februari 2015 om 23:14
Ik heb me speciaal voor dit topic aangemeld. Ik heb namelijk nagenoeg dezelfde verliezen qua db, maar ook in alle toonhoogtes waardoor het heel lastig is om een passend gehoortoestel te vinden. Ik heb er dus geen, want ik kon er niet aan wennen. Had knallende koppijn aan het eind van de dag, alles is zo luid en schel.
In het dagelijks leven ervaar ik echter niet zowel hinder. Mijn linkeroor is mijn 'goede' oor, die heeft het minste verlies, dus ik zorg dat ik die altijd goed richt op de mensen die praten. Daarnaast doe ik veel met liplezen, als mensen niet naar mij kijken of wanneer ik ze niet zie, dan komt het echt niet aan.
Wat ik mij afvraag is waar jouw gehoorverlies vandaan komt? Want ik zie niet in waarom ik later niet full time zou kunnen werken, ik hoor dan wel slecht maar de rest doet het prima.
In het dagelijks leven ervaar ik echter niet zowel hinder. Mijn linkeroor is mijn 'goede' oor, die heeft het minste verlies, dus ik zorg dat ik die altijd goed richt op de mensen die praten. Daarnaast doe ik veel met liplezen, als mensen niet naar mij kijken of wanneer ik ze niet zie, dan komt het echt niet aan.
Wat ik mij afvraag is waar jouw gehoorverlies vandaan komt? Want ik zie niet in waarom ik later niet full time zou kunnen werken, ik hoor dan wel slecht maar de rest doet het prima.
vrijdag 13 februari 2015 om 23:27
@Niekchic Ik weet dat ik daar recht op heb, en dat is ook wel rond. Maar ik heb een alternatieve wijze van onderwijs. Ik weet van te voren nooit hoe lang de les duurt, soms is dat maar 10 minuten. Wij werken vooral in project. Dus even uitleg, dan direct aan de slag. Dan is het een ongelooflijke kippenhok, het werkt voor geen meter als ik hiervoor een tolk inhuur. Ik beheers de gebaren niet goed genoeg, en een schrijftolk zal veel vertraging hebben.
@Lostit Ik vind het heel bijzonder om te horen dat je voor mijn topic een account hebt aangemaakt, dat vind ik echt fijn om te horen! Ik heb ook de koppijn met de gehoorapparaten. Ik ervaar dus wel echt heel veel hinder, vooral met onbekende mensen, of mensen met een lage stem, en die heb je er gek genoeg heel veel. Ik kom altijd in lastige situaties terecht waar ik maar een beetje onzeker ga lachen. Mensen die ik al langer ken weten er van, en herhalen dingen. Maar ik heb vaak dat ik het na zes keer herhalen de persoon nog niet versta. Dit gebeurt dan ook vaak, heel naar.
Ik weet niet precies waar mijn slechthorendheid vandaan komt, testen bij geboorte lieten niks zien, ze kwamen er achter toen ik drie/vier jaar oud was. Dat liep lineair af, toen werd het stabiel toen ik een jaar of 10 werd. Toen ik 16 was ben ik achter op de fiets zittend op mijn hoofd gevallen, daarbij is mijn rechter (goede) oor met 10/15 decibel verder achter uit gegaan. Foutje, sorry.
Ik zou niet weten hoe ik fulltime werken zou kunnen combineren met het grootbrengen van een kind, terwijl ik zo extreem moe ben van de hele dag luisteren. Het kost enorm veel energie. Gelukkig heb ik mijn vriend die mij veel steunt, en dus veel meer in het huishouden doet dan ik, en ook nooit zal klagen als ik na een lange schooldag de volgende dag alleen maar op de bank lig en even 5 minuten naar de supermarkt, omdat ik zo moe ben.
Ik vind het wel heel fijn om "lotgenoten" te ontmoeten zoals nu. Ik heb het internet afgezocht er naar, maar het is lastig vinden. Zeker mensen die in mijn "levensfase" zitten. (jong) volwassenen.
@Lostit Ik vind het heel bijzonder om te horen dat je voor mijn topic een account hebt aangemaakt, dat vind ik echt fijn om te horen! Ik heb ook de koppijn met de gehoorapparaten. Ik ervaar dus wel echt heel veel hinder, vooral met onbekende mensen, of mensen met een lage stem, en die heb je er gek genoeg heel veel. Ik kom altijd in lastige situaties terecht waar ik maar een beetje onzeker ga lachen. Mensen die ik al langer ken weten er van, en herhalen dingen. Maar ik heb vaak dat ik het na zes keer herhalen de persoon nog niet versta. Dit gebeurt dan ook vaak, heel naar.
Ik weet niet precies waar mijn slechthorendheid vandaan komt, testen bij geboorte lieten niks zien, ze kwamen er achter toen ik drie/vier jaar oud was. Dat liep lineair af, toen werd het stabiel toen ik een jaar of 10 werd. Toen ik 16 was ben ik achter op de fiets zittend op mijn hoofd gevallen, daarbij is mijn rechter (goede) oor met 10/15 decibel verder achter uit gegaan. Foutje, sorry.
Ik zou niet weten hoe ik fulltime werken zou kunnen combineren met het grootbrengen van een kind, terwijl ik zo extreem moe ben van de hele dag luisteren. Het kost enorm veel energie. Gelukkig heb ik mijn vriend die mij veel steunt, en dus veel meer in het huishouden doet dan ik, en ook nooit zal klagen als ik na een lange schooldag de volgende dag alleen maar op de bank lig en even 5 minuten naar de supermarkt, omdat ik zo moe ben.
Ik vind het wel heel fijn om "lotgenoten" te ontmoeten zoals nu. Ik heb het internet afgezocht er naar, maar het is lastig vinden. Zeker mensen die in mijn "levensfase" zitten. (jong) volwassenen.
hoihoi1234 wijzigde dit bericht op 13-02-2015 23:31
Reden: Nick = account*
Reden: Nick = account*
% gewijzigd
vrijdag 13 februari 2015 om 23:37
Je zou kunnen onderzoeken of er iets met tekst gedaan kan worden. Er zijn tegenwoordig computerprogramma's die gesproken woord uitschrijven. Misschien dat de leraar in zo'n systeem kan spreken (microfoontje) en het dan op jouw laptop in text verschijnt?
Iemand dicht bij mij had iets vergelijkbaars en kreeg dat toen hij al werkte. In zijn geval kon een gehoorapparaat niets doen, en hij kon net de toon waarop veel mensen praten niet horen. Toch heeft hij daarna nog een jaar of 15 gewerkt, met wat kleine aanpassingen.
Ik snap dat het heel vervelend is, maar laat de moed niet zakken. Er zijn vast ook voor jou mogelijkheden. De arbeidsmarkt trekt nu al aan, en over een aantal jaar wordt er weer een tekort aan arbeidskrachten voorspeld. Dat vergoot de kansen voor jou.
En je kunt ook eens kijken naar virtuele banen, die komen er steeds meer. Zelfs als je een vak hebt die fysieke aanwezigheid noodzakelijk maakt, zijn er online alternatieven te bedenken (bijv: artikelen/boeken/studiemateriaal over je vakgebied schrijven, een online community voor het vakgebied managen, gastsprekers binnen het vakgebied bemiddelen, enz).
Iemand dicht bij mij had iets vergelijkbaars en kreeg dat toen hij al werkte. In zijn geval kon een gehoorapparaat niets doen, en hij kon net de toon waarop veel mensen praten niet horen. Toch heeft hij daarna nog een jaar of 15 gewerkt, met wat kleine aanpassingen.
Ik snap dat het heel vervelend is, maar laat de moed niet zakken. Er zijn vast ook voor jou mogelijkheden. De arbeidsmarkt trekt nu al aan, en over een aantal jaar wordt er weer een tekort aan arbeidskrachten voorspeld. Dat vergoot de kansen voor jou.
En je kunt ook eens kijken naar virtuele banen, die komen er steeds meer. Zelfs als je een vak hebt die fysieke aanwezigheid noodzakelijk maakt, zijn er online alternatieven te bedenken (bijv: artikelen/boeken/studiemateriaal over je vakgebied schrijven, een online community voor het vakgebied managen, gastsprekers binnen het vakgebied bemiddelen, enz).
vrijdag 13 februari 2015 om 23:43
@NummerZoveel Dat is zeker een idee voor de toekomst, voor nu zal dat niet bepaald mogelijk zijn. Maar ik heb een
mooie onderwijsovereenkomst. Ik kan goed thuis studeren, dus ik ga niet alle lessen naar school, alleen als mijn
vermoeidheid dat toe laat. Projectwerk kan ik grotendeels ook thuis.
Ik zal later (als alles blijft lopen hoe het loopt) een baan vinden in de financiële dienstverlening,
richting samenstellen van jaarrekeningen van het MKB. Daar moet vast en zeker wel iets
in te regelen zijn, hoop ik. Ik probeer niet bij de pakken neer te zitten, het is alleen soms zo vervelend
dat wanneer ik een hele goede dag heb op school, en van 8.30 - 16:00/18.30 succesvol kan zijn, ik de volgende
dag zo moe ben, dat uit bed stappen al bijna een dagtaak, op zo'n dag verdraag ik ook weinig geluid.
NmG1 heb ik succesvol afgerond, maar hier ga ik niet mee verder. Ik heb teveel moeite met het toepassen
van gebaren tijdens het praten. Ook kan ik het niet vaak toepassen, daardoor verdwijnt de kennis.
mooie onderwijsovereenkomst. Ik kan goed thuis studeren, dus ik ga niet alle lessen naar school, alleen als mijn
vermoeidheid dat toe laat. Projectwerk kan ik grotendeels ook thuis.
Ik zal later (als alles blijft lopen hoe het loopt) een baan vinden in de financiële dienstverlening,
richting samenstellen van jaarrekeningen van het MKB. Daar moet vast en zeker wel iets
in te regelen zijn, hoop ik. Ik probeer niet bij de pakken neer te zitten, het is alleen soms zo vervelend
dat wanneer ik een hele goede dag heb op school, en van 8.30 - 16:00/18.30 succesvol kan zijn, ik de volgende
dag zo moe ben, dat uit bed stappen al bijna een dagtaak, op zo'n dag verdraag ik ook weinig geluid.
NmG1 heb ik succesvol afgerond, maar hier ga ik niet mee verder. Ik heb teveel moeite met het toepassen
van gebaren tijdens het praten. Ook kan ik het niet vaak toepassen, daardoor verdwijnt de kennis.
vrijdag 13 februari 2015 om 23:46
vrijdag 13 februari 2015 om 23:46
Ik wil ook weer niet lekker geld trekken van de staat, maar ergens hoop ik gewoon
dat een CI voor mij een oplossing kan bieden voor mijn linker oor.
Als ik daar al iets beter mee kan horen, zou het zo veel schelen.
Plus, dat het mij ook gewoon fijn lijkt om meer precisie te krijgen in omgevingsgeluiden.
Mijn vriend is muzikant, en hij bespeelt een zwaar koper instrument, en tijdens het spelen
met andere muzikanten, kan ik hem niet horen.
Weet niet of ik dat ooit zal kunnen, maar een mens mag dromen, toch?
dat een CI voor mij een oplossing kan bieden voor mijn linker oor.
Als ik daar al iets beter mee kan horen, zou het zo veel schelen.
Plus, dat het mij ook gewoon fijn lijkt om meer precisie te krijgen in omgevingsgeluiden.
Mijn vriend is muzikant, en hij bespeelt een zwaar koper instrument, en tijdens het spelen
met andere muzikanten, kan ik hem niet horen.
Weet niet of ik dat ooit zal kunnen, maar een mens mag dromen, toch?
vrijdag 13 februari 2015 om 23:47
Ah ja sorry, ik heb over je vermoeidheidsproblemen heen gelezen. Ik heb dat (gelukkig voor mij) ook niet zoals jij dat hebt, ik heb wel na een verjaardag bijvoorbeeld dat ik thuis bekaf ben, en helemaal vol zit met geluiden en stemmen. Na het stappen kan ik niet slapen omdat ik alles blijf horen.
Dat weglachen is zooo herkenbaar! Ik heb dat ook zoveel gedaan, maar tegenwoordig vraag ik gewoon nog vaker of ze iets willen herhalen. Of ik ga even ergens anders staan en vraag het dan nogmaals. Het toppunt was wel toen ik bij de kno arts kwam omdat ik een gigantische bacteriële oorontsteking had aan mijn 'goede' oor, toen was ik dus echt doof, zij konden daar totaal niet mee omgaan. Ik moest 10x vragen of ze duidelijker wilden spreken, of ze het wilde herhalen etc. Uiteindelijk heb ik maar gezegd vertel het maar tegen mijn vader, die vertaalt het wel voor mij. Toch bizar, bij de kno arts verwacht je wel meer!
Ik ben overigens zo doof geboren, ik was 9 maanden toen ik mijn eerste buisjes kreeg en ben in fases heel doof geweest tot slechthorend. Ik heb ook een taalachterstand, maar mijn moeder herkende het vrij snel (werkte in het speciaal onderwijs met doof en slechthorende kinderen) en dat is wel mijn redding geweest. In mijn rechteroor sluiten de gehoorbeentjes waarschijnlijk niet goed op elkaar aan. Dit kan geopereerd worden maar ik durf het nog niet. Mijn rechteroor is beschadigd door onstekingen, wildvlees etc.
Fulltime werken en kinderen is voor heel veel mensen lastig natuurlijk. Maar denk je dat werken niet minder inspannend is? Ligt natuurlijk aan het beroep maar hele dagen moeten luisteren hoeft natuurlijk niet zo te zijn.
Dat weglachen is zooo herkenbaar! Ik heb dat ook zoveel gedaan, maar tegenwoordig vraag ik gewoon nog vaker of ze iets willen herhalen. Of ik ga even ergens anders staan en vraag het dan nogmaals. Het toppunt was wel toen ik bij de kno arts kwam omdat ik een gigantische bacteriële oorontsteking had aan mijn 'goede' oor, toen was ik dus echt doof, zij konden daar totaal niet mee omgaan. Ik moest 10x vragen of ze duidelijker wilden spreken, of ze het wilde herhalen etc. Uiteindelijk heb ik maar gezegd vertel het maar tegen mijn vader, die vertaalt het wel voor mij. Toch bizar, bij de kno arts verwacht je wel meer!
Ik ben overigens zo doof geboren, ik was 9 maanden toen ik mijn eerste buisjes kreeg en ben in fases heel doof geweest tot slechthorend. Ik heb ook een taalachterstand, maar mijn moeder herkende het vrij snel (werkte in het speciaal onderwijs met doof en slechthorende kinderen) en dat is wel mijn redding geweest. In mijn rechteroor sluiten de gehoorbeentjes waarschijnlijk niet goed op elkaar aan. Dit kan geopereerd worden maar ik durf het nog niet. Mijn rechteroor is beschadigd door onstekingen, wildvlees etc.
Fulltime werken en kinderen is voor heel veel mensen lastig natuurlijk. Maar denk je dat werken niet minder inspannend is? Ligt natuurlijk aan het beroep maar hele dagen moeten luisteren hoeft natuurlijk niet zo te zijn.
vrijdag 13 februari 2015 om 23:48
quote:NummerZoveel schreef op 13 februari 2015 @ 23:46:
Je bent niet alleen in die vermoeidheid, dat zullen veel studenten met fysieke beperkingen of ziektes herkennen. Probeer je ogen op de bal te houden, als je hier eenmaal doorheen bent dan lukt het vast om jouw werk aan te passen. De studiekeuze is wat dat betreft prima. Succes!
In mijn leerjaar zit er ook iemand die leid aan een chronische ziekte, we hebben inderdaad veel aan elkaar.
Dankzij haar leer ik mijn grenzen beter te herkennen, waardoor ik probeer inzicht te krijgen op mijn energieniveau,
zodat de diepe dalen iets minder diep worden.
Je bent niet alleen in die vermoeidheid, dat zullen veel studenten met fysieke beperkingen of ziektes herkennen. Probeer je ogen op de bal te houden, als je hier eenmaal doorheen bent dan lukt het vast om jouw werk aan te passen. De studiekeuze is wat dat betreft prima. Succes!
In mijn leerjaar zit er ook iemand die leid aan een chronische ziekte, we hebben inderdaad veel aan elkaar.
Dankzij haar leer ik mijn grenzen beter te herkennen, waardoor ik probeer inzicht te krijgen op mijn energieniveau,
zodat de diepe dalen iets minder diep worden.
vrijdag 13 februari 2015 om 23:58
quote:Lostit schreef op 13 februari 2015 @ 23:47:
Ah ja sorry, ik heb over je vermoeidheidsproblemen heen gelezen. Ik heb dat (gelukkig voor mij) ook niet zoals jij dat hebt, ik heb wel na een verjaardag bijvoorbeeld dat ik thuis bekaf ben, en helemaal vol zit met geluiden en stemmen. Na het stappen kan ik niet slapen omdat ik alles blijf horen.
Dat weglachen is zooo herkenbaar! Ik heb dat ook zoveel gedaan, maar tegenwoordig vraag ik gewoon nog vaker of ze iets willen herhalen. Of ik ga even ergens anders staan en vraag het dan nogmaals. Het toppunt was wel toen ik bij de kno arts kwam omdat ik een gigantische bacteriële oorontsteking had aan mijn 'goede' oor, toen was ik dus echt doof, zij konden daar totaal niet mee omgaan. Ik moest 10x vragen of ze duidelijker wilden spreken, of ze het wilde herhalen etc. Uiteindelijk heb ik maar gezegd vertel het maar tegen mijn vader, die vertaalt het wel voor mij. Toch bizar, bij de kno arts verwacht je wel meer!
Ik ben overigens zo doof geboren, ik was 9 maanden toen ik mijn eerste buisjes kreeg en ben in fases heel doof geweest tot slechthorend. Ik heb ook een taalachterstand, maar mijn moeder herkende het vrij snel (werkte in het speciaal onderwijs met doof en slechthorende kinderen) en dat is wel mijn redding geweest. In mijn rechteroor sluiten de gehoorbeentjes waarschijnlijk niet goed op elkaar aan. Dit kan geopereerd worden maar ik durf het nog niet. Mijn rechteroor is beschadigd door onstekingen, wildvlees etc.
Fulltime werken en kinderen is voor heel veel mensen lastig natuurlijk. Maar denk je dat werken niet minder inspannend is? Ligt natuurlijk aan het beroep maar hele dagen moeten luisteren hoeft natuurlijk niet zo te zijn.
Dat is inderdaad wel heel raar van de KNO-arts. Maar ik denk dat het probleem is dat er zoveel slechthorenden zijn, en idem zoveel verschillen in de slechthorenheid. Ik heb ook buisjes gehad, ik weet niet precies waarvoor. Ik heb mogelijk wel vroeger een oorontsteking gehad die voor de slechthorendheid heeft gezorgd. Een spraakachterstand heb ik niet, ik probeerde vroeger heel veel te kopiëren, en dat lukt aardig. Wel heb ik een schelle stem, beetje een jonge meisjes stem. Daar hebben mensen wel eens last van, maar daar kan ik niet wakker van liggen.
Ik heb eigenlijk totaal geen idee wát er nou precies fout zit in mijn oren. Daarom is het denk ik sowieso wel goed om via de huisarts de boel eens te laten controleren, ik wil ook wel eens weten wat het allemaal is.
Ik moet inderdaad ook vaker aangeven dat ik het niet hoor. Jammer genoeg zijn er een aantal mensen waarmee ik geregeld te maken krijg die kunnen blijven herhalen, maar dat ik ze gewoon echt niet zal verstaan. Heel sneu voor de personen, want ze proberen echt hun best te doen zo duidelijk mogelijk te articuleren.
Liplezen kan ik ook niet, nooit aangeleerd denk ik. Ik probeer het wel eens, maar ik vind het heel rot, want ik moet echt mijn best doen om te luisteren, en om dan óók nog te gefocused te kijken, is een beetje teveel voor me.
Ik probeer wel zoveel mogelijk op te letten dat ik voldoende slaap heb, gezond leef. Wel mag ik wat meer beweging krijgen, dat zal ook wel zorgen voor meer energie. Maar aan de andere kant, ben ik niet het persoon om alles heel gestructureerd te laten verlopen, dat houd ik maar een aantal dagen vol. Ik houd er wel van om een beetje te leven in de breedste zin van het leven. Ik moet daar een beetje balans in zien te vinden. Uitgaan is helemaal top, maar voor mij geen 11-6.
Ah ja sorry, ik heb over je vermoeidheidsproblemen heen gelezen. Ik heb dat (gelukkig voor mij) ook niet zoals jij dat hebt, ik heb wel na een verjaardag bijvoorbeeld dat ik thuis bekaf ben, en helemaal vol zit met geluiden en stemmen. Na het stappen kan ik niet slapen omdat ik alles blijf horen.
Dat weglachen is zooo herkenbaar! Ik heb dat ook zoveel gedaan, maar tegenwoordig vraag ik gewoon nog vaker of ze iets willen herhalen. Of ik ga even ergens anders staan en vraag het dan nogmaals. Het toppunt was wel toen ik bij de kno arts kwam omdat ik een gigantische bacteriële oorontsteking had aan mijn 'goede' oor, toen was ik dus echt doof, zij konden daar totaal niet mee omgaan. Ik moest 10x vragen of ze duidelijker wilden spreken, of ze het wilde herhalen etc. Uiteindelijk heb ik maar gezegd vertel het maar tegen mijn vader, die vertaalt het wel voor mij. Toch bizar, bij de kno arts verwacht je wel meer!
Ik ben overigens zo doof geboren, ik was 9 maanden toen ik mijn eerste buisjes kreeg en ben in fases heel doof geweest tot slechthorend. Ik heb ook een taalachterstand, maar mijn moeder herkende het vrij snel (werkte in het speciaal onderwijs met doof en slechthorende kinderen) en dat is wel mijn redding geweest. In mijn rechteroor sluiten de gehoorbeentjes waarschijnlijk niet goed op elkaar aan. Dit kan geopereerd worden maar ik durf het nog niet. Mijn rechteroor is beschadigd door onstekingen, wildvlees etc.
Fulltime werken en kinderen is voor heel veel mensen lastig natuurlijk. Maar denk je dat werken niet minder inspannend is? Ligt natuurlijk aan het beroep maar hele dagen moeten luisteren hoeft natuurlijk niet zo te zijn.
Dat is inderdaad wel heel raar van de KNO-arts. Maar ik denk dat het probleem is dat er zoveel slechthorenden zijn, en idem zoveel verschillen in de slechthorenheid. Ik heb ook buisjes gehad, ik weet niet precies waarvoor. Ik heb mogelijk wel vroeger een oorontsteking gehad die voor de slechthorendheid heeft gezorgd. Een spraakachterstand heb ik niet, ik probeerde vroeger heel veel te kopiëren, en dat lukt aardig. Wel heb ik een schelle stem, beetje een jonge meisjes stem. Daar hebben mensen wel eens last van, maar daar kan ik niet wakker van liggen.
Ik heb eigenlijk totaal geen idee wát er nou precies fout zit in mijn oren. Daarom is het denk ik sowieso wel goed om via de huisarts de boel eens te laten controleren, ik wil ook wel eens weten wat het allemaal is.
Ik moet inderdaad ook vaker aangeven dat ik het niet hoor. Jammer genoeg zijn er een aantal mensen waarmee ik geregeld te maken krijg die kunnen blijven herhalen, maar dat ik ze gewoon echt niet zal verstaan. Heel sneu voor de personen, want ze proberen echt hun best te doen zo duidelijk mogelijk te articuleren.
Liplezen kan ik ook niet, nooit aangeleerd denk ik. Ik probeer het wel eens, maar ik vind het heel rot, want ik moet echt mijn best doen om te luisteren, en om dan óók nog te gefocused te kijken, is een beetje teveel voor me.
Ik probeer wel zoveel mogelijk op te letten dat ik voldoende slaap heb, gezond leef. Wel mag ik wat meer beweging krijgen, dat zal ook wel zorgen voor meer energie. Maar aan de andere kant, ben ik niet het persoon om alles heel gestructureerd te laten verlopen, dat houd ik maar een aantal dagen vol. Ik houd er wel van om een beetje te leven in de breedste zin van het leven. Ik moet daar een beetje balans in zien te vinden. Uitgaan is helemaal top, maar voor mij geen 11-6.
zaterdag 14 februari 2015 om 00:03
quote:Lostit schreef op 13 februari 2015 @ 23:49:
Oh overigens ben ik 25, bezig met het afronden van mijn studie. Dus hier ook een jongvolwassene haha!
Leuk om dat te horen! Ik wil niemand een etiket opplakken, van die is te oud om ervaringen mee te delen, dus afgeschreven.
Wel ben ik van mening dat je toch echt een fase verschil heb. Dat is dus lastiger.
Maar is jouw slechthorendheid familiar? Wel fijn dat je moeder er zo snel achter is gekomen! En dat vertalen laat ik ook vaak doen
door mijn vriend. Hij en ik zijn "bijzonder" goed op elkaar ingespeeld volgens mijn gebarendocente. Hij kan precies direct zien of ik iets versta of niet, en dan is hij mijn "tolk".
Hartstikke leuk, maar ik wil ook weer niet te veel afhankelijk zijn. Hij is net 25, ik bijna 21. Mocht het ooit over gaan, wil
ik niet helemaal zielloos in een groot gat vallen.
Met vrienden is het alleen soms lastig, zij snappen niet dat ik de ene keer heel de dag mee kan, andere keer na een uurtje naar huis wil, of weer voor de 3e x in een korte tijd afzeg wegens vermoeidheid. Hoe beleef jij dat?
Sorry voor al die vragen, het is fijn om met iemand te kunnen praten die redelijk hetzelfde probleem heeft als ik.
Oh overigens ben ik 25, bezig met het afronden van mijn studie. Dus hier ook een jongvolwassene haha!
Leuk om dat te horen! Ik wil niemand een etiket opplakken, van die is te oud om ervaringen mee te delen, dus afgeschreven.
Wel ben ik van mening dat je toch echt een fase verschil heb. Dat is dus lastiger.
Maar is jouw slechthorendheid familiar? Wel fijn dat je moeder er zo snel achter is gekomen! En dat vertalen laat ik ook vaak doen
door mijn vriend. Hij en ik zijn "bijzonder" goed op elkaar ingespeeld volgens mijn gebarendocente. Hij kan precies direct zien of ik iets versta of niet, en dan is hij mijn "tolk".
Hartstikke leuk, maar ik wil ook weer niet te veel afhankelijk zijn. Hij is net 25, ik bijna 21. Mocht het ooit over gaan, wil
ik niet helemaal zielloos in een groot gat vallen.
Met vrienden is het alleen soms lastig, zij snappen niet dat ik de ene keer heel de dag mee kan, andere keer na een uurtje naar huis wil, of weer voor de 3e x in een korte tijd afzeg wegens vermoeidheid. Hoe beleef jij dat?
Sorry voor al die vragen, het is fijn om met iemand te kunnen praten die redelijk hetzelfde probleem heeft als ik.
hoihoi1234 wijzigde dit bericht op 14-02-2015 00:07
Reden: Net 25*
Reden: Net 25*
% gewijzigd
zaterdag 14 februari 2015 om 00:38
Ik ben de enige met gehoorproblemen in de familie, behalve de oudjes dan.
Mijn vriend en ik hebben dat ook, hij zit altijd links van me, loopt links naast me op straat etc. Behalve in de auto gaat dat niet, als ik rij. Maar het is zo heerlijk om iemand te hebben die dat soort dingen ook als een automatisme ervaart en hij ziet ook meteen als ik iets niet heb verstaan. En op verjaardagen dan houd hij me meestal bezig, gesprekken van anderen kan ik maar moeilijk volgen (zeker met zijn luidruchtige familie haha).
Ach en als mijn relatie overgaat, dan komt er vast wel een ander die dat van hem overneemt toch.
Maar heb jij niet het idee dat er misschien meer achter je vermoeidheid zit? Misschien is iets heel anders de oorzaak (nogmaals: ik herken het niet, maar ik vind het wel opvallend dat je zo vermoeid bent).
Zonde dat je met liplezen niet uit de voeten kan. Lijkt mij heel lastig zonder inderdaad.
Met mijn vrienden heb ik dus geen problemen, ik trek sowieso altijd mijn eigen plan maar ben nog nooit vanwege mijn doofheid eerder weggegaan of niet gekomen.
Mijn vriend en ik hebben dat ook, hij zit altijd links van me, loopt links naast me op straat etc. Behalve in de auto gaat dat niet, als ik rij. Maar het is zo heerlijk om iemand te hebben die dat soort dingen ook als een automatisme ervaart en hij ziet ook meteen als ik iets niet heb verstaan. En op verjaardagen dan houd hij me meestal bezig, gesprekken van anderen kan ik maar moeilijk volgen (zeker met zijn luidruchtige familie haha).
Ach en als mijn relatie overgaat, dan komt er vast wel een ander die dat van hem overneemt toch.
Maar heb jij niet het idee dat er misschien meer achter je vermoeidheid zit? Misschien is iets heel anders de oorzaak (nogmaals: ik herken het niet, maar ik vind het wel opvallend dat je zo vermoeid bent).
Zonde dat je met liplezen niet uit de voeten kan. Lijkt mij heel lastig zonder inderdaad.
Met mijn vrienden heb ik dus geen problemen, ik trek sowieso altijd mijn eigen plan maar ben nog nooit vanwege mijn doofheid eerder weggegaan of niet gekomen.
zaterdag 14 februari 2015 om 00:47
Ja, daar heb je gelijk in, wat de relatie betreft.
Ik vind het wel grappig hoe tegenstrijdig het kan zijn. Ik las dus op een website voor slechthorenden dat
slechthorenden heel vaak veel moe zijn. Echt een kenmerk zoals ik het begrijp.
Mijn vermoeidheid komt wel door het hoorprobleem. Als ik een paar dagen rust heb zonder colleges,
en meer één op één met de mensen ben, kom ik ook tot rust, en ben ik niet zo enorm moe.
Het kost mij dan minder energie. Ik heb ook de eerste helft van vorig jaar thuis gezeten,
en toen had ik ook totaal geen last van de vermoeidheid. Maar wanneer ik mij weer
in drukkere omgevingen ga bevinden, gaat het probleem van de vermoeidheid weer opspelen.
Jammer maar helaas, gelukkig heb jij daar geen last van. Ik denk dat het per persoon afhankelijk is.
Ik vind het wel grappig hoe tegenstrijdig het kan zijn. Ik las dus op een website voor slechthorenden dat
slechthorenden heel vaak veel moe zijn. Echt een kenmerk zoals ik het begrijp.
Mijn vermoeidheid komt wel door het hoorprobleem. Als ik een paar dagen rust heb zonder colleges,
en meer één op één met de mensen ben, kom ik ook tot rust, en ben ik niet zo enorm moe.
Het kost mij dan minder energie. Ik heb ook de eerste helft van vorig jaar thuis gezeten,
en toen had ik ook totaal geen last van de vermoeidheid. Maar wanneer ik mij weer
in drukkere omgevingen ga bevinden, gaat het probleem van de vermoeidheid weer opspelen.
Jammer maar helaas, gelukkig heb jij daar geen last van. Ik denk dat het per persoon afhankelijk is.
zaterdag 14 februari 2015 om 00:56
Hm ja. Het is zo verschillend waar je verlies in zit en hoe je dat opvangt natuurlijk.
Maar ik moet ook zeggen dat het nu sinds een jaar of 2 ook wel echt prima gaat, ik doe niet meer aan overcompensatie en ik schaam me niet meer voor mijn doofheid. Wat ik overigens mijn hele tienerjaren wel heb gedaan, want ik vond het zo oncool om doof te zijn.
Sommige dingen doen wel ook echt pijn aan mijn oren, zoals het dichtslaan van de autodeur. Een ontzettend naar geluid. Ik krijg hoofdpijn als de hond langer dan 4x blaft. Daar heb ik trouwens wel vaak last van: hoofdpijn.
Van muziek, van oorsuizen, van harde geluiden.
Maar ik moet ook zeggen dat het nu sinds een jaar of 2 ook wel echt prima gaat, ik doe niet meer aan overcompensatie en ik schaam me niet meer voor mijn doofheid. Wat ik overigens mijn hele tienerjaren wel heb gedaan, want ik vond het zo oncool om doof te zijn.
Sommige dingen doen wel ook echt pijn aan mijn oren, zoals het dichtslaan van de autodeur. Een ontzettend naar geluid. Ik krijg hoofdpijn als de hond langer dan 4x blaft. Daar heb ik trouwens wel vaak last van: hoofdpijn.
Van muziek, van oorsuizen, van harde geluiden.
zaterdag 14 februari 2015 om 01:03
Ja ook dat is hier herkenbaar.
Schamen voor mijn slechthorendheid heb ik dan nooit gedaan, maar wel het gevoel mensen niet ermee willen belasten,
dus doen of ik nergens last van heb. Ook dat begin ik stukje bij beetje meer los te laten.
Ik heb het ook lang voor mezelf weggestopt.
Hoofdpijn is zeker herkenbaar, verschrikkelijk. Ik heb dat echt heel vaak, en omdat ik me zo spits op alle geluiden span ik ook vaak mijn nekspieren aan, maar hiervoor ben ik onder behandeling van een fysiotherapeut.
Ik heb ook bepaalde geluiden die veel pijn doet,
ook sommige vormen van muziek doen erg pijn bij mij. Wij kijken bijvoorbeeld de serie Homeland,
en de hoofdpersonage houd van Jazzy muziek, waarbij er continu een trompet klinkt met een demper erop,
ik kan het niet aanhoren zonder scheel te kijken van de pijn. Ook van blaffende honden inderdaad, en ook als een
klein kind ineens gaat kirren/gillen als ze blij zijn. Een beetje kirren/gillen kan wel, maar soms gaat dat steeds harder.
Ik ben wel blij dat ik wel het persoon ben die situaties niet helemaal uit de weg gaat, ik ga gewoon naar feestjes e.d. En soms
blijf ik als een van de laatsten hangen, en dan neem ik voor lief dat ik de volgende dag moe ben. Genieten is gewoon heel belangrijk.
Maar dan vraag ik mij af, jij kan evt. geopereerd worden, maar daarna stopt de slechthorendheid toch niet?
En ik snap wel dat je het niet zo 1, 2, 3 doet. Het is een grote operatie, en ik heb het idee (verbeter me als het niet zo is) dat het niet een hele grote druk op je leven zet.
Schamen voor mijn slechthorendheid heb ik dan nooit gedaan, maar wel het gevoel mensen niet ermee willen belasten,
dus doen of ik nergens last van heb. Ook dat begin ik stukje bij beetje meer los te laten.
Ik heb het ook lang voor mezelf weggestopt.
Hoofdpijn is zeker herkenbaar, verschrikkelijk. Ik heb dat echt heel vaak, en omdat ik me zo spits op alle geluiden span ik ook vaak mijn nekspieren aan, maar hiervoor ben ik onder behandeling van een fysiotherapeut.
Ik heb ook bepaalde geluiden die veel pijn doet,
ook sommige vormen van muziek doen erg pijn bij mij. Wij kijken bijvoorbeeld de serie Homeland,
en de hoofdpersonage houd van Jazzy muziek, waarbij er continu een trompet klinkt met een demper erop,
ik kan het niet aanhoren zonder scheel te kijken van de pijn. Ook van blaffende honden inderdaad, en ook als een
klein kind ineens gaat kirren/gillen als ze blij zijn. Een beetje kirren/gillen kan wel, maar soms gaat dat steeds harder.
Ik ben wel blij dat ik wel het persoon ben die situaties niet helemaal uit de weg gaat, ik ga gewoon naar feestjes e.d. En soms
blijf ik als een van de laatsten hangen, en dan neem ik voor lief dat ik de volgende dag moe ben. Genieten is gewoon heel belangrijk.
Maar dan vraag ik mij af, jij kan evt. geopereerd worden, maar daarna stopt de slechthorendheid toch niet?
En ik snap wel dat je het niet zo 1, 2, 3 doet. Het is een grote operatie, en ik heb het idee (verbeter me als het niet zo is) dat het niet een hele grote druk op je leven zet.
zaterdag 14 februari 2015 om 01:19
Ja jazz muziek kan echt verschrikkelijk zijn, dat getetter dan!
Ik heb toevallig net een beetje gegoogled en kwam op een site uit waarbij zij heel veel dingen noemde waar zij last van had, toen had ik allemaal aha momentjes. Maar zoals spitsen op geluid doe ik niet meer, alleen als ik in gesprek ben met iemand of als ik in een kleine groep ben (max 6 personen). Als iemand anders mijn aandacht wil dan moeten ze me maar aantikken of zwaaien, dan kan ik gaan liplezen (wanneer het dus rumoerig is).
Ik kan inderdaad geopereerd worden. Maar ze kunnen me geen garantie geven voor verbetering. Daarnaast weten ze niet welke gehoorbeentjes niet goed op elkaar aansluiten. En als ze dat kunnen oplossen (de gehoorbeentjes geleiden natuurlijk het geluid en dat stopt nu ergens), dan zou mijn gehoor er rechts wel op vooruit gaan. Maar hoeveel is onduidelijk, dit kan zo zijn dat ik voortaan goed hoor (links blijft wel een verlies houden) maar het kan ook maar een klein beetje zijn. Waar ik het meest bang voor ben is dat ik die operatie laat doen en dat het heeft geholpen, maar dat ik helemaal gek word van alles wat ik dan hoor. Ik kan er zo van genieten als het buiten lawaaierig is, ik me op mijn goede oor draai en heerlijk door kan slapen bijvoorbeeld. En nu heb ik al regelmatig hoofdpijn, als alles zo hard binnenkomt als met een gehhoortoestel dan trek ik dat echt niet.
Waar ik trouwens ook niet aan kon wennen met een toestel was dat ellendige ding in mijn oor. Dat gaat zo'n zeer doen. Misschien een kwestie van doorbijten maar mij lukte het niet.
Ik heb toevallig net een beetje gegoogled en kwam op een site uit waarbij zij heel veel dingen noemde waar zij last van had, toen had ik allemaal aha momentjes. Maar zoals spitsen op geluid doe ik niet meer, alleen als ik in gesprek ben met iemand of als ik in een kleine groep ben (max 6 personen). Als iemand anders mijn aandacht wil dan moeten ze me maar aantikken of zwaaien, dan kan ik gaan liplezen (wanneer het dus rumoerig is).
Ik kan inderdaad geopereerd worden. Maar ze kunnen me geen garantie geven voor verbetering. Daarnaast weten ze niet welke gehoorbeentjes niet goed op elkaar aansluiten. En als ze dat kunnen oplossen (de gehoorbeentjes geleiden natuurlijk het geluid en dat stopt nu ergens), dan zou mijn gehoor er rechts wel op vooruit gaan. Maar hoeveel is onduidelijk, dit kan zo zijn dat ik voortaan goed hoor (links blijft wel een verlies houden) maar het kan ook maar een klein beetje zijn. Waar ik het meest bang voor ben is dat ik die operatie laat doen en dat het heeft geholpen, maar dat ik helemaal gek word van alles wat ik dan hoor. Ik kan er zo van genieten als het buiten lawaaierig is, ik me op mijn goede oor draai en heerlijk door kan slapen bijvoorbeeld. En nu heb ik al regelmatig hoofdpijn, als alles zo hard binnenkomt als met een gehhoortoestel dan trek ik dat echt niet.
Waar ik trouwens ook niet aan kon wennen met een toestel was dat ellendige ding in mijn oor. Dat gaat zo'n zeer doen. Misschien een kwestie van doorbijten maar mij lukte het niet.
zaterdag 14 februari 2015 om 01:49
quote:Lostit schreef op 14 februari 2015 @ 01:19:
Ja jazz muziek kan echt verschrikkelijk zijn, dat getetter dan!
Ik heb toevallig net een beetje gegoogled en kwam op een site uit waarbij zij heel veel dingen noemde waar zij last van had, toen had ik allemaal aha momentjes. Maar zoals spitsen op geluid doe ik niet meer, alleen als ik in gesprek ben met iemand of als ik in een kleine groep ben (max 6 personen). Als iemand anders mijn aandacht wil dan moeten ze me maar aantikken of zwaaien, dan kan ik gaan liplezen (wanneer het dus rumoerig is).
Ik kan inderdaad geopereerd worden. Maar ze kunnen me geen garantie geven voor verbetering. Daarnaast weten ze niet welke gehoorbeentjes niet goed op elkaar aansluiten. En als ze dat kunnen oplossen (de gehoorbeentjes geleiden natuurlijk het geluid en dat stopt nu ergens), dan zou mijn gehoor er rechts wel op vooruit gaan. Maar hoeveel is onduidelijk, dit kan zo zijn dat ik voortaan goed hoor (links blijft wel een verlies houden) maar het kan ook maar een klein beetje zijn. Waar ik het meest bang voor ben is dat ik die operatie laat doen en dat het heeft geholpen, maar dat ik helemaal gek word van alles wat ik dan hoor. Ik kan er zo van genieten als het buiten lawaaierig is, ik me op mijn goede oor draai en heerlijk door kan slapen bijvoorbeeld. En nu heb ik al regelmatig hoofdpijn, als alles zo hard binnenkomt als met een gehhoortoestel dan trek ik dat echt niet.
Waar ik trouwens ook niet aan kon wennen met een toestel was dat ellendige ding in mijn oor. Dat gaat zo'n zeer doen. Misschien een kwestie van doorbijten maar mij lukte het niet.
Leuk hè, die 'aha momenten'. Ondanks dat je weet dat je niet de enige bent met deze problematiek, is de bevestiging dat je niet alleen ben toch leuk. Zo ervaar ik het tenminste.
Wat betreft de operatie is het dus echt 'bestemming onbekend' voor jou, dan snap ik wel dat je dat niet zomaar de stap waagt.
Ik zou ook moeten leren mij niet altijd zo te spitsen, ik weet alleen niet hoe ik het uit moet zetten zeg maar. Ik ben altijd zo nieuwsgierig naar geluiden om me heen, om bang te zijn dat ik iets niet hoor. Ik zou me daar wel op kunnen gaan richten, om me bewust te laten worden van het focussen op het stoppen met spitsen.
Als ik lekker doorwerk met een leuk projectje voor de studie, kan ik wel alles afsluiten namelijk. Ik hoor en zie dan niks behalve mijn laptop en boeken. Je kan hele verhalen aan me vertellen, ik hoor niks, nada, noppes.
Wat je zegt over het alles horen herken ik wel. Zo dacht ik ook altijd, lekker fijn in mijn rustige en zachtaardige bubbel. Maar de afgelopen tijd begin ik mij steeds meer te ontwikkelen, en dat is eigenlijk niet gek gezien mijn levensfase en leeftijd. Ook komt erbij dat ik een stabiele basis heb nu, en ik woon samen met mijn vriend, dus thuis heerst veel rust. Hierdoor is het steeds meer gaan kriebelen naar het onbekende naast het vermoeidheidsaspect. Ik begin steeds vaker te dagdromen over hoe het zou zijn als ik bepaalde dingen specifieker kon horen dan "een geluid". Dat ik kan horen oh dit is een duif.
Eigenlijk zouden gehoorapparaten niet pijn mogen doen toch? Ze worden naar je oor gevormd. Ik heb juist last van "zweetoren", het is net zo vies als het klinkt. Gehoorapparaten zijn inderdaad wel heel schel, alsof ik gewoon in een menselijk lichaam zit met robotoren. Dat zou wel een kwestie van wennen moeten zijn, zij het niet dat ze niet zo gek veel voor me kunnen doen. Al weet ik niet hoe het zit met de allernieuwste gehoorapparaten.
Maar alleen één in doet mij niet veel goed. Ik leef dan "scheef".
Maar als jij het nu zo red, dan heb je er inderdaad niet veel voor nodig om te veranderen, want het lijkt mij of je er wel vrede mee heb.
Ja jazz muziek kan echt verschrikkelijk zijn, dat getetter dan!
Ik heb toevallig net een beetje gegoogled en kwam op een site uit waarbij zij heel veel dingen noemde waar zij last van had, toen had ik allemaal aha momentjes. Maar zoals spitsen op geluid doe ik niet meer, alleen als ik in gesprek ben met iemand of als ik in een kleine groep ben (max 6 personen). Als iemand anders mijn aandacht wil dan moeten ze me maar aantikken of zwaaien, dan kan ik gaan liplezen (wanneer het dus rumoerig is).
Ik kan inderdaad geopereerd worden. Maar ze kunnen me geen garantie geven voor verbetering. Daarnaast weten ze niet welke gehoorbeentjes niet goed op elkaar aansluiten. En als ze dat kunnen oplossen (de gehoorbeentjes geleiden natuurlijk het geluid en dat stopt nu ergens), dan zou mijn gehoor er rechts wel op vooruit gaan. Maar hoeveel is onduidelijk, dit kan zo zijn dat ik voortaan goed hoor (links blijft wel een verlies houden) maar het kan ook maar een klein beetje zijn. Waar ik het meest bang voor ben is dat ik die operatie laat doen en dat het heeft geholpen, maar dat ik helemaal gek word van alles wat ik dan hoor. Ik kan er zo van genieten als het buiten lawaaierig is, ik me op mijn goede oor draai en heerlijk door kan slapen bijvoorbeeld. En nu heb ik al regelmatig hoofdpijn, als alles zo hard binnenkomt als met een gehhoortoestel dan trek ik dat echt niet.
Waar ik trouwens ook niet aan kon wennen met een toestel was dat ellendige ding in mijn oor. Dat gaat zo'n zeer doen. Misschien een kwestie van doorbijten maar mij lukte het niet.
Leuk hè, die 'aha momenten'. Ondanks dat je weet dat je niet de enige bent met deze problematiek, is de bevestiging dat je niet alleen ben toch leuk. Zo ervaar ik het tenminste.
Wat betreft de operatie is het dus echt 'bestemming onbekend' voor jou, dan snap ik wel dat je dat niet zomaar de stap waagt.
Ik zou ook moeten leren mij niet altijd zo te spitsen, ik weet alleen niet hoe ik het uit moet zetten zeg maar. Ik ben altijd zo nieuwsgierig naar geluiden om me heen, om bang te zijn dat ik iets niet hoor. Ik zou me daar wel op kunnen gaan richten, om me bewust te laten worden van het focussen op het stoppen met spitsen.
Als ik lekker doorwerk met een leuk projectje voor de studie, kan ik wel alles afsluiten namelijk. Ik hoor en zie dan niks behalve mijn laptop en boeken. Je kan hele verhalen aan me vertellen, ik hoor niks, nada, noppes.
Wat je zegt over het alles horen herken ik wel. Zo dacht ik ook altijd, lekker fijn in mijn rustige en zachtaardige bubbel. Maar de afgelopen tijd begin ik mij steeds meer te ontwikkelen, en dat is eigenlijk niet gek gezien mijn levensfase en leeftijd. Ook komt erbij dat ik een stabiele basis heb nu, en ik woon samen met mijn vriend, dus thuis heerst veel rust. Hierdoor is het steeds meer gaan kriebelen naar het onbekende naast het vermoeidheidsaspect. Ik begin steeds vaker te dagdromen over hoe het zou zijn als ik bepaalde dingen specifieker kon horen dan "een geluid". Dat ik kan horen oh dit is een duif.
Eigenlijk zouden gehoorapparaten niet pijn mogen doen toch? Ze worden naar je oor gevormd. Ik heb juist last van "zweetoren", het is net zo vies als het klinkt. Gehoorapparaten zijn inderdaad wel heel schel, alsof ik gewoon in een menselijk lichaam zit met robotoren. Dat zou wel een kwestie van wennen moeten zijn, zij het niet dat ze niet zo gek veel voor me kunnen doen. Al weet ik niet hoe het zit met de allernieuwste gehoorapparaten.
Maar alleen één in doet mij niet veel goed. Ik leef dan "scheef".
Maar als jij het nu zo red, dan heb je er inderdaad niet veel voor nodig om te veranderen, want het lijkt mij of je er wel vrede mee heb.
zaterdag 14 februari 2015 om 07:10
Hoi ik ben doof en draag een ci, al 10 jaar.
Als ik je verhaal lees denk ik dat je allereerst moet beginnen met je gehoorapparaten in te doen. Je vermoeidheid komt vooral omdat je je erg moet concentreren op je omgeving. Misschien is je gehoorapparaat niet goed ingesteld, je hebt namelijk apparaten die achtergrondgeluiden eruit kunnen filteren. Dat zou jou al helpen met horen. Ik denk dat je eerst moet leren omgaan met een gehoorapparaat want een ci is geen wondermiddel. Het ci klinkt computerachtig, je hebt maar ca 22 elektrodes die aangesloten worden dus is heel anders dan gewoon horen. Maar gaan praten met een citeam is natuurlijk nooit weg, dat moet je zeker doen!
heb je soloapparatuur? Ook dat kan helpen je studie af te ronden.
Als ik je verhaal lees denk ik dat je allereerst moet beginnen met je gehoorapparaten in te doen. Je vermoeidheid komt vooral omdat je je erg moet concentreren op je omgeving. Misschien is je gehoorapparaat niet goed ingesteld, je hebt namelijk apparaten die achtergrondgeluiden eruit kunnen filteren. Dat zou jou al helpen met horen. Ik denk dat je eerst moet leren omgaan met een gehoorapparaat want een ci is geen wondermiddel. Het ci klinkt computerachtig, je hebt maar ca 22 elektrodes die aangesloten worden dus is heel anders dan gewoon horen. Maar gaan praten met een citeam is natuurlijk nooit weg, dat moet je zeker doen!
heb je soloapparatuur? Ook dat kan helpen je studie af te ronden.
zaterdag 14 februari 2015 om 08:07
Ik ben ook slechthorend geboren. Veel operatie gehad dat kno arts m'n beide oorschelpen open hebben gehad dat de littekens te zien zijn. Van ene buisjes naar het ander bleef ik ontstekingen krijgen in de trommelvliezen.
Pas toen ik jaar of 6 was mocht ik gehoorapparaten dragen. Eerder was horen niet te doen. Maar op een speciaal onderwijs waarbij liplezen en gebarentaal werd gecommuniceerd bij mij kon ik op die manier wel begrijpen.
Ik draag nu met rechts een oortoestel en kan daarmee wel leven maar op het werkvlak en verjaardagen beperkt het wel. Op m'n werk houden ze goed rekening met me. Maar ik hoor niet alles. 1 op 1 gesprek gaat prima maar zijn we met een groep aan het praten, dan volg ik het bij lange na niet. Vaak roep ik dingen die niet gezegd zijn en dan voelt het wel zuur.
Nu inmiddels 28jaar met 2 kleine kinderen die gelukkig niks hebben aan hun gehoor. M'n oudste dochter van bijna 5 jaar helpt me met deur open doen als de bel gaat want die hoor ik niet. Zij praat duidelijk tegen me en begrijpt de situatie waarin ik leef.
Over vermoeidheid gesproken. Ik ben in de avond kapot. De energie van de dag breekt me op.
Ik heb gekozen om voor 2 oortoestellen te gaan maar ook daar krijg ik koppijn van. Teveel geluiden maar het zou wel veel betere uitkomst zijn als het om volgen van gesprekken en beter horen gaat.
Probeer voor CI te gaan. Beter iets dan niks.
Pas toen ik jaar of 6 was mocht ik gehoorapparaten dragen. Eerder was horen niet te doen. Maar op een speciaal onderwijs waarbij liplezen en gebarentaal werd gecommuniceerd bij mij kon ik op die manier wel begrijpen.
Ik draag nu met rechts een oortoestel en kan daarmee wel leven maar op het werkvlak en verjaardagen beperkt het wel. Op m'n werk houden ze goed rekening met me. Maar ik hoor niet alles. 1 op 1 gesprek gaat prima maar zijn we met een groep aan het praten, dan volg ik het bij lange na niet. Vaak roep ik dingen die niet gezegd zijn en dan voelt het wel zuur.
Nu inmiddels 28jaar met 2 kleine kinderen die gelukkig niks hebben aan hun gehoor. M'n oudste dochter van bijna 5 jaar helpt me met deur open doen als de bel gaat want die hoor ik niet. Zij praat duidelijk tegen me en begrijpt de situatie waarin ik leef.
Over vermoeidheid gesproken. Ik ben in de avond kapot. De energie van de dag breekt me op.
Ik heb gekozen om voor 2 oortoestellen te gaan maar ook daar krijg ik koppijn van. Teveel geluiden maar het zou wel veel betere uitkomst zijn als het om volgen van gesprekken en beter horen gaat.
Probeer voor CI te gaan. Beter iets dan niks.
zaterdag 14 februari 2015 om 10:24
Ik ben trouwens horend geboren en sinds mijn negentiende hoor ik steeds slechter en sinds mijn 24ste ben ik doof. Ik heb ook gehoorapparaten gehad, het vermoeiende eraan is denk ik zelf dat die apparaten geluiden versterken maar niet verbeteren, zoiets. En als je met iemand praat wordt niet alleen de voorgrond versterkt, maar ook het achtergrondgeluid. Ik vond het altijd vreselijk als de vaatwasser werd uitgeruimd. Dat gekletter van borden en bestek. Auwww!
Toen ik slechthorend werd ben ik logopedie gaan volgen om te leren liplezen en ik heb gebarentaal opgepakt. Dt kan ik niet zo goed zelf maar ik kan het wel goed begrijpen. Daardoor heb ik bij mijn studie gebarentolken gebruikt. Loopt minder achter dan een schrijftolk en ik heb het als heel prettig ervaren. Stukke minder vermoeiend dan krampachtig naar geluiden luisteren of je op lippen focussen.
Ik begon overigens met een schrijftolk maar dat is voor jou dus geen optie begrijp ik...
Naar sociale situaties of serieuze gesprekken met bijv artsen neem ik vaak een ipad mee met een draadloos toetsenbord. Dan communiceren we op die manier. Ik praat dan gewoon terug.
Maar wat ik echt heb geleerd van mezelf is het loslaten. Loslaten dat je alles moet weten en overal bij moet zijn. Dat is soms heel moeilijk maar je moet ook nar je lichaam luisteren!
Hopelijk levert het gesprek met het ci-team iets op. Ik ken een aantal mensen bij wie het echt heel goed werkt.
Toen ik slechthorend werd ben ik logopedie gaan volgen om te leren liplezen en ik heb gebarentaal opgepakt. Dt kan ik niet zo goed zelf maar ik kan het wel goed begrijpen. Daardoor heb ik bij mijn studie gebarentolken gebruikt. Loopt minder achter dan een schrijftolk en ik heb het als heel prettig ervaren. Stukke minder vermoeiend dan krampachtig naar geluiden luisteren of je op lippen focussen.
Ik begon overigens met een schrijftolk maar dat is voor jou dus geen optie begrijp ik...
Naar sociale situaties of serieuze gesprekken met bijv artsen neem ik vaak een ipad mee met een draadloos toetsenbord. Dan communiceren we op die manier. Ik praat dan gewoon terug.
Maar wat ik echt heb geleerd van mezelf is het loslaten. Loslaten dat je alles moet weten en overal bij moet zijn. Dat is soms heel moeilijk maar je moet ook nar je lichaam luisteren!
Hopelijk levert het gesprek met het ci-team iets op. Ik ken een aantal mensen bij wie het echt heel goed werkt.
zaterdag 14 februari 2015 om 10:45
@007Washere Als die gehoorapparaten een verbetering konden leveren, had ik ze natuurlijk al lang gebruikt. Maar ik hoor continu hetzelfde verhaal als ik terug ga naar een audicien of audioloog, namelijk dat ze weinig verbetering leveren, maar het aanschaffen nooit verkeerd is. Aan het einde van de rit heb ik al veel gehoorapparaten gehad, weinig winst, maar wel kosten.
Alles wordt alleen maar erger van die krengen.
@SienTje0000 Speciaal onderwijs heb ik nooit gehad, vanuit de artsen werd het heel erg gestimuleerd om zoveel mogelijk onder de horende mensen te zijn, dit zou de kans op spraakachterstand en taalachterstand verkleinen. Dit is weliswaar het verhaal, maar toch denk ik dat het ergens wel goed was geweest dat ik wel speciaal onderwijs zou hebben gehad. Dan had ik op een jongere leeftijd hier al gelijk mee leren omgaan met de verkregen tools. Maar ik kon goed genoeg meekomen met het reguliere basisonderwijs, omdat ik mijn werkjes thuis nogmaals kon oefenen, waardoor ik net zulke hoge cijfers als de rest kon krijgen.
@Niekchic Vond/vind je het lastig om doof te zijn? Ik geniet heel erg van pratende mensen en muziek. Mooie klanken. Geluiden geven echt betekenis aan mijn bestaan momenteel. Ik ben wel eens bang dat ik doof zal worden later, en die kans is niet heel klein.
Dat loslaten moet ik ook echt leren. Wat daar komt een hoop schuldgevoel bij kijken. Naar mijzelf, en naar mijn naasten.
Ik moet leren dat ik nu ook goed ben. Dat ik niet altijd overal als eerste hoef te zijn en als laatste hoef te vertrekken. Dat het niet erg is dat ik na een lange dag de volgende dag gevloerd ben, en dat ik de afwas maar gewoon een dag langer laat staan.
Ik kan het mijzelf hier echt moeilijk in maken.
Maar dit heeft deels te maken dat ik het tot een twee jaar geleden niet kon accepteren dat ik slechthorend was. Ik ging door, in alles perfect. Maar het dal waarin ik terecht kwam daarna was verre van fijn. Ik wil dat niet meer meemaken. Dus pas sinds een twee jaar accepteer ik dat ik nou eenmaal niet ben zoals iedereen, met alles wat daarbij komt kijken. En dat is elke keer weer passen en meten, ik denk dat dit voor altijd zal blijven.
Met een CI-team probeer ik inderdaad verder te kijken. Na een reeks onderzoeken weten zij precies wat er aan de hand is met mijn gehoor waardoor ik verlies heb. Mocht ik niet in aanmerking komen voor een CI, las ik dat zij met mij wel de volgende mogelijkheden gaan bekijken. En daar ben ik ook meer dan tevreden mee. Ik wil niet weer gehoorapparaten kopen, 100 keer afstellen en dan te horen krijgen, ja we kunnen er niks mee. Ik weet dat wanneer ik vanuit het CI-team advies krijg over gehoorapparaten, dat er weer de mogelijkheid bestaat dat ik weer met gehoorapparaten zit waarmee ik niks kan, maar dan heb ik voor mezelf op dat moment wel het onderste uit de kan gehaald.
Alles wordt alleen maar erger van die krengen.
@SienTje0000 Speciaal onderwijs heb ik nooit gehad, vanuit de artsen werd het heel erg gestimuleerd om zoveel mogelijk onder de horende mensen te zijn, dit zou de kans op spraakachterstand en taalachterstand verkleinen. Dit is weliswaar het verhaal, maar toch denk ik dat het ergens wel goed was geweest dat ik wel speciaal onderwijs zou hebben gehad. Dan had ik op een jongere leeftijd hier al gelijk mee leren omgaan met de verkregen tools. Maar ik kon goed genoeg meekomen met het reguliere basisonderwijs, omdat ik mijn werkjes thuis nogmaals kon oefenen, waardoor ik net zulke hoge cijfers als de rest kon krijgen.
@Niekchic Vond/vind je het lastig om doof te zijn? Ik geniet heel erg van pratende mensen en muziek. Mooie klanken. Geluiden geven echt betekenis aan mijn bestaan momenteel. Ik ben wel eens bang dat ik doof zal worden later, en die kans is niet heel klein.
Dat loslaten moet ik ook echt leren. Wat daar komt een hoop schuldgevoel bij kijken. Naar mijzelf, en naar mijn naasten.
Ik moet leren dat ik nu ook goed ben. Dat ik niet altijd overal als eerste hoef te zijn en als laatste hoef te vertrekken. Dat het niet erg is dat ik na een lange dag de volgende dag gevloerd ben, en dat ik de afwas maar gewoon een dag langer laat staan.
Ik kan het mijzelf hier echt moeilijk in maken.
Maar dit heeft deels te maken dat ik het tot een twee jaar geleden niet kon accepteren dat ik slechthorend was. Ik ging door, in alles perfect. Maar het dal waarin ik terecht kwam daarna was verre van fijn. Ik wil dat niet meer meemaken. Dus pas sinds een twee jaar accepteer ik dat ik nou eenmaal niet ben zoals iedereen, met alles wat daarbij komt kijken. En dat is elke keer weer passen en meten, ik denk dat dit voor altijd zal blijven.
Met een CI-team probeer ik inderdaad verder te kijken. Na een reeks onderzoeken weten zij precies wat er aan de hand is met mijn gehoor waardoor ik verlies heb. Mocht ik niet in aanmerking komen voor een CI, las ik dat zij met mij wel de volgende mogelijkheden gaan bekijken. En daar ben ik ook meer dan tevreden mee. Ik wil niet weer gehoorapparaten kopen, 100 keer afstellen en dan te horen krijgen, ja we kunnen er niks mee. Ik weet dat wanneer ik vanuit het CI-team advies krijg over gehoorapparaten, dat er weer de mogelijkheid bestaat dat ik weer met gehoorapparaten zit waarmee ik niks kan, maar dan heb ik voor mezelf op dat moment wel het onderste uit de kan gehaald.
zaterdag 14 februari 2015 om 11:28
Misschien stel ik nu een stomme vraag hoor, vergeef me daarvoor.
Wat ik nu begrijp is dat luisteren je heel veel moeite kost. Dat je oververmoeid raakt vanwege de vele geluiden die je toch niet verstaat of kan interpreteren. Wat als je die geluiden nu af en toe 'blokt'? Dwz oordopjes in op die momenten dat geluid niets toevoegt? En meer concentreren op de hulpmiddelen die beschikbaar zijn voor doven?
Wat ik nu begrijp is dat luisteren je heel veel moeite kost. Dat je oververmoeid raakt vanwege de vele geluiden die je toch niet verstaat of kan interpreteren. Wat als je die geluiden nu af en toe 'blokt'? Dwz oordopjes in op die momenten dat geluid niets toevoegt? En meer concentreren op de hulpmiddelen die beschikbaar zijn voor doven?
zaterdag 14 februari 2015 om 11:41
quote:foeksia72 schreef op 14 februari 2015 @ 11:28:
Misschien stel ik nu een stomme vraag hoor, vergeef me daarvoor.
Wat ik nu begrijp is dat luisteren je heel veel moeite kost. Dat je oververmoeid raakt vanwege de vele geluiden die je toch niet verstaat of kan interpreteren. Wat als je die geluiden nu af en toe 'blokt'? Dwz oordopjes in op die momenten dat geluid niets toevoegt? En meer concentreren op de hulpmiddelen die beschikbaar zijn voor doven?Dat vind ik echt een goed idee! Dat ik daar nog nooit opgekomen ben! Soms werken wij aan casussen op school, en dan raak ik inderdaad vermoeid door het én concentreren op de casus, én door alle omgevingsgeluiden. Ik zal daar eens naar kijken. Ook kan ik ze dragen wanneer ik "tot rust" kom thuis, daarmee herstel ik mogelijk sneller! Echt een top idee, bedankt!
Misschien stel ik nu een stomme vraag hoor, vergeef me daarvoor.
Wat ik nu begrijp is dat luisteren je heel veel moeite kost. Dat je oververmoeid raakt vanwege de vele geluiden die je toch niet verstaat of kan interpreteren. Wat als je die geluiden nu af en toe 'blokt'? Dwz oordopjes in op die momenten dat geluid niets toevoegt? En meer concentreren op de hulpmiddelen die beschikbaar zijn voor doven?Dat vind ik echt een goed idee! Dat ik daar nog nooit opgekomen ben! Soms werken wij aan casussen op school, en dan raak ik inderdaad vermoeid door het én concentreren op de casus, én door alle omgevingsgeluiden. Ik zal daar eens naar kijken. Ook kan ik ze dragen wanneer ik "tot rust" kom thuis, daarmee herstel ik mogelijk sneller! Echt een top idee, bedankt!
